| dbpprop:abstract
|
- Thomas Crecquillon (Thomas Crequillon) (c. 1505 – probably early 1557) was a Franco-Flemish composer of the Renaissance. He is considered to be a member of the Netherlands school. While his place of birth is unknown, it was probably within the region loosely known at the time as the Netherlands, and he probably died at Béthune. Very little is known about his early life. He was a member of the chapel of Emperor Charles V, but whether he was maître de chapelle or merely a singer there is still a matter of dispute; the surviving documents are contradictory. Later he seems to have held positions at Dendermonde, Béthune, Leuven, and Namur. Unlike many of the composers of the Netherlandish school he seems never to have left his home region for Italy or other parts of Europe. Most likely he died in 1557, probably a victim of the serious outbreak of plague in Béthune that year. Crecquillon's music was highly regarded by his contemporaries, and shows a harmonic and melodic smoothness which prefigures the culminating polyphonic style of Palestrina. He wrote twelve masses, over 100 motets and almost 200 chansons. Stylistically he uses points of imitation, rather in the manner of Josquin des Prez, in almost all of his sacred works (the masses and motets), following the contemporary trend towards pervading imitation and polyphonic complexity. Unlike Josquin, however, Crecquillon rarely varies his texture for dramatic effect, preferring smoothness and consistency. His secular chansons, unlike most of those by other composers of the same time, also use pervading imitation, although as is normal in a lighter form of music, they make considerable use of repetition (for example of the final phrase). Because they were imitative, it was Crecquillon's chansons which provided some of the best models for the later development of the instrumental canzona, the instrumental form which developed directly from the chanson. Many of his chansons were arranged for instruments, especially lute. The printers Pierre Phalèse (of Leuven) and Tielman Susato (of Antwerp) published more music by him than by any other composer, which shows the extent of his reputation at the time, though his music is not as often recorded today as is that of many of the Netherlanders working at the same time.
- Thomas Crecquillon (o Thomas Crequillon) fue un compositor renacentista de la Escuela francoflamenca. Se desconoce el lugar y la fecha de nacimiento, aunque se supone que fue hacia 1505 en los Países Bajos. Probablemente murió en 1557 en de Béthune durante la epidemia de peste que sufrió esta ciudad, aunque tampoco estos datos se saben con certeza. Perteneció a la capilla musical del emperador Carlos V, aunque se discute si con la categoría de maître de chapelle o simplemente como cantor, pues los documentos de la época proporcionan datos contradictorios. Posteriormente, parece haber ocupado distintos cargos en Dendermonde, Béthune, Lovaina y Namur. A diferencia de casi todos los compositores de su tiempo, no parece haber abandonado nunca su región natal para viajar a Italia o a otras partes de Europa.
- トーマス・クレキヨン （Thomas Crecquillon, 1490年頃 - おそらく1557年）はフランドル楽派の作曲家。出生地は不明だが、おそらくネーデルラントの出身で、たぶんベテュヌに没した。 生い立ちについてはごくわずかなことしか分かっていない。神聖ローマ帝国皇帝カール5世の礼拝堂の歌手だったが、クレキヨンが楽長だったのか、それとも単なる歌手に過ぎなかったのかについては、議論が分かれている。現存する文書が互いに矛盾するためである。後にテルモンド、ベテュヌ、ルーヴァン、ナムアNamur に地位を得た。多くのフランドル楽派の作曲家とは違って、祖国を離れてイタリアやその他のヨーロッパに赴くことはなかったようである。どうやら1557年にベテュヌでペストが大発生すると、その犠牲となって斃れたらしい。 クレキヨンの楽曲は同時代の人々に高く評価されたが、和声進行や旋律のなめらかさは、パレストリーナのポリフォニー様式の成熟を前もって示している。12曲のミサ曲、100曲以上のモテット、ほぼ200曲のシャンソンが遺された。様式的に見ると、クレキヨンはほとんどすべての宗教曲（ミサ曲やモテット）においてむしろジョスカンの流儀によって模倣の楽句を用いており、通模倣や錯綜したポリフォニーに流れがちな同時代の傾向にしたがっている。しかしながらジョスカンとは異なり、劇的な効果のためにテクスチュアを変化させることをせず、よどみなさや首尾一貫性を優先させている。 クレキヨンの世俗のシャンソンは、同時期の作曲家による作品とは違って、通模倣様式を用いているが、それでもなお、軽めの楽曲形式にはよくあるように、（例えば最終フレーズのように）かなりの反復を用いている。模倣が使われているからこそクレキヨンのシャンソンは、カンツォーナのように直接シャンソンから発展した器楽ジャンルにとって、最もすぐれたモデルにすることができたのである。クレキヨンの多くのシャンソンは器楽曲に、とりわけリュート用に編曲された。 ルーヴァンの楽譜出版社ピエール・ファレーズやアントウェルペンのティールマン・スザートは、どの作曲家にもましてクレキヨンの作品を出版している。この事実によって当時のクレキヨンの名声が明らかとなるが、しかしながらこんにちクレキヨン作品は、同時期に活躍した他のフランドル人作曲家のものほど頻繁には録音・演奏されていない。
- Thomas Crecquillon (geboren omstreeks 1505 – waarschijnlijk overleden begin 1557) was een Nederlandse polyfonist uit de Renaissance. Ofschoon zijn geboorteplaats niet bekend is, bevond die zich vermoedelijk ergens in de Nederlanden en waarschijnlijk stierf hij in Béthune. Weinig gegevens over zijn leven zijn voorhanden. Hij was lid van de hofkapel van keizer Karel V, maar het staat niet vast of hij ook maître de chapelle (kapelmeester) was, of louter zanger; de overgeleverde documenten spreken elkaar op dit punt tegen. Kennelijk kreeg hij later betrekkingen in Dendermonde, Béthune, Leuven en Namen. In tegenstelling tot andere componisten van de Nederlanden, schijnt hij zijn geboorteland nooit te hebben verlaten voor Italië of andere Europese landen. Heel waarschijnlijk overleed hij in 1557 aan de pest, die dat jaar in Béthune uitbrak. Crecquillons muziek stond bij zijn tijdgenoten in hoog aanzien; ze vertoont een harmonische en melodische gladheid die een voorafspiegeling is van een polyfone stijl die bij Palestrina een hoogtepunt bereikt. Crecquillon schreef twaalf missen, meer dan 100 motetten en bijna 200 chansons. Stylistisch wendt hij de imitatieve techniek veeleer toe op een aan Josquin Desprez ontleende wijze, en dat in bijna alle sacrale werken (missen en motetten), waarbij hij de toenmalige trend volgt van doorimitatie en polyfone complexiteit. Anders dan bij Josquin varieert Crecquillon zelden zijn textuur om dramatische effecten te verkrijgen; hij verkiest veeleer gladheid en samenhang. Zijn wereldlijke chansons verschillen van die van andere componisten van zijn tijd, doordat ze ook doorimitatie aanwenden, hoewel ze - zoals gebruikelijk in een lichter genre - veelvuldig gebruik maken van herhaling (bijvoorbeeld bij de finale frase). Omdat ze imitatief waren, gingen Crecquillons chansons behoren tot de beste modellen voor de latere ontwikkeling van de instrumentale canzona, een instrumentale vorm die, zoals de naam overigens aanwijst, rechtstreeks uit het chanson is ontstaan. Vele van deze chansons werden bewerkt voor instrumenten, in het bijzonder voor luit. De Leuvense drukker Pierre Phalèse en zijn Antwerpse concurrent Tielman Susato gaven meer van zijn muziek uit dan van enig ander componist, hetgeen getuigt van de verbreiding van zijn reputatie in die tijd, al wordt zijn muziek vandaag niet zo vaak meer ten gehore gebracht als die van verschillende van zijn tijdgenoten uit de Nederlanden.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
