| dbpprop:abstract
|
- A symphony is a musical composition, often extended and usually for orchestra. "Symphony" does not imply a specific form. Many symphonies are tonal works in four movements with the first in sonata form, and this is often described by music theorists as the structure of a "classical" symphony, although many symphonies by the acknowledged classical masters of the form, Joseph Haydn, Wolfgang Amadeus Mozart and Ludwig van Beethoven, do not conform to this model.
- Die Sinfonie oder Symphonie ist eine seit Beginn des 17. Jahrhunderts gebräuchliche Bezeichnung für Instrumentalwerke von über die Jahrhunderte wechselnder Form und Besetzung. Nach klassischem Verständnis handelt es sich dabei um ein aus mehreren (in der Regel vier) Sätzen bestehendes Stück für Orchester ohne Solisten. Seit der 9. Sinfonie von Ludwig van Beethoven ist auch der Einsatz von Gesangstimmen gebräuchlich, ohne jedoch die dominierende Funktion des Orchesters aufzugeben.
- Una simfonia és –en el seu sentit més habitual i extens- una peça musical, més aviat extensa, normalment composta per a ser interpretada per una orquestra i que comprèn diversos moviments. Simfonia no es refereix a una forma musical específica (tot i que no són pas pocs els autors que encara la consideren una forma musical) sinó un gènere de la música orquestral per a ser escoltada preferentment a la sala de concerts. En aquest sentit, la simfonia és un invent de la societat de la segona meitat del segle XVIII, en ple classicisme musical, que respon a un pla tonal preestablerts que admet una certa flexibilitat controlada, en la creació del qual va tenir un paper destacat Joseph Haydn De totes maneres, aquest concepte, que és el més habitual des de la segona meitat del segle XVIII fins a l'actualitat, no és l’únic que aquest mot ha tingut. Cal afegir-hi aquests, si més no: A l’antiga Grècia, el mot significava un interval consonant. A l'edat mitjana aquest mateix concepte (amb grafies diverses) de concordança fa que el mot denomini l'uníson. El mot castellà zanfona deriva d'aquest en referència a aquest instrument. També a l'edat mitjana el mot dóna nom a un instrument de la família de la viola de roda. Durant els segles XVII i XVIII, la simfonia era la composició instrumental que es col·locava al començament d'una òpera, d'un oratori o d'altres composicions en gèneres afins. Posteriorment això rebria el nom d'obertura.
- Symfonie je cyklický hudební útvar sonátového typu, komponovaný pro velké nástrojové obsazení s možností současného uplatnění dalších komponent, např. sólového zpěvu, sborů, v moderní klasické hudbě pak nejrůznějších dalších přidružených souborů, např. souboru bicích nástrojů a dalších ne zcela tradičních součástí, např. elektronických nástrojů, původně nehudebních, industriálních, hlukových a ambientních zdrojů zvuku, digitálně zpracovaných zvuků nástrojů z obsazení klasického orchestru, atd.). Symfonická forma patří k nejnáročnějším hudebním útvarům jak z hlediska kompozičního, tak interpretačního a je proto právem perlou a vrcholem skladatelského i koncertního umění.
- Una sinfonía es una obra para orquesta, de ordinario dividida en cuatro movimientos, cada uno con un tiempo y estructura diferente. La forma de la sinfonía ha variado con el tiempo. El tamaño de la orquesta necesaria para interpretar una sinfonía, en general, ha crecido con el tiempo: mientras una orquesta de cámara con un par de docenas de instrumentos es suficiente para interpretar una sinfonía de Joseph Haydn, una de Gustav Mahler puede requerir varios centenares de intérpretes. La sinfonía probablemente alcanzó su madurez con Ludwig van Beethoven. Sus sinfonías solían tener un primer movimiento Allegro de forma sonata, un movimiento lento (a veces en forma de tema y variaciones), un movimiento con ritmo ternario, para finalizar con otro movimiento rápido. Existen sinfonías con un último movimiento escrito como forma sonata). A pesar de que hasta ese momento las sinfonías eran obras puramente orquestales, la última sinfonía de Beethoven, su Novena Sinfonía concluye con un movimiento para orquesta, coro y solistas. Gustav Mahler incluiría frecuentemente coros y solistas en sus sinfonías.
- Sinfonia nykymerkityksessään on laaja orkesterisävellys. Sinfonia-termiä käytettiin barokkikautena mistä tahansa soittimille sävelletystä musiikista, mutta nykyinen sinfonia sai alkunsa 1700-luvun alussa. Sinfonia on ollut yksi merkittävimpiä taidemusiikin sävellysmuotoja wieniläisklassismin ajoista alkaen. Tämän takia monien barokin jälkeen tulleiden huippusäveltäjien pääteokset ovatkin juuri sinfonioita.
- Une symphonie est une composition instrumentale savante, de proportions généralement vastes, comprenant plusieurs mouvements joints ou disjoints, et faisant appel aux ressources de l'orchestre symphonique. Dans l’histoire de la musique occidentale, l’ensemble des œuvres dénommées symphonies, qualifiées de symphoniques ou qui auraient mérité de l’être, représente un volume de musique plusieurs fois supérieur à tout le reste de la production écrite – et dont la « symphonie » proprement dite, au sens où l’entendent les traités, ne constitue qu’une faible partie. Le mot lui-même, directement emprunté au grec, apparaît vers le XVI siècle dans le vocabulaire musical des principales nations européennes. À l’origine, pris dans son sens étymologique, il est presque synonyme de « musique » et peut désigner indifféremment n’importe quelle sorte de composition, à l’exception, sans doute, de la monodie pure. Très tôt, cependant, l’usage tend à limiter son application à la musique instrumentale – par opposition à la musique vocale – et plus spécialement à la musique d’ensemble. Puis, peu à peu, il en vient à désigner un certain genre d’écriture et un certain type de concert, et enfin une forme particulière d’œuvre pour orchestre, assez rigoureusement définie, dont Haydn, Mozart et Beethoven donnent des illustrations magistrales. Mais déjà prend naissance, dès les premières années du XIX siècle, une tradition symphonique qui s’éloignera de plus en plus du modèle classique. C’est à peine si l’on peut encore parler de forme à propos de la symphonie, qui ne cesse d’évoluer, enrichissant sa palette et modifiant sa syntaxe au point d’en faire éclater les structures. Aujourd’hui, la pâte symphonique, nourriture quotidienne de tous les orchestres du monde entier, dépasse largement le cadre de la symphonie. Toutefois, à travers toutes ces métamorphoses, demeure comme une donnée permanente un certain esprit de recherche qui est l’esprit même de la symphonie. Provenant étymologiquement du grec syn, signifiant avec et phoné, signifiant son, le terme fait référence à la consonance des sons. Au Moyen Âge, la chifonie (ou chifoine) désigne un instrument, ancêtre de la vielle à roue. Au début du XVI siècle, le terme s'étend aux œuvres polyphoniques destinées aux instruments, puis s'applique à toutes compositions instrumentales par opposition à la musique vocale. Ce n'est que dans le deuxième tiers du XVIII siècle, en pleine période de classicisme que le genre est fixé dans son acception actuelle.
- A szimfónia a görög symphonia (szünfoné, szünfonia = együtthangzás, összhang), ill. olasz sinfonia, ill. német Symphonie szavakból származik.
- Il termine Sinfonia (dal greco σύν = con, insieme, e φωνή = suono) ha avuto, nella storia della musica, vari significati; in particolare ha indicato diverse forme musicali. L'accezione più comune della parola deriva dall'uso tardo settecentesco del classicismo viennese e della scuola di Mannheim, secondo il quale la Sinfonia è un brano orchestrale composto di più movimenti, di proporzioni abbastanza ampie e articolati secondo procedimenti formali ben precisi.
- 交響曲（こうきょうきょく）は、主に管弦楽によって演奏される多楽章からなる大規模な楽曲。シンフォニー（英：symphony、独：Sinfonie, Symphonie）、シンフォニア（伊：sinfonia）とも呼ばれ「管弦楽のためのソナタ」である。 原則として4つ程度の楽章によって構成され、そのうちの少なくとも1つの楽章がソナタ形式であることが定義であるが、特に近現代においては、例外も多い。 なお、『交響曲』は『交響楽』ともいうが、どちらもドイツ留学経験のある森鴎外による訳語である。
- Een symfonie is een muziekstuk dat door een aantal instrumenten tegelijk wordt gespeeld. Als er één solo-instrument of een groepje duidelijke solo-instrumenten is, heet het werk een concert of een concerto grosso.
- En symfoni er en musikalsk komposisjon for orkester i flere satser. Ordet stammer fra gresk syn (sammen) og fon (lyd).
- Gatunek muzyczny o nazwie symfonia (w klasycznym kształcie) to zazwyczaj trzy- lub czteroczęściowy utwór muzyczny na orkiestrę, popularny w XVIII, XIX i w pierwszej połowie XX wieku. Symfonia jest orkiestrowym odpowiednikiem sonaty. Układ części symfonii klasycznej: pierwsza: szybka - allegro sonatowe; druga: wolna - w formie wariacji lub pieśni; trzecia: taneczna lub bardzo szybka - menuet, lub scherzo; czwarta: szybka - rondo, wariacje lub allegro sonatowe. Jednak w XIX wieku formę zaczęto traktować bardziej swobodnie i wielu kompozytorów modyfikowało podany schemat (np. Franz Schubert w dwuczęściowej VII symfonii, Hector Berlioz w Symfonii fantastycznej, Gustav Mahler w większości swoich dzieł). Formą pokrewną symfonii jest sonata i koncert. Największy wpływ na rozwój gatunku mieli: Franz Joseph Haydn - ponad 104 symfonie Wolfgang Amadeus Mozart - 41 symfonii (napisał 68 - jednak wiele ocalało tylko we fragmentach) Ludwig van Beethoven - 9 symfonii Franz Schubert - 8 symfonii (VII Niedokończona, VIII Wielka) Robert Schumann - 4 symfonie (I Wiosenna, III Reńska) Feliks Mendelssohn - 5 symfonii oraz 10 symfonii kameralnych Hector Berlioz - kilka utworów o charakterze symfonii programowych, w tym Symfonia fantastyczna i Harold w Italii (z solową partią altówki) Antonin Dworzak - 9 symfonii (IX Z Nowego Świata) Johannes Brahms - 4 symfonie Piotr Czajkowski - 6 symfonii (I Zimowe Marzenia, II Polska, III Małorosyjska, V Wielka, VI Patetyczna) Anton Bruckner - 11 symfonii (symfonia "0" - nullte - niedokończona, symfonia "00" - szkice) Gustav Mahler - 11 symfonii (I Tytan, VIII Symfonia Tysiąca, Pieśń o ziemi) Karol Szymanowski - 4 symfonie Jean Sibelius - 7 symfonii Siergiej Rachmaninow - 3 symfonie (oraz symfonia młodzieńcza) Carl Nielsen - 6 symfonii Igor Strawiński - 5 symfonii Sergiusz Prokofiew - 7 symfonii Dymitr Szostakowicz - 15 symfonii (oraz kilka symfonii kameralnych - aranżacji kwartetów smyczkowych na orkiestrę smyczkową) Ralph Vaughan Williams - 9 symfonii Charles Ives - 4 symfonie Witold Lutosławski - 4 symfonie Krzysztof Penderecki - 7 symfonii Bolesław Szabelski - 5 symfonii Henryk Mikołaj Górecki - 3 symfonie Eduard Tubin - 10 symfonii (XI - niedokończona) Ponadto swój wkład w rozwój gatunku pojedynczymi utworami włożyli: Georges Bizet, Camille Saint-Saëns, Aleksandr Borodin, Nikołaj Rimski-Korsakow, César Franck, Ernest Chausson, Vincent d'Indy, Edward Elgar, Benjamin Britten, William Walton, Aram Chaczaturian i inni. Symfonia jest to reprezentatywny gatunek muzyki orkiestrowej. Można ją też uznać za sonatę na orkiestrę. Ukształtowanie się symfonii miało miejsce w połowie XVIII w.
- Sinfonia é uma palavra de origem italiana e tem conotações que vão além do seu significado mais divulgado e conhecido, consolidado a partir do classicismo e que se refere a uma peça para orquestra construída na forma-sonata.
- Fişier:Ninth Symphony original. png Pagina cu numărul 12 din manuscrisul original al Simfoniei a noua a lui Ludwig van Beethoven Simfonia este o compoziţie muzicală instrumentală de proporţii vaste, alcătuită din mai multe părţi (de regulă, patru), fiind executată în sălile de concert sau pentru înregistrări de o amplă orchestră simfonică. O simfonie nu are solişti instrumentali, excepţie făcând aşa-numita „Simfonie concertantă” . Simfonia a IX-a de Ludwig van Beethoven introduce în mişcarea finală vocea omenească sub formă de solişti şi cor. Procedeul va fi preluat şi de alţi compozitori în creaţiile lor, fără a impieta însă rolul predominant al orchestrei.
- Симфо́ния (от греч. συμφωνία — «созвучие») — жанр симфонической инструментальной музыки многочастной канонизированной формы фундаментального мировоззренческого содержания.
- En symfoni är vanligtvis ett stort upplagt verk för symfoniorkester. Begreppet började användas i denna betydelse på 1700-talet. Fram till 1900-talet bestod symfonin oftast av fyra satser i ordningsföljden snabb sats, långsam sats, menuett eller scherzo och sist en snabb final. Sonatform kallas den form som första satsen av en traditionell symfoni alltid är byggd på. Även andra satsen och finalen kan ha sonatform. Nutida symfonier styrs inte av några formella regler utan kan ha valfritt antal satser, vanligast är en till fyra. Många symfonier saknar namn och heter enbart t ex "Symfoni nr 2", men på 1900-talet blev det vanligt att ge symfonier beskrivande titlar, något som dock förekom sparsamt även tidigare (bl a Beethovens "Pastoralsymfoni"). En symfoni med korta satser kallas för sinfonietta, 'liten symfoni'.
- Senfoni, genellikle orkestralar için bestelenmiş ve uzun olan müzik yapıtıdır. "Senfoni" belirli bir biçimi ifade etmez. Her ne kadar çoğu senfoni, ilki sonat biçiminde olan dört bölümden oluşan titremsel (tonal) çalışmalardan olsa ve müzik kuramcıları sıklıkla "klasik" senfoninin yapısını böyle tanımlasa da, bu biçimin klasik ustaları kabul edilen Joseph Haydn, Wolfgang Amadeus Mozart ve Ludwig van Beethoven'ın bestelediği bazı senfoniler bile bu kalıba uymaz. Senfoni, bir klasik dönem (1700 - 1850) ürünüdür. Klasik dönem öncesi bazı yapıtlara da senfoni adı verilse de, ilk gerçek senfoniler klasik dönemde ortaya çıkmıştır. Barok dönem ve öncesinde senfoni (sinfonia), koral eserlerin başında veya aralarında çalınan, sadece orkestra için yazılmış parça anlamına gelmekteydi. Klasik dönemde ise "orkestra için sonat" hâlini aldı. İlk önemli senfoniler; Johann Sebastian Bach'ın oğullarının, Joseph Haydn'ın ve Wolfgang Amadeus Mozart'ın senfonileridir. Bu senfonilerin genel kalıbı şöyleydi: Allegro (veya Andante-Allegro) Andante (veya Adagio) Menuetto ve Trio Finale (Allegro veya Presto) Klasik dönemde yetişmiş olmasına rağmen romantik eserler vermiş olan Ludwig van Beethoven'ın ilk senfonisi de bu kalıba uygundur. Fakat bundan sonraki senfonileri yeni bir akım başlattı: Romantizm. Beethoven ve Schubert'in özellikle son senfonileri romantik dönem (1850 - 1900) senfonileri sayılır. Romantik dönemin ünlü senfoni bestecileri Hector Berlioz, Felix Mendelssohn, Robert Schumann, Anton Bruckner, Johannes Brahms, Peter İlyiç Çaykovski, Camille Saint-Saëns, Antonín Dvořák, Jean Sibelius, Gustav Mahler, Dimitri Şostakoviç olarak sıralanabilir. Bir senfoninin ortalama süresi yarım saat (30 dk)tir. Fakat ilk senfonilerin bazıları yaklaşık 15 dakikaydı. Romantik dönemde senfoninin süresi 40-50 dakikaya ulaşırken Mahler'in 3. senfonisi ile doruk noktasına çıktı (90 dakika). Romantik senfonilerin klasik senfonilerden farkları şunlardır: Süre kısıtlaması yoktur. Senfoni 4 bölümden az veya çok bölüme sahip olabilir. Senfoni belli bir program izleyebilir (bu programın etrafında dönebilir). Senfoni, orkestra ve koro için de yazılabilir. Beethoven, romantik senfoni bestecileri için ana kalıp, yol göstericidir. Beethoven'ın 3. senfonisi (Eroica) ilk uzun senfonisidir. 6. Senfonisi (Pastoral) ilk programlı senfonidir. 9. Senfoni ise yarım saatlik son bölümü ile seçkinleşmiştir (bir senfonideki ilk korolu bölüm). Özellikle Brahms ve Mahler, Beethoven stilini en çok önemsemiş bestecilerdir.
- Симфо́нія (від грец. συμφονία — «співзвуччя») — твір для оркестру, що складається з декількох частин. Симфонія — найбільша музична форма серед концертної оркестрової музики.
- 交響曲是包含多個乐章的大型管弦乐曲。
|
| rdfs:comment
|
- A symphony is a musical composition, often extended and usually for orchestra. "Symphony" does not imply a specific form. Many symphonies are tonal works in four movements with the first in sonata form, and this is often described by music theorists as the structure of a "classical" symphony, although many symphonies by the acknowledged classical masters of the form, Joseph Haydn, Wolfgang Amadeus Mozart and Ludwig van Beethoven, do not conform to this model.
- Die Sinfonie oder Symphonie ist eine seit Beginn des 17. Jahrhunderts gebräuchliche Bezeichnung für Instrumentalwerke von über die Jahrhunderte wechselnder Form und Besetzung. Nach klassischem Verständnis handelt es sich dabei um ein aus mehreren (in der Regel vier) Sätzen bestehendes Stück für Orchester ohne Solisten. Seit der 9. Sinfonie von Ludwig van Beethoven ist auch der Einsatz von Gesangstimmen gebräuchlich, ohne jedoch die dominierende Funktion des Orchesters aufzugeben.
- Una simfonia és –en el seu sentit més habitual i extens- una peça musical, més aviat extensa, normalment composta per a ser interpretada per una orquestra i que comprèn diversos moviments. Simfonia no es refereix a una forma musical específica (tot i que no són pas pocs els autors que encara la consideren una forma musical) sinó un gènere de la música orquestral per a ser escoltada preferentment a la sala de concerts.
- Symfonie je cyklický hudební útvar sonátového typu, komponovaný pro velké nástrojové obsazení s možností současného uplatnění dalších komponent, např. sólového zpěvu, sborů, v moderní klasické hudbě pak nejrůznějších dalších přidružených souborů, např. souboru bicích nástrojů a dalších ne zcela tradičních součástí, např.
- Una sinfonía es una obra para orquesta, de ordinario dividida en cuatro movimientos, cada uno con un tiempo y estructura diferente. La forma de la sinfonía ha variado con el tiempo. El tamaño de la orquesta necesaria para interpretar una sinfonía, en general, ha crecido con el tiempo: mientras una orquesta de cámara con un par de docenas de instrumentos es suficiente para interpretar una sinfonía de Joseph Haydn, una de Gustav Mahler puede requerir varios centenares de intérpretes.
- Sinfonia nykymerkityksessään on laaja orkesterisävellys. Sinfonia-termiä käytettiin barokkikautena mistä tahansa soittimille sävelletystä musiikista, mutta nykyinen sinfonia sai alkunsa 1700-luvun alussa. Sinfonia on ollut yksi merkittävimpiä taidemusiikin sävellysmuotoja wieniläisklassismin ajoista alkaen. Tämän takia monien barokin jälkeen tulleiden huippusäveltäjien pääteokset ovatkin juuri sinfonioita.
- Une symphonie est une composition instrumentale savante, de proportions généralement vastes, comprenant plusieurs mouvements joints ou disjoints, et faisant appel aux ressources de l'orchestre symphonique.
- A szimfónia a görög symphonia (szünfoné, szünfonia = együtthangzás, összhang), ill. olasz sinfonia, ill. német Symphonie szavakból származik.
- Il termine Sinfonia (dal greco σύν = con, insieme, e φωνή = suono) ha avuto, nella storia della musica, vari significati; in particolare ha indicato diverse forme musicali. L'accezione più comune della parola deriva dall'uso tardo settecentesco del classicismo viennese e della scuola di Mannheim, secondo il quale la Sinfonia è un brano orchestrale composto di più movimenti, di proporzioni abbastanza ampie e articolati secondo procedimenti formali ben precisi.
- Een symfonie is een muziekstuk dat door een aantal instrumenten tegelijk wordt gespeeld. Als er één solo-instrument of een groepje duidelijke solo-instrumenten is, heet het werk een concert of een concerto grosso.
- En symfoni er en musikalsk komposisjon for orkester i flere satser. Ordet stammer fra gresk syn (sammen) og fon (lyd).
- Gatunek muzyczny o nazwie symfonia (w klasycznym kształcie) to zazwyczaj trzy- lub czteroczęściowy utwór muzyczny na orkiestrę, popularny w XVIII, XIX i w pierwszej połowie XX wieku. Symfonia jest orkiestrowym odpowiednikiem sonaty. Układ części symfonii klasycznej: pierwsza: szybka - allegro sonatowe; druga: wolna - w formie wariacji lub pieśni; trzecia: taneczna lub bardzo szybka - menuet, lub scherzo; czwarta: szybka - rondo, wariacje lub allegro sonatowe.
- Sinfonia é uma palavra de origem italiana e tem conotações que vão além do seu significado mais divulgado e conhecido, consolidado a partir do classicismo e que se refere a uma peça para orquestra construída na forma-sonata.
- Fişier:Ninth Symphony original. png Pagina cu numărul 12 din manuscrisul original al Simfoniei a noua a lui Ludwig van Beethoven Simfonia este o compoziţie muzicală instrumentală de proporţii vaste, alcătuită din mai multe părţi (de regulă, patru), fiind executată în sălile de concert sau pentru înregistrări de o amplă orchestră simfonică. O simfonie nu are solişti instrumentali, excepţie făcând aşa-numita „Simfonie concertantă” .
- Симфо́ния (от греч. συμφωνία — «созвучие») — жанр симфонической инструментальной музыки многочастной канонизированной формы фундаментального мировоззренческого содержания.
- En symfoni är vanligtvis ett stort upplagt verk för symfoniorkester. Begreppet började användas i denna betydelse på 1700-talet. Fram till 1900-talet bestod symfonin oftast av fyra satser i ordningsföljden snabb sats, långsam sats, menuett eller scherzo och sist en snabb final. Sonatform kallas den form som första satsen av en traditionell symfoni alltid är byggd på. Även andra satsen och finalen kan ha sonatform.
- Senfoni, genellikle orkestralar için bestelenmiş ve uzun olan müzik yapıtıdır. "Senfoni" belirli bir biçimi ifade etmez. Her ne kadar çoğu senfoni, ilki sonat biçiminde olan dört bölümden oluşan titremsel (tonal) çalışmalardan olsa ve müzik kuramcıları sıklıkla "klasik" senfoninin yapısını böyle tanımlasa da, bu biçimin klasik ustaları kabul edilen Joseph Haydn, Wolfgang Amadeus Mozart ve Ludwig van Beethoven'ın bestelediği bazı senfoniler bile bu kalıba uymaz.
- Симфо́нія (від грец. συμφονία — «співзвуччя») — твір для оркестру, що складається з декількох частин. Симфонія — найбільша музична форма серед концертної оркестрової музики.
- 交響曲是包含多個乐章的大型管弦乐曲。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
