A tower is a tall structure, taller than it is wide, often by a significant margin. Towers are distinguished from masts by their lack of guy-wires and are therefore, along with tall buildings, self-supporting structures. Towers can be stand alone structures or be supported by adjacent buildings or can be a feature on top of a large structure or building.

Property Value
dbo:abstract
  • A tower is a tall structure, taller than it is wide, often by a significant margin. Towers are distinguished from masts by their lack of guy-wires and are therefore, along with tall buildings, self-supporting structures. Towers are specifically distinguished from "buildings" in that they are not built to be habitable but to serve other functions. Although distinguishable from buildings, towers are in fact BUILDINGS. The principal function is the use of their height to enable various functions to be achieved including: visibility of other features attached to the tower such clock towers; as part of a larger structure or device to increase the visibility of the surroundings as in a fortified building such as a castle; or as a structural feature as an integral part of a bridge. Towers can be stand alone structures or be supported by adjacent buildings or can be a feature on top of a large structure or building. (en)
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (فبراير 2016) ملف:Disambigua compass.svg ميز عن ناطحة سحاب. البرج هو بناء يتميز بالارتفاع من بناء البشر ، ينشأ لأهداف جمالية أو دفاعية أو كبرج للاتصالات. (ar)
  • Ein Turm ist ein begehbares vertikal ausgerichtetes Bauwerk, das sich über seine Höhe definiert. Das heißt seine Höhe beträgt entweder ein Mehrfaches seines Durchmessers bzw. seiner Stärke und / oder er überragt deutlich die umgebende Bebauung bzw. anschließende Bauteile (z. B. das Kirchenschiff bei einer Kirche oder die Mauer einer Stadtbefestigung). Ein Turm kann für sich stehen (echter Turm z. B. Rundturm), oder Teil eines größeren Gebäudes bzw. einer baulichen Anlage sein (z. B. Kirchturm, Minarett; Türme als Teil einer Burg oder einer Stadtbefestigungsanlage). Türme können prinzipiell aus unterschiedlichsten Materialien errichtet werden. Weit verbreitet sind die auch sonst im Bauwesen üblichen Baumaterialien: Holz, Metall, Stein, Stahl oder Beton. Die Höhe von Türmen kann unterschiedliche Motivationen haben, vor allem funktionale und gestalterische. Die Funktion von Türmen ist häufig, einen nutzbaren Ort in exponierter Lage zu schaffen (Aussichtsturm, Wachturm, Gefechtsturm, Sprungturm) oder ein Objekt zur besseren Wirksamkeit in exponierte Lage zu bringen (Glocken, Werbetafeln, Antenne, Wasser-Hochbehälter etc.). Andere Türme ergeben sich aus der Notwendigkeit zu einem nutzungsbedingt hohen eher schlanken Raum (typologisch sind sie Hallen mit geringer Grundfläche vergleichbar). Zum Teil spielen aber auch gestalterische Beweggründe eine Rolle. Türme sind oft städtebauliche Dominanten in einer Siedlung (Dorf, Stadt etc.) oder Landmarken in der Landschaft. Der Begriff Turm ist einerseits vom Begriff Hochhaus, andererseits vom Begriff Mast abzugrenzen, wobei die genaue Abgrenzung oft nicht möglich ist, teils gibt es Schnittmengen, je nach Kontext unterschiedliche Definitionen oder sprachliche Unschärfen. So werden meist Glocken- oder Kirchtürme auch dann als Turm bezeichnet, wenn sie nicht begehbar sind. Insbesondere in der Funktechnik wird – im Unterschied zu einem Mast (Sendemast), der oft als Fachwerkkonstruktion ausgeführt wird – unter einem Turm (Sendeturm) eine begehbare, nicht abgespannte (d.h. nicht mit Pardunen verankerte) aufrecht stehende Kragarmkonstruktion verstanden. Turmkonstruktionen für funktechnische Zwecke, die gegen Erde isoliert sind, werden als selbststrahlender Sendemast bezeichnet. Allerdings wird die Trennung in der Praxis nicht immer eingehalten, da es Mischkonstruktionen, sogenannte Hybridtürme, gibt. Die DIN V 4131:2008-09 „Antennentragwerke aus Stahl“ definiert im Abschnitt 3.3 den Turm als freistehende, Kragarm tragende Konstruktion. Türme sind lotrechte Konstruktionen. Oft verjüngen sie sich aus statischen Gründen zur Spitze hin. Daneben gibt es aber auch schiefe Turmkonstruktionen, die entweder durch ungleichmäßige Bodenabsenkung entstanden sind, oder auch absichtlich mit einem Neigungswinkel gegen die Vertikale gebaut wurden. (de)
  • Una torre es un edificio de mucha más altura que superficie. Sus funciones pueden ser diferentes, pero históricamente han sido militares y religiosas, además de estéticas (para esparcimiento de la vista y para adorno, indica el DRAE). Más recientemente, el término se emplea para designar a diferentes estructuras tecnológicas, así como a edificios de oficinas o viviendas de gran altura. Las torres son uno de los principales hitos urbanos, y configuran la personalidad de una ciudad. La referencia más antigua a estos edificios se encuentra en la Biblia: el episodio de la torre de Babel, que se considera inspirada en los ziggurat mesopotámicos. En los limes fortificados del Imperio romano se construyeron turris y burgus, precedentes de las casas-torre medievales. La Edad Media fue un periodo caracterizado por la construcción de torres militares y religiosas (tanto cristianas como musulmanas). En otras civilizaciones distintas de la occidental se construyeron también torres con similares formas y funciones (pirámides mesoamericanas, torres del silencio zoroastrianas, gopuram de la India, pagodas chinas, castillos japoneses, etcétera); en algunos casos incluso alguna ciudad antigua edificó sus viviendas en altura, como Shibam (Yemen), la Manhattan del desierto.La capacidad evocadora de las torres las han hecho ser muy frecuentemente utilizadas en el arte, tanto en las artes visuales como en la literatura (Las dos torres de la serie de novelas El señor de los anillos de J. R. R. Tolkien), donde el arquetipo que simboliza una torre puede tener distintas simbologías, pero siempre vinculadas al aislamiento: torre de marfil, cuando es positivo, o bien opresión y cárcel, especialmente por la trascendencia histórica de la función represora de muchas torres, identificadas con el poder (la Torre de Londres, las torres de La Bastilla). Hice labrar una torre entre las peñas y riscos de esos montes, donde apenas la luz ha hallado camino, por defenderle la entrada sus rústicos obeliscos. (...) Allí Segismundo vive mísero, pobre y cautivo. Calderón de la Barca, La vida es sueño, acto I. (es)
  • Une tour est un édifice plus haut que large et dont la base est au sol (à ne pas confondre avec une échauguette) (fr)
  • La torre è un edificio caratterizzato dall'avere sviluppata in prevalenza la dimensione dell'altezza, la quale risulta decisamente maggiore rispetto a quelle della base. Nella storia dell'architettura le torri hanno avuto in tutto il mondo un particolare rilievo, come elementi sia funzionali (di vedetta o di avvistamento, campanili, minareti, torri dell'orologio, torri del vento, ecc.) sia di prestigio (casatorre, torre gentilizia, ecc.), spesso fondendo in un unico elemento due o più caratteristiche di fruizione. (it)
  • 塔(とう)とは、接地面積に比較して著しく高い構造物のことである。 西洋建築の世界では、見張り台というような軍事的目的とともに、宗教的な意味を持つ建造物を指す。日本では江戸時代まで仏教の構造物のみを指して使用されていた。五重塔や多宝塔などがそれであり、仏教用語であった。しかし、明治以降は西洋建築物、すなわち英語で言うところの tower の概念も「塔」に含むようになった。したがって、現在の日本語の「塔」は、様々な比較的高い構造物に対しても使用され、言葉の用法に厳密な定義が存在するわけではない。 (ja)
  • Een toren is een bouwwerk dat aanmerkelijk hoger is, dan het breed en lang is. Een toren kan alleenstaand of met een ander gebouw verbonden zijn. Een toren steekt in de regel boven andere gebouwen uit. Traditioneel waren kerktorens in Nederland, België en andere Europese landen vaak de hoogste bouwwerken in iedere plaats en kerktorens zijn dan ook de bekendste soort torens. Over het algemeen worden alleen bouwwerken zonder reguliere verdiepingen als toren gezien, hoewel de benaming er soms wel voor gebruikt wordt, zoals torenflat of kantoortoren. De grondslag van een toren is meestal vierkant of nagenoeg vierkant, er komen ook ronde exemplaren voor zoals vuur- of watertorens. Een achtkantige toren is bijvoorbeeld de Lange Jan in Middelburg. (nl)
  • Wieża – konstrukcja o wymiarach poprzecznych znacznie mniejszych od wysokości, pracująca jako wspornik utwierdzony w fundamencie, obciążony działaniem wiatru w kierunku poziomym oraz obciążeniem grawitacyjnym. Wieże miały różne funkcje, szczególnie popularne były w architekturze średniowiecznej, przede wszystkim jako wieże obronne i kościelne – zarówno wolno stojące (kampanile, dzwonnice), jak i stanowiące część budynku kościoła. W średniowiecznym zamku występowała tzw. wieża ostatniej obrony (donżon). Zasady obliczeń statycznych stalowych wież oraz masztów regulują normy PN-B-03204:2002 Konstrukcje stalowe. Wieże i maszty. Projektowanie i wykonanie oraz PN-EN 1993-3-1:2006 Eurokod 3 – Projektowanie konstrukcji stalowych – Część 3 -1: Wieże, maszty i kominy – Wieże i maszty. Ze względu na przeznaczenie wyróżniamy kilkanaście rodzajów wież: * wieże telewizyjne * wieże ciśnień * wieże obserwacyjne * wieże obronne * wieże kościelne * i inne (pl)
  • A torre (do latim "turris"), em arquitectura e engenharia, é uma estrutura em que a altura é bastante superior à largura, apresentando uma demarcada verticalidade. Pode ser edificada para diversos fins ou funções (defesa, comemoração ou otimização de espaço). A sua morfologia e materiais construtivos tem apresentado variantes conforme a função, a época e a região em que são construídas. De um modo geral pode ser edificada como estrutura auto-portante independente ou como parte integrante de um edifício, e a sua planta pode variar formalmente: circular, quadrangular ou poligonal. (pt)
  • Ба́шня — инженерное сооружение, отличающееся значительным преобладанием высоты над стороной или диаметром основания. Иногда основными отличиями башен от других высоких строений — рассматривают отсутствие оттяжек (консольная конструкция, закреплённая только в основании) и крайне небольшой внутренний объём, иногда весь объём башни бывает занят одной только лестницей, хотя из-под этого определения явно выпадают крепостные башни. Основные нагрузки, действующие на башню, в основном метеорологического характера — давление ветра, температурная деформация, сезонная дополнительная масса, связанная с оледенением. При строительстве для расчёта башни применяются общие правила строительной механики; производится динамический расчёт и расчёт статический — на прочность, устойчивость и деформативность. Башни, не имеющие внутреннего объёма вообще (ферменные конструкции), также называют вышками. Наиболее часто вышки используются для расположения на них антенно-фидерного оборудования. Например, операторы сотовой связи размещают на башнях радиорелейные антенны.При высоте антенно-мачтового сооружения (АМС), более 45 метров требуется установка системы светоограждения. Это требование РЭГА для обеспечения безопасности полётов. (ru)
  • 塔式建築(Tower)或作塔、臺,是指高大但細長的結構物,在不同的环境中可以发挥不同作用,完成不同的功能。 在汉语中,塔(Pagoda)本來指源於佛教於東亞文化圈及印度文化圈中常見的高層建築,後來也常用於稱呼其他地區一些高大建築,如埃菲尔铁塔、比萨斜塔、电视塔、金字塔、灯塔。在现代建筑中,塔也被用来称呼一些極其高大的单体建筑,比如曾经矗立在纽约曼哈顿岛上的世界贸易中心,就被称作“双塔”,这些摩天大楼属于大楼的形式之一。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 214505 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 740254892 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (فبراير 2016) ملف:Disambigua compass.svg ميز عن ناطحة سحاب. البرج هو بناء يتميز بالارتفاع من بناء البشر ، ينشأ لأهداف جمالية أو دفاعية أو كبرج للاتصالات. (ar)
  • Une tour est un édifice plus haut que large et dont la base est au sol (à ne pas confondre avec une échauguette) (fr)
  • La torre è un edificio caratterizzato dall'avere sviluppata in prevalenza la dimensione dell'altezza, la quale risulta decisamente maggiore rispetto a quelle della base. Nella storia dell'architettura le torri hanno avuto in tutto il mondo un particolare rilievo, come elementi sia funzionali (di vedetta o di avvistamento, campanili, minareti, torri dell'orologio, torri del vento, ecc.) sia di prestigio (casatorre, torre gentilizia, ecc.), spesso fondendo in un unico elemento due o più caratteristiche di fruizione. (it)
  • 塔(とう)とは、接地面積に比較して著しく高い構造物のことである。 西洋建築の世界では、見張り台というような軍事的目的とともに、宗教的な意味を持つ建造物を指す。日本では江戸時代まで仏教の構造物のみを指して使用されていた。五重塔や多宝塔などがそれであり、仏教用語であった。しかし、明治以降は西洋建築物、すなわち英語で言うところの tower の概念も「塔」に含むようになった。したがって、現在の日本語の「塔」は、様々な比較的高い構造物に対しても使用され、言葉の用法に厳密な定義が存在するわけではない。 (ja)
  • Een toren is een bouwwerk dat aanmerkelijk hoger is, dan het breed en lang is. Een toren kan alleenstaand of met een ander gebouw verbonden zijn. Een toren steekt in de regel boven andere gebouwen uit. Traditioneel waren kerktorens in Nederland, België en andere Europese landen vaak de hoogste bouwwerken in iedere plaats en kerktorens zijn dan ook de bekendste soort torens. Over het algemeen worden alleen bouwwerken zonder reguliere verdiepingen als toren gezien, hoewel de benaming er soms wel voor gebruikt wordt, zoals torenflat of kantoortoren. De grondslag van een toren is meestal vierkant of nagenoeg vierkant, er komen ook ronde exemplaren voor zoals vuur- of watertorens. Een achtkantige toren is bijvoorbeeld de Lange Jan in Middelburg. (nl)
  • A torre (do latim "turris"), em arquitectura e engenharia, é uma estrutura em que a altura é bastante superior à largura, apresentando uma demarcada verticalidade. Pode ser edificada para diversos fins ou funções (defesa, comemoração ou otimização de espaço). A sua morfologia e materiais construtivos tem apresentado variantes conforme a função, a época e a região em que são construídas. De um modo geral pode ser edificada como estrutura auto-portante independente ou como parte integrante de um edifício, e a sua planta pode variar formalmente: circular, quadrangular ou poligonal. (pt)
  • 塔式建築(Tower)或作塔、臺,是指高大但細長的結構物,在不同的环境中可以发挥不同作用,完成不同的功能。 在汉语中,塔(Pagoda)本來指源於佛教於東亞文化圈及印度文化圈中常見的高層建築,後來也常用於稱呼其他地區一些高大建築,如埃菲尔铁塔、比萨斜塔、电视塔、金字塔、灯塔。在现代建筑中,塔也被用来称呼一些極其高大的单体建筑,比如曾经矗立在纽约曼哈顿岛上的世界贸易中心,就被称作“双塔”,这些摩天大楼属于大楼的形式之一。 (zh)
  • A tower is a tall structure, taller than it is wide, often by a significant margin. Towers are distinguished from masts by their lack of guy-wires and are therefore, along with tall buildings, self-supporting structures. Towers can be stand alone structures or be supported by adjacent buildings or can be a feature on top of a large structure or building. (en)
  • Ein Turm ist ein begehbares vertikal ausgerichtetes Bauwerk, das sich über seine Höhe definiert. Das heißt seine Höhe beträgt entweder ein Mehrfaches seines Durchmessers bzw. seiner Stärke und / oder er überragt deutlich die umgebende Bebauung bzw. anschließende Bauteile (z. B. das Kirchenschiff bei einer Kirche oder die Mauer einer Stadtbefestigung). Ein Turm kann für sich stehen (echter Turm z. B. Rundturm), oder Teil eines größeren Gebäudes bzw. einer baulichen Anlage sein (z. B. Kirchturm, Minarett; Türme als Teil einer Burg oder einer Stadtbefestigungsanlage). Türme können prinzipiell aus unterschiedlichsten Materialien errichtet werden. Weit verbreitet sind die auch sonst im Bauwesen üblichen Baumaterialien: Holz, Metall, Stein, Stahl oder Beton. (de)
  • Una torre es un edificio de mucha más altura que superficie. Sus funciones pueden ser diferentes, pero históricamente han sido militares y religiosas, además de estéticas (para esparcimiento de la vista y para adorno, indica el DRAE). Más recientemente, el término se emplea para designar a diferentes estructuras tecnológicas, así como a edificios de oficinas o viviendas de gran altura. Las torres son uno de los principales hitos urbanos, y configuran la personalidad de una ciudad. Hice labrar una torre entre las peñas y riscos de esos montes, donde apenas la luz ha hallado camino, (...) (es)
  • Wieża – konstrukcja o wymiarach poprzecznych znacznie mniejszych od wysokości, pracująca jako wspornik utwierdzony w fundamencie, obciążony działaniem wiatru w kierunku poziomym oraz obciążeniem grawitacyjnym. Wieże miały różne funkcje, szczególnie popularne były w architekturze średniowiecznej, przede wszystkim jako wieże obronne i kościelne – zarówno wolno stojące (kampanile, dzwonnice), jak i stanowiące część budynku kościoła. W średniowiecznym zamku występowała tzw. wieża ostatniej obrony (donżon). Ze względu na przeznaczenie wyróżniamy kilkanaście rodzajów wież: (pl)
  • Ба́шня — инженерное сооружение, отличающееся значительным преобладанием высоты над стороной или диаметром основания. Иногда основными отличиями башен от других высоких строений — рассматривают отсутствие оттяжек (консольная конструкция, закреплённая только в основании) и крайне небольшой внутренний объём, иногда весь объём башни бывает занят одной только лестницей, хотя из-под этого определения явно выпадают крепостные башни. Башни, не имеющие внутреннего объёма вообще (ферменные конструкции), также называют вышками. (ru)
rdfs:label
  • Turm (de)
  • (ja)
  • Tower (en)
  • برج (عمارة) (ar)
  • Torre (es)
  • Torre (it)
  • Tour (édifice) (fr)
  • Toren (bouwwerk) (nl)
  • Wieża (pl)
  • Torre (pt)
  • Башня (ru)
  • 塔式建築 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:constructionMaterial of
is dbo:recordLabel of
is dbo:type of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:symbolDescription of
is dbp:type of
is http://purl.org/linguistics/gold/hypernym of
is foaf:primaryTopic of