| dbpedia-owl:abstract
|
- Anthony Neil Wedgwood "Tony" Benn (born 3 April 1925) is a British Labour Party politician, former Cabinet Minister and the current President of the Stop the War Coalition. With his successful campaign to renounce his inherited title (inherited from his father, a politician who had been made a Labour peer in 1942), Benn was instrumental in the creation of the Peerage Act 1963. Later, in the Labour Government of 1964–1970 under Harold Wilson, he served first as Postmaster General, where he oversaw the opening of the Post Office Tower, and later as a notably "technocratic" Minister of Technology, retaining his seat in the cabinet. In the period when the Labour Party was in opposition, Benn served for a year as the Chairman of the Labour Party. In the Labour Government of 1974–1979, he returned to the Cabinet, initially serving as Secretary of State for Industry, before being made Secretary of State for Energy, retaining his post when James Callaghan replaced Wilson as Prime Minister. During the Labour Party's time in opposition during the 1980s, he was seen as the party's prominent figure on the left, and the term "Bennite" (a term never actually used by Benn himself) has come to be used in Britain for someone of a more radical, left-wing position. According to the historian Alwyn W. Turner, Benn had "emerged during the 1970s as the most persuasive and charismatic leader of the left for two decades, charming, funny and impassioned, as adept in the television studio as he was at mass rallies. " Benn, second only to John Parker as Labour's longest-serving Member of Parliament, has come top in several polls as one of the most popular politicians in Britain. He has been described as "one of the few UK politicians to have become more left-wing after holding ministerial office. " Since leaving parliament, Benn has become more involved in the grass-roots politics of demonstrations and meetings, as opposed to parliamentary activities. He has been a vegetarian since the 1970s.
- Anthony ("Tony") Neil Wedgwood Benn, früher 2. Viscount Stansgate ist ein britischer Politiker der Labour Party und war mehrfach Minister.
- Anthony "Tony" Neil Wedgwood Benn on brittiläinen poliitikko. Hän kuuluu Labour-puolueeseen ja on istunut maansa parlamentissa vuosina 1950–1961, 1963–1983 ja 1984–2001. Benn palveli toisen maailmansodan aikana Royal Air Forcessa. Hänen sisarensa oli edesmennyt näyttelijä Margaret Rutherford. Benn oli pääri, 2. Stansgaten varakreivi, vuodesta 1960 lakiuudistukseen 1963, jolloin aatelisarvosta luopuminen tuli mahdolliseksi ja Labourin vasemmistolaitaa edustava Benn luopui tittelistään. Hän oli Postmaster General 1964–1966, teknologiaministeri 1966–1970, teollisuusministeri 1974–1975 ja energiaministeri 1975–1979. Tony Benniä haastatellaan Michael Mooren elokuvassa Sicko. Vuonna 2010 Benn osallistui 25 brittiparlamentaarikon joukossa The Independentissä julkaistuun kirjeeseen, jossa osoitettiin tukea Venezuelan presidentti Hugo Chavezin ajamille sosiaalisille uudistuksille ja vastustettiin USA:n puuttumista Venezuelan sisäisiin asioihin.
- Ha avuto un ruolo centrale nell'atto di riforma della Camera dei Lords adottato nel 1963 ed è stato, negli anni 1970 e 1980 una figura centrale della sinistra interna al Partito laburista. Fu ministro dell'Industria nel secondo governo di Harold Wilson e ministro dell'Energia nel governo di James Callaghan. Dopo John Parker è stato il politico laburista più a lungo presente nella Camera dei Comuni. È conosciuto come uno dei pochi politici usciti dall'esperienza di governo con posizioni più a sinistra che in precedenza, col passare degli anni Benn si è anche spostato progressivamente dall'attività politico – parlamentare a un sempre maggiore interesse per l'attivismo di base fatto di dimostrazioni e dibattiti pubblici. Dagli anni settanta si dichiara vegetariano. Nel Regno Unito la sua attività politica ha portato in uso il termine “Bennita” (Bennite) che sta ad indicare posizione di sinistra radicale unita con un atteggiamento democratico e rispettoso delle posizioni diverse
- Bestand:Tony Benn 2005. jpg Tony Benn in maart 2005 in Londen, tijdens de demonstratie tegen de oorlog in Irak Anthony ("Tony") Neil Wedgwood Benn, gewezen Tweede Viscount van Stansgate, is een Britse politicus van de Labour Party en was minister en staatssecretaris. Tony Benn behoorde tot de linkervleugel van Labour. Hij is een van de zeldzame politici die radicaliseerden en linkser werden als minister. Een stokpaardje van hem daarbij werd het reilen en zeilen van de Europese Unie, waar hij in de loop der jaren steeds kritischer over werd. Hij werd ook steeds meer geïntrigeerd door politiek-van-onder-op met demonstraties en meetings, en steeds minder in het puur parlementaire werk. Sinds de jaren zeventig is hij vegetariër. Benn noemt zichzelf socialist en de stroming die naar hem genoemd is ("Bennite"), staat in de Britse politiek voor een radicale democratische koers. Behoudens enkele korte onderbrekingen was Tony Benn Lagerhuislid van 1950 tot 2001 voor de kiesdistricten Zuidoost Bristol en Chesterfield. Hij was in het eerste kabinet van Harold Wilson minister van het Postwezen en daarna van Technologie, van 1964 tot 1970, daarna staatssecretaris voor Industrie in het tweede kabinet Wilson (1974-1975) en staatssecretaris voor Energie in de regering van James Callaghan (1975-1979). Benn werd geboren in een politiek geëngageerde familie die tijdens de Tweede Wereldoorlog tot de hoge adelstand was verheven door Winston Churchill. Zijn beide grootvaders waren liberale leden van het Lagerhuis. Ook zijn vader William Wedgwood Benn was liberaal parlementslid, later stapte hij over naar Labour. Tony's moeder Margaret Eadie was theologe en militant feministe, en had veel invloed op zijn opvoeding. In 1931, toen zijn vader staatssecretaris voor India was, ontmoette de jonge Tony Mahatma Gandhi. Benn werd opgeleid aan de Westminster School en aan het New College van de universiteit van Oxford. Na zijn legerdienst in de Royal Air Force tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog, werkte hij kort als producer bij de BBC-radio. Door een links parlementslid te verslaan werd hij, 25 jaar oud, voor Bristol South East gekozen. Benn werd gezien als een centrumfiguur binnen Labour. Toch wist hij dat hij het Britse establishment zou schokken door het indienen van de Peerage Act in 1963. Die gaf hem de gelegenheid om te verzaken aan bepaalde voorrechten van de Britse hoge adel, zoals het automatische lidmaatschap van het House of Lords of Hogerhuis. Hijzelf werd, na de dood van zijn vader in 1960, verplicht zijn zetel in het House of Commons op te geven. Toen Benn buiten het parlement campagne bleef voeren en vòòrdat de conservatieve regering zich verplicht zag deze wet aan te nemen, won Tony Benn in tussentijdse verkiezingen de Lagerhuiszetel van Bristol South-East terug. Hij nam zijn mandaat meteen weer op nadat de Peerage Act in werking was getreden.
- Anthony Neil Wedgwood Benn, kjent som Tony Benn, er en kjent politiker fra det britiske arbeiderpartiet. Han tilhørte først den moderate fløyen i partiet, men beveget seg på 70-tallet klart til venstre. Han er sønn av William Wedgwood Benn, som var parlamentsmedlem for de liberale, men som senere gikk over til Labour og etterhvert endte overhuset (House of Lords). Begge hans bestefedre, John Williams Benn og Daniel Holmes var også parlamentsmedlemmer for de liberale. I 1950 ble Tony Benn valgt som parlamentsmedlem for Bristol South-East, kun 25 år gammel. Benn måtte kjempe for sin politiske karrierre da hans far, som hadde arvet et adelskap fra sin eldre bror, døde i 1960. Som adelig kunne ikke Tony Benn lengre sitte i underhuset og han kjempet derfor for retten til å frasi seg det påtvungne adelskapet. På tross av at han var diskvalifisert ble han gjenvalgt i bivalget samme år, men en domstol, som fastslo at velgerne var klare over at han ikke var kvalifisert, ga parlamentsplassen til hans konservative rival, Malcolm St. Clair. Benn fortsatte imidlertid sin kampanje og til slutt innså den konservative regjeringen at man måtte få til en lovendring, og den 23. juli 1963 ble den såkalte Peerage Act vedtatt, som anerkjente retten til å frasi seg et adelskap. Tony Benn var den første som benyttet seg av denne retten, mindre en en halv time etter at loven var vedtatt. På 60-tallet deltok han flere av Harold Wilsons regjeringer, blant annet som teknologiminister, på 70-tallet var han først industriminister, senere energiminister. Benn hadde fram til nå tilhørt den mer moderate, sentrumsorienterte delen av partiet, men på slutten av 70-tallet var han nært knyttet til partiets venstrefløy. I 1981 stilte Benn til valg som nestleder mot høyresidens kandidat, Denis Healey, på tross av at partiets nye leder, Michael Foot forsøkte å overtale ham til å la være, for å unngå splittelse av partiet. Benn insisterte imidlertid på at det dreide seg om politikk, ikke om personer. Benn tapte valget med liten margin. På tross av at Benn tapte kampen om å bli en del av partiets ledelse, ble han likevel en dominerende person i de neste årene. Venstresida fikk blant annet gjennom forslag om mer sosialisering, fornyet makt til fagbevegelsen og ensidig atomnedrustning. Kampen toppet seg i de to årene mellom 1979 og 1981. I tillegg til de rent susbstantive målene nevnt ovenfor, fikk venstresida også gjennom krav om endrede regler for valg av partiledelse og strengere regler for gjenvalg av parlamentarikere. Som en reaksjon på denne venstredreiningen forlot deler av partiets sosialdemokratiske fløy partiet og dannet og det kortvarige sosialdemokratiske partiet, som senere gikk sammen med det liberale partiet og dannet liberaldemokratene. Benn tapte plassen i det, for Labour katastrofale valgnederlaget i 1983, men han vant et bivalg for en annen valgkrets året etter. I 1988 gjorde han et forsøk på å bli valgt til partileder, men tapte valget. I den første gulfkrigen var han aktiv i antikrigsbevegelsen og han besøkte Baghdad for å forsøke å overtale Saddam Hussein til å frigi gisler som var fanget av irakerne. I 2001 trakk han seg fra underhuset for å “bruke mer tid på politikk”. Han ble igjen sentral i antikrigsbevegelsen i den nye Irak-krigen og i februar 2003 dro han igjen til Baghdad for å møte (og intervjue) Saddam Hussein, et intervju som ble vist på britisk fjernsyn. I en demonstrasjon I London talte han foran mer enn en million mennesker. Tony Benn har flittig skrevet dagbøker, hvorav flere er publisert.
- Anthony Neil Wedgwood Benn, 2. wicehrabia Stansgate, brytyjski arystokrata i polityk, członek Partii Pracy, minister w rządach Harolda Wilsona i Jamesa Callaghana. Przedstawiciel lewego skrzydła partii. Benn jest synem Williama Benna, 1. wicehrabiego Stansgate, i Margaret Holmes, córki Daniela Holmesa, liberalnego deputowanego. Wykształcenie odebrał w Westminster School oraz w New College na Uniwersytecie Oksfordzkim, gdzie studiował filozofię, politologię i ekonomię. Podczas studiów został przewodniczącym Oxford Union. Wtedy również, w 1949 r. , poznał swoją przyszłą żonę, Amerykankę Caroline DeCamp. Szybko wzieli ślub. Doczekali się razem czworga dzieci - Stephena, Hilaryego (laburzystowskiego ministra), Melissy (dziennikarki) i Joshui. W lipcu 1943 r. Benn rozpoczął służbę w Royal Air Force. Służył w Afryce Południowej i Rodezji. Po wojnie pracował w BBC Radio. W 1950 r. został niespodziewanie mianowany laburzystowskim kandydatem na wybory uzupełniające w okręgu Bristol South East. Wybory te wygrał i zasiadł w Izbie Gmin. W latach 1951-1954 był jej najmłodszym członkiem (Baby of the House). Ojciec Benna został w 1942 r. kreowany wicehrabią Stansgate. Początkowo dziedzicem tytułu był starszy brat Tonyego, Michael, który jednak zginął podczas II wojny światowej. Młodszy Benn odziedziczył tytuł parowski po śmierci ojca w 1960 r. i zasiadł w Izbie Lordów, tracąc miejsce w Izbie Gmin. Benn nie pogodził się z tym i wystartował w wyborach uzupełniających w 1961 r. Wybory te ponownie wygrał, ale sąd wyborczy pozbawił go prawa do zasiadania w niższej izbie i za zwycięzcę uznał kandydata konserwatystów, Malcolma St. Claira. Pomimo porażki Benn nadal działał na rzecz swojego powrotu do Izby Gmin. Konserwatywny rząd Harolda Macmillana przyjął w końcu The Peerage Act 1963, który zezwalał na zrzeczenie się tytułu parowskiego, co uprawniało para do zasiadania w Izbie Gmin. Ustawa została podpisana przez królową 31 lipca 1963 r. tuż przez 18.00. Benn był pierwszy parem, który skorzystał z przepisów tej ustawy i o 18.22 zrezygnował z tytułu wicehrabiego. St. Clair zapowiedział, że będzie respektował wolę wyborców i po rezygnacji Benna zrezygnował z mandatu deputowanego. Benn wygrał wybory uzupełniające 20 sierpnia 1963 r. i ponownie zasiadł w Izbie Gmin. Po wyborczym zwycięstwie Partii Pracy w 1964 r. Benn objął urząd poczmistrza generalnego. W tym czasie wybudowano Post Office Tower (która została otworzona przez Benna w 1966 r. ), utworzono Postal Bus Service oraz wypuszczono pierwsze pamiątkowe znaczki pocztowe, zaprojektowane przez Davida Gentlemana. W 1966 r. został ministrem technologii i na tym stanowisku pozostał do wyborczej porażki laburzystów w 1970 r. Po powrocie Partii Pracy do władzy w 1974 r. Benn został ministrem przemysłu, ale w 1975 r. został przesunięty do ministerstwa energii. W 1976 r. ze stanowiska lidera Partii Pracy zrezygnował Harold Wilson. Benn wystartował w wyborach, uzyskując w pierwszej turze 37 głosów. Pozwoliło mu to na przejście do następnej tury, ale Benn zrezygnował z ubiegania się o stanowisko. W dalszych turach popierał Michaela Foota, ale zwycięzcą został ostatecznie James Callaghan, który pozostawił Benna na dotychczasowym stanowisku. Benn utrzymał się na nim do wyborczego zwycięstwa Partii Konserwatywnej w 1979 r. Jeszcze jako minister Benn zbliżył się do lewego skrzydła Partii Pracy. Na pierwszej powyborczej konferencji Partii Pracy w 1980 r. postulował wystąpienie Wielkiej Brytanii z EWG oraz likwidację Izby Lordów. W 1981 r. wystartował w wyborach na wiceprzewodniczącego partii, ale minimalnie przegrał z dotychczasowym wiceprzewodniczącym Denisem Healeyem. W 1982 r. sprzeciwił się wysłaniu wojsk brytyjskich na Falklandy, postulując rozwiązanie konfliktu na forum ONZ. W 1983 r. zlikwidowano okręg wyborczy Benna, który zamierzał wystartować w okręgu Bristol South, ale w wewnątrzpartyjnych prawyborach przegrał z dotyczasowym deputowanym Michaelem Cocksem. Po odrzuceniu propozycji startu w okręgu Livingston wystartował w okręgu Bristol East, ale przegrał tam z kandydatem konserwatystów Jonathanem Sayeedem. Benn powrócił do Izby Gmin już w 1984 r. , wygrywając wybory uzupełniające w okręgu Chesterfield. Benn poparł strajk górników w latach 1984-1985. W 1988 r. ponownie wystartował w wyborach na lidera Partii Pracy, ale ponownie bez powodzenia. Podczas I wojny w Zatoce Perskiej był aktywnym działaczem ruchu antywojennego. Odwiedził Bagdad, gdzie namawiał Saddama Husajna do wypuszczenia jeńców. Był jednym z nielicznych deputowanych, którzy sprzeciwiali się interwencji NATO w Kosowie. W 1991 r. zgłosił projekt Commonwealth of Britain Bill, który zakładał zniesienie monarchii i wprowadzenie republiki oraz napisanie konstytucji. Projekt nigdy nie doczekał się drugiego czytania. W 2001 r. Benn zrezygnował z miejsca w Izbie Gmin, ale pozostał aktywnym politykiem. W 2003 r. sprzeciwiał się wojnie w Iraku. W lutym 2004 r. został przeciwniczącym Koalicji Stop Wojnie. W październiku 2007 r. ogłosił chęć powrotu do Izby Gmin i zaproponował kierownictwu Partii Pracy swoją osobę jako kandydata w okręgu Kensington and Chelsea.
- Тони Бенн (Энтони Нил Ведгвуд Бенн, англ. Anthony Neil Wedgwood Benn; род. 3 апреля 1925) — британский политический деятель, в прошлом многолетний депутат парламента и член кабинета министров Великобритании, в настоящий момент президент политической коалиции Stop the War. Бенн сменил несколько министерских постов, В годы правления лейбористов он служил сначала министром почты (главным почтмейстером почтового отделения Соединенного Королевства) — 1964—1966гг, при его министерском правлении завершилась постройка Лондонской Башни Почтового отделения, и позже работал Министром Технологии. В период, когда лейбористская партия проигрывала выборы и была в оппозиции, он с 1971 по 1972 был ее председателем. В лейбористском Правительстве 1974—1979 он возвратился в Кабинет, сначала став Министром Промышленности, а позже Министром энергетики. Во время нахождения лейбористов в оппозиции в течение 1980-х, он был замечен как выдающаяся личность на левом фланге английской политики, и даже появился термин «Bennite» (термин, никогда фактически не использованный Бенном), которым стали пользоваться в Великобритании для обозначения кого-то более леворадикального чем средний английский лейборист или социал-демократ. Согласно историку Альвину В. Тернеру, Бенн «появлялся в течение 1970-ых как самый убедительный и харизматический лидер левых в течение двух десятилетий, очаровательный, забавный и страстный, столь же искусный в телевизионной студии, как и на массовых митингах. » Бенн, второй по сроку службы Член парламента Англии от Лейбористской партии и в нескольких опросах, до сих пор называется одним из самых популярных политических деятелей в Великобритании. Он был описан как «один из немногих британских политических деятелей, который стал даже более левым после многих лет министерского поста. » После ухода из парламента, Бенн стал в основном заниматься массовой политикой, демонстрациями, митингами и выступлениями в прессе, и все меньше обращать внимания на официальную политику Англии. Вегетарианец с 1970-ых годов.
- Anthony Neil Wedgwood Benn, dit Tony Benn, anciennement 2Modèle:E vicomte Stansgate, né à Londres le Modèle:Date, est un homme politique britannique membre du Parti travailliste. Tony Benn était l’une des principales figures de l’aile gauche de son parti dans les années 1970 et 1980, et est connu comme l’une des rares personnalités politiques à s’être radicalisé au gouvernement plutôt que dans l’opposition, notamment par réaction avec le fonctionnement et l’action de la Communauté européenne. Il se déclare socialiste, et le terme Modèle:Lang (« benniste ») désigne dans la gauche britannique un positionnement radical mais démocrate. Il a été secrétaire à l’Industrie (1974–1975) dans le cabinet Wilson II et secrétaire à l’Énergie (1975–1979) dans le cabinet Callaghan. Il est également connu pour ses opinions républicaines, et a déposé dans les années 1990 un Commonwealth of Britain Bill qui aurait fait de la Grande-Bretagne une république. Il a publié sept volumes de son journal ainsi que plusieurs essais sur le socialisme et le travaillisme. Malgré plusieurs tentatives pour renoncer à la succession, il a en 1960 hérité de son père William Wedgwood Benn, élevé à la pairie en 1942, le titre de vicomte Stansgate. Sa campagne pour permettre la renonciation à la pairie aboutit à l’adoption du Peerage Act 1963; il renonça à son titre immédiatement après la promulgation de la loi. Il a été membre du Parlement de 1950 à 2001 sauf en deux brèves périodes, d’abord pour la circonscription de Bristol South East, puis pour celle de Chesterfield, et est chez les travaillistes le deuxième parlementaire à avoir été le plus longtemps en fonction. Son fils Hilary Benn est secrétaire à l’Environnement dans le cabinet Brown.
|
| rdfs:comment
|
- Anthony ("Tony") Neil Wedgwood Benn, früher 2. Viscount Stansgate ist ein britischer Politiker der Labour Party und war mehrfach Minister.
- Anthony Neil Wedgwood "Tony" Benn (born 3 April 1925) is a British Labour Party politician, former Cabinet Minister and the current President of the Stop the War Coalition. With his successful campaign to renounce his inherited title (inherited from his father, a politician who had been made a Labour peer in 1942), Benn was instrumental in the creation of the Peerage Act 1963.
- Anthony "Tony" Neil Wedgwood Benn on brittiläinen poliitikko. Hän kuuluu Labour-puolueeseen ja on istunut maansa parlamentissa vuosina 1950–1961, 1963–1983 ja 1984–2001. Benn palveli toisen maailmansodan aikana Royal Air Forcessa. Hänen sisarensa oli edesmennyt näyttelijä Margaret Rutherford. Benn oli pääri, 2. Stansgaten varakreivi, vuodesta 1960 lakiuudistukseen 1963, jolloin aatelisarvosta luopuminen tuli mahdolliseksi ja Labourin vasemmistolaitaa edustava Benn luopui tittelistään.
- Ha avuto un ruolo centrale nell'atto di riforma della Camera dei Lords adottato nel 1963 ed è stato, negli anni 1970 e 1980 una figura centrale della sinistra interna al Partito laburista. Fu ministro dell'Industria nel secondo governo di Harold Wilson e ministro dell'Energia nel governo di James Callaghan. Dopo John Parker è stato il politico laburista più a lungo presente nella Camera dei Comuni.
- Bestand:Tony Benn 2005. jpg Tony Benn in maart 2005 in Londen, tijdens de demonstratie tegen de oorlog in Irak Anthony ("Tony") Neil Wedgwood Benn, gewezen Tweede Viscount van Stansgate, is een Britse politicus van de Labour Party en was minister en staatssecretaris. Tony Benn behoorde tot de linkervleugel van Labour. Hij is een van de zeldzame politici die radicaliseerden en linkser werden als minister.
- Anthony Neil Wedgwood Benn, kjent som Tony Benn, er en kjent politiker fra det britiske arbeiderpartiet. Han tilhørte først den moderate fløyen i partiet, men beveget seg på 70-tallet klart til venstre. Han er sønn av William Wedgwood Benn, som var parlamentsmedlem for de liberale, men som senere gikk over til Labour og etterhvert endte overhuset (House of Lords). Begge hans bestefedre, John Williams Benn og Daniel Holmes var også parlamentsmedlemmer for de liberale.
- Anthony Neil Wedgwood Benn, 2. wicehrabia Stansgate, brytyjski arystokrata i polityk, członek Partii Pracy, minister w rządach Harolda Wilsona i Jamesa Callaghana. Przedstawiciel lewego skrzydła partii. Benn jest synem Williama Benna, 1. wicehrabiego Stansgate, i Margaret Holmes, córki Daniela Holmesa, liberalnego deputowanego. Wykształcenie odebrał w Westminster School oraz w New College na Uniwersytecie Oksfordzkim, gdzie studiował filozofię, politologię i ekonomię.
- Тони Бенн (Энтони Нил Ведгвуд Бенн, англ. Anthony Neil Wedgwood Benn; род. 3 апреля 1925) — британский политический деятель, в прошлом многолетний депутат парламента и член кабинета министров Великобритании, в настоящий момент президент политической коалиции Stop the War.
- Anthony Neil Wedgwood Benn, dit Tony Benn, anciennement 2Modèle:E vicomte Stansgate, né à Londres le Modèle:Date, est un homme politique britannique membre du Parti travailliste. Tony Benn était l’une des principales figures de l’aile gauche de son parti dans les années 1970 et 1980, et est connu comme l’une des rares personnalités politiques à s’être radicalisé au gouvernement plutôt que dans l’opposition, notamment par réaction avec le fonctionnement et l’action de la Communauté européenne.
|
