The Ivy League were a English pop trio, created in 1964, who enjoyed two Top 10 hit singles in the UK Singles Chart in 1965. The group's sound was characterised by rich, three-part vocal harmonies.

PropertyValue
dbpedia-owl:Artist/genre
dbpedia-owl:Artist/label
dbpedia-owl:MusicalArtist/background
  • group_or_band
dbpedia-owl:Person/activeYearsEndDate
  • 1964-01-01 00:00:00 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person/activeYearsStartDate
  • 1964-01-01 00:00:00 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person/homeTown
dbpedia-owl:activeYearsEndDate
  • 1964-01-01 00:00:00 (xsd:date)
dbpedia-owl:activeYearsStartDate
  • 1964-01-01 00:00:00 (xsd:date)
dbpedia-owl:background
  • group_or_band
dbpedia-owl:genre
dbpedia-owl:homeTown
dbpedia-owl:label
dbpprop:abstract
  • The Ivy League were a English pop trio, created in 1964, who enjoyed two Top 10 hit singles in the UK Singles Chart in 1965. The group's sound was characterised by rich, three-part vocal harmonies.
  • The Ivy League war eine britische Pop-Band der 60er Jahre, die 1964 von dem Songwriter-Duo John Carter und Ken Lewis gegründet wurde. Diese hatten bereits Ende der 50er Jahre die Band Carter Lewis Southerners gegründet, zu der noch Vivian Prince gehörte (später u. a. bei den Pretty Things und Jeff Beck) sowie Jimmy Page. John Carter war zu dieser Zeit schon sehr erfolgreich als Songwriter für Brenda Lee, die Herman’s Hermits, die Nashville Teens oder P. J. Proby. Ende 1964 gründeten John Carter und Ken Lewis The Ivy League und holten den Gitarristen Perry Ford hinzu, einen erfahrenen Musiker, der schon in vielen Begleitbands gespielt hatte und 1960 für Adam Faith die Hit-Single „Someone Else’s Baby“ geschrieben hatte. Die Gruppe nannte sich „The Ivy League“ nach ihren Auftritts-Klamotten (gestreifte Jacketts und dunkelgraue Hosen), die den damaligen Schulanzügen der amerikanischen College-Studenten sehr ähnelten. Wie die Rockin‘ Berries hatten die Ivy League eine Vorliebe für satte Produktionen und Falsett-Gesang nach Art der Four Freshmen oder der Four Seasons. Sie verwendeten ausschließlich solches Material. Schnell kam die Gruppe mit Tokens-ähnlichen Balladen in die britischen und amerikanischen Charts, wobei teilweise drei Titel gleichzeitig in der englischen Hitparade vertreten waren. Ihr größter Hit „Tossin' and Turnin'“ (Platz 3) war die Coverversion eines US-Nummer-eins-Hits von Bobby Lewis. Der Sänger Tony Burrows (vorher bei den Kestrels, später u. a. bei den Flowerpot Men, Edison Lighthouse oder Brotherhood Of Man) ersetzte Ende 1965 den ausscheidenden John Carter, zur gleichen Zeit stieg auch Neil Landon bei Ivy League ein. Auch 1966 und im Sommer 1967 erschienen noch Platten von ihnen, aber bis dahin waren aus Ivy League die Flowerpot Men geworden – ebenfalls zusammengestellt von John Carter und Ken Lewis. Singles Funny How Love Can Be UK: 8 That's Why I'm Crying UK: 22 Tossin' and Turnin' UK: 3 Willow Tree UK: 50
  • The Ivy League was een Engelse close harmony groep. John Carter en Ken Lewis schrijven al samen nummers op de middelbare school in Birmingham. Begin jaren '60 richten zij Carter-Lewis & the Southerners op, waarin o.a. Jimmy Page sologitaar speelt. In 1964 vormen zij samen met Perry Ford the Ivy League. De groep verzorgt o.a. achtergrondvocalen op "I can't explain" van The Who. De tweede Ivy League single "Funny how love can be" wordt in het voorjaar van 1965 een hit (#8 in UK), gevolgd door "Tossing & Turning" (#3 in UK). Daarna is het succes snel tanende. Begin 1966 besluit John Carter zich weer op songschrijven toe te gaan leggen en verlaat de groep. Hij schrijft nog wel de single "My world fell down" voor The Ivy League, later gecoverd door o.a. The Sagittarius en de Nederlandse groep The Buffoons. Carters plaats in The Ivy league wordt ingenomen door Tony Burrows uit The Kestrels. Het trio ploetert nog een jaar door, maar dan houdt ook Ken Lewis het voor gezien. Hij wordt vervangen door Neil Landon. Samen met Carter richt Lewis zich op het studioproject The Flowerpot Men. Dit levert in de zomer van 1967 de hit "Let's go to San Francisco" op. Carter en Lewis hebben echter geen zin meer om net als met The Ivy League op tournee te gaan. Er wordt haastig een groep samengesteld met o.a. Neil Landon en Tony Burrows uit The Ivy League. Deze stromannen playbacken overal ter wereld de hit die door Carter en Lewis was geschreven en gezongen. Perry Ford gaat nog een aantal jaren door met andere zangers onder de naam The Ivy League, maar hij gooit midden jaren '70 de handdoek. In 1999 komt Ford op 58-jarige leeftijd te overlijden. Tot op de dag van vandaag treedt er een trio onder de naam The Ivy League op met de leden Jon Brennan, Dave Buckley en Mike Brice. Deze groep beweert wel "hun" hits uit de jaren '60 te spelen, maar heeft geen enkele relatie met de originele groep en wordt door de nog in leven zijnde oud-leden Carter en Lewis ook niet erkend als de "echte" Ivy League.
  • The Ivy League var en brittisk musikgrupp som bildades 1964. Gruppen bestod av John Carter, Ken Lewis och Perry Ford. The Ivy League hade två större hits, "Funny How Love Can Be" och "Tossin' And Turnin'".
dbpprop:background
  • group_or_band
dbpprop:genre
dbpprop:label
dbpprop:name
  • The Ivy League
dbpprop:origin
dbpprop:pastMembers
  • John Carter
    Ken Lewis
    Perry Ford
    Tony Burrows
    Neil Landon
dbpprop:reference
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:yearsActive
  • 1964 — 1975
rdf:type
rdfs:comment
  • The Ivy League were a English pop trio, created in 1964, who enjoyed two Top 10 hit singles in the UK Singles Chart in 1965. The group's sound was characterised by rich, three-part vocal harmonies.
  • The Ivy League war eine britische Pop-Band der 60er Jahre, die 1964 von dem Songwriter-Duo John Carter und Ken Lewis gegründet wurde. Diese hatten bereits Ende der 50er Jahre die Band Carter Lewis Southerners gegründet, zu der noch Vivian Prince gehörte (später u. a. bei den Pretty Things und Jeff Beck) sowie Jimmy Page. John Carter war zu dieser Zeit schon sehr erfolgreich als Songwriter für Brenda Lee, die Herman’s Hermits, die Nashville Teens oder P. J. Proby.
  • The Ivy League was een Engelse close harmony groep. John Carter en Ken Lewis schrijven al samen nummers op de middelbare school in Birmingham. Begin jaren '60 richten zij Carter-Lewis & the Southerners op, waarin o.a. Jimmy Page sologitaar speelt. In 1964 vormen zij samen met Perry Ford the Ivy League. De groep verzorgt o.a. achtergrondvocalen op "I can't explain" van The Who.
  • The Ivy League var en brittisk musikgrupp som bildades 1964. Gruppen bestod av John Carter, Ken Lewis och Perry Ford. The Ivy League hade två större hits, "Funny How Love Can Be" och "Tossin' And Turnin'".
rdfs:label
  • The Ivy League (band)
  • The Ivy League
  • The Ivy League
  • The Ivy League
owl:sameAs
skos:subject
foaf:homepage
foaf:name
  • The Ivy League
foaf:page
is dbpedia-owl:MusicalArtist/associatedBand of
is dbpedia-owl:MusicalArtist/associatedMusicalArtist of
is dbpedia-owl:associatedBand of
is dbpedia-owl:associatedMusicalArtist of
is dbpprop:associatedActs of
is dbpprop:redirect of