| dbpprop:abstract
|
- La talidomida és un fàrmac teratogènic (que provoca malformacions congènites), que va ser receptat entre els anys 1956 i 1963 com a sedant i com a calmant de les nàusees durant els tres primers mesos de l'embaràs. Com a sedant va tenir un gran éxit popular ja que no causava gairebé cap efecte secundari i en cas d'ingestió massiva no era letal. Aquest medicament va provocar milers de naixements de nadons afectats de dysmelia (del grec dys, "falta", i melos, "membre"); és a dir, naixien sense braços o sense cames o, en els casos més extrems, sense els quatre membres. La talidomida afectava els fetus de dues maneres: bé que la mare prengués el medicament directament com a sedant o calmant de nàusees o que el pare el prengués, ja que la talidomida afecta l'esperma i transmet els efectes nocius ja en el moment de la concepció. Quan es van comprovar els efectes teratogènics del medicament, aquest va ser retirat amb més o menys celeritat en els països on havia estat receptat sota diferents noms. Espanya va ser dels últims països en retirar-lo l'any 1963. La fórmula química de la talidomida és la següent: C13H10N2O4 La seva estructura química es mostra a la figura de la dreta. La talidomida va ser receptada sota aquests noms (entre altres): Imidan, Varian, Contergan, Gluto Naftil, Softenon, Noctosediv, Entero-sediv, Entero-Sediv-Suspenso.
- Thalidomid (obchodní název contergan, anglický název phthalimido-glutarimide) je chemická látka. Od 50. let 20. st. do začátku 60. let. 20. st. byl ve 48 státech používán jako uklidňující a uspávací látka pro těhotné ženy. Pak byl zákázán, protože se ukázalo, že se jedná o silný teratogen. Předchozími testy na dobrovolnících toto nebylo zjištěno. Narodilo se 12 000 postižených dětí bez nohou, rukou, uší, apod. Způsoboval především tzv. fokomelii, při které se nevyvine střední část paže, a tak prsty vyrůstají v podstatě přímo z ramene. V Československu ani v USA se neprodával. Thalidomid se vyskytuje ve dvou izomerech: R a S, kdy R působí proti ranním nevolnostem, zatímco S je silně teratogenní. Je to příklad toho, že dva izomery stejné látky mohou mít naprosto odlišné účinky. Roku 1998 získal v USA povolení k léčení těchto nemocí: zhoubné nádory, lepra, vředy vyvolané nemocí AIDS, tuberkulóza kůže. Nesmí se podávat těhotným ženám. Byl syntetizován r. 1953 v Chemie Grünenthal v Západním Německu.
- Thalidomid (α-Phthalimidoglutarimid) ist der Wirkstoff des Schlaf- und Beruhigungsmittels, das unter den Markennamen Contergan und Softenon verkauft wurde. Es führte Ende der 1950er/Anfang der 1960er-Jahre zu zahlreichen schweren Schädigungen an ungeborenem Leben und damit zum Contergan-Skandal. Chemisch gesehen gehört es – wie auch Glutethimid, Methyprylon und Pyrithyldion – zur Gruppe der Piperidindione. Diese wiederum sind strukturelle Abwandlungen der Barbiturate. Thalidomid ist eine chirale Verbindung, die in Form des racemischen Gemischs der beiden Enantiomere als Schlaf- und Beruhigungsmittel auf den Markt gebracht wurde. Zunächst wurde angenommen, dass für die Fehlbildungen allein das (S)-Enantiomer verantwortlich sei und nur das (R)-Enantiomer die gewünschte beruhigende Wirkung hervorrufe. Da die Enantiomere bei Thalidomid im Körper allerdings racemisieren (also gegenseitig ineinander umgewandelt werden), ist diese Unterscheidung unerheblich. Die Gabe eines reinen Thalidomid-Enantiomers hätte demnach die Contergan-Katastrophe nicht verhindern können.
- Thalidomide is a sedative-hypnotic and multiple myeloma medication. The drug is a potent teratogen in rabbits and primates including humans: severe birth defects may result if the drug is taken during pregnancy.
- La talidomida es un fármaco que fue comercializado entre los años 1958 y 1963 como sedante y como calmante de las náuseas durante los tres primeros meses de embarazo. Como sedante tuvo un gran éxito popular ya que no causaba casi ningún efecto secundario y en caso de ingestión masiva no era letal. Este medicamento, producido por Chemie Grünenthal, de Alemania, provocó miles de nacimientos de bebés afectados de focomelia, anomalía congénita caracterizada por la carencia o excesiva cortedad de las extremidades. La talidomida afectaba a los fetos de dos maneras: bien que la madre tomara el medicamento directamente como sedante o calmante de náuseas o bien que el padre lo tomara, ya que la talidomida afecta al esperma y transmite los efectos nocivos ya en el momento de la concepción. Cuando se comprobaron los efectos teratogénicos (que provoca malformaciones congénitas), del medicamento, éste fue retirado con más o menos prisa en los países donde había sido comercializado bajo diferentes nombres. España fue de los últimos países al retirarlo el año 1963. Investigando se descubrió que había dos talidomidas distintas, aunque de igual fórmula molecular, en las cuales cambiaba la disposición de los grupos en un carbono, que hasta entonces no se tenía en cuenta. Están pues (según la nomenclatura actual) la forma R (que producía el efecto sedante que se buscaba) y la S (que producía efectos teratogénicos). Este descubrimiento produjo que a partir de ese momento se tuviese en cuenta la esteroisomería en moléculas, utilizando el sistema R-S actual. La talidomida fue comercializada bajo estos nombres (entre otros): Imidan, Varian, Contergan, Gluto Naftil, Softenon, Noctosediv, Entero-sediv, Entero-Sediv-Suspenso… Talidomida: n-(2,6-dioxo-3-piperidil)-ftalimida La fórmula química de la talidomida es la siguiente: C13H10N2O4. Su estructura química se muestra en la figura de la derecha.
- Talidomidi (C13H10N2O4) on uni- ja rauhoittava lääke, jota valmistettiin ensimmäistä kertaa 1953 Länsi-Saksassa, ja neljä vuotta myöhemmin se sai siellä myyntiluvan unilääkkeenä. Suomessa sitä myytiin syyskuusta 1959 joulukuuhun 1961 kauppanimillä Enterosediv, Noctosediv, Peracon, Prednisediv ja Softenon. Talidomidi tuli nopeasti suosituksi, sillä toisin kuin aikansa käytetyimmät unilääkkeet, barbituraatit, se ei aiheuttanut riippuvuutta. Se ei myöskään ollut myrkyllinen suurinakaan annoksina, joten sitä ei voinut tahattomasti tai tahallisesti yliannostella.
- La thalidomide était un médicament vendu durant les années 1950 et 1960 comme hypnogène (effet hypnotique) et chez les femmes enceintes comme antiémétique pour combattre les nausées matinales et d'autres symptômes (la thalidomide présentant aussi un effet sédatif). Elle a été synthétisée en Allemagne de l'Ouest en 1953 et mise sur le marché par la firme Grünenthal du 1 octobre 1957 à 1961, principalement en Allemagne et en Grande-Bretagne. Ce médicament était disponible dans environ 50 pays, mais pas aux États-Unis, sous au moins 40 noms différents (Softénon, Talimol, Kevadon, Nibrol, Sedimide, Quietoplex, Contergan, Neurosedyn, etc.). Les tests de toxicité chronique sur l'animal ainsi que les essais cliniques chez l'homme effectués en 1956, n'ayant démontré aucune toxicité particulière (en effet les tests de tératogénie n'étant pas encore effectués à cette époque), ce n'est que trois ans plus tard (1960-61) que les épidémiologues ont noté un effet tératogène sur le développement fœtal, de façon la plus visible comme cause d'amélie ou de phocomélie (induite par la capacité du médicament à inhiber l'angiogénèse - en interférant avec le développement des vaisseaux sanguins du fœtus, surtout en cas de prise au cours des 25 à 50 premiers jours de la grossesse. La molécule a un effet d'intercalation dans les molécules d'ADN. Environ 15 000 fœtus ont été affectés par la thalidomide, parmi lesquels 12 000 dans 46 pays sont nés avec des défauts congénitaux. Parmi eux, seuls 8 000 ont vécu au delà d'un an. En ce début du XXI siècle, la plupart des survivants sont encore en vie, presque tous avec des handicaps occasionnés par le médicament. Plus tard, l'on découvrit que les handicaps et déformations de bien des survivants à la thalidomide se transmettaient à leurs propres enfants par le truchement de l'ADN modifié. Mais à l'heure actuelle, il y a une controverse à ce sujet. Il est à nouveau utilisé de nos jours comme médicament orphelin dans le traitement de la lèpre et du lupus érythémateux disséminé mais sa seule indication retenue en France est dans le traitement des myélomes multiples chez le patient non éligible à l'autogreffe. Il est alors associé à Melphalan et Prednisone et permet l'allongement de la durée de vie des patients atteints de ce type de cancer hématologique grave. La thalidomide serait intéressante dans la cachexie du patient cancéreux du fait de son action anticytokine et anti TNF alpha, ce dernier étant anorexigène. En France, sa prescription est limitée à un mois chez les femmes pouvant procréer.
- La talidomide è un farmaco che fu venduto negli anni '50 e '60 come sedativo, anti-nausea e ipnotico, rivolto in particolar modo alle donne in gravidanza. Si trattava di un farmaco che aveva un profilo rischi/benefici estremamente favorevole rispetto agli altri medicinali disponibili all'epoca per lo stesso scopo. Venne ritirato dal commercio alla fine del 1961, dopo essere stato diffuso in 50 paesi sotto quaranta nomi commerciali diversi, fra cui il Contergan. Prodotto in forma di racemo, fu ritirato dal commercio in seguito alla scoperta della teratogenicità di uno dei suoi enantiomeri: le donne trattate con talidomide davano alla luce neonati con gravi alterazioni congenite dello sviluppo degli arti, ovvero amelia (assenza degli arti) o vari gradi di focomelia (riduzione delle ossa lunghe degli arti), generalmente più a carico degli arti superiori che quelli inferiori, e quasi sempre bilateralmente, pur con gradi differenti.
- サリドマイド (thalidomide) とは1957年にグリュネンタール社から発売された睡眠薬の名称である。副作用により多くの奇形児が誕生し、一時的に販売中止となった。現在はアメリカ合衆国等でハンセン病治療薬として市販されている。
- Thalidomide (α-N-glutarimide) is een geneesmiddel dat door Chemie Grünenthal, een Duits farmaceutisch bedrijf, op 1 oktober 1957 als slaapmiddel op de markt werd gebracht. In 1960 werd het middel in meer dan 40 landen gebruikt, en was populair als slaapmiddel en als middel tegen ochtendmisselijkheid. Het middel is bekend onder een aantal merknamen zoals Softenon (Nederland), Contergan (Duitsland), Distaral, Neurosedyn, Isomin, Kedavon, Telergan en Sedalis.
- Thalidomid er et legemiddel som ble solgt sent på 1950- og 1960-tallet som sovemiddel og til gravide kvinner som et kvalmestillende middel for å lindre morgenkvalme, oppkast og andre symptomer. Det ble syntetisert første gang i Vesttyskland i 1953 ble markedsført av legemiddelfirmaet Grünenthal fra 1957 til 1961, hovedsakelig i Tyskland og Storbritannia. Medikamentet var tilgjengelig i ca. 50 land (ikke USA) under minst 40 navn som Taval, Talimol, Kevadon, Nibrol, Sedimide, Quietoplex, Contergan, Neurosedyn, Softenon etc. En enkelt dose thalodomid, som er tatt av en gravid kvinne, kan resultere i alvorlige medfødte skader eller at fosteret dør. Thalidomid har et asymmetrisk C-atom og finnes dermed i to isomere former (R og S). Den ene isomeren virker trolig beroligende (R), mens den andre (S) kan medføre fosterskader. Først i 1960-61 ble man klar over at thalidomid var et teratogen i fosterutviklingen. Det mest vanlige var utvikling av ameli (manglende armer/ben) eller fokomeli (korte armer/ben), særlig dersom medikamentet ble tatt de første 25 til 50 dagene av graviditeten. Rundt 10 000–15 000 barn ble affisert av thalidomid, av disse ca. 12 000 med fødselsdefekter. Bare 8000 ble mer enn ett år gammel, men de fleste av disse er fremdeles i live med funksjonhemming forårsaket av legemiddelet. I 2003 siterte WHO dokumententasjon på at skadene kan bli overført til neste generasjon gjennom DNA, men dette er omstridt. De thalidomidrammede omtales (eller omtaler seg selv) ofte på engelsk som som thalomiders eller "flids". I Tyskland hvor det ble markedsfør som Contergan er Contergankind en tilsvarende betegnelse. Thalidomid er nå forbudt for sin opprinnelig tiltenkte bruk, men medikamentet har vist seg effektivt i behandlingen av lepra og multippelt myelom. Thalidomidanaloger er derfor under utvikling for å kunne tilby effektive og trygge legemidler mot disse og andre tilstander. I Norge er det i 2008 sendt ut brev sammen med opplæringsmaterill til orkologer, hematologer og sykehusapotek. Dette for å hindre at fostre blir eksponert for thalodomid under svangerskapet, samt informere om annen risiko ved behandling med medikamentet .
- Talidomid to lek działający przeciwwymiotnie, przeciwbólowo, usypiająco, hipnotycznie. Talidomid został otrzymany przez chemików z Chemie Grünenthal z Republiki Federalnej Niemiec w 1953 r. Pierwotny talidomid były otrzymany jako mieszanina racemiczna, tzn. zawierająca w równych proporcjach oba enancjomery. Nie wiedziano jeszcze wtedy, że jeden z enancjomerów ma działanie lecznicze, a drugi (S) jest silnym mutagenem działającym zwłaszcza na DNA płodu. Talidomid był sprzedawany od roku 1957 do 1961 jako lek usypiający ogólnego stosowania bez recepty, oraz w większych dawkach jako lek przeciwbólowy dla kobiet z powikłaną ciążą. Lek ten został zarejestrowany w ponad 50. krajach, pod różnymi nazwami handlowymi (Talimol, Kevadon, Nibrol, Sedimide, Quietoplex, Contergan, Neurosedyn, Distaval i wiele innych). Pod koniec 1960 r. udowodniono, że lek ten ma silne działanie mutagenne na ludzkie płody, szczególnie jeśli był brany przez kobiety w okresie pierwszych 50 dni ciąży. Zanim wykryto mutagenne działanie tego związku, jego ofiarami zostało ok. 15 000 ludzkich płodów, z czego 12 000 zostało donoszone i urodzone jako dzieci z głębokimi wadami genetycznymi, a z tych 12 000 pierwszy rok życia przeżyło ok. 8 000. Większość z ocalałych dzieci żyje do tej pory, choć niemal wszystkie one mają ciężkie deformacje ciała, w rodzaju braku kończyn i bardzo nienaturalnych proporcji ciała. Ludzie ci sami nazywają siebie "talidomerami". Po tych odkryciach talidomid został wypisany z list lekospisów i wstrzymano na wiele lat jego produkcję. Naukowcy zbadali, który z enancjomerów ma działanie lecznicze, a który jest odpowiedzialny za działanie mutagenne, a następnie opracowali syntezę asymetryczną prowadzącą do otrzymania tylko izomeru o działaniu leczniczym. Okazało się jednak, że w organizmach żywych związek ten ulega stopniowej izomeryzacji, a zatem nawet podanie czystego izomeru o działaniu leczniczym nie jest do końca bezpieczne. Pod koniec lat 90. XX w. odkryto, że talidomid ma silne działanie immunosupresyjne (zmniejszające ryzyko odrzutu przeszczepów tkanek), zapobiega niektórym symptomom zaawansowanego AIDS, a także ma działanie powstrzymujące rozwój niektórych form raka. Spowodowało to ponowne wpisanie na listy leków talidomidu (tym razem enancjomerycznie czystego), którego podawanie osobom nie będącym w ciąży i nie zamierzającym mieć w przyszłości potomstwa jest obciążone niewielkim dla nich ryzykiem. Sprawa ponownego uruchomienia produkcji talidomidu, która nastąpiła w 2001 r. , jest jednak nadal bardzo kontrowersyjna. Liczne organizacje ofiar talidomidu twierdzą, że nigdy nie można mieć pewności, czy osoby zażywające ten lek nie spłodzą przez przypadek potomstwa w trakcie, lub wkrótce po terapii, nawet jeśli tego wcześniej nie planowały. Jednak ryzyko to dotyczy wszystkich leków stosowanych w terapii nowotworów. Pomimo tych zastrzeżeń, talidomid jest stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego. Z uwagi na to, że talidomid również w tych wskazaniach ma dużą liczbę działań niepożądanych, takich jak zmęczenie, polineuropatia, wysypki skórne, zaparcie czy zwiększenie ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (mogącej prowadzić do udaru niedokrwiennego lub zawału serca), obecnie w fazie badan przedklinicznych znajduje się pochodna talidomidu o znacznie zmniejszonej liczbie działań niekorzystnych o nazwie lenalidomid (CC-5013, Rewlimid). Jego stosowanie łącznie z deksametazonem powoduje remisję częściową u około 90% i całkowitą remisję u 38% chorych na szpiczaka mnogiego. To korzystne działanie wiąże się z mechanizmem działania talidomidu czy jego pochodnych, polegającego na stymulacji proliferacji limfocytów T, zwiększeniu produkcji interleukiny-2, interferonu γ oraz zmniejszaniu produkcji TNF-α. Oprócz zastosowania w leczeniu nowotworów znajduje też zastosowanie w leczeniu trądu — tutaj jest stosowany tylko u mężczyzn.
- A talidomida (C13H10N2O4) é uma substância usualmente utilizada como medicamento sedativo, anti-inflamatório e hipnótico. Devido a seus efeitos teratogénicos, tal substância deve ser evitada durante a gravidez, pois causa malformação ou ausência de membros no feto.
- Талидомид — седативное снотворное лекарственное средство, получившее широкую известность из-за своей тератогенности, после того, как было установлено, что в период с 1956 по 1962 годы в ряде стран мира родилось по разным подсчётам от 8000 до 12 000 детей с врождёнными уродствами. Талидомидовая трагедия заставила многие страны пересмотреть существующую практику лицензирования лекарственных средств, ужесточив требования к лицензируемым препаратам. В настоящее время талидомид применяется для лечения проказы, а также множественной миеломы и других тяжёлых онкозаболеваний.
- Talidomid, α-(N-ftalimido)glutarimid är en läkmedelssubstans som marknadsfördes som ett ofarligt sömnmedel, men som senare visade sig ha allvarliga biverkningar. Läkemedel baserade på talidomid orsakade födslar av missbildade barn i många länder, då det felaktigt ansågs så ofarligt att det även kunde användas under graviditet. Läkemedlen marknadsfördes under olika namn och av flera olika tillverkare. I Sverige var namnet Neurosedyn och i bland annat Tyskland var namnet Contergan. Patentet har gått ut och det tillverkas i dag av bland andra Chemie Grünenthal i Tyskland, Celgene i USA, Alan Pharmaceuticals i Storbritannien samt flera läkemedelsbolag i Brasilien. Biverkningarna baserade sig på att talidomid var ett racemat bestående av två stereoisomerer, i förhållande 1:1 mellan R- och S-form. Talidomid är åter intressant som medel mot tumörtillväxt när tumören är resistent mot annan cytostatika, och som läkemedel mot kutan lepra. (Fallrapporter där talidomid använts med god effekt vid svårläkta sår i munhåla och mag-tarmkanalen finns)
- Талідомід — снодійний та заспокоюючий лікарський засіб. Здобув широку відомість через свою тератогенність, після того, як було установено, що після його виходу на ринок в період з 1956 по 1962 роки в Європі народилося близько 10 тис. дітей з природженою потворністю кінцівок.
- 沙利度胺（Thalidomide）又名反应停、酞咪脈啶酮，是研制抗菌药物过程中发现的一种具有中枢抑制作用的药物，曾经作为抗妊娠反应药物在欧洲和日本广泛使用，投入使用后不久，即出现了大量由沙利度胺造成的畸形胎儿，历史上将这一事件称为反应停事件。在确定了沙利度胺的致畸胎作用后，该药物被打入令册，然而最近，科学家经过研究发现沙利度胺对于人免疫系统有调节作用，可以治疗红斑狼疮；此外沙利度胺还可以用于癌症的治疗，目前 对沙利度胺的这些治疗作用正处于临床研究阶段。
|
| rdfs:comment
|
- La talidomida és un fàrmac teratogènic (que provoca malformacions congènites), que va ser receptat entre els anys 1956 i 1963 com a sedant i com a calmant de les nàusees durant els tres primers mesos de l'embaràs. Com a sedant va tenir un gran éxit popular ja que no causava gairebé cap efecte secundari i en cas d'ingestió massiva no era letal.
- Thalidomid (obchodní název contergan, anglický název phthalimido-glutarimide) je chemická látka. Od 50. let 20. st. do začátku 60. let. 20. st. byl ve 48 státech používán jako uklidňující a uspávací látka pro těhotné ženy. Pak byl zákázán, protože se ukázalo, že se jedná o silný teratogen. Předchozími testy na dobrovolnících toto nebylo zjištěno. Narodilo se 12 000 postižených dětí bez nohou, rukou, uší, apod. Způsoboval především tzv.
- Thalidomid (α-Phthalimidoglutarimid) ist der Wirkstoff des Schlaf- und Beruhigungsmittels, das unter den Markennamen Contergan und Softenon verkauft wurde. Es führte Ende der 1950er/Anfang der 1960er-Jahre zu zahlreichen schweren Schädigungen an ungeborenem Leben und damit zum Contergan-Skandal. Chemisch gesehen gehört es – wie auch Glutethimid, Methyprylon und Pyrithyldion – zur Gruppe der Piperidindione. Diese wiederum sind strukturelle Abwandlungen der Barbiturate.
- Thalidomide is a sedative-hypnotic and multiple myeloma medication. The drug is a potent teratogen in rabbits and primates including humans: severe birth defects may result if the drug is taken during pregnancy.
- La talidomida es un fármaco que fue comercializado entre los años 1958 y 1963 como sedante y como calmante de las náuseas durante los tres primeros meses de embarazo. Como sedante tuvo un gran éxito popular ya que no causaba casi ningún efecto secundario y en caso de ingestión masiva no era letal.
- Talidomidi (C13H10N2O4) on uni- ja rauhoittava lääke, jota valmistettiin ensimmäistä kertaa 1953 Länsi-Saksassa, ja neljä vuotta myöhemmin se sai siellä myyntiluvan unilääkkeenä. Suomessa sitä myytiin syyskuusta 1959 joulukuuhun 1961 kauppanimillä Enterosediv, Noctosediv, Peracon, Prednisediv ja Softenon. Talidomidi tuli nopeasti suosituksi, sillä toisin kuin aikansa käytetyimmät unilääkkeet, barbituraatit, se ei aiheuttanut riippuvuutta.
- La thalidomide était un médicament vendu durant les années 1950 et 1960 comme hypnogène (effet hypnotique) et chez les femmes enceintes comme antiémétique pour combattre les nausées matinales et d'autres symptômes (la thalidomide présentant aussi un effet sédatif). Elle a été synthétisée en Allemagne de l'Ouest en 1953 et mise sur le marché par la firme Grünenthal du 1 octobre 1957 à 1961, principalement en Allemagne et en Grande-Bretagne.
- La talidomide è un farmaco che fu venduto negli anni '50 e '60 come sedativo, anti-nausea e ipnotico, rivolto in particolar modo alle donne in gravidanza. Si trattava di un farmaco che aveva un profilo rischi/benefici estremamente favorevole rispetto agli altri medicinali disponibili all'epoca per lo stesso scopo. Venne ritirato dal commercio alla fine del 1961, dopo essere stato diffuso in 50 paesi sotto quaranta nomi commerciali diversi, fra cui il Contergan.
- サリドマイド (thalidomide) とは1957年にグリュネンタール社から発売された睡眠薬の名称である。副作用により多くの奇形児が誕生し、一時的に販売中止となった。現在はアメリカ合衆国等でハンセン病治療薬として市販されている。
- Thalidomide (α-N-glutarimide) is een geneesmiddel dat door Chemie Grünenthal, een Duits farmaceutisch bedrijf, op 1 oktober 1957 als slaapmiddel op de markt werd gebracht. In 1960 werd het middel in meer dan 40 landen gebruikt, en was populair als slaapmiddel en als middel tegen ochtendmisselijkheid. Het middel is bekend onder een aantal merknamen zoals Softenon (Nederland), Contergan (Duitsland), Distaral, Neurosedyn, Isomin, Kedavon, Telergan en Sedalis.
- Thalidomid er et legemiddel som ble solgt sent på 1950- og 1960-tallet som sovemiddel og til gravide kvinner som et kvalmestillende middel for å lindre morgenkvalme, oppkast og andre symptomer. Det ble syntetisert første gang i Vesttyskland i 1953 ble markedsført av legemiddelfirmaet Grünenthal fra 1957 til 1961, hovedsakelig i Tyskland og Storbritannia. Medikamentet var tilgjengelig i ca.
- Talidomid to lek działający przeciwwymiotnie, przeciwbólowo, usypiająco, hipnotycznie. Talidomid został otrzymany przez chemików z Chemie Grünenthal z Republiki Federalnej Niemiec w 1953 r. Pierwotny talidomid były otrzymany jako mieszanina racemiczna, tzn. zawierająca w równych proporcjach oba enancjomery. Nie wiedziano jeszcze wtedy, że jeden z enancjomerów ma działanie lecznicze, a drugi (S) jest silnym mutagenem działającym zwłaszcza na DNA płodu.
- A talidomida (C13H10N2O4) é uma substância usualmente utilizada como medicamento sedativo, anti-inflamatório e hipnótico. Devido a seus efeitos teratogénicos, tal substância deve ser evitada durante a gravidez, pois causa malformação ou ausência de membros no feto.
- Талидомид — седативное снотворное лекарственное средство, получившее широкую известность из-за своей тератогенности, после того, как было установлено, что в период с 1956 по 1962 годы в ряде стран мира родилось по разным подсчётам от 8000 до 12 000 детей с врождёнными уродствами.
- Talidomid, α-(N-ftalimido)glutarimid är en läkmedelssubstans som marknadsfördes som ett ofarligt sömnmedel, men som senare visade sig ha allvarliga biverkningar. Läkemedel baserade på talidomid orsakade födslar av missbildade barn i många länder, då det felaktigt ansågs så ofarligt att det även kunde användas under graviditet. Läkemedlen marknadsfördes under olika namn och av flera olika tillverkare.
- Талідомід — снодійний та заспокоюючий лікарський засіб. Здобув широку відомість через свою тератогенність, після того, як було установено, що після його виходу на ринок в період з 1956 по 1962 роки в Європі народилося близько 10 тис. дітей з природженою потворністю кінцівок.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
