| dbpprop:abstract
|
- The Tao Te Ching or Dao De Jing, originally known as Laozi, is a Chinese classic text. Its name comes from the opening words of its two sections: 道 dào "way," Chapter 1, and 德 dé "virtue," Chapter 38, plus 經 jīng "classic. " According to tradition, it was written around the 6th century BC by the sage Laozi (or Lao Tzu, "Old Master"), a record-keeper at the Zhou Dynasty court, by whose name the text is known in China. The text's true authorship and date of composition or compilation are still debated. The Tao Te Ching is fundamental to the Philosophical Taoism and strongly influenced other schools, such as Legalism and Neo-Confucianism. This ancient book is also central in Chinese religion, not only for Religious Taoism but Chinese Buddhism, which when first introduced into China was largely interpreted through the use of Taoist words and concepts. Many Chinese artists, including poets, painters, calligraphers, and even gardeners have used the Tao Te Ching as a source of inspiration. Its influence has also spread widely outside East Asia, aided by hundreds of translations into Western languages. The Wade-Giles romanization, Tao Te Ching, dates back to early English transliterations in the late 19th century, and many people continue using it, especially for words and phrases that have become well-established in English. The pinyin romanization Daodejing originated in the late 20th century, and this romanization is becoming increasingly popular, having been adopted as the official system by the Chinese government. See Daoism-Taoism romanization issue for more information.
- Das Daodejing ist eine Sammlung von Spruchkapiteln, die dem legendären Weisen Lǎozǐ zugeschrieben wird. Die Entstehungsgeschichte ist ungewiss und Gegenstand sinologischer Forschung. Ungeachtet weiterer Übersetzungen bedeuten Dào „Weg, Prinzip“ und „Sinn“, und Dé „Kraft, Leben“ und „Charisma, Tugend, Güte“. Jīng bezeichnet einen Leitfaden bzw. eine klassische Textsammlung. Die beiden namengebenden Begriffe stehen für etwas Unaussprechliches, auf dessen eigentliche Bedeutung das Buch hindeuten möchte. Aus diesem Grund werden sie auch oft unübersetzt belassen. Das Werk gilt als die Gründungsschrift des Daoismus. Obwohl dieser verschiedene Strömungen umfasst, die sich vom Dàodéjīng erheblich unterscheiden können, wird es von den Anhängern aller daoistischen Schulen als kanonischer, heiliger Text angesehen.
- El Daodejing, també anomenat Laozi (xinès 老子, pinyin Lǎozǐ), és un text clàssic xinès atribuït al savi Laozi que desenvolupa el pensament anomenat més endavant daoisme (taoisme).
- Tao te ťing, zhruba překládaná jako Kniha o Tao a ctnosti nebo Kniha o Cestě (Tao) a její Síle (Te), je základní knihou taoismu. Její autorství se v legendách připisuje Starému mistru, jenž ji údajně sepsal kolem roku 600 př. n. l. Název Tao te ťing je pozdějšího data, až z doby dynastie Chan (206–220 př. n. l. ), kdy byla řada klasických textů restituována. Původně (jako většina starověkých textů) nesla jen jméno svého původce. Slovo ťing znamená „posvátná kniha“, „morální kánon“ (buddhisté později tento termín používali ve významu „sútra“). Historik S’-ma Čchien popisuje vznik knihy takto: „Lao-c´ pěstoval tao a ctnost. Učil, že člověk se má snažit skrýt a zůstat beze jména. Žil dlouhá léta v království Čou. Když viděl, jak dynastie upadá, opustil zemi. Došel k pomeznímu průsmyku Chan-ku. Strážce průsmyku jej s radostí přijal a řekl: Pane, vidím, že hodláte odejít do ústraní. Nemohl byste předtím sepsat knihu pro mé poučení? Na to sepsal Lao-c´ o dvou dílech, něco přes pět tisíc slov, v němž vyložil zásady své nauky o tao a ctnosti. Pak odešel. Nikdo neví, kde ukončil své dny … Lao-c´ byl mudrc, který toužil žít ve skrytosti …“ Je však i možné, že kniha má dva autory (dle částí). Někteří textologové dokonce tvrdí, že jde o sbírku textů. Poslední názor je však zejména pro vysokou myšlenkovou a metaforickou provázanost v dnešní době téměř překonaný. Kniha má 81 textů a je rozdělena na dvě části. První část se zabývá otázkami ontologie, metafyziky a světatvorby, druhá část pojednává zejména o politické tematice, zabývá se správnou vládou, některé části (například kapitola 80) jsou zcela utopické. Obsáhlý výklad Tao te ťing v češtině nalezneme u Egona Bondyho: Čínská filosofie, Oldřicha Krále: Čínská filosofie, nebo u Anne Cheng: Dějiny čínského myšlení. V češtině existuje několik překladů Tao te ťing. Některé překlady jsou dokonce sinologické, jako například překlad Krebsové, nebo Krále. Králův překlad, jež vyšel v roce 1971, patří k těm nejčtivějším a přitom odborným pracím, překlad Krebsové z téhož roku je naopak filosoficky promyšlený a obsahuje množství komentářů.
- El Dào Dé Jing es el libro más importante del pensamiento Taoísta y de la filosofía taoísta. El libro, según dice la leyenda, fue escrito alrededor del año 600 a. C. y su autor es Laozi (WG Lao Tzu, también trasliterado como Lao Tse, "Viejo Maestro"), de quien se dice fuera un archivista de la Corte Imperial durante la dinastía Zhou. La autenticidad de estos detalles, sin embargo, es aún objeto de discusión. El nombre Dào Dé Jing puede traducirse como "El libro del Camino y de su Virtud" (véase más abajo sobre las dificultades de traducción). El Tao Te Ching describe una fuerza, llamada el Dào (Tao), que es el orden del mundo. Es una fuerza de contradicción, y representa todas las cosas del universo. Es un libro muy corto; tiene sólo 81 capítulos de una página cada uno. Fundamentalmente está dirigido en dos sentidos. Uno es la transmisión de la idea de Tao y de la manera de obrar del "hombre santo" o "sabio" que la llega a conocer. Por otra parte el Tao Te Ching aconseja a los gobernantes para regir de forma sabia. Este breve y enigmático libro es uno de los más importantes en la filosofía y la religión chinas, fundamento del taoísmo, pero con una clara impronta en el budismo Chán, pues este último comparte muchos conceptos del taoísmo. En China la filosofía de la naturaleza y la visión del mundo están impregnadas del pensamiento taoísta y así muchos artistas, pintores, calígrafos y hasta jardineros han usado este libro como fuente de inspiración. Su influencia se ha esparcido también más allá del Lejano Oriente, ayudada por las muchas traducciones diferentes del texto a lenguas occidentales.
- Daodejing, "Tien ja hyveen klassikko (jing)", on Laozin kirjoittamana pidetty uskonnollis-filosofinen teos, joka on tunnetuin taolaisuuden pyhistä kirjoituksista. Alun perin kirja tunnettiin nimella Laozi (Laotse) tekijänsä mukaan. Se jaetaan osiin Dao ja De. Varhaisimmassa Mawangduista (馬王堆) löydetyssä Daodejingissä osat ovat toisin päin. Kirja kuvaa daoa, jota ei oikeastaan voi sanoin kuvailla, ja ohjaa toimimaan harmoniassa daon kanssa. Dao on ikään kuin tapa millä asiat ikuisesti toimivat. Wuwei on keskeinen käsite daossa, se merkitsee teotonta toimintaa. Vaikkei mitään tehdä, ei silti mitään jää tekemättä, sillä aineeton ei-olevainen ikuisesti toimii ja synnyttää, eikä sitä aineettomuutensa vuoksi mikään voi vaurioittaa tai hävittää. Toinen keskeinen käsite on "veistämätön puu", joka tarkoitaa lähinnä alkutilaa, yksinkertaisuutta.
- Le Tao Tö King ou Tao-Te-King ou Daodejing est un ouvrage classique chinois qui, selon la tradition, fut écrit autour de 600 av. J. -C. par Lao Tseu, le sage fondateur du taoïsme, dont l'existence historique est contestée par la majorité des spécialistes contemporains de la philosophie et de la littérature chinoises.
- Fájl:Yin yang. svg Yin és yang A Tao Te King, azaz Az Út és Erény Könyve az a könyv, amelyben a taoizmus mestere, Lao-ce könnyen megjegyezhető formában összegezte a tao szerinti élet tanításait. A könyv legfontosabb üzenete a követendő úttal, a taóval való harmónia keresésének keretbe foglalása. A könyvnek nincsen vallásos tartalma, amennyiben a taót nem tekintjük vallásnak. Valójában azonban magát a taóval való foglalatosságot természetvallásnak tartják, amely túlmutat isteneken és angyalokon, és a teremtő őserő törvényei szerinti életmódot tartja követendőnek.
- Il Tao Te Ching o Dàodéjīng, in cinese 道德經 [ [?]], è un'opera breve di soli 5.000 caratteri. Si compone di ottantuno capitoletti e per la sua difficoltà di interpretazione continua ad essere studiato e commentato. Il libro è oscurissimo, criptico, a volte ambiguo. A ciò si aggiunge il sospetto che le tavolette dalle quali era composto, mal rilegate, si slegassero frequentemente, in modo tale che blocchi di caratteri si mescolassero nel tramandarlo: da qui il sorgere di numerose questioni critiche e interpretative. Il testo permette di affrontare diversi piani di lettura e d'interpretazione. L'opera è stata composta in una fase storica non ben delineata. Per secoli gli studiosi l'hanno attribuita al saggio Laozi, ma,in primo luogo, non vi è attestazione storica dell'esistenza dell'uomo, nemmeno lo storico cinese Suma Qian si dice certo del personaggio, inoltre il testo ha subito numerosi rimaneggiamenti sino al primo periodo Han (206 a.C.-220 d.C.). Tuttavia, l' esistenza del testo non è attestata prima del 250 a.C. Il periodo tra il 403 a.C. ed il 256 a.C. , chiamato degli Stati combattenti, fu un'epoca durante la quale i vari sovrani cinesi si dichiaravano guerra continuamente. Età violenta ma che, nonostante ciò, risultò essere l'apice della creatività del pensiero cinese. La tradizione racconta che Lao Zi decise di allontanarsi dalla corte Zhou perché, stanco delle lotte e del disordine, desiderava tranquillità. Partì con il suo bufalo ed arrivò al confine del suo stato dove venne fermato dal guardiano del valico, chiamato anche Yin del valico . Il guardiano riconobbe Lao Zi e gli disse che non poteva andarsene prima di aver lasciato un segno tangibile della sua saggezza. Fu in questa occasione che Lao Zi compose il Tao Te Ching. Finito di scrivere, Lao Zi se ne andò e di lui non si seppe più niente.
- 老子道徳経（ろうしどうとくきょう） [ファイル:Loudspeaker. svg 中国語（ヘルプ・ファイル）] は、中国の春秋時代の思想家老子が書いたと伝えられる書。本来の名称は老子道德經（漢字制限（当用漢字、常用漢字、教育漢字）で現表記）。単に『老子』とも『道徳経』とも表記される。『荘子』と並ぶ道家の代表的書物。道教では『道徳真経』ともいう。
- Het boek Tao Te Ching of Daodejing is een van de belangrijkste geschriften van het taoïsme, dat naast het confucianisme en boeddhisme een van de grote drie Chinese filosofieën is. Het boek stamt uit de 6e eeuw v. Chr. De teksten zijn eerst mondeling overgeleverd en rond 300 voor Christus opgeschreven. Alhoewel het niet duidelijk is of het werk afkomstig is van één of meerdere auteurs, wordt Laozi ('meester Lao' of 'oude meester') meestal beschouwd als de schrijver.
- Dàodéjīng, som grovt kan oversettes til Boken om Veien og dens dyd (se under om hvordan oversette tittelen) er en gammel kinesisk tekst. Den tradisjonelle historien er at boken ble skrevet rundt 600 f. Kr av en vismann kalt Lǎozǐ (også skrevet Lao Tse, Lao Tsu, Lao Tzu, som betyr «Gammel Mester»), en historiker i keiserens hoff under Zhou-dynastiet. En nøyere gjennomlesning antyder imidlertid at teksten er en samling maksimer med felles tema. Hvilket år verket egentlig ble skrevet/samlet i, og hvem som gjorde det, er fortsatt gjenstand for debatt. Dette korte arbeidet er et av de viktigste i kinesisk filosofi og religion, spesielt i taoismen. Verket er også viktig i buddhismen, som er en indisk religion, fordi buddhismen delte mange ord og konsepter med taoismen før den utviklet seg til kinesisk buddhisme. Da kinesiske lærde først støtte på buddhismen, så de faktisk bare på den som en utenlandsk ekvivalent til taoismen. Mange kinesiske kunstnere, både poeter, malere, kaligrafikere og gartnere, har brukt denne boken som inspirasjonskilde. Dens innvirkning har spredt seg langt ut fra det fjerne Østen, hjulpet av mange vestlige oversettelser av boken.
- Daodejing, pełna nazwa Laozi Daodejing, w skrócie Laozi (typowa starochińska maniera nazywania dzieła nazwiskiem autora), najczęściej tłumaczona jako Księga Drogi i Cnoty, uznawana niekiedy za pierwszą filozoficzną księgę w języku chińskim. Jest częścią podstawowego kanonu taoizmu, systemu religijno-filozoficznego, który narodził się w Chinach za panowania dynastii Zhou. Legenda, zapisana i krytycznie omówiona przez historyka Sima Qiana], głosi, że autor Daodejingu, Laozi urodzony w r. 604 p.n.e. , w wieku lat 72 lub 81 opuścił dwór jednego z chińskich królów państwa Zhou, nie zgadzając się z polityką dworską. Król po kilku tygodniach posłał za nim swojego oficera, aby sprowadził mędrca z powrotem. Laozi odmówił powrotu na dwór króla, ale aby uratować oficera przed śmiercią za niewykonanie rozkazu napisał na zwojach jedwabiu wszystkie rady, do których miał się stosować władca. Ów zwój to właśnie Daodejing'. Istnieją też inne wersje tej legendy. Wielu współczesnych badaczy wątpi w to, czy Laozi był w ogóle postacia historyczną. Do dziś nie udało się ustalić daty powstania tego jednego z najbardziej tajemniczych dzieł napisanych ludzką ręką. Argumenty na to, że nie mogło ono wyjść spod ręki jednego autora również nie znalazły jednoznacznego potwierdzenia. Najstarsze zachowane dwa egzemplarze księgi, znalezione w Mawangdui, pochodzą z lat 206-195 p.n.e. Naukowcy z reguły utrzymują, że nie powstała ona wcześniej niż w IV, albo nawet w III wieku p.n.e. , co wykluczałoby bezpośrednie autorstwo (legendarnego) Laozi. Pierwszy kompletny przekład Daodejing na język europejski ukazał się we Francji w 1842 roku. Obiegowa opinia głosi, że jedynie Biblia doczekała się większej liczby tłumaczeń na język angielski. Także na język polski księga była tłumaczona wielokrotnie (zob. niżej).
- O Tao Te Ching (道德經), ou Dao de Jing, comumente traduzido pelo nome de "O Livro do Caminho e da sua Virtude", é um dos antigos escritos chineses mais conhecidos e importantes. A tradição diz que o livro foi escrito em cerca de 600 a.C. por um sábio que viveu na Dinastia Zhou chamado Lao Tzi ("Velho Mestre"), como um livro de provérbios relacionados com o Tao, e que acabou servindo como obra inspiradora para diversas religiões e filosofias, em especial o Taoísmo e o Budismo Chan (e sua versão japonesa o Zen).
- Fişier:The Immortal Soul of the Taoist Adept. PNG Spiritul nemuritor al taoistului Tao Te Ching (Tao Te King sau Dao De Jing) este un text clasic chinez, scris cam prin 600 î. Hr. şi atribuit lui Lao Zi. Este una din scrierile de referinţă ale filozofiei chineze, deoarece a stat la baza taoismului.
- Дао Дэ Цзин — основополагающий источник даосского учения и один из выдающихся памятников китайской мысли, оказавший большое влияние на культуру Китая и всего мира. Основная идея этого произведения — понятие дао — трактуется как естественный порядок вещей, не допускающий постороннего вмешательства, «небесная воля» или «чистое небытие». Споры о содержании книги и её авторе продолжаются до сих пор. Утверждается (Alan K.L. Chan, The Daode Jing and its tradition, in Daoism Handbook, ed. Livia Kohn, 2000), что общее количество классических комментариев к ДДЦ достигает 700, из которых на данный момент сохранилось 350. Количество комментариев на японском языке около 250.
- Daodejing är en kinesisk samling korta aforismer och taoismens mest kända urkund. Hela texten omfattar i original endast 5467 ord och kretsar kring begreppen dao, "väg" (som på japanska blivit to i shinto, "gudarnas väg") och de, "dygd". Enligt traditionen skall den ha författats på 600-talet f. Kr. av Lao Zi, "Den gamle", som ska ha varit en tjänsteman vid det kungliga hovet som tröttnat på palatslivets intriger och småskurenhet och anträtt en resa till ödemarkerna i väster. När han skulle passera Kinas gräns bad en gränsvakt honom att skriva ned sin vishet. Resultatet blev då denna bok. Svenska översättningar har gjorts av Erik Folke, Alf Henriksson, Gordon Sandgren, Stefan Stenudd och Göran Malmqvist.
- Tao Te Ching Antik bir Çince metindir. Tao "yol", Te "erdem", Ching ise kitap, öğreti anlamına gelir. Tao Te Ching "Yol ve onun erdemlerinin kitabı" olarak çevrilebilir. Laozi tarafından kaleme alınmış bir kitaptır. Söylenceye göre M. Ö. 600 dolaylarında yazılmıştır. 5000 kelimeden (5000 Çince karakter, 12 puntoyla A4 kağıda basıldığında 6-7 sayfa eder) oluşan, Tao ve Te olmak üzere iki bölüme ayrılan kitap, bir felsefi akım ve bir din olarak kabul edilen Taoculuğun (Daoizm) temel kaynağıdır. Taoculuğun dışında Budizm, Neo Konfüçyüsçülük vb. çeşitli felsefi ve dinsel ekollerde derin etkiler bırakmıştır. Bu kısa kitap 2500 yıl öncesinin Çincesiyle yazılmış olduğu için anlaşılması Çinliler için bile oldukça zor bir metin. Üstelik yazar felsefi ve metafizik konuları anlatırken oldukça mistik bir dil kullanmıştır. Ancak bu zorluk kitaba olan ilgiyi daha artırır niteliktedir. Çin, Tayvan gibi ülkelerin kitapçılarında Tao Te Ching'in onlarca değişik yorumunu bir arada bulmak mümkündür. Aynı durumla kitabın yabancı dillere çevrilmesinde de karşılaşıyoruz. Türkçe'de Tao Te Ching'in birkaç değişik çevirisi bulunmaktadır. İngilizce Wikipedia'ya göre ise Tao te Ching, İncil'den sonra yabancı dillere en fazla çevirilmiş ikinci kitaptır.
- Да́о Де Цзін (кит. трад. 道德經, спрощ. 道德经, піньїнь Dào Dé Jīng)- один з найвідоміших класичних філософських творів Китаю, приписаний Лао-Цзи (VI — V вв. до н. э.). Є важливим джерелом традиції даосизму. Рукопис містить 5 000 іероглифів, складається з 81 вірша.
- 《道德经》，原称《老子》，又称《道德真经》、《五千言》，是中国古代先秦诸子分家前的一部著作，为其时诸子所共仰，传说是春秋时期的老子李耳（似是作者、注释者、传抄者的集合体）所撰写，是道家哲学思想的重要来源。 道德经分上下两篇，原文上篇《德经》、下篇《道经》，不分章，后改为《道经》在前，《德经》在后，并分为81章。是中国历史上首部完整的哲学著作。现在可以看到的最初的版本，是1993年湖北荆门郭店楚墓出土的竹简《老子》。1973年长沙马王堆3号汉墓出土的甲乙两种帛书《老子》，是西汉初年的版本，把《德经》放在《道经》之前，也受到学者的重视。 《道德經》常會被歸屬為道教學說。其實哲學上的道家，和宗教上的道教，是不能混為一談的，但《道德經》作為道教基本教義的重要構成之一，被道教視為重要經典，其作者老子也被道教視為至上的三清尊神之一道德天尊的化身，又稱太上老君，所以應該說道教吸納了道家思想，道家思想完善了道教。同时，前面所说的哲学，并不能涵括《道德经》（修身立命、治国安邦、出世入世）的全貌。 《道德经》提出了“无为而治”的主张，成为中国历史上某些朝代，如西汉初的治国方略，在经济上可以缓解人民的压力，对早期中国的稳定起到过一定作用。历史上《道德经》注者如云，甚至有几位皇帝都为其作注。 唐贞观二十一年（647），译《道德经》为梵文，传入东天竺；唐开元二十二年（735），唐玄宗亲注《老子》。日本使者名代，请《老子经》及老子“天尊像”归国，对日本社会发展产生过影响。
|
| rdfs:comment
|
- The Tao Te Ching or Dao De Jing, originally known as Laozi, is a Chinese classic text. Its name comes from the opening words of its two sections: 道 dào "way," Chapter 1, and 德 dé "virtue," Chapter 38, plus 經 jīng "classic. " According to tradition, it was written around the 6th century BC by the sage Laozi (or Lao Tzu, "Old Master"), a record-keeper at the Zhou Dynasty court, by whose name the text is known in China.
- Das Daodejing ist eine Sammlung von Spruchkapiteln, die dem legendären Weisen Lǎozǐ zugeschrieben wird. Die Entstehungsgeschichte ist ungewiss und Gegenstand sinologischer Forschung. Ungeachtet weiterer Übersetzungen bedeuten Dào „Weg, Prinzip“ und „Sinn“, und Dé „Kraft, Leben“ und „Charisma, Tugend, Güte“. Jīng bezeichnet einen Leitfaden bzw. eine klassische Textsammlung.
- El Daodejing, també anomenat Laozi (xinès 老子, pinyin Lǎozǐ), és un text clàssic xinès atribuït al savi Laozi que desenvolupa el pensament anomenat més endavant daoisme (taoisme).
- Tao te ťing, zhruba překládaná jako Kniha o Tao a ctnosti nebo Kniha o Cestě (Tao) a její Síle (Te), je základní knihou taoismu. Její autorství se v legendách připisuje Starému mistru, jenž ji údajně sepsal kolem roku 600 př. n. l. Název Tao te ťing je pozdějšího data, až z doby dynastie Chan (206–220 př. n. l. ), kdy byla řada klasických textů restituována. Původně (jako většina starověkých textů) nesla jen jméno svého původce.
- El Dào Dé Jing es el libro más importante del pensamiento Taoísta y de la filosofía taoísta. El libro, según dice la leyenda, fue escrito alrededor del año 600 a. C. y su autor es Laozi (WG Lao Tzu, también trasliterado como Lao Tse, "Viejo Maestro"), de quien se dice fuera un archivista de la Corte Imperial durante la dinastía Zhou. La autenticidad de estos detalles, sin embargo, es aún objeto de discusión.
- Daodejing, "Tien ja hyveen klassikko (jing)", on Laozin kirjoittamana pidetty uskonnollis-filosofinen teos, joka on tunnetuin taolaisuuden pyhistä kirjoituksista. Alun perin kirja tunnettiin nimella Laozi (Laotse) tekijänsä mukaan. Se jaetaan osiin Dao ja De. Varhaisimmassa Mawangduista (馬王堆) löydetyssä Daodejingissä osat ovat toisin päin. Kirja kuvaa daoa, jota ei oikeastaan voi sanoin kuvailla, ja ohjaa toimimaan harmoniassa daon kanssa.
- Le Tao Tö King ou Tao-Te-King ou Daodejing est un ouvrage classique chinois qui, selon la tradition, fut écrit autour de 600 av. J. -C. par Lao Tseu, le sage fondateur du taoïsme, dont l'existence historique est contestée par la majorité des spécialistes contemporains de la philosophie et de la littérature chinoises.
- Fájl:Yin yang. svg Yin és yang A Tao Te King, azaz Az Út és Erény Könyve az a könyv, amelyben a taoizmus mestere, Lao-ce könnyen megjegyezhető formában összegezte a tao szerinti élet tanításait. A könyv legfontosabb üzenete a követendő úttal, a taóval való harmónia keresésének keretbe foglalása. A könyvnek nincsen vallásos tartalma, amennyiben a taót nem tekintjük vallásnak.
- Il Tao Te Ching o Dàodéjīng, in cinese 道德經 [ [?]], è un'opera breve di soli 5.000 caratteri. Si compone di ottantuno capitoletti e per la sua difficoltà di interpretazione continua ad essere studiato e commentato. Il libro è oscurissimo, criptico, a volte ambiguo.
- 老子道徳経（ろうしどうとくきょう） [ファイル:Loudspeaker. svg 中国語（ヘルプ・ファイル）] は、中国の春秋時代の思想家老子が書いたと伝えられる書。本来の名称は老子道德經（漢字制限（当用漢字、常用漢字、教育漢字）で現表記）。単に『老子』とも『道徳経』とも表記される。『荘子』と並ぶ道家の代表的書物。道教では『道徳真経』ともいう。
- Het boek Tao Te Ching of Daodejing is een van de belangrijkste geschriften van het taoïsme, dat naast het confucianisme en boeddhisme een van de grote drie Chinese filosofieën is. Het boek stamt uit de 6e eeuw v. Chr. De teksten zijn eerst mondeling overgeleverd en rond 300 voor Christus opgeschreven. Alhoewel het niet duidelijk is of het werk afkomstig is van één of meerdere auteurs, wordt Laozi ('meester Lao' of 'oude meester') meestal beschouwd als de schrijver.
- Dàodéjīng, som grovt kan oversettes til Boken om Veien og dens dyd (se under om hvordan oversette tittelen) er en gammel kinesisk tekst. Den tradisjonelle historien er at boken ble skrevet rundt 600 f. Kr av en vismann kalt Lǎozǐ (også skrevet Lao Tse, Lao Tsu, Lao Tzu, som betyr «Gammel Mester»), en historiker i keiserens hoff under Zhou-dynastiet. En nøyere gjennomlesning antyder imidlertid at teksten er en samling maksimer med felles tema.
- Daodejing, pełna nazwa Laozi Daodejing, w skrócie Laozi (typowa starochińska maniera nazywania dzieła nazwiskiem autora), najczęściej tłumaczona jako Księga Drogi i Cnoty, uznawana niekiedy za pierwszą filozoficzną księgę w języku chińskim. Jest częścią podstawowego kanonu taoizmu, systemu religijno-filozoficznego, który narodził się w Chinach za panowania dynastii Zhou.
- O Tao Te Ching (道德經), ou Dao de Jing, comumente traduzido pelo nome de "O Livro do Caminho e da sua Virtude", é um dos antigos escritos chineses mais conhecidos e importantes. A tradição diz que o livro foi escrito em cerca de 600 a.C.
- Fişier:The Immortal Soul of the Taoist Adept. PNG Spiritul nemuritor al taoistului Tao Te Ching (Tao Te King sau Dao De Jing) este un text clasic chinez, scris cam prin 600 î. Hr. şi atribuit lui Lao Zi. Este una din scrierile de referinţă ale filozofiei chineze, deoarece a stat la baza taoismului.
- Дао Дэ Цзин — основополагающий источник даосского учения и один из выдающихся памятников китайской мысли, оказавший большое влияние на культуру Китая и всего мира.
- Daodejing är en kinesisk samling korta aforismer och taoismens mest kända urkund. Hela texten omfattar i original endast 5467 ord och kretsar kring begreppen dao, "väg" (som på japanska blivit to i shinto, "gudarnas väg") och de, "dygd". Enligt traditionen skall den ha författats på 600-talet f. Kr. av Lao Zi, "Den gamle", som ska ha varit en tjänsteman vid det kungliga hovet som tröttnat på palatslivets intriger och småskurenhet och anträtt en resa till ödemarkerna i väster.
- Tao Te Ching Antik bir Çince metindir. Tao "yol", Te "erdem", Ching ise kitap, öğreti anlamına gelir. Tao Te Ching "Yol ve onun erdemlerinin kitabı" olarak çevrilebilir. Laozi tarafından kaleme alınmış bir kitaptır. Söylenceye göre M. Ö. 600 dolaylarında yazılmıştır.
- Да́о Де Цзін (кит. трад. 道德經, спрощ. 道德经, піньїнь Dào Dé Jīng)- один з найвідоміших класичних філософських творів Китаю, приписаний Лао-Цзи (VI — V вв. до н. э.). Є важливим джерелом традиції даосизму. Рукопис містить 5 000 іероглифів, складається з 81 вірша.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
