| dbpprop:abstract
|
- Thomas Carlyle (4 December 1795 – 5 February 1881) was a Scottish satirical writer, essayist, historian and teacher during the Victorian era.
- Thomas Carlyle war ein schottischer Essayist und Historiker, der im viktorianischen Großbritannien sehr einflussreich war.
- Thomas Carlyle byl skotský spisovatel a historik, jehož dílo velmi ovlivnilo britskou viktoriánskou literaturu. Pocházel z přísně kalvinistické rodiny, tímto náboženstvím byl velmi ovlivněn. Jeho rodiče očekávali, že se stane kazatelem, nicméně křesťanskou víru ztratil při studiu na University of Edinburgh. Celý život ale ctil kalvinistické zásady. Po studiu se Carlyle stal učitelem matematiky. V letech 1819 – 1821 se vrátil na univerzitu, kde začal intenzivněji studovat německou literaturu. Byl velmi ovlivněn německým transcendentalismem, především dílem Fichteho. Díky sérii časopiseckých esejů a překlady z němčiny začal být považován za odborníka na německou literaturu. Většinu života žil v Craigenputtocku, sídle v Dumfrieshire, kde také napsal většinu svých děl. Před svým sňatkem s Jane Welshovou měl řadu románků, nejznámější z nich je vztah s Margaret Gordonovou. I po seznámení s Welshovou se zamiloval do Kitty Kirkpatrickové. Vztah byl obapolný, nicméně sňatek se neuskutečnil ze společenských důvodů. Jak Kirkpatricková tak Welshová jsou předobrazem jeho Blumine ze Sartora Resartra. Jane Welshovou si vzal v roce 1826, manželství ale nebylo příliš šťastné. Podle dochovaných dopisů se často hádali. Přestože byla již delší dobu invalidní, v roce 1866 nečekaně zemřela. Po její smrti byl Carlyle zoufalý, odešel ze společenského života, byl jmenován rektorem University of Edinburgh. Později se odstěhoval do Londýna, ale stále si přál vrátit se do Craigenputtocku. V mládí napsal několik nedokončených románů, přeložil Goethův román Viléma Meistera léta učednická. Jeho největším dílem je filozofický román Sartor Resartus (doslova Přešitý krejčí, česky ale vyšlo jedinkrát v roce 1920 pod původním názvem), napsaný v roce 1832. Román jakousi útržkovitou biografií německého „filozofa šatů“ Diogena Teufelsdröckha, popisující jeho duchovní cestu od “věčného Ne“ přes „střední lhostejnost“ až k „věčnému Ano“. Velká část knihy je věnována Teufelsdröckhově podivné filozofii. Dílo se pro svou čtenářskou obtížnost zpočátku nesetkalo s valným úspěchem, později se však stalo velmi populární v Americe, dnes je chápáno jako klasické dílo anglické literatury, v mnohem předjímající pozdější filozofické a umělecké směry, jako existencialismus a postmodernismus. V roce 1834 Carlyle publikoval rozsáhlou třísvazkovou studii The French Revolution: A History . Tato studie je velmi emotivní, což bylo až dosud v historické literatuře neznámé. Carlyle tehdejší události vztahuje k moderní době, většinou užívá přítomný čas. Svou další knihu, Past and Present (Dříve a dnes, 1843), Carlyle pojal jako srovnání životopisů muže z 19. století a středověkého opata. Společnost 19. století vnímá jako odlidštěnou ekonomickými problémy, naproti tomu vidí ve středověké mnišské komunitě sjednocení člověka s duchovními hodnotami. V pozdějších letech se věnoval především esejistice, řada jeho esejů je z dnešního hlediska kontroverzní (eseje rasistické, eseje, zdůrazňující silného „hrdinného vůdce“, který je ukázán na příkladu německého císaře Friedricha II. ), ve své době ale velmi ovlivnil socialismus, avšak jeho dílo přispělo i k utváření fašismu. Jeho význam spočívá především v uvedení německé romantické literatury do angličtiny. Jeho tvrzení často používali američtí zastánci otroctví. Přesto je jeho literární dílo (především Sartor Resartus) chápáno jako klasická součást anglické literatury.
- Thomas Carlyle fue un historiador, crítico social y ensayista británico. Nació en Ecclefechan. Estudió teología en la Universidad de Edimburgo. Abandonó esa ocupación en 1814 y se dedicó a la enseñanza de las matemáticas durante casi cuatro años. Después viajó a Edimburgo en 1818, donde empezó a estudiar leyes y escribió diversos artículos. Luego de un viaje por París y Londres, volvió a Escocia y ayudó en la revista literaria liberal Edinburgh Review. En 1826 se casó con Jane Baillie Welsh, escritora a la que conoció en 1821. A partir de 1828 vivieron en Craigenputtock, donde Carlyle compuso la obra filosófica autobiográfica El sastre sastreado, publicada originalmente entre 1833 y 1834 por la Fraser's Magazine. Aquí, Carlyle comenta la falsedad de la riquezas materiales, detalla su crisis personal y expone su idealismo espiritual. Con esta obra, Carlyle se perfila como un crítico social, con una mirada preocupada por las condiciones de vida de los trabajadores británicos. Durante sus días en Craigenputtock entabló una amistad de por vida con Ralph Waldo Emerson, el célebre ensayista estadounidense. En 1834 se trasladó a Londres, donde recibió el apodo "el Sabio de Chelsea". Formó parte de un círculo literario en el que figuraban los ensayistas Leigh Hunt y John Stuart Mill. En Londres escribió el exitoso Historia de la Revolución francesa, un estudio histórico basado en la opresión de indigentes. Luego publicó conferencias entre las que destaca Los héroes, donde sostiene que el avance de la civilización se debe a los hechos de los héroes. Su desdén por la democracia y su alabanza de la sociedad feudal se advierten en buena parte de sus escritos posteriores, especialmente en El cartismo y Pasado y presente. Escribió una vez: "La democracia es la desesperación de no encontrar héroes que nos dirijan". Para entender a este autor, en una gran reflexión que Ernst Cassirer realiza sobre el mito del héroe en su libro "El mito del Estado", nos recomienda poner atención en su devoción por Goethe y por Fichte para comprender su filosofía de la vida: "soy lo que hago". Esto eliminaría de sus interpretaciones las visiones románticas que nutrieron a los escritores filonazis, como Lemhan, que encontraba en sus textos una justificación para el caudillaje moderno. Su concepto de la historia queda reflejado en obras como Cartas y discursos de Oliver Cromwell e Historia de Federico II de Prusia, que consta de 10 volúmenes escritos entre 1858 y 1865. Produjo también una autobiografía titulada Recuerdos, que se publicó en 1881. Falleció en Londres el 5 de febrero de 1881. En obras de Ruskin y Dickens encontraremos gran influencia de este pensador.
- Thomas Carlyle oli skotlantilainen esseisti, satiristi ja historioitsija, jonka työ oli erittäin vaikutusvaltaista viktoriaanisella ajalla. Hänen vanhempansa olivat jyrkkiä kalvinisteja ja toivoivat pojastaan saarnamiestä. Carlyle kuitenkin menetti kristillisen uskonsa opiskellessaan Edinburghin yliopistossa. Kalvinistiset arvot säilyivät hänessä silti läpi elämän. Juuri tämä yhdistelmä uskonnollista temperamenttia ja uskon hiipumista perinteiseen kristillisyyteen teki Carlylen töistä vetoavia monille, jotka kamppailivat ymmärtääkseen tieteelliset ja poliittiset muutokset, jotka uhkasivat perinteistä yhteiskuntajärjestystä. Carlyle syntyi Ecclefechanissa, Dumfries and Gallowayssa ja opiskeli lähistöllä sijaitsevassa Annanissa, Annan Academyssä. Häneen vaikutti suuresti perheensä ja koko kansan vahva kalvinismi. Opiskeltuaan Edinburghin yliopistossa hänestä tuli matematiikan opettaja, ensin Annanissa ja sitten Kirkcaldyssa, jossa hän ystävystyi kirkonmiehen Edward Irvingin kanssa. Vuosina 1819 - 1821 Carlyle vietti jälleen Edinburghin yliopistossa, jossa hän koki uskonnollisen muutoksen, josta hän sai myöhemmin aineistoa kirjaansa Sartor Resatus. Hän ryhtyi syventymään saksalaiseen kirjallisuuteeen ja hänen ajatteluunsa vaikuttikin vahvasti saksalainen transsendentalismi, etenkin Johann Gottlieb Fichten töissä. Hänestä kehittyi saksalaisen kirjallisuuden asiantuntija ja hän kirjoittikin sarjan esseitä Frazer-lehdelle ja käänsi saksalaisia kirjailijoita, erityisesti Goethea.
- Thomas Carlyle est un écrivain, satiriste et historien écossais, dont le travail eut une très forte influence durant l'époque victorienne.
- Il grande trattato storico The french revolution del 1837 inizia con la morte di Luigi XV e con la descrizione delle carenze dell'ancien régime per arrivare fino a Napoleone e alla successiva perdita di controllo della situazione. L'autore utilizza anche documenti storici fino ad allora considerati marginali come lettere, articoli di giornale e pamphlet. Ancora una volta (come in Chartism) l'Inghilterra viene messa in guardia dagli sconvolgimenti sociali. Nello stile di Carlyle si sentono il ritmo biblico e il peso che hanno valori quali la sottomissione a Dio e l'impegno nel lavoro. Nel saggio Gli eroi del 1841 definisce la storia come quella rappresentata dalle grandi personalità e si sofferma sullo studio delle manifestazioni di eroismo umano. In seguito riafferma una dura critica nei confronti della società meccanica, alla quale ne contrappone, invece, una spirituale impregnata di volontà e valori morali. L'universo non è un bazar ma il tempio dello spirito. La scienza non è in grado di spiegare i fondamentali quesiti del mondo e nemmeno di porsi come chiave di accesso alle conoscenze e ai misteri. La materia esiste solo per lo spirito, e rappresenta la parte esteriore delle idee. Gli eroi sono gli strumenti della provvidenza divina che governa la storia, e grazie alla loro azione l'umanità lascia una traccia di sé ai posteri.
- トーマス・カーライル （Thomas Carlyle, 1795年12月4日 - 1881年2月5日）は英国の評論家・歴史家。ヴィクトリア朝を代表する言論人だった。主著『フランス革命史』を柳田泉が訳している、他には『衣装哲学』、『英雄崇拝論』、『過去と現在』などがある。ドイツ文学を研究したことでも著名で、ゲーテとの往復書簡がある。＜全集 The works of Thomas Carlyle＞は30巻に達している。夏目漱石はロンドン留学時に記念館を訪れた、帰国後紀行文「カーライル博物館」を書いた。日本語訳は明治時代から多数訳されているが、現在では新本での購入は困難である。内村鑑三にも多大な影響を与えた。またボルヘスが再評価している、邦訳は『序文つき序文集』（国書刊行会、2001年）に所収。
- Thomas Carlyle was een Schots schrijver en historicus, wiens werk grote invloed had in het Victoriaanse tijdperk.
- Thomas Carlyle var en skotsk historiker og forfatter. Carlyle studerte ved Universitetet i Edinburgh og forsørget seg siden som folkeskolelærer og senere som informator. Han skolerte seg til en omfattende kunnskap om tysk skjønnlitteratur og filosofi, og ble med tiden en av Englands aller fremste kjennere av tysk romantikk. Blant annet skrev han en omfattende biografi om Schiller og oversatte Goethes Wilhelm Meisters Lehrjahre. I 1821 gikk han igjennom en åndelig krise som ga ham søvnløse netter, men som på sikt styrket ham og fikk ham til å tro på en guddommelig verdensordning. I 1826 giftet han seg med Jane Baillie Welsh og bosatte seg på hennes gård i Craigenputtock i den øde delen av den skotske landsbygda. Der skrev han den delvis selvbiografiske og i England meget høyt skattede Sartor resartus hvor han beskriver sin religiøse tvil. Han fikk seg et navn med verket om franske revolusjonen. Årene 1837-1840 ga han en rekke forelesninger, blant annet Om helter og heltedyrkelse. Han skrev også flere pamfletter, som Brev og taler av Cromwell hvor han angrep liberalismen. 1858-1865 skrev han sin omfattende verk om Fredrik den store, History of Frederick the Great. Hans historiske verk kjennestegnes av sterk innlevelse angående miljø så vel som personer, men var også stundom sarkastisk i stilen. I 1865 ble han rektor for Universitet i Edinburgh som var den fremste heder man kunne få i Skottland på denne tiden. Hans installasjonstale fikk stor gjennomslagskraft og førte til at hans bøker fikk stor betydning og ble sterkt etterspurt. Hans innflytelse på engelsk kulturliv var meget stor og forfattere som Robert Browning, Charles Dickens, og John Ruskin ble sterkt påvirket av ham. Etter hans hustrus bortgang i 1866 leste hans hennes dagbøker og forsto da til sin store sorg at han ved å ha vært en arbeidsnarkoman hadde gjort hennes liv fattig på gleder og at hun under hele deres ekteskap hadde følt seg mislykket og forstummet. Han sammenfattet sitt liv i boken Reminiscences, som ble utgitt etter hans død, hvor han beskrev seg selv fra ufordelaktig synsvinkel og ikke kunne tilgi seg selv for å ha neglisert sin hustru og hennes ønsker. Hans hus i London på Cheyvne Row i Chelsea hvor han bodde har siden 1886 vært et museum.
- Thomas Carlyle, szkocki pisarz społeczny, historyk i filozof historii, propagator i współtwórca specyficznej historiozofii zwanej heroizmem. Bardzo wpływowy w czasach wiktoriańskich, oddziałał też szeroko na myśl prawicową. Poślubił Jane Baillie Welsh, od r. 1865 był rektorem uniwersytetu w Edynburgu. Rewolucyjnym i zgorzkniałym nastrojom epoki Byrona przeciwstawił ewangelię wypełniania swego obowiązku, opowiadając się za reformami społecznymi i organizacją pracy. Niwelacyjnej sile tendencji demokratycznych przeciwstawił kult herosów. W walce przeciwko mechanicznemu poglądowi na świat, uwielbieniu większości i utylitaryzmowi wysuwał, jako istotną treść życia, rozwój najwyższych, ponadindywidualnych wartości człowieka. W społeczeństwie i państwie ci tylko rządzić powinni, którzy czują w sobie przemożny pęd do władzy. Carlyle jednak powodzenie woli zmierzającej do potęgi utożsamiał z jej usprawiedliwieniem, brał je za dowód idealizmu zwróconego stale ku celom ponad osobowym, i w tym leży słabość i niebezpieczeństwo jego nauki, wywodzącej się z szkockiego purytanizmu i idealizmu niemieckiego Politycznie odegrał dużą rolę jako teoretyk imperializmu, podejmujący ideę misji dziejowej narodu angielskiego, która objąć ma świat cały. Z pism Carlyle wymienić należy przede wszystkim rozważania filozoficzno-historyczne „On Heroes, Hero-Worship an the Heroic in History”, dzieła o rewolucji francuskiej, o Fryderyku II. pruskim. Jego „Sartora Resartusa, życie i zdania Pana TeufelsdrŻckha” przeł. Sygurd Wiśniowski. Pod wpływem fascynacji niemieckim romantyzmem porzucił kalwinizm. Jego dług wobec filozofii romantycznej widoczny jest w tłumaczeniu Lat nauki Wilhelma Meistra Goethego i książce Life of Schiller. Z romantyzmu Carlyle czerpie przede wszystkim daleko posunięty indywidualizm. Podstawowym tematem myśli Carlyle'a jest heros, jednostka wybitna, górująca nad masami siłą aktywności życiowej, przede wszystkim moralnej. W podkreśleniu właśnie przewagi moralnej a nie np. intelektualnej herosa widoczny jest wpływ purytanizmu. Mimo to Carlyle antycypuje antropologię Nietzschego. Zagorzały miłośnik Fryderyka Wielkiego. Germanofil, a także autor historii Fryderyka Wielkiego. Wydaje się, że specyficzna maniera jego umysłowości wywarła znaczny wpływ na formy współczesnej kultury masowej, np. powieść fantasy czy kino akcji. Jego wpływ na myśl prawicową to przede wszystkim widoczny w niej opór wobec myśli Karola Marksa, że byt określa świadomość, jako że heros Carlyle'a może i musi walczyć z naporem generowanych przez naturę i poddany jej motłoch treści, w heroistycznym języku określanych jako potwory. (Heros musi jednak także bronić motłochu i opiekować się nim, stąd koncepcja Carlyle'a znalazła zrozumienie także na lewicy, w postaci tzw. heroizmu proletariackiego) Stąd historiozofia Carlyle'a nie uznaje żadnych praw dziejowych, w szczególności deterministycznych praw ekonomii, a historię przedstawia na płaszczyślie kosmologicznej jako sekwencję powtarzalnych walk wybitnych jednostek ze złem. Zobacz też: heroizm, elitaryzm, filozofia historii, antydemokratyzm, kontrrewolucja.
- Thomas Carlyle foi um escritor, historiador e ensaísta escocês.
- Thomas Carlyle a fost un eseist, autor satiric şi istoric scoţian, a cărui operă a fost foarte apreciată în epoca victoriană. Născut într-o familie de calvinişti stricţi, părinţii se aşteptau de la Thomas să devină predicator. Cu toate acestea, în timp ce se afla la Universitatea din Edinburgh, şi-a pierdut credinţa creştină; însă valorile calviniste au rămas valabile pentru el. Această combinaţie de temperament religios şi lipsă de încredere în creştinismul tradiţional a fost pe placul multor victorieni, care se temeau că inovaţiile ştiinţifice şi schimbările politice ar putea ameninţa ordinea socială tradiţională.
- Файл:Thomas Carlyle. jpg Томас Карлейль — британский (шотландский) писатель, историк и философ.
- Thomas Carlyle, född 4 december 1795 i Ecclefechan, Dumfriesshire, död 5 februari 1881 London; skotsk historiker och författare. Han studerade vid universitetet i Edinburgh och försörjde sig sedan som folkskollärare och senare som informator. Han skaffade sig omfattande kunskaper om tysk skönlitteratur och filosofi och blev med tiden en av Englands främste kännare av tysk romantik. Bland annat skrev han en omfattande biografi om Schiller och översatte Goethes "Wilhelm Meisters Lehrjahre". 1821 genomgick han en andlig kris som gav honom sömnlösa nätter, men som på sikt stärkte honom och fick honom att tro på en gudomlig världsordning. 1826 gifte han sig med Jane Baillie Welsh (1801-1866) och bosatte sig på hennes gård i Craigenputtock i en ödslig del av den skotska landsbygden. Där skrev han den delvis självbiografiska och i England mycket högt uppskattade Sartor resartus (1836) där han beskriver sina religiösa tvivel. Han gjorde sig ett namn genom Franska revolutionen (1837). Åren 1837-1840 gav han en rad föreläsningar, bland annat Om hjältar och hjältedyrkan. Han skrev även flera pamfletter, såsom Letters and Speeches of Cromwell (1845), där han angrep liberalismen. 1858-1865 skrev han sitt omfattande verk History of Frederick the Great. 1865 utsågs han till rektor för universitet i Edinburgh, som var en av de främsta hedersbetygelser man kunde få i Skottland på den tiden. Hans installationstal fick stor genomslagskraft och ledde till att hans böcker blev mycket efterfrågade. Carlyles historiska verk kännetecknas av stark inlevelse vad gäller såväl miljö som personer och är stundtals sarkastiska. Hans inflytande i engelskt kulturliv var mycket stort och författare som Browning, Dickens, Ruskin och Thackeray har starkt påverkats av honom. Efter hustruns bortgång 1866 läste han hennes dagböcker och upptäckte då till sin stora sorg att han, genom att mer eller mindre ha varit en arbetsnarkoman, hade gjort hennes liv glädjefattigt och att hon under hela deras äktenskap känt sig mer eller mindre försummad. Han sammanfattade sitt liv i Reminiscences (som utgavs efter hans bortgång), där han beskrev sig själv ur en ofördelaktig dager och inte kunde förlåta sig själv för att han hade negligerat sin hustru och hennes önskemål. Hans hus i London på Cheyne Row i Chelsea där han bodde, är sedan 1886 ett museum.
- 托马斯·卡莱尔（英文：Thomas Carlyle，1795年12月4日 - 1881年2月5日）是蘇格蘭評論、諷刺作家、歷史學家。他的作品在維多利亞時代甚具影響力。
|
| rdfs:comment
|
- Thomas Carlyle (4 December 1795 – 5 February 1881) was a Scottish satirical writer, essayist, historian and teacher during the Victorian era.
- Thomas Carlyle war ein schottischer Essayist und Historiker, der im viktorianischen Großbritannien sehr einflussreich war.
- Thomas Carlyle byl skotský spisovatel a historik, jehož dílo velmi ovlivnilo britskou viktoriánskou literaturu. Pocházel z přísně kalvinistické rodiny, tímto náboženstvím byl velmi ovlivněn. Jeho rodiče očekávali, že se stane kazatelem, nicméně křesťanskou víru ztratil při studiu na University of Edinburgh. Celý život ale ctil kalvinistické zásady. Po studiu se Carlyle stal učitelem matematiky.
- Thomas Carlyle fue un historiador, crítico social y ensayista británico. Nació en Ecclefechan. Estudió teología en la Universidad de Edimburgo. Abandonó esa ocupación en 1814 y se dedicó a la enseñanza de las matemáticas durante casi cuatro años. Después viajó a Edimburgo en 1818, donde empezó a estudiar leyes y escribió diversos artículos. Luego de un viaje por París y Londres, volvió a Escocia y ayudó en la revista literaria liberal Edinburgh Review.
- Thomas Carlyle oli skotlantilainen esseisti, satiristi ja historioitsija, jonka työ oli erittäin vaikutusvaltaista viktoriaanisella ajalla. Hänen vanhempansa olivat jyrkkiä kalvinisteja ja toivoivat pojastaan saarnamiestä. Carlyle kuitenkin menetti kristillisen uskonsa opiskellessaan Edinburghin yliopistossa. Kalvinistiset arvot säilyivät hänessä silti läpi elämän.
- Thomas Carlyle est un écrivain, satiriste et historien écossais, dont le travail eut une très forte influence durant l'époque victorienne.
- Il grande trattato storico The french revolution del 1837 inizia con la morte di Luigi XV e con la descrizione delle carenze dell'ancien régime per arrivare fino a Napoleone e alla successiva perdita di controllo della situazione. L'autore utilizza anche documenti storici fino ad allora considerati marginali come lettere, articoli di giornale e pamphlet. Ancora una volta (come in Chartism) l'Inghilterra viene messa in guardia dagli sconvolgimenti sociali.
- Thomas Carlyle was een Schots schrijver en historicus, wiens werk grote invloed had in het Victoriaanse tijdperk.
- Thomas Carlyle var en skotsk historiker og forfatter. Carlyle studerte ved Universitetet i Edinburgh og forsørget seg siden som folkeskolelærer og senere som informator. Han skolerte seg til en omfattende kunnskap om tysk skjønnlitteratur og filosofi, og ble med tiden en av Englands aller fremste kjennere av tysk romantikk. Blant annet skrev han en omfattende biografi om Schiller og oversatte Goethes Wilhelm Meisters Lehrjahre.
- Thomas Carlyle, szkocki pisarz społeczny, historyk i filozof historii, propagator i współtwórca specyficznej historiozofii zwanej heroizmem. Bardzo wpływowy w czasach wiktoriańskich, oddziałał też szeroko na myśl prawicową. Poślubił Jane Baillie Welsh, od r. 1865 był rektorem uniwersytetu w Edynburgu. Rewolucyjnym i zgorzkniałym nastrojom epoki Byrona przeciwstawił ewangelię wypełniania swego obowiązku, opowiadając się za reformami społecznymi i organizacją pracy.
- Thomas Carlyle foi um escritor, historiador e ensaísta escocês.
- Thomas Carlyle a fost un eseist, autor satiric şi istoric scoţian, a cărui operă a fost foarte apreciată în epoca victoriană. Născut într-o familie de calvinişti stricţi, părinţii se aşteptau de la Thomas să devină predicator. Cu toate acestea, în timp ce se afla la Universitatea din Edinburgh, şi-a pierdut credinţa creştină; însă valorile calviniste au rămas valabile pentru el.
- Файл:Thomas Carlyle. jpg Томас Карлейль — британский (шотландский) писатель, историк и философ.
- Thomas Carlyle, född 4 december 1795 i Ecclefechan, Dumfriesshire, död 5 februari 1881 London; skotsk historiker och författare. Han studerade vid universitetet i Edinburgh och försörjde sig sedan som folkskollärare och senare som informator. Han skaffade sig omfattande kunskaper om tysk skönlitteratur och filosofi och blev med tiden en av Englands främste kännare av tysk romantik.
- 托马斯·卡莱尔（英文：Thomas Carlyle，1795年12月4日 - 1881年2月5日）是蘇格蘭評論、諷刺作家、歷史學家。他的作品在維多利亞時代甚具影響力。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
