| dbpedia-owl:abstract
|
- Die Pauke ist ein Schlaginstrument aus der Gruppe der Membranophone. Die paarweise Verwendung ist üblich; einzelne Musikstücke erforderten aber schon seit dem 18. Jh. vier oder mehr Instrumente. Die Pauke besteht meist aus einem fast halbkugeligen Kupferkessel, der mit einem Fell aus Kunststoff oder Tierhaut bespannt ist. Aus der Musikgeschichte und dem Orff-Schulwerk sind jedoch auch runde und sogar eckige Pauken aus Holz bekannt. Ferner gibt es heute auch Paukenkessel aus Kunstmaterialien oder Aluminium. Der Kessel hat unten in der Mitte ein kleines Loch, welches dem Luftaustausch beim Auf- und Ab-Schwingen des Fells dient. Durch einen Mechanismus, der entweder unten am Fuß, im Paukeninneren, oder unter dem Rand angebracht ist, kann das Fell verschieden stark gespannt werden; so lässt sich – im Unterschied zur Trommel – die Tonhöhe des Klanges während des Spielens verändern.
- Timpani, or kettledrums, are musical instruments in the percussion family. A type of drum, they consist of a skin called a head stretched over a large bowl traditionally made of copper. They are played by striking the head with a specialized drum stick called a timpani stick or timpani mallet. Unlike most drums, they are capable of producing an actual pitch when struck, and can be tuned, often with the use of a pedal mechanism to control each drum's range of notes. Timpani evolved from military drums to become a staple of the classical orchestra by the last third of the 18th century. Today, they are used in many types of musical ensembles including concert, marching, and even some rock bands. Timpani is an Italian plural, the singular of which is timpano. However, in informal English speech a single instrument is rarely called a timpano: several are more typically referred to collectively as kettledrums, timpani, temple drums, or simply timps. They are also often incorrectly termed timpanis. A musician who plays the timpani is known as a timpanist.
- Un timbal es un instrumento musical de percusión de sonoridad grave, que puede producir golpes secos o resonantes. Se utiliza golpeando los parches con un palillo o baqueta especial llamada "baqueta de timbal". Está formado principalmente por un caldero de cobre, cubierto por una membrana. Se puede afinar por lo que produce sonidos determinados, vale decir, notas musicales.
- Patarumpu on suurikokoinen lyömäsoitin. Jokaisessa rummussa on puolipallon tai paraabelin muotoinen kaikukoppa ja sen yli pingotettu kalvo. Sitä soitetaan yleensä huopapäällysteisillä nuijilla, mutta myös muunlaisia, kuten puisia ja nahkapäällysteisiä, kapuloita käytetään. Patarumpujen määrä orkesterissa vaihtelee yleensä 2-4 rummun välillä. Patarumpujen koot ovat yleensä: Bass, Large, Small ja Piccolo (matalimmasta korkeimpaan). Soittimen ääniala on (C)–D–a–(b). Alin C ei ole yleensä käytössä Suomessa käytössä olevissa padoissa, ja sen käyttämistä onkin pyrittävä välttämäänMalline:Lähde. Patarummun sointi on kumea, ja sillä on aina jokin sävelkorkeus. Nykyaikaisissa patarummuissa sävelkorkeutta voidaan vaihdella pedaalilla. Jokaista pataa voi virittää kvintin tai sekstin alueella. Patarumpua käytetään yleensä säestyksellisesti, mutta myös yksinkertaiset melodiat ovat mahdollisia. Berlioz yritti myös kirjoittaa sointuja padoille (tällöin hän käytti jopa 16 pataa). Luonteenomaisia efektejä soittimelle ovat mm. tremolot ja voimakkaat aksentit. Myös glissando on mahdollinen. Klassismin ajan orkesterissa patarumpu soitti yleensä toonikaa (1. ) ja dominanttia (5. ) -sointujen pohjasäveliä. Patarummun kaikukoppa on yleensä kuparia tai lasikuitua ja kalvo muovia tai nahkaa. Viritystä hienosäädetään viritysruuveilla ja esityksen aikana sävelkorkeutta hallitaan virityspedaalilla. Myös metallimusiikkissa on käytetty patarumpuja. Tästä esimerkkinä Alternative Metal-yhtye Slipknotin perkusionisti Shawn Crahan
- Il timpano è uno strumento musicale a percussione. Appartiene alla classe dei membranofoni a suono determinato. Esso consiste in una membrana, chiamata pelle, tesa su un grande fusto chiamato "caldaia" solitamente in rame, in altre leghe metalliche o in materiali plastici. Vengono suonati per mezzo di due battenti, generalmente a punta morbida (feltro o altro materiale). In orchestra sono sempre presenti in coppia (da cui il nome plurale), a volte in set comprendenti tre, quattro o più strumenti. A differenza di molti tamburi, i timpani, come detto, sono uno strumento a suono determinato. L'intonazione viene determinata dalla tensione della pelle: ogni strumento ha un'estensione che varia da una quinta ad un'ottava cromatica. La modifica dell'altezza viene effettuata oggi per mezzo di un pedale che agisce contemporaneamente su tutte le viti di tensione della pelle. Anticamente queste venivano avvitate o svitate manualmente una ad una, obbligando il timpanista (ed il compositore) a mantenere la stessa intonazione durante tutto un brano. L'uso del pedale e di un apposito quadrante graduato permettono una rapida intonazione dello strumento ed effetti di glissato. Anche nei timpani provvisti di pedale sono comunque presenti viti che permettono di mantenere la tensione della membrana equilibrata in tutti i punti. I suoni vengono oggi notati in altezza reale in chiave di basso (talvolta senza accidenti in chiave). Anticamente si utilizzava una notazione convenzionale in cui il Do rappresentava la tonica ed il Sol la dominante del pezzo: la reale intonazione era indicata a chiare lettere all'inizio del brano. I timpani sono in uso prevalentemente in orchestre di musica classica dal XVII secolo. Haydn fu tra i primi compositori ad inserire interventi di timpani nelle sue sinfonie. Tra le tante, la 103 prende il nome di "Rullo di Timpani appunto per l'importanza che ha questo strumento nel brano. In seguito anche Beethoven nelle sue opere sfoggiò le doti espressive e potenti dello strumento. Esempio è la sinfonia corale. Nel secondo movimento, lo scherzo, troviamo gli interventi tematici del timpano a rispondere all'orchestra. Nel corso dell'Ottocento l'uso dei timpani nelle orchestre ha un forte incremento, così come l'introduzione delle altre percussioni. Nel novecento si ha l'esplosione: i timpani vengono usati da compositori quali Mahler, Sostakovic, Stravinskij, Bartok per esporre temi, ritmi e particolari sonorità. Tra le numerose composizioni in cui i timpani emergono in tutta la loro forza espressiva ricordiamo la fiaba musicale Pierino e il lupo di Sergej Prokof'ev, nell'imitazione degli spari dei cacciatori, la sinfonia 11 di Sostakovic, in cui temi di intere sezioni sono affidate ai timpani. Il termine timpani deriva dal latino tympanum, ed è in uso anche in altre lingue. Gli inglesi indicano spesso questo strumento con tympani, in riferimento al nome latino. Il musicista che suona i timpani è il timpanista.
- ティンパニ (伊：timpani) は、打楽器の一種。主に銅製であり、半球形の胴体に脚がついた大型の太鼓で、皮が張られた上面を通常2本のマレット（ばち）で叩く。太鼓の一種であるが、通常の太鼓は非整数倍音成分が多く特定の音程を聴き取ることは困難であるのに対し、ティンパニでははっきり音程を聴き取れる点が通常の太鼓と異なる。
- Een pauk is een keteltrom met een gedefinieerde toonhoogte. Op een koperen of kunststof ketel (doorsnede 50 tot 80 cm) is een vel gespannen. Vroeger gebruikte men kalfshuid, maar tegenwoordig steeds vaker synthetisch vervaardigde vellen. Door met een mallet op het vel te slaan klinkt een bepaalde toon. De toonhoogte is afhankelijk van de spanning van het vel en de plaats waarop het vel geraakt wordt. De grootte van de eronder liggende resonantieruimte bepaalt in welk toonbereik de pauk gebruikt kan worden. Bij de machinepauk wordt de velspanning geregeld met een hendel. De meeste moderne orkestpauken zijn uitgerust met een pedaal dat de spanning in het vel regelt. Met een mechaniek van trekstangen wordt de positie van het pedaal omgezet in de gewenste velspanning. Voor het gemak van de paukenist (of paukslager) wordt een toonwijzer toegevoegd om een visuele indicatie te geven van de velspanning. De toonwijzer geeft daarbij grofweg aan op welke toon de pauk ingesteld staat. De klankkleur is sterk afhankelijk van het gebruikte materiaal van de kop van de stok (kurk, leer, vilt) en van de plaats waar het vel geraakt wordt, en - in veel mindere mate - de constructie van de pauk. Sommige orkesten, speciaal het Koninklijk Concertgebouworkest en de Wiener Philharmoniker, gebruiken pauken die aan de onderkant open zijn. Er bestaan ontzaglijk veel trommels, vooral als men de zeer uiteenlopende trommels en gongs van primitieve volkeren meerekent. In het symfonieorkest worden maar weinig trommels gebruikt. De meest gebruikte hiervan is de pauk die door de paukenist wordt bespeeld. De pauk is mogelijk voor een breder publiek bekend geworden door Franz Joseph Haydns compositie: symfonie nr. 94 ook wel genoemd "De symfonie met de paukenslag". Het verhaal gaat dat hij dit speciaal gecomponeerd had om zijn gehoor wakker te schudden als het tijdens een uitvoering dreigde in te dutten.
- Pauke er et slagverkinstrument som man kan spille toner på. Pauken er en stor kobberkjele med et skinn av dyrehud eller av en kunstig etterligning. Man bruker en pedal til å stramme og slakke skinnet så man får de tonene man ønsker. Pauker finnes i forskjellige størrelser og kan stemmes forskjellig, slik at man ved å ha flere pauker har et bredt tonespekter til disposisjon. Pauker blir brukt blant annet i symfoniorkester og musikkorps. Pauker består av en metallgryte med et trommeskinn av plast eller kalveskinn. Paukene har en pedal som brukes til å stemme og til å lage forskjellig tonehøyde. For å lage lyd slår paukisten på skinnet med køller. En paukist har alltid et helt lager av køller. De fleste er av filt, men de kan også være av tre. Jo bløtere køllene er, jo bløtere blir lyden. Slaginstrumentene er den yngste gruppen i symfoniorkesteret. Deres oppgave er å skape og fremheve rytmen. Slaginstrumentene har for en stor del sitt opphav i en rekke primitive instrumenter. Instrumentene ble først laget av ting fra naturen som umiddelbart kunne spilles på, f. eks hule trestokker, fruktskall, hodeskall, stein og skjell. I symfoniorkesteret er det bare et lite utvalg av slaginstrumentene som har fått plass. I begynnelsen var det bare pauke og tromme som ble brukt, men i senere tid har slaginstrumentene blitt flertallige. Det er stort sett komponistens fantasi som idag setter begrensninger på hva slags slag - og rytme instrumenter som blir brukt. Her har jeg allikevel valgt å presentere kun de som er mest vanlige, nemlig pauke, trommer og triangel. Pauke Pauken er det viktigste slaginstrumentet i orkesteret. Den består av en gryte av kopper, fiberglass eller lettmetall med kalveskinn eller plastic strammet over åpningen. Skinnet holdes på plass ved hjelp av en metallring. Langs ringen er det festet en rekke skruer. Pauken er det eneste slaginstrumentet som kan stemmes. De fleste av dagens pauker blir kalt maskinpauker, og har pedaler som muliggjør en sikker og hurtig stemming. Ved å bruke pedalene slakker eller strammer man skinnet for å få en lysere eller mørkere lyd. Skruene langs ringen brukes til finstemming. I symfoniorkesteret er det vanligvis to eller tre pauker. Puauken spilles med stikker med et hode av tre som er overtrukket med filt, gummi, svamp eller lær. Slagteknikken er viktig for klangen og tonen. Et annet navn på pauker er timpani.
- Kocioł – instrument perkusyjny z rodziny membranofonów. Składa się z błony zwanej membraną rozpiętej ponad korpusem zwyczajowo wykonanym z miedzi o kształcie misy. Muzyk grający na kotłach (kotlista) wydobywa z nich dźwięk uderzając w naciąg instrumentu odpowiednią pałką z wykończeniem filcowym. Odwrotnie niż w większości bębnów, kotły wydają dźwięk o określonej wysokości, możliwe jest zatem ich strojenie. Z formy instrumentu wojskowego kotły wyewoluowały do postaci nieodzownego elementu orkiestry symfonicznej już w XVIII wieku. Dziś wykorzystują je nie tylko orkiestry symfoniczne i marszowe, ale również zespoły rockowe.
- Os tímpanos (sempre no plural por serem tradicionalmente tocados com um mínimo de dois tambores) são um instrumento musical de percussão. Seu uso mais comum é na orquestra, embora tenha presença marcante no jazz e em bandas sinfônicas, além de proporcionar efeitos de sonoplastia. Os tímpanos são um instrumento não temperado da família dos membranofones com som de altura determinada. Sua evolução na música européia vai desde o par central barroco ao quinteto moderno do século XX. Mas, há músicas em que um só timpanista utiliza mais de cinco tímpanos, além de músicas que necessitam mais de um executante como a Sinfonia Fantástica, de Berlioz. Ao contrário da maioria dos instrumentos de percussão, que são orquestrados pela clave própria (clave de percussão), os tímpanos obedecem à escala da clave de fá.
- Лита́вры — ударный музыкальный инструмент с определённой высотой звучания. Представляют собой систему двух и более (до семи) металлических котлообразных чаш, открытая сторона которых затянута кожей или пластиком, а нижняя часть может иметь отверстие.
- Här behandlas pukan i västerländsk konstmusik. För instrumentet i övriga sammanhang, se puka. Timpani är det italienska ordet för pukor. Ordet användas numera tämligen ofta även på svenska för att skilja olika former och användningar av instrumentet pukor åt. Pukan är ett slaginstrument. Pukor tillhör den grupp av slaginstrument som kan stämmas till en bestämd tonhöjd. Den består av en stor kittel där man spänt kalvskinn eller ett syntetiskt pukskinn. Genom olika spänningar i kalvskinnet kan man erhålla olika toner i ungefär en kvints omfång. Dock rör det sig aldrig om en exakt ton, som man får exempelvis från ett stråkinstrument, eftersom ett trumskinn aldrig kan ge periodiska svängningar. Från och med wienklassicismen ingår normalt två pukor i opera- och symfoniorkestern. I modernare verk är det inte ovanligt att det krävs 4 pukor, det skulle kunna anses som den nya standarden. Dock finns det enstaka verk som kräver 6 pukor. Pukor spelas med klubbor (pukstockar) vars skaft oftast är av bambu eller lönn. Utformningen på huvudet kan se väldigt olika ut eftersom olika klanger kräver olika hårdhet. Den hårdaste som förekommer är ett oklätt trähuvud, medan en vanligare variant är den som är klädd i filt eller ull av olika tjocklek. Till skillnad från andra trummor som virveltrumman eller bastrumman uppnås inte det bästa ljudet när man slår an pukans skinn i mitten. Det beror på att kroppen smalnar av neråt, som en kittel. Den optimala träffytan på en puka är runt en decimeter från kanten, trots att trummans storlek inte sällan uppgår till 80 cm. Pukor stäms genom att skinnet är sträckt över en ram som går runt pukkroppens kant. Skinnet kan spännas hårdare (tonen blir då högre) och lösare (lägre ton) genom att ramen pressas nedåt över kanten eller lyfts. Detta regleras genom en pedal, eller på äldre pukor med en handvev. Liksom alla akustiska instrument påverkas pukor av klimat (temperatur, luftfuktighet mm) men särskilt kalvskinnspukor är extremt lättpåverkade vilket gör att de kan stämma ur sig på några minuter. En skicklig pukist måste därför ofta stämma om sina pukor, även medan hon spelar, för tonen inte ska bli falsk. I europeisk konst- och högreståndsmusik användes pukor förr nästan alltid tillsammans med trumpeter, i par stämda i tonartens tonika och dominant. Konstellationen pukor och trumpeter hörde hemma i militära sammanhang och i orkestern. Pedalmekanismen experimenterades fram under 1800-talets förra hälft och gjorde det praktiskt möjligt för en ensam pukslagare att spela melodier; den möjligheten utnyttjades dock knappt före 1900-talet.
- 定音鼓是打击乐器的一种。由鼓面和鼓桶，以及鼓槌组成。鼓面原来用动物皮革制作，50年代发明了塑胶鼓面。鼓桶原来用铜制作，现在通常使用比较轻的合成纤维材料。定音鼓是管乐队或交响乐队中的基石。
- Fichier:Standard timpani setup. jpg Timbales Fichier:Cadran timbale. png Cadrans de timbales Les timbales sont des instruments à percussion constitués d'un fût en cuivre couvert d'une peau. L'instrumentiste en joue en frappant la peau avec des baguettes spéciales. Le joueur de timbales est appelé un timbalier. La principale caractéristique des timbales est la possibilité de les accorder afin d'obtenir des hauteurs précises. À l'aide d'une pédale ou de clefs, la tension de la peau peut être augmentée ou diminuée, influençant le son produit. Chaque timbale est d'un diamètre différent afin d'obtenir un plus large registre: le timbalier peut ainsi changer de note rapidement en jouant d'une timbale à l'autre, et préparer les futures notes en réglant les pédales. Initialement conçues comme des tambours militaires (utilisées notamment dans les armées turques), les timbales sont devenues un instrument de base de l'orchestre classique au Modèle:S-. Elles sont très utilisées dans tous les types de formations dont les marching bands ou même les groupes de rock. Le compositeur Carl Orff et son ami luthier, Klaus Becker, vont développer cet instrument au sein de la société studio 49, afin de l'adapter aux enfants. Cet instrument fait à présent partie intégrante de la pédagogie musicale active le Orff-Schulwerk.
|
| rdfs:comment
|
- Un timbal es un instrumento musical de percusión de sonoridad grave, que puede producir golpes secos o resonantes. Se utiliza golpeando los parches con un palillo o baqueta especial llamada "baqueta de timbal". Está formado principalmente por un caldero de cobre, cubierto por una membrana. Se puede afinar por lo que produce sonidos determinados, vale decir, notas musicales.
- ティンパニ (伊：timpani) は、打楽器の一種。主に銅製であり、半球形の胴体に脚がついた大型の太鼓で、皮が張られた上面を通常2本のマレット（ばち）で叩く。太鼓の一種であるが、通常の太鼓は非整数倍音成分が多く特定の音程を聴き取ることは困難であるのに対し、ティンパニでははっきり音程を聴き取れる点が通常の太鼓と異なる。
- Лита́вры — ударный музыкальный инструмент с определённой высотой звучания. Представляют собой систему двух и более (до семи) металлических котлообразных чаш, открытая сторона которых затянута кожей или пластиком, а нижняя часть может иметь отверстие.
- 定音鼓是打击乐器的一种。由鼓面和鼓桶，以及鼓槌组成。鼓面原来用动物皮革制作，50年代发明了塑胶鼓面。鼓桶原来用铜制作，现在通常使用比较轻的合成纤维材料。定音鼓是管乐队或交响乐队中的基石。
- Die Pauke ist ein Schlaginstrument aus der Gruppe der Membranophone. Die paarweise Verwendung ist üblich; einzelne Musikstücke erforderten aber schon seit dem 18. Jh. vier oder mehr Instrumente. Die Pauke besteht meist aus einem fast halbkugeligen Kupferkessel, der mit einem Fell aus Kunststoff oder Tierhaut bespannt ist. Aus der Musikgeschichte und dem Orff-Schulwerk sind jedoch auch runde und sogar eckige Pauken aus Holz bekannt.
- Timpani, or kettledrums, are musical instruments in the percussion family. A type of drum, they consist of a skin called a head stretched over a large bowl traditionally made of copper. They are played by striking the head with a specialized drum stick called a timpani stick or timpani mallet. Unlike most drums, they are capable of producing an actual pitch when struck, and can be tuned, often with the use of a pedal mechanism to control each drum's range of notes.
- Patarumpu on suurikokoinen lyömäsoitin. Jokaisessa rummussa on puolipallon tai paraabelin muotoinen kaikukoppa ja sen yli pingotettu kalvo. Sitä soitetaan yleensä huopapäällysteisillä nuijilla, mutta myös muunlaisia, kuten puisia ja nahkapäällysteisiä, kapuloita käytetään. Patarumpujen määrä orkesterissa vaihtelee yleensä 2-4 rummun välillä. Patarumpujen koot ovat yleensä: Bass, Large, Small ja Piccolo (matalimmasta korkeimpaan). Soittimen ääniala on (C)–D–a–(b).
- Il timpano è uno strumento musicale a percussione. Appartiene alla classe dei membranofoni a suono determinato. Esso consiste in una membrana, chiamata pelle, tesa su un grande fusto chiamato "caldaia" solitamente in rame, in altre leghe metalliche o in materiali plastici. Vengono suonati per mezzo di due battenti, generalmente a punta morbida (feltro o altro materiale).
- Een pauk is een keteltrom met een gedefinieerde toonhoogte. Op een koperen of kunststof ketel (doorsnede 50 tot 80 cm) is een vel gespannen. Vroeger gebruikte men kalfshuid, maar tegenwoordig steeds vaker synthetisch vervaardigde vellen. Door met een mallet op het vel te slaan klinkt een bepaalde toon. De toonhoogte is afhankelijk van de spanning van het vel en de plaats waarop het vel geraakt wordt.
- Pauke er et slagverkinstrument som man kan spille toner på. Pauken er en stor kobberkjele med et skinn av dyrehud eller av en kunstig etterligning. Man bruker en pedal til å stramme og slakke skinnet så man får de tonene man ønsker. Pauker finnes i forskjellige størrelser og kan stemmes forskjellig, slik at man ved å ha flere pauker har et bredt tonespekter til disposisjon. Pauker blir brukt blant annet i symfoniorkester og musikkorps.
- Kocioł – instrument perkusyjny z rodziny membranofonów. Składa się z błony zwanej membraną rozpiętej ponad korpusem zwyczajowo wykonanym z miedzi o kształcie misy. Muzyk grający na kotłach (kotlista) wydobywa z nich dźwięk uderzając w naciąg instrumentu odpowiednią pałką z wykończeniem filcowym. Odwrotnie niż w większości bębnów, kotły wydają dźwięk o określonej wysokości, możliwe jest zatem ich strojenie.
- Os tímpanos (sempre no plural por serem tradicionalmente tocados com um mínimo de dois tambores) são um instrumento musical de percussão. Seu uso mais comum é na orquestra, embora tenha presença marcante no jazz e em bandas sinfônicas, além de proporcionar efeitos de sonoplastia. Os tímpanos são um instrumento não temperado da família dos membranofones com som de altura determinada. Sua evolução na música européia vai desde o par central barroco ao quinteto moderno do século XX.
- Här behandlas pukan i västerländsk konstmusik. För instrumentet i övriga sammanhang, se puka. Timpani är det italienska ordet för pukor. Ordet användas numera tämligen ofta även på svenska för att skilja olika former och användningar av instrumentet pukor åt. Pukan är ett slaginstrument. Pukor tillhör den grupp av slaginstrument som kan stämmas till en bestämd tonhöjd. Den består av en stor kittel där man spänt kalvskinn eller ett syntetiskt pukskinn.
- Fichier:Standard timpani setup. jpg Timbales Fichier:Cadran timbale. png Cadrans de timbales Les timbales sont des instruments à percussion constitués d'un fût en cuivre couvert d'une peau. L'instrumentiste en joue en frappant la peau avec des baguettes spéciales. Le joueur de timbales est appelé un timbalier. La principale caractéristique des timbales est la possibilité de les accorder afin d'obtenir des hauteurs précises.
|
