| dbpedia-owl:abstract
|
- Tillage is the agricultural preparation of the soil by mechanical agitation of various types, such as digging, stirring, and overturning. Examples of human-powered tilling methods using hand tools include shovelling, picking, mattock work, hoeing, and raking. Examples of draft-animal-powered or mechanized work include ploughing (overturning with moldboards or chiseling with chisel shanks), rototilling, rolling with cultipackers or other rollers, harrowing, and cultivating with cultivator shanks (teeth). Small-scale gardening and farming, for household food production or small business production, tends to use the smaller-scale methods above, whereas medium- to large-scale farming tends to use the larger-scale methods. There is a fluid continuum, however. Any type of gardening or farming, but especially larger-scale commercial types, may also use low-till or no-till methods as well. Tillage is often classified into two types, primary and secondary. There is no strict boundary between them so much as a loose distinction between tillage that is deeper and more thorough (primary) and tillage that is shallower and sometimes more selective of location (secondary). Primary tillage such as ploughing tends to produce a rough surface finish, whereas secondary tillage tends to produce a smoother surface finish, such as that required to make a good seedbed for many crops. Harrowing and rototilling often combine primary and secondary tillage into one operation. "Tillage" can also mean the land that is tilled. The word "cultivation" has several senses that overlap substantially with those of "tillage". In a general context, both can refer to agriculture generally. Within agriculture, both can refer to any of the kinds of soil agitation described above. Additionally, "cultivation" or "cultivating" may refer to an even narrower sense of shallow, selective secondary tillage of row crop fields that kills weeds while sparing the crop plants.
- Als Bodenbearbeitung bezeichnet man in der Landwirtschaft und im Gartenbau mit einem mechanischen Eingriff in den Boden verbundene Arbeitsgänge, die die Herstellung oder Erhaltung eines für das Pflanzenwachstum günstigen, aber zugleich auch Schäden vermeidenden Bodenzustandes bewirken sollen. Darüber hinaus sollen auch die verfahrenstechnischen Voraussetzungen für die Pflanzenproduktion (z.B. Befahrbarkeit, Entsteinung, Dammformung) geschaffen werden. Kennzeichnend für alle Bodenbearbeitungsverfahren ist es, dass durch sie die festen Bodenpartikel und die im Boden enthaltenen Luft- und Wasseranteile in das richtige Verhältnis gebracht werden bzw. dieses Verhältnis erhalten wird. Dies wird dadurch erreicht, dass beispielsweise Anteil und Volumen der Makroporen erhöht oder durch Eingriff in die Lebensbedingungen der Bodenfauna die biogene Durchporung des Bodens und die Lebendverbauung der Bodenaggregate gefördert wird. Durch geeignete Bodenbearbeitungsverfahren lässt sich ferner unter anderem der Wasserhaushalt des Bodens beeinflussen (z. B. Minderung der Verdunstung durch Brechen der Bodenkapillare), Konkurrenz- und Schadpflanzenbewuchs regulieren,pflanzliche und tierische Schädlinge bekämpfen, die Verfügbarkeit von Nährstoffen verbessern oder ihre Auswaschung mindern sowie die Ackerkrume vertiefen. Die verschiedenen Bodenbearbeitungsverfahren werden in solche der Primärbodenbearbeitung und der Sekundärbodenbearbeitung unterschieden. Kennzeichnend für die Primärbodenbearbeitung ist ein mechanischer Eingriff in den Boden bis auf Krumentiefe, u. U. sogar über diese hinaus. Die Sekundärbodenbearbeitung umfasst hingegen Bearbeitungsgänge bis zu einer Tiefe von circa 10 cm zur Herstellung eines Saatbettes. Weitere ebenfalls nur oberflächige Bodenbearbeitungsarbeiten sind Pflegearbeiten beispielsweise bei Hackfrüchten, etwa zur Unkrautregulierung, Kapillarbrechung zur Minderung der Verdunstung oder Belüftung der Oberkrume.
- L'aratura è una tecnica di lavorazione del terreno che si prefigge lo scopo di creare un ambiente fisico ospitale per le piante coltivate. È eseguita in genere con l'aratro tipico a vomere e versoio, strumento che pratica il taglio e il rovesciamento di un blocco di terreno, detto fetta, idealmente di forma parallelepipeda. Anche altre tecniche di lavorazione, pur differendo concettualmente dal taglio e dal ribaltamento della fetta, fanno tuttavia riferimento al termine di aratura.
- Le lavorazioni del terreno, in agronomia, sono interventi praticati dall'uomo con l'ausilio di utensili o macchine allo scopo di creare un ambiente fisico ospitale per le piante agrarie.
- Akkerbouw is het geheel van economische activiteiten waarbij het natuurlijke milieu wordt aangepast ten behoeve van de productie van planten voor menselijk gebruik. Afhankelijk van het product, de productiemethode en het niveau van welvaart wordt gebruikgemaakt van een groot aantal uiteenlopende technieken, variërend van het werken met eenvoudige werktuigen tot het gebruik van grote machines, waarbij arbeid steeds meer vervangen wordt door machines. Typische akkerbouwgewassen zijn: suikerbieten, aardappelen, graansoorten, snijmaïs, vezelvlas, koolzaad en cichorei, maar ook de kleinere gewassen als karwij, blauwmaanzaad, boekweit, erwten, veldbonen en kanariezaad behoren er toe. Landbouwwerktuigen en gereedschappen in de Akkerbouw zijn: tractor, wagen, kar, kipper, ploeg, eg, cultivator, frees, verkruimelaar zaaimachine, aardappelpootmachine, landbouwspuit, schoffel, schoffelmachine, zeis, zicht, sikkel, dorsvlegel dorsmachine, maaidorser (combine), rooimachine, bietenrooier, aardappelrooimachine, maïshakselaar bunker, opvoerband, sorteermachine balenpers
- Jordbearbeiding er en viktig aktivitet i alt jordbruk eller landbruk. Til jordbeiarbeiding trengs redskap og en energikilde. Energikilden kan være muskelkraft fra mennesker eller husdyr, eller fossilt brensel som utnyttes via en traktor. Redskapene for bruk av mennesker er oftest hakke, spade eller greip. Trekkdyr bruker ard, plog og harv. Til traktor brukes plog, harv og kultivator.
- Orka – zabieg uprawowy odwracający wykonywany pługami lemieszowymi lub talerzowymi, mający na celu odwrócenie i pokruszenie uprawianej warstwy roli. Ze względu na głębokość orkę dzieli się na: płytką, 5–10 cm; jest to najczęściej podorywka, średnią, do 10–20 cm; jest to najczęściej orka siewna, głęboką, 20–30 cm; jest to najczęściej orka przedzimowa, pogłębioną, wykonywaną sporadycznie w celu zwiększenia miąższości warstwy ornej; głębokość orki pogłębionej jest większa o kilka centymetrów od sporadycznie stosowanych na danym polu orek głębokich, z pogłębiaczem, wykonywaną sporadycznie w celu spulchnienia warstwy podornej, zwłaszcza gdy wytworzy się podeszwa płużna; podczas tej orki pług wyposaża się w pogłębiacz, orka agromelioracyjna – orka bardzo głęboka (45–60 cm) wykonywana specjalnym pługiem w celu poprawienia co najmniej na kilka lat niekorzystnych właściwości profilu glebowego. Pod względem terminu wykonania wyróżnia się następujące rodzaje orek: podorywka – orka płytka rozpoczynająca zespół uprawek pożniwnych, wykonywana latem bezpośrednio po zbiorze roślin, siewna – orka zasadnicza wykonywana na średnią głębokość rozpoczynająca zespół uprawek przedsiewnych pod rośliny ozime, przedzimowa (ziębla) – głęboka orka wykonywana jesienią na polach przeznaczonych pod rośliny jare, wiosenna, wykonywana wiosną pod rośliny jare; uznawana jest za zabieg z reguły szkodliwy, powodujący nadmierne przesuszenie roli. Ze względu na sposób wykonania rozróżnia się orkę: jednostronną, polegającą na dokładaniu kolejnych skib do tego samego brzegu pola; wykonywana jest pługiem obracalnym lub wahadłowym; powierzchnia zaoranego pola jest równa (bez bruzd i grzbietów), a czas wykonania takiej orki krótszy niż przy orce zagonowej, w rozgon (rozorywka), polegającą na dokładaniu skib do brzegów składu; kończy się na środku składu, gdzie powstaje bruzda, w skład (w zgon), polegającą na dokładaniu skib do wcześniej wyoranego grzbietu na środku składu; na brzegach składu powstają dwie bruzdy, kombinowaną, łączącą orki w skład i rozorywki w celu ograniczenia liczby grzbietów i bruzd na zaoranym polu bez wydłużania jałowych przejazdów, w figurę – rodzaj orki na polach o kształtach nieregularnych zaczynającej się od środka pola równolegle do brzegów specjalnie wytyczonego wieloboku, który zaoruje się najpierw w zgon; orkę tę kończy się na brzegach pola, w okółkę – rodzaj orki na polach o kształtach nieregularnych wykonywanej w ten sposób, że zaczynając od brzegów pola orze się je dookoła, a kończy w środku, gdzie małą nie zaoraną część zaoruje się w zgon lub rozgon; zaletą tej orki jest brak bruzd i grzbietów, a wadą pozostawianie omijaków na zakrętach i trudności zakończenia orki. "on land" - orka likwidująca niekorzystny nacisk kół ciągnika na dno bruzdy, które toczą się po caliźnie; podczas tej orki nie tworzy się podeszwa płużna. Podział orek ze względu na zadania: zasadnicze: podorywka, orka siewna, orka przedzimowa zwana zięblą, razówka uzupełniające: odwrotka, orka wiosenna specjalne: orka agromelioracyjna. Podział orek ze względu na prędkość: szybkie – 7–10 km/h wolne – 4–6 km/h
- Plik:Siew burakow w mulcz. jpg Siew buraków cukrowych w mulcz Uprawa konserwująca (ang. conservation tillage, niem. konservierende Bodenbearbeitung) - sposób uprawy z wykorzystaniem mulczowania, mający na celu ochronę gleby przed degradacją oraz zachowanie jej produktywności. Najczęściej odnosi się to do roślin jarych wysiewanych w szerokie rzędy, np. buraka cukrowego, kukurydzy, które sieje się w przemarznięty międzyplon ścierniskowy. Siew, za pomocą specjalnych siewników, może następować w międzyplon płytko wymieszany z rolą lub bezpośrednio w przemarzniętą masę. Przy takiej technologii uprawy, wykorzystując warunki siedliska, plony roślin można utrzymać na zbliżonym do uprawy tradycyjnej poziomie. Technologia uprawy konserwującej polega na wyeliminowaniu z jesiennej uprawy roli najbardziej energochłonnej uprawki, jaką jest orka przedzimowa oraz na rezygnacji z wiosennej uprawy, bądź też ograniczeniu jej do jednego płytkiego zabiegu, którego zadaniem jest wymieszanie mulczu międzyplonowego z rolą. Bywa czasami błędnie nazywana uprawą zachowawczą.
- Uprawa roli - całokształt zabiegów wykonywanych narzędziami i maszynami uprawowymi w celu stworzenia uprawianym roślinom optymalnych warunków wzrostu i rozwoju oraz podniesienia kultury roli. Podstawowym celem uprawy roli jest stworzenie optymalnych warunków w środowisku glebowym do umieszczenia materiału siewnego, jego kiełkowania, wzrostu i rozwoju roślin dla wytworzenia maksymalnego plonu o pożądanej jakości. Cel ten jest osiągany na glebach charakteryzujących się dobrą strukturą (gruzełkowatą), korzystnymi właściwościami wodnymi, powietrznymi, cieplnymi, biologicznymi, dobrą zasobnością w składniki pokarmowe oraz właściwym odczynem. Właściwości te uzyskuje się przez wykonywanie różnych zabiegów agrotechnicznych, których zadaniem jest: utrzymanie lub wzrost produkcyjności gleby, utworzenie łoża siewnego, uzyskanie i utrzymanie struktury gruzełkowatej, regulowanie stosunków wodno-powietrznych i cieplnych, zagospodarowanie resztek pożniwnych i słomy po zbiorze, niszczenie agrofagów (chwastów, szkodników, patogenów chorób), zapobieganie tworzeniu się i likwidowanie chorób gleby (skorupa glebowa, podeszwa płużna, nadmierne zagęszczenie warstw podornych), uruchamianie składników pokarmowych, przykrycie nawozów i doglebowych środków ochrony roślin, poprawa bilansu próchnicznego gleby, walka z erozją, oraz równanie powierzchni gleby i usuwanie kamieni.
- Jordbearbetning är inom jordbruket ett samlingsnamn för harvning, plöjning och vältning. Jordbearbetningen syftar bland annat till att blanda in mer luft i jorden (vilket kan få växtrötterna att växa djupare och öka tillväxten av mikroorganismer), blanda och fördela organiska ämnen och mineralnäringsämnen i jorden och förstöra ogräs.
- Вспашка (пахота) — обработка почвы отвальным плугом. При вспашке производится оборачивание пахотного слоя, крошение и перемешивание почвы. Различают виды вспашки: оборот пласта (пласт переворачивается на 180°; самый древний способ) взмёт (пласт переворачивается на 135°) культурная вспашка. Вспашка на глубину 20 см считается нормальной, иначе — глубокой или мелкой. Глубину и направление вспашки выбирает агроном, исходя из потребностей возделываемого растения, засорённости почвы сорниками, наличия вредителей и болезней, из потребности снегозадержания, накопления талых вод и защиты от ветровой эрозии. Вспашка с почвоуглубителем и чередование глубины в условиях севооборота исключает образование уплотнённого слоя — плужной подошвы — в подпахотном горизонте почвы. Альтернативой вспашке в ряде случаев является безотвальная обработка почвы.
- Fichier:Farmer plowing. jpg Labour traditionnel à traction animale En agriculture et agronomie, le travail du sol est réalisé par une série de façons culturales réalisés à l’aide d’instruments aratoires et destinées à créer dans le sol un milieu favorable au développement des plantes cultivées. Elles peuvent être exécutées avant la mise en place d'une culture, ou pendant son développement.
- Fichier:Farmer plowing. jpg Labour traditionnel en Allemagne, plus superficiel qu'au tracteur, plus lent, mais bien moins tassant et asphyxiant pour le sol profond En agriculture et agronomie, le labour (ou labourage) est une technique (ou façon culturale) de travail du sol, ou plus précisément de la couche arable d'un champ cultivé, généralement effectuée avec une charrue, qui consiste à l'ouvrir à une certaine profondeur, à la retourner, avant de l'ensemencer ou de la planter. Par extension, le terme « labour » désigne le champ labouré (par opposition à la partie non labourée, le « guéret »). Le terme vient de « labourer », du latin, laborare, travailler. C'est un doublet indirect de « labeur ». De nos jours, les agriculteurs labourent avec des charrues en métal tractées par un tracteur ou portées par l'intermédiaire de l'attelage trois-points. Les plus populaires sont réversibles car elles prennent moins de temps et elles compactent moins le sol. Depuis peu, on expérimente un labour très profond sur lequel les arbres semblent particulièrement bien pousser, avec aussi quelques expériences agricoles
|
| rdfs:comment
|
- L'aratura è una tecnica di lavorazione del terreno che si prefigge lo scopo di creare un ambiente fisico ospitale per le piante coltivate. È eseguita in genere con l'aratro tipico a vomere e versoio, strumento che pratica il taglio e il rovesciamento di un blocco di terreno, detto fetta, idealmente di forma parallelepipeda. Anche altre tecniche di lavorazione, pur differendo concettualmente dal taglio e dal ribaltamento della fetta, fanno tuttavia riferimento al termine di aratura.
- Le lavorazioni del terreno, in agronomia, sono interventi praticati dall'uomo con l'ausilio di utensili o macchine allo scopo di creare un ambiente fisico ospitale per le piante agrarie.
- Jordbearbeiding er en viktig aktivitet i alt jordbruk eller landbruk. Til jordbeiarbeiding trengs redskap og en energikilde. Energikilden kan være muskelkraft fra mennesker eller husdyr, eller fossilt brensel som utnyttes via en traktor. Redskapene for bruk av mennesker er oftest hakke, spade eller greip. Trekkdyr bruker ard, plog og harv. Til traktor brukes plog, harv og kultivator.
- Jordbearbetning är inom jordbruket ett samlingsnamn för harvning, plöjning och vältning. Jordbearbetningen syftar bland annat till att blanda in mer luft i jorden (vilket kan få växtrötterna att växa djupare och öka tillväxten av mikroorganismer), blanda och fördela organiska ämnen och mineralnäringsämnen i jorden och förstöra ogräs.
- Als Bodenbearbeitung bezeichnet man in der Landwirtschaft und im Gartenbau mit einem mechanischen Eingriff in den Boden verbundene Arbeitsgänge, die die Herstellung oder Erhaltung eines für das Pflanzenwachstum günstigen, aber zugleich auch Schäden vermeidenden Bodenzustandes bewirken sollen. Darüber hinaus sollen auch die verfahrenstechnischen Voraussetzungen für die Pflanzenproduktion (z.B. Befahrbarkeit, Entsteinung, Dammformung) geschaffen werden.
- Tillage is the agricultural preparation of the soil by mechanical agitation of various types, such as digging, stirring, and overturning. Examples of human-powered tilling methods using hand tools include shovelling, picking, mattock work, hoeing, and raking.
- Akkerbouw is het geheel van economische activiteiten waarbij het natuurlijke milieu wordt aangepast ten behoeve van de productie van planten voor menselijk gebruik. Afhankelijk van het product, de productiemethode en het niveau van welvaart wordt gebruikgemaakt van een groot aantal uiteenlopende technieken, variërend van het werken met eenvoudige werktuigen tot het gebruik van grote machines, waarbij arbeid steeds meer vervangen wordt door machines.
- Orka – zabieg uprawowy odwracający wykonywany pługami lemieszowymi lub talerzowymi, mający na celu odwrócenie i pokruszenie uprawianej warstwy roli.
- Uprawa roli - całokształt zabiegów wykonywanych narzędziami i maszynami uprawowymi w celu stworzenia uprawianym roślinom optymalnych warunków wzrostu i rozwoju oraz podniesienia kultury roli. Podstawowym celem uprawy roli jest stworzenie optymalnych warunków w środowisku glebowym do umieszczenia materiału siewnego, jego kiełkowania, wzrostu i rozwoju roślin dla wytworzenia maksymalnego plonu o pożądanej jakości.
- Plik:Siew burakow w mulcz. jpg Siew buraków cukrowych w mulcz Uprawa konserwująca (ang. conservation tillage, niem. konservierende Bodenbearbeitung) - sposób uprawy z wykorzystaniem mulczowania, mający na celu ochronę gleby przed degradacją oraz zachowanie jej produktywności. Najczęściej odnosi się to do roślin jarych wysiewanych w szerokie rzędy, np. buraka cukrowego, kukurydzy, które sieje się w przemarznięty międzyplon ścierniskowy.
- Вспашка (пахота) — обработка почвы отвальным плугом. При вспашке производится оборачивание пахотного слоя, крошение и перемешивание почвы. Различают виды вспашки: оборот пласта (пласт переворачивается на 180°; самый древний способ) взмёт (пласт переворачивается на 135°) культурная вспашка. Вспашка на глубину 20 см считается нормальной, иначе — глубокой или мелкой.
- Fichier:Farmer plowing. jpg Labour traditionnel en Allemagne, plus superficiel qu'au tracteur, plus lent, mais bien moins tassant et asphyxiant pour le sol profond En agriculture et agronomie, le labour (ou labourage) est une technique (ou façon culturale) de travail du sol, ou plus précisément de la couche arable d'un champ cultivé, généralement effectuée avec une charrue, qui consiste à l'ouvrir à une certaine profondeur, à la retourner, avant de l'ensemencer ou de la planter.
- Fichier:Farmer plowing. jpg Labour traditionnel à traction animale En agriculture et agronomie, le travail du sol est réalisé par une série de façons culturales réalisés à l’aide d’instruments aratoires et destinées à créer dans le sol un milieu favorable au développement des plantes cultivées. Elles peuvent être exécutées avant la mise en place d'une culture, ou pendant son développement.
|
