| dbpedia-owl:abstract
|
- Sviatoslav I Igorevich; Old Norse: Sveinaldr (c. 942 – March 972), also spelled Svyatoslav, was a Varangian prince of Rus. The son of Igor of Kiev and Olga, Sviatoslav is famous for his incessant campaigns in the east and south, which precipitated the collapse of two great powers of Eastern Europe—Khazaria and the First Bulgarian Empire; he also conquered numerous East Slavic tribes, defeated the Alans and the Volga Bulgars, and at times was allied with the Pechenegs and Magyars. His decade-long reign over Rus' was marked by rapid expansion into the Volga River valley, the Pontic steppe and the Balkans. By the end of his short life, Sviatoslav carved out for himself the largest state in Europe, eventually moving his capital from Kiev to Pereyaslavets on the Danube in 969. In contrast with his mother's conversion to Christianity, Sviatoslav remained a staunch pagan all of his life. Due to his abrupt death in ambush, Sviatoslav's conquests, for the most part, were not consolidated into a functioning empire, while his failure to establish a stable succession led to fratricidal feud among his sons, resulting in two of his three sons being killed.
- Swjatoslaw I. Igorewitsch war der Sohn des Fürsten Igor von Kiew und der Fürstin Olga. Nach der Regentschaft seiner Mutter war er seit 959 regierender Fürst von Kiew und begann einen Eroberungsfeldzug gegen die Wjatitschen. Durch die Eroberung des Khanats der Chasaren (965–969) dehnte Swjatoslaw den Einfluss der Kiewer Rus bis an den Don und an die Ostküste des Asowschen Meeres aus. Nach der Unterwerfung der Chasaren wandte Swjatoslaw sich nach Westen gegen die Donaubulgaren und eroberte 967 ihre Hauptstadt Preslaw, die er, nachdem er sich den Titel des bulgarischen Zaren zugelegt hatte, zu seiner Residenz und zur Hauptstadt der Kiewer Rus machen wollte. Ausschlaggebend für diesen Schritt dürften handelspolitische Erwägungen gewesen sein. Allerdings gibt es auch Hinweise auf kriegstreiberische Aktivitäten des byzantinischen Diplomaten Kalokyros, der mit Swjatoslaws Hilfe nach der Kaiserkrone gestrebt haben soll. Der Krieg gegen die Bulgaren störte das bis dahin vorhandene Kräftegleichgewicht. Im folgenden Jahr fielen die Petschenegen in die Rus ein. Kurz darauf schickte auch Kaiser Johannes I. Tzimiskes, der die russische Herrschaftausdehnung an die Donau als Gefahr ansah, seine Truppen nach Bulgarien. Die Byzantiner brachten den Russen eine Reihe von Niederlagen bei, so dass Swjatoslaw sich im Juli 971 zu einem Friedensvertrag gezwungen sah. Er musste seine bulgarischen Eroberungen an Byzanz zurückgeben und auf jeden Eroberungsversuch auf dem Balkan und im nördlichen Schwarzmeerraum verzichten. Swjatoslaw versäumte auf dem Rückzug aus Preslaw, eine Durchzugserlaubnis beim Khan der Petschenegen Kurja einzuholen. Der Khan ließ den Fürsten gefangennehmen, töten und aus Swjatoslaws Schädel einen Trinkbecher fertigen. Nach Swjatoslaws Tod kam es zu Auseinandersetzungen zwischen seinen drei Söhnen Jaropolk, Oleg und Wladimir, in denen sich zunächst Jaropolk, dann aber Wladimir durchsetzte. Kurz nach Swjatoslaws Regierungsantritt konnte sich das Heidentum in der Kiewer Rus vorübergehend wieder durchsetzen, nachdem seine Mutter Olga die erste getaufte Fürstin gewesen war. Wegen seiner vielen Eroberungszüge wird Swjatoslaw in der Literatur oft als räuberischer Wikinger-Fürst stilisiert. Dabei sollte aber bedacht werden, dass er sich offensichtlich von strategischen Überlegungen leiten ließ. Die Kriegszüge gegen die Bulgaren hatten höchstwahrscheinlich das Ziel, die wichtige Nord-Süd-Handelsverbindung zwischen Ostsee und Schwarzem Meer zu kontrollieren und dadurch eine beständige Einnahmequelle für eine auf Dauer ausgelegte Herrschaft zu sichern. Darüber hinaus hatte Swjatoslaw I. zumindest lose Kontakte zum deutschen Kaiser Otto I. , die zur Absprache von Militäraktionen gegen das byzantinische Reich führten, mit dem Otto in Süditalien im Krieg lag.
- Sviatoslav I de Kiev fue un príncipe-guerrero (o konung) de la Rus de Kiev, hijo del príncipe Igor de Kiev y su mujer Olga. Sviatoslav es famoso por sus campañas militares, que provocaron la caída de dos grandes potencias del Este de Europa: Jazaria y el Imperio búlgaro. Sometió también a los búlgaros del Volga, a los alanos y a otras tribus eslavas orientales, aliándose con los magiares y los pechenegos. Su reinado sobre la Rus de Kiev, que duró una década, se caracterizó por una rápida expansión hacia el valle del Volga, la estepa del Caspio y los Balcanes. Al final de su corta vida, Sviatoslav había forjado un gran y poderoso estado en Europa, convirtiendo a Pereyaslavets, en el Danubio, en capital de su reino, en detrimento de Kiev. En contraste con la conversión de su madre al cristianismo ortodoxo, Sviatoslav mantuvo su fe pagana durante toda su vida. Debido a su abrupta muerte en combate, las conquistas de Sviatoslav no se consolidaron como un imperio, y su fracaso al tratar de establecer una sucesión estable, llevaron al estallido de una guerra civil entre sus sucesores.
- Svjatoslav I (ven. Святослав Игоревич) oli Kiovan Venäjän ruhtinas vuodesta 962 kuolemaansa asti. Hänen valtakautensa alkoi hänen äitinsä Olgan luovuttua vallasta. Svjatoslav pysyi koko elämänsä pakanana, vaikka hänen äitinsä oli omaksunut kristinuskon. Svjatoslav oli ensimmäinen Kiovan ruhtinas, jonka nimi ei ollut skandinaavistaustainen. Tämä heijastelee rusien eli Venäjälle ja Ukrainaan asettuneiden viikinkien slaavilaistumista.
- Principe Variago di Kiev. Regnò sul Rus' di Kiev dal 945 al 972 anche se fino al 962 rimase sotto la tutela della madre Ol'ga. Sposò Malusha Lubech (nata a Kiev nel 943). Nel 969 trasferì la sua residenza a Perejaslavec, sul Danubio, allo scopo di dirigere meglio le azioni militari del suo esercito affidando ai figli il governo del Rus': Jaropolk ebbe Kiev, il fratello minore Oleg Dereva e il figlio illegittimo Vladimir, Novgorod. Fino alla sua morte avvenuta nel 972 si oppose alla cristianizzazione dello stato. Fu conosciuto come un principe guerriero e dedicò la maggior parte del suo tempo di regno in campagne militari contro le tribù confinanti. I cronisti bizantini lo descrivono con metà testa rasata ed un grande orecchino d'oro. Svjatoslav fu ucciso nel 972 durante una battaglia contro i Pecenghi.
- スヴャトスラフ1世（古東スラヴ語:Template:Lang；ウクライナ語:Template:Lang；ロシア語:Template:Lang、942年頃 - 972年）は、キエフ大公国の大公（在位945年 - 972年）。イーゴリ1世とオリガの子。ウラジーミル1世の父。ハザール王国を滅ぼし、キエフ・ルーシの最大版図を築く。
- Svjatoslav I (ca. 933 - maart 972) was knjaz van het Kievse Rijk van 962 tot zijn dood in 972. Hij was de zoon van Igor en Olga. Svjatoslav weigerde zijn moeder te volgen in haar bekering tot het christendom omdat hij bang was dat hij hierdoor het respect van zijn soldaten zou verliezen. Hij bracht bijna zijn hele leven door op campagne waarbij hij het harde leven van zijn soldaten deelde. Svjatoslav's vader Igor stierf rond Svjatoslav's geboorte. Zijn moeder regeerde als zijn regentes. Svjatoslav was eerst prins van Novgorod en werd in 959 grootvorst van Kiev. Hij begon al snel met een campagne tegen de Chazaren die de Wolga controleerden (tot Kiev en Wolga-Bulgarije) en grote inkomsten hadden van de tol die ze daar hieven. Eerst probeerde hij macht te krijgen over de Slavische volken die onderworpen waren aan de Chazaren, met name de Wolga Bulgaren. Hij gebruikte hierbij Petsjenegen en Turken uit Centraal-Azië als huurlingen. Vervolgens verwoestte hij de Chazaarse steden Atil (de hoofdstad), Samander en Sarkel, waar hij een eigen nederzetting stichtte. Verder bestond zijn campagne tegen de Chazeren vooral uit plundering en verwoesting. Hij deed geen poging hun rijk blijvend te bezetten, wel werden de invloed en de controle over de handelsroutes, en ook de aanwezigheid van de Russische bevolking, sterk naar het oosten en het zuiden uitgebreid. Algemeen wordt aangenomen dat deze campagne werd uitgevoerd als gevolg van politieke samenwerking met het Byzantijnse rijk. De Russen namen ook deel aan een Byzantijnse expeditie tegen Kreta. In 967 viel Svjatoslav op verzoek van Byzantium (en in ruil voor 15000 pond in goud) de Bulgaren aan met een leger van 50.000 man, waaronder duizenden Petsjenegeense huurlingen. Svyatoslav versloeg de Bulgaren maar nu werden de Petsjenegen door de Byzantijnen betaald om de Russen aan te vallen. In 968 belegerden ze Kiev maar trokken zich terug toen ze de lijfwacht van een van Svjatoslav's aanvoerders zagen en dachten dat dit de voorhoede van het hele leger was. Olga stuurde een brief aan Svjatoslav waarin ze hem op zijn plichten wees en hij keerde terug naar Kiev en versloeg de Petsjenegen. Svyatoslav weigerde zijn veroveringen in Bulgarije af te staan aan Byzantium, zoals oorspronkelijk was overeengekomen, en verplaatste in 969 zijn hoofdstad naar de monding van de Donau. Hij stelt zijn drie zoons aan als bestuurder van districten in het thuisland. Met een leger, waarin ook Hongaren en Petsjenegen, viel hij Thracië binnen. Ze veroverden Plovdiv (stad) waar de bevolking werd uitgemoord. De nieuwe Byzantijnse keizer probeerde tot een vergelijk te komen maar Svyatoslav reageerde door Adrianopel te belegeren. Dit leidde tot paniek in Constantinopel. Svjatoslav had toen ook diplomatiek contact met Otto I de Grote, die in Italië een conflict met het Byzantijnse rijk had. In 970 trok het Russische leger naar Constantinopel en werd 100 km ten westen van de stad verslagen bij Arcadiopolis. De Byzantijnen trokken door de bergen Bulgarije binnen en veroverden Devnya waar ze een aantal Bulgaarse gijzelaars in handen krijgen. Svyatoslav werd in 971 twee maanden belegerd in Silistra. Daarna werd een regeling getroffen. In ruil voor vrije aftocht en voorraden voor de reis, trok Svyatoslav zich terug, stond zijn veroveringen op de Balkan af aan het Byzantijnse Rijk en zag af van aanspraken op de Krim. Geteisterd door honger trok het leger van Svyatoslav naar Kiev. Ondanks waarschuwingen van zijn bevelhebbers waagde Svyatoslav zich aan de oversteek van de Dnjepr bij de stroomversnellingen. Daar werd hij in een hinderlaag door de Petsjenegen gedood, die daartoe door de Byzantijnen waren opgestookt. De khan van de Petsjenegen maakt een drinkbeker van de schedel van Svyatoslav. Svjatoslav was de eerste heerser van Kiev-Roes' wiens naam van zuiver Slavische origine is, in tegenstelling tot zijn voorgangers, wier namen uit het Oudnoords komen. Bij andere Slavische volkeren werd er echter geen variant van zijn naam gevonden. En zelfs in Kiev-Roes' kwam zijn naam (alsook die van zijn opvolgers Vladimir, Jaroslav en Mstislav) enkel in het geslacht der Ruriken voor. Volgens een Byzantijns verslag van de onderhandelingen bij Silistra, was hij van gemiddelde lengte en lichaamsbouw, en schoor hij zijn hoofd en baard, maar liet hij een lange snor staan en een kuif op de zijkant van zijn hoofd, als teken van zijn adellijke afkomst. Het droeg schone, witte kleding, en hij droeg één grote gouden oorring, met een robijn en twee parels. Na Svjatolavs dood stegen de spanningen tussen zijn zonen, en brak er een burgeroorlog uit tussen Oleg en Jaropolk, waarbij Oleg gedood werd en Jaropolk zijn opvolger werd. In 977 vluchtte Vladimir naar Scandinavië om te ontsnappen aan het lot van Oleg, waar hij een leger verzamelde, en waarna hij in 980 terugkwam. Svjatolav had meerdere vrouwen: hij was gehuwd met een Hongaarse prinses die in Kiev onder de naam Predslava bekend was, zij hadden tenminste een zoon: Jaropolk I van Kiev. bij een bijvrouw Esfir had hij een zoon Oleg (ovl. ca. 976). Oleg werd in 969 door zijn vader benoemd tot bestuurder van de Drevelyanen. Hij verongelukte en stierf tijdens een conflict met Jarapolk tijdens een conflict over jachtrechten. In 1044 werd zijn lichaam opgegraven, gedoopt en herbegraven in Kiev. bij een bijvrouw Malusha (ca. 944 - 1002) had hij een zoon Vladimir van Kiev. Malusha was dochter van Malk van Liubech en zij was de huismeesteres van Olga.
- Svjatoslav Igorevitsj var fyrste i Kievriket. Svjatoslav var sønn av Igor av Kiev og Olga, og ble kjent for sine energiske felttog mot øst og sør, som bidro til at to store østeuropeiske stater kollapset, Khazarriket og Det første bulgarske riket. Svjatoslav undertrykket også Volga-Bulgarerne, Alanerne, og forskjellige østslaviske stammer. Tidvis var han i allianse med Petsjeneger og Madjarer. Svjatoslavs tiårige styre over Kievriket ble preget av rask ekspansjon inn i områdene rundt elven Volga, Den pontisk-kaspiske steppe og Balkan. Mot slutten av sitt korte liv hadde han skapt den største staten i datidens Europa, og han flyttet hovedstaden i riket fra Kiev til Perejaslavets ved Donau i 969. I motsetning til moren som lot seg kristne forble Svjatoslav med sine forfedres tro. Grunnet hans plutselige død på slagmarken ble ikke erobringene konsolidert til ett rike og uten en ordnet arverekkefølge ledet det til borgerkrig blant hans etterfølgere.
- Światosław I, – książę (kniaź) Rusi Kijowskiej 945-972. Syn Igora i Olgi. Osobiste rządy księcia zaczynają się od 957 roku, a zupełną władzę zyskał dopiero po śmierci swojej matki Olgi w 969 r. , która była bardzo energiczną kobietą i rządziła krajem podczas wypraw wojennych Światosława. Książę, jak typowy wódz normański, zajmował się głównie prowadzeniem licznych wypraw handlowych i łupieżczych na czele swej drużyny. W 965 roku spustoszył kaganat chazarski i zburzył dwa najważniejsze grody Chazarów – Itil i Sarkel. Walczył z zamieszkującymi Kaukaz Jasami i Kasogami. Podporządkował sobie słowiańskich Wiatyczów. W 967 r. pozostając w sojuszu z Bizancjum podjął zwycięską wyprawę przeciw Bułgarom naddunajskim. Zajął ujście Dunaju i próbował zorganizować tam państwo ze stolicą w Presławcu. Plany te udaremnił najazd Pieczyngów, którzy w 968 r. oblegli Kijów. Światosław powrócił i odparł wroga. Po śmierci Olgi druga wyprawa naddunajska Światosława przekształciła się w wojnę z Bizancjum – po stronie Rusi stanęli Bułgarzy i Węgrzy. Sukcesy Światosława były niewielkie, zwycięskie Bizancjum rządzone wówczas przez cesarza Jana Tzimiskesa zmusiło księcia ruskiego do podpisania ugody w Drsterze. Światosław zobowiązał się nigdy więcej nie organizować wypraw na Bałkany, wypuścić wszystkich jeńców, a w razie potrzeby wesprzeć cesarza zbrojnie. W drodze powrotnej Światosław zimę spędził u ujścia Dniepru, na wiosnę 972 r. wyruszono w górę rzeki łodziami. Przed porohami na Dnieprze łodzie wyciągano na ląd i ciągnięto; tam też Światosław wpadł w zasadzkę przygotowaną przez Pieczyngów. W walce zginął książę, zginęli też prawie wszyscy jego towarzysze. Pieczyngowie z czaszki księcia sporządzili puchar.
- Sviatoslav I de Kiev foi um príncipe guerreiro (Konung) de Kiev, filho do príncipe Igor de Kiev e de sua esposa Olga de Kiev. Predefinição:TOC
- Святосла́в И́горевич — князь новгородский, великий князь киевский с 945 по 972 год, прославился как полководец. В византийских синхронных источниках именовался Сфендослав. Русский историк Н. М. Карамзин назвал его «Александром (Македонским) нашей древней истории». По словам академика Б. А. Рыбакова: «Походы Святослава 965—968 годов представляют собой как бы единый сабельный удар, прочертивший на карте Европы широкий полукруг от Среднего Поволжья до Каспия и далее по Северному Кавказу и Причерноморью до балканских земель Византии. » Формально Святослав стал великим князем в 3-летнем возрасте после гибели в 945 отца, великого князя Игоря, но самостоятельно правил примерно с 960 года. При Святославе Киевским государством в значительной мере правила его мать — княгиня Ольга, сначала из-за малолетства Святослава, затем из-за постоянного пребывания его в военных походах. При возвращении из похода на Болгарию Святослав был убит печенегами в 972 году на днепровских порогах.
- 斯维亚托斯拉夫·伊戈列维奇 Святосла́в И́горевич（？~972年）古罗斯军事活动家，基辅大公（约945年~972年在位）。
- Prins Svjatoslav I av Kiev var en varjagisk eller östslavisk krigare som utvidgade Kievriket till det för den tiden största i Europa. Han flyttade rikets huvudstad till Perejaslavets i Bulgarien år 969. Svjatoslav hade för avsikt att göra Bulgarien till ett centrum för hans imperium. Han tvingades att ge upp Balkanländerna 971 i kriget mot den byzantinske härskaren Johannes I Tzimiskes. Vid återresan från det misslyckade fälttåget mot Bysans blev Svjatoslav år 972 dödad medelst armborstpil av petjeneger. Det finns inget nedtecknat om Svyatoslavs barn- och ungdomsperiod i Novgorod. Hans mor, S:t Olga, var härskarinna av Kiev fram till Svjatoslav blev myndig, omkring 963. Sviatoslav var en notorisk och hårdnackad hedning som förnekade kristendomen, till skillnad från hans mor som döptes omkring 957.
- Sviatoslav IModèle:Er, fils d’Igor de Kiev et d’Olga, souverain Rus' de Kiev de 964 à 972. Prince de Kiev en 964. Guerre contre les Khazars (964). Conquiert le cours inférieur de la Volga. Campagne sur le Danube (967) où il défait les Bulgares en accord avec Nicéphore et tue leur roi. Libère Kiev assiégée par les Petchenègues. S'installe en Bulgarie, s'avance jusqu'à Andrinople et menace Byzance. Chassé par les Byzantins de Zimicès (siège de Dristra, 971) qui réinstallent les rois bulgares. Mort dans une embuscade dressée par les Petchénègues. Son vainqueur constitue un hanap avec son crâne. Guerrier actif et audacieux, vêtu d'une peau d'ours. Ses trois fils, Iaropolk Ier, Vladimir Ier et Oleg se partagent la principauté à sa mort.
|
| rdfs:comment
|
- Svjatoslav I (ven. Святослав Игоревич) oli Kiovan Venäjän ruhtinas vuodesta 962 kuolemaansa asti. Hänen valtakautensa alkoi hänen äitinsä Olgan luovuttua vallasta. Svjatoslav pysyi koko elämänsä pakanana, vaikka hänen äitinsä oli omaksunut kristinuskon. Svjatoslav oli ensimmäinen Kiovan ruhtinas, jonka nimi ei ollut skandinaavistaustainen. Tämä heijastelee rusien eli Venäjälle ja Ukrainaan asettuneiden viikinkien slaavilaistumista.
- スヴャトスラフ1世（古東スラヴ語:Template:Lang；ウクライナ語:Template:Lang；ロシア語:Template:Lang、942年頃 - 972年）は、キエフ大公国の大公（在位945年 - 972年）。イーゴリ1世とオリガの子。ウラジーミル1世の父。ハザール王国を滅ぼし、キエフ・ルーシの最大版図を築く。
- Sviatoslav I de Kiev foi um príncipe guerreiro (Konung) de Kiev, filho do príncipe Igor de Kiev e de sua esposa Olga de Kiev. Predefinição:TOC
- 斯维亚托斯拉夫·伊戈列维奇 Святосла́в И́горевич（？~972年）古罗斯军事活动家，基辅大公（约945年~972年在位）。
- Swjatoslaw I. Igorewitsch war der Sohn des Fürsten Igor von Kiew und der Fürstin Olga. Nach der Regentschaft seiner Mutter war er seit 959 regierender Fürst von Kiew und begann einen Eroberungsfeldzug gegen die Wjatitschen. Durch die Eroberung des Khanats der Chasaren (965–969) dehnte Swjatoslaw den Einfluss der Kiewer Rus bis an den Don und an die Ostküste des Asowschen Meeres aus.
- Sviatoslav I Igorevich; Old Norse: Sveinaldr (c. 942 – March 972), also spelled Svyatoslav, was a Varangian prince of Rus. The son of Igor of Kiev and Olga, Sviatoslav is famous for his incessant campaigns in the east and south, which precipitated the collapse of two great powers of Eastern Europe—Khazaria and the First Bulgarian Empire; he also conquered numerous East Slavic tribes, defeated the Alans and the Volga Bulgars, and at times was allied with the Pechenegs and Magyars.
- Sviatoslav I de Kiev fue un príncipe-guerrero (o konung) de la Rus de Kiev, hijo del príncipe Igor de Kiev y su mujer Olga. Sviatoslav es famoso por sus campañas militares, que provocaron la caída de dos grandes potencias del Este de Europa: Jazaria y el Imperio búlgaro. Sometió también a los búlgaros del Volga, a los alanos y a otras tribus eslavas orientales, aliándose con los magiares y los pechenegos.
- Principe Variago di Kiev. Regnò sul Rus' di Kiev dal 945 al 972 anche se fino al 962 rimase sotto la tutela della madre Ol'ga. Sposò Malusha Lubech (nata a Kiev nel 943). Nel 969 trasferì la sua residenza a Perejaslavec, sul Danubio, allo scopo di dirigere meglio le azioni militari del suo esercito affidando ai figli il governo del Rus': Jaropolk ebbe Kiev, il fratello minore Oleg Dereva e il figlio illegittimo Vladimir, Novgorod.
- Svjatoslav I (ca. 933 - maart 972) was knjaz van het Kievse Rijk van 962 tot zijn dood in 972. Hij was de zoon van Igor en Olga. Svjatoslav weigerde zijn moeder te volgen in haar bekering tot het christendom omdat hij bang was dat hij hierdoor het respect van zijn soldaten zou verliezen. Hij bracht bijna zijn hele leven door op campagne waarbij hij het harde leven van zijn soldaten deelde. Svjatoslav's vader Igor stierf rond Svjatoslav's geboorte. Zijn moeder regeerde als zijn regentes.
- Światosław I, – książę (kniaź) Rusi Kijowskiej 945-972. Syn Igora i Olgi. Osobiste rządy księcia zaczynają się od 957 roku, a zupełną władzę zyskał dopiero po śmierci swojej matki Olgi w 969 r. , która była bardzo energiczną kobietą i rządziła krajem podczas wypraw wojennych Światosława. Książę, jak typowy wódz normański, zajmował się głównie prowadzeniem licznych wypraw handlowych i łupieżczych na czele swej drużyny.
- Svjatoslav Igorevitsj var fyrste i Kievriket. Svjatoslav var sønn av Igor av Kiev og Olga, og ble kjent for sine energiske felttog mot øst og sør, som bidro til at to store østeuropeiske stater kollapset, Khazarriket og Det første bulgarske riket. Svjatoslav undertrykket også Volga-Bulgarerne, Alanerne, og forskjellige østslaviske stammer. Tidvis var han i allianse med Petsjeneger og Madjarer.
- Святосла́в И́горевич — князь новгородский, великий князь киевский с 945 по 972 год, прославился как полководец. В византийских синхронных источниках именовался Сфендослав. Русский историк Н. М. Карамзин назвал его «Александром (Македонским) нашей древней истории». По словам академика Б. А.
- Prins Svjatoslav I av Kiev var en varjagisk eller östslavisk krigare som utvidgade Kievriket till det för den tiden största i Europa. Han flyttade rikets huvudstad till Perejaslavets i Bulgarien år 969. Svjatoslav hade för avsikt att göra Bulgarien till ett centrum för hans imperium. Han tvingades att ge upp Balkanländerna 971 i kriget mot den byzantinske härskaren Johannes I Tzimiskes.
- Sviatoslav IModèle:Er, fils d’Igor de Kiev et d’Olga, souverain Rus' de Kiev de 964 à 972. Prince de Kiev en 964. Guerre contre les Khazars (964). Conquiert le cours inférieur de la Volga. Campagne sur le Danube (967) où il défait les Bulgares en accord avec Nicéphore et tue leur roi. Libère Kiev assiégée par les Petchenègues. S'installe en Bulgarie, s'avance jusqu'à Andrinople et menace Byzance. Chassé par les Byzantins de Zimicès (siège de Dristra, 971) qui réinstallent les rois bulgares.
|
