| dbpedia-owl:abstract
|
- Tatting is a technique for handcrafting a particularly durable lace constructed by a series of knots and loops. Tatting can be used to make lace edging as well as doilies, collars, and other decorative pieces. The lace is formed by a pattern of rings and chains formed from a series of cow hitch, or half-hitch knots, called double stitches (ds), over a core thread. Gaps can be left between the stitches to form picots, which are used for practical construction as well as decorative effect. Tatting dates to the early 19th century. The term for tatting in most European languages is derived from French frivolité, which refers to the purely decorative nature of the textiles produced by this technique. The technique was developed to imitate point lace.
- Occhi (it. Augen) ist eine Handarbeitstechnik, bei der mittels des auf ein Schiffchen aufgewickelten Fadens Spitzen hergestellt werden. Da die einzelnen Glieder der Spitze wie kleine Augen aussehen, nennt sich diese Technik „Occhi“.
- El frivolité es una variedad muy curiosa de encaje o pasamanería. También se le llama encaje a la lanzadera, tatting, occhi e incluso makuk (Oriente). Consiste en montar una sucesión de nudos y baguillas sobre un único hilo con ayuda de una o dos lanzaderas.
- Il chiacchierino è un tipo di merletto costruito con una serie di anelli, nodi e catene. Pizzo da decorazione adatto a bordure, serve a rifinire centrini, tende e colletti. Caratteristici di questa tecnica sono occhielli di filo ricoperti a punto festone e i pippiolini, piccole sporgenze che formano elementi decorativi. In alcuni paesi prende il nome della navettina: in oriente mekouk, in Germania schiffchenarbeit o più comunemente occhi, mentre in Inghilterra è tatting che significa, similmente all'italiano, parlare sottovoce fittamente. Di non chiara origine, forse francese, col termine frivolitè, vede il primo pezzo giuntoci risalire al 1750, fu un pizzo molto in voga nell'epoca vittoriana, con un ritorno di moda nel XX secolo, nel periodo tra le due guerre.
- タティングレース(Tatting Lace)は、シャトルと呼ばれる舟形の小さな糸巻きに巻いた糸を使って結び目を作っていくレースの技法。タティング、タッチングレース、シャトルレースとも呼ばれる。
- Nupereller er en håndarbeidsteknikk hvor man lager blonder av ringer og buer som igjen er laget av knuter. Som oftest blir en liten skyttel benyttet, men det er mulig å lage slikt med en nål. Ved hjelp av en skyttel kan en lage ringer. Med en skyttel og tråden fra garnnøstet kan en lage ringer og buer. To skytler gjør det mulig å lage ringer på ringer. Det er best å bruka en fast tråd. Heklegarn er ofte godt egnet. Teknikken egner seg til blonder. Den kan brukes til bokmerke, duker o.l.
- Frywolitki to rodzaj koronki artystycznej (nazywane są inaczej koronką czółenkową) wykonywanej z cienkiej nici (bawełnianej, jedwabnej, poliestrowej) za pomocą specjalnych czółenek lub igły i szydełka. Dzięki użyciu cienkiej nici, całość wygląda bardzo delikatnie (i to prawdopodobnie wyjaśnia pochodzenie nazwy tej koronki – od łacińskiego frywolus – delikatny, kruchy), choć równocześnie jest niezwykle trwała (znacznie trwalsza niż porównywalna koronka szydełkowa). Technika ta prawdopodobnie była znana już w czasach starożytnych (Egipt, Chiny). W Europie była bardzo popularna w wiekach XVII-XVIII, kiedy to też zostały sprowadzone do Polski. Prawdopodobnie ze względu na używane (dość drogie) nici, oraz na bardzo wymyślne i bogato zdobione wówczas czółenka, była to technika bardzo popularna na dworach szlacheckich i magnackich, natomiast w uboższych sferach - nieznana. Podstawowymi elementami frywolitek są węzły, słupki i pikotki, za pomocą których tworzy się kółka i łuczki. Najczęściej spotykanymi wyrobami frywolitkowymi są serwetki, kołnierzyki, wstawki koronkowe i biżuteria (w szczególności obróżki i naszyjniki).
- Frivolitet är en textilteknik där en spets av bomullstråd knyts med hjälp av en skyttel.
- Фриволите (от фр. Frivole — пустой, легкомысленный) — техника плетения ручного кружева при помощи специальных челноков. Родиной фриволите одни исследователи считают Италию, другие считают, что оно зародилось в странах Азии. В Россию кружево фриволите пришло из Франции, сохранив свое французское название. Особенно модным челночное кружево на Руси было в XVIII веке. Кружево фриволите применяется для отделки различных предметов одежды, для создания салфеток, украшения скатертей, покрывал и т. д. Также в технике фриволите можно изготовить различную бижутерию: серьги, браслеты, колье. Для изготовления украшений в кружево фриволите вплетают бисер и бусины. На основе классического фриволите недавно зародилась новая техника — анкарс. Увидев эту статью, я не смогла удержаться от следующих замечаний. Челночное кружево в XVIII веке не только не было модным на Руси - оно, видимо, было практически неизвестно в то время. В русской портретной живописи, относящейся к этому времени (а она достаточно широко представлена и в музеях, и в художественных альбомах, и в Интернете) мне не удалось обнаружить ни одной детали костюма, выполненной в этой технике. Не упоминается фриволите и в русской художественной литературе того времени. Мне кажется, что для "модного кружева" это довольно странно. Кружева, которые мы видим на портретах, "французские кружева", выполнены в технике, которую сейчас называют "кружевом на коклюшках". Эта техника, в отличие от фриволите, действительно была известна, распространена, она развивалась и даже получила статус "русской народной", хотя происходит вовсе не из России. Первые упоминания о фриволите в России можно найти в книгах по рукоделию, вышедших в 80-х годах XIX века. Что касается истории возникновения фриволите вообще, действительно, существуют разные мнения. Наиболее обоснованным мне кажется мнение о том, что техника зародилась в восточных странах, оттуда (из колоний)попала в Англию, где получила значительное развитие. Те схемы, которые мы сейчас называем схемами "классического фриволите", были разработаны именно там. Есть мнение, что в то время кружево фриволите выполняли не челноками, а иглой, с помощью которой плели те же узлы, используя иглу вместо челнока. Техника "фриволите иглой" существует и сейчас. По этой версии "фриволите челноками" появилось в XIX веке. В европейской портретной живописи XVIII века можно встретить сюжет "дама с челноком", например, - Queen Charlotte and her daughter By Benjamin West (1738-1820), Hangs in St/Jame’s Palace, London, Nattier Jean-Mars (D’Apres), 1685-1766, Mari-Adelaide de France, dite madame Adelaide It hangs in the Palace of Versailles. The Duchess of Albemarle By Sir Joshua Reynolds (1723-1792), National Gallery, London и другие, более подробную информацию можно поулучить здесь: http://www. krugosvet. ru/taxonomy/term/38 Историю развития фриволите в других странах можно отследить в Интернете, используя английское название этой техники "shuttle tatting" - челночное кружево. О технике АНКАРС я, как ее автор, рассказываю подробно на своем сайте http://rina-ankars. narod. ru
|
| rdfs:comment
|
- Occhi (it. Augen) ist eine Handarbeitstechnik, bei der mittels des auf ein Schiffchen aufgewickelten Fadens Spitzen hergestellt werden. Da die einzelnen Glieder der Spitze wie kleine Augen aussehen, nennt sich diese Technik „Occhi“.
- El frivolité es una variedad muy curiosa de encaje o pasamanería. También se le llama encaje a la lanzadera, tatting, occhi e incluso makuk (Oriente). Consiste en montar una sucesión de nudos y baguillas sobre un único hilo con ayuda de una o dos lanzaderas.
- タティングレース(Tatting Lace)は、シャトルと呼ばれる舟形の小さな糸巻きに巻いた糸を使って結び目を作っていくレースの技法。タティング、タッチングレース、シャトルレースとも呼ばれる。
- Nupereller er en håndarbeidsteknikk hvor man lager blonder av ringer og buer som igjen er laget av knuter. Som oftest blir en liten skyttel benyttet, men det er mulig å lage slikt med en nål. Ved hjelp av en skyttel kan en lage ringer. Med en skyttel og tråden fra garnnøstet kan en lage ringer og buer. To skytler gjør det mulig å lage ringer på ringer. Det er best å bruka en fast tråd. Heklegarn er ofte godt egnet. Teknikken egner seg til blonder. Den kan brukes til bokmerke, duker o.l.
- Frivolitet är en textilteknik där en spets av bomullstråd knyts med hjälp av en skyttel.
- Tatting is a technique for handcrafting a particularly durable lace constructed by a series of knots and loops. Tatting can be used to make lace edging as well as doilies, collars, and other decorative pieces. The lace is formed by a pattern of rings and chains formed from a series of cow hitch, or half-hitch knots, called double stitches (ds), over a core thread. Gaps can be left between the stitches to form picots, which are used for practical construction as well as decorative effect.
- Il chiacchierino è un tipo di merletto costruito con una serie di anelli, nodi e catene. Pizzo da decorazione adatto a bordure, serve a rifinire centrini, tende e colletti. Caratteristici di questa tecnica sono occhielli di filo ricoperti a punto festone e i pippiolini, piccole sporgenze che formano elementi decorativi.
- Frywolitki to rodzaj koronki artystycznej (nazywane są inaczej koronką czółenkową) wykonywanej z cienkiej nici (bawełnianej, jedwabnej, poliestrowej) za pomocą specjalnych czółenek lub igły i szydełka. Dzięki użyciu cienkiej nici, całość wygląda bardzo delikatnie (i to prawdopodobnie wyjaśnia pochodzenie nazwy tej koronki – od łacińskiego frywolus – delikatny, kruchy), choć równocześnie jest niezwykle trwała (znacznie trwalsza niż porównywalna koronka szydełkowa).
- Фриволите (от фр. Frivole — пустой, легкомысленный) — техника плетения ручного кружева при помощи специальных челноков. Родиной фриволите одни исследователи считают Италию, другие считают, что оно зародилось в странах Азии. В Россию кружево фриволите пришло из Франции, сохранив свое французское название. Особенно модным челночное кружево на Руси было в XVIII веке. Кружево фриволите применяется для отделки различных предметов одежды, для создания салфеток, украшения скатертей, покрывал и т. д.
|