In relation to religious orders, a third order is an association of persons who live according to the ideals and spirit of a Catholic, Anglican, or Lutheran religious order, but do not belong to its "first order" (generally, in the Catholic Church, Franciscans, Dominicans or Carmelite friars), or its "second order" (contemplative nuns associated with the "first order"). Members of third orders, known as tertiaries (Latin tertiarii, from tertius, third), are generally laypersons, i.e.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • In relation to religious orders, a third order is an association of persons who live according to the ideals and spirit of a Catholic, Anglican, or Lutheran religious order, but do not belong to its "first order" (generally, in the Catholic Church, Franciscans, Dominicans or Carmelite friars), or its "second order" (contemplative nuns associated with the "first order"). Members of third orders, known as tertiaries (Latin tertiarii, from tertius, third), are generally laypersons, i.e. men and women who do not take religious vows, but participate in the good works of order and may be allowed to wear at least some elements of the order's habit, such as a scapular. Less often, they belong to a religious institute (a "congregation") that is called a "third order secular").Roman Catholic canon law states:Associations whose members share in the spirit of some religious institute while in secular life, lead an apostolic life, and strive for Christian perfection under the higher direction of the same institute are called third orders or some other appropriate name.The old monastic orders had attached to their abbeys confraternities of lay men and women, going back in some cases to the 8th century. The Confraternity Book of Durham is extant and embraces some 20,000 names in the course of eight centuries. Emperors and kings and the most illustrious men in church and state were commonly confraters of one or other of the great Benedictine abbeys. The confraters and consorors were made partakers in all the religious exercises and other good works of the community to which they were affiliated, and they were expected in return to protect and forward its interests; but they were not called upon to follow any special rule of life.
  • Mit Dritter Orden werden christliche Gemeinschaften bezeichnet, die jeweils gemeinsam mit einem Männerorden (Erster Orden) und einem Frauenorden (Zweiter Orden) eine Ordensfamilie bilden. Ihre Mitglieder heißen Terziaren oder Tertiarier (zu lat. tertius ordo de poenitentia „Dritter Orden von der Buße“). Sie sind Laien, die sich an der Spiritualität und den Regeln eines Ordens ausrichten. Man unterscheidet regulierte Dritte Orden mit klösterlichem Charakter (zum Beispiel Franziskanerinnen) und „weltliche“ Dritte Orden, deren Mitglieder verschiedenen Ständen und Berufen angehören, sich an der jeweiligen Ordensregel orientieren und nach einer Probezeit (Noviziat) ein Versprechen auf Lebenszeit ablegen. Diese Art von Drittordensmitgliedern wird bei manchen Ordensgemeinschaften auch Familiaren genannt.
  • Orden terciaria u órdenes terceras, o, dicho de otra forma, aquellas asociaciones cuyos miembros, viviendo en el mundo y participando del espíritu de un instituto religioso, se dedican al apostolado y buscan la perfección cristiana bajo la alta dirección de ese instituto.Son seglares, un tipo de asociación de laicos vinculada a órdenes y congregaciones católicas, como la tercera orden de San Francisco, la tercera orden de Santo Domingo o la tercera orden carmelita, y oblatos benedictinos seculares.A partir de 1212, Francisco de Asís comenzó a integrar en la orden franciscana a seglares sin que tuvieran obligación de abandonar su estado de vida. Con esa misma idea y con la aprobación pontificia, se sumaron más tarde los dominicos (1406), los agustinos (1409), los servitas (1424), los carmelitas (1452), los mínimos (1508), los trinitarios y premostratenses (1751). La Tercera orden franciscana se expandió de forma significativa siguiendo la regla del papa Nicolás IV, y se considera la más numerosa.
  • Un Tiers-Ordre est une association de fidèles s'inspirant, le plus souvent, de la règle d'un ordre religieux, historiquement catholique ou plus tard anglican. Ils peuvent aussi être des associations de fidèles proches de sociétés de prêtres qui ont prononcé des engagements mais non des vœux (telle que, par exemple, les sulpiciens ou les Pères Blancs) et de leurs spiritualités.Le premier ordre étant les religieux prononçant des vœux perpétuels et le second, les moniales. Un membre de ces associations est appelé tertiaire ou, plus rarement tiercelin.
  • De Derde Orde is een groep mensen die leven volgens de Derde Regel van rooms-katholieke of anglicaanse religieuze orden. De leden worden wel tertiarissen genoemd. De Derde Orde wordt verdeeld in een reguliere en een seculiere tak. De eerste orde zijn de mannelijke religieuzen die de gewone geloften van de orde afleggen, de tweede orde is de vrouwelijke tak.
  • Tercjarze (od łac. tertius - trzeci, w domyśle ordo - zakon) – członkowie stowarzyszeń religijnych działających w łonie Kościoła rzymskokatolickiego, których ideały, duchowość, struktura i własna (reguła), bazują na jednej z duchowości istniejących w Kościele zakonów ścisłych (franciszkanów, franciszkanów konwentualnych, kapucynów, minimitów, dominikanów, karmelitów, karmelitów bosych, trynitarzy, mercedarianów, serwitów, norbertanów, augustianów). Trzecie zakony, zwane obecnie świeckimi zakonami, istnieją obok pierwszego (męskiego), którego duchowością żyją i drugiego (żeńskiego). Nazwami obecnie używanymi na określenie tercjarzy są: franciszkanie świeccy, dominikanie świeccy, karmelici świeccy itp.Za założyciela pierwszego, istniejącego do dzisiaj zakonu tercjarskiego, uważany jest tradycyjnie św. Franciszek z Asyżu, który w 1221 Listem do wiernych zapoczątkował ideę życia Ewangelią w stanie świeckim na podobieństwo zakonników. Pierwsze grupy ludzi świeckich pragnących realizować ideały franciszkańskie Pax et Bonum (Pokój i Dobro), zwano początkowo Braćmi i Siostrami od Pokuty. Grupy te oficjalnie zostały uznane jako zakon z własną Regułą Zakonu Pokuty, zatwierdzoną w 1289 przez Mikołaja IV. W podobny sposób wyłonili się dominikanie świeccy, posiadający własną Regułę od 1285, a zatwierdzoną przez Innocentego VII w 1405. W późniejszych wiekach wszystkie zakony ścisłe dostały pozwolenie od Kościoła w specjalnych bullach (Innocenty VII, Marcin V, Juliusz II) na zakładanie swoich trzecich (świeckich) zakonów. Karmelici ustanowili tercjarzy karmelitańskich za pozwoleniem Mikołaja V w 1452, a karmelici bosi w 1593. Podobnie postąpili trynitarze, którzy zorganizowali swoich tercjarzy Trójcy Św. w 1584. Jeszcze przed formalnym powstaniem największych trzecich zakonów: franciszkańskiego i dominikańskiego w XIII wieku, istniała w Kościele katolickim instytucja oblatów benedyktyńskich. Byli to wierni świeccy, którzy składali przyrzeczenia: akt oblacji - poświęcenia się Bogu, żyjąc zgodnie z duchem Reguły św. Benedykta w swoim świeckim stanie. Oblaci benedyktyńscy byli duchowo włączeni do autonomicznej wspólnoty mniszej w opactwie benedyktyńskim w którym złożyli oblację i uważani byli przez mnichów za świeckich członków monastycznej wspólnoty, ponieważ nie stanowili oddzielnego trzeciego zakonu z własną odrębną regułą i przełożonymi. Niewątpliwie jedną z przyczyn dla których katolicy świeccy w okresie Średniowiecza tak bardzo licznie wstępowali do trzecich zakonów był fakt, że ówcześni tercjarze cieszyli się przywilejem wyjęcia z pod ewentualnej kary Interdyktu, którym władza kościelna okładała nieraz całe miasta lub regiony.Obecnie wspólnoty tercjarzy, mają charakter międzynarodowych stowarzyszeń publicznych. Ich członkowie składają przyrzeczenia (łac. promissio) zachowywania w swoim życiu Reguły świeckiego zakonu. Nie zalicza się tych form życia do instytutów zakonnych, ani instytutów świeckich, ponieważ nie składają ślubów (łac. votum) zachowywania rad ewangelicznych, a więc: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, mimo używania słowa zakon (zakon - dosłownie: prawo) w nazwie, a jedynie przyrzeczenia, które mają inną rangę i znaczenie w przeciwieństwie do ślubu. (Uwaga: Kościół katolicki stosuje rozróżnienie między ślubami (votum) zakonnymi prostymi lub uroczystymi, które obowiązują pod grzechem ciężkim, a przyrzeczeniami (promissio) tercjarskimi lub oblackimi, które nie obowiązują pod grzechem).Już w średniowieczu niektóre grupy tercjarzy podejmowały decyzję o prowadzeniu regularnego życia zakonnego. Tak powstawały zakony i zgromadzenia, a także instytuty świeckie, nie przechodząc jednak do pierwszego (męskiego) czy drugiego (żeńskiego) zakonu, ale pozostając przy regule trzeciego zakonu. Członkowie tych instytutów składali przyrzeczenia proste (dawniej od razu przyrzeczenia definitywne, zwane wieczystymi, obecnie poprzedzone najpierw przyrzeczeniami czasowymi). Prawo kościelne nie uważało ich za prawdziwych zakonników, ponieważ w swoich przyrzeczeniach tercjarskich nie ślubowali zachowywania czystości, posłuszeństwa i ubóstwa, a jedynie przyrzekali zachowywać w swym życiu Regułę trzeciego zakonu. Dopiero z początkiem XX wieku Stolica Apostolska dała im status instytutów zakonnych pod warunkiem składania przez ich członków ślubów prostych i agregacji do zakonu mającego śluby uroczyste (w praktyce: pierwszego zakonu o określonej duchowości, np. franciszkańskiej). Obecnie rzadko używa się do członków tych instytutów nazwy tercjarz, ale stosuje się niekiedy w nazwie zakonu termin Trzeci Zakon Regularny. Znani tercjarze: bł. Luchezjusz z Poggibonsi i bł. Buonadonna z Poggibonsi (Pierwsi tercjarze), św. Elżbieta Węgierska i św. Ludwik IX Święty (Patroni trzeciego zakonu), św. Aniela z Foligno (Mistrzyni teologów), św. Małgorzata z Kortony (Patronka fałszywie oskarżonych), bł. Ludwika Albertoni (Dobra matka), św. Jan Maria Vianney (Patron proboszczów), bł. Rajmund Llull (Doktor oświecony), św. Izabela (Elżbieta) Aragońska (królowa Portugalii), bł. Aniela Salawa (Patronka trzeciego zakonu w Polsce), św. Katarzyna z Genui, św. Róża z Viterbo, św. Iwo z Bretanii, św. Święty Roch, św. Katarzyna ze Sieny (Patronka Europy), św. Róża z Limy (Patronka Ameryki), bł. Piotr Jerzy Frassati, bł. Anna Maria Taigi, bł. Elżbieta Canori Mora, bł. Józefa Naval Girbès, bł. Pius IX, św. Pius X, św. Jan XXIII.
  • As Ordens terceiras são associações de leigos católicos, vinculadas às tradicionais ordens religiosas medievais, em particular às dos franciscanos, carmelitas e dominicanos. Reúnem-se em torno à devoção de seu santo padroeiro. Espalharam-se pela América através dos colonizadores e foram um elemento importante na vida social da América portuguesa e espanhola.
  • Терциа́рии, — члены существующих при некоторых католических монашеских орденах Третьих орденов. Третьи ордена (первой считается мужская ветвь ордена, второй — женская) предназначены для людей, желающих принять на себя обеты и жить в соответствии с духовностью данного ордена, но не покидать мир.Терциарии соблюдают специальный устав, в основе которого лежит духовность соответствующего ордена, но адаптированный для жизни в миру. Также они имеют право носить орденскую одежду, но как правило, со специальным отличием, указывающим на принадлежность именно Третьему ордену.Впервые Третьи ордена появились при францисканцах. Такой орден, члены которого именовались «братьями и сёстрами покаяния» был создан самим Франциском Ассизским в 1221 году. В 1289 году францисканский третий орден был реорганизован папой Николаем IV и получил свой устав. Устав францисканцев-терциариев обновлялся папой Львом XIII в 1883 году и папой Павлом VI в 1978 году.Устав мирян-терциариев утверждался Святым Престолом для восьми католических орденов: францисканцы (1289 год), доминиканцы (1406 год), августинцы (1409 год), сервиты (1425 год), кармелиты (1452 год), минимы (1508 год), тринитарии, премонстранты (1751 год).В апостольском обращении папы Иоанна Павла II Vita consecrata (1996 год) подчёркивается, что терциарии призваны распространять духовность ордена за пределами самого монашеского института и способствовать сотрудничеству мирян и монахов в осуществлении христианской миссии.Наиболее известны и многочисленны Третьи ордена у францисканцев, доминиканцев и кармелитов.
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 2065063 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 589981386 (xsd:integer)
dbpprop:hasPhotoCollection
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • De Derde Orde is een groep mensen die leven volgens de Derde Regel van rooms-katholieke of anglicaanse religieuze orden. De leden worden wel tertiarissen genoemd. De Derde Orde wordt verdeeld in een reguliere en een seculiere tak. De eerste orde zijn de mannelijke religieuzen die de gewone geloften van de orde afleggen, de tweede orde is de vrouwelijke tak.
  • As Ordens terceiras são associações de leigos católicos, vinculadas às tradicionais ordens religiosas medievais, em particular às dos franciscanos, carmelitas e dominicanos. Reúnem-se em torno à devoção de seu santo padroeiro. Espalharam-se pela América através dos colonizadores e foram um elemento importante na vida social da América portuguesa e espanhola.
  • In relation to religious orders, a third order is an association of persons who live according to the ideals and spirit of a Catholic, Anglican, or Lutheran religious order, but do not belong to its "first order" (generally, in the Catholic Church, Franciscans, Dominicans or Carmelite friars), or its "second order" (contemplative nuns associated with the "first order"). Members of third orders, known as tertiaries (Latin tertiarii, from tertius, third), are generally laypersons, i.e.
  • Mit Dritter Orden werden christliche Gemeinschaften bezeichnet, die jeweils gemeinsam mit einem Männerorden (Erster Orden) und einem Frauenorden (Zweiter Orden) eine Ordensfamilie bilden. Ihre Mitglieder heißen Terziaren oder Tertiarier (zu lat. tertius ordo de poenitentia „Dritter Orden von der Buße“). Sie sind Laien, die sich an der Spiritualität und den Regeln eines Ordens ausrichten.
  • Orden terciaria u órdenes terceras, o, dicho de otra forma, aquellas asociaciones cuyos miembros, viviendo en el mundo y participando del espíritu de un instituto religioso, se dedican al apostolado y buscan la perfección cristiana bajo la alta dirección de ese instituto.Son seglares, un tipo de asociación de laicos vinculada a órdenes y congregaciones católicas, como la tercera orden de San Francisco, la tercera orden de Santo Domingo o la tercera orden carmelita, y oblatos benedictinos seculares.A partir de 1212, Francisco de Asís comenzó a integrar en la orden franciscana a seglares sin que tuvieran obligación de abandonar su estado de vida.
  • Un Tiers-Ordre est une association de fidèles s'inspirant, le plus souvent, de la règle d'un ordre religieux, historiquement catholique ou plus tard anglican. Ils peuvent aussi être des associations de fidèles proches de sociétés de prêtres qui ont prononcé des engagements mais non des vœux (telle que, par exemple, les sulpiciens ou les Pères Blancs) et de leurs spiritualités.Le premier ordre étant les religieux prononçant des vœux perpétuels et le second, les moniales.
  • Tercjarze (od łac. tertius - trzeci, w domyśle ordo - zakon) – członkowie stowarzyszeń religijnych działających w łonie Kościoła rzymskokatolickiego, których ideały, duchowość, struktura i własna (reguła), bazują na jednej z duchowości istniejących w Kościele zakonów ścisłych (franciszkanów, franciszkanów konwentualnych, kapucynów, minimitów, dominikanów, karmelitów, karmelitów bosych, trynitarzy, mercedarianów, serwitów, norbertanów, augustianów).
  • Терциа́рии, — члены существующих при некоторых католических монашеских орденах Третьих орденов. Третьи ордена (первой считается мужская ветвь ордена, второй — женская) предназначены для людей, желающих принять на себя обеты и жить в соответствии с духовностью данного ордена, но не покидать мир.Терциарии соблюдают специальный устав, в основе которого лежит духовность соответствующего ордена, но адаптированный для жизни в миру.
rdfs:label
  • Third order
  • Dritter Orden
  • Orden terciaria
  • Terzo ordine
  • Tiers-Ordre
  • Derde Orde
  • Tercjarze
  • Ordem terceira
  • Терциарии
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is owl:sameAs of
is foaf:primaryTopic of