| dbpprop:abstract
|
- The Holy Blood and the Holy Grail (retitled Holy Blood, Holy Grail in the United States) is a controversial book by Michael Baigent, Richard Leigh, and Henry Lincoln. The book was first published in 1982 by Jonathan Cape in London, as an unofficial follow-up to three BBC TV documentaries being part of the Chronicle series. A sequel to the book, called The Messianic Legacy, was published in 1987. The original work was reissued in an illustrated hardcover version in 2005. One of the books, according to the authors, which influenced the project was L’Or de Rennes (later re-published as Le Trésor Maudit), a 1967 book by Gérard de Sède, with the collaboration of Pierre Plantard. In this book, the authors put forward a hypothesis that the historical Jesus married Mary Magdalene, had one or more children, and that those children or their descendants emigrated to what is now southern France. Once there, they intermarried with the noble families that would eventually become the Merovingian dynasty, whose special claim to the throne of France is championed today by a secret society called the Priory of Sion. An international bestseller upon its release, The Holy Blood and the Holy Grail spurred interest in a number of ideas related to its central thesis. Response from professional historians and scholars from related fields was universally negative. They argued that the bulk of the claims, ancient mysteries, and conspiracy theories presented as facts are pseudohistorical. Nevertheless, these ideas were considered blasphemous enough for the book to be banned in some Roman Catholic-dominated countries such as the Philippines. In a review of the book for the The Observer, literary critic Anthony Burgess wrote: "It is typical of my unregenerable soul that I can only see this as a marvellous theme for a novel. " Twenty-one years later, the theme of The Holy Blood and Holy Grail would be very successfully fictionalised by Dan Brown in his 2003 conspiracy fiction novel The Da Vinci Code, even using Richard Leigh’s and Michael Baigent’s last names (Baigent's scrambled) for the character Leigh Teabing.
- Der Heilige Gral und seine Erben (englischer Originaltitel The Holy Blood and the Holy Grail) ist ein 1982 erschienenes Buch von Henry Lincoln, Michael Baigent und Richard Leigh, das Pierre Plantards Prieuré de Sion zum Thema hat. Die ursprüngliche Inspirationsquelle war das Buch L'Or de Rennes (1967) von Plantards Mitstreiter Gérard de Sède, das Henry Lincoln bei einem Frankreichurlaub Ende der 60er Jahre las. Er verarbeitete das Ergebnis seiner Recherchen zunächst in zwei Dokumentarfilmen für die BBC, wobei er Baigent und Leigh kennenlernte, mit denen zusammen er seine Theorien weiterentwickelte und schließlich in Buchform veröffentlichte. Zwar war das Buch sofort nach seinem Erscheinen ein internationaler Bestseller, doch werden die Thesen des Buches von seriösen Historikern abgelehnt. Es gilt mit seiner Vermischung von Mythen, Vermutungen und (oft exzentrisch interpretierten) Fakten als Musterbeispiel für Pseudowissenschaft und Verschwörungstheorie.
- Libro publicado por la editorial Martínez Roca (en España), escrito por Henry Lincoln, Michael Baigent y Richard Leigh con título original The Holy Blood and the Holy Grail. El original fue publicado por primera vez in 1982 por Jonathan Cape, en Londres. Una secuela del libro, llamada El Legado Mesiánico fue publicada en 1987. Uno de los libros que, según los autores, influyó en el proyecto fue L’Or de Rennes (publicado después como Le Trésor Maudit), escrito en 1967 por Gérard de Sède, con la colaboración de Pierre Plantard. En El Enigma Sagrado, los autores dan a conocer la hipótesis de que Jesús de Nazaret se casó con María Magdalena, tuvieron uno o más hijos, los cuales emigraron a lo que hoy en día es el Sur de Francia. Una vez allí, se involucraron con las familias nobles que se convertirían la dinastía merovingia, cuya reclamación por el trono de Francia es defendida por una sociedad secreta llamada el Priorato de Sión. Desde su publicación se convirtió en un best-seller internacional, lo que ha estimulado el interés por una serie de ideas relacionadas con su tesis central. La respuesta por parte de los historiadores profesionales y académicos de ámbitos conexos fue universalmente negativa. Argumentaron que la mayor parte de las reclamaciones, misterios antiguos, y teorías de conspiración que aparecen en el libro son presentadas como hechos reales, pero en realidad los datos no son comprobables, por lo que se considera pseudohistórico. Sin embargo, estas ideas fueron consideradas suficientemente blasfemas para que el libro fuera prohibido en algunos países con mayoría católica, como Filipinas. Veintiún años despúés, el tema de El Enigma Sagrado sería exitosamente retomado por Dan Brown en su novela de ficción conspiratoria publicada en 2003, El Código Da Vinci, utilizando incluso los apellidos de Richard Leigh y Michael Baigent (este último es un anagrama) para el personaje de Leigh Teabing.
- Pyhä veri, pyhä Graal (engl. The Holy Blood and the Holy Grail, Yhdysvalloissa Holy Blood, Holy Grail) on Michael Baigentin, Richard Leighin ja Henry Lincolnin kiistelty kirja, joka perustuu pääosin Pierre Plantardin huijaukseen Priory of Sion. Teos ilmestyi alun perin englanniksi Britanniassa Jonathan Capen kustantamana vuonna 1982. Suomeksi se ilmestyi Tarmo Haaralan suomentamana ja Bazar Kustannus Oy:n kustantamana vuonna 2005. Kirja esittää teorian, jonka mukaan Jeesusta ei ristiinnaulittu, hän meni naimisiin Magdalan Marian kanssa ja sai perillisiä, joista myöhemmin polveutuivat Ranskan merovingit. Teorian mukaan tänäkin päivänä joukossamme olisi ihmisiä, joiden sukujuuret johtavat Jeesukseen. Historioitsijoiden ja yliopistomaailman reaktio kirjan keskeiseen teoriaan oli melkein poikkeuksetta kielteinen. Yliopistotason historioitsijoiden mielestä suurin osa väitteistä, vanhoista mysteereistä ja salaliittoteorioista, jotka on esitetty tietona, ovat näennäishistoriaa: teorioita ei ole esitetty tieteellisissä julkaisuissa, ja tietoa ei ole hankittu yleisesti käytössä olevilla historiantutkimuksen menetelmillä. Tärkein todiste, Maria-nimisen naisen saapuminen Espanjaan joitakin vuosia Jeesuksen kuoleman jälkeen, tapaus jota paikalliset asukkaat yhä juhlivat, osoittautui vääräksi: tulija ei ollut Magdalan Maria, vaan toinen mirhantuojista, Maria Salome - jolla kukaan ei koskaan edes vihjannut olleen suhdetta Jeesuksen kanssa, saati sitten avioliittoa. Hänen mukanaan tullut Saara-niminen tyttö - jota Pyhä veri, pyhä Graal -kirjan tekijät inttävät Jeesuksen tyttäreksi, olikin Salomen egyptiläinen palvelijatar. Se, että hänen nimensä on hepreaksi Ruhtinatar, on puhdas sattuma. Kirjailija Dan Brown viittasi näihin tarinoihin menestysromaanissaan Da Vinci -koodi ja käytti niitä kirjansa tärkeimmissä juonikuvioissa. Kirjan yksi päähenkilöistä Teabing oli anagrammi Baigentista. Kirjan Pyhä veri, pyhä Graal kirjoittajat Baigent ja Leigh haastoivat vuonna 2006 Dan Brownin oikeuteen syyttäen tätä plagioinnista. Syytteet menivät kuitenkin nurin.
- L'Énigme sacrée (The Holy Blood and the Holy Grail, « La Sainte Lignée et le Saint Graal ») est un essai controversé réalisé en 1982 par trois journalistes britanniques : Henry Lincoln, Michael Baigent et Richard Leigh. La thèse de cet ouvrage a été reprise de manière romancée dans le best seller Da Vinci Code.
- Il santo Graal (The Holy Blood and The Holy Grail nell'originale inglese), è un libro controverso scritto da Michael Baigent, Richard Leigh, e Henry Lincoln. Il libro venne pubblicato per la prima volta nel 1982 da Jonathan Cape a Londra, come seguito non ufficiale dei tre documentari della BBC TV, facenti parte della serie Chronicle. Il seguito del libro, L'eredità messianica ("The Messianic Legacy"), fu pubblicato nel 1987. Il lavoro originale fu ripubblicato in edizione rilegata ed illustrata nel 2005. Uno dei libri, secondo gli autori, che influenzò il progetto fu L'Or de Rennes ("L'oro di Rennes", poi ripubblicato come Le Trésor Maudit, "Il tesoro maledetto"), un libro del 1967 scritto da Gérard de Sède, con la collaborazione di Pierre Plantard. In questo libro, gli autori avanzarono l'ipotesi che il Gesù storico sposò Maria Maddalena, ebbe uno o più figli, e che quei figli o i loro discendenti emigrarono in quella che è oggi la Francia meridionale. Ivi giunti, essi si sposarono con membri di famiglie nobili che sarebbero divenute infine la dinastia Merovingia, le cui rivendicazioni speciali al trono di Francia vengono sostenute da una società segreta chiamata Priorato di Sion. Un bestseller internazionale fin dalla sua prima uscita, Il Santo Graal suscitò l'interesse verso un certo numero di idee correlate alla sua tesi principale. La risposta da parte degli storici e dagli studiosi professionisti nelle materie correlate fu universalmente negativa. Essi sostennero che la massa di affermazioni, antichi misteri, e teorie cospirative presentate come fatti reali sono pseudostorici. Ciononostante, queste idee furono considerate sufficientemente blasfeme perché il libro venisse bandito in alcuni paesi cattolici come le Filippine. In una recensione al libro per The Observer, il critico letterario Anthony Burgess scrisse: "È tipico della mia anima non rigenerabile il fatto che io veda questo come un tema meraviglioso per un romanzo. " Ventun'anni dopo, il tema de Il Santo Graal sarebbe stato romanzato con successo da Dan Brown nel suo romanzo del 2003 Il codice da Vinci, usando perfino i cognomi di Richard Leigh e Michael Baigent per il personaggio Leigh Teabing (il cui cognome è l'anagramma di Baigent). Prima edizione italiana: Mondadori, Milano, 1982.
- 『レンヌ＝ル＝シャトーの謎 - イエスの血脈と聖杯』（レンヌ＝ル＝シャトーのなぞ - イエスのけつみゃくとせいはい、原題：The Holy Blood and the Holy Grail）は、1982年に英国で出版されたノンフィクション。日本語訳は1997年に柏書房より出版された。 ダン・ブラウンによって執筆された推理小説『ダ・ヴィンチ・コード』をはじめ、本書に触発されたフィクション、ノンフィクションが続出するなど、多くの影響を与えた。
- Het heilige bloed en de heilige graal is een boek, geschreven door een medewerker van de BBC, Henry Lincoln, samen met Michael Baigent en Richard Leigh over het mysterie van Rennes-le-Château. De schrijvers baseren zich op documenten, speculatie, en analyses van schilderijen (van onder andere Nicolas Poussin) en topografische kenmerken in het landschap rond Rennes le Chateau en Montsegur. Alhoewel het boek vele claims en "onthullingen" bevat, is het centrale idee dat er een geheime organisatie bestaat, de Priorij van Sion, die opgericht is door Godfried van Bouillon tijdens de Eerste Kruistocht. Het doel van deze organisatie is het veilig stellen van de Heilige Graal. Volgens de auteurs is de Graal niets anders dan een symbool voor het nageslacht van Jezus Christus. Ze stellen, dat Jezus tijdens zijn leven getrouwd was met Maria Magdalena, en dat ze ook kinderen hebben gekregen. Na de kruisiging zou zij met deze kinderen naar Zuid Frankrijk zijn gevlucht, alwaar haar nageslacht de basis vormde van de eerste koninklijke dynastie van Frankrijk, de Merovingen. De Heilige Graal (in het Oudfrans Sangreal) zou de aanduiding zijn voor het nageslacht van Jezus: Sangreal is niet San Greal (Heilige Graal), maar Sang Real (Koninklijk Bloed). Alhoewel de Merovingen door de Karolingen zijn afgezet, zou het "koninklijke bloed" toch doorgegeven zijn, met als een directe afstammeling Godfried van Bouillon. Deze zou in Jeruzalem de Tempeliers en de Priorij van Sion hebben opgericht om het geheim van de Graal te bewaren. Volgens Lincoln, Baigent, en Leigh is deze Priorij door de eeuwen heen blijven bestaan, met illustere grootmeesters als Leonardo da Vinci en Isaac Newton. De bewijzen die de auteurs hadden voor het bestaan van deze Priorij bestonden uit een serie pamfletten en documenten uit de Bibliothèque Nationale te Parijs. Later is echter gebleken dat deze zogenaamde dossiers secrets allemaal vervalsingen zijn, gemaakt door een zekere Pierre Plantard. De stelling dat er een Priorij is, die sinds de Middeleeuwen heeft bestaan, en het geheim van Heilige Graal bewaart, blijkt dus op onwaarheden te zijn gestoeld. Lincoln c.s. maken in Het heilige bloed (... ) en in het vervolg De tweede messias overigens al uitgebreid melding van deze Plantard, waarbij ze laten doorschemeren dat diens verhalen met een korreltje zout moeten worden genomen. Henry Lincoln heeft er in interviews altijd de nadruk op gelegd dat hij zelf niet noodzakelijk gelooft in de beweringen die in Het heilige bloed (... ) worden gedaan maar dat hij ze als een fascinerende hypothese beschouwt. Serieuze historici hebben over het algemeen minder geduld met de materie uit het boek. Het wordt door hen als onzin afgedaan. N.B. : Als je ‘Sang Royal = Sang Réal’ taalhistorisch modificeert blijft er sangría over en nooit ofte nimmer ‘San Graal’. Een ‘Graal’ krijg je alleen van (een niet-bestaand) ‘Garalis’. Het boek, verschenen in 1982, heeft veel stof doen opwaaien door het gevoelige onderwerp, en is in sommige landen verboden. Het Heilige Bloed en de Heilige Graal is de inspiratiebron geweest van vele schatzoekers, die de vermeende schatten van de Katharen of de tempeliers probeerden te vinden. De plot van de bestseller De Da Vinci Code van Dan Brown is een bijna exacte kopie van het centrale idee van Het heilige bloed (...). Dit wil niet zeggen dat Brown het idee van deze schrijvers heeft "gestolen", want het idee is al tientallen jaren oud en er zijn al tientallen verhalen over dit thema geschreven.
- Heligt blod, helig Gral är en omstridd historisk fackbok av Michael Baigent, Richard Leigh och Henry Lincoln, TV-producenter på brittiska BBC, som publicerades 1982. Lincoln började på 1970-talet undersöka den mystiske landsortsprästen Bérenger Saunière som var verksam i den sydfranska staden Rennes-le-Chateau i slutet av 1800-talet. Enligt legenden hade denne funnit någon slags skatt som hade gjort honom mycket rik och skaffat honom kontakter i inflytelserika kretsar. Skatten bestod av släktträd och chiffrerade meddelanden. Författarna har studerat frankerrikets historia, evangelierna och sagan om Perceval och påstår följande: Genom en närläsning av evangelierna gör de antagandet att Jesus var gift och hade barn med Maria Magdalena, en dotter vid namn Sara. Jesus kom från en rik familj med band till de tidigare härskarna Salomo och David. Det är också rimligt att anta att Jesus var skriftlärd rabbin, ett förtroende som endast gavs till gifta män. I Johannesevangeliet berättas om ett bröllop som skulle kunna vara Jesus eget. I evangelierna framgår också att Jesus relation till Maria Magdalena endast kan förklaras av att de var gifta. Att evangelierna pekar ut judarna som ansvariga för dödsdomen mot Jesus förklaras av att de första kristna har modifierat sanningen för att evangeliernas budskap ska vara acceptabelt i det Romerska riket. Det fanns ingen tradition att benåda en av två dödsdömda som evangeliet påstår att Pontius Pilatus gjorde. Efter korsfästelsen flydde Maria Magdalena och hennes barn till Gallien där de togs om hand av de judar som redan fanns där. Under 400-talet gav de efterlevande upphov till de merovingiska kungarna som styrde frankerriket 447 - 751. Den heliga Graalen (franska Sang royal) är det blodsband som existerade mellan merovingerna och Jesus. Den hemliga organisationen Prieuré de Sion grundades år 1099 med målet att den merovingiska dynastin åter ska få makten och har sedan dess haft många betydande stormästare, däribland Isaac Newton och Leonardo da Vinci. Sekten finns kvar än idag. 1118 grundades Tempelriddarorden i Jerusalem för att skydda pilgrimer i det heliga landet men utgör egentligen Prieuré de Sions militärt och ekonomiskt ansikte utåt. Under sin vistelse i Israel hittade orden otvetydiga bevis för blodsbanden mellan Jesus och merovingerna. År 1209 utgick ett korståg mot Languedoc norr om Pyrenéerna där albigienserna var inflytelserika. Albigienserna underströk bl.a. den direkta relationen mellan den troende och Gud, i kontrast till den katolska kyrkan. Påven Innocentius III utfärdade dekret om korståg eftersom en alternativ kyrka som byggde på blodsbanden mellan sin ledare och Jesus skulle ha varit ett allvarligt hot mot den katolska kyrkan som ju bygger på apostolisk succession från Petrus. Efter att korstågsfararnas sista utpost i det heliga landet, Acra, förlorades 1291 etablerade sig Tempelriddarna i Frankrike. Där utgjorde de dock ett hot mot den franske kungen Filip IV som upplöste orden 1312. Författarna till boken menar därutöver att ett slutligt mål för Prieuré de Sion är: Skapandet av ett "Heligt europeiskt imperium" som skulle bli nästa stora världsmakt; Etablerandet av en messianistisk mystisk statsreligion genom att uppenbara Graal; Installerandet av en "Rex Deus" på Israels tron. Boken har sedan den publicerades varit minst sagt omstridd och fått mycket kritik av historiker för att ha förvrängt historien till en komplex konspirationsteori. Författarna har stämt författaren Dan Brown för att har plagierat boken genom att skriva romanen Da Vincikoden. I oktober 2005 publicerades den svenska översättningen.
|
| rdfs:comment
|
- The Holy Blood and the Holy Grail (retitled Holy Blood, Holy Grail in the United States) is a controversial book by Michael Baigent, Richard Leigh, and Henry Lincoln. The book was first published in 1982 by Jonathan Cape in London, as an unofficial follow-up to three BBC TV documentaries being part of the Chronicle series. A sequel to the book, called The Messianic Legacy, was published in 1987. The original work was reissued in an illustrated hardcover version in 2005.
- Der Heilige Gral und seine Erben (englischer Originaltitel The Holy Blood and the Holy Grail) ist ein 1982 erschienenes Buch von Henry Lincoln, Michael Baigent und Richard Leigh, das Pierre Plantards Prieuré de Sion zum Thema hat. Die ursprüngliche Inspirationsquelle war das Buch L'Or de Rennes (1967) von Plantards Mitstreiter Gérard de Sède, das Henry Lincoln bei einem Frankreichurlaub Ende der 60er Jahre las.
- Libro publicado por la editorial Martínez Roca (en España), escrito por Henry Lincoln, Michael Baigent y Richard Leigh con título original The Holy Blood and the Holy Grail. El original fue publicado por primera vez in 1982 por Jonathan Cape, en Londres. Una secuela del libro, llamada El Legado Mesiánico fue publicada en 1987.
- Pyhä veri, pyhä Graal (engl. The Holy Blood and the Holy Grail, Yhdysvalloissa Holy Blood, Holy Grail) on Michael Baigentin, Richard Leighin ja Henry Lincolnin kiistelty kirja, joka perustuu pääosin Pierre Plantardin huijaukseen Priory of Sion. Teos ilmestyi alun perin englanniksi Britanniassa Jonathan Capen kustantamana vuonna 1982. Suomeksi se ilmestyi Tarmo Haaralan suomentamana ja Bazar Kustannus Oy:n kustantamana vuonna 2005.
- L'Énigme sacrée (The Holy Blood and the Holy Grail, « La Sainte Lignée et le Saint Graal ») est un essai controversé réalisé en 1982 par trois journalistes britanniques : Henry Lincoln, Michael Baigent et Richard Leigh. La thèse de cet ouvrage a été reprise de manière romancée dans le best seller Da Vinci Code.
- Il santo Graal (The Holy Blood and The Holy Grail nell'originale inglese), è un libro controverso scritto da Michael Baigent, Richard Leigh, e Henry Lincoln. Il libro venne pubblicato per la prima volta nel 1982 da Jonathan Cape a Londra, come seguito non ufficiale dei tre documentari della BBC TV, facenti parte della serie Chronicle. Il seguito del libro, L'eredità messianica ("The Messianic Legacy"), fu pubblicato nel 1987.
- Het heilige bloed en de heilige graal is een boek, geschreven door een medewerker van de BBC, Henry Lincoln, samen met Michael Baigent en Richard Leigh over het mysterie van Rennes-le-Château. De schrijvers baseren zich op documenten, speculatie, en analyses van schilderijen (van onder andere Nicolas Poussin) en topografische kenmerken in het landschap rond Rennes le Chateau en Montsegur.
- Heligt blod, helig Gral är en omstridd historisk fackbok av Michael Baigent, Richard Leigh och Henry Lincoln, TV-producenter på brittiska BBC, som publicerades 1982. Lincoln började på 1970-talet undersöka den mystiske landsortsprästen Bérenger Saunière som var verksam i den sydfranska staden Rennes-le-Chateau i slutet av 1800-talet. Enligt legenden hade denne funnit någon slags skatt som hade gjort honom mycket rik och skaffat honom kontakter i inflytelserika kretsar.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
