| dbpprop:abstract
|
- Top-down and bottom-up are strategies of information processing and knowledge ordering, mostly involving software, but also other humanistic and scientific theories. In practice, they can be seen as a style of thinking and teaching. In many cases top-down is used as a synonym of analysis or decomposition, and bottom-up of '. A top-down approach is essentially breaking down a system to gain insight into its compositional sub-systems. In a top-down approach an overview of the system is first formulated, specifying but not detailing any first-level subsystems. Each subsystem is then refined in yet greater detail, sometimes in many additional subsystem levels, until the entire specification is reduced to base elements. A top-down model is often specified with the assistance of "black boxes", these make it easier to manipulate. However, black boxes may fail to elucidate elementary mechanisms or be detailed enough to realistically validate the model. A bottom-up approach is piecing together systems to give rise to grander systems, thus making the original systems sub-systems of the emergent system. In a bottom-up approach the individual base elements of the system are first specified in great detail. These elements are then linked together to form larger subsystems, which then in turn are linked, sometimes in many levels, until a complete top-level system is formed. This strategy often resembles a "seed" model, whereby the beginnings are small but eventually grow in complexity and completeness. However, "organic strategies" may result in a tangle of elements and subsystems, developed in isolation and subject to local optimization as opposed to meeting a global purpose.
- Top-Down (engl. von oben nach unten) und Bottom-Up (engl. von unten nach oben) sind Ansätze zur Programmentwicklung in der Softwaretechnik. Im Top-Down-Design (Überbau-Ansatz) beginnt man mit der Formulierung eines Überblicks über das System, Details werden vernachlässigt. Stattdessen wird der Algorithmus in Abschnitte unterteilt, die gewünschte Funktionalität wird zunächst umgangssprachlich angegeben. Diese Abschnitte werden im Folgenden genauer ausformuliert, die zunächst aus genauer definierten, kleineren Abschnitten besteht, bis schließlich die komplette, detaillierte Spezifikation des Algorithmus erreicht ist. Bei der Top-Down-Methode liegt der Schwerpunkt auf Planung und Verständnis des Systems. Code kann erst geschrieben werden, wenn das System detailliert genug geplant ist. Im Gegensatz dazu werden beim Bottom-Up-Design (Basis-Ansatz) zunächst einzelne Programmbestandteile definiert, eventuell sogar direkt geschrieben. Aus diesen Teilen werden dann größere Elemente des Programms zusammengesetzt, bis das vollständige System erstellt ist. Dabei sollte darauf geachtet werden, dass ein Quelltext entsteht, den man jederzeit in einem anderen Projekt verwenden kann. Bei der Bottom-Up-Methode kann man im Gegensatz zur Top-Down-Methoden schnell mit der Programmierung beginnen. Das beinhaltet allerdings das Risiko, dass die Kombination des dabei geschriebenen Codes noch nicht durchdacht war, was die Zusammensetzung zum Programm erschweren kann. Programmierumgebungen, die eine umfangreiche Standardbibliothek mitbringen, benötigen deutlich weniger Bottom-Up-Design, als Umgebungen, die nur eine minimale Unterstützung geben. In der modernen Softwaretechnik werden meist beide Designtechniken kombiniert angewandt, da zwar einerseits ein Verständnis des gesamten Systems, wie es durch Top-Down-Design erreicht wird, notwendig ist, andererseits aber bis zu einem gewissen Grad existierender Code wiederverwendet werden soll.
- Top-down y Bottom-up son estrategias de procesamiento de información características de las ciencias de la información, especialmente en lo relativo al software. Por extensión se aplican también a otras ciencias humanas y científicas. En el modelo Top-down se formula un resumen del sistema, sin especificar detalles. Cada parte del sistema se refina diseñando con mayor detalle. Cada parte nueva es entonces redefinida, cada vez con mayor detalle, hasta que la especificación completa es lo suficientemente detallada para validar el modelo. El modelo "Top-down" se diseña con frecuencia con la ayuda de "cajas negras" que hacen más fácil cumplir requerimientos aunque estas cajas negras no expliquen en detalle los componentes individuales. En contraste, en el diseño Bottom-up las partes individuales se diseñan con detalle y luego se enlazan para formar componentes más grandes, que a su vez se enlazan hasta que se forma el sistema completo. Las estrategias basadas en el flujo de información "bottom-up" se antojan potencialmente necesarias y suficientes porque se basan en el conocimiento de todas las variables que pueden afectar los elementos del sistema.
- トップダウン設計とボトムアップ設計とは、設計戦略である。トップダウンとボトムアップは、情報や知識の順序付け戦略であり、様々な分野で使われる用語だが、ここでは主にソフトウェア工学での用法について解説する。
- Top-down design is een ontwerpmethode die begint met het bepalen van algemene principes en eindigt met de details. Het is een vaak toegepaste ontwerpmethode. Zoals de naam al doet vermoeden werk je 'vanuit de hoogte' 'naar beneden toe'. Er wordt dus vanuit algemene principes naar de meer technische details toegewerkt. In het productontwerpproces wordt gestart met een algemeen principe. Vervolgens wordt het principe vertaald in een simpele schets. Dit vormt dan de basis voor het lay-out model. Vanuit het lay-out model worden, via logische referentievlakken, de deelproducten ontworpen. Afhankelijk van de complexiteit van het product kan er met meerdere deelsamenstellingen worden gewerkt. Als er één model wordt gebruikt voor het bepalen van de structuur en de relatie naar de andere modellen dan wordt dit model ook wel het ‘skeleton’ model genoemd. Als vervolgens de individuele componenten worden samengesteld tot één product dan wordt deze fase van het ontwerpproces bottom-up design genoemd. Bij een computerprogramma, als voorbeeld een programma voor gebruikers die bankverrichtingen doen, worden eerst de gebruikers en rekeningen ontworpen. Pas in een later stadium komen de technische details van de verrichtingen zelf aan bod. Het is het tegengestelde van bottom-up design.
|
| rdfs:comment
|
- Top-down and bottom-up are strategies of information processing and knowledge ordering, mostly involving software, but also other humanistic and scientific theories. In practice, they can be seen as a style of thinking and teaching. In many cases top-down is used as a synonym of analysis or decomposition, and bottom-up of '. A top-down approach is essentially breaking down a system to gain insight into its compositional sub-systems.
- Top-Down (engl. von oben nach unten) und Bottom-Up (engl. von unten nach oben) sind Ansätze zur Programmentwicklung in der Softwaretechnik. Im Top-Down-Design (Überbau-Ansatz) beginnt man mit der Formulierung eines Überblicks über das System, Details werden vernachlässigt. Stattdessen wird der Algorithmus in Abschnitte unterteilt, die gewünschte Funktionalität wird zunächst umgangssprachlich angegeben.
- Top-down y Bottom-up son estrategias de procesamiento de información características de las ciencias de la información, especialmente en lo relativo al software. Por extensión se aplican también a otras ciencias humanas y científicas. En el modelo Top-down se formula un resumen del sistema, sin especificar detalles. Cada parte del sistema se refina diseñando con mayor detalle.
- トップダウン設計とボトムアップ設計とは、設計戦略である。トップダウンとボトムアップは、情報や知識の順序付け戦略であり、様々な分野で使われる用語だが、ここでは主にソフトウェア工学での用法について解説する。
- Top-down design is een ontwerpmethode die begint met het bepalen van algemene principes en eindigt met de details. Het is een vaak toegepaste ontwerpmethode. Zoals de naam al doet vermoeden werk je 'vanuit de hoogte' 'naar beneden toe'. Er wordt dus vanuit algemene principes naar de meer technische details toegewerkt. In het productontwerpproces wordt gestart met een algemeen principe. Vervolgens wordt het principe vertaald in een simpele schets. Dit vormt dan de basis voor het lay-out model.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
