The Tanzimat, meaning reorganization of the Ottoman Empire, was a period of reformation that began in 1839 and ended with the First Constitutional Era in 1876. The Tanzimat reform era was characterized by various attempts to modernize the Ottoman Empire, to secure its territorial integrity against nationalist movements and aggressive powers.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • The Tanzimat, meaning reorganization of the Ottoman Empire, was a period of reformation that began in 1839 and ended with the First Constitutional Era in 1876. The Tanzimat reform era was characterized by various attempts to modernize the Ottoman Empire, to secure its territorial integrity against nationalist movements and aggressive powers. The reforms encouraged Ottomanism among the diverse ethnic groups of the Empire, attempting to stem the tide of nationalist movements within the Ottoman Empire. The reforms attempted to integrate non-Muslims and non-Turks more thoroughly into Ottoman society by enhancing their civil liberties and granting them equality throughout the Empire.
  • Als Tanzimat (osm. ‏تنظيمات‎; Anordnungen, Neuordnung) wird im allgemeinen die Periode tiefgreifender Reformen im Osmanischen Reich bezeichnet, die 1839 begann und 1876 mit der Annahme der Osmanischen Verfassung endete. Die Reformen liefen schließlich darauf hinaus, dass der Sultan auf seine unbeschränkten Rechte über Leben und Eigentum seiner Beamten verzichtete und die Ministerialressorts festgelegt, die zivilrechtliche Gleichheit aller Untertanen ausgesprochen sowie das Finanz-, Justiz- und Heerwesen reorganisiert wurden.
  • Pojem tanzímát označuje řadu reforem v Osmanské říši, vyhlášených sultánem Abdulmecidem roku 1839 v tzv. Gulhanském vznešeném dekretu. Jejich úkolem bylo reformovat soudnictví, hospodářství, školství a úřední aparát Osmanské říše, tak, aby byla říše schopna konkurovat Západu. Vyhlášením dekretu vstoupily reformy ihned v platnost. Jejich realizace však byla liknavá a v konečném důsledku tristní situaci Osmanského státu tyto reformy nevyřešily. Slovní spojení vychází z arabského jazyka. Tanzím je gerundiem od II. kmene slovesa nazama, tedy nazzama, které samo o sobě znamená uspořádat, organizovat. Tanzímát, jakožto plurál od tanzím má tedy význam uspořádání. Druhou částí spojení je substantivum deuri, tedy období. To pochází z arabského dawra. Tanzímát deuri můžeme tedy volně přeložit jakožto období reforem.
  • Tanzimat (تنظيمات), cuyo significado en turco es "regulación y organización", viene a definir el período entre 1839 y 1876 en el que en el seno del Imperio Otomano se ejecutó una política de renovación a todos los niveles, en un intento de modernizar el Imperio Otomano ante la presión de las potencias occidentales, a la par que procuró modernizar el aparato político, económico, burocrático y social que habían regido en la Sublime Puerta en los siglos anteriores.
  • Les Tanzimat furent une ère de réformes dans l'Empire ottoman qui durèrent de 1839 à 1876, date à laquelle fut promulguée la Constitution ottomane, suivie de l'élection d'un premier Parlement ottoman, dissous deux ans plus tard par le sultan Abdülhamid II, qui ne rétablit la constitution et le parlement qu'après la révolution des Jeunes-Turcs en 1908, après trente ans de stagnation et de monarchie absolue. Cet ambitieux projet fut lancé pour tenter de combattre le lent déclin de l'Empire qui avait vu son assiette territoriale se réduire et sa faiblesse s'accroître par rapport aux autres puissances européennes, faisant de lui "l'homme malade de l'Europe". Le sultan Mahmud II avait préfiguré ces réformes, notamment par une déclaration officielle de 1830 Je fais la distinction entre mes sujets, les musulmans à la mosquée, les chrétiens à l'église et les juifs à la synagogue, mais il n'y a pas de différence entre eux dans quelque autre mesure. Mon affection et mon sens de la justice pour tous parmi eux est fort et ils sont en vérité tous mes enfants. (Kaynar 1954, p.100, reprod. in Karal 1982) La première réforme, le Hatt-i Sharif de Gülhane (noble rescrit de la Maison des roses) de 1839, fut l'œuvre du Sultan Abdülmecid Ier. Cet édit dressait la liste et le cadre général des réformes à venir, qui furent supervisées par des bureaucrates instruits importés d'autres pays européens. Une bonne partie d'entre elles étaient des tentatives de greffer des bonnes pratiques européennes sur l'Empire : la conscription universelle, la réforme de l'enseignement, l'élimination de la corruption, l'égalité entre tous, quelle que soit leur religion. Un Conseil des ordonnances judiciaires (Meclis-i Ahkam-i Adliye) fut mis sur pied pour mettre en œuvre ces objectifs. Bien que ce rescrit ait été présenté à l'époque dans la presse occidentale, en France notamment, comme une constitution, il en était encore loin. La liberté de religion et de croyance n'était pas instituée d'une manière non équivoque, de même que l'égalité politique entre musulmans et non-musulmans. Dans la pratique, les communautés non-musulmanes reconnues bénéficiaient de la liberté de religion, certains non-musulmans remplissaient des fonctions auxiliaires au sein des institutions ottomanes, interprètes, envoyés spéciaux, mais aussi, d'une manière informelle, des Grecs, des Arméniens et des Juifs travaillaient comme médecins, secrétaires et conseillers pour divers sultans et notables pendant la première moitié du XIX siècle. En 1856 fut proclamé le Hatt-i Humayun (rescrit impérial) étendant l'application des réformes en garantissant l'égalité entre tous les citoyens ottomans sans distinction de religion, ce qui permettait dès lors aux non-musulmans d'entrer dans la fonction publique et de s'inscrire dans les écoles publiques tant militaires que civiles. Concrètement, en une décennie les non-musulmans représentèrent la moitié des diplomates ottomans en poste à l'étranger, des Grecs et des Arméniens furent nommés ambassadeurs à Londres, Paris, Bruxelles, Berlin, Vienne et Saint-Pétersbourg. Les réformes culminèrent avec la rédaction et l'entrée en vigueur le 23 novembre 1876 d'une Constitution ottomane contrôlant les pouvoirs autocratiques du sultan. Le nouveau Sultan Abdülhamid II la signa, mais ne mit pas longtemps avant de la suspendre, de même que le parlement ottoman, entamant ainsi trois décennies de contre-réformes conservatrices. Il faudra attendre la révolution de 1908 pour que la Constitution de 1876 soit remise en vigueur.
  • Tanzimat, significa riforme dell'Impero Ottomano. Fu un periodo di riorganizzazione che cominciò nel 1839 e terminò nel 1876, con il fine di modernizzare l'Impero, contrastare gli obiettivi indipendentisti delle diverse etnie che lo componevano, combatterne il lento declino internazionale. Le riforme incoraggiarono quindi l'"ottomanismo" (ispirato a Montesquieu e nato come movimento organizzato nel 1865), sforzandosi di integrare i non-musulmani e i non-turchi nella società ottomana, tutelando i loro diritti mediante l'applicazione del principio europeo di uguaglianza davanti alla legge. Più in generale, esse introdussero nell'Impero le conquiste europee nel campo delle tecnologie e delle scienze umane.
  • タンジマート(تنظيمات) とは、「タンジマーティ・ハイリエ（恩恵改革）」の略で、オスマン帝国が皇帝専制体制の下で西欧の市民社会の理念を導入する形で改革を目指したものである。 アブデュルメジト1世は、ムスタファ・レシト・パシャが起草したギュルハネ勅令で、ムスリム・非ムスリムにかかわらず、全ての帝国臣民は法の下で平等であること、全臣民の生命・名誉・財産の保障、裁判の公開などを実現。さらに、民衆を苦しめていたイルティザーム（徴税請負制度）は段階的に廃止された。この改革の集大成が1876年に発布されたミドハト憲法であった。これは、国会の開設など画期的な内容を持っていた。
  • Tanzimaat is de aanduiding van een belangrijke periode in de geschiedenis van het Osmaanse Rijk: 1839 - 1876. Op 3 november 1839 kondigde de regering van de nieuwe sultan Abdoel Mecit een decreet af, waarin hervormingen werden aangekondigd. Opsteller was de hervormingsgezinde minister van buitenlandse zaken, Moestafa Resit Pasja. Leven, eer en eigendom van de onderdanen zouden voortaan gelijkelijk worden beschermd, ongeacht hun godsdienstige gezindheid. Belastingen zouden door de staat worden geheven en geïnd, en niet worden verpacht. De dienstplicht zou worden ingevoerd. De hervormingen gedurende het Tanzimaat bleken onvoldoende. Hervormers werden steeds verdrongen door herstellers van oude waarden. Het verval van het Osmaanse Rijk kon niet worden gestopt. Uiteindelijk maakte de reactionaire sultan Abdoel Hamid II een einde aan de hervormingen, en daarmee op termijn aan het Osmaanse Rijk zelf.
  • Tanzimat to okres reform w Imperium ottomańskim w latach 1839 - 1876. Termin ten w języku osmańsko-tureckim oznacza,,reorganizację". Tanzimat powstał zarówno dzięki inicjatywie sułtanów Mahmuda II i Abdulmecida I jak i za sprawą inicjatywy doświadczonych na europejskich placówkach dyplomatycznych doradców: Ali Paszy, Midhata Paszy, Fuada Paszy oraz Raszida Paszy. Doszli do wniosku, że stare religijne i wojskowe instytucje nie były w stanie sprostać potrzebom imperium we współczesnym świecie. Większość symbolicznych zmian, takich jak zmiana ubiorów, miała na celu zmianę mentalności i sposobu zarządzania imperium. Wiele reform zostało bezpośrednio zapożyczonych od europejskich mocarstw. Reformy przewidywały powszechny pobór do wojska, zmianę systemu nauczania oraz miały na celu ukrócenie korupcji. Projekt zmian został wprowadzony w okresie gdy granice państwa zaczęły się zmniejszać, a wewnętrzna stabilność poczęła ustępować anarchii. Za datę dzienną rozpoczęcia Tanzimatu uważa się 3 listopada 1839 roku, kiedy to sułtan Abdulmecid I wydał statut dla rządu tureckiego, zwany Hatt-i Sharif. Celem wydania owego dokumentu było ujednolicenie większości instytucji i spowodowanie by administracja odnosiła sukcesy w zarządzaniu. Wszystkie prowincje imperium winny być zarządzane w podobny sposób. Zmierzano do regularnego poboru i gromadzenia podatków, do systematycznego poboru rekruta, chciano zapewnić ochronę życia, godności i własności obywatelom. Reformy: 1840 zreformowano Radę do Spraw Reform 1845 ustanowiono nową strukturę armii i wprowadzono obowiązek powszechnej służby wojskowej dla muzułmanów 1846 ustanowiono kodeks administracyjny, odebrano również duchowieństwu kontrolę nad szkolnictwem, przekazując szkoły podstawowe pod opiekę rządu. Nauka miała być bezpłatna 1847 stworzono sądy cywilne i karne mieszane w których zeznania muzułmanów traktowane były na równi ze świadectwami nie muzułmanów 1850 przyjęto wzorowany na francuskim kodeks handlowy 1852 roku dokonano nowej reformy administracyjnej dzieląc kraj na wilajety i sandżaki 1855 roku zniesiono haracz płacony przez chłopów 1856 przeprowadzono reorganizację mennicy państwowej i założono Bank Ottomański 1857 powstało Ministerstwo Oświaty Edykt został uzupełniony przez Hatt-i Humayan wydany w 1856 roku, który zakładał równość wszystkich religii. Od 1869 roku każdy męski obywatel imperium ottomańskiego był równy wobec prawa bez względu na wyznawaną religię oraz na rożnice narodowościowe. W 1858 opracowano nowy kodeks karny i postępowania handlowego, wydano nowe prawo agrarne, przeprowadzono kodyfikację prawa karnego, stopniowo wprowadzano sądy świeckie, zaczęły powstawać również żeńskie szkoły. W 1869 roku wprowadzono jednolity kodeks cywilny i zobowiązań (Mecelle). W 1861 roku zniesiono reglamentację towarów przez cechy, dając tym samym możliwość swobodnego rozwoju rzemiosła. W 1869 roku wydana została nowa ustawa regulująca zagadnienia oświaty i szkolnictwa. Jedna z najważniejszych reform, która przyniosła kres Tanzimatowi w 1876 roku, zatwierdzała ograniczenie autokratycznej władzy sułtana. Wszystkie wydarzenia tego okresu zwane są pierwszą konstytucyjną erą. Gdy sułtan Abd-ul-Hamid II zatwierdził nową konstytucję szybko okazało się, że obróciła się ona przeciwko niemu. Rozpoczął się okres represji i regresu państwa. Era Tanzimatu przyniosła wiele pozytywnych skutków. Edukacyjne reformy doprowadziły do powstania ruchu młodotureckiego. Przyszli przywódcy Turcji oraz uczeni muzułmańscy byli nauczani w szkołach powstałych w latach 1839 - 1876. Zmiany w strukturze posiadania ziemi na własność, pozwoliły rosyjskim Żydom na zakup terenów w Palestynie doporowadzając do masowych emigracji na te obszary, zapoczątkowując proces zwany Aliyah i ułatwiając rozwój syjonizmu oraz powstanie państwa Izrael.
  • Ficheiro:Wikify. png Este artigo ou seção precisa ser wikificado. Por favor ajude a formatar este artigo de acordo com as diretrizes estabelecidas no livro de estilo. O Tanzimat (turco-otomano تنظيمات), que significa reorganização, foi um período de reformas que começou em 1839 e terminou em 1876. O tanzimat caracterizava-se como uma forma de modernizar o Império Otomano, para assegurar sua integridade territorial contra movimentos nacionalistas e forças que pudessem ameaçar o Estado. As reformas encorajadas pelo Otomanismo contra diversos grupos étnicos do Império possibilitou o surgimento de um movimento nacionalista otomano. As reformas possibilitaram a integração de não-muçulmanos e não-turcos de uma forma maior na sociedade otomana, asegurando de forma maior suas liberdades civis e garantindo sua equalidade dentro do Império. O Império otomano era conhecido como "o homem doente da Europa" desde os anos de 1830. Quando a ordem política otomana pode ter sido comparada como "progressiva comparada com a Europa medieval" no contexto do século XIX, na qual agia contra o princípio da igualdade introduzido pela Revolução Francesa.
  • Tanzimat, Osmanlı İmparatorluğu'nda 1839 yılında Gülhane Hatt-ı Şerif'inin okunmasıyla başlayan modernleşme ve yenileşme döneminin adıdır. Sözcük anlamı "düzenlemeler, reformlar" demektir. Batı dillerinde genellikle Osmanlı Reformu deyimi kullanılmaktadır. Müfredatımızda Tanzimat Dönemi 1876'da II. Abdülhamit'in tahta çıkması ve Meşrutiyet'in ilanıyla sona ermiş kabul edilir. Ancak genel anlamda Osmanlı Reformunun 1922'de Osmanlı Devletinin sona ermesine dek sürdüğü de söylenebilir. Tanzimat çağının önde gelen siyasi liderleri 1839-1855 döneminde Mustafa Reşit Paşa, 1850'lerin başından 1871'e kadar da Âli Paşa ve Keçecizade Fuat Paşa'dır. Fuat Paşa'nın 1868'de, Âli Paşa'nın 1871'de ölümünden sonra reform süreci krize girmiş ve uzun süren bir siyasi istikrarsızlık dönemi yaşanmıştır.
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
rdfs:comment
  • The Tanzimat, meaning reorganization of the Ottoman Empire, was a period of reformation that began in 1839 and ended with the First Constitutional Era in 1876. The Tanzimat reform era was characterized by various attempts to modernize the Ottoman Empire, to secure its territorial integrity against nationalist movements and aggressive powers.
  • Als Tanzimat (osm. ‏تنظيمات‎; Anordnungen, Neuordnung) wird im allgemeinen die Periode tiefgreifender Reformen im Osmanischen Reich bezeichnet, die 1839 begann und 1876 mit der Annahme der Osmanischen Verfassung endete.
  • Pojem tanzímát označuje řadu reforem v Osmanské říši, vyhlášených sultánem Abdulmecidem roku 1839 v tzv. Gulhanském vznešeném dekretu. Jejich úkolem bylo reformovat soudnictví, hospodářství, školství a úřední aparát Osmanské říše, tak, aby byla říše schopna konkurovat Západu. Vyhlášením dekretu vstoupily reformy ihned v platnost. Jejich realizace však byla liknavá a v konečném důsledku tristní situaci Osmanského státu tyto reformy nevyřešily.
  • Tanzimat (تنظيمات), cuyo significado en turco es "regulación y organización", viene a definir el período entre 1839 y 1876 en el que en el seno del Imperio Otomano se ejecutó una política de renovación a todos los niveles, en un intento de modernizar el Imperio Otomano ante la presión de las potencias occidentales, a la par que procuró modernizar el aparato político, económico, burocrático y social que habían regido en la Sublime Puerta en los siglos anteriores.
  • Les Tanzimat furent une ère de réformes dans l'Empire ottoman qui durèrent de 1839 à 1876, date à laquelle fut promulguée la Constitution ottomane, suivie de l'élection d'un premier Parlement ottoman, dissous deux ans plus tard par le sultan Abdülhamid II, qui ne rétablit la constitution et le parlement qu'après la révolution des Jeunes-Turcs en 1908, après trente ans de stagnation et de monarchie absolue.
  • Tanzimat, significa riforme dell'Impero Ottomano. Fu un periodo di riorganizzazione che cominciò nel 1839 e terminò nel 1876, con il fine di modernizzare l'Impero, contrastare gli obiettivi indipendentisti delle diverse etnie che lo componevano, combatterne il lento declino internazionale.
  • Tanzimaat is de aanduiding van een belangrijke periode in de geschiedenis van het Osmaanse Rijk: 1839 - 1876. Op 3 november 1839 kondigde de regering van de nieuwe sultan Abdoel Mecit een decreet af, waarin hervormingen werden aangekondigd. Opsteller was de hervormingsgezinde minister van buitenlandse zaken, Moestafa Resit Pasja. Leven, eer en eigendom van de onderdanen zouden voortaan gelijkelijk worden beschermd, ongeacht hun godsdienstige gezindheid.
  • Tanzimat to okres reform w Imperium ottomańskim w latach 1839 - 1876. Termin ten w języku osmańsko-tureckim oznacza,,reorganizację". Tanzimat powstał zarówno dzięki inicjatywie sułtanów Mahmuda II i Abdulmecida I jak i za sprawą inicjatywy doświadczonych na europejskich placówkach dyplomatycznych doradców: Ali Paszy, Midhata Paszy, Fuada Paszy oraz Raszida Paszy.
  • Ficheiro:Wikify. png Este artigo ou seção precisa ser wikificado. Por favor ajude a formatar este artigo de acordo com as diretrizes estabelecidas no livro de estilo. O Tanzimat (turco-otomano تنظيمات), que significa reorganização, foi um período de reformas que começou em 1839 e terminou em 1876.
  • Tanzimat, Osmanlı İmparatorluğu'nda 1839 yılında Gülhane Hatt-ı Şerif'inin okunmasıyla başlayan modernleşme ve yenileşme döneminin adıdır. Sözcük anlamı "düzenlemeler, reformlar" demektir. Batı dillerinde genellikle Osmanlı Reformu deyimi kullanılmaktadır. Müfredatımızda Tanzimat Dönemi 1876'da II. Abdülhamit'in tahta çıkması ve Meşrutiyet'in ilanıyla sona ermiş kabul edilir.
rdfs:label
  • Tanzimat
  • Tanzimat
  • Tanzimat
  • Tanzimat
  • Tanzimat
  • Tanzimat
  • タンジマート
  • Tanzimaat
  • Tanzimat
  • Tanzimat
  • Tanzimat
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpprop:redirect of