A telescope is an optical instrument that aids in the observation of remote objects by collecting electromagnetic radiation (such as visible light). The first known practical telescopes were invented in the Netherlands at the beginning of the 1600s, by using glass lenses. They found use in both terrestrial applications and astronomy.

Property Value
dbo:abstract
  • المرقب أو المِقْرَاب أو الرَاصِدَة أو الرصّادة آلة تجمع الضوء لرؤية الكواكب والنجوم البعيدة بوضوح، مكونة صورا مقربة للأجرام السماوية. عادة تكون المراقيب إما عاكسة أو كاسرة. ويستخدم لرؤية الأجسام البعيدة ومنه ما يستخدم لرؤية الأجسام على سطح الأرض مثل المسارح والسباقات وغيرها ويسمى التلسكوب الأرضي. (ar)
  • Ein Teleskop ist ein Instrument, das elektromagnetische Wellen sammelt und bündelt, um weit entfernte Objekte beobachten zu können. Der aus dem griechischen τῆλε (téle) fern und σκοπεῖν (skopéin) beobachten, ausspähen gebildete Ausdruck wurde zwar erst in der Neuzeit geprägt, doch gab es schon im Altgriechischen das Wort τηλεσκόπος (teleskópos) weithin schauend. Die ersten Teleskope waren Fernrohre, die mit Linsen arbeiten. Als erstes Teleskop gilt das holländische oder Galilei-Fernrohr, 1608 erfunden und ab 1610 von Galileo Galilei weiterentwickelt. Die schärferen astronomischen oder Kepler-Fernrohre wurden einige Jahre später konzipiert, lichtstärkere und farbreine Objektive aber erst ab 1770. Als um 1900 die Linsenfernrohre mit den bis 20 Meter langen Riesenteleskopen an ihre Grenzen stießen, ging die Entwicklung auf die kompakteren Spiegelfernrohre über, die heute 8–10 Meter Durchmesser erreichen. Ihre Prototypen – das Cassegrain- und Newton-Teleskop – entstanden aber schon um 1670. Die modernen Weltraumteleskope beobachten auch im UV und Infrarot, während am Boden die Radioteleskope zu großen und flächendeckenden Antennensystemen ausgebaut werden. (de)
  • Se denomina telescopio (del prefijo tele- y el sufijo -scopio, y estos del prefijo griego τηλε- [tele-], ‘lejos’, y la raíz griega σκοπ- [skop-], ‘ver’) al instrumento óptico que permite observar objetos lejanos con mucho más detalle que a simple vista al captar radiación electromagnética, tal como la luz. Es una herramienta fundamental en astronomía, y cada desarrollo o perfeccionamiento de este instrumento ha permitido avances en nuestra comprensión del Universo. Gracias al telescopio —desde que Galileo Galilei en 1610 lo usó para mirar la Luna, el planeta Júpiter y las estrellas— el ser humano pudo, por fin, empezar a conocer la verdadera naturaleza de los cuerpos celestes que nos rodean y nuestra ubicación en el universo. (es)
  • Un télescope (du grec τηλε (tele) signifiant « loin » et σκοπεῖν (skopein) signifiant « regarder, voir ») est un instrument d'optique permettant d'augmenter la luminosité ainsi que la taille apparente des objets à observer. Son rôle de récepteur de lumière est souvent plus important que son grossissement optique, il permet d'apercevoir des objets célestes ponctuels difficilement perceptibles ou invisibles à l'œil nu. Les télescopes sont principalement utilisés en astronomie, car leurs réglages ne les rendent propices qu'aux observations d'objets très éloignés et se déplaçant relativement lentement. (fr)
  • Il telescopio è uno strumento che raccoglie la luce o altre radiazioni elettromagnetiche provenienti da un oggetto lontano, la concentra in un punto (detto fuoco) e ne produce un'immagine ingrandita. Sebbene col termine "telescopio" si indichi solitamente il telescopio ottico, operante nelle frequenze della luce visibile, esistono telescopi sensibili anche alle altre frequenze dello spettro elettromagnetico. Il nome, derivato dal greco τηλε (tēle) che significa «lontano» e σκοπεῖν (skopein) ovvero «guardare, vedere»), è una parola d'autore coniata dal matematico greco Giovanni Demisiani (Ἰωάννης Δημησιάνος), il 14 aprile 1611, nel banchetto offerto a Roma, dal principe Federico Cesi, in onore della cooptazione di Galileo Galilei nell'Accademia dei Lincei. (it)
  • Een telescoop is, net als een verrekijker, een optisch instrument waarmee verre voorwerpen vergroot kunnen worden waargenomen. De naam komt van het Griekse τῆλε (téle), ver en σκοπεῖν (skopéin), zien, bekijken, en betekent „ver-kijker”. Terwijl een verrekijker bedoeld is om op relatief korte afstanden te kijken, is een telescoop vooral bedoeld voor astronomische waarnemingen, dus op zeer grote afstanden. Behalve optische telescopen zijn er ook radiotelescopen. Een telescoop die uitsluitend lenzen gebruikt, wordt wel refractor, omdat lichtstralen worden gemanipuleerd door breking. Zo'n telescoop bestaat uit minstens twee lenzen of groepen van lenzen, het objectief en het oculair. Een kleine uitvoering van een refractor is de verrekijker. Grotere astronomische telescopen hebben als objectief meestal een spiegel. Dit soort telescopen wordt ook wel reflector genoemd, omdat lichtstralen worden geconvergeerd door reflectie. Een telescoop die bestaat uit twee positieve lenzen keert het beeld om. Om rechtopstaand beeld te verkrijgen, zijn extra optische hulpmiddelen noodzakelijk, zoals omkeerprisma's. Deze zijn voor astronomische toepassingen echter niet noodzakelijk. Ze worden vooral in verrekijkers gebruikt; de naam prismakijker, die ook wel voor een verrekijker gebruikt wordt, is aan deze omkeerprisma's ontleend. De zogenaamde Hollandse kijker heeft een negatieve lens als oculair en geeft een rechtopstaand beeld, de beeldkwaliteit en maximale vergroting zijn echter minder dan met een positief oculair. De ouderwetse „telescopische” uitschuifkijkers zijn vaak van dit type; de term „telescopisch” in de betekenis van uitschuifbaar komt hiervandaan. Verder zijn zogenaamde toneelkijkers meestal ook Hollandse kijkers. (nl)
  • 望遠鏡(ぼうえんきょう)とは、遠くにある物体を可視光線・赤外線・X線・電波などの電磁波を捕えて観測する装置である。古くは「遠眼鏡(とおめがね)」とも呼ばれた。 観測に用いられる電磁波の波長により、光学望遠鏡と電波望遠鏡に大別される。電磁波を捕える方式による分類では反射望遠鏡と屈折望遠鏡がある。 (ja)
  • Um telescópio (do grego: τῆλε, longe e σκοπεῖν, observar) ou luneta astronómica é um instrumento que permite estender a capacidade dos olhos humanos de observar e mensurar objetos longínquos. Permitindo ampliar a capacidade de enxergar, como seu nome indica, através da coleta da luz dos objetos distantes (Celestes ou não), da focalização dupla dos raios de luz coletados em uma imagem óptica real e sua ampliação geométrica. (pt)
  • A telescope is an optical instrument that aids in the observation of remote objects by collecting electromagnetic radiation (such as visible light). The first known practical telescopes were invented in the Netherlands at the beginning of the 1600s, by using glass lenses. They found use in both terrestrial applications and astronomy. Within a few decades, the reflecting telescope was invented, which used mirrors to collect and focus the light. In the 20th century many new types of telescopes were invented, including radio telescopes in the 1930s and infrared telescopes in the 1960s. The word telescope now refers to a wide range of instruments capable of detecting different regions of the electromagnetic spectrum, and in some cases other types of detectors. The word telescope (from the Ancient Greek τῆλε, tele "far" and σκοπεῖν, skopein "to look or see"; τηλεσκόπος, teleskopos "far-seeing") was coined in 1611 by the Greek mathematician Giovanni Demisiani for one of Galileo Galilei's instruments presented at a banquet at the Accademia dei Lincei. In the Starry Messenger, Galileo had used the term perspicillum. (en)
  • Телеско́п (от др.-греч. τῆλε [tele] — далеко + σκοπέω [skopeo] — смотрю) — прибор, с помощью которого можно наблюдать отдаленные объекты путём сбора электромагнитного излучения (например, видимого света). Существуют телескопы для всех диапазонов электромагнитного спектра: * оптические телескопы, * радиотелескопы, * рентгеновские телескопы, * гамма-телескопы. Кроме того, детекторы нейтрино часто называют нейтринными телескопами. Также, телескопами могут называть детекторы гравитационных волн. Оптические телескопические системы используют в астрономии (для наблюдения за небесными светилами), в оптике для различных вспомогательных целей: например, для изменения расходимости лазерного излучения. Также, телескоп может использоваться в качестве зрительной трубы, для решения задач наблюдения за удалёнными объектами. Самые первые чертежи простейшего линзового телескопа были обнаружены в записях Леонардо Да Винчи. Построил телескоп в 1608 Ханс Липперсгей. Также создание телескопа приписывается его современнику Захарию Янсену. (ru)
  • 望遠鏡是一種通過收集電磁波(例如可見光)以協助觀測遠方物體的工具,已知的第一架實用的望遠鏡是在17世紀初期在荷蘭使用玻璃鏡片發明的。 他們的發現可以應用在陸地和天文學。 在短短的幾十年,使用面鏡的反射望遠鏡也被發明了。在20世紀,許多信類型的望遠鏡,包括1930年代的電波望遠鏡,1960年代的紅外線望遠鏡。現在,望遠鏡這個名詞指的是在廣泛的區域,檢測不同電磁波譜的儀器,在某些情況下也包括其他類型的檢測儀器。 英文的"telescope"(來自希臘的τῆλε,tele "far"和 σκοπεῖν,skopein "to look or see";τηλεσκόπος,teleskopos "far-seeing")。這個字是希臘數學家Giovanni Demisiani在1611年於伽利略在Accademia dei Lincei的一場餐會中,推銷他的儀器時提出的。在星際信使這本書中,伽利略使用的字是"perspicillum"。 (zh)
  • Teleskop (gr. tēle-skópos – daleko widzący) – narzędzie, które służy do obserwacji odległych obiektów poprzez zbieranie promieniowania elektromagnetycznego (np. światła widzialnego). Pierwsze znane praktyczne teleskopy zostały skonstruowane przy użyciu szklanych soczewek w Holandii na początku XVII wieku przez Hansa Lippersheya, a wkrótce potem przez Galileusza we Włoszech. Znalazły one zastosowanie w działaniach militarnych i w astronomii. Przez wiele lat używano zwierciadlanych teleskopów optycznych. W XX wieku opracowano nowe typy jak na przykład: radioteleskop w 1930 roku czy teleskop podczerwony w 1960 roku. Słowo teleskop odnosi się obecnie do szerokiej gamy instrumentów wykrywających różne zakresy widma elektromagnetycznego, a w niektórych przypadkach także do innych typów detektorów. (pl)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 7070301 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 740947820 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • المرقب أو المِقْرَاب أو الرَاصِدَة أو الرصّادة آلة تجمع الضوء لرؤية الكواكب والنجوم البعيدة بوضوح، مكونة صورا مقربة للأجرام السماوية. عادة تكون المراقيب إما عاكسة أو كاسرة. ويستخدم لرؤية الأجسام البعيدة ومنه ما يستخدم لرؤية الأجسام على سطح الأرض مثل المسارح والسباقات وغيرها ويسمى التلسكوب الأرضي. (ar)
  • 望遠鏡(ぼうえんきょう)とは、遠くにある物体を可視光線・赤外線・X線・電波などの電磁波を捕えて観測する装置である。古くは「遠眼鏡(とおめがね)」とも呼ばれた。 観測に用いられる電磁波の波長により、光学望遠鏡と電波望遠鏡に大別される。電磁波を捕える方式による分類では反射望遠鏡と屈折望遠鏡がある。 (ja)
  • Um telescópio (do grego: τῆλε, longe e σκοπεῖν, observar) ou luneta astronómica é um instrumento que permite estender a capacidade dos olhos humanos de observar e mensurar objetos longínquos. Permitindo ampliar a capacidade de enxergar, como seu nome indica, através da coleta da luz dos objetos distantes (Celestes ou não), da focalização dupla dos raios de luz coletados em uma imagem óptica real e sua ampliação geométrica. (pt)
  • 望遠鏡是一種通過收集電磁波(例如可見光)以協助觀測遠方物體的工具,已知的第一架實用的望遠鏡是在17世紀初期在荷蘭使用玻璃鏡片發明的。 他們的發現可以應用在陸地和天文學。 在短短的幾十年,使用面鏡的反射望遠鏡也被發明了。在20世紀,許多信類型的望遠鏡,包括1930年代的電波望遠鏡,1960年代的紅外線望遠鏡。現在,望遠鏡這個名詞指的是在廣泛的區域,檢測不同電磁波譜的儀器,在某些情況下也包括其他類型的檢測儀器。 英文的"telescope"(來自希臘的τῆλε,tele "far"和 σκοπεῖν,skopein "to look or see";τηλεσκόπος,teleskopos "far-seeing")。這個字是希臘數學家Giovanni Demisiani在1611年於伽利略在Accademia dei Lincei的一場餐會中,推銷他的儀器時提出的。在星際信使這本書中,伽利略使用的字是"perspicillum"。 (zh)
  • Ein Teleskop ist ein Instrument, das elektromagnetische Wellen sammelt und bündelt, um weit entfernte Objekte beobachten zu können. Der aus dem griechischen τῆλε (téle) fern und σκοπεῖν (skopéin) beobachten, ausspähen gebildete Ausdruck wurde zwar erst in der Neuzeit geprägt, doch gab es schon im Altgriechischen das Wort τηλεσκόπος (teleskópos) weithin schauend. (de)
  • Se denomina telescopio (del prefijo tele- y el sufijo -scopio, y estos del prefijo griego τηλε- [tele-], ‘lejos’, y la raíz griega σκοπ- [skop-], ‘ver’) al instrumento óptico que permite observar objetos lejanos con mucho más detalle que a simple vista al captar radiación electromagnética, tal como la luz. Es una herramienta fundamental en astronomía, y cada desarrollo o perfeccionamiento de este instrumento ha permitido avances en nuestra comprensión del Universo. (es)
  • A telescope is an optical instrument that aids in the observation of remote objects by collecting electromagnetic radiation (such as visible light). The first known practical telescopes were invented in the Netherlands at the beginning of the 1600s, by using glass lenses. They found use in both terrestrial applications and astronomy. (en)
  • Een telescoop is, net als een verrekijker, een optisch instrument waarmee verre voorwerpen vergroot kunnen worden waargenomen. De naam komt van het Griekse τῆλε (téle), ver en σκοπεῖν (skopéin), zien, bekijken, en betekent „ver-kijker”. Terwijl een verrekijker bedoeld is om op relatief korte afstanden te kijken, is een telescoop vooral bedoeld voor astronomische waarnemingen, dus op zeer grote afstanden. Behalve optische telescopen zijn er ook radiotelescopen. Een telescoop die uitsluitend lenzen gebruikt, wordt wel refractor, omdat lichtstralen worden gemanipuleerd door breking. Zo'n telescoop bestaat uit minstens twee lenzen of groepen van lenzen, het objectief en het oculair. Een kleine uitvoering van een refractor is de verrekijker. (nl)
  • Il telescopio è uno strumento che raccoglie la luce o altre radiazioni elettromagnetiche provenienti da un oggetto lontano, la concentra in un punto (detto fuoco) e ne produce un'immagine ingrandita. Sebbene col termine "telescopio" si indichi solitamente il telescopio ottico, operante nelle frequenze della luce visibile, esistono telescopi sensibili anche alle altre frequenze dello spettro elettromagnetico. (it)
  • Un télescope (du grec τηλε (tele) signifiant « loin » et σκοπεῖν (skopein) signifiant « regarder, voir ») est un instrument d'optique permettant d'augmenter la luminosité ainsi que la taille apparente des objets à observer. Son rôle de récepteur de lumière est souvent plus important que son grossissement optique, il permet d'apercevoir des objets célestes ponctuels difficilement perceptibles ou invisibles à l'œil nu. (fr)
  • Телеско́п (от др.-греч. τῆλε [tele] — далеко + σκοπέω [skopeo] — смотрю) — прибор, с помощью которого можно наблюдать отдаленные объекты путём сбора электромагнитного излучения (например, видимого света). Существуют телескопы для всех диапазонов электромагнитного спектра: * оптические телескопы, * радиотелескопы, * рентгеновские телескопы, * гамма-телескопы. Кроме того, детекторы нейтрино часто называют нейтринными телескопами. Также, телескопами могут называть детекторы гравитационных волн. (ru)
  • Teleskop (gr. tēle-skópos – daleko widzący) – narzędzie, które służy do obserwacji odległych obiektów poprzez zbieranie promieniowania elektromagnetycznego (np. światła widzialnego). Pierwsze znane praktyczne teleskopy zostały skonstruowane przy użyciu szklanych soczewek w Holandii na początku XVII wieku przez Hansa Lippersheya, a wkrótce potem przez Galileusza we Włoszech. Znalazły one zastosowanie w działaniach militarnych i w astronomii. (pl)
rdfs:label
  • مقراب (ar)
  • Teleskop (de)
  • Telescopio (es)
  • Telescope (en)
  • Telescopio (it)
  • Télescope (fr)
  • 望遠鏡 (ja)
  • Telescoop (optica) (nl)
  • Telescópio (pt)
  • Teleskop (pl)
  • Телескоп (ru)
  • 望远镜 (zh)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:knownFor of
is dbo:product of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:instrumentType of
is dbp:telescope1Name of
is dbp:telescope2Name of
is dbp:telescope3Name of
is dbp:telescope4Name of
is dbp:telescope5Name of
is dbp:telescope8Name of
is http://purl.org/linguistics/gold/hypernym of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of