| dbpedia-owl:abstract
|
- Die Sinfonie oder Symphonie ist eine seit Beginn des 17. Jahrhunderts gebräuchliche Bezeichnung für Instrumentalwerke von über die Jahrhunderte wechselnder Form und Besetzung. Nach klassischem Verständnis handelt es sich dabei um ein aus mehreren (in der Regel vier) Sätzen bestehendes Stück für Orchester ohne Solisten. Seit der 9. Sinfonie von Ludwig van Beethoven ist auch der Einsatz von Gesangstimmen gebräuchlich, ohne jedoch die dominierende Funktion des Orchesters aufzugeben.
- A symphony is an extended musical composition in Western classical music, scored almost always for orchestra. "Symphony" does not necessarily imply a specific form, though most are composed according to the sonata principle. Many symphonies are tonal works in four movements with the first in sonata form, which is often described by music theorists as the structure of a "classical" symphony, although many symphonies by the acknowledged classical masters of the form, Joseph Haydn, Wolfgang Amadeus Mozart, and Ludwig van Beethoven do not conform to this model.
- Una sinfonía es una obra para la orquesta, dividida en cuatro movimientos, cada uno con un tiempo y estructura diferente. La forma de la sinfonía ha variado con el tiempo, por ejemplo, las contemporáneas de Arthur Honegger son de 3 movimientos. El tamaño de la orquesta necesaria para interpretar una sinfonía, en general, ha crecido con el tiempo: mientras una orquesta de cámara con un par de docenas de instrumentos es suficiente para interpretar una sinfonía de Joseph Haydn, una de Gustav Mahler puede requerir varios centenares de intérpretes. La sinfonía probablemente alcanzó su madurez con Ludwig van Beethoven. Sus sinfonías solían tener un primer movimiento Allegro de forma sonata, un movimiento lento (a veces en forma de tema y variaciones), un movimiento con ritmo ternario, para finalizar con otro movimiento rápido. (Existen sinfonías con un último movimiento escrito como forma sonata). A pesar de que hasta ese momento las sinfonías eran obras puramente orquestales, la última sinfonía de Beethoven, su Novena Sinfonía concluye con un movimiento para orquesta, coro y solistas. Gustav Mahler incluiría frecuentemente coros y solistas en sus sinfonías.
- Sinfonia nykymerkityksessään on laaja orkesterisävellys. Sinfonia-termiä käytettiin barokkikautena mistä tahansa soittimille sävelletystä musiikista, mutta nykyinen sinfonia sai alkunsa 1700-luvun alussa. Sinfonia on ollut yksi merkittävimpiä taidemusiikin sävellysmuotoja wieniläisklassismin ajoista alkaen. Tämän takia monien barokin jälkeen tulleiden huippusäveltäjien pääteokset ovatkin juuri sinfonioita.
- Il termine sinfonia (dal greco συμφωνία sympōnía, composto da σύν = "con, insieme", e φωνή = "suono") ha avuto, nella storia della musica, vari significati; in particolare ha indicato diverse forme musicali. L'accezione più comune della parola deriva dall'uso tardo settecentesco del classicismo viennese e della scuola di Mannheim, secondo il quale la Sinfonia è un brano orchestrale composto di più movimenti, di proporzioni abbastanza ampie e articolati secondo procedimenti formali ben precisi. Si basa sulla cosiddetta forma-sonata, per cui la sinfonia può essere definita la "sonata per orchestra". File:Exquisite-kfind. png Per approfondire, vedi la voce Storia della sinfonia.
- 交響曲（こうきょうきょく）は、主に管弦楽によって演奏される多楽章からなる大規模な楽曲。シンフォニー（英：symphony、独：Sinfonie, Symphonie）、シンフォニア（伊：sinfonia）とも呼ばれ「管弦楽のためのソナタ」である。 原則として4つ程度の楽章によって構成され、そのうちの少なくとも1つの楽章がソナタ形式であることが定義であるが、特に近現代においては、例外も多い。 なお、『交響曲』は『交響楽』ともいうが、どちらもドイツ留学経験のある森鴎外による訳語である。
- Een symfonie is een muziekstuk dat door een aantal instrumenten tegelijk wordt gespeeld. Als er één solo-instrument of een groepje duidelijke solo-instrumenten is, heet het werk een concert of een concerto grosso.
- En symfoni er en musikalsk komposisjon for orkester i flere satser. Ordet stammer fra gresk syn (sammen) og fon (lyd).
- Gatunek muzyczny o nazwie symfonia (w klasycznym kształcie) to zazwyczaj trzy- lub czteroczęściowy utwór muzyczny na orkiestrę, popularny w XVIII, XIX i w pierwszej połowie XX wieku. Symfonia jest orkiestrowym odpowiednikiem sonaty. Układ części symfonii klasycznej: pierwsza: szybka - forma sonatowa; druga: wolna - w formie wariacji lub pieśni (tj. ABA); trzecia: taneczna lub bardzo szybka - menuet, lub scherzo; czwarta: szybka - rondo, wariacje lub allegro sonatowe. Jednak w XIX wieku formę zaczęto traktować bardziej swobodnie i wielu kompozytorów modyfikowało podany schemat. Formą pokrewną symfonii jest sonata i koncert. Największy wpływ na rozwój gatunku mieli: Franz Joseph Haydn - 112 symfonii Wolfgang Amadeus Mozart - 41 symfonii (napisał 68 - jednak wiele ocalało tylko we fragmentach) Ludwig van Beethoven - 9 symfonii Franz Schubert - 8 (13) symfonii (VIII Niedokończona, IX Wielka, a także D-dur D2B, D-dur D615, D-dur D708A, VII symfonia E-dur D 729 oraz X Symfonia D-dur D936A - z których zachowały się szkice lub fragmenty i są zwykle pomijane w katalogach, stąd często podawana liczba ośmiu symfonii skomponowanych przez Schuberta) Robert Schumann - 4 symfonie (I Wiosenna, III Reńska) Felix Mendelssohn-Bartholdy - 5 symfonii oraz 10 symfonii kameralnych Ferenc Liszt - dwie symfonie programowe (Dantejska, Faustowska) Hector Berlioz - kilka utworów o charakterze symfonii programowych, w tym Symfonia fantastyczna i Harold w Italii (z solową partią altówki) Antonin Dworzak - 9 symfonii (IX Z Nowego Świata) Johannes Brahms - 4 symfonie Piotr Czajkowski - 7 symfonii (I Zimowe Marzenia, II Małorosyjska, III "Polska", V, VI Patetyczna oraz symfonia 'Manfred' napisana pomiędzy symfonią 4 a 5, nienumerowana) Anton Bruckner - 11 symfonii (symfonia "0" - nullte - niedokończona, symfonia "00" - szkice) Gustav Mahler - 10 symfonii (I Tytan, II "Zmartwychwstanie" VIII Symfonia Tysiąca) Jean Sibelius - 7 symfonii (4, będąca odpowiedzią kompozytora na współczesne mu trendy) Siergiej Rachmaninow - 3 symfonie (oraz symfonia młodzieńcza) Carl Nielsen - 6 symfonii Igor Strawinski - 5 symfonii Siergiej Prokofjew - 7 symfonii Dymitr Szostakowicz - 15 symfonii (oraz kilka symfonii kameralnych - aranżacji kwartetów smyczkowych na orkiestrę smyczkową) Charles Ives - 4 symfonie Do rozwoju gatunku na gruncie muzyki polskiej zasłużyli się między innymi: Antoni Milwid - 3 symfonie (III koncertująca) Karol Szymanowski - 4 symfonie (III "Pieśń o Nocy", IV koncertująca) Mieczysław Karłowicz - 1 symfonia, "Odrodzenie" Witold Lutosławski - 4 symfonie Krzysztof Penderecki - 7 symfonii Bolesław Szabelski - 5 symfonii: Henryk Mikołaj Górecki - 3 symfonie Ignacy Feliks Dobrzyński - 2 symfonie (II, "Charakterystyczna") Ponadto swój wkłami włożyli: Georges Bizet,, César Franck, Ernest Chausson, Vincent d'Indy, Edward Elgar, Benjamin Britten, William Walton, Aram Chaczaturian i inni. Symfonia jest to reprezentatywny gatunek muzyki orkiestrowej. Można ją też uznać za sonatę na orkiestrę. Ukształtowanie się symfonii miało miejsce w połowie XVIII w.
- Sinfonia é uma palavra de origem italiana e tem conotações que vão além do seu significado mais divulgado e conhecido, consolidado a partir do classicismo e que se refere a uma peça para orquestra construída na forma-sonata.
- Симфо́ния (от греч. συμφωνία — «созвучие») — музыкальное произведение, как правило в сонатной циклической форме, предназначенное для исполнения симфоническим оркестром; один из важнейших жанров симфонической музыки.
- En symfoni är vanligtvis ett stort upplagt verk för symfoniorkester. Begreppet började användas i denna betydelse på 1700-talet. Fram till 1900-talet bestod symfonin oftast av fyra satser i ordningsföljden snabb sats, långsam sats, menuett eller scherzo och sist en snabb final. Sonatform kallas den form som första satsen av en traditionell symfoni alltid är byggd på. Även andra satsen och finalen kan ha sonatform. Nutida symfonier styrs inte av några formella regler utan kan ha valfritt antal satser, vanligast är en till fyra. Många symfonier saknar namn och heter enbart till exempel "Symfoni nr 2", men på 1900-talet blev det vanligt att ge symfonier beskrivande titlar, något som dock förekom sparsamt även tidigare (bl a Beethovens "Pastoralsymfoni"). En symfoni med korta satser kallas för sinfonietta, 'liten symfoni'.
- 交響曲，又称交響樂，是包含多個乐章的大型管弦乐曲，一般是為管弦樂團創作。
- Une symphonie est une composition instrumentale savante, de proportions généralement vastes, comprenant plusieurs mouvements joints ou disjoints, et faisant appel aux ressources de l'orchestre symphonique. Le mot lui-même, directement emprunté au grec, apparaît vers le Modèle:XVIe siècle dans le vocabulaire musical des principales nations européennes. À l’origine, pris dans son sens étymologique, il est presque synonyme de « musique » et peut désigner indifféremment n’importe quelle sorte de composition, à l’exception, sans doute, de la monodie pure. Très tôt, cependant, l’usage tend à limiter son application à la musique instrumentale – par opposition à la musique vocale – et plus spécialement à la musique d’ensemble. Puis, peu à peu, il en vient à désigner un certain genre d’écriture et un certain type de concert, et enfin une forme particulière d’œuvre pour orchestre, assez rigoureusement définie, dont Haydn, Mozart et Beethoven donnent des illustrations magistrales. Mais déjà prend naissance, dès les premières années du Modèle:XIXe siècle, une tradition symphonique qui s’éloignera de plus en plus du modèle classique. C’est à peine si l’on peut encore parler de forme à propos de la symphonie, qui ne cesse d’évoluer, enrichissant sa palette et modifiant sa syntaxe au point d’en faire éclater les structures. Aujourd’hui, la pâte symphonique, nourriture quotidienne de tous les orchestres du monde entier, dépasse largement le cadre de la symphonie. Toutefois, à travers toutes ces métamorphoses, demeure comme une donnée permanente un certain esprit de recherche qui est l’esprit même de la symphonie. Provenant étymologiquement du grec syn, signifiant avec et phoné, signifiant son, le terme fait référence à la consonance des sons. Au Moyen Âge, la chifonie (ou chifoine) désigne un instrument, ancêtre de la vielle à roue, qui fait intervenir plusieurs cordes (donc plusieurs notes) simultanément. Au début du XVIModèle:E siècle, le terme s'étend aux œuvres polyphoniques destinées aux instruments, puis s'applique à toutes compositions instrumentales par opposition à la musique vocale. Ce n'est que dans le deuxième tiers du Modèle:XVIIIe siècle, en pleine période de classicisme que le genre est fixé dans son acception actuelle.
|
| rdfs:comment
|
- Die Sinfonie oder Symphonie ist eine seit Beginn des 17. Jahrhunderts gebräuchliche Bezeichnung für Instrumentalwerke von über die Jahrhunderte wechselnder Form und Besetzung. Nach klassischem Verständnis handelt es sich dabei um ein aus mehreren (in der Regel vier) Sätzen bestehendes Stück für Orchester ohne Solisten. Seit der 9. Sinfonie von Ludwig van Beethoven ist auch der Einsatz von Gesangstimmen gebräuchlich, ohne jedoch die dominierende Funktion des Orchesters aufzugeben.
- Sinfonia nykymerkityksessään on laaja orkesterisävellys. Sinfonia-termiä käytettiin barokkikautena mistä tahansa soittimille sävelletystä musiikista, mutta nykyinen sinfonia sai alkunsa 1700-luvun alussa. Sinfonia on ollut yksi merkittävimpiä taidemusiikin sävellysmuotoja wieniläisklassismin ajoista alkaen. Tämän takia monien barokin jälkeen tulleiden huippusäveltäjien pääteokset ovatkin juuri sinfonioita.
- 交響曲（こうきょうきょく）は、主に管弦楽によって演奏される多楽章からなる大規模な楽曲。シンフォニー（英：symphony、独：Sinfonie, Symphonie）、シンフォニア（伊：sinfonia）とも呼ばれ「管弦楽のためのソナタ」である。 原則として4つ程度の楽章によって構成され、そのうちの少なくとも1つの楽章がソナタ形式であることが定義であるが、特に近現代においては、例外も多い。 なお、『交響曲』は『交響楽』ともいうが、どちらもドイツ留学経験のある森鴎外による訳語である。
- Een symfonie is een muziekstuk dat door een aantal instrumenten tegelijk wordt gespeeld. Als er één solo-instrument of een groepje duidelijke solo-instrumenten is, heet het werk een concert of een concerto grosso.
- En symfoni er en musikalsk komposisjon for orkester i flere satser. Ordet stammer fra gresk syn (sammen) og fon (lyd).
- Sinfonia é uma palavra de origem italiana e tem conotações que vão além do seu significado mais divulgado e conhecido, consolidado a partir do classicismo e que se refere a uma peça para orquestra construída na forma-sonata.
- Симфо́ния (от греч. συμφωνία — «созвучие») — музыкальное произведение, как правило в сонатной циклической форме, предназначенное для исполнения симфоническим оркестром; один из важнейших жанров симфонической музыки.
- 交響曲，又称交響樂，是包含多個乐章的大型管弦乐曲，一般是為管弦樂團創作。
- A symphony is an extended musical composition in Western classical music, scored almost always for orchestra. "Symphony" does not necessarily imply a specific form, though most are composed according to the sonata principle.
- Una sinfonía es una obra para la orquesta, dividida en cuatro movimientos, cada uno con un tiempo y estructura diferente. La forma de la sinfonía ha variado con el tiempo, por ejemplo, las contemporáneas de Arthur Honegger son de 3 movimientos.
- Il termine sinfonia (dal greco συμφωνία sympōnía, composto da σύν = "con, insieme", e φωνή = "suono") ha avuto, nella storia della musica, vari significati; in particolare ha indicato diverse forme musicali. L'accezione più comune della parola deriva dall'uso tardo settecentesco del classicismo viennese e della scuola di Mannheim, secondo il quale la Sinfonia è un brano orchestrale composto di più movimenti, di proporzioni abbastanza ampie e articolati secondo procedimenti formali ben precisi.
- Gatunek muzyczny o nazwie symfonia (w klasycznym kształcie) to zazwyczaj trzy- lub czteroczęściowy utwór muzyczny na orkiestrę, popularny w XVIII, XIX i w pierwszej połowie XX wieku. Symfonia jest orkiestrowym odpowiednikiem sonaty. Układ części symfonii klasycznej: pierwsza: szybka - forma sonatowa; druga: wolna - w formie wariacji lub pieśni (tj. ABA); trzecia: taneczna lub bardzo szybka - menuet, lub scherzo; czwarta: szybka - rondo, wariacje lub allegro sonatowe.
- En symfoni är vanligtvis ett stort upplagt verk för symfoniorkester. Begreppet började användas i denna betydelse på 1700-talet. Fram till 1900-talet bestod symfonin oftast av fyra satser i ordningsföljden snabb sats, långsam sats, menuett eller scherzo och sist en snabb final. Sonatform kallas den form som första satsen av en traditionell symfoni alltid är byggd på. Även andra satsen och finalen kan ha sonatform.
- Une symphonie est une composition instrumentale savante, de proportions généralement vastes, comprenant plusieurs mouvements joints ou disjoints, et faisant appel aux ressources de l'orchestre symphonique. Le mot lui-même, directement emprunté au grec, apparaît vers le Modèle:XVIe siècle dans le vocabulaire musical des principales nations européennes.
|
