| dbpprop:abstract
|
- Sviatoslav I Igorevich, also spelled Svyatoslav, was a warrior prince of Kievan Rus. The son of Igor of Kiev and Olga, Sviatoslav is famous for his incessant campaigns in the east and south, which precipitated the collapse of two great powers of Eastern Europe—Khazaria and the First Bulgarian Empire; he also subdued the Volga Bulgars, the Alans, and numerous East Slavic tribes, and at times was allied with the Pechenegs and Magyars. His decade-long reign over Rus' was marked by rapid expansion into the Volga River valley, the Pontic steppe and the Balkans. By the end of his short life, Sviatoslav carved out for himself the largest state in Europe, eventually moving his capital from Kiev to Pereyaslavets on the Danube in 969. In contrast with his mother's conversion to Christianity, Sviatoslav remained a staunch pagan all of his life. Due to his abrupt death in combat, Sviatoslav's conquests, for the most part, were not consolidated into a functioning empire, while his failure to establish a stable succession led to civil war among his successors.
- Swjatoslaw I. Igorewitsch war der Sohn des Fürsten Igor von Kiew und der Fürstin Olga. Nach der Regentschaft seiner Mutter war er seit 959 regierender Fürst von Kiew und er begann einen Eroberungsfeldzug gegen die Wjatitschen. Durch die Eroberung des Khanats der Chasaren (965-969) dehnte Swjatoslaw den Einfluss der Kiewer Rus bis an den Don und an die Ostküste des Asowschen Meeres aus. Nach der Unterwerfung der Chasaren wandte Swjatoslaw sich nach Westen gegen die Donaubulgaren und eroberte 967 ihre Hauptstadt Preslaw, die er, nachdem er sich den Titel des bulgarischen Zaren zugelegt hatte, zu seiner Residenz und zur Hauptstadt der Kiewer Rus machen wollte. Ausschlaggebend für diesen Schritt dürften handelspolitische Erwägungen gewesen sein. Allerdings gibt es auch Hinweise auf kriegstreiberische Aktivitäten byzantinischer Diplomaten. Der Krieg gegen die Bulgaren störte das bis dahin vorhandene Kräftegleichgewicht. Im folgenden Jahr fielen die Petschenegen in die Rus ein. Kurz darauf schickte auch Kaiser Johannes I. Tzimiskes, der die russische Herrschaftausdehnung an die Donau als Gefahr ansah, seine Truppen nach Bulgarien. Die Byzantiner brachten den Russen eine Reihe von Niederlagen bei, so dass Swjatoslaw sich im Juli 971 zu einem Friedensvertrag gezwungen sah. Er musste seine bulgarischen Eroberungen an Byzanz zurückgeben und auf jeden Eroberungsversuch auf dem Balkan und im nördlichen Schwarzmeerraum verzichten. Swjatoslaw versäumte auf dem Rückzug aus Preslaw, eine Durchzugserlaubnis beim Khan der Petschenegen Kurja einzuholen. Der Khan ließ den Fürsten gefangennehmen, töten und aus Swjatoslaws Schädel einen Trinkbecher fertigen. Nach Swjatoslaws Tod kam es zu Auseinandersetzungen zwischen seinen drei Söhnen Jaropolk, Oleg und Wladimir, in denen sich zunächst Jaropolk, dann aber Wladimir durchsetzte. Kurz nach Swjatoslaws Regierungsantritt konnte sich das Heidentum in der Kiewer Rus vorübergehend wieder durchsetzen, nachdem seine Mutter Olga die erste getaufte Fürstin gewesen war. Wegen seiner vielen Eroberungszüge wird Swjatoslaw in der Literatur oft als räuberischer Wikinger-Fürst stilisiert. Dabei sollte aber bedacht werden, dass er sich offensichtlich von strategischen Überlegungen leiten ließ. Die Kriegszüge gegen die Bulgaren hatten höchstwahrscheinlich das Ziel, die wichtige Nord-Süd-Handelsverbindung zwischen Ostsee und Schwarzem Meer zu kontrollieren und dadurch eine beständige Einnahmequelle für eine auf Dauer ausgelegte Herrschaft zu sichern. Darüber hinaus hatte Swjatoslaw I. zumindest lose Kontakte zum deutschen Kaiser Otto I. , die zur Absprache von Militäraktionen gegen das byzantinische Reich führten, mit dem Otto in Süditalien im Krieg lag.
- Kníže Svjatoslav I. byl panovník Kyjevské Rusi a válečník varjažského nebo východoslovanského původu. Byl synem knížete Igora a jeho ženy Olgy, která za něj v době jeho nezletilosti vládla. Na rozdíl od matky, která se nechala pokřtít, zůstal Svjatoslav I. pohanem.
- Sviatoslav I de Kiev fue un Príncipe-Guerrero (o konung) de la Rus de Kiev, hijo del Príncipe Igor de Kiev y su mujer Olga. Sviatoslav es famoso por sus campañas militares, que provocaron la caída de dos grandes potencias del Este de Europa: Jazaria y el Imperio Búlgaro. Sometió también a los Búlgaros del Volga, a los Alanos y a otras tribus eslavas orientales, aliándose con los húngaros y los Pechenegos. Su reinado sobre la Rus de Kiev, que duró una década, se caracterizó por una rápida expansión hacia el valle del Volga, la estepa del Caspio y los Balcanes. Al final de su corta vida, Sviatoslav había forjado un gran y poderoso estado en Europa, convirtiendo a Pereyaslavets, en el Danubio, en capital de su reino, en detrimento de Kiev. En contraste con la conversión de su madre al Cristianismo ortodoxo, Sviatoslav mantuvo su fe pagana durante toda su vida. Debido a su abrupta muerte en combate, las conquistas de Sviatoslav no se consolidaron como un imperio, y su fracaso al tratar de establecer una sucesión estable, llevaron al estallido de una guerra civil entre sus sucesores.
- Svjatoslav I (ven. Святослав Игоревич) oli Kiovan Venäjän ruhtinas vuodesta 962 kuolemaansa asti. Hänen valtakautensa alkoi hänen äitinsä Olgan luovuttua vallasta. Svjatoslav pysyi koko elämänsä pakanana, vaikka hänen äitinsä oli omaksunut kristinuskon. Svjatoslav oli ensimmäinen Kiovan ruhtinas, jonka nimi ei ollut skandinaavistaustainen. Tämä heijastelee rusien eli Venäjälle ja Ukrainaan asettuneiden viikinkien slaavilaistumista.
- Sviatoslav I, fils d’Igor de Kiev et d’Olga, souverain Rus' de Kiev de 964 à 972. Prince de Kiev en 964. Guerre contre les khasars (964). Conquiert le cours inférieur de la Volga. Campagne sur le Danube (967) où il défait les Bulgares en accord avec Nicéphore et tue leur roi. Libère Kiev assiégée par Petchenègues. S'installe en Bulgarie, s'avance jusqu'à Andrinople et menace Byzance. Chassé par les Byzantins de Zimicès (siège de Dristra, 971) qui réinstallent les rois bulgares. Mort dans une embuscade dressées par le Petchénègues. Son vainqueur constitue un hanap avec son crâne. Guerrier actif et audacieux, vêtu d'une peau d'ours.
- I. Szvjatoszláv vagy Szjatoszláv Igorjevics (ószláv nyelven Свѧтославъ Игорєвичь) névlegesen 945-től, ténylegesen 962-től haláláig kijevi fejedelem, a Rurik-dinasztia tagja. I. Igor kijevi fejedelem fia, és valószínűleg a dinasztia-alapító Rurik unokája volt. Kiskorúként örökölte apjától a trónt, és 962-ig anyja, Olga kormányozta helyette az országot. Miután elére a nagykorúságot, elsősorban hadakozással volt elfoglalva, 969-ig, anyja haláláig a belügyek intézését továbbra is rábízta. A legkorábbi orosz krónika szerint Szvajtoszláv követekkel üzente meg más országoknak, hogy megfogja őket támadni. 963 és 965 között legyőzte a kazárokat a Don alsó folyása mentén, az oszéteket és a cserkeszeket a Kaukázustól északra, és megtámadta a volgai bolgárokat is. 967-ben II. Niképhorosz Phókasz bizánci császár megbízásából legyőzte a balkáni bolgárokat, majd a meghódított területeket nem volt hajlandó átengedni a császárnak. Bejelentette, hogy egy orosz-bolgár birodalmat akar létrehozni, melynek központja a Duna menti Perejaszlavec (ma Perejaszlav-Hmelnyickij, Ukrajna) lesz. Ezt a tervét meghiúsította 971-ben I. (Tzimiszkész) János bizánci császártól elszenvedett veresége, aminek a következtében a balkáni hódításairól le kellett mondania. 972 tavaszán kis csapattal tartott hazafelé Kijevbe, amikor a besenyők rajtaütöttek és lekaszabolták kiséretével együtt.
- Principe Variago di Kiev. Regnò sul Rus' di Kiev dal 945 al 972 anche se fino al 962 rimase sotto la tutela della madre Ol'ga. Sposò Malusha Lubech (nata a Kiev nel 943). Nel 969 trasferì la sua residenza a Perejaslavec, sul Danubio, allo scopo di dirigere meglio le azioni militari del suo esercito affidando ai figli il governo del Rus': Jaropolk ebbe Kiev, il fratello minore Oleg Dereva e il figlio illegittimo Vladimir, Novgorod. Fino alla sua morte avvenuta nel 972 si oppose alla cristianizzazione dello stato. Fu conosciuto come un principe guerriero e dedicò la maggior parte del suo tempo di regno in campagne militari contro le tribù confinanti. I cronisti bizantini lo descrivono con metà testa rasata ed un grande orecchino d'oro. Svjatoslav fu ucciso nel 972 durante una battaglia contro i Pecenghi.
- スヴャトスラフ1世（古ルーシ語:Свѧтославъ Игоревичь；ウクライナ語:Святослав Ігорович；ロシア語:Святослав Игоревич、942年頃 - 972年）は、キエフ大公国の大公（在位945年 - 972年）。イーゴリ1世とオリガの子。ウラジーミル1世の父。ハザール王国を滅ぼし、キエフ・ルーシの最大版図を築く。 ファイル:Lebedev Svyatoslavs meeting with Emperor John. jpg スヴャトスラフと東ローマ皇帝ヨハネス1世の会見
- Svjatoslav I was knjaz van het Kievse Rijk van 962 tot zijn dood in 972. Hij was de zoon van Igor en Olga. Hij staat bekend om zijn veldtochten naar het oosten en het zuiden, die de val veroorzaakten van het rijk der Chazaren en het Eerste Bulgaarse Keizerrijk, toen twee grootmachten in het oosten van Europa. Hij onderwierp tevens de Volga-Bulgaren, de Alanen en talrijke Oost-Slavische stammen, waarbij hij vaak de hulp in riep van de Petsjenegen en de Hongaren. Het decennium waarin hij over Kiev heerste, werd gekenmerkt door een stormachtige expansie in de Volgavallei, de Pontisch-Kaspische steppe en de Balkan. Op het einde van zijn korte leven stond hij aan het hoofd van de grootste staat van Europa, waarbij hij in 969 de hoofdstad van zijn rijk even verplaatste naar Perejaslavets aan de Donau. In tegenstelling tot zijn moeder Olga, die zich tot het christendom bekeerde, bleef Svjatoslav zijn hele leven het heidense Slavische geloof aanhangen. Door zijn plotselinge dood in de strijd, was hij niet in staat geweest de macht over de veroverde gebieden te consolideren en een goed functionerend rijk te creëren, waardoor er na zijn dood burgeroorlogen ontstonden onder zijn opvolgers. Svjatoslav was de eerste heerser van Kiev-Roes' wiens naam van zuiver Slavische origine is, in tegenstelling tot zijn voorgangers, wier namen uit het Oudnoords komen. Bij andere Slavische volkeren werd er echter geen variant van zijn naam gevonden. En zelfs in Kiev-Roes' kwam zijn naam (alsook die van zijn opvolgers Vladimir, Jaroslav en Mstislav) enkel in het geslacht der Ruriken voor. Over zijn jeugd, toen hij over de Novgorod heerste, is niets bekend. Zijn vader Igor werd in 942 vermoord door de Drevljanen, en zijn moeder Olga heerste als regentes over Kiev tot Svjatoslavs meerderjarigheid. Zijn leermeester was een Varjaag die luisterde naar de naam Asmund. Het grootste deel van zijn leven bracht hij door met zijn droezjina (legertroep), in permanente oorlog met zijn buurstaten. Volgens de kronieken was hij van gemiddelde lengte en lichaamsbouw, en schoor hij zijn hoofd en baard, maar liet hij een lange snor staan en een kuif op de zijkant van zijn hoofd, als teken van zijn adellijke afkomst. Het liefst droeg hij een wit gewaad, en hij droeg steeds één grote gouden oorring, met een robijn en twee parels. Ondanks de bekering van zijn moeder bleef hij Perunu, Veles, Svarog en de andere Slavische goden eren. Hij bleef koppig volharden in zijn heidense geloof, naar verluidt omdat hij dacht dat zijn mannen hem zouden uitlachen als hij zich tot het christendom zou bekeren. De steun van zijn krijgers was immers van essentieel belang in de uitbreiding en het behoud van zijn uitgestrekte rijk. Ondanks de waarschuwingen van Sveneld, om de eilanden van de Dnjepr te vermijden, trok Svjatolav ook hierheen ten strijde, en toen hij de eilanden wou oversteken werd hij verrast en verslagen door de Petsjenegen. Volgens de kronieken maakte Koerja, de chan van de Petsjenegen van zijn schedel een schedelbeker. Na Svjatolavs dood stegen de spanningen tussen zijn zonen, en brak er een burgeroorlog uit tussen Oleg en Jaropolk, waarbij Oleg gedood werd en Jaropolk zijn opvolger werd. In 977 vluchtte Vladimir naar Scandinavië om te ontsnappen aan het lot van Oleg, waar hij een leger verzamelde, en waarna hij in 980 terugkwam.
- Svjatoslav Igorevitsj var fyrste i Kievriket. Svjatoslav var sønn av Igor av Kiev og Olga, og ble kjent for sine energiske felttog mot øst og sør, som bidro til at to store østeuropeiske stater kollapset, Khazarriket og Det første bulgarske riket. Svjatoslav undertrykket også Volga-Bulgarerne, Alanerne, og forskjellige østslaviske stammer. Tidvis var han i allianse med Petsjeneger og Madjarer. Svjatoslavs tiårige styre over Kievriket ble preget av rask ekspansjon inn i områdene rundt elven Volga, Den pontisk-kaspiske steppe og Balkan. Mot slutten av sitt korte liv hadde han skapt den største staten i datidens Europa, og han flyttet hovedstaden i riket fra Kiev til Perejaslavets ved Donau i 969. I motsetning til moren som lot seg kristne forble Svjatoslav med sine forfedres tro. Grunnet hans plutselige død på slagmarken ble ikke erobringene konsolidert til ett rike og uten en ordnet arverekkefølge ledet det til borgerkrig blant hans etterfølgere.
- Światosław I, – książę (kniaź) Rusi Kijowskiej 945-972. Syn Igora i Olgi. Osobiste rządy księcia zaczynają się od 957 roku, a zupełną władzę zyskał dopiero po śmierci swojej matki Olgi w 969 r. , która była bardzo energiczną kobietą i rządziła krajem podczas wypraw wojennych Światosława. Książę, jak typowy wódz normański, zajmował się głównie prowadzeniem licznych wypraw handlowych i łupieżczych na czele swej drużyny. W latach sześćdziesiątych spustoszył kaganat chazarski i zburzył dwa najważniejsze grody Chazarów – Itil i Sarkel. Walczył z zamieszkującymi Kaukaz Jasami i Kasogami. Podporządkował sobie słowiańskich Wiatyczów. W 967 r. pozostając w sojuszu z Bizancjum podjął zwycięską wyprawę przeciw Bułgarom naddunajskim. Zajął ujście Dunaju i próbował zorganizować tam państwo ze stolicą w Presławcu. Plany te udaremnił najazd Pieczyngów, którzy w 968 r. oblegli Kijów. Światosław powrócił i odparł wroga. Po śmierci Olgi druga wyprawa naddunajska Światosława przekształciła się w wojnę z Bizancjum – po stronie Rusi stanęli Bułgarzy i Węgrzy. Sukcesy Światosława były niewielkie, zwycięskie Bizancjum rządzone wówczas przez cesarza Jana Tzimiskesa zmusiło księcia ruskiego do podpisania ugody w Drsterze. Światosław zobowiązał się nigdy więcej nie organizować wypraw na Bałkany, wypuścić wszystkich jeńców, a w razie potrzeby wesprzeć cesarza zbrojnie. W drodze powrotnej Światosław zimę spędził u ujścia Dniepru, na wiosnę 972 r. wyruszono w górę rzeki łodziami. Przed porohami na Dnieprze łodzie wyciągano na ląd i ciągnięto; tam też Światosław wpadł w zasadzkę przygotowaną przez Pieczyngów. W walce zginął książę, zginęli też prawie wszyscy jego towarzysze. Pieczyngowie z czaszki księcia sporządzili puchar.
- Sviatoslav I de Kiev, em eslavo oriental Святослав, foi um príncipe guerreiro (Konung) de Kiev, filho do príncipe Igor de Kiev e de sua esposa Olga de Kiev.
- Святосла́в И́горевич — великий князь киевский с 945 по 972 гг. , прославившийся как полководец. В византийских синхронных источниках именовался как Сфендослав, Свендослев. Русский историк Н. М. Карамзин назвал его «Александром (Македонским) нашей древней истории». По словам академика Б. А. Рыбакова: «Походы Святослава 965—968 годов представляют собой как бы единый сабельный удар, прочертивший на карте Европы широкий полукруг от Среднего Поволжья до Каспия и далее по Северному Кавказу и Причерноморью до балканских земель Византии. » Формально Святослав стал великим князем в 3-летнем возрасте после гибели в 945 отца, великого князя Игоря, но самостоятельно правил примерно с 960. При Святославе Киевским государством в значительной мере правила его мать — княгиня Ольга, сначала из-за малолетства Святослава, затем из-за постоянного пребывания его в военных походах. При возвращении из похода в Болгарию Святослав был убит печенегами в 972 году на днепровских порогах.
- Prins Svjatoslav I av Kiev var en varjagisk eller östslavisk krigare som utvidgade Kievriket till det för den tiden största i Europa. Han flyttade rikets huvudstad till Perejaslavets i Bulgarien år 969. Svjatoslav hade för avsikt att göra Bulgarien till ett centrum för hans imperium. Han tvingades att ge upp Balkanländerna 971 i kriget mot den byzantinske härskaren Johannes I Tzimiskes. Vid återresan från det misslyckade fälttåget mot Bysans blev Svjatoslav år 972 dödad medelst armborstpil av petjeneger. Det finns inget nedtecknat om Svyatoslavs barn- och ungdomsperiod i Novgorod. Hans mor, S:t Olga, var härskarinna av Kiev fram till Svjatoslav blev myndig, omkring 963. Sviatoslav var en notorisk och hårdnackad hedning som förnekade kristendomen, till skillnad från hans mor som döptes omkring 957.
- Святослав Ігорович — Великий князь київський. Значно розширив територію Київської Русі, провадив активну зовнішню політику. Матір'ю Святослава була княгиня Ольга. Батьком княжича Святослава був київський князь Ігор, який постійно воював з Диким полем, де кочували войовничі печеніги, і ходив у походи проти Візантійської імперії на її столицю Константинополь, що називався на Русі Царградом (Царгородом). За літописом вже 946 р. юний Святослав сидів на коні і, навіть, пробував метнути списа.
- 斯维亚托斯拉夫·伊戈列维奇 Святосла́в И́горевич（？~972年）古罗斯军事活动家，基辅大公（约945年~972年在位）。
|
| rdfs:comment
|
- Sviatoslav I Igorevich, also spelled Svyatoslav, was a warrior prince of Kievan Rus. The son of Igor of Kiev and Olga, Sviatoslav is famous for his incessant campaigns in the east and south, which precipitated the collapse of two great powers of Eastern Europe—Khazaria and the First Bulgarian Empire; he also subdued the Volga Bulgars, the Alans, and numerous East Slavic tribes, and at times was allied with the Pechenegs and Magyars.
- Swjatoslaw I. Igorewitsch war der Sohn des Fürsten Igor von Kiew und der Fürstin Olga. Nach der Regentschaft seiner Mutter war er seit 959 regierender Fürst von Kiew und er begann einen Eroberungsfeldzug gegen die Wjatitschen. Durch die Eroberung des Khanats der Chasaren (965-969) dehnte Swjatoslaw den Einfluss der Kiewer Rus bis an den Don und an die Ostküste des Asowschen Meeres aus.
- Kníže Svjatoslav I. byl panovník Kyjevské Rusi a válečník varjažského nebo východoslovanského původu. Byl synem knížete Igora a jeho ženy Olgy, která za něj v době jeho nezletilosti vládla. Na rozdíl od matky, která se nechala pokřtít, zůstal Svjatoslav I. pohanem.
- Sviatoslav I de Kiev fue un Príncipe-Guerrero (o konung) de la Rus de Kiev, hijo del Príncipe Igor de Kiev y su mujer Olga. Sviatoslav es famoso por sus campañas militares, que provocaron la caída de dos grandes potencias del Este de Europa: Jazaria y el Imperio Búlgaro. Sometió también a los Búlgaros del Volga, a los Alanos y a otras tribus eslavas orientales, aliándose con los húngaros y los Pechenegos.
- Svjatoslav I (ven. Святослав Игоревич) oli Kiovan Venäjän ruhtinas vuodesta 962 kuolemaansa asti. Hänen valtakautensa alkoi hänen äitinsä Olgan luovuttua vallasta. Svjatoslav pysyi koko elämänsä pakanana, vaikka hänen äitinsä oli omaksunut kristinuskon. Svjatoslav oli ensimmäinen Kiovan ruhtinas, jonka nimi ei ollut skandinaavistaustainen. Tämä heijastelee rusien eli Venäjälle ja Ukrainaan asettuneiden viikinkien slaavilaistumista.
- Sviatoslav I, fils d’Igor de Kiev et d’Olga, souverain Rus' de Kiev de 964 à 972. Prince de Kiev en 964. Guerre contre les khasars (964). Conquiert le cours inférieur de la Volga. Campagne sur le Danube (967) où il défait les Bulgares en accord avec Nicéphore et tue leur roi. Libère Kiev assiégée par Petchenègues. S'installe en Bulgarie, s'avance jusqu'à Andrinople et menace Byzance.
- I. Szvjatoszláv vagy Szjatoszláv Igorjevics (ószláv nyelven Свѧтославъ Игорєвичь) névlegesen 945-től, ténylegesen 962-től haláláig kijevi fejedelem, a Rurik-dinasztia tagja. I. Igor kijevi fejedelem fia, és valószínűleg a dinasztia-alapító Rurik unokája volt. Kiskorúként örökölte apjától a trónt, és 962-ig anyja, Olga kormányozta helyette az országot.
- Principe Variago di Kiev. Regnò sul Rus' di Kiev dal 945 al 972 anche se fino al 962 rimase sotto la tutela della madre Ol'ga. Sposò Malusha Lubech (nata a Kiev nel 943). Nel 969 trasferì la sua residenza a Perejaslavec, sul Danubio, allo scopo di dirigere meglio le azioni militari del suo esercito affidando ai figli il governo del Rus': Jaropolk ebbe Kiev, il fratello minore Oleg Dereva e il figlio illegittimo Vladimir, Novgorod.
- スヴャトスラフ1世（古ルーシ語:Свѧтославъ Игоревичь；ウクライナ語:Святослав Ігорович；ロシア語:Святослав Игоревич、942年頃 - 972年）は、キエフ大公国の大公（在位945年 - 972年）。イーゴリ1世とオリガの子。ウラジーミル1世の父。ハザール王国を滅ぼし、キエフ・ルーシの最大版図を築く。 ファイル:Lebedev Svyatoslavs meeting with Emperor John.
- Svjatoslav I was knjaz van het Kievse Rijk van 962 tot zijn dood in 972. Hij was de zoon van Igor en Olga. Hij staat bekend om zijn veldtochten naar het oosten en het zuiden, die de val veroorzaakten van het rijk der Chazaren en het Eerste Bulgaarse Keizerrijk, toen twee grootmachten in het oosten van Europa. Hij onderwierp tevens de Volga-Bulgaren, de Alanen en talrijke Oost-Slavische stammen, waarbij hij vaak de hulp in riep van de Petsjenegen en de Hongaren.
- Svjatoslav Igorevitsj var fyrste i Kievriket. Svjatoslav var sønn av Igor av Kiev og Olga, og ble kjent for sine energiske felttog mot øst og sør, som bidro til at to store østeuropeiske stater kollapset, Khazarriket og Det første bulgarske riket. Svjatoslav undertrykket også Volga-Bulgarerne, Alanerne, og forskjellige østslaviske stammer. Tidvis var han i allianse med Petsjeneger og Madjarer.
- Światosław I, – książę (kniaź) Rusi Kijowskiej 945-972. Syn Igora i Olgi. Osobiste rządy księcia zaczynają się od 957 roku, a zupełną władzę zyskał dopiero po śmierci swojej matki Olgi w 969 r. , która była bardzo energiczną kobietą i rządziła krajem podczas wypraw wojennych Światosława. Książę, jak typowy wódz normański, zajmował się głównie prowadzeniem licznych wypraw handlowych i łupieżczych na czele swej drużyny.
- Sviatoslav I de Kiev, em eslavo oriental Святослав, foi um príncipe guerreiro (Konung) de Kiev, filho do príncipe Igor de Kiev e de sua esposa Olga de Kiev.
- Святосла́в И́горевич — великий князь киевский с 945 по 972 гг. , прославившийся как полководец. В византийских синхронных источниках именовался как Сфендослав, Свендослев. Русский историк Н. М. Карамзин назвал его «Александром (Македонским) нашей древней истории».
- Prins Svjatoslav I av Kiev var en varjagisk eller östslavisk krigare som utvidgade Kievriket till det för den tiden största i Europa. Han flyttade rikets huvudstad till Perejaslavets i Bulgarien år 969. Svjatoslav hade för avsikt att göra Bulgarien till ett centrum för hans imperium. Han tvingades att ge upp Balkanländerna 971 i kriget mot den byzantinske härskaren Johannes I Tzimiskes.
- Святослав Ігорович — Великий князь київський. Значно розширив територію Київської Русі, провадив активну зовнішню політику. Матір'ю Святослава була княгиня Ольга.
- 斯维亚托斯拉夫·伊戈列维奇 Святосла́в И́горевич（？~972年）古罗斯军事活动家，基辅大公（约945年~972年在位）。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
