| dbpprop:abstract
|
- In a modern context a sycophant (from the Greek συκοφάντης sykophántēs) is a servile person who, acting in his or her own self-interest, attempts to win favor by flattering one or more influential persons,or by saying lies against a fellow citizen for gaining a kind of profit. These actions are executed at the cost of his or her own personal pride, principles, and peer respect. Such a manner is also called obsequiousness. In ancient Greece the word was the Athenian counterpart of the Roman delator, a public informer. In modern Greek the term has retained its ancient classical meaning, and is still used to describe a slanderer or a calumniator.
- Sykophanten wurden im antiken Athen Bürger genannt, die sich ein Gewerbe daraus machten, andere, meist begüterte Bürger durch Androhung von falschen Angaben und Verleumdungen in Misskredit zu bringen oder zu erpressen.
- Sicofant (plural llatí Sycophantes) era a l'antiga Grècia un personatge que es dedicava a informar que un altre exportava figues. Curiosament l'exportació de figues havia estat prohibida en un període molt matiner de la historia atenenca, no se sap per quina causa; al cap dels anys la mesura ja no devia ser necessària però la llei va romandre en vigor i els productors de figues es van arriscar a exportar-les il·legalment. Els informadors sobre els que feien això foren anomenats sicofantes. Però amb el temps la figura va evolucionar i el nom es va donar a un personatge que no té un nom per definir-lo però era molt conegut pels atenencs i era una mena de barreja d' informador, que està assabentat de tot, acusador, mentider, falsari i encara més coses. Vivia de delatar les ofenses publiques, cosa que d'altre banda era encoratjada per l'estat i la llei; si l'acusador guanyava rebia més o menys la meitat del valor del càstig del condemnat. Les gelosies personal van fer proliferar aquesta mena de gent i fins i tots els grans homes d'estat en van ser víctimes; els que tenien por pagaven fàcilment, cosa que augmentava la recaptació de l'estat; els que eren culpables pagaven per sortir-se'n; i així els sicofants se n'aprofitaven, però també els jutges i advocats que incrementaven els seus honoraris, i l'Estat que recaptava una gran suma es multes. Alguns sicofants s'associaven i acusaven en comú i després es repartien els guanys. No cal dir que el perjuri era el més freqüent. La llei àtica castigava els seus actes: una persona que llençava una acusació falsa contra una altra, que rebia diners per falsejar la veritat en un procés legal, que era subornat per fer falses acusacions, o que conspirava per arruïnar moral o econòmicament un home innocent, podia ser castigat fortament i se li podia confiscar la propietat; si llençava una causació i després no la continuava, podia ser condemnat a 1.000 dracmes de multa i la pèrdua del dret de llençar una nova acusació; també rebia la mateixa pena si se celebrava el judici i no obtenia per la seva causa al menys 1/5 part dels vots dels jutges. Tots aquestos remeis estaven previstos a la llei, però a la practica eren poc efectius. Aristòfanes deia: "no hi ha antídot contra la picada d'un sicofant".
- Un sicofanta (en griego συκοφάντης sukophantes) es, en la Atenas antigua, un delator profesional. El diccionario de la Real Academia registra también "sicofante", aunque prefiere la forma sicofanta (sustantivo masculino). La palabra viene de σῦκον,sykon, higo, y de φαίνω, phainô, descubrir. El sentido literal de la palabra es mal conocido. Una hipótesis es que estos delatores cogían a los exportadores de higos fuera del Ática (la exportación era entonces ilegal). A pesar de las fuertes multas que recaían sobre los falsos delatores, los sicofantas llevaban a menudo carreras bastante lucrativas. Por extensión, el término sicofanta designa a un individuo bajo y despreciable, que busca obtener una posición y/o estatus personal mediante adulación hacia otras personas que comúnmente disponen ya de ciertas influencias y estatus social o tribal. El teatro de Plauto muestra un buen número de estas figuras.
- Sykofantti (kreik. συκοφάντης sanoista συκο, viikuna ja φανης, näyttää) oli antiikin Kreikassa julkinen ilmiantaja, joka vastasi antiikin Rooman delatoria. Nimen alkuperä juontaa juurensa mahdollisesti henkilöön, joka ilmiantoi muita viikunoiden viennistä ulkomaille, joka oli lainvastaista tai niiden varastamisesta pyhistä viikunapuista. Toinen mahdollinen selitys termille on se, että sakot maksettiin tavallisesti viikunoissa, viinissä tai öljyssä ja sakkoja keräävää henkilöä kutsuttiin sykofantiksi, koska hän "esitteli ne julkisesti" eli luovutti ne valtion edustajille. Myöhemmin termin merkitys on laajentunut tarkoittamaan ihmisiä, jotka pyrkivät mielistelemään valtaapitäviä henkilöitä saadakseen valtaa ja vaikutusmahdollisuuksia kunniansa ja periaatteittensa kustannuksella.
- Un sycophante (en grec ancien συκοφάντης / sukophántês) est, dans l'Athènes antique, un délateur professionnel.
- Sycophant was in het oude Griekenland, en met name in het oude Athene, de (eerder spottende) benaming voor een persoon die het recht van iedere Atheense burger om een medeburger aan te klagen misbruikte om zichzelf te verrijken of om persoonlijke of politieke tegenstanders onschadelijk te maken. De Atheense wetgeving voorzag niet in openbare aanklagers of speurders naar overtredingen en vergrijpen. Solon had bepaald dat elke burger een overtreder kon vervolgen en voor de rechter brengen. De financiële voordelen waren soms aanzienlijk: de aanklager kon, bij een eventuele veroordeling, aanspraak maken op een deel van de opgelegde boete. Omstreeks het midden van de 5e eeuw v. Chr. bleek het systeem, dat tot dan toe uitstekend had gewerkt, tot misbruiken aanleiding te geven. Sommige ongure elementen maakten van het verklikken een lucratief beroep: dat waren de sycophanten. Eén van de kwalijkste uitwassen van dit misbruik was de chantage door te dreigen met een valse aanklacht. Omdat in het democratische Athene de uitslag van een proces nooit met zekerheid te voorspellen was, betaalden velen liever de geëiste geldsom dan zich aan de risico’s van een gerechtelijke vervolging bloot te stellen. Omdat vooral vermogende burgers het slachtoffer werden van sycophanten, veroorzaakten hun praktijken veel ergernis in de kringen van de anti-democratische, oligarchische oppositie. Tijdens de dictatuur van de Dertig werd dan ook een aantal beruchte sycophanten terechtgesteld. Het Griekse woord συκοφάντης betekent eigenlijk vijgentoonder, dat wil zeggen iemand die de dief van goederen met geringe marktwaarde verklikt. In de Oudheid gaf men volgende verklaring aan het woord. De uitvoer van Attische vijgen (Grieks συκή) zou een tijdlang verboden geweest zijn. Toen bleek dat smokkelaars grote hoeveelheden vijgen illegaal over de grens brachten, werden wachters uitgezet die moesten waken over het naleven van de wet. In het Romeinse Rijk keerde het misbruik terug, vooral in de Keizertijd. Daar heette een dergelijk beroepsaanklager delator.
- Sykofant (z gr. Συκοφάντης, trl. sykophántēs – wskazywać figi) - zawodowy donosiciel w starożytnych Atenach. Nazywano tak ludzi, którzy donosili władzom o zabronionym wywozie fig z kraju, czy też o kradzieży fig ze świętych drzew. Później rozszerzono to określenie na wszystkich donosicieli, którzy rozpowszechnili się głównie w Atenach w połowie V wieku p.n. e i osiągali wielkie zyski ze swojej działalności. Donosicielstwo szerzyło się we wszystkich dziedzinach życia publicznego, a sykofanci byli zachęcani do oskarżeń przeciw ludziom bogatym przez samo prawo, albowiem przy oskarżeniu uznanym przez sąd za słuszne skazaniec oddawał oskarżycielowi część swojego bogactwa. Proceder ten zawierał jednak pewne ryzyko, ponieważ w wypadku, gdy oskarżyciel nie otrzymał piątej części głosów uprawnionych do głosowania, był skazany na znaczną grzywnę i częściową utratę czci. Dlatego niektórzy sykofanci zadowalali się wyłudzaniem pieniędzy od majętnych obywateli przy użyciu groźby, co ostatecznie zmieniło znaczenie terminu „sykofant” u starożytnych Greków na „donosiciel” i „szantażysta”. Do obrony przed tego typu sytuacjami służył proces zwany grafe sykofantias.
- Сикофа́нт (греч. συκοφάντης, от σῦκον — «фига» и φαίνω — «доношу») — доносчик, клеветник, шантажист. Происхождение этого слова неясно; большинство греческих толкователей указывают на связь его с запретом вывозить из Аттики смоквы. Схолиаст в послании к Аристофану рассказывает, что однажды во время голода в Аттике тайком были сорваны плоды на священных смоковницах и что при судебном расследовании этого дела лиц, которые могли указать виновных, назвали сикофантами. В период расцвета афинской демократии это слово приобрело политическое значение: оно означало многочисленный класс профессиональных обвинителей, ябедников, сутяг, которые ради личной наживы заводили процессы, чтобы, запугав кого-либо судом, вынудить отступную плату или, в случае выигрыша процесса, получить часть отобранного по суду имущества. Афинское законодательство разрешало всякому желающему выступать обвинителем против нарушителей государственных законов, причём за успешное обвинение обвинителю давалась в награду известная часть поступавшей в виде штрафа суммы или имущества, отнятого по суду у ответчика. Само это правило уже предполагает возможность злоупотреблений, тем более что народ с завистью относился к выдающимся государственным деятелям, ораторам, полководцам и вообще ко всем богатым и влиятельным людям, которых главным образом и беспокоили сикофанты. Чем более обвинений предъявлялось перед судом, тем более пеней поступало в распоряжение судей и казны. Вследствие этого к обвинителю в уголовном деле, как и к истцу — в частном относились снисходительнее, и деятельность сикофанта стала доходной. Главным образом доставалось от сикофантов богачам, которые вообще старались жить в ладах с ними. Когда Критон жаловался Сократу, что человеку, занимающемуся каким-либо делом, трудно жить в Афинах, так как постоянно есть риск быть привлечённым к суду, Сократ ответил, что как приходится держать собак, чтобы волки не трогали овец, точно так же следует иметь в своём распоряжении человека, который мог бы знанием законов и судейской опытностью защищать против преследований сикофантов. Многие аттические писатели указывали на общественный вред сикофантии; против неё был, наконец, издан закон, но она все-таки продолжала существовать, пока существовала демократия. Сикофанты играли на судах почти ту же роль, как демагоги — в народных собраниях: служа орудием для осуществления целей демагогов, они составляли не лишённый силы элемент демократии; иногда класс сикофантов даже оправдывали, считая его необходимым в политических целях (Эсхин, «Против. Тим. », § 20).
- Sykofant (grek. sykophantes, möjligen "person som anger dem som olagligt för ut fikon") var i antikens Aten en privatperson som för egen vinnings skull startade domstolsprocesser genom att väcka åtal eller i utpressningssyfte hotade att göra det. I nutida svenska, där ordet knappast används flitigt, kan ordet avse baktalare, bakdantare, angivare, utpressare men även lismare. Ordet tycks docks ha och ha haft en även bredare negativ personbeskrivningsbetydelse och i en del äldre källor tycks ordet avse politisk angivare. Karl Marx använde, troligen med anknytning till den politiska betydelsen, ordet explicit för skribenter som tjänar kapitalistiska intressen.
|
| rdfs:comment
|
- In a modern context a sycophant (from the Greek συκοφάντης sykophántēs) is a servile person who, acting in his or her own self-interest, attempts to win favor by flattering one or more influential persons,or by saying lies against a fellow citizen for gaining a kind of profit. These actions are executed at the cost of his or her own personal pride, principles, and peer respect. Such a manner is also called obsequiousness.
- Sykophanten wurden im antiken Athen Bürger genannt, die sich ein Gewerbe daraus machten, andere, meist begüterte Bürger durch Androhung von falschen Angaben und Verleumdungen in Misskredit zu bringen oder zu erpressen.
- Sicofant (plural llatí Sycophantes) era a l'antiga Grècia un personatge que es dedicava a informar que un altre exportava figues. Curiosament l'exportació de figues havia estat prohibida en un període molt matiner de la historia atenenca, no se sap per quina causa; al cap dels anys la mesura ja no devia ser necessària però la llei va romandre en vigor i els productors de figues es van arriscar a exportar-les il·legalment.
- Un sicofanta (en griego συκοφάντης sukophantes) es, en la Atenas antigua, un delator profesional. El diccionario de la Real Academia registra también "sicofante", aunque prefiere la forma sicofanta (sustantivo masculino). La palabra viene de σῦκον,sykon, higo, y de φαίνω, phainô, descubrir. El sentido literal de la palabra es mal conocido. Una hipótesis es que estos delatores cogían a los exportadores de higos fuera del Ática (la exportación era entonces ilegal).
- Sykofantti (kreik. συκοφάντης sanoista συκο, viikuna ja φανης, näyttää) oli antiikin Kreikassa julkinen ilmiantaja, joka vastasi antiikin Rooman delatoria. Nimen alkuperä juontaa juurensa mahdollisesti henkilöön, joka ilmiantoi muita viikunoiden viennistä ulkomaille, joka oli lainvastaista tai niiden varastamisesta pyhistä viikunapuista.
- Un sycophante (en grec ancien συκοφάντης / sukophántês) est, dans l'Athènes antique, un délateur professionnel.
- Sycophant was in het oude Griekenland, en met name in het oude Athene, de (eerder spottende) benaming voor een persoon die het recht van iedere Atheense burger om een medeburger aan te klagen misbruikte om zichzelf te verrijken of om persoonlijke of politieke tegenstanders onschadelijk te maken. De Atheense wetgeving voorzag niet in openbare aanklagers of speurders naar overtredingen en vergrijpen. Solon had bepaald dat elke burger een overtreder kon vervolgen en voor de rechter brengen.
- Sykofant (z gr. Συκοφάντης, trl. sykophántēs – wskazywać figi) - zawodowy donosiciel w starożytnych Atenach. Nazywano tak ludzi, którzy donosili władzom o zabronionym wywozie fig z kraju, czy też o kradzieży fig ze świętych drzew. Później rozszerzono to określenie na wszystkich donosicieli, którzy rozpowszechnili się głównie w Atenach w połowie V wieku p.n. e i osiągali wielkie zyski ze swojej działalności.
- Сикофа́нт (греч. συκοφάντης, от σῦκον — «фига» и φαίνω — «доношу») — доносчик, клеветник, шантажист. Происхождение этого слова неясно; большинство греческих толкователей указывают на связь его с запретом вывозить из Аттики смоквы.
- Sykofant (grek. sykophantes, möjligen "person som anger dem som olagligt för ut fikon") var i antikens Aten en privatperson som för egen vinnings skull startade domstolsprocesser genom att väcka åtal eller i utpressningssyfte hotade att göra det. I nutida svenska, där ordet knappast används flitigt, kan ordet avse baktalare, bakdantare, angivare, utpressare men även lismare.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
