| dbpprop:abstract
|
- Tommaso Grossi, Lombard poet and novelist, was born in Bellano, beside the Lake of Como. He took his degree in law at Pavia in 1810, and proceeded thence to Milan to exercise his profession; but the Austrian government, suspecting his loyalty, interfered with his prospects, and in consequence Grossi was a simple notary all his life. That the suspicion was well grounded he soon showed by writing in the Milanese dialect the battle poem La Prineide (1814), in which he described with vivid colours the tragical death of Giuseppe Prina, chief treasurer during the Empire, whom the people of Milan, instigated by Austrian agitators, had torn to pieces and dragged through the streets of the town (1814). The poem— subversive even in being an incunable of the surfacing Western Lombard dialect as a literary language— being anonymous, was first attributed to the celebrated Carlo Porta, but Grossi of his own accord acknowledged himself the author. In 1816, he published other two poems, written likewise in Milanese— La Pioggia d'oro (The Shower of Gold) and La Fuggitiva (The Fugitive). These compositions secured him the friendship of Porta and Manzoni, and the three poets came to form a sort of literary triumvirate of Romanticism in Lombardy. Grossi took advantage of the popularity of his Milanese poems to try Italian verse, into which he sought to introduce the moving realism which had given such satisfaction in his earliest compositions; and in this he was entirely successful with his poem Il degonda (1814). He next wrote an epic poem, entitled The Lombards in the First Crusade, a work of which Manzoni makes honorable mention in I Promessi Sposi. This composition, which was published by subscription (1826), attained a success unequalled by that of any other Italian poem within the century; it provided the sdubject for Giuseppe Verdi's success of 1843, I Lombardi alla prima crociata, premiered in Milan at La Scala. The example of Manzoni induced Grossi to write an historical novel entitled Marco Visconti (1834) a work which contains passages of true description and deep pathos. A little later Grossi published a tale in verse, Ulrico e Lida, but with this publication his poetical activity ceased. In 1834, he helped organise the "Salotto Maffei", the liberal and patriotic literary salon in Milan hosted by Clara Maffei; there Verdi made his acquaintance. After his marriage in 1838 he continued to employ himself as a notary in Milan till his death. His Life by Ignazio Cantù was published in Milan in 1853.
- Tommaso Grossi war ein italienischer Dichter. Tommaso Grossi studierte die Rechte in Pavia und begab sich 1810 nach Mailand, wo er sich zuerst durch ein im Mailänder Dialekt geschriebenes politisch-satirisches Gedicht gegen die neue österreichische Herrschaft aufmerksam machte. Später ließ er eine Novelle in Versen: La fuggitiva (1817), eine tragische Liebesepisode aus den Franzosenkriegen, und die Dichtung Ildegonda (1820) folgen, womit er sich auf das Gebiet des mittelalterlichen Lebens begab, welches die damals auch in Italien auftauchende romantische Schule als die Blütezeit der christlichen Ära und als Fundgrube der echtesten poetischen Stoffe feierte. Das Gedicht gewann insbesondere das weibliche Publikum für sich durch das Rührende der Begebenheiten und erlebte zahlreiche Auflagen. 1826 veröffentlichte G. ein episches Gedicht: I Lombardi alla prima crociata (in 15 Gesängen), worin er der heidnisch gefärbten Epos des Torquato Tasso eine wahrhaft katholische Kreuzfahrerdichtung gegenüberstellen wollte; allein obgleich das Werk namentlich in Beziehung auf die Sprache und die betreibenden Bestandteile wertvoll erschien, bot es doch kein hinlängliches Interesse der Handlung und der Charakteristik. Angeregt durch das bekannte Hauptwerk Alessandro Manzonis, warf sich Grossi nun auf den historischen Roman und lieferte seinen Marco Visconti (1834; deutsch von Fink, Schaffhausen 1859), dessen Bedeutung aber noch weit mehr als die der Promessi sposi Manzonis durch die Bezeichnung einer historischen Studie erschöpft wird. Unter den lyrischen Versuchen Grossis ist das empfindsame Lied La rondinella (deutsch, Prag 1869) allbekannt und wie wenige populär geworden. Mit der poetischem Erzählung Ulrico e Lida (1830) beschloss Grossi seine poetische Laufbahn. Er lebte von 1838 an dem Beruf eines Notars und starb am 10. Dezember 1853 in Mailand. Seine Marmorbüste wurde im Hof der Brera aufgestellt. Eine Sammlung seiner einzeln noch fortwährend neu aufgelegten Werke erschien Mailand 1862 in 2 Bänden.
- Tommaso Grossi était un écrivain italien du XIX siècle.
- Si laureò in legge a Pavia e poi si trasferì a Milano nel 1822 e si stabilì in contrada Morone dal suo maestro e amico Alessandro Manzoni. Iniziò la sua carriera letteraria scrivendo versi in milanese. Espresse i temi più disparati e caratteristici del romanticismo, del quale fu un convinto fautore. Scrisse una satira antiaustriaca in versi dialettali il poemetto Sogn, noto anche come La Prineide, nel 1815, che prendeva spunto dal linciaggio del ministro delle finanze napoleonico Giuseppe Prina, ed era un violento atto d'accusa contro il governo austriaco. Stendhal la definì : Il componimento ebbe una fortuna clandestina immediata in forma anonima e manoscritta, e scatenò una feroce istruttoria austriaca. Scrisse anche una novella storica in versi La fuggitiva. Nel 1816, il poema storico nazionale I Lombardi alla prima crociata, del 1826 (in cui Grossi tentò, pur senza sortire l'effetto sperato, di effettuare una sorta di "rivisitazione", secondo i propri intendimenti più scorrevole e aggiornata, della Gerusalemme liberata di Tasso) che con le sue 3500 copie risultò l'opera letteraria con più alta tiratura del tempo e che ispirò, alcuni decenni più tardi, il melodramma omonimo di Giuseppe Verdi. Poi si dedicò al romanzo storico Marco Visconti che ebbe subito delle traduzioni in francese, inglese, tedesco e spagnolo . Nel 1838 dopo il matrimonio si dedicò alla professione di notaio e lasciò la letteratura. Nel 1848 stese l'atto ufficiale della fusione tra Piemonte e Lombardia in seguito alla prima guerra d'indipendenza. Morì a Milano per una meningite il 10 dicembre 1853.
- Tommaso Grossi was een Lombardijs dichter en romanschrijver. Tommasso Grossi studeerde in 1810 af als jurist aan de universiteit van Pavia en ging daarna naar Milaan om daar zijn beroep uit te oefenen. De regering van Oostenrijk, die zijn politieke standpunten wantrouwde, bemoeide zich met zijn activiteiten, met als gevolg dat hij als jurist nooit verder kwam dan een positie als eenvoudig notaris. Dat dit wantrouwen niet ongegrond was toonde hij al spoedig door in Milanees dialect het gedicht La Prineide te schrijven dat in geuren en kleuren de tragische dood beschreef van Prina, die gedurende het keizerrijk Thesaurier-generaal was en die door het volk van Milaan, opgestookt door Oostenrijkse oproerkraaiers in 1814 door de straten was gesleurd en uiteindelijk aan stukken gescheurd. Het gedicht, dat anoniem was gepubliceerd werd eerst toegeschreven aan de gevierde Porta, maar uiteindelijk erkende Grossi uit zichzelf het te hebben geschreven. In 1816 publiceerde hij twee andere gedichten, ook in het Milanees: La Pioggia d'oro (de gouden regen) en La Fuggitiva (de vluchteling). Deze gedichten bezorgden hem de vriendschap van Porta en Manzoni, en de drie dichters vormden een soort van romantisch literair triumviraat. Grossi ging vervolgens over op het schrijven in het Italiaans waarin hij het bewogen realisme trachten door te voeren dat hem zoveel genoegdoening had bezorgd bij zijn eerdere werk. Met name met het gedicht Il degonda (1814) was hij hierin succesvol. Daarna schreef hij zijn episch gedicht De Lombarden in de eerste kruistochten, waarin Manzoni in zijn I Promessi Sposi melding van maakt. Het werd via abonnement uitgegeven in 1826 werd een ongekend succes vergeleken met elk ander Italiaans gedicht in die eeuw. Naar voorbeeld van Manzoni schreef hij een historische roman onder de titel Marco Visconti (1834). Enige tijd later schreef hij het gedicht Ulrico e Lida, waarmee hij activiteiten als dichter afsloot. Na zijn huwelijk in 1838 bleef hij tot aan zijn dood werkzaam als notaris in Milaan. Zijn biografie van Ignazio Cantù verscheen in 1853 in Milaan.
|
| rdfs:comment
|
- Tommaso Grossi, Lombard poet and novelist, was born in Bellano, beside the Lake of Como. He took his degree in law at Pavia in 1810, and proceeded thence to Milan to exercise his profession; but the Austrian government, suspecting his loyalty, interfered with his prospects, and in consequence Grossi was a simple notary all his life.
- Tommaso Grossi war ein italienischer Dichter. Tommaso Grossi studierte die Rechte in Pavia und begab sich 1810 nach Mailand, wo er sich zuerst durch ein im Mailänder Dialekt geschriebenes politisch-satirisches Gedicht gegen die neue österreichische Herrschaft aufmerksam machte.
- Tommaso Grossi était un écrivain italien du XIX siècle.
- Si laureò in legge a Pavia e poi si trasferì a Milano nel 1822 e si stabilì in contrada Morone dal suo maestro e amico Alessandro Manzoni. Iniziò la sua carriera letteraria scrivendo versi in milanese. Espresse i temi più disparati e caratteristici del romanticismo, del quale fu un convinto fautore.
- Tommaso Grossi was een Lombardijs dichter en romanschrijver. Tommasso Grossi studeerde in 1810 af als jurist aan de universiteit van Pavia en ging daarna naar Milaan om daar zijn beroep uit te oefenen. De regering van Oostenrijk, die zijn politieke standpunten wantrouwde, bemoeide zich met zijn activiteiten, met als gevolg dat hij als jurist nooit verder kwam dan een positie als eenvoudig notaris.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
