| dbpprop:abstract
|
- The Tang Dynasty (June 18, 618 – June 4, 907) was an imperial dynasty of China preceded by the Sui Dynasty and followed by the Five Dynasties and Ten Kingdoms Period. It was founded by the Li (李) family, who seized power during the decline and collapse of the Sui Empire. The dynasty was interrupted briefly by the Second Zhou Dynasty (October 16, 690 – March 3, 705) when Empress Wu Zetian seized the throne, becoming the first and only Chinese empress regnant, ruling in her own right. The Tang Dynasty, with its capital at Chang'an, the most populous city in the world at the time, is regarded by historians as a high point in Chinese civilization—equal to or surpassing that of the earlier Han Dynasty—as well as a golden age of cosmopolitan culture. Its territory, acquired through the military campaigns of its early rulers, was greater than that of the Han period, and rivaled that of the later Yuan Dynasty, Ming Dynasty and Qing Dynasty. The enormous Grand Canal of China, built during the previous Sui Dynasty, facilitated the rise of new urban settlements along its route as well as increased trade between mainland Chinese markets. The canal is to this day the longest in the world. In two censuses of the 7th and 8th centuries, the Tang records stated that the population (by number of registered households) was about 50 million people. However, even when the central government was breaking down and unable to compile an accurate census of the population in the 9th century, it is estimated that the population in that century had grown to the size of about 80 million people. With its large population base, the dynasty was able to raise professional and conscripted armies of hundreds of thousands of troops to contend with nomadic powers in dominating Inner Asia and the lucrative trade routes along the Silk Road. Various kingdoms and states paid tribute to the Tang court, while the Tang also conquered or subdued several regions which it indirectly controlled through a protectorate system. Besides political hegemony, the Tang also exerted a powerful cultural influence over neighboring states such as those in Korea and Japan. In Chinese history, the Tang Dynasty was largely a period of progress and stability, except during the An Shi Rebellion and the decline of central authority in the latter half of the dynasty. Like the previous Sui Dynasty, the Tang Dynasty maintained a civil service system by drafting officials through standardized examinations and recommendations to office. This civil order was undermined by the rise of regional military governors known as jiedushi during the 9th century. Chinese culture flourished and further matured during the Tang era; it is considered the greatest age for Chinese poetry. Two of China's most famous historical poets, Du Fu and Li Bai, belonged to this age, as well as the poets Meng Haoran, Du Mu, and Bai Juyi. Many famous visual artists lived during this era, such as the renowned painters Han Gan, Zhang Xuan, and Zhou Fang. There was a rich variety of historical literature compiled by scholars, as well as encyclopedias and books on geography. There were many notable innovations during the Tang, including the development of woodblock printing, the government compilations of materia medica, improvements in cartography and the application of hydraulics to power air conditioning fans. The religious and philosophical ideology of Buddhism became a major aspect of Chinese culture, with native Chinese sects becoming the most prominent. However, Buddhism would eventually be persecuted by the state and would decline in influence. Although the dynasty and central government were in decline by the 9th century, art and culture continued to flourish. The weakened central government largely withdrew from managing the economy, but the country's mercantile affairs stayed intact and commercial trade continued to thrive regardless.
- Die Tang-Dynastie war eine chinesische Kaiserdynastie, die von 618 bis 907 an der Macht war. Sie folgte auf die Sui-Dynastie und ging der Zeit der fünf Dynastien voraus. Unterbrochen wurde die Tang-Dynastie durch Wu Zetians Zhou-Dynastie (chin. 武周, Wǔ Zhōu, 690–705).
- La dinastia Tang va ser la successora de la dinastia Sui i predecessora del període de les Cinc dinasties i Deu regnes a la Xina. Els seus membres estengueren novament la sobirania xinesa sobre gran part de l'Àsia central i Corea i estimularen la producció i el comerç interior i exterior. Hi hagué una florida del confucianisme, i les lletres conegueren l'època d'or. La decadència dels últims anys de la dinastia va portar a un fraccionament del poder polític; a la fi del segle VIII s'inicià ja llur davallada, pressionada la Xina pels àrabs del Turquestan, els tibetans i els uigurs. Tenia la seva capital a Chang'an, llavors la ciutat més poblada en el món. En dos censos dels segles VII i VIII, basant-se en el nombre de llars, els registres van declarar una població que arribava al voltant de 50 milions de persones. Tanmateix, al segle IX, tot i que el govern central estava en crisi i va ser incapaç d'elaborar un cens de la població, s'estima que la població en aquest segle havia crescut fins assolir la xifra d'uns 80 milions de persones. Amb aquesta gran base de població, la dinastia va poder reclutar un exèrcit professional de centenars de milers de soldats per poder-se enfrontar i tenir a ratlla els poders dominants provinent de l'interior d'Àsia, i controlar el lucratiu comerç de les caravanes al llarg de la Ruta de la Seda. Diversos regnes i estats reteren homenatge a la cort Tang, mentre que els Tang també va conquerir diverses regions que estaven sota el seu domini indirectament a través d'un sistema de protectorat. A més de l'hegemonia política, els Tang també va exercir una poderosa influència cultural sobre els estats veïns, com és el cas de Corea i Japó. Els historiadors consideren el període de govern de la dinastia Tang com un moment d'esplendor de la civilització xinesa. El seu territori, adquirit mitjançant les conquestes militars dels seus primers governants, va ser major que el de la dinastia Han. Estimulada pel contacte amb l'Índia i l'Orient Mig a través de la Ruta de la Seda, l'imperi va viure un auge de la creativitat en nombrosos camps. El budisme, que havia sorgit a l'Índia en l'època de Confuci, va continuar creixent durant el període Tang i va ser adoptat per la família imperial, convertint-se en una part essencial de la cultura tradicional xinesa. El desenvolupament de la impremta de blocs va estendre la difusió de les obres escrites a un públic més ampli. El període Tang fou l'edat daurada de l'art i la literatura xinesa. El sistema de govern per funcionaris es va anar perfeccionant, format per una gran classe de lletrats confucians seleccionats a través dels exàmens de l'administració. Aquest procediment competitiu va ser inicialment dissenyat per a captar els millors talents per al govern, però alhora servia per a crear un cos d'oficials professionals sense bases de poder autònomes territorials ni funcionals. Això servia a la família imperial per a desempallegar-se de la dependència de poderoses famílies aristocràtiques i caps militars. I així va ser, aquests oficials erudits van guanyar un cert estatus en les seves comunitats locals, així com llaços familiars i valors compartits que els connectaven a la cort imperial. Des dels temps de la dinastia Tang fins als últims dies de l'imperi Qing al 1911, els oficials erudits van funcionar sovint com intermediaris entre la població rural i el govern. Cap a mitjans del segle VIII, el poder Tang havia decaigut. La derrota militar del 751 davant dels àrabs a la batalla del Tales va marcar el final de l'autoritat Tang a l'Àsia Central. La inestabilitat econòmica interna i la subsegüent rebel·lió d'Anlushan va marcar el començament del declivi militar de l'imperi Tang. El mal govern, les intrigues de la cort, l'explotació econòmica i les rebel·lions populars van afeblir l'imperi, permetent al cap militar Zhu Wen d'arrabassar el tron per a fundar la seva pròpia dinastia. D'aquesta manera, va començar un nou període de fragmentació en la història de Xina: el període de les Cinc Dinasties i els Deu regnes.
- Dynastie Tchang je jedna z čínských dynastií, která byla u moci mezi lety 618-907. Následovala po dynastii Suej. Tchangům se podařilo postupně sjednotit říši, která byla od doby konce vlády dynastie Suej nejednotná. Sesadit dynastii Tchang z výsadní pozice se podařilo až jednomu z velitelů armády, který pak sám prohlásil za císaře. Poté nastalo období relativně rychle se střídajících dynastií, které je známo jako Pět dynastií a deset království.
- La dinastía Tang fue la sucesora de la dinastía Sui y predecesora del período de las Cinco Dinastías y los Diez Reinos en China. La dinastía fue interrumpida por la segunda dinastía Zhou, cuando la emperatriz Wu Zetian arrebató el trono y fundó su propia dinastía. La dinastía Tang, con su capital en Chang'an, la ciudad más poblada en el mundo en ese entonces, está considerada por los historiadores como un momento de esplendor de la civilización china, igual, o incluso superior, al período Han.
- Tang-dynastia (唐朝) hallitsi Kiinaa 618 – 907. Se oli Kiinan toinen "suuri dynastia" (大唐 "Suuri Tang"; edellinen oli Han-dynastia), joka pystyi yhdistämään koko valtavan maan, levittämään kulttuuriaan ja sulauttamaan itseensä naapurimaiden ja -kansojen kulttuurit. Ulkomaankauppa Keski-Aasiaan ja Kaakkois-Aasian saaristoihin saakka kukoisti ja toi suuria määriä ulkomaisia kauppiaita pääkaupunki Chang'aniin. Chang'an oli tuolloin maailman suurin kaupunki. Buddhalaisuus kulkeutui Koreaan ja Japaniin, mutta Tang-Kiinan viralliseksi opiksi muovautui kungfutselaisuus. Merkittävänä keksintönä laattakirjapaino keksittiin Tang-kaudella ja siten kirjallisuus levisi entistä useampien käsiin.
- [[Fichier:tang. png|leftLa dynastie Tang (唐朝, T'ang en transcription [[EFEO et [[Wade-Giles, Ten quelquefois) est la treizième dynastie [[Civilisation chinoise|chinoise. Elle succède à la [[dynastie Sui (581-618). Les Tang ont régné de [[618 à [[907, avec une interruption entre [[690 et [[705, lorsque [[Wu Zetian prit le pouvoir. Sous la dynastie Tang, l'Empire atteint une extension qu'il n'avait jamais connue auparavant. Sa capitale, [[Chang'an, fut la ville la plus peuplée du monde et acceuillait une multitude de groupes ethniques. La population totale de l'Empire, en revanche, ne semble pas très supérieure à celle des époques précédentes. Elle est sans doute supérieure à 50 millions d'habitants. L'époque Tang, marquée par un certain cosmopolitisme, est particulièrement brillante sur le plan culturel. Elle est considérée comme l'âge d'or de la poésie classique chinoise. Au IX siècle, le pouvoir politique des Tang s’affaiblit. En 907, un général dépose l’empereur, donnant naissance à la dynastie des [[Liang postérieurs.
- A Tang-dinasztia Kína egyik legjelentősebb császári dinasztiája, melynek időszakát a kínai civilizáció aranykorának szokták nevezni.
- La dinastia Tang (唐朝 618-907) seguì la Dinastia Sui che aveva riportato l'unità politica in Cina e fu seguita da un'epoca di disunione noto come il periodo delle Cinque dinastie e dieci regni. Gli effetti del suddetto consolidamento iniziano a notarsi sotto l'imperatore Tai Zong, che ristabilisce il protettorato cinese sulla regione del bacino del Tarim. Egli unisce la casa imperiale del Tibet alla Cina tramite matrimonio, intraprende la conquista della Corea e mantiene relazioni con il Giappone e i reami del Funan e del Champa. Con l'imperatore Xuan Zong la Cina conosce un periodo di pace e prosperità, che favorisce il fiorire di produzioni artistiche.
- 唐（とう、618年 - 690年・705年 - 907年）は、中国の王朝。李淵が隋を滅ぼして建国した。7世紀の最盛期には、中央アジアの砂漠地帯も支配する大帝国で、朝鮮半島や渤海、日本などに、政制・文化などの面で多大な影響を与えた。日本の場合は遣唐使などを送り、894年に菅原道真の意見で停止されるまで、影響を受けた。 なお、690年に武則天によって唐王朝は廃されて武周王朝が建てられたが、705年に武則天が失脚して唐が復活したことにより、この時代も唐の歴史に含めて叙述されることが通例である。 日本では唐の滅亡後も唐（から）、唐土（もろこし）の語は中国を指す語として用いられた。詳しくは中国を参照のこと。
- De Tang-dynastie was een dynastie in China van 618 tot 907. Ze volgde de Sui-dynastie op en ging vooraf aan de Periode van Vijf Dynastieën en Tien Koninkrijken. De dynastie werd onderbroken door de Tweede Zhou-dynastie (690-705) toen keizerin Wu Zetian de troon besteeg. Onder de Tang-dynastie was Chang'an, tegenwoordig een voorstad van Xi'an, de hoofdstad van China. Dit was destijds de grootste stad in de wereld, met meer dan een miljoen inwoners. Het Tang-rijk bestond op zijn hoogtepunt uit het huidige Volksrepubliek China zonder Taiwan en Yunnan en verder Mongolië, Zuid-Kazachstan, Oezbekistan, Tadzjikistan, Turkmenistan, Kirgizië, Noord-Afghanistan, Noord-Pakistan, Bhutan, schiereiland Korea, Zuid-Oost-Siberië en Noord-Vietnam. De Chinese invloedssfeer reikte tot aan de Kaspische Zee. De periode van de Tang-dynastie wordt door historici veelal gezien als een van de hoogtepunten in de Chinese beschaving. Het grondgebied van China, dat door de militaire prestaties van zijn vroege heersers werd verworven, was groter dan dat tijdens de Han-dynastie. Bevorderd door contact met India en het Midden-Oosten werd de periode gekenmerkt door een culturele opbloei. Het boeddhisme, dat in de eerste eeuw van onze jaartelling uit India was komen overwaaien, bleef tijdens de Tang-periode een belangrijke godsdienst en werd goedgekeurd door de keizerfamilie. Wel kwam er omstreeks 850 een anti-boeddhistishe reactie, omdat de boeddhistische kloosters als het ware een staat binnen de staat waren geworden. Veel kloosters werden toen gesloten en veel monniken werden gedwongen weer een normaal burgerbestaan te gaan leiden. De invloed van het boeddhisme in China is sedertdien minder overheersend geworden, maar de godsdienst bleef wel een permanent deel van Chinese traditionele cultuur. De techniek van de blokdruk zorgde ervoor dat het geschreven woord ter beschikking kwam van enorm groot publiek. De Tang-dynastie was een periode waarin de Chinese literatuur en kunst hoogtij vierden. Er werd een systeem van concurrentie opgezet voor de overheid om de beste talenten tot de overheid aan te trekken. Tang Gaozu stichtte de Tang-dynastie, maar regeerde slechts enkele jaren. Hij werd opgevolgd door zijn zoon, Tang Taizong. De opstand van An Lushan markeerde het begin van de neergang van de Tang-dynastie. Weliswaar werd de opstand neergeslagen, maar de dynastie was verzwakt. Vlak daarvoor had het rijk al een militaire nederlaag geleden tegen de Arabieren in de slag bij de Talas (751), waardoor de Chinese invloedssfeer in Centraal-Azië vervangen werd door een Arabisch-islamitische invloedssfeer. Een onbedoeld gevolg was dat de Chinese kunst van het papiermaken zich via het Midden-Oosten naar Europa verspreidde (de Arabieren hadden enkele Chinese papiermakers gevangengenomen). Toen het einde van de Tang-dynastie naderde, werden de regionale militaire gouverneurs (jiedushi) machtiger en begonnen meer als onafhankelijke regimes te functioneren. De dynastie eindigde toen een van de militaire gouverneurs, Zhu Wen, de laatste keizer opvolgde en de troon besteeg. Daarmee begon de Periode van Vijf Dynastieën en van Tien Koninkrijken.
- Táng-dynastiet (唐朝) etterfulgte Sui-dynastiet og ble avløst av De fem dynastiers og ti kongedømmers periode i Kina. Dynastiet var grunnlagt av Li Yuan. Det var et avbrudd som blir kalt Det annet Zhōu-dynasti da keiserinne Wǔ Zétiān grep makten. Imidlertid er det mest vanlig blant historikerne å betrakte dette avbruddet som en del av Tang-dynastiets historie. Således kan det sies at Tang-dynastiet er den eneste periode i Kinas lange historie der en kvinne har innehatt den øverste herskermyndighet både formelt og reelt. Táng-dynastiets hovedstad var Cháng'ān (i dag en forstad til Xī'ān), som var verdens mest folkerike by på denne tiden. Táng-dynastiet anses av historikere som et av høydepunktene i kinesisk sivilisasjon.
- Dynastia Tang – chińska dynastia, panująca w latach 618 – 907. Uważana za jedną z największych chińskich dynastii, w czasie jej panowania nastąpił intensywny rozwój kultury, sztuki i gospodarki. Na panowanie tej dynastii przypada szczytowy okres chińskiego buddyzmu, jednocześnie nastąpiło odrodzenie doktryny konfucjańskiej. Pod koniec dynastii buddyzm, po okresie rozkwitu (kiedy powstał m. in. chan) został poddany prześladowaniom, a na plan pierwszy wysunął się konfucjanizm. Był to także złoty wiek chińskiej poezji, okres odrodzenia literatury i rozwoju malarstwa. Okres ten charakteryzowało otwarcie Chin na świat – stolica dynastii, Chang'an, stała się największym miastem świata, kosmopolityczną metropolią, gdzie istniały m. in. wspólnoty chrześcijańskie i gdzie koncentrował się handel międzynarodowy, odbywający się na jedwabnym szlaku. Wpływy dynastii rozciągały się daleko w głąb Azji Środkowej i Południowo-Wschodniej, rozpoczęła się na dużą skalę wewnętrzna kolonizacja południowych Chin. W czasach dynastii Tang wprowadzono system egzaminów urzędniczych, za pomocą którego rekrutowano urzędników do końca cesarstwa. Wynaleziono druk blokowy.
- A Dinastia Tang foi uma dinastia chinesa fundada pelo oficial Sui Li Yuan, pertencente à dinastia que havia reunificado a China entre 581 e 618, após três séculos de fragmentação. Costuma-se dizer que com a breve dinastia Sui e com a longa dinastia Tang «ficaram soldadas as estruturas da formidável burocracia do Império Chinês. Yang Chien, fundador da dinastia Sui, aplicou uma profunda reforma institucional inspirada em Confúcio, que compilou no código Kaihuang. Fundou bibliotecas e universidades para o funcionalismo, centralizou a administração e simplificou a estrutura local, para homogeneizar o serviço civil e facilitar o controle do governo imperial. » Estabeleceu seu poder sobre a China com a ajuda de tropas nómadas comandadas por seu filho Taizong, ou Tai Tsung, que mais tarde se tornaria o segundo imperador Tang. Este reorganizou o império, aprofundando a reforma Sui num sistema que o Japão, a Coréia e o Vietname imitaram. Alargou o ensino de funcionários com escolas provinciais e consolidou um Estado dividido em províncias, vigiadas por censores imperiais, com suas leis compiladas no Código Tang, revisto de 20 em 20 anos. Tsi Tsung impulsionou uma dinâmica política exterior, que causou o aumento do comércio com a Índia, e o resto da Ásia, atraindo mercadores estrangeiros em cujas colônias nasceram os primeiros bancos chineses. Dominou os turcos, estabeleceu um protetorado na bacia do Tarim, enviou monges e artesãos para o Tibete. A unificação da China, iniciada pelos Sui, foi estendida. Os exércitos chineses penetraram na Ásia central, na Coréia e em Anam. Depois dos dois ilustres governantes, tomou o poder uma sucessão de concubinas e favoritos, que destruiram o poder da aristocracia e isolaram os burocratas ilustrados. Wu, mulher de Kao Tsung, pretendeu divinizar-se como encarnação de Buda, implantando um reinado de terror. Outra imperatriz foi Wei, mulher de dois imperadores. Hsuan Tsung restabeleceu a aristocracia e seu hábil ministro Li Linfu aplicou uma reforma fiscal e administrativa que inaugurou um período de grande prosperidade para uma população de já 70 milhões. Seu período marcou o apogeu Tang, com o esplendor cultural e literário estimulado pelo apogeu da arte budista. A dinastia Tang governou o maior império do mundo até ser abalada, em 751, pelos árabes, perto do rio Talas, no Turquestão ocidental. Suas relações de vassalagem estendiam-se até Áden. A imprensa foi inventada e a pólvora fabricada para ser usada em armas de fogo. Tornou-se famosa pela arte, literatura e poesia da época. Os Estados vizinhos, particularmente a Coréia e o Japão, procuraram fazer de suas terras réplicas da China. Com o fim do reinado de Minghuang e com a fracassada Rebelião de An Lushuan, em 755, começou o declínio. As invasões nômades e as revoltas trouxeram ao poder generais que passaram a controlar exércitos regionais. Quando o último imperador abdicou, veio nova fragmentação, sob o controle de dinastias efêmeras.
- Dinastia Tang a fost o dinastie care a condus China între 618 și 907. Imperiul a reprezentat perioda de apogeu a civilizaţiei chineze. Toleranţa religioasă de care a dat dovadă această dinastie, a cărei ilustru reprezentant a fost Tai-Zong, a permis răspandirea doctrinelor buddhiste, precum şi a zoroastrismului, a manizeismului şi a misionarilor creştini nestorieni. În această perioadă viaţa culturală asumă un puternic impuls, impuls pe care China îl transmite şi Japoniei. A fost epoca de aur a poeziei, epoca în care au trăit cei mai mari poeţi ai Chinei Li Taibo, Du Fu şi in care au aparut marile şcoli de pictură.
- Династия Тан ([[18 июня [[618 — [[4 июня [[907, кит. 唐朝, Танчао) — [[китайская [[императорская [[династия, основанная [[Гаоцзу (династия Тан)|Ли Юанем. Его сын, император [[Ли Шиминь, после окончательного подавления крестьянских восстаний и [[сепаратизм|сепаратистских [[феодализм|феодальных сил и начал проводить прогрессивную политику. Именно эпоха династии Тан традиционно считается в Китае периодом наивысшего могущества страны, когда она опережала все страны мира в своём развитии.
- Tangdynastin (唐朝) var en av de mäktigaste dynastierna i Kina som regerade mellan 618-907. Kina blomstrade såväl ekonomiskt som kulturellt tack vare stort utbyte med och påverkan från andra länder. Den s.k. Pax Sinica gjorde det möjligt att utnyttja sidenvägens till sin full utsträckning. Kvinnor anses också ha haft mer rättigheter under Tangdynastin än någon senare kinesisk dynasti och det var även under denna period som Kinas enda kejsarinna, Wu Zetian, regerade.
- Tang Hanedanı Sui Hanedanı'nın ardından Çin'e hüküm sürmüş hanedandır. Çin Tang,Song,Yuan Hanedanı dönemlerinde dünyanın en gelişmiş ülkesiydi. Çin Tang Hanedanı Döneminde komşularının üzerinde çok büyük etkisi vardır ve bir çok küçük krallıkları vergiye bağlamıştır. 618'de Li Shimin, Sui hanedanını devirdi. Li Shimin daha çok Tang hanedanının kurucusu İmparator Tai Zong olarak bilinir. Çin imparatorlarının en ünlülerinden biridir. Yaklaşık 300 yıl (M.S. 618-906) yönetimde kalan Tang hanedanı zamanında Han hanedanından bile daha parlak bir dönem yaşandı. Bu dönemde imparatorluk toprakları genişletildi; değişik ırk, kültür ve dinlerden halklarla ilişkiler kuruldu ve sonradan batılı toplumları şaşkınlığa uğratacak bir yönetim sistemi kuruldu. Bu dönem, aynı zamanda, sanat ve edebiyatın doruğa ulaştığı, yaratıcı etkinliklerin geliştiği bir dönem oldu. Birçok ülkeden imparatorun Sian yakınlarında Changan'da bulunan sarayına gelen bilim adamı, sanatçı, şair ve müzisyenlerle Sian uygar dünyanın merkezi durumuna geldi. 2. yüzyılda Han hanedanı döneminde Çin'e giren Buda öğretisinin Çin sanatı ve düşüncesi üzerindeki etkileri giderek arttı. Çin uygarlığı Asya'nın en uzak köşelerine kadar ulaştı. Bu dönemde Japonlar Çin yazı karakterlerini kendi yazı dillerinde kullanmaya başladılar. Tang hanedanının son yıllarında Çin, siyasi kargaşalara sahne oldu. Niu Li Siyasi Mücadelesi, hadımların devlet yönetimini ele geçirmesi ve birbirlerini izleyen köylü isyanları, hanedanın gücünü giderek zayıflattı. Tang hanedanının sonunda patlak veren Huang Chao İsyanı’na katılan Zhu Wen, Tang hanedanı imparatorunu tahttan indirerek kendisini imparator ilan etti. Çin'i yöneten en büyük imparatorlardan bazıları Tang hanedanı içinden çıktı. Li Shimin'in yanı sıra, 712-756 arasında hüküm süren Ming Huang hem güçlü bir savaşçı, hem de sanatı geliştiren bir imparator olarak çok önemlidir. Ne var ki, ardından gelenler yetersiz ve yeteneksizdi. Ağır ilerleyen bir çöküş döneminin sonunda, 906'da Tang hanedanı yıkıldı.
- Тан — династія і імперія Китаю, яка заступила династію Суі і передувала періоду Десяти королівств. Була заснована Лі Юанем. Правління цієї династії було перервано на короткий термін заснуванням Другої династії Чжоу імператрицею У Цзетянь. Столиця Тан знаходилася у місті Чан'ань (сучасний Сіань), яке було найбільшим урбаністичним центром тогочасного світу. Період правління династії Тан, який був багатий на успішні завойовницькі війни та бурхливий розвиток економіки і культури, розглядається багатьма науковцями як "золота доба" Китаю.
- 唐朝（618年—907年），是中国历史上比较重要的朝代之一，因皇室姓李，故又称李唐。唐王李渊於618年逼隋恭帝禅位，推翻隋朝，改国号为唐（尊称大唐），建立了唐朝，以长安（今陕西西安）为京城（后称西京、中京、上都），作为首都，后又设洛阳为东都（后称东京），太原为北都（后称北京），作为陪都，与长安合称“三都”，之后又陆续建立了一些陪都如成都、凤翔、江陵等，但很快取消。其全盛時期的7世纪中叶時，中亚的綠洲地帶也受唐支配。690年，武则天篡唐并改国号为周，迁都神都（洛阳），史称武周，一直到705年，唐中宗復辟稱帝，才恢复唐朝，把首都迁回长安。唐朝的国力在唐玄宗开元年间中期达到顶点，开元末年后逐渐走向下坡路，尤其是发生于天宝十四载（755年）爆发的安史之乱给唐朝沉重的打击，其後，中央政府控制力急剧衰弱，唐末民變后帝国中央政府实际权力被梁王朱全忠控制，首都迁往洛阳，907年朱全忠逼唐哀帝禅位，唐朝遂亡，被朱全忠所建立的新王朝——后梁所取代，开始了五代十国时期。唐朝共延续了274年，传了21位皇帝。唐代全盛时在文化、政治、经济、外交等方面都达到很大的成就，是当时世界上的强国之一，同樣是中国的其中一個盛世(黃金時代)。当时的東亞屬國如新羅、渤海國和日本等国的政治体制、文化等方面都受到了唐朝的很大影響。 唐朝連同之前的隋朝和之后的五代、宋朝被歷史學者黃仁宇等認為是相繼於秦、漢（称中华第一帝国）之後的「中华第二帝国」時期，日本歷史學者則普遍認為唐朝是中國「中世」時期的結束。
|
| rdfs:comment
|
- The Tang Dynasty (June 18, 618 – June 4, 907) was an imperial dynasty of China preceded by the Sui Dynasty and followed by the Five Dynasties and Ten Kingdoms Period. It was founded by the Li (李) family, who seized power during the decline and collapse of the Sui Empire. The dynasty was interrupted briefly by the Second Zhou Dynasty (October 16, 690 – March 3, 705) when Empress Wu Zetian seized the throne, becoming the first and only Chinese empress regnant, ruling in her own right.
- Die Tang-Dynastie war eine chinesische Kaiserdynastie, die von 618 bis 907 an der Macht war. Sie folgte auf die Sui-Dynastie und ging der Zeit der fünf Dynastien voraus. Unterbrochen wurde die Tang-Dynastie durch Wu Zetians Zhou-Dynastie (chin. 武周, Wǔ Zhōu, 690–705).
- La dinastia Tang va ser la successora de la dinastia Sui i predecessora del període de les Cinc dinasties i Deu regnes a la Xina. Els seus membres estengueren novament la sobirania xinesa sobre gran part de l'Àsia central i Corea i estimularen la producció i el comerç interior i exterior. Hi hagué una florida del confucianisme, i les lletres conegueren l'època d'or.
- Dynastie Tchang je jedna z čínských dynastií, která byla u moci mezi lety 618-907. Následovala po dynastii Suej. Tchangům se podařilo postupně sjednotit říši, která byla od doby konce vlády dynastie Suej nejednotná. Sesadit dynastii Tchang z výsadní pozice se podařilo až jednomu z velitelů armády, který pak sám prohlásil za císaře. Poté nastalo období relativně rychle se střídajících dynastií, které je známo jako Pět dynastií a deset království.
- La dinastía Tang fue la sucesora de la dinastía Sui y predecesora del período de las Cinco Dinastías y los Diez Reinos en China. La dinastía fue interrumpida por la segunda dinastía Zhou, cuando la emperatriz Wu Zetian arrebató el trono y fundó su propia dinastía.
- Tang-dynastia (唐朝) hallitsi Kiinaa 618 – 907. Se oli Kiinan toinen "suuri dynastia" (大唐 "Suuri Tang"; edellinen oli Han-dynastia), joka pystyi yhdistämään koko valtavan maan, levittämään kulttuuriaan ja sulauttamaan itseensä naapurimaiden ja -kansojen kulttuurit. Ulkomaankauppa Keski-Aasiaan ja Kaakkois-Aasian saaristoihin saakka kukoisti ja toi suuria määriä ulkomaisia kauppiaita pääkaupunki Chang'aniin. Chang'an oli tuolloin maailman suurin kaupunki.
- [[Fichier:tang. png|leftLa dynastie Tang (唐朝, T'ang en transcription [[EFEO et [[Wade-Giles, Ten quelquefois) est la treizième dynastie [[Civilisation chinoise|chinoise. Elle succède à la [[dynastie Sui (581-618). Les Tang ont régné de [[618 à [[907, avec une interruption entre [[690 et [[705, lorsque [[Wu Zetian prit le pouvoir. Sous la dynastie Tang, l'Empire atteint une extension qu'il n'avait jamais connue auparavant.
- A Tang-dinasztia Kína egyik legjelentősebb császári dinasztiája, melynek időszakát a kínai civilizáció aranykorának szokták nevezni.
- La dinastia Tang (唐朝 618-907) seguì la Dinastia Sui che aveva riportato l'unità politica in Cina e fu seguita da un'epoca di disunione noto come il periodo delle Cinque dinastie e dieci regni. Gli effetti del suddetto consolidamento iniziano a notarsi sotto l'imperatore Tai Zong, che ristabilisce il protettorato cinese sulla regione del bacino del Tarim.
- De Tang-dynastie was een dynastie in China van 618 tot 907. Ze volgde de Sui-dynastie op en ging vooraf aan de Periode van Vijf Dynastieën en Tien Koninkrijken. De dynastie werd onderbroken door de Tweede Zhou-dynastie (690-705) toen keizerin Wu Zetian de troon besteeg. Onder de Tang-dynastie was Chang'an, tegenwoordig een voorstad van Xi'an, de hoofdstad van China. Dit was destijds de grootste stad in de wereld, met meer dan een miljoen inwoners.
- Táng-dynastiet (唐朝) etterfulgte Sui-dynastiet og ble avløst av De fem dynastiers og ti kongedømmers periode i Kina. Dynastiet var grunnlagt av Li Yuan. Det var et avbrudd som blir kalt Det annet Zhōu-dynasti da keiserinne Wǔ Zétiān grep makten. Imidlertid er det mest vanlig blant historikerne å betrakte dette avbruddet som en del av Tang-dynastiets historie.
- Dynastia Tang – chińska dynastia, panująca w latach 618 – 907. Uważana za jedną z największych chińskich dynastii, w czasie jej panowania nastąpił intensywny rozwój kultury, sztuki i gospodarki. Na panowanie tej dynastii przypada szczytowy okres chińskiego buddyzmu, jednocześnie nastąpiło odrodzenie doktryny konfucjańskiej. Pod koniec dynastii buddyzm, po okresie rozkwitu (kiedy powstał m. in.
- A Dinastia Tang foi uma dinastia chinesa fundada pelo oficial Sui Li Yuan, pertencente à dinastia que havia reunificado a China entre 581 e 618, após três séculos de fragmentação. Costuma-se dizer que com a breve dinastia Sui e com a longa dinastia Tang «ficaram soldadas as estruturas da formidável burocracia do Império Chinês. Yang Chien, fundador da dinastia Sui, aplicou uma profunda reforma institucional inspirada em Confúcio, que compilou no código Kaihuang.
- Dinastia Tang a fost o dinastie care a condus China între 618 și 907. Imperiul a reprezentat perioda de apogeu a civilizaţiei chineze. Toleranţa religioasă de care a dat dovadă această dinastie, a cărei ilustru reprezentant a fost Tai-Zong, a permis răspandirea doctrinelor buddhiste, precum şi a zoroastrismului, a manizeismului şi a misionarilor creştini nestorieni. În această perioadă viaţa culturală asumă un puternic impuls, impuls pe care China îl transmite şi Japoniei.
- Династия Тан ([[18 июня [[618 — [[4 июня [[907, кит. 唐朝, Танчао) — [[китайская [[императорская [[династия, основанная [[Гаоцзу (династия Тан)|Ли Юанем.
- Tangdynastin (唐朝) var en av de mäktigaste dynastierna i Kina som regerade mellan 618-907. Kina blomstrade såväl ekonomiskt som kulturellt tack vare stort utbyte med och påverkan från andra länder. Den s.k. Pax Sinica gjorde det möjligt att utnyttja sidenvägens till sin full utsträckning. Kvinnor anses också ha haft mer rättigheter under Tangdynastin än någon senare kinesisk dynasti och det var även under denna period som Kinas enda kejsarinna, Wu Zetian, regerade.
- Tang Hanedanı Sui Hanedanı'nın ardından Çin'e hüküm sürmüş hanedandır. Çin Tang,Song,Yuan Hanedanı dönemlerinde dünyanın en gelişmiş ülkesiydi. Çin Tang Hanedanı Döneminde komşularının üzerinde çok büyük etkisi vardır ve bir çok küçük krallıkları vergiye bağlamıştır. 618'de Li Shimin, Sui hanedanını devirdi. Li Shimin daha çok Tang hanedanının kurucusu İmparator Tai Zong olarak bilinir. Çin imparatorlarının en ünlülerinden biridir.
- Тан — династія і імперія Китаю, яка заступила династію Суі і передувала періоду Десяти королівств. Була заснована Лі Юанем. Правління цієї династії було перервано на короткий термін заснуванням Другої династії Чжоу імператрицею У Цзетянь.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
