| dbpprop:abstract
|
- Titus Annius Milo Papianus was a Roman political agitator, the son of Gaius Papius Celsus, but adopted by his maternal grandfather, Titus Annius Luscus. In 52 BC he probably murdered Publius Clodius Pulcher and was later unsuccessfully defended by his friend Marcus Tullius Cicero in the Pro Milone speech.
- Titus Annius Milo war ein römischer Politiker, der Sohn von Gaius Papius Celsus, aber adoptiert vom Vater seiner Mutter, Titus Annius Luscus. Er gehörte zu den Anhängern des Pompeius und organisierte Söldnerbanden und Gladiatoren, um die Sache des Senats durch gewaltsame Aktionen gegen Publius Clodius Pulcher zu vertreten, der die Popularen auf ähnliche Weise unterstützte. Milo war im Jahr 57 v. Chr. Volkstribun und hatte wesentlichen Anteil an der Rückkehr Ciceros aus dem Exil, gegen die Clodius erheblichen Widerstand leistete. Milo wurde 54 v. Chr. Prätor und heiratete im gleichen Jahr Cornelia Fausta, Tochter des früheren Diktators Sulla und ehemalige Frau von Gaius Memmius. Als Milo Kandidat für das Amt des Konsuls und Clodius für das Amt des Prätors waren, trafen die beiden am 18. Januar 52 v. Chr. mit bewaffnetem Gefolge zufällig auf der Via Appia bei Bovillae aufeinander, wobei Clodius getötet wurde. Milo wurde angeklagt, seine Schuld war eindeutig, und seinen Feinden war jedes Mittel recht, seine Anhänger und seine Richter unter Druck zu setzen. Cicero, der ihn verteidigte, wurde von aufmarschierten Soldaten eingeschüchtert, da der inzwischen zum Konsul gewählte Pompeius, der sich von Milo abgewandt hatte, offensichtlich dessen Verurteilung wollte. Die erhaltene Rede Pro Milone ist eine erweiterte und überarbeitete Version der tatsächlich gehaltenen Verteidigungsrede Ciceros. Milo ging ins Exil nach Massilia, sein Eigentum wurde in einer Auktion verkauft. Im Jahr 48 v. Chr. kehrte Milo nach Italien zurück und schloss sich dem Aufstand des Marcus Caelius Rufus gegen Caesar an, wobei er sich auf die Reste seiner Gladiatorentruppe stützte. Er fiel aber bei der Belagerung der hirpinischen Stadt Compsa.
- Tito Anio Papiano Milón (en latín Titus Annius Papianus Milo), político y agitador romano de la etapa final de la República. Era hijo de Cayo Papio Celsio, pero fue adoptado por el padre de su madre, Tito Anio Lusco. Se unió al partido pompeyano, organizando bandas de mercenarios y gladiadores que apoyaran su causa, mediante la violencia pública, frente a Publio Apio Clodio, quien brindó un apoyo similar a la causa democrática. Milón fue nombrado tribuno de la plebe, destacando por su adhesión al regreso de Cicerón desde su exilio en Macedonia, frente a la oposición de Clodio. En el año 54 a. C. fue nombrado pretor, contrayendo matrimonio con Fausta, hija de Sila y ex esposa de Cayo Memmio. Al año siguiente, mientras Milón era candidato al consulado y Clodio optaba al cargo de pretor, ambas figuras se encontraron por accidente en la Via Appia, en Bovillae, resultando muerto Clodio. Milón fue acusado, siendo su culpabilidad evidente, y sus enemigos recurrieron a toda clase de intimidaciones contra sus jueces y sus partidarios. Cicerón tuvo miedo de hablar en su favor, si bien redactó su escrito Pro Milone para defender a Milón. Milón fue finalmente desterrado, exiliándose en Massalia, y sus propiedades fueron vendidas en subasta. A su retorno a Roma, se opuso al paulatino ascenso de Julio César, de forma que se unió a Marco Celio Rufo en el año 48 a. C. en su revuelta contra César, pero fue capturado y ejecutado en Compsa, cerca de Turios.
- Titus Annius Milo Papianus oli roomalainen kansankiihottaja. Milon ura on tyypillinen esimerkki Rooman tasavallan lopunaikojen epävakaudesta. Hän järjesti Pompeiusta tukiessaan väkivaltaisia rähinöitsijöitä, jotka ottivat yhteen Clodiuksen vastaavien joukkioiden kanssa. Milo oli kansantribuuni 57 eaa. Hänellä oli näkyvä rooli, kun Cicero kutsuttiin takaisin maanpaosta 57 eaa. Hän oli preetori 54 eaa. Seuraavana vuonna hän yritti konsuliksi. Clodius oli ehdolla preetoriksi. Miehet tapasivat joukkioineen Via Appialla. Välikohtaus päättyi Clodiuksen murhaan. Milo joutui syytteeseen. Ciceron oli määrä puolustaa häntä, mutta Milo oli pakotettu ennen oikeudenkäyntiä lähtemään maanpakoon. Milo liittyi vuonna 48 eaa. Caesaria vastustaneeseen rintamaan, mutta hänet saatiin kiinni ja teloitettiin.
- Titus Annius Milo Papianus fut un homme politique romain à la fin de la République. Né à Lanuvium dans le Latium, il est le fils de Gaius Papius Celsus, et fut adopté par son oncle maternel, Titus Annius Luscus. Il est issu d’une famille d’origine obscure, jouissant de la citoyenneté romaine, mais sans ancêtre ayant exercé une magistrature à Rome. Il est client de l’illustre Cicéron. Soutien du parti des optimates, il organise des bandes armées pour s’opposer à celles de Clodius Pulcher, chef des populares. Milon est tribun de la plèbe en -57, il est alors un des instigateurs du rappel de Cicéron, exilé sur l’initiative de Clodius. Milon devient préteur en -55, et épouse la même année Fausta, fille du Dictateur romain Sylla et ex-épouse de Gaius Memmius, mariage qui renforce son alliance avec les optimates. En -53, Milon est le candidat des optimates au consulat pour l’année suivante, tandis que Clodius se présente à la préture. Les désordres à Rome retardent les élections et exacerbent les compétitions électorales. Les deux candidats et leurs partisans se rencontrent et se bagarrent sur la Via Appia à Bovillae, Clodius est blessé puis achevé dans l’affrontement (18 janvier -52)). Milon est inculpé. Cicéron assure sa défense dans un climat si tendu qu’il ne parvient à plaider efficacement la légitime défense. Milon est condamné et exilé à Marseille. Quatre ans plus tard, en -49, lors des guerres civiles, il participe à la défense de Marseille au cours du siège mené par les troupes de Jules César. César refuse de l’amnistier de son exil après la capitulation de Marseille. En -48, tandis que César combat Pompée en Macédoine, Milon quitte Marseille et débarque près de Naples, pour fomenter une révolte contre César en Italie du Sud. Mais il est tué à Cosa, près de Thurii en Lucanie.
- Tito Annio Milone (in latino Titus Annius Milo), fu un politico romano. Fu tribuno della plebe nel 57 a.C. e pretore nel 55 a.C. Durante la crisi scaturita dallo scontro tra Gaio Giulio Cesare e Pompeo, si formarono a Roma due fazioni contrapposte, una popolare in favore di Cesare guidata dal tribuno Publio Clodio Pulcro, avversario di Cicerone, e l'altra costituita da ottimati, capeggiata da Milone. Nel 56 a.C. sposò Fausta, figlia del dittatore Silla e moglie ripudiata di Gaio Memmio. Nel 53 a.C. Milone fu designato per il consolato dell'anno successivo e Clodio fu candidato come pretore. Il 18 gennaio 52 a.C. in uno scontro tra bande rivali avvenuto sulla Via Appia Clodio venne ucciso e Milone fu accusato dell'omicidio. Fu Cicerone a prendere le difese dell'imputato, ma, intimorito dalla folla dei clodiani, non riuscì a pronunciare un'orazione coerente e articolata: il testo della Pro Milone che ci è stato tramandato, infatti, fu scritto e pubblicato da Cicerone in un momento successivo a quello del processo. Milone fu costretto a rifugiarsi a Marsiglia, ma tornò più tardi a Roma per continuare la sua politica. Alleatosi con Marco Celio Rufo organizzò una sollevazione anti cesariana, ma nel 48 a.C. fu arrestato e giustiziato a Cosa.
- Titus Annius Milo Papianus was een Romeins politicus, bendeleider en agitator uit de 1e eeuw v. Chr. Hij was de zoon van Gaius Papius Celsus, maar werd geädopteerd door zijn moeders vader, Titus Annius Luscus. Hij was afkomstig uit Lanuvium en oorspronkelijk een militante aanhanger van Pompejus. Als tribunus plebis in 57 v. Chr. , zette Milo zich tijdens zijn ambtsjaar vooral in om de terugkeer uit ballingschap van Marcus Tullius Cicero te bespoedigen. Om de senatoren die deze terugkeer een warm hart toedroegen te beschermen tegen de intimidaties van Publius Clodius Pulcher en zijn bende, richtte Milo zijn eigen bende op, die hij selecteerde onder geoefende gladiatoren. Tussen de beide bendes, die elkaar het leven onmogelijk maakten, kwam het herhaaldelijk tot bloedige straatgevechten. Nog in 57 ondernam Milo tweemaal een poging om zijn rivaal Clodius gerechtelijk te vervolgen. Deze wist zich aan vervolging te onttrekken door zich tot aedilis te laten verkiezen, waarna hij op zijn beurt Milo liet vervolgen. Ook Milo ontsnapte aan vervolging, doordat hij tot praetor voor het jaar 54 v. Chr. werd verkozen. De wanordelijkheden hielden aan en vertroebelden het politieke leven in Rome in ernstige mate. Hij huwde in hetzelfde jaar met Fausta Cornelia Sulla, de dochter van Lucius Cornelius Sulla en weduwe van Gaius Memmius. Ze was echter trouweloos, en Sallustius werd luidruchtig gesteisterd door Milo omwille van een intrige met haar. Eind 54 bracht Milo grote financiële offers om zijn kiescampagne voor het consulaat van het jaar 52 te bekostigen. Op 18 januari 52 ontmoetten beide benden elkaar aan de Via Appia te Bovillae, waar Clodius door Milo zo zwaar werd verwond dat hij kort nadien aan zijn verwondingen bezweek. Milo verkeerde nu in de onmogelijkheid zijn functie als consul uit te oefenen, waarna Pompejus alleen consul werd, en Milo liet vervolgen wegens doodslag. Cicero verdedigde Milo wel (en publiceerde achteraf zijn pleitrede "Pro Milone"), maar de rechtbank werd zo zwaar "bewaakt" door de bende van Clodius, dat er van een eerlijk proces nauwelijks sprake kon zijn. Milo werd veroordeeld en verbannen naar Massilia, waar hij door de tussenkomst van Cicero toch een voorkeursbehandeling genoot. In 48 beantwoordde Milo Caelius’ oproep om opnieuw de orde te verstoren in Italië. Tijdens de ongeregeldheden werd hij echter gearresteerd en terechtgesteld in Cosa.
- Tytus Anniusz Milon – trybun ludowy w 57 wraz z Klodiuszem. Wybuchła między nimi otwarta wojna. Milon, zwolennik senatu, przeciwnik popularów, kazał sprowadzić Cycerona z wygnania, będącego skutkiem działalności Klodiusza. W styczniu 52, gdy ubiegał się o konsulat, jego ludzie zabili Klodiusza. Podczas procesu, jaki był jego następstwem, Milona bronił Cyceron, ale onieśmielony demonstracją sił wojskowych zgromadzonych na forum nie zdołał nawet wygłosić przygotowanej zawczasu mowy (jej tekst zachował się do dzisiaj). Milon musiał opuścić kraj. W 48 p.n.e. powrócił do Italii - usiłował podburzyć regiony południowe do powstania przeciw Cezarowi. Został jednak pojmany i stracony.
- Tito Ânio Papiano Milão (em latim Titus Annius Papianus Milo), político e agitador romano da etapa final da República. Era filho de Caio Pápio Célsio, mas foi adotado pelo pai da sua mãe, Tito Ânio Lusco. Uniu-se ao partido pompeiano, organizando faixas de mercenários e gladiadores que apoiaram a sua causa, mediante a violência pública, frente de Públio Clódio Pulcro, quem brindou um apoio similar à causa democrática. Milão foi designado tribuno da plebe, destacando-se pela sua adesão ao regresso de Cícero desde o seu exílio em Macedônia, frente à oposição de Clódio. Em 54 a.C. foi designado pretor, casando-se com Fausta, filha de Sula e ex esposa de Caio Mémmio. No ano seguinte, enquanto Milão era candidato ao consulado e Clódio optava ao cargo de pretor, ambas as figuras encontraram-se por acidente na Via Appia, em Bovillae, resultando morto Clódio. Milão foi acusado, sendo a sua culpabilidade evidente, e os seus inimigos recorreram a todo tipo de intimidações contra os seus juízes e os seus partidários. Cícero teve medo de falar no seu favor, se bem que redigisse o seu escrito Pro Milone para defender a Milão. Milão foi finalmente desterrado, exilando-se em Massalia, e as suas propriedades foram vendidas em leilão. Ao seu retorno a Roma, opôs-se ao paulatina ascensão de Júlio César, de modo que se uniu a Marco Célio Rufo em 48 a.C. na sua revolta contra César, mas foi capturado e executado em Compsa, perto de Túrios.
- Titus Annius Milo, död 48 f. Kr. , var en romersk politiker verksam under samma tid som Caesar och Cicero. Han tillhörde optimaterna och ansågs vara ansvarig för mordet på Publius Clodius Pulcher. Han förvisades för detta till Gallien. Cicero skrev ett försvarstal för honom, men vågade inte hålla det inför demonstrationer av anhängare till Clodius. Senare gavs det ut som "Pro Milo". Milo själv fann sig väl till rätta i sin exil. Uwe Homola: Untersuchungen zu Titus Annius Milo. Diss. Mannheim 1997 (Microfiche). W.J. Tatum, The Patrician Tribune. Publius Clodius Pulcher, Chapel Hill 1999. L. Fezzi, Il tribuno Clodio, Roma-Bari 2008
|
| rdfs:comment
|
- Titus Annius Milo Papianus was a Roman political agitator, the son of Gaius Papius Celsus, but adopted by his maternal grandfather, Titus Annius Luscus. In 52 BC he probably murdered Publius Clodius Pulcher and was later unsuccessfully defended by his friend Marcus Tullius Cicero in the Pro Milone speech.
- Titus Annius Milo war ein römischer Politiker, der Sohn von Gaius Papius Celsus, aber adoptiert vom Vater seiner Mutter, Titus Annius Luscus. Er gehörte zu den Anhängern des Pompeius und organisierte Söldnerbanden und Gladiatoren, um die Sache des Senats durch gewaltsame Aktionen gegen Publius Clodius Pulcher zu vertreten, der die Popularen auf ähnliche Weise unterstützte. Milo war im Jahr 57 v. Chr.
- Tito Anio Papiano Milón (en latín Titus Annius Papianus Milo), político y agitador romano de la etapa final de la República. Era hijo de Cayo Papio Celsio, pero fue adoptado por el padre de su madre, Tito Anio Lusco. Se unió al partido pompeyano, organizando bandas de mercenarios y gladiadores que apoyaran su causa, mediante la violencia pública, frente a Publio Apio Clodio, quien brindó un apoyo similar a la causa democrática.
- Titus Annius Milo Papianus oli roomalainen kansankiihottaja. Milon ura on tyypillinen esimerkki Rooman tasavallan lopunaikojen epävakaudesta. Hän järjesti Pompeiusta tukiessaan väkivaltaisia rähinöitsijöitä, jotka ottivat yhteen Clodiuksen vastaavien joukkioiden kanssa. Milo oli kansantribuuni 57 eaa. Hänellä oli näkyvä rooli, kun Cicero kutsuttiin takaisin maanpaosta 57 eaa. Hän oli preetori 54 eaa. Seuraavana vuonna hän yritti konsuliksi. Clodius oli ehdolla preetoriksi.
- Titus Annius Milo Papianus fut un homme politique romain à la fin de la République. Né à Lanuvium dans le Latium, il est le fils de Gaius Papius Celsus, et fut adopté par son oncle maternel, Titus Annius Luscus. Il est issu d’une famille d’origine obscure, jouissant de la citoyenneté romaine, mais sans ancêtre ayant exercé une magistrature à Rome. Il est client de l’illustre Cicéron.
- Tito Annio Milone (in latino Titus Annius Milo), fu un politico romano. Fu tribuno della plebe nel 57 a.C. e pretore nel 55 a.C. Durante la crisi scaturita dallo scontro tra Gaio Giulio Cesare e Pompeo, si formarono a Roma due fazioni contrapposte, una popolare in favore di Cesare guidata dal tribuno Publio Clodio Pulcro, avversario di Cicerone, e l'altra costituita da ottimati, capeggiata da Milone. Nel 56 a.C. sposò Fausta, figlia del dittatore Silla e moglie ripudiata di Gaio Memmio.
- Titus Annius Milo Papianus was een Romeins politicus, bendeleider en agitator uit de 1e eeuw v. Chr. Hij was de zoon van Gaius Papius Celsus, maar werd geädopteerd door zijn moeders vader, Titus Annius Luscus. Hij was afkomstig uit Lanuvium en oorspronkelijk een militante aanhanger van Pompejus. Als tribunus plebis in 57 v. Chr. , zette Milo zich tijdens zijn ambtsjaar vooral in om de terugkeer uit ballingschap van Marcus Tullius Cicero te bespoedigen.
- Tytus Anniusz Milon – trybun ludowy w 57 wraz z Klodiuszem. Wybuchła między nimi otwarta wojna. Milon, zwolennik senatu, przeciwnik popularów, kazał sprowadzić Cycerona z wygnania, będącego skutkiem działalności Klodiusza. W styczniu 52, gdy ubiegał się o konsulat, jego ludzie zabili Klodiusza.
- Tito Ânio Papiano Milão (em latim Titus Annius Papianus Milo), político e agitador romano da etapa final da República. Era filho de Caio Pápio Célsio, mas foi adotado pelo pai da sua mãe, Tito Ânio Lusco. Uniu-se ao partido pompeiano, organizando faixas de mercenários e gladiadores que apoiaram a sua causa, mediante a violência pública, frente de Públio Clódio Pulcro, quem brindou um apoio similar à causa democrática.
- Titus Annius Milo, död 48 f. Kr. , var en romersk politiker verksam under samma tid som Caesar och Cicero. Han tillhörde optimaterna och ansågs vara ansvarig för mordet på Publius Clodius Pulcher. Han förvisades för detta till Gallien. Cicero skrev ett försvarstal för honom, men vågade inte hålla det inför demonstrationer av anhängare till Clodius. Senare gavs det ut som "Pro Milo". Milo själv fann sig väl till rätta i sin exil. Uwe Homola: Untersuchungen zu Titus Annius Milo.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
