| dbpedia-owl:abstract
|
- Tafsir (ﺗﻔﺴﻴﺮ, ar tafsīr, « interpretació») és el mot àrab per a designar una exegesi, generalment de l'Alcorà. Els exegetes (ﻣﻔﺴﺮﻭﻥ, mufassirūn) han de tenir, a més d'una preparació en la "ciència religiosa" (ulūm dīniyya) teològica, també una gran formació lingüística, històrica i de coneixença de les tradicions.
- Tafsīr, arabisch تفسير „Erläuterung, Kommentar“, die Exegese des Korans, gehört zu den wichtigsten islamischen Wissenschaftsdisziplinen. Die klassischen Kommentare zum Korantext folgen überwiegend dem Aufbau des Korans nach Sure/Vers, wie etwa der monumentale Korankommentar von At-Tabarī, der als klassisches Beispiel eines Tafsir gilt. Kommentare, die sich in erster Linie an der Traditionsliteratur orientieren und in einer nach Möglichkeit ununterbrochenen Überliefererkette die exegetischen Erklärungen der Generation der Gefährten von Mohammed und ihrer unmittelbaren Nachfolger präsentieren, nennt man at-tafsīr bi-ʾl-maʾṯūr / التفسير بالمأثور /‚Erklärung durch Überliefertes‘. Denn sie erläutern sowohl einzelne Wörter als auch ganze Koranverse mit dem konsequenten Rückgriff auf die überlieferten Aussagen (aṯar / Pl. āṯār) der ältesten Generationen des Islam. Diese traditionellen Kommentare hatten zu keinem Zeitpunkt einen einheitlichen Charakter, da die alten Überlieferungen als Kommentare zu ein und demselben Koranvers inhaltlich unterschiedliche oder gar kontroverse Aussagen enthalten. „Es können demnach von einander abweichende, ja zu einander in Widerspruch stehende Erklärungen mit gleicher Berechtigung als tafsīr bil-ʿilm, als 'der Wissenschaft entsprechenden' Tafsīr gelten. “ Selbst die philologischen Interpretationen des Textes und die Erklärung einzelnen Wörter – oft unter Berücksichtigung der Sprache der altarabischen Poesie – sind recht unterschiedlich.
- El Tafsir es la ciencia de explicación e interpretación del Corán. Se origina después de la muerte de Mahoma para ayudar a explicar el mensaje contenido en el Noble Corán. Comenzando por mera especulación personal, el tafsīr desarrolla un sistema de exégesis metódica del texto del Corán, avanzando verso por verso y algunas veces palabra por palabra. Ej. Los primeros esfuerzos se apoyaron en el Hadiz, después se suscitaron unos tipos más dogmáticos de tafsīr. El trabajo más completo fue compilado por el académico medieval al-Tabari. Algunos musulmanes modernistas han empleado el tafsīr como un medio para ideas reformistas.
- Tafsir on Koraanin suoran perusmerkityksen kielellistä ja historiallista selittämistä. Tämä selitysperinne liittää suuran jakeet tiettyihin historiallisiin tilanteisiin ja selittää kielillisesti ongelmallisia kohtia. Tutkijat näkevät tafsirit enemmän osana 800-lukuun asti saavutettua opillista tulkintaa kuin alkuperäistä Muhammadin kuulijakunnalta perittyä tulkintaa.
- Tafsîr est le terme arabe pour désigner une exégèse du Coran. Le tafsîr du Coran, basé sur les hadith, ne relève que du sens apparent du texte sacré, sans s'attacher aux interprétations ésotériques. L'auteur d'un tafsir est un moufassir . Il s'agit plus d'un commentaire du sens simple des versets. Elle requiert de son auteur une grande érudition en matière de tradition orale mais aussi une maîtrise parfaite de la langue arabe et de ses subtilités. La science du tafsîr s'est révélée précieuse aux débuts de l'islam, un temps où le texte sacré n'était pas encore vocalisé et pouvait prêter à ambiguïté. Cependant, bien qu'utile le tafsir est à prendre avec précaution à cause, selon certaines écoles musulmanes (dont Ahmad Ibn Hanbal qui le définit comme sans fondement), de beaucoup d'exagération et de récits non authentiques. Voici une liste de quelques commentaires célèbres :
- Col termine tafsīr (ﺗﻔﺴﻴﺮ) si indica in arabo l'interpretazione autentica che viene data dai dotti musulmani degli ardui passaggi testuali del Corano, al fine di estrarne l'insegnamento divino, utile al cammino salvifico che ogni credente (muslim) deve percorrere nella sua vita terrena, nella speranza del premio eterno. Gli esegeti - o mufassirūn (ﻣﻔﺴﺮﻭﻥ) - sono annoverati tra i principali "dotti" di "scienze religiose" (‘ulūm dīniyya) perché a una buona preparazione teologica, devono affiancare una buona preparazione linguistica, tradizionistica e storica. Tra i più importanti esegeti islamici possiamo citare: al-Jubbā‘ī (m. 915) Tabarī (m. 923) :Jāmi‘ al-bayān ‘an ta‘wīl al-Qur‘ān (La somma della chiarezza sull'interpretazione del Corano). Zamakhsharī (m.1144): al-Kashshāf ‘an haqā‘iq ghawāmid al-tanzīl (L'indagatore delle verità imperscrutabili della Rivelazione). Fakhr al-Dīn al-Rāzī (m. 1209): Mafātīh al-ghayb (Le chiavi dell'occulto). Qurtubī (m. 1272): al-Jāmi‘ li-ahkām al-Qur‘ān wa l-mubayyin li-mā tadammana min al-sunna wa āyāt al-furqān (La somma dei decreti del Corano e di quanto è chiaro di ciò che ad esso viene riconnesso da parte della tradizione e dei versetti del Libro Sacro). Baydawī (m. 1286): Anwār al-tanzīl wa asrār al-ta‘wīl (Le luci della Rivelazione e i segreti dell'interpretazione). al-Qashānī [pseudo Ibn ‘Arabī] (m. 1330): Tafsīr Ibn ‘Arabī (Tafsīr di Ibn ‘Arabī). al-Gharnātī(m. 1344): al-Bahr al-muhīt (L'Oceano) Ibn Kathīr (m. 1373): Tafsīr al-Qur’ān al-‘azīm (Tafsīr del sublime Corano). Badr al-Dīn al-Zarkashī (m. 1392): al-Burqān fī ‘ulūm al-Qur’ān (Il vulcano nelle scienze del Corano). e altri ancora, anche se il più diffuso tafsīr è il cosiddetto al-Jalālayn, "dei due Jalāl", scritto per l'appunto a due mani da Jalāl al-Dīn al-Mahallī e Jalāl al-Dīn al-Suyūtī. Tra i tafsīr moderni è molto seguito dai simpatizzanti del cosiddetto fondamentalismo islamico quello dell'egiziano Sayyid Qutb (Fī zilāl al-Qur’ān, "All'ombra del Corano") e quello del pakistano Sayyid Abu l-‘Ala’ Maududi (Tafhīm al-Qur’ān, "La comprensione del Corano). Tra quelli "riformisti" si ricorderà invece il Tafsīr al-Manār (lett. "Il tafsīr del faro" ma, in realtà, "Il tafsīr de al-Manār", redatto da Muhammad 'Abduh, a suo tempo Muftī d'Egitto e animatore della nota rivista "riformista" al-Manār.
- Tafsir is binnen de islam de exegese en interpretatie van de Koran. Een persoon die de tafsir schrijft, wordt een mufassir genoemd. Tafsir richt zich op het Arabisch uit de tijd van Mohammed, grammaticale analyse en de volgorde en de aanleidingen waarop en waarna de Mekkaanse soera's en de Medinaanse soera's zich openbaarden. Volgens anderen, zoals al-Zamakhshari (overleden 1144), zou deze tekstuele uitleg ta'wiel heten en zou tafsir zich beperken tot de uitleg van woorden in de Koran. Ta'wiel kan ook leiden tot een uitleg waarbij men een verborgen boodschap probeert te ontdekken in de ayaat van de Koran. Dit is gebruikelijk bij de soefi’s, die een allegorische interpretatie zoeken, en de sjiieten, die een inwendige verklaring willen geven. Zahirieten zijn van mening dat alleen naar de uiterlijke betekenis van de Koran gekeken kan worden, waarmee het idee van een verborgen boodschap verworpen wordt. De soennieten zijn verdeeld over dit onderwerp. Sommigen wijzen het af, terwijl anderen van mening zijn dat het wel is toegestaan. Er ontstonden diverse stromingen door verschillende interpretaties, zoals de letterlijke of figuurlijke opvatting van de hand van God, waarbij gedacht moet worden aan een fysieke aanwezigheid van een hand of een symbolische duiding van macht. Abdallah ibn Abbas, een neef van Mohammed, verzamelde verschillende Ahadith en wordt gezien als de grondlegger van de tafsir. At-Tabari (839-923) is de bekendste mufassir en legde zijn tafsir vast in een 39-delig werk, waarin hij onderscheid maakt tussen ayaat die voor eenieder te begrijpen waren, ayaat die alleen te begrijpen waren door de uitleg van Mohammed en ayaat die alleen te begrijpen waren door God. In de eerste eeuwen na de openbaringen werd door middel van tafsir zo nodig nieuwe interpretaties en voorschriften gegeven. Met name in de 19de en 20e eeuw hebben diverse hervormings- en revivalbewegingen geprobeerd islamitisch verantwoorde antwoorden te vinden voor de uitdagingen in een veranderde en door het Westen overheerste wereld. Veel islamitische hervormingsbewegingen die sinds de jaren 80 van de 20e eeuw zijn opgericht, zoals al Qaida, staan een rigoureuze, hernieuwde toepassing van de Koran en de religieuze wetten voor. Deze niet-geestelijken passen de islamitische wetten echter toe zonder de islamitische leermeesters te consulteren. Zij erkennen de tafsir die in de loop der eeuwen door islamitische juristen werden gemaakt, niet.
- Tafsir - ogólny komentarz koraniczny. W tradycji islamu rozróżnia się dwa typy komentarza do Koranu: tafsir i tawil. Pierwszy z nich obejmuje wszystkie aspekty objaśniania Koranu, natomiast drugi ma charakter szczególnie głęboki, ezoteryczny. Sam wyraz tawil oznacza bowiem sięganie do źródeł, do początków. Ten drugi typ komentarza pojawił się później. Tradycyjnie za pierwszego komentatora Koranu uważa się Abd Allaha Ibn al-Abbasa, szczególnie uczonego brata stryjecznego Mahometa, który zaczął swoje dzieło za kalifatu Usmana. Jego Tafsir zachował się jedynie w cytatach zawartych w późniejszych komentarzach, przede wszystkim At-Tabariego. Charakter komentarza nosi również dzieło Pytania Nafi'a Ibn al-Azraka, mające formę odpowiedzi Ibn al-Abbasa na pytania zadawane przez słynnego przywódcę azrakitów Nafi'a. Także jedynie w formie cytatów w późniejszych komentarzach zachował się komentarz Hasana al-Basriego. Najwcześniejszym pełnym komentarzem koranicznym, który zachował się do naszych czasów jest Tafsir Mudżahida Ibn Dżabra al-Makkiego, ucznia Ibn al-Abbasa. Oto wykaz ważniejszych komentarzy do Koranu: Muhammad ibn Dżarir at-Ṭabari (838-923): Dżami al-bajan fi tafsir al-Kuran Ibn Kasir (1301-1373): Tafsir al-Kuran al-azim - komentarz klasyczny, stanowiący rodzaj wyciągu do celów praktycznych, ze wcześniejszego, dużo obszerniejszego komentarza Tabariego. Fachr ad-Din ar-Razi (865-925): Mafatih al-Ghajb ('Klucze do niewidocznego'), zwany również At-Tafsir al-Kabir ('Wielki komentarz'), obszerne dzieło, obejmujące szeroki zakres wiedzy, również z dziedziny nauk ścisłych i medycznych. Ibn Tajmijja miał się wyrazić o nim krytycznie, iż "zawiera wszystko, oprócz egzegezy". Jahja Ibn Zijad al-Farra: Maani al-Kuran (Znaczenia Koranu). Kadi Abu Saud al-Hanafi: Irszad al-akl as-salim ila mazaja al-Kuran al-Karim zwany również w skrócie Tafsir Abi Saud. Imam Abu Abd Allah ibn Ahmad al-Kurtubi (1214-1273): Al-Dżami li-ahkam al-Kuran (‘Zbiór przepisów koranicznych’) słynnego jurysty malikickiego z Kordowy, liczący 10 tomów, traktujący głównie o przepisach prawnych. Autor przedstawia poglądy innych szkół prawa islamu, poza malikicką; jeden z tomów tego komentarza został przetłumaczony na angielski przez Aishę Bewley. Ahmad ibn Muhammad as-Saalabi (zm. 1035): Tafisr as-Saalabi, zwany również At-Tafsir al-kabir (‘Wielki komentarz’). Kadi Abu Bakr ibn al-Arabi: Ahkam al-Kuran – autor zwany jest kadim (sędzią), dla odróżnienia od słynnego mistyka (sufiego) Ibn Arabiego i jest jurystą malikickim z Andaluzji. Jego 3-tomowy tafsir uwzględnia wyłącznie opinie malikickiej szkoły prawa. Al-Dżassas: Ahkam al-Kuran (‘Przepisy Koranu’) – Ten 3-tomowy tafsir jest wykładnią przepisów prawa według szkoły hanafickiej. Popularny jest szczególnie wśród hanafitów w Indiach, na Bliskim Wschodzie i w Turcji. Mahmud Alusi al-Hanafi: Tafsir Ruh al-Maani fi Tafsir al-Kuran al-azim (‘Komentarz ducha znaczeń w komentarzu do wspaniałego Koranu’), zwykle występujący pod nazwą skróconą „Ruh al-maani”. Ismail Hakki al-Bursawi: Ruh al-bajan, 10-tomowe dzieło założyciela zakonu sufickiego Hakkiyye Jelveti. Ibn Adżiba: Al-Bahr al-muhit (‘Wszechogarniający ocean’), 2-tomowe dzieło szajcha marokańskiego, z zakonu sufickiego Szazili. Hasan ibn Masud al-Baghawi (zm. 1116): Maalim at-Tanzil, opierający się wyraźnie na tafsirze As-Saalibiego, ale przykładający większą wagę do hadisów proroka Mahometa. Abu al-Kasim Mahmud ibn Umar az-Zamachszari (zm. 1144): Al-Kaszszaf (‘Odkrywca’), należący do odłamu mutazylitów, a mimo to wykorzystywany przez sunnitów, lecz opatrzony komentarzem w duchu ich nauki, wytykającym błędy rozumowania mutazylitów. Abd Allah ibn Umar al-Bajdawi (zm. 1286): Anwar at-Tanzil (‘Światła objawienia’), stanowiący wersję skróconą „Kaszszafa”, również przerobioną w duchu sunnickim, drukowany w 2 tomach. W Turcji wychodzi często z uwagami szajcha tureckiego Al-Kunawiego na marginesie, w 7 tomach. Al-Muharrar al-wadżiz fi tafsir al-kitab al-aziz (‘Skrócony zapis egzegezy szlachetnej księgi’), zwany popularnie tafsirem Ibn Atijji, od nazwiska autora, Ibn Atijji, jurysty malikickiego z Andaluzji. Największym powodzeniem cieszy się ów komentarz w Afryce Północnej. Zad al-Masir fi ilm at-tafsir, autorstwa wybitnego polihistora hanbalickiego, Ibn al-Dżawziego. Tafsir an-Nasafi, autorstwa jurysty hanbalickiego An-Nasafiego, publikowany w 2 tomach. Tafsir Abi Hajnan, zwany również Al-bahr al-muhit, wydawany w 7 tomach i zawierający wiele przekazów, w których autentyczność część egzegetów nie wierzy. Powstały w Andaluzji, popularny zwłaszcza w Afryce Północnej. Tafsir al-Dżalalajn, (Komentarz dwóch Dżalalów), rozpoczęty przez Dżalal ad-Dina al-Mahalliego w 1459, a następnie uzupełniany, według tej samej metody, przez jego ucznia, szafi’ickiego jurystę Dżalal ad-Dina as-Sujutiego (zm. 1505), aż do śmierci tego ostatniego. Ceniony przez muzułmanów na całym świecie, ze względu na prostotę. Przetłumaczony w całości na angielski przez Aishę Bewley. Spośród nowszych komentarzy do Koranu, inspirowanych osiągnięciami Zachodu, np. w dziedzinie literackiej interpretacji tekstu, oraz nowszymi doktrynami społeczno-politycznymi, na uwagę zasługują "Al-Manar" ('Miejsce światła'), zainicjowany przez "modernistów" egipskich na czele z Muhammadem Abduh, oraz jego uczniem Raszidem Ridą, tudzież "Fi zilal al-Kuran" (W cieniu Koranu), duchowego przywódcy Braci Muzułmanów Sajjida Kutba, wydany w Bejrucie w 8 tomach.
- Tafsir é o termo árabe para a prática da exegese do Alcorão. O tasfir passou a existir após a morte de Maomé, para combater ambiguidades, variações de textos, passagens defeituosas e aparentes contradições dos escritos sagrados de sua autoria. O tafsir por vezes aplica princípios da hermenêutica, embora seja comum a aplicação de critérios pessoais. Os primeiros esforços nesse sentido tiveram como base o Hadiz. O trabalho mais completo de interpretação do Alcorão foi compilado pelo historiador persa Al-Tabari. Alguns muçulmanos modernos tem empregado o tafsir como apoio para idéias reformistas.
- Тафсир, толкование Корана (араб. التفسير‎‎ — букв. «разъяснение») - исламская наука толкования и комментирования аятов Корана. Самыми авторитетными тафсирами являются так называемые тафсиры правдивых муфассиров: ат-Табари, Джалалайна, Ибн Аббаса, Куртуби, ибн Касир.
- Tafsir är det arabiska ordet för kommentarer, oftast sådana om Koranen. Det inbegriper inte esoteriska eller mystiska tolkningar, som omfattas av det närstående begreppet ta'wil. En författare av tafsir kallas mufassir .
- Тафсір (араб. التفسير, походить від арабського слова «фасара», що означає «пояснювати», «вказувати мету» чи «піднімати завісу») — коментар, тлумачення Корану. Твори, пов’язані з наукою про розуміння і тлумачення Корану, відіграли надзвичайно важливу роль у становленні мусульманської релігійної доктрини. У специфічній формі вони відобразили основні етапи ідеологічної і політичної боротьби в арабо-мусульманському суспільстві.
- Tafsir is the Arabic word for exegesis, usually of the Qur'an. Ta'wīl is a subset of tafsir and refers to assigning a specific meaning, often derived from inspiration or dreams, to some of the allegorical ayaat. An author of tafsir is a mufassir.
|
| rdfs:comment
|
- Tafsir (ﺗﻔﺴﻴﺮ, ar tafsīr, « interpretació») és el mot àrab per a designar una exegesi, generalment de l'Alcorà. Els exegetes (ﻣﻔﺴﺮﻭﻥ, mufassirūn) han de tenir, a més d'una preparació en la "ciència religiosa" (ulūm dīniyya) teològica, també una gran formació lingüística, històrica i de coneixença de les tradicions.
- Tafsīr, arabisch تفسير „Erläuterung, Kommentar“, die Exegese des Korans, gehört zu den wichtigsten islamischen Wissenschaftsdisziplinen. Die klassischen Kommentare zum Korantext folgen überwiegend dem Aufbau des Korans nach Sure/Vers, wie etwa der monumentale Korankommentar von At-Tabarī, der als klassisches Beispiel eines Tafsir gilt.
- El Tafsir es la ciencia de explicación e interpretación del Corán. Se origina después de la muerte de Mahoma para ayudar a explicar el mensaje contenido en el Noble Corán. Comenzando por mera especulación personal, el tafsīr desarrolla un sistema de exégesis metódica del texto del Corán, avanzando verso por verso y algunas veces palabra por palabra. Ej. Los primeros esfuerzos se apoyaron en el Hadiz, después se suscitaron unos tipos más dogmáticos de tafsīr.
- Tafsir on Koraanin suoran perusmerkityksen kielellistä ja historiallista selittämistä. Tämä selitysperinne liittää suuran jakeet tiettyihin historiallisiin tilanteisiin ja selittää kielillisesti ongelmallisia kohtia. Tutkijat näkevät tafsirit enemmän osana 800-lukuun asti saavutettua opillista tulkintaa kuin alkuperäistä Muhammadin kuulijakunnalta perittyä tulkintaa.
- Tafsîr est le terme arabe pour désigner une exégèse du Coran. Le tafsîr du Coran, basé sur les hadith, ne relève que du sens apparent du texte sacré, sans s'attacher aux interprétations ésotériques. L'auteur d'un tafsir est un moufassir . Il s'agit plus d'un commentaire du sens simple des versets. Elle requiert de son auteur une grande érudition en matière de tradition orale mais aussi une maîtrise parfaite de la langue arabe et de ses subtilités.
- Col termine tafsīr (ﺗﻔﺴﻴﺮ) si indica in arabo l'interpretazione autentica che viene data dai dotti musulmani degli ardui passaggi testuali del Corano, al fine di estrarne l'insegnamento divino, utile al cammino salvifico che ogni credente (muslim) deve percorrere nella sua vita terrena, nella speranza del premio eterno.
- Tafsir is binnen de islam de exegese en interpretatie van de Koran. Een persoon die de tafsir schrijft, wordt een mufassir genoemd. Tafsir richt zich op het Arabisch uit de tijd van Mohammed, grammaticale analyse en de volgorde en de aanleidingen waarop en waarna de Mekkaanse soera's en de Medinaanse soera's zich openbaarden. Volgens anderen, zoals al-Zamakhshari (overleden 1144), zou deze tekstuele uitleg ta'wiel heten en zou tafsir zich beperken tot de uitleg van woorden in de Koran.
- Tafsir - ogólny komentarz koraniczny. W tradycji islamu rozróżnia się dwa typy komentarza do Koranu: tafsir i tawil. Pierwszy z nich obejmuje wszystkie aspekty objaśniania Koranu, natomiast drugi ma charakter szczególnie głęboki, ezoteryczny. Sam wyraz tawil oznacza bowiem sięganie do źródeł, do początków. Ten drugi typ komentarza pojawił się później.
- Tafsir é o termo árabe para a prática da exegese do Alcorão. O tasfir passou a existir após a morte de Maomé, para combater ambiguidades, variações de textos, passagens defeituosas e aparentes contradições dos escritos sagrados de sua autoria. O tafsir por vezes aplica princípios da hermenêutica, embora seja comum a aplicação de critérios pessoais. Os primeiros esforços nesse sentido tiveram como base o Hadiz.
- Тафсир, толкование Корана (араб. التفسير — букв. «разъяснение») - исламская наука толкования и комментирования аятов Корана. Самыми авторитетными тафсирами являются так называемые тафсиры правдивых муфассиров: ат-Табари, Джалалайна, Ибн Аббаса, Куртуби, ибн Касир.
- Tafsir är det arabiska ordet för kommentarer, oftast sådana om Koranen. Det inbegriper inte esoteriska eller mystiska tolkningar, som omfattas av det närstående begreppet ta'wil. En författare av tafsir kallas mufassir .
- Тафсір (араб. التفسير, походить від арабського слова «фасара», що означає «пояснювати», «вказувати мету» чи «піднімати завісу») — коментар, тлумачення Корану. Твори, пов’язані з наукою про розуміння і тлумачення Корану, відіграли надзвичайно важливу роль у становленні мусульманської релігійної доктрини. У специфічній формі вони відобразили основні етапи ідеологічної і політичної боротьби в арабо-мусульманському суспільстві.
- Tafsir is the Arabic word for exegesis, usually of the Qur'an. Ta'wīl is a subset of tafsir and refers to assigning a specific meaning, often derived from inspiration or dreams, to some of the allegorical ayaat. An author of tafsir is a mufassir.
|
