| dbpedia-owl:abstract
|
- Ludwig van Beethovens 3. Sinfonie in Es-Dur, op. 55 mit dem Beinamen „Eroica“ entstand in den Jahren 1803 bis 1804.
- Ludwig van Beethoven's Symphony No. 3 in E flat major, also known as the Eroica, is a landmark musical work marking the full arrival of the composer's "middle-period," a series of unprecedented large scale works of emotional depth and structural rigor. The symphony is widely regarded as a mature expression of the classical style of the late eighteenth century that also exhibits defining features of the romantic style that would hold sway in the nineteenth century. The Third was begun immediately after the Second, completed in August 1804, and first performed April 7, 1805.
- La Sinfonía n. ° 3 en Mi bemol mayor Op. 55 de Ludwig van Beethoven, conocida como Heroica, es una obra considerada por muchos como el amanecer del romanticismo musical, puesto que rompe varios esquemas de la tradicional sinfonía clásica. Estuvo inicialmente dedicada a Napoleón Bonaparte.
- Ludwig van Beethovenin sinfonia nro 3 Es-duuri (op. 55), lisänimeltään Eroica, edustaa tyylillisesti klassismin ja romantiikan ajan siirtymävaihetta. Beethovenin kolmannen sinfonialle vakiintunut kutsumanimi Eroica suomennetaan usein "herooinen" eli sankarillinen. Säveltäjä omisti teoksen alun perin Napoleon Bonapartelle, mutta poisti omistuksen Napoleonin kruunautettua itsensä keisariksi ja omisti lopulta sinfonian ruhtinas von Lobkowitzille. Eroica sävellettiin suurimmilta osin loppuvuodesta 1803. Teos on viimeistelty 1804 ja sen yksityinen kantaesitys oli tämän vuoden kesällä. Ensimmäinen julkinen esitys oli Wienissä 7. huhtikuuta 1805 säveltäjän itsensä johtamana. Teos merkitsi irtiottoa aiemmasta sinfoniaperinteestä, ja se oli merkittävä askel kohti romantiikkaa. Kestoltaan se on edeltäviä sinfonioita huomattavasti pitempi. Teoksessa mahtavimpana pidetään sen ensimmäistä osaa, joka kestää noin 14–18 minuuttia ja noudattaa sonaattimuotoa. Toinen osa on lähes samanpituinen hautajaismarssi, jota esitetään välillä erilaisissa muistotilaisuuksissa irrallisena kappaleena. Kolmas osa on metsästyshenkinen scherzo. Kymmenminuuttinen finaali on osin muunnelmamuotoinen. Eroican orkestraation erikoisuus on kolmen käyrätorven käyttö tavanomaisten kahden sijasta: näillä on näyttävää soitettavaa varsinkin scherzon triossa.
- La terza sinfonia di Beethoven (1770 - 1827) in Mi bemolle maggiore op. 55 detta "Eroica" fu composta fra il 1802 e 1804 ed eseguita nell' agosto 1804 a Vienna. La sinfonia fu inizialmente scritta per Napoleone Bonaparte e rappresenta la sintesi di tutta l'aspirazione all'epos riscoperta negli anni della rivoluzione. In essa si avverte la volontà di tenere insieme la musica e la realtà che già era stata avvertita, se pur in forma primitiva, nella pièce à sauvetage, nella marcia, nell'inno e nel pezzo strumentale a programma. Beethoven, che come Hegel aveva visto nel generale corso "cavalcare lo spirito del mondo", scrive una dedica al Bonaparte, dedica che in seguito disconoscerà in un impeto di sdegno deluso dopo che Napoleone si sarà fatto incoronare imperatore. Proprio per questa delusione la sinfonia sarà quindi definitivamente intitolata (in italiano) "Sinfonia Eroica dedicata al sovvenire di un grand'uomo". Il definitivo dedicatario sarà il Principe Joseph Franz Maximilian Lobkowitz, un aristocratico boemo appassionato di musica e buon violinista dilettante che ne ospitò nel proprio palazzo la prima esecuzione. La Sinfonia Eroica si presenta con grande solennità storica. Beethoven ricerca di proposito il luogo comune tematico: il primo tema, avvicinato ad una lunga teoria di temi in mi bemolle ripetuto innumerevoli volte in un isolamento statuario, lascia scoperti, volutamente, i dati di partenza; il tema finale, che era già stato impiegato nell'ultimo episodio delle Creature di Prometeo con numerose variazioni di pianoforte, viene inserito per far comprendere meglio la nuova e grandiosa maniera del costruire. Le dimensioni complessive dell'"Eroica" (la più lunga sinfonia scritta sino a quel momento) sono superate solamente dalla Nona Sinfonia. Il volume dell'orchestra è vibrante e per la prima volta in una sinfonia vengono usati tre corni e i singoli accordi sono ricchi di sforzati di notevole evidenza. La trasfigurazione epica raggiunge il massimo nella "Marcia funebre" con i rulli dei timpani, le trombe dal suono apocalittico, il fugato centrale e la melodica divagazione della coda. Il manoscritto originale è andato perduto ma esiste una copia riveduta dall'autore nell'archivio degli "Amici della Musica" di Vienna.
- ファイル:Eroica Beethoven title. jpg 交響曲第3番の浄書総譜表紙（ウィーン楽友協会蔵） Template:クラシック音楽 ベートーヴェンの交響曲第3番変ホ長調『英雄』作品55（原題：Template:Lang-it-short 英雄交響曲、ある偉大なる人の思い出に捧ぐ）は、ベートーヴェンが作曲した3番目の交響曲である。1804年に完成された。「英雄」のほか、イタリア語の原題に由来する「エロイカ」の名で呼ばれることも多い。ベートーヴェンの最も重要な作品のひとつ。
- De 3e Symfonie in Es-groot opus 55 (ook wel de Eroïca, de 'heroïsche' genoemd) van Ludwig van Beethoven ontstond in 1803/1804. Beethoven schreef de symfonie ter ere van Napoleon Bonaparte. Beethoven heeft ook met het idee gespeeld de symfonie derhalve de "Bonapartesymfonie" te noemen. Toen Napoleon zichzelf in mei 1804 tot keizer van Frankrijk uitriep, kraste Beethoven de naam van Napoleon zo heftig van het titelblad dat daarin een gat achterbleef (zie afbeelding hiernaast) en veranderde de opdracht in "Sinfonia Eroica, composta per festeggiare il sovvenire di un grand' Uomo" (Heroische symfonie, gecomponeerd om de herinnering te vieren aan een groot Man). Het werk is opgedragen aan vorst Franz Joseph Maximilian von Lobkowitz. De eerste uitvoering vond plaats in Wenen op 7 april 1805. Muzikaal gezien markeert deze symfonie het einde van het classicisme en het begin van de romantiek.
- Eroica er navnet på Ludwig van Beethovens symfoni nummer 3 Op.55 iEss-dur, første gang oppført i 1804 (privat) og 23. januar 1805 (offentlig). Eroica er heltemodig på italiensk og ble først dedisert Napoleon Bonaparte, men etter at denne lot seg krone til keiser rev Beethoven av tittelsiden i raseri og endret han dedikasjonen For å feire minnet av en stor mann.
- Symfonia nr 3 Es-dur op. 55 "Eroica" Ludwiga van Beethovena powstała w latach 1803-04. Dzieło jest często określane jako kamień milowy kończący muzyczną epokę klasycyzmu i rozpoczynający romantyzm. Znany powszechnie przydomek "Eroica" oryginalnie nie miał być przypisany symfonii; początkowo Beethoven zamierzał bowiem zadedykować ją Napoleonowi Bonapartemu. Gdy jednak, kończąc swoje dzieło w roku 1804, dowiedział się, że 2 grudnia 1804 r. Napoleon koronował się na Cesarza Francuzów, wpadł w furię. Istnieją różne wersje tego, co wydarzyło się chwilę potem: jedna mówi, że kompozytor tak energicznie wytarł gumką tytuł, że zrobił dziurę w tytułowej stronie rękopisu; druga z kolei, że zamazywał tytuł z takim impetem, że złamał pióro, trzecia wreszcie, że skoczył do biurka, chwycił stronę tytułową i, przedarłszy na dwoje, rzucił ją na podłogę. Miał także, wg Ferdinanda Riesa, wypowiedzieć słowa: "Czyż i on zatem nie jest niczym więcej niż zwykłym człowiekiem? Teraz i on pogwałci prawa ludzi, by zaspokoić swoją ambicję, wyniesie się ponad wszystkich, stanie się tyranem!" Niezależnie od wersji dzieło otrzymało włoski podtytuł "Sinfonia eroica, composta per festeggiare il sovvenire d'un grand'Uomo" ("Symfonia bohaterska, napisana ku uczczeniu pamięci wielkiego Człowieka", co najczęściej interpretuje się jako symboliczne pożegnanie Beethovena z wielkością Napoleona, którą ten – według niego – utracił przez małostkową koronację).
- A Sinfonia n. º 3 em mi bemol maior por Ludwig van Beethoven (conhecida como Eroica que em Italiano significa "heroica") é uma obra musical, por vezes citada como marco do fim da Era Clássica e o começo da musica romântica..
- Eroica är Ludwig van Beethovens symfoni nummer 3 Op. 55 i Ess-dur, första uppförande 1804 (privat) och 23 januari 1805 (publikt). Eroica betyder närmast hjältemodig. Symfonin var ursprungligen tillägnad Napoleon Bonaparte, men efter dennes kröning till kejsare rev Beethoven titelsidan i vrede och därefter ändrade han dedikationen till för att fira minnet av en stor man.
- 《降E大調第三交響曲“英雄”》，作品55，是路德維希·范·貝多芬于1803年至1804年間創作的四樂章交響曲。該作品是交響曲歷史上的歷程碑式作品，規模宏大、充沛有力、情感豐富、結合了詩意和力量，極具獨創性，在當時不受觀衆接受和歡迎；但卻是貝多芬最爲鍾愛的作品之一。現在它被看作是貝多芬的代表作之一，並時常被認爲是浪漫樂派的創始作品。原本貝多芬將該作品題獻給他所欽佩的拿破崙，但因後者稱帝，憤而改爲“紀念一位英雄人物”。“英雄交響曲”（意大利文：Eroica）之名亦由此得來。
- Симфония № 3 ми-бемоль мажор, op. 55 («Героическая») — симфония Людвига ван Бетховена. Изначально была написана Бетховеном в честь Наполеона, его судьбы и героической деятельности, которая была кумиром многих того поколения. Но в дальнейшем, из-за разочарования Бетховена в политике Наполеона, Бетховен вычеркнул имя Наполеона из партируры симфонии, не изменив при этом ни одной ноты. И, впоследствии, ни капли не пожалел об этом. Написана в 1803—1804 годах в Вене, премьера состоялась в Вене 7 апреля 1805 г.
- Fichier:Eroica Beethoven title. jpg La première page de la partition d'Eroica, sur laquelle on peut voir la dédicace à Napoléon raturée. La Symphonie n° 3 en mi bémol majeur, opus 55, de Ludwig van Beethoven (communément appelée Eroica - l'italien pour Héroïque) est une œuvre écrite entre 1803 et 1804, que plusieurs considèrent comme annonciatrice de l'aube du romantisme musical.
|
| rdfs:comment
|
- Ludwig van Beethovens 3. Sinfonie in Es-Dur, op. 55 mit dem Beinamen „Eroica“ entstand in den Jahren 1803 bis 1804.
- La Sinfonía n. ° 3 en Mi bemol mayor Op. 55 de Ludwig van Beethoven, conocida como Heroica, es una obra considerada por muchos como el amanecer del romanticismo musical, puesto que rompe varios esquemas de la tradicional sinfonía clásica. Estuvo inicialmente dedicada a Napoleón Bonaparte.
- ファイル:Eroica Beethoven title. jpg 交響曲第3番の浄書総譜表紙（ウィーン楽友協会蔵） Template:クラシック音楽 ベートーヴェンの交響曲第3番変ホ長調『英雄』作品55（原題：Template:Lang-it-short 英雄交響曲、ある偉大なる人の思い出に捧ぐ）は、ベートーヴェンが作曲した3番目の交響曲である。1804年に完成された。「英雄」のほか、イタリア語の原題に由来する「エロイカ」の名で呼ばれることも多い。ベートーヴェンの最も重要な作品のひとつ。
- Eroica er navnet på Ludwig van Beethovens symfoni nummer 3 Op.55 iEss-dur, første gang oppført i 1804 (privat) og 23. januar 1805 (offentlig). Eroica er heltemodig på italiensk og ble først dedisert Napoleon Bonaparte, men etter at denne lot seg krone til keiser rev Beethoven av tittelsiden i raseri og endret han dedikasjonen For å feire minnet av en stor mann.
- A Sinfonia n. º 3 em mi bemol maior por Ludwig van Beethoven (conhecida como Eroica que em Italiano significa "heroica") é uma obra musical, por vezes citada como marco do fim da Era Clássica e o começo da musica romântica..
- Eroica är Ludwig van Beethovens symfoni nummer 3 Op. 55 i Ess-dur, första uppförande 1804 (privat) och 23 januari 1805 (publikt). Eroica betyder närmast hjältemodig. Symfonin var ursprungligen tillägnad Napoleon Bonaparte, men efter dennes kröning till kejsare rev Beethoven titelsidan i vrede och därefter ändrade han dedikationen till för att fira minnet av en stor man.
- 《降E大調第三交響曲“英雄”》，作品55，是路德維希·范·貝多芬于1803年至1804年間創作的四樂章交響曲。該作品是交響曲歷史上的歷程碑式作品，規模宏大、充沛有力、情感豐富、結合了詩意和力量，極具獨創性，在當時不受觀衆接受和歡迎；但卻是貝多芬最爲鍾愛的作品之一。現在它被看作是貝多芬的代表作之一，並時常被認爲是浪漫樂派的創始作品。原本貝多芬將該作品題獻給他所欽佩的拿破崙，但因後者稱帝，憤而改爲“紀念一位英雄人物”。“英雄交響曲”（意大利文：Eroica）之名亦由此得來。
- Ludwig van Beethoven's Symphony No. 3 in E flat major, also known as the Eroica, is a landmark musical work marking the full arrival of the composer's "middle-period," a series of unprecedented large scale works of emotional depth and structural rigor. The symphony is widely regarded as a mature expression of the classical style of the late eighteenth century that also exhibits defining features of the romantic style that would hold sway in the nineteenth century.
- Ludwig van Beethovenin sinfonia nro 3 Es-duuri (op. 55), lisänimeltään Eroica, edustaa tyylillisesti klassismin ja romantiikan ajan siirtymävaihetta. Beethovenin kolmannen sinfonialle vakiintunut kutsumanimi Eroica suomennetaan usein "herooinen" eli sankarillinen. Säveltäjä omisti teoksen alun perin Napoleon Bonapartelle, mutta poisti omistuksen Napoleonin kruunautettua itsensä keisariksi ja omisti lopulta sinfonian ruhtinas von Lobkowitzille.
- La terza sinfonia di Beethoven (1770 - 1827) in Mi bemolle maggiore op. 55 detta "Eroica" fu composta fra il 1802 e 1804 ed eseguita nell' agosto 1804 a Vienna. La sinfonia fu inizialmente scritta per Napoleone Bonaparte e rappresenta la sintesi di tutta l'aspirazione all'epos riscoperta negli anni della rivoluzione.
- De 3e Symfonie in Es-groot opus 55 (ook wel de Eroïca, de 'heroïsche' genoemd) van Ludwig van Beethoven ontstond in 1803/1804. Beethoven schreef de symfonie ter ere van Napoleon Bonaparte. Beethoven heeft ook met het idee gespeeld de symfonie derhalve de "Bonapartesymfonie" te noemen.
- Symfonia nr 3 Es-dur op. 55 "Eroica" Ludwiga van Beethovena powstała w latach 1803-04. Dzieło jest często określane jako kamień milowy kończący muzyczną epokę klasycyzmu i rozpoczynający romantyzm. Znany powszechnie przydomek "Eroica" oryginalnie nie miał być przypisany symfonii; początkowo Beethoven zamierzał bowiem zadedykować ją Napoleonowi Bonapartemu. Gdy jednak, kończąc swoje dzieło w roku 1804, dowiedział się, że 2 grudnia 1804 r.
- Симфония № 3 ми-бемоль мажор, op. 55 («Героическая») — симфония Людвига ван Бетховена. Изначально была написана Бетховеном в честь Наполеона, его судьбы и героической деятельности, которая была кумиром многих того поколения. Но в дальнейшем, из-за разочарования Бетховена в политике Наполеона, Бетховен вычеркнул имя Наполеона из партируры симфонии, не изменив при этом ни одной ноты. И, впоследствии, ни капли не пожалел об этом.
- Fichier:Eroica Beethoven title. jpg La première page de la partition d'Eroica, sur laquelle on peut voir la dédicace à Napoléon raturée. La Symphonie n° 3 en mi bémol majeur, opus 55, de Ludwig van Beethoven (communément appelée Eroica - l'italien pour Héroïque) est une œuvre écrite entre 1803 et 1804, que plusieurs considèrent comme annonciatrice de l'aube du romantisme musical.
|
