| dbpedia-owl:abstract
|
- A su amada esquiva (To His Coy Mistress, en inglés) es un poema libertino del escritor y parlamentario inglés Andrew Marvell, de mediados del siglo XVII.
- To His Coy Mistress is een gedicht van de Engelse dichter en puriteins staatsman Andrew Marvell (1621 - 1678). Niet bekend is wanneer het gedicht geschreven is, en het werd ook niet gepubliceerd tijdens Marvells leven. Dit liefdesgedicht, eigenlijk een verleidingsgedicht, behoort nog altijd tot de zeer populaire gedichten uit de Engelse literatuurgeschiedenis. De dichter probeert zijn verlegen, bedeesde ('coy') geliefde ertoe te bewegen op korte termijn met hem het bed te delen. Hij doet dit via een korte en zeer logisch klinkende argumentatie, met gebruikmaking van humor en ironie. Marvell wordt gerekend tot de 'groep' van Metaphysical poets, en hij past inderdaad de door hen gebezigde conceits toe in het gedicht. Het gedicht is ingedeeld in drie delen, waarin de dichter op bondige wijze zijn redenering opbouwt: "Stel dat... ", "Maar zo is het niet... ", "En dus...". Het gedicht opent met de beroemd geworden woorden "Had we but world enough and time", waarin wordt gesteld dat als men over het eeuwige leven zou beschikken, men ook alle tijd had om de liefde te doen opbloeien en geen haast hoefde te hebben om het ultieme doel te bereiken. Het tweede deel toont echter de rauwe werkelijkheid: het leven is kort en als je er nu niet van geniet is het te laat. In het graf heb je niets meer aan je maagdelijkheid (The grave's a fine and private place, But none, I think, do there embrace. ) In het derde deel beoogt de dichter zijn doel zo snel mogelijk te bereiken: nu zijn we nog jong en moeten we van het leven genieten zo lang het nog kan. In zijn latere gedicht The Garden komt de dichter op hetzelfde thema terug. Alles kan een juiste setting zijn voor geliefden, alles, behalve de tijd. De Australische dichter en satirist A.D. Hope schreef een scherpzinnig en gevat 'antwoord' van de Coy Mistress aan de heer Marvell (zie externe links).
- <poem>To His Coy Mistress Had we but world enough, and time, This coyness, Lady, were no crime We would sit down and think which way To walk and pass our long love's day. Thou by the Indian Ganges' side Shouldst rubies find: I by the tide Of Humber would complain. I would Love you ten years before the Flood, And you should, if you please, refuse Till the conversion of the Jews. My vegetable love should grow Vaster than empires, and more slow; An hundred years should go to praise Thine eyes and on thy forehead gaze; Two hundred to adore each breast, But thirty thousand to the rest; An age at least to every part, And the last age should show your heart. For, Lady, you deserve this state, Nor would I love at lower rate. But at my back I always hear Time's wingèd chariot hurrying near; And yonder all before us lie Deserts of vast eternity. Thy beauty shall no more be found, Nor, in thy marble vault, shall sound My echoing song: then worms shall try That long preserved virginity, And your quaint honour turn to dust, And into ashes all my lust: The grave's a fine and private place, But none, I think, do there embrace. Now therefore, while the youthful hue Sits on thy skin like morning dew, And while thy willing soul transpires At every pore with instant fires, Now let us sport us while we may, And now, like amorous birds of prey, Rather at once our time devour Than languish in his slow-chapt power. Let us roll all our strength and all Our sweetness up into one ball, And tear our pleasures with rough strife Through the iron gates of life: Thus, though we cannot make our sun Stand still, yet we will make him run. </poem> To His Coy Mistress is a metaphysical poem written by the British author and statesman Andrew Marvell (1621–1678) either during or just before the Interregnum. Marvell probably wrote the poem prior to serving in Oliver Cromwell's government as a minister. The poem was not published in his lifetime.
- To His Coy Mistress (À Sa Timide Maîtresse en français) est un poème libertin de l’écrivain et homme politique anglais Andrew Marvell, écrit pendant ou juste avant la domination d’Oliver Cromwell sur le pays, au milieu du Modèle:XVIIe siècle. Le poème, malgré le puritanisme de son auteur et sa concision, constitue dans le domaine de la poésie l’une des plus puissantes plaidoiries de la philosophie épicurienne du carpe diem, dans la lignée de Pierre de Ronsard. Marvell rédigea probablement le poème avant de devenir ministre dans le gouvernement de Cromwell, et le texte ne fut pas publié de son vivant.
|
| rdfs:comment
|
- A su amada esquiva (To His Coy Mistress, en inglés) es un poema libertino del escritor y parlamentario inglés Andrew Marvell, de mediados del siglo XVII.
- To His Coy Mistress is een gedicht van de Engelse dichter en puriteins staatsman Andrew Marvell (1621 - 1678). Niet bekend is wanneer het gedicht geschreven is, en het werd ook niet gepubliceerd tijdens Marvells leven. Dit liefdesgedicht, eigenlijk een verleidingsgedicht, behoort nog altijd tot de zeer populaire gedichten uit de Engelse literatuurgeschiedenis. De dichter probeert zijn verlegen, bedeesde ('coy') geliefde ertoe te bewegen op korte termijn met hem het bed te delen.
- <poem>To His Coy Mistress Had we but world enough, and time, This coyness, Lady, were no crime We would sit down and think which way To walk and pass our long love's day. Thou by the Indian Ganges' side Shouldst rubies find: I by the tide Of Humber would complain. I would Love you ten years before the Flood, And you should, if you please, refuse Till the conversion of the Jews.
- To His Coy Mistress (À Sa Timide Maîtresse en français) est un poème libertin de l’écrivain et homme politique anglais Andrew Marvell, écrit pendant ou juste avant la domination d’Oliver Cromwell sur le pays, au milieu du Modèle:XVIIe siècle. Le poème, malgré le puritanisme de son auteur et sa concision, constitue dans le domaine de la poésie l’une des plus puissantes plaidoiries de la philosophie épicurienne du carpe diem, dans la lignée de Pierre de Ronsard.
|
