Thomas Bruce, 7th Earl of Elgin and 11th Earl of Kincardine (/ˈɛlɡɪn/; 20 July 1766 – 14 November 1841) was a Scottish nobleman and diplomat, known primarily for the removal of marble sculptures (also known as the Elgin Marbles) from the Parthenon in Athens.

Property Value
dbo:abstract
  • Thomas Bruce, 7th Earl of Elgin and 11th Earl of Kincardine (/ˈɛlɡɪn/; 20 July 1766 – 14 November 1841) was a Scottish nobleman and diplomat, known primarily for the removal of marble sculptures (also known as the Elgin Marbles) from the Parthenon in Athens. (en)
  • Thomas Bruce, 7. Earl of Elgin und 11. Earl of Kincardine (* 20. Juli 1766; † 14. November 1841 in Paris) war ein britischer Peer, Diplomat und geschickter Kunsträuber. (de)
  • Thomas Bruce dit Lord Elgin, né 20 juillet 1766 dans la résidence familiale de Broomhall House (Fife) et mort le 14 novembre 1841 à Paris, 7e comte d'Elgin et 11e comte de Kincardine, fut un diplomate et militaire britannique. Thomas Bruce devint Lord Elgin à cinq ans, après les morts de son père et de son frère aîné. Après ses études qui le menèrent à Paris et Dresde, il commença une carrière militaire, qui resta virtuelle même s'il finit au grade de général en 1837. Il fit surtout une carrière diplomatique d'abord à Vienne, puis Bruxelles et Berlin. Elle se poursuivit avec sa nomination comme ambassadeur auprès de la Sublime Porte à Constantinople en 1799. Il se rendit alors célèbre par les activités de ses agents à Athènes, principalement Giovanni Battista Lusieri. Au total, ils enlevèrent de l'Acropole d'Athènes entre 1801 et 1805 : sur le Parthénon : 12 statues des frontons, 156 plaques de la frise et 13 métopes ; la frise du temple d'Athéna Niké et une cariatide de l'Érechthéion. En tout, plus de 200 caisses quittèrent la Grèce. La fin de la vie de Lord Elgin fut marquée par les scandales, les procès et les difficultés financières. Prisonnier de Napoléon, il perdit toute possibilité de poursuivre sa carrière diplomatique. En 1807-1808, après un long procès et un Acte du Parlement, il divorça de sa première épouse Mary Nisbet, après l'infidélité de celle-ci. Surtout, les « marbres d'Elgin » furent la ruine de ses finances et de sa réputation. Il fut très critiqué pour ses « déprédations » à Athènes par des personnalités telles que Lord Byron. (fr)
  • Thomas Bruce Elgin (Broomhall, Escocia, 20 de julio de 1766 - París, 14 de noviembre de 1841) también conocido como el séptimo conde de Elgin, y 11º duque de Kincardine, fue un diplomático y arqueólogo inglés. Hoy es recordado porque llevó a su país parte de las esculturas del Partenón de Atenas, actualmente en el Museo Británico de Londres. En su honor, se conocen como Mármoles de Elgin. Fue el segundo hijo de Charles Bruce, quinto Conde de Elgin y su mujer Martha Whyte. Relevó a su hermano mayor, William, el sexto conde en 1771 cuando sólo tenía cinco años. (es)
  • Thomas Bruce, zevende graaf van Elgin, (Londen, 20 juli 1766 – Parijs, 14 november 1841). Lord Elgin was een rechtstreekse afstammeling van de Schotse koning Robert Bruce. Hij begon zijn carrière in het Britse leger en werkte daarna als diplomaat, van 1792 tot 1795 bij het Oostenrijkse hof in Brussel, daarna in Berlijn. Daar vernam hij persoonlijk van George III dat hij een job aan het Ottomaanse hof in Constantinopel kon "krijgen" als hij maar getrouwd was. Daarom trad hij in 1799 overhaast in het huwelijk met een Schotse lady, de veertien jaar jongere Mary Nisbet. Van 1799 tot 1803 was hij Brits gezant in Constantinopel. Kort na zijn aankomst in Turkije kreeg hij last van een vreemde ziekte die zijn neus bijna volledig wegvrat. Vanaf zijn eerste dag in functie liet hij door een ploeg arbeiders onder leiding van de Italiaanse schilder Giovanni Battista Lusieri opgravingen uitvoeren in Athene (toen nog onder Turkse bezetting) en kunstschatten weghalen, zn. als "studiemateriaal". Zo legde hij, onder het goedkeurend oog van de corrupte lokale overheid, een gigantische kunstverzameling aan van onder meer beeldhouwwerk afkomstig van de Akropolis, ten behoeve van het landhuis dat hij zich in Schotland liet bouwen. Uit documenten blijkt dat hij van de sultan hooguit de toestemming had om tekeningen en afgietsels te maken, niet om alles en nog wat af te breken en weg te halen. In januari 1803 sloot hij zijn ambassade in Constantinopel en keerde terug naar huis. Vanwege diplomatieke spanningen tussen Frankrijk en Engeland werd hij als Brits staatsburger in Parijs gearresteerd en gevangengezet. Toen hij pas in 1806 weer thuis kwam, stelde hij vast dat daar zijn reputatie grote schade had geleden, en dat de knappe lady Elgin er met een ander vandoor was. Bij het transport van zijn "studiemateriaal" vanaf 1802 was een groot deel van de kunstschatten door schipbreuk verloren gegaan, en dat leidde in Engeland tot felle controverse. Met name de dichter Lord Byron brandmerkte hem in zijn Childe Harold's Pilgrimage als cultuurbarbaar. Elgin verdedigde zich door te zeggen dat de Grieken hun schatten nu eenmaal niet konden verdedigen door de Turkse bezetting en dat hij die schatten door zijn "redding" had behoed van verdere vernieling in de strijd tussen Grieken en Turken. "De Grieken", zo liet hij zich ontvallen, "verdienen dit wonderbaarlijke werk niet. Het is mijn goddelijke roeping deze schatten te bewaren voor de eeuwigheid." Niettemin heet het roven van kunstschatten in sommige talen sindsdien "elginisme". Uit geldnood verkocht hij ze in 1816 voor £ 35.500 aan de Britse regering, ver beneden de reële waarde. Sindsdien zijn zij als de Elgin marbles te zien in het British Museum. De hele onderneming heeft Lord Elgin geen geluk gebracht: zijn leven was verwoest, hij was gescheiden, depressief, afschuwelijk verminkt in het aangezicht, en had zijn hele fortuin erdoor gejaagd. Om aan zijn schuldeisers te ontkomen vluchtte hij naar Frankrijk, waar hij in 1841 overleed in Parijs. Zijn oudste zoon, de achtste graaf, kende meer geluk: hij bracht het tot gouverneur van Jamaica en Canada, en diens zoon zelfs tot onderkoning van India. De Elgin marbles zijn tot de dag van heden een permanent onderwerp van onderhandelen tussen de Griekse en de Britse regering. (nl)
  • Thomas Bruce, 7.° Conde de Elgin e 11.° Conde de Kincardine (Broomhall, Fife, 20 de julho de 1776 — Paris, 14 de novembro de 1841) foi um nobre e diplomata britânico, conhecido pela remoção de esculturas de mármore do Partenon, em Atenas — popularmente conhecidas como Mármores de Elgin. Elgin foi o embaixador britânico para o Império Otomano de 1799 até 1803. Ele tinha grande interesse por antiguidades e ficou chocado ao saber da indiferença com que os governantes turcos tratavam as esculturas gregas, que estavam nas piores condições. Seu motivo ao remover as esculturas foi preservá-las. No processo de remoção dos mármores, ele percebeu que não haveria como retirá-los sem cortá-los em pedaços. Portanto, houve considerável dano na remoção das peças. Até mesmo na época em que viveu, suas ações foram controversas. A vida de Elgin no Oriente Médio foi cheia de desgraças. Perdeu o nariz por causa da sífilis, e sua família, que incluía um filho epiléptico, foi alvo de várias piadas. Na França, foi capturado e virou prisioneiro de guerra. Sua esposa deixou-o. Por fim, quando voltou para a Inglaterra e não consegiu com o Museu Britânico a soma que desejava pelos mármores, processou o amante de sua esposa por uma alta soma de dinheiro. Divorciou-se por adultério, tornando o caso um escândalo público. Mais tarde, casou-se novamente e teve cinco filhos, entre os quais está James Bruce, 8.° Conde de Elgin. (pt)
  • Thomas Bruce, 7. hrabia Elgin i 11. hrabia Kincardine (ur. 20 lipca 1766 w Broomhall, zmarły w Fife 14 listopada 1841 roku w Paryżu) – brytyjski dyplomata. W latach 1799-1803 był posłem brytyjskim w Konstantynopolu. Znany jest dziś jako człowiek, który zlecił zdjęcie starożytnych rzeźb (tzw. marmurów Elgina) z ateńskiego Partenonu, które następnie wywiózł do Anglii. Prace te powodowały zniszczenia Partenonu, stosowano bowiem łomy, piły i materiały wybuchowe. Na określenie działalności lorda Elgina w języku francuskim uformował się nawet termin „elginizm” (elginisme) oznaczający rabunkowe pozbawianie historycznych obiektów architektonicznych ozdób rzeźbiarskich. Rabunek marmurów nie przyniósł mu szczęścia – jego pobyt na Bliskim Wschodzie był wyjątkowo pechowy. Od najmłodszych lat Elgin cierpiał na dolegliwości, które dziś uważa się kiłę. Utrata nosa wskutek tej choroby sprawiła, że stał się celem wielu okrutnych żartów, a młoda żona znalazła sobie kochanka. Elgin rozwiódł się z nią w 1807 r., było to jednak skandalem. W 1810 ożenił się z Elżbietą (1790-1860), najmłodszą córką Jakuba Townsenda Oswalda z Dunnikier. W 1810 r. Elgin, doprowadzony do bankructwa kosztami swojego przedsięwzięcia (szacowanymi na £75 000), zmuszony został do zaoferowania Koronie Brytyjskiej marmurów do sprzedaży. Już wówczas legalność i etyczna strona przedsięwzięcia Elgina budziły w Brytanii wątpliwości. Na zalecenie komisji parlamentarnej, marmury zostały zakupione przez Wielką Brytanię w 1816 r. za £35 000, znacznie poniżej poniesionych przez Elgina kosztów. Jego posiadłości były bardzo długo mocno obciążone długiem, dlatego jego syn James Bruce, 8. hrabia Elgin większość życia spędził za granicą. Miał pięcioro dzieci: dwóch synów, w tym: Jamesa, późniejszego gubernatora generalnego Brytyjskiej Kanady i wicekróla Indii, i Fredericka Wright-Bruce, dyplomatę oraz trzy córki. James, podobnie jak ojciec, okrył się niesławą jako europejski barbarzyńca i niszczyciel dzieł sztuki, gdy na jego rozkaz zniszczono Stary Pałac Letni pod Pekinem. (pl)
  • 湯瑪斯·布魯斯,第七代額爾金伯爵與第十一代金卡丁伯爵(英语:Thomas Bruce, 7th Earl of Elgin and 11th Earl of Kincardine;1766年7月20日-1841年11月14日)英國貴族與外交官,以掠奪雅典帕德嫩神廟的大理石雕刻(被稱為Elgin Marbles,「額爾金大理石」)聞名。 他是查理·布魯斯,第五代額爾金伯爵(1732—1771)的次子,1771年其兄長威廉·布魯斯,第六代額爾金伯爵夭折後,以五歲稚齡繼承爵位。1785年参加陆军,后升少将。1790年开始外交生涯。在对革命的法国进行的战争的第1阶段,于1792年任驻布鲁塞尔公使,1795年出使柏林,1799—1803年任驻君士坦丁堡特命公使。回国途中由于《亚眠和约》决裂被阻留于法国,到1806年才返抵英格兰,发现自己遭大肆攻击,名声受损,因而便不再从政。他对古典艺术极有兴趣。在1802—1812年间搜集了大批雕塑品(主要是从雅典帕台农神庙弄到的)运回英国,此事引起强烈非议。他被痛诉为欺诈和贪婪的摧残文化艺术者。诗人拜伦对他的谴责最为严厉。1810年他发表了一份《备忘录》,为自己的行动进行辩护。1816年,在一个议会委员会的推荐下,英国以3.5万英镑(大大低于埃尔金所花的钱)买下这批大理石雕刻品,保存在不列颠博物馆,至今仍在展出。 (zh)
  • Томас Брюс, 7-й граф Элгин и 11-й граф Кинкардин (англ. Thomas Bruce, 7th Earl of Elgin and 11th Earl of Kincardine; 20 июля 1766, Брумхолл, Файф, Великобритания, — 14 ноября 1841, Париж, Франция) — британский дипломат шотландского происхождения, который вывез из турецкой Греции в Великобританию исключительное по культурному значению собрание древнегреческого искусства, ныне известное как мраморы Элгина. Второй сын Чарльза Брюса, 5-го графа Элгина. Дослужился в армии до генеральского чина, но исполнял преимущественно дипломатические должности: был посланником в Берлине и в Константинополе. Вместе с приглашенными им художниками, измерявшими и срисовывавшими для него развалины античных сооружений, Элгин объездил Морею, где в течение десяти лет производил поиски и раскопки. На основании разрешения султана Селима III «забрать из страны любой кусок камня с надписями или изображениями», Элгин вывез в Британию обширное собрание статуй, архитектурных и скульптурных фрагментов, надписей, гипсовых слепков, ваз, бронзы, монет и камей. Вследствие разрыва между Францией и Великобританией Элгин, на обратном пути из Турции, был задержан Наполеоном и получил свободу только в 1806 году. Его собрание, позже сделавшееся известным под названием «Мраморы Элгина» (Elgin Marbles), в двухстах ящиков было отправлено морем в Лондон, причем часть коллекции, арестованная французами, пролежала несколько лет в Пирее и лишь в 1812 году была получена владельцем. Некоторые современники в Британии (среди них лорд Байрон в «Чайльд-Гарольде») упрекали Элгина в том, что он будто бы незаконно вывез и испортил бесценные художественные памятники Эллады; другие уверяли, что он спас эти памятники для человечества от полного уничтожения местным населением, веками растаскивавшим обломки статуй на кладку домов и на известковый раствор. Этот спор длится по сей день. В 1816 году лорд продал свою коллекцию Британскому музею за 35 тысяч фунтов стерлингов (то есть себе в убыток; сам он истратил 39 тысяч). (ru)
dbo:birthDate
  • 1766-7-20
dbo:birthPlace
dbo:deathDate
  • 1841-11-14 (xsd:date)
dbo:deathPlace
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 173398 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 742914770 (xsd:integer)
dbp:after
dbp:before
dbp:birthDate
  • 1766-07-20 (xsd:date)
dbp:birthPlace
  • Broomhall, Fife
dbp:caption
  • Thomas Bruce, 7th Earl of Elgin and 11th Earl of Kincardine by Anton Graff .
dbp:deathDate
  • 1841-11-14 (xsd:date)
dbp:deathPlace
dbp:first
  • Warwick William
dbp:knownFor
  • Removal of Marble Sculptures from Parthenon
dbp:last
  • Wroth
dbp:name
  • The Earl of Elgin
dbp:nationality
  • British
dbp:pages
  • 130 (xsd:integer)
dbp:spouse
dbp:tenure
  • 1771 (xsd:integer)
dbp:title
dbp:volume
  • 7 (xsd:integer)
dbp:wstitle
  • Bruce, Thomas
dbp:years
  • 1771 (xsd:integer)
  • 1792 (xsd:integer)
  • 1795 (xsd:integer)
  • 1799 (xsd:integer)
  • 1807 (xsd:integer)
dct:description
  • Scottish nobleman and diplomat (en)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Thomas Bruce, 7th Earl of Elgin and 11th Earl of Kincardine (/ˈɛlɡɪn/; 20 July 1766 – 14 November 1841) was a Scottish nobleman and diplomat, known primarily for the removal of marble sculptures (also known as the Elgin Marbles) from the Parthenon in Athens. (en)
  • Thomas Bruce, 7. Earl of Elgin und 11. Earl of Kincardine (* 20. Juli 1766; † 14. November 1841 in Paris) war ein britischer Peer, Diplomat und geschickter Kunsträuber. (de)
  • Thomas Bruce Elgin (Broomhall, Escocia, 20 de julio de 1766 - París, 14 de noviembre de 1841) también conocido como el séptimo conde de Elgin, y 11º duque de Kincardine, fue un diplomático y arqueólogo inglés. Hoy es recordado porque llevó a su país parte de las esculturas del Partenón de Atenas, actualmente en el Museo Británico de Londres. En su honor, se conocen como Mármoles de Elgin. Fue el segundo hijo de Charles Bruce, quinto Conde de Elgin y su mujer Martha Whyte. Relevó a su hermano mayor, William, el sexto conde en 1771 cuando sólo tenía cinco años. (es)
  • 湯瑪斯·布魯斯,第七代額爾金伯爵與第十一代金卡丁伯爵(英语:Thomas Bruce, 7th Earl of Elgin and 11th Earl of Kincardine;1766年7月20日-1841年11月14日)英國貴族與外交官,以掠奪雅典帕德嫩神廟的大理石雕刻(被稱為Elgin Marbles,「額爾金大理石」)聞名。 他是查理·布魯斯,第五代額爾金伯爵(1732—1771)的次子,1771年其兄長威廉·布魯斯,第六代額爾金伯爵夭折後,以五歲稚齡繼承爵位。1785年参加陆军,后升少将。1790年开始外交生涯。在对革命的法国进行的战争的第1阶段,于1792年任驻布鲁塞尔公使,1795年出使柏林,1799—1803年任驻君士坦丁堡特命公使。回国途中由于《亚眠和约》决裂被阻留于法国,到1806年才返抵英格兰,发现自己遭大肆攻击,名声受损,因而便不再从政。他对古典艺术极有兴趣。在1802—1812年间搜集了大批雕塑品(主要是从雅典帕台农神庙弄到的)运回英国,此事引起强烈非议。他被痛诉为欺诈和贪婪的摧残文化艺术者。诗人拜伦对他的谴责最为严厉。1810年他发表了一份《备忘录》,为自己的行动进行辩护。1816年,在一个议会委员会的推荐下,英国以3.5万英镑(大大低于埃尔金所花的钱)买下这批大理石雕刻品,保存在不列颠博物馆,至今仍在展出。 (zh)
  • Thomas Bruce dit Lord Elgin, né 20 juillet 1766 dans la résidence familiale de Broomhall House (Fife) et mort le 14 novembre 1841 à Paris, 7e comte d'Elgin et 11e comte de Kincardine, fut un diplomate et militaire britannique. (fr)
  • Thomas Bruce, zevende graaf van Elgin, (Londen, 20 juli 1766 – Parijs, 14 november 1841). Lord Elgin was een rechtstreekse afstammeling van de Schotse koning Robert Bruce. Hij begon zijn carrière in het Britse leger en werkte daarna als diplomaat, van 1792 tot 1795 bij het Oostenrijkse hof in Brussel, daarna in Berlijn. Daar vernam hij persoonlijk van George III dat hij een job aan het Ottomaanse hof in Constantinopel kon "krijgen" als hij maar getrouwd was. Daarom trad hij in 1799 overhaast in het huwelijk met een Schotse lady, de veertien jaar jongere Mary Nisbet. Van 1799 tot 1803 was hij Brits gezant in Constantinopel. (nl)
  • Thomas Bruce, 7. hrabia Elgin i 11. hrabia Kincardine (ur. 20 lipca 1766 w Broomhall, zmarły w Fife 14 listopada 1841 roku w Paryżu) – brytyjski dyplomata. W latach 1799-1803 był posłem brytyjskim w Konstantynopolu. Znany jest dziś jako człowiek, który zlecił zdjęcie starożytnych rzeźb (tzw. marmurów Elgina) z ateńskiego Partenonu, które następnie wywiózł do Anglii. Prace te powodowały zniszczenia Partenonu, stosowano bowiem łomy, piły i materiały wybuchowe. Na określenie działalności lorda Elgina w języku francuskim uformował się nawet termin „elginizm” (elginisme) oznaczający rabunkowe pozbawianie historycznych obiektów architektonicznych ozdób rzeźbiarskich. (pl)
  • Thomas Bruce, 7.° Conde de Elgin e 11.° Conde de Kincardine (Broomhall, Fife, 20 de julho de 1776 — Paris, 14 de novembro de 1841) foi um nobre e diplomata britânico, conhecido pela remoção de esculturas de mármore do Partenon, em Atenas — popularmente conhecidas como Mármores de Elgin. (pt)
  • Томас Брюс, 7-й граф Элгин и 11-й граф Кинкардин (англ. Thomas Bruce, 7th Earl of Elgin and 11th Earl of Kincardine; 20 июля 1766, Брумхолл, Файф, Великобритания, — 14 ноября 1841, Париж, Франция) — британский дипломат шотландского происхождения, который вывез из турецкой Греции в Великобританию исключительное по культурному значению собрание древнегреческого искусства, ныне известное как мраморы Элгина. В 1816 году лорд продал свою коллекцию Британскому музею за 35 тысяч фунтов стерлингов (то есть себе в убыток; сам он истратил 39 тысяч). (ru)
rdfs:label
  • Thomas Bruce, 7th Earl of Elgin (en)
  • Thomas Bruce, 7. Earl of Elgin (de)
  • Thomas Bruce Elgin (es)
  • Thomas Bruce (7e comte d'Elgin) (fr)
  • Thomas Bruce, VII conte di Elgin (it)
  • Thomas Bruce (nl)
  • Thomas Bruce (7. hrabia Elgin) (pl)
  • Thomas Bruce (pt)
  • Томас Брюс, 7-й граф Элгин (ru)
  • 湯瑪斯·布魯斯,第七代額爾金伯爵 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:gender
  • male (en)
foaf:givenName
  • Thomas (en)
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Thomas Bruce, 7th Earl of Elgin (en)
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:after of
is dbp:before of
is foaf:primaryTopic of