| dbpedia-owl:abstract
|
- Mit Tempera (von lat. temperare – mäßigen, mischen) werden Farben bezeichnet, deren Pigmente mit einem Bindemittel aus einer Wasser-Öl-Emulsion gebunden werden. Als wässrigen Anteil der Emulsion können Temperafarben auch Leime enthalten. Echte Temperafarben sind als fertige Tubenfarben selten im Handel, da sie sehr leicht verderben und nur unter starkem Einsatz von Konservierungsmitteln begrenzt haltbar gemacht werden können; das gilt besonders für Kasein-Tempera. Im Normalfall stellt man sich deshalb die Farben aus Pigmenten und einer Emulsion selbst her.
- Tempera, also known as egg tempera, is a permanent fast-drying painting medium consisting of colored pigment mixed with a water-soluble binder medium (usually a glutinous material such as egg yolk or some other size). Tempera also refers to the paintings done in this medium. Tempera paintings are very long lasting, and examples from the 1st centuries AD still exist. Egg tempera was a primary method of painting until after 1500 when it was superseded by the invention of oil painting. A paint which is commonly called tempera (although it is not) consisting of pigment and glue size is commonly used and referred to by some manufacturers in America as poster paint.
- En la pintura al temple el disolvente es el agua y el aglutinante algún tipo de grasa animal u otras materias orgánicas. Históricamente, la pintura al temple es característica de la Edad Media europea. Puede considerarse característico de los estilos románico y gótico en el occidente europeo, y de los iconos bizantinos y ortodoxos, en Europa Oriental.
- Temperamaalaus on maalaus, jossa värien sideaineena on munankeltuainen tai kaseiini. Sana tempera tulee latinan sanasta temperare, joka tarkoittaa sekoittamista. Tempera on alun perin tarkoittanut kaikkia sideaineita, sittemmin nimenomaan munatemperaa. Temperavärit kehitettiin luultavasti antiikin aikana, ja keskiajalla niistä tuli yleisemmin käytettyjä värejä. Renessanssimaalauksista esimerkiksi Sandro Botticellin maalaus Venus ja Mars National Galleryssä on maalattu lukuisilla päällekkäisillä temperakerroksilla. Tempera soveltuu erityisesti kovalle pohjalle kuten puulle maalaamiseen. Temperaan ja etenkin rasvaiseen temperaan pohjautuneet öljyvärit syrjäyttivät temperan 1500-luvulla. Temperalla maalaaminen tuli kuitenkin uudestaan muotiin 1800-luvun lopulla. Myös 1990-luvulla ja 2000-luvulla munatempera on kokenut aika ajoin pieniä renessansseja. Temperaa on kahta päälaatua: kananmunaan perustuva ja kaseiiniin eli maidon juustoaineeseen perustuva tempera. Kaseiinitempera on näistä kahdesta tarttuvampi ja lujempi sidosaine, mutta sen käyttäminen tapahtuu vesihauteessa lämmitettynä. Jäähdyttyään kaseiinitempera kovettuu ja sen sanotaan tarttuvan niin lujasti, että sillä voidaan irrottaa vanhempia maalikerroksia esimerkiksi rappauksesta. Lisäksi tempera voi olla laihaa tai rasvaista. Laihassa temperassa on sideaineen ohella vain liima-ainetta (esimerkiksi munaa), rasvaisessa on mukana kuivuvaa öljyä. Rasvainen emulsio on liuos, johon tarvitaan vettä, öljyä ja liima-ainetta emulgaattoriksi. Emulsio voi sisältää myös öljyä, hartsiliuosta tai vahaa. Joskus siihen lisätään ranskalaista tärpättiä säilyvyyden vuoksi, tai hunajaa värin koostumuksen parantamiseksi. Kananmunan albumiini emulgoi öljynmuuttaa öljyn samaan tapaan kuin majoneesia tehtäessä. Munatemperan sideaineeseen käytetään tavallisesti 1 osa munaa(keltuainen+valkuainen), 1 osa keitettyä pellavaöljyä (vernissa), 1 osa vettä. Osien lämpötilan on oltava sama. Ensin sekoitetaan muna+vernissa, sitten lisätään vesi. Väriaineet(pigmentit) lisätään viimeiseksi. Kuivuttuaan tempera-sidosaine muuttuu veteen tai öljyyn liukenemattomaksi. Temperaväri kuivuu nopeasti. Ilman vernissaa värit ovat himmeitä ja hennon pastellisävyisiä, mutta vernissa antaa väreille kiiltoa ja syvyyttä. Temperavärejä käytetään tyypillisesti läpikuultavina kerroksina. Silloin voidaan ensin luoda sommittelu ja piirustus, seuraavaksi valot ja varjot ja vasta lopuksi lisätä kerros jossa on paikalliset värisävyt. Temperamaalit soveltuvat taidemaalauksen lisäksi laajasti rakennuksien ja huonekalujen pinnoiksi.
- La pittura a tempera è una tecnica pittorica che utilizza pigmenti in polvere mescolati con vari leganti tra cui tuorlo d'uovo ed acqua distillata. Non va confusa con la tecnica a guazzo. I supporti sono preferibilmente cartoni compressi o tavole di legno stagionato opportunamente preparate con un imprimitura ottenuta con polvere di gesso di Meudon e colla. La preparazione assai accurata impegna sia la parte frontale che la parte posteriore, onde evitare deformazioni ed impanciature a causa della differente capacità di assorbimento dell'umidità delle due facce. Un supporto compatto come la muratura ben intonacata e rasata è da secoli un valido supporto per il colore a tempera. Pur non presentando la stabilità e la profondità di materiale colorato dell'affresco, ha il vantaggio, contrariamente ai colori ad olio, della stabilità delle tinte che resteranno sempre uguali a sé stesse variando solamente in maniera impercettibile dal momento della stesura alla piena asciugatura.
- テンペラは水性と油性の成分からなるエマルションをバインダーとする絵具、及び、これによる絵画技法。テンペラは混ぜ合わせるという意味のラテン語Temperareを語源としている。 西洋の絵画で広く行われてきた卵テンペラには、油彩画のような黄変・暗変を示さないという特徴があり、経年による劣化が少なく、数百年前に制作された作品が今日でも鮮明な色彩を保っている。
- Tempera is een verfsoort bestaande uit een emulsie met kleurpigment.
- Tempera er en type maling som er basert på et emulsjonerende bindemiddel. Emulsjon er sammenblanding av to stoff som i utgangspunktet ikke kan blandes. Det er mange ulike oppskrifter på temperamaling. Eggtempera er den vanligste blandingen, som er basert på de to ikke blandbare væskene olje og vann. Egget tilsettes som emulgatoren, det vil si at det gjør at olje og vann allikevel blander seg. Navnet Tempera er latin og betyr: «å blande i riktig forhold». Ordet tempera betegner selve malingsteknikken.
- Malarstwo temperowe to technika malowania przy użyciu farb temperowych oraz dzieła malarskie powstałe w tej technice. Malarstwo to, znane od starożytności, było wiodącą techniką w okresie średniowiecza. Same farby temperowe są obecnie często wykorzystywane. Schną stosunkowo szybko i nie wymagają gruntowania, nadają się do malowania na płótnie, desce jak i na zwykłym papierze. Tempera to najczęstsza i najtrwalsza, obok woskowej, technika, w której spoiwo barwników jest organiczne. Podstawowym wyróżnikiem tej techniki jest zastosowanie jako spoiwa farb (lub ew. medium) tzw. emulsji temperowej. Istnieje kilka tysięcy 'jedynie słusznych' przepisów na spoiwo temperowe, co jest wystarczającym dowodem uniwersalności i dużej tolerancji tej techniki. Wszystkie te przepisy można sprowadzić do połączenia 3 składników: fazy tłustej, fazy wodnej (woda lub roztwór wodnego kleju) i emulgatora, który umożliwia zmieszanie faz w jednolite spoiwo; jest to najważniejszy składnik emulsji temperowej. Najcenniejszym i najczęściej wykorzystywanym przy samodzielnym ucieraniu temper emulgatorem jest żółtko jaja kurzego; pozwala na ogromną swobodę w dobieraniu proporcji faz tłustej i wodnej, a właściwie (jako naturalna emulsja) samo jest pełnowartościowym medium. Dzięki unikalnej zdolności składników żółtka do tworzenia trwałych, wodoodpornych spoin, malowidła wykonane temperą jajową są szczególnie odporne na upływ czasu. Wadą spoiwa jajowego jest konieczność jego szybkiego użycia - po upływie kilku dni od utarcia psuje się i przestaje nadawać do użytku. Stosowane w celu przedłużenia trwałości spoiwa jajowego dodatki w niewielkich ilościach są mało skuteczne, a w większych pogarszają jego jakość. Najbardziej spektakularnym przykładem wykorzystania temper jajowych jest tradycyjna technika malowania ikon. Inne klasyczne emulgatory to sok figowy (z młodych pędów fig), czosnkowy, niektóre żywice z drzew liściastych, a także mleko i różne rodzaje żywicznych mydeł. W malarstwie ściennym i do wielkoformatowych szkiców stosowało się tanie tempery oparte na emulsjach kazeinowych (wapiennych lub amoniakalnych). Współcześnie do "przemysłowej" produkcji farb temperowych wykorzystuje się na ogół syntetyczne środki powierzchniowo-czynne. Najbardziej sensownym sposobem podziału farb temperowych wydaje się rozróżnienie temper tłustych i chudych. Pierwsze, z przewagą oleju lub werniksu, schną wolno, po zaschnięciu stają się z czasem całkowicie wodoodporne i przypominają farby olejne, także konsystencją. Tempery z przewagą fazy wodnej schną szybko, po wyschnięciu znacznie jaśnieją (zmieniają odcień) i łatwo zmyć je wodą, przynajmniej gdy są świeże; kładzione w cienkich warstwach przypominają gwasz. W późnym średniowieczu i później, do czasów rozpowszechnienia malarstwa czysto olejnego, właściwości różnych rodzajów tempery były (zwł. w Holandii) wykorzystywane do wzbogacania techniki olejnej; tempery chude były używane do podmalówek, tłuste - do modelowania szczegółów w nadmalówkach (częściowo łączyły się z farbą olejną, ale nie rozpływały się, co pozwalało na precyzyjne dopracowanie detali). Jako samodzielna technika tempera była wykorzystywana od wczesnego średniowiecza, a być może już od czasów starożytnych; wg niektórych hipotez tempery wynaleziono wskutek prób ulepszenia techniki enkaustycznej, tzn. umożliwienie malowania zimnymi farbami; emulsja woskowa jest odporna na działanie wilgoci i malarstwo wykonane w tej technice ma dużą trwałość, ale jej wrażliwość na wysokie temperatury i niewygodne nakładanie stało się impulsem do dalszych eksperymentów z mieszaniem różnych mediów. Obecnie klasyczną temperę jako samodzielną technikę malarską spotyka się coraz rzadziej; używana jest najczęściej do szkiców i podmalówek, tym niemniej z wielu względów jest co najmniej tak atrakcyjna dla twórców jak malarstwo olejne (potencjalnie ogromna trwałość, łatwość opanowania podstaw technicznych i możliwość użycia czystej wody jako rozcieńczalnika i zmywacza farb). Klasyczna tempera jest wypierana przez malarstwo akrylowe, "tempery" oparte na wodnych emulsjach roztworów żywic akrylowych. Nie bez znaczenia jest fakt, że obecne sprzedawane jako tempery farby są dość często temperami tylko z nazwy, właściwie to gęste farby klejowe. Źródłem takiego przekłamania jest zapewne brak rozróżnienia w krajach anglosaskich między temperą i gwaszem (istnieje formalne rozróżnienie "tempera"/"gouache" ale w praktyce malarskiej i terminologii marketingowej jest martwe od wielu lat, z wyjątkiem technologii konserwatorskich). Być może jest to jeden z powodów, dla których prawdziwa, klasyczna tempera wraz z jej zaletami popada w zapomnienie.
- A têmpera é um método de pintura no qual os pigmentos de terra são misturados a um “colante”, uma emulsão de água e gemas de ovo ou ovos inteiros (às vezes cola ou leite). A têmpera foi largamente utilizada na arte italiana nos séculos XIV e XV, ambos em afrescos ou painéis de madeira preparados com gesso, que foram, posteriormente substituídos pela pintura a óleo. As cores de têmpera são brilhantes e translúcidas. Por ter um tempo de secagem muito rápido, a graduação de tons se torna dificultada. Daí, a técnica utilizada para tal fim, é o acréscimo de pontos ou linhas mais claras ou mais escuras na pintura já seca. Pode-se também trabalhar com o verniz sobre a tinta, realçando o brilho e a cor. Diz-se têmpera forte aquela na qual o pigmento é menos diluído.
- Те́мпера (итал. tempera, от латинского temperare — смешивать краски) — краски, приготовляемые на основе сухих порошковых натуральных пигментов и (или) их синтетических аналогов. Связующим веществом темперных красок служат эмульсии — натуральные или искусственные (высыхающие масла в водном растворе клея, полимеры). Темперная живопись многообразна по приёмам и фактуре, она включает в себя как письмо тонким слоем, лессировками, так и густое пастозное письмо. Темперные краски — одни из древнейших. До изобретения и распространения масляных красок вплоть до XV—XVII вв. темперные краски были основным материалом станковой живописи. История использования темперных красок насчитывает более 3 тысяч лет. Так, знаменитые росписи саркофагов древнеегипетских фараонов выполнены темперными красками. Темперной в основном была станковая живопись византийских мастеров. В России техника темперного письма была преобладающей в искусстве вплоть до конца XVII века. В настоящее время промышленным способом изготавливаются два вида темперы: казеиново-масляная (связующим является водный раствор казеина с добавками) и поливинилацетатная (ПВА, связующее — эмульсия синтетической поливинилацетатной смолы). Темпера на основе ПВА более проста в употреблении, разводится водой, не желтеет, но её существенный недостаток состоит в том, что со временем она имеет тенденцию к растрескиванию. В связи с этим долговечность реставрационных работ, выполненных темперой ПВА, всегда вызывает большие сомнения. При высыхании темпера изменяет тон и цвет, поверхность произведений, выполненных в этой технике матовая. Высохшая краска водостойка, поэтому темпера используется и в монументальной живописи. В торговой сети предлагается широкий ассортимент сухих пигментов для самостоятельного приготовления из них темперных красок; темпера, приготовленная самим художником по несложным технологиям непосредственно перед использованием её в работе, является наиболее качественным и долговечным красочным материалом, что подтверждено многовековой практикой. Темпера по левкасу на деревянной основе с использованием натуральных пигментов — традиционная техника иконописи, где она используется приготовленной на желтке или смеси желтка с варёным маслом или масляным лаком. Техника древнерусских иконописцев нашла своё продолжение в творчестве мастеров лаковой миниатюры. По увлажнённой штукатурке (извести) темперой с древнейших времён выполняются настенные росписи.
- Temperamåleri är ett målarsätt som från och med 1400-talet alltmer undanträngdes av oljemåleriet, men som återupptogs vid slutet av 1800-talet. Tempera är ett medium som används för att binda olika former av pigment. Tempera omfattar äggula, gummi arabicum, lim och olja, det vill säga att begreppet tempera genom historien inte enbart omfattat äggula. Äggoljetempera har dock blivit synonymt med medeltida måleri, men faktum kvarstår att ägg mest användes i södra Europa medan norra Europa favoriserade olja och på djurbaserat lim. Pigmentet binds med en blandning av ägg, lim och kasein. När färgen lagts på torkar den mycket snabbt, vilket gör det omöjligt att måla "vått-i-vått". Fina schatteringar och övergångar måste skapas genom flera lager som appliceras med parallella penseldrag. Färgskillnader mellan den våta och den torkade temperan gör det svårt att finna samma färgton, när man målar över.
- 蛋彩畫（英文：Tempera或Egg Tempera），是15世紀的歐洲繪畫方式，盛行於文藝復興初期，主要是將雞蛋混入繪畫顏料當中來繪畫，有很多種混合方式。
- Le terme tempera ou tempéra désigne une technique basée sur un liant à émulsion, qu'elle soit grasse ou maigre. Cette technique de peinture a longtemps suscité une extrême confusion, les uns confondant détrempe et tempera, les autres restreignant uniquement ce terme à la peinture à l'oeuf. Aujourd'hui, on distingue la tempera, évoquant l'idée d'émulsion, de la détrempe, peinture strictement aqueuse. Pour préciser la nature de l'émulsion, on énonce simplement la nature des composants; par exemple tempera à l'oeuf, tempera grasse à la colle de peau, etc. La tempera est la principale technique de peinture d'art utilisée depuis des temps immémoriaux, notamment en Égypte, puis par les peintres d'icônes byzantines, puis en Europe durant le Moyen Âge. Le procédé original est celui d'une peinture utilisant le jaune d'œuf, émulsion naturelle, ou l'œuf entier comme médium pour lier les pigments. On l'utilise sur du plâtre ou sur des panneaux de bois recouverts de nombreuses couches d'enduits à base de colle de collagène et de carbonate de calcium dans le nord de l'Europe, ou sulfate de calcium dans le sud de l'Europe Quand la peinture à l'huile se développa vers la fin du Moyen Âge, la tempera continua encore à être employée pendant un certain temps en tant que sous-couche recouverte par un vernis à l'huile translucide ou transparent. Cette technique transitoire mixte fut suivie par une technique de peinture à l'huile pure, qui remplaça presque totalement la tempera au Modèle:XVIe siècle. Le terme « tempera » est également employé actuellement par quelques fabricants pour désigner la peinture ordinaire utilisée pour des affiches et qui est une forme bon marché de gouache (peinture à l'eau opaque) qui n'a rien à voir avec la véritable tempera à l'œuf.
|
| rdfs:comment
|
- En la pintura al temple el disolvente es el agua y el aglutinante algún tipo de grasa animal u otras materias orgánicas. Históricamente, la pintura al temple es característica de la Edad Media europea. Puede considerarse característico de los estilos románico y gótico en el occidente europeo, y de los iconos bizantinos y ortodoxos, en Europa Oriental.
- テンペラは水性と油性の成分からなるエマルションをバインダーとする絵具、及び、これによる絵画技法。テンペラは混ぜ合わせるという意味のラテン語Temperareを語源としている。 西洋の絵画で広く行われてきた卵テンペラには、油彩画のような黄変・暗変を示さないという特徴があり、経年による劣化が少なく、数百年前に制作された作品が今日でも鮮明な色彩を保っている。
- Tempera is een verfsoort bestaande uit een emulsie met kleurpigment.
- 蛋彩畫（英文：Tempera或Egg Tempera），是15世紀的歐洲繪畫方式，盛行於文藝復興初期，主要是將雞蛋混入繪畫顏料當中來繪畫，有很多種混合方式。
- Mit Tempera (von lat. temperare – mäßigen, mischen) werden Farben bezeichnet, deren Pigmente mit einem Bindemittel aus einer Wasser-Öl-Emulsion gebunden werden. Als wässrigen Anteil der Emulsion können Temperafarben auch Leime enthalten. Echte Temperafarben sind als fertige Tubenfarben selten im Handel, da sie sehr leicht verderben und nur unter starkem Einsatz von Konservierungsmitteln begrenzt haltbar gemacht werden können; das gilt besonders für Kasein-Tempera.
- Tempera, also known as egg tempera, is a permanent fast-drying painting medium consisting of colored pigment mixed with a water-soluble binder medium (usually a glutinous material such as egg yolk or some other size). Tempera also refers to the paintings done in this medium. Tempera paintings are very long lasting, and examples from the 1st centuries AD still exist. Egg tempera was a primary method of painting until after 1500 when it was superseded by the invention of oil painting.
- Temperamaalaus on maalaus, jossa värien sideaineena on munankeltuainen tai kaseiini. Sana tempera tulee latinan sanasta temperare, joka tarkoittaa sekoittamista. Tempera on alun perin tarkoittanut kaikkia sideaineita, sittemmin nimenomaan munatemperaa. Temperavärit kehitettiin luultavasti antiikin aikana, ja keskiajalla niistä tuli yleisemmin käytettyjä värejä.
- La pittura a tempera è una tecnica pittorica che utilizza pigmenti in polvere mescolati con vari leganti tra cui tuorlo d'uovo ed acqua distillata. Non va confusa con la tecnica a guazzo. I supporti sono preferibilmente cartoni compressi o tavole di legno stagionato opportunamente preparate con un imprimitura ottenuta con polvere di gesso di Meudon e colla.
- Tempera er en type maling som er basert på et emulsjonerende bindemiddel. Emulsjon er sammenblanding av to stoff som i utgangspunktet ikke kan blandes. Det er mange ulike oppskrifter på temperamaling. Eggtempera er den vanligste blandingen, som er basert på de to ikke blandbare væskene olje og vann. Egget tilsettes som emulgatoren, det vil si at det gjør at olje og vann allikevel blander seg. Navnet Tempera er latin og betyr: «å blande i riktig forhold».
- Malarstwo temperowe to technika malowania przy użyciu farb temperowych oraz dzieła malarskie powstałe w tej technice. Malarstwo to, znane od starożytności, było wiodącą techniką w okresie średniowiecza. Same farby temperowe są obecnie często wykorzystywane. Schną stosunkowo szybko i nie wymagają gruntowania, nadają się do malowania na płótnie, desce jak i na zwykłym papierze. Tempera to najczęstsza i najtrwalsza, obok woskowej, technika, w której spoiwo barwników jest organiczne.
- A têmpera é um método de pintura no qual os pigmentos de terra são misturados a um “colante”, uma emulsão de água e gemas de ovo ou ovos inteiros (às vezes cola ou leite). A têmpera foi largamente utilizada na arte italiana nos séculos XIV e XV, ambos em afrescos ou painéis de madeira preparados com gesso, que foram, posteriormente substituídos pela pintura a óleo. As cores de têmpera são brilhantes e translúcidas.
- Те́мпера (итал. tempera, от латинского temperare — смешивать краски) — краски, приготовляемые на основе сухих порошковых натуральных пигментов и (или) их синтетических аналогов. Связующим веществом темперных красок служат эмульсии — натуральные или искусственные (высыхающие масла в водном растворе клея, полимеры). Темперная живопись многообразна по приёмам и фактуре, она включает в себя как письмо тонким слоем, лессировками, так и густое пастозное письмо. Темперные краски — одни из древнейших.
- Temperamåleri är ett målarsätt som från och med 1400-talet alltmer undanträngdes av oljemåleriet, men som återupptogs vid slutet av 1800-talet. Tempera är ett medium som används för att binda olika former av pigment. Tempera omfattar äggula, gummi arabicum, lim och olja, det vill säga att begreppet tempera genom historien inte enbart omfattat äggula.
- Le terme tempera ou tempéra désigne une technique basée sur un liant à émulsion, qu'elle soit grasse ou maigre. Cette technique de peinture a longtemps suscité une extrême confusion, les uns confondant détrempe et tempera, les autres restreignant uniquement ce terme à la peinture à l'oeuf. Aujourd'hui, on distingue la tempera, évoquant l'idée d'émulsion, de la détrempe, peinture strictement aqueuse.
|
