Tenor is a type of classical male singing voice whose vocal range is one of the highest of the male voice types. The tenor's vocal range (in choral music) lies between C3, the C one octave below middle C, and A4, the A above middle C. In solo work, this range extends up to C5, or "tenor high C". The low extreme for tenors is roughly A♭2 (two A♭s below middle C). At the highest extreme, some tenors can sing up to two Fs above middle C (F5).The tenor voice type is generally divided into the leggero tenor, lyric tenor, spinto tenor, dramatic tenor, heldentenor, and tenor buffo or spieltenor.

Property Value
dbo:abstract
  • Tenor is a type of classical male singing voice whose vocal range is one of the highest of the male voice types. The tenor's vocal range (in choral music) lies between C3, the C one octave below middle C, and A4, the A above middle C. In solo work, this range extends up to C5, or "tenor high C". The low extreme for tenors is roughly A♭2 (two A♭s below middle C). At the highest extreme, some tenors can sing up to two Fs above middle C (F5).The tenor voice type is generally divided into the leggero tenor, lyric tenor, spinto tenor, dramatic tenor, heldentenor, and tenor buffo or spieltenor. (en)
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (فبراير 2016) هذه المقالة عن طبقة تينور الصوتية. لتصفح عناوين مشابهة، انظر تينور (توضيح). تينور (بالإنجليزية: tenor) هو نوع من الأصوات الغنائية الرجالية، والذي يعتبر أعلى الأصوات الرجولية في المجال الوسطي. يصنف صوت التينور بأنه يحتل المجال بين نغمة C الأولى تحت C الوسطى حتى A فوق C الوسطى في الموسيقى الكورالية. ينطبق مصطلح تينور أيضا على الآلات الموسيقية، ومن أشهرها تينور ساكسفون. أصل كلمة تينور هو من اللغة اللاتينية والتي تعني "المحافظة". * 32xبوابة موسيقىمشاريع شقيقة في كومنز صور وملفات عن: [[Commons:Category:|تينور ]] 25بك هذه بذرة مقالة عن الموسيقى أو مؤلف موسيقي بحاجة للتوسيع. شارك في تحريرها. (ar)
  • Als Tenor (Betonung auf der zweiten Silbe, Pl. Tenöre) wird sowohl die hohe männliche Gesangs-Stimmlage als auch ein Sänger (früher auch: Tenorist) mit dieser Stimmlage bezeichnet. Die Bezeichnung bildete sich mit der beginnenden Mehrstimmigkeit heraus, als man die Stimme, die den Cantus firmus hielt, Tenor (lat. tenere „halten“) nannte, während die umspielenden Gegenstimmen Contratenor hießen. Die Notation der Tenorstimme erfolgt im Normalfall oktavierend im Violinschlüssel. (de)
  • Se llama tenor al cantante cuya tesitura está situada entre la del contratenor y la del barítono. Su extensión o amplitud vocal suele ir desde el do3 hasta el la4, en canto coral, y hasta el do5, el "do" de pecho, en solos. Algunos tenores pueden alcanzar extremos bajos como si2 o altos como fa5. La palabra tenor deriva del latín tenere (sustentar), debido a que en la música eclesiástica del Renacimiento el tenor sustentaba notas cortas y a cada sílaba del texto le hacía corresponder una sola nota, mientras que otras voces cantaban con un estilo melismático. (es)
  • In musica il termine tenore definisce un registro vocale e il cantante che lo possiede. Quello di tenore è il più acuto dei registri maschili e la sua estensione viene convenzionalmente fissata, per il repertorio solistico, nelle due ottave comprese tra il do della seconda riga (do2) e il do della quarta (do4), che viene impropriamente detto do di petto se eseguito di forza, come nella prassi del 'tenorismo' moderno, e che rimane comunque una nota estrema eseguita piuttosto raramente, e soltanto da alcune categorie di tenori, tant'è che spesso l'estensione delle voci non supera il la3. La tessitura più congeniale è infatti compresa, grosso modo, nel tratto sol2-sol3. Storicamente, l'estensione effettiva della voce del tenore ha subito variazioni significative, con riferimento sia ai momenti storici differenti (cfr. baritenore), sia alle diverse tipologie tenorili affermatesi, nel corso del tempo, nei vari paesi (cfr. haute-contre). Nell'ambito della musica corale, la normale estensione della voce di tenore è più limitata che nel repertorio solistico, raggiungendo al massimo il la in terza riga (la3). (it)
  • Dans la musique occidentale, le mot ténor (du latin tenere « tenir ») désigne la tessiture d'une voix ou le registre d'un instrument situés entre l'alto et la basse. Dans la musique vocale (baroque excepté), elle correspond à la voix masculine la plus aiguë. Au sens figuré, et en référence aux ténors solistes qui, au XIXe siècle, ont acquis la célébrité dans le domaine lyrique, le mot « ténor » désigne habituellement un homme reconnu pour son talent dans l'activité qu'il exerce. Exemples : un « ténor du barreau » pour désigner un avocat réputé ; un « ténor de la politique » pour un homme politique célèbre, etc. À noter que dans ces domaines cités, l'oration, et donc la voix, occupe une place importante. (fr)
  • テノール、またはテナー(英: tenor、仏: ténor、独: Tenor、伊: tenore)は、高い声域の男声歌手(カウンターテナーほど高くはない)あるいはその声域のことである。 (ja)
  • Tenor (uit het Latijn, van tenere 'vasthouden', hij die de melodie voert) is een hoge mannelijke zangstem in de muziek, en eveneens de derde stem in de vierstemmige muzikale harmonieleer. (nl)
  • Tenor – jeden z czterech głównych rodzajów, klas głosu ludzkiego. Mianem tym określa się również osoby śpiewające tym głosem. Tenor jest najwyższym głosem męskim osiągalnym rejestrem piersiowym (patrz: technika śpiewu). Zwykle obejmuje zakres od c do c2. Nazwa głosu pochodzi od włoskiego słowa „tenere” (pol. podtrzymywać). Na początku rozwoju polifonii wokalnej, w muzyce średniowiecznej, tenor zawsze wykonywał partię cantus firmus, podtrzymując głos wysoki (nazywany „cantus”, mniej więcej w skali sopranu), który wykonywał inną melodię. W dalszym rozwoju dodano trzeci głos, wyższy niż tenor, śpiewający melodię odnoszącą się do cantus firmus, niejako przeciw tenorowi (contratenor altus, czyli wysoki (=altus) głos śpiewający partię konkurującą z partią tenorową). Następnie dodano kolejny głos, niższy (contratenor bassus, czyli głos niski (=bassus) śpiewający partię również konkurującą z partią tenorową). W ten sposób stworzono podstawowy skład polifoniczny podobny do obecnie nam znanego: cantus, contratenor altus, tenor, contratenor bassus. Dla ułatwienia odrzucono potem słowa „contratenor”, tworząc nazewnictwo „cantus – altus – tenor – bassus” upodobnione do stosowanego w naszych czasach, znane już w renesansie i używane częściowo również w baroku. Przed drugą połową XVII wieku tenory obsadzane były w partiach kojarzonych obecnie z innymi głosami. Ze względu na to, że przez długi czas w historii kobietom nie wolno było śpiewać w kościele, w głosach wyższych (głównie w partii „cantus”) obsadzani byli albo mężczyźni śpiewający falsetem (obecnie zwani kontratenorami), albo chłopcy przed mutacją, posiadający głos zwany dyszkantem. Wbrew obecnym skojarzeniom, w partii „altus” nie śpiewał zwykle głos kojarzony z obecnym żeńskim altem lub falsetowym kontratenorem, ale tenor śpiewający rejestrem piersiowym o wyjątkowo szerokiej skali. Obecnie niektórzy wykonawcy muzyki dawnej, zwykle śpiewający partie tenorowe, często wykonują partie „altus” właśnie w ten sposób (np. Charles Daniels, Stephan van Dyck). Wyróżniamy kilka rodzajów tenoru: tenor liryczny (np. Luciano Pavarotti, Wiesław Ochman), tenor dramatyczny (np. Mario Del Monaco, Layne Staley) często o ciemniej i metalicznej barwie oraz tenor spinto (np. Plácido Domingo). Skala tenorowa sytuuje się więc pomiędzy skalą barytonu a męskiego altu (śpiewanego falsetem).Istnieje rozróżnienie skali tenorowej dla solistów, oscylującej między c a c2 do d2, a skali tenorowej dla tenorów chóralnych, których skala plasuję się od c do g1-a1. (pl)
  • O Tenor é o tipo de voz masculina (ou naipe) mais aguda produzida, sem recorrer à técnica de falsete, dentro do registro modal. Sua tessitura (no canto em coral) varia entre do C 3 para o A 4. Em trabalho solo, o alcance chega até o C 5,ou mais. O extremo grave é o G 2, e o extremo agudo, depende do tenor, com alguns que conseguem emitir até mesmo um D 5. O termo tenor também é aplicado a instrumentos, como o saxofone tenor, para indicar seu alcance em relação a outros instrumentos do mesmo grupo. Um tenor que pode cantar na mesma faixa que uma contralto ou meio-soprano, utilizando falsete, é chamado de contratenor. (pt)
  • Те́нор — это высокий певческий мужской голос. Его диапазон в сольных партиях от малой до второй октавы, а в хоровых партиях до соль, ля, ля-бемоль в первой октаве. Особую красоту тенорового голоса представляет верхний регистр, его высокое «знаменитое» теноровое си-диез, так называемое «верхнее до» (до второй октавы). Это так называемые «королевские» ноты, за которые в Италии и в других странах мира певцу платят большие гонорары. «Тенор — это верха, а бас — это низы», говорят старые итальянские мастера пения.И хотя отдельное звучание ноты не самоцель, тенор без верхов или со слабыми верхами не может быть солистом — в лучшем случае он годен для хора, если у него сохранился фальцет.Затем идут остальные вокально-технические и исполнительские качества (сила голоса, тембр, подвижность, и т. д.), необходимые каждому певцу. По характеру и силе звучания теноров подразделяют на лирические и драматические. (ru)
  • 在音乐,男高音(tenor)是一名音域占c-c2共15度的歌唱家。他们按音質、音色、音区等不同特点分为:抒情花腔男高音(lirico-Leggero tenor)、抒情男高音(lyric tenor)、英雄男高音(heldentenor)和戏剧男高音(dramatic tenor)。柴可夫斯基的歌剧《黑桃皇后》中的男主人公格尔曼,就是典型的戏剧男高音。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageID
  • 70500 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 743012064 (xsd:integer)
dbp:colWidth
  • 30 (xsd:integer)
dbp:colwidth
  • 30 (xsd:integer)
dbp:rules
  • yes
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Tenor is a type of classical male singing voice whose vocal range is one of the highest of the male voice types. The tenor's vocal range (in choral music) lies between C3, the C one octave below middle C, and A4, the A above middle C. In solo work, this range extends up to C5, or "tenor high C". The low extreme for tenors is roughly A♭2 (two A♭s below middle C). At the highest extreme, some tenors can sing up to two Fs above middle C (F5).The tenor voice type is generally divided into the leggero tenor, lyric tenor, spinto tenor, dramatic tenor, heldentenor, and tenor buffo or spieltenor. (en)
  • Als Tenor (Betonung auf der zweiten Silbe, Pl. Tenöre) wird sowohl die hohe männliche Gesangs-Stimmlage als auch ein Sänger (früher auch: Tenorist) mit dieser Stimmlage bezeichnet. Die Bezeichnung bildete sich mit der beginnenden Mehrstimmigkeit heraus, als man die Stimme, die den Cantus firmus hielt, Tenor (lat. tenere „halten“) nannte, während die umspielenden Gegenstimmen Contratenor hießen. Die Notation der Tenorstimme erfolgt im Normalfall oktavierend im Violinschlüssel. (de)
  • Se llama tenor al cantante cuya tesitura está situada entre la del contratenor y la del barítono. Su extensión o amplitud vocal suele ir desde el do3 hasta el la4, en canto coral, y hasta el do5, el "do" de pecho, en solos. Algunos tenores pueden alcanzar extremos bajos como si2 o altos como fa5. La palabra tenor deriva del latín tenere (sustentar), debido a que en la música eclesiástica del Renacimiento el tenor sustentaba notas cortas y a cada sílaba del texto le hacía corresponder una sola nota, mientras que otras voces cantaban con un estilo melismático. (es)
  • テノール、またはテナー(英: tenor、仏: ténor、独: Tenor、伊: tenore)は、高い声域の男声歌手(カウンターテナーほど高くはない)あるいはその声域のことである。 (ja)
  • Tenor (uit het Latijn, van tenere 'vasthouden', hij die de melodie voert) is een hoge mannelijke zangstem in de muziek, en eveneens de derde stem in de vierstemmige muzikale harmonieleer. (nl)
  • O Tenor é o tipo de voz masculina (ou naipe) mais aguda produzida, sem recorrer à técnica de falsete, dentro do registro modal. Sua tessitura (no canto em coral) varia entre do C 3 para o A 4. Em trabalho solo, o alcance chega até o C 5,ou mais. O extremo grave é o G 2, e o extremo agudo, depende do tenor, com alguns que conseguem emitir até mesmo um D 5. O termo tenor também é aplicado a instrumentos, como o saxofone tenor, para indicar seu alcance em relação a outros instrumentos do mesmo grupo. Um tenor que pode cantar na mesma faixa que uma contralto ou meio-soprano, utilizando falsete, é chamado de contratenor. (pt)
  • 在音乐,男高音(tenor)是一名音域占c-c2共15度的歌唱家。他们按音質、音色、音区等不同特点分为:抒情花腔男高音(lirico-Leggero tenor)、抒情男高音(lyric tenor)、英雄男高音(heldentenor)和戏剧男高音(dramatic tenor)。柴可夫斯基的歌剧《黑桃皇后》中的男主人公格尔曼,就是典型的戏剧男高音。 (zh)
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (فبراير 2016) هذه المقالة عن طبقة تينور الصوتية. لتصفح عناوين مشابهة، انظر تينور (توضيح). تينور (بالإنجليزية: tenor) هو نوع من الأصوات الغنائية الرجالية، والذي يعتبر أعلى الأصوات الرجولية في المجال الوسطي. يصنف صوت التينور بأنه يحتل المجال بين نغمة C الأولى تحت C الوسطى حتى A فوق C الوسطى في الموسيقى الكورالية. ينطبق مصطلح تينور أيضا على الآلات الموسيقية، ومن أشهرها تينور ساكسفون. أصل كلمة تينور هو من اللغة اللاتينية والتي تعني "المحافظة". (ar)
  • In musica il termine tenore definisce un registro vocale e il cantante che lo possiede. Quello di tenore è il più acuto dei registri maschili e la sua estensione viene convenzionalmente fissata, per il repertorio solistico, nelle due ottave comprese tra il do della seconda riga (do2) e il do della quarta (do4), che viene impropriamente detto do di petto se eseguito di forza, come nella prassi del 'tenorismo' moderno, e che rimane comunque una nota estrema eseguita piuttosto raramente, e soltanto da alcune categorie di tenori, tant'è che spesso l'estensione delle voci non supera il la3. La tessitura più congeniale è infatti compresa, grosso modo, nel tratto sol2-sol3. (it)
  • Tenor – jeden z czterech głównych rodzajów, klas głosu ludzkiego. Mianem tym określa się również osoby śpiewające tym głosem. Tenor jest najwyższym głosem męskim osiągalnym rejestrem piersiowym (patrz: technika śpiewu). Zwykle obejmuje zakres od c do c2. Przed drugą połową XVII wieku tenory obsadzane były w partiach kojarzonych obecnie z innymi głosami. Wyróżniamy kilka rodzajów tenoru: tenor liryczny (np. Luciano Pavarotti, Wiesław Ochman), tenor dramatyczny (np. Mario Del Monaco, Layne Staley) często o ciemniej i metalicznej barwie oraz tenor spinto (np. Plácido Domingo). (pl)
  • Dans la musique occidentale, le mot ténor (du latin tenere « tenir ») désigne la tessiture d'une voix ou le registre d'un instrument situés entre l'alto et la basse. Dans la musique vocale (baroque excepté), elle correspond à la voix masculine la plus aiguë. (fr)
  • Те́нор — это высокий певческий мужской голос. Его диапазон в сольных партиях от малой до второй октавы, а в хоровых партиях до соль, ля, ля-бемоль в первой октаве. Особую красоту тенорового голоса представляет верхний регистр, его высокое «знаменитое» теноровое си-диез, так называемое «верхнее до» (до второй октавы). Это так называемые «королевские» ноты, за которые в Италии и в других странах мира певцу платят большие гонорары. «Тенор — это верха, а бас — это низы», говорят старые итальянские мастера пения.И хотя отдельное звучание ноты не самоцель, тенор без верхов или со слабыми верхами не может быть солистом — в лучшем случае он годен для хора, если у него сохранился фальцет.Затем идут остальные вокально-технические и исполнительские качества (сила голоса, тембр, подвижность, и т. д.), (ru)
rdfs:label
  • Tenor (en)
  • تينور (طبقة صوتية) (ar)
  • Tenor (de)
  • Tenor (es)
  • Tenore (it)
  • Ténor (fr)
  • テノール (ja)
  • Tenor (zangstem) (nl)
  • Tenor (pl)
  • Tenor (pt)
  • Тенор (ru)
  • 男高音 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:bandMember of
is dbo:formerBandMember of
is dbo:instrument of
is dbo:knownFor of
is dbo:occupation of
is dbo:voiceType of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:scoring of
is dbp:vocal of
is dbp:vocalType of
is dbp:voiceType of
is dbp:voiceType(s)_ of
is dbp:voiceTypes of
is dbp:voicetype of
is http://purl.org/linguistics/gold/hypernym of
is foaf:primaryTopic of