"The End" is a song by The Doors. Originally a song Jim Morrison wrote about breaking up with a long time girlfriend, it evolved through months of performances at Los Angeles' Whisky a Go Go into a nearly 12-minute opus on their self-titled album. The band would perform the song to close their last set. It was first released in January 1967. The song is unrelated to The Beatles song of the same name, which was released two years later on Abbey Road.

PropertyValue
dbpedia-owl:MusicalWork/artist
dbpedia-owl:MusicalWork/label
dbpedia-owl:MusicalWork/recordDate
  • 1966-08-01 00:00:00 (xsd:date)
dbpedia-owl:Song/album
dbpedia-owl:Song/producer
dbpedia-owl:Song/writer
dbpedia-owl:Work/genre
dbpedia-owl:Work/releaseDate
  • 1967-01-04 (xsd:date)
dbpedia-owl:Work/runtime
  • 700 (xsd:double)
dbpedia-owl:album
dbpedia-owl:artist
dbpedia-owl:genre
dbpedia-owl:label
dbpedia-owl:producer
dbpedia-owl:recordDate
  • 1966-08-01 00:00:00 (xsd:date)
dbpedia-owl:releaseDate
  • 1967-01-04 (xsd:date)
dbpedia-owl:runtime
  • 700 (xsd:double)
dbpedia-owl:writer
dbpprop:abstract
  • "The End" is a song by The Doors. Originally a song Jim Morrison wrote about breaking up with a long time girlfriend, it evolved through months of performances at Los Angeles' Whisky a Go Go into a nearly 12-minute opus on their self-titled album. The band would perform the song to close their last set. It was first released in January 1967. The song is unrelated to The Beatles song of the same name, which was released two years later on Abbey Road. "The End" was ranked at #328 on Rolling Stone's list of The 500 Greatest Songs of All Time (2004).
  • „The End“ je název skladby The Doors, americké rockové skupiny přelomu šedesátých a sedmdesátých let 20. století. Poprvé skladba zazněla na albu The Doors, kde jako 11. píseň v pořadí uzavírala celé album. Na albu je takřka 12 minut dlouhá, některé další verze na výběrových albech The Doors mohou být kratší. Kvůli textu písně byli Doors nuceni ukončit své hraní v klubu Whisky a Go Go. Časopis Rolling Stone v roce 2004 píseň zařadil mezi 500 největších písní všech dob na 328. místo.
  • The End es una canción del grupo The Doors, último tema de su álbum debut homónimo The Doors. Es una de las primeras canciones épicas de la banda, en la que Jim Morrison cuenta «una triste despedida». Acostumbraban a tocarla en sus presentaciones en bares y clubes nocturnos, donde siempre cambiaba la última estrofa de la canción. En una de sus presentaciones en el bar Whiskey a Go-Go, cambió la letra e hizo una especie de estrofa edípica que decía: Esto fue demasiado para el dueño del bar, que despidió a la banda de su puesto como residentes locales, pero en ese mismo instante el dueño de Elektra Records, que se encontraba en el local, les ofreció un contrato.
  • The End est un morceau du groupe The Doors. Le morceau a été composé pendant la période où le groupe jouait quotidiennement au Whisky A Go-Go, et est sorti avec leur premier album, The Doors, en 1967.
  • ジ・エンド(The End)は、アメリカのロックバンド、ドアーズの曲。デビュー・アルバム『ザ・ドアーズ』のB面最後に収録された。 曲は10分にもおよび、父親殺しおよび母子相姦の内容を持つ歌詞はセンセーションを引き起こした。これはギリシャ神話にあった話を元に、メンバーのジム・モリソンが作詞したものである。 曲は後に映画『地獄の黙示録』で使用された。
  • The End - utwór amerykańskiej grupy The Doors wydany na ich debiutanckiej płycie The Doors w 1967 roku. Jest to jedna z najbardziej znanych piosenek zespołu. Autorem tekstu był wokalista grupy, Jim Morrison. Prawdopodobnie pisząc go wzorował się na doświadczeniach z własnej przeszłości (konflikt z rodzicami) oraz książce Fryderyka Nietzschego (który był jego ulubionym filozofem) pt. "Narodziny Edypa", w której Nietzsche opisywał "kompleks Edypa", zabójcy ojca i męża matki. Piosenka pierwotnie była prostą balladą o miłości, jednak wszystko zmieniło się podczas jednego z występów The Doors w klubie Whiskey a Go Go, jak się miało później okazać, ostatniego. Morrison nie stawił się podczas pierwszego wieczornego występu grupy, więc zespół wystąpił z Manzarkiem, klawiszowcem, jako wokalistą, po czym w przerwie między koncertami udali się do jego mieszkania, gdzie znaleźli go całkowicie odurzonego narkotykami. Udało się im go jednak wyciągnąć do klubu i następny występ dali już jako kwartet. Kiedy grali "The End", Morrison zamiast zakończyć utwór ciągnął go dalej, dodając wcześniej nie znane muzykom zwrotki. Po tych słowach rozsierdzony właściciel klubu wyłączył im prąd i zerwał kontrakt. Niedługo potem zgłosili się jednak do nich Jac Holzman z Elektra Records i producent Paul Rotchild proponując im nagranie płyty. Znalazło się na niej "The End", szybko stała się sławna, promujące single "Break on Through (To the Other Side)" i "Light My fire" dotarły do list przebojów, a Doorsi zostali gwiazdami. Jednak w "The End" ze względu na cenzurę słowo pierdolić zastąpiono przeciągłym krzykiem.
  • "The End" é uma canção da banda norte-americana The Doors pertencente ao seu álbum homónimo. Foi criada ao longo de vários meses de actuações no Whisky a Go Go em Los Angeles. A banda tocaria esta música na sua última actuação. Foi lançada pela primeira vez em Janeiro de 1967. "The End" ficou colocada em 328º na lista das 500 melhores canções de sempre da Rolling Stone.
  • The End är en låt framförd 1967 av gruppen The Doors. Den har sedan dess varit en av de störst låtarna inom klassisk rock Låten anses av många vara deras största hit och låten blev bl. a soundtrack till Francis Ford Coppolas Apocalypse (Apocalypse Now). Låten finns på The Doors album The Doors från 1967.
dbpprop:album
dbpprop:artist
dbpprop:cnoteProperty
  • In one of his Vietnam War poems, William Caughly mentions a "blue bus" in relation to the military draft: "But when they called (the draft board), "I answered—no Vietnam for me, no blue bus; and I knew they'd never use the nukes—right? They just never got the chance. Day before I leave for basic training, anti-war rally in Los Angeles in front of the Century Plaza Hotel....")
  • a
dbpprop:genre
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:label
dbpprop:length
  • 11:40 (album version) 6:28 (Greatest hits version)
dbpprop:name
  • The End
dbpprop:producer
dbpprop:recorded
  • August 1966
dbpprop:tracks
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wordnet_type
dbpprop:writer
rdf:type
rdfs:comment
  • "The End" is a song by The Doors. Originally a song Jim Morrison wrote about breaking up with a long time girlfriend, it evolved through months of performances at Los Angeles' Whisky a Go Go into a nearly 12-minute opus on their self-titled album. The band would perform the song to close their last set. It was first released in January 1967. The song is unrelated to The Beatles song of the same name, which was released two years later on Abbey Road.
  • „The End“ je název skladby The Doors, americké rockové skupiny přelomu šedesátých a sedmdesátých let 20. století. Poprvé skladba zazněla na albu The Doors, kde jako 11. píseň v pořadí uzavírala celé album. Na albu je takřka 12 minut dlouhá, některé další verze na výběrových albech The Doors mohou být kratší. Kvůli textu písně byli Doors nuceni ukončit své hraní v klubu Whisky a Go Go.
  • The End es una canción del grupo The Doors, último tema de su álbum debut homónimo The Doors. Es una de las primeras canciones épicas de la banda, en la que Jim Morrison cuenta «una triste despedida». Acostumbraban a tocarla en sus presentaciones en bares y clubes nocturnos, donde siempre cambiaba la última estrofa de la canción.
  • The End est un morceau du groupe The Doors. Le morceau a été composé pendant la période où le groupe jouait quotidiennement au Whisky A Go-Go, et est sorti avec leur premier album, The Doors, en 1967.
  • ジ・エンド(The End)は、アメリカのロックバンド、ドアーズの曲。デビュー・アルバム『ザ・ドアーズ』のB面最後に収録された。 曲は10分にもおよび、父親殺しおよび母子相姦の内容を持つ歌詞はセンセーションを引き起こした。これはギリシャ神話にあった話を元に、メンバーのジム・モリソンが作詞したものである。 曲は後に映画『地獄の黙示録』で使用された。
  • The End - utwór amerykańskiej grupy The Doors wydany na ich debiutanckiej płycie The Doors w 1967 roku. Jest to jedna z najbardziej znanych piosenek zespołu. Autorem tekstu był wokalista grupy, Jim Morrison. Prawdopodobnie pisząc go wzorował się na doświadczeniach z własnej przeszłości (konflikt z rodzicami) oraz książce Fryderyka Nietzschego (który był jego ulubionym filozofem) pt. "Narodziny Edypa", w której Nietzsche opisywał "kompleks Edypa", zabójcy ojca i męża matki.
  • "The End" é uma canção da banda norte-americana The Doors pertencente ao seu álbum homónimo. Foi criada ao longo de vários meses de actuações no Whisky a Go Go em Los Angeles. A banda tocaria esta música na sua última actuação. Foi lançada pela primeira vez em Janeiro de 1967. "The End" ficou colocada em 328º na lista das 500 melhores canções de sempre da Rolling Stone.
  • The End är en låt framförd 1967 av gruppen The Doors. Den har sedan dess varit en av de störst låtarna inom klassisk rock Låten anses av många vara deras största hit och låten blev bl. a soundtrack till Francis Ford Coppolas Apocalypse (Apocalypse Now). Låten finns på The Doors album The Doors från 1967.
rdfs:label
  • The End (The Doors song)
  • The End (The Doors)
  • The End (canción de The Doors)
  • The End (chanson des Doors)
  • ジ・エンド (ドアーズの曲)
  • The End (piosenka The Doors)
  • The End (The Doors)
  • The End (The Doors)
owl:sameAs
skos:subject
foaf:name
  • The End
foaf:page
is dbpprop:redirect of
is dbpprop:title of
is dbpprop:title52 of
is dbpprop:tracks of