| dbpprop:abstract
|
- Suzerainty is a situation in which a region or people is a tributary to a more powerful entity which controls its foreign affairs while allowing the tributary some limited domestic . The superior entity in the suzerainty relationship, or the more powerful entity itself, is called a suzerain. The term suzerainty was originally used to describe the relationship between the Ottoman Empire and its surrounding regions. It differs from sovereignty in that the tributary has some (limited) self-rule. A suzerain can also mean a feudal lord, to whom vassals must pay tribute. Although it is a concept which has existed in a number of historical empires, it is a concept that is very difficult to describe using 20th- or 21st-century theories of international law, in which sovereignty either exists or does not. While a sovereign nation can agree by treaty to become a protectorate of a stronger power, modern international law does not recognize any way of making this relationship compulsory on the weaker power.
- Suzeränität (frz. suzerain „oberherrlich, Oberherrschaft“, von lat. sursum „hinauf, in der Höhe“) ist eine machtpolitische Staatenverbindung, in der ein Staat (Suzerän, Oberstaat) wichtige Befugnisse eines anderen, souveränen Staates (Unterstaat) ausübt, meist Militär- und Außenpolitik, und dafür im Gegenzug die Verpflichtung zu dessen Schutz übernimmt. Die Suzeränität ist das tragende Prinzip einer Schutzherrschaft bzw. eines Protektorats.
- Suzerenita je termín, který se dá jednoduše vysvětlit jako omezená suverenita či svrchovanost. Termín suzerenita je používán především v mezinárodním právu. Ve větší míře byl tento termín používán téměř jen ve vztahu osmanské říše a národních polo-nezávislých knížectví jenž se postupně během 19. století osamostatňovala. Pod pojmem suzerén je tedy myšlena osoba jenž je na rozdíl od suveréna, pouze formálním vládcem či panovníkem.
- La suzeranía era una situación en la cual una región o un pueblo daba tributo a una entidad mas poderosa que permitía al tributario una autonomía doméstica limitada para manejar relaciones internacionales. La entidad más poderosa en la relación de suzeranía, o la cabeza de estado de esta entidad más poderosa se llama suzerano. El término suzeranía se usaba originalmente para describir la relación entre el imperio otomano y sus regiones aledañas. Se diferencia de la soberanía en que el tributario tiene una autonomía limitada. Un suzerano también era un señor feudal a quien los vasallos le pagaban un tributo. El concepto de suzeranía es un concepto que se aplica a los imperios en la historia, no tiene cabida en la ley internacional de los siglos XX y XXI.
- La Suzeraineté est une situation dans laquelle une région ou une nation est tributaire d'une entité plus puissante qui permet au tributaire certaines autonomies domestiques limitées pour contrôler ses affaires étrangères. L'entité plus puissante dans la relation de suzeraineté, ou à la tête de l'État de l'entité plus puissante, est appelé le suzerain. Dans le système féodal, le suzerain est un seigneur qui octroie un fief à son vassal lors de la cérémonie de l'hommage. Le terme de suzeraineté a été utilisée pour décrire la relation entre l'Empire ottoman et ses régions environnantes. Il diffère de la souveraineté en cela que le tributaire a quelques autonomies de gouvernance limitées. Bien que ce concept ait existé dans plusieurs empires historiques, il est difficile à décrire avec les théories du droit international du XX siècle, dans lesquelles la souveraineté existe ou n'existe pas. Alors qu'une nation souveraine peut consentir par traité à devenir le protectorat d'un pouvoir plus fort, le droit international moderne ne reconnaît aucune manière de rendre cette relation théoriquement irrévocable par le pouvoir plus faible.
- Suzerain è un termine derivato dal francese medio souserain
- Suzereiniteit is een term die soms wordt gebruikt voor de macht die een gebied domineert of die er een protectoraat uitoefent. Een suzerein is een dominerende staat of vorst. Het begrip 'suzereiniteit' wordt analoog aan soevereiniteit bijvoorbeeld gebruikt voor Tibet en Mongolië, die lange tijd onder de suzereiniteit van de Chinese keizers stonden.
- Suzerenitet betyr opphøyet over en annen stat. Begrepet brukes i folkeretten som en motsetning til halvsuverenitet. Når en stat eller nasjon utøver et protektorat over en annen stat sies det at den utøvende staten har suzerenitet.
- Suweren – monarcha, panujący - w systemie feudalnym – pan swoich wasali, jednocześnie suweren może być wasalem suwerena seniora, osoby stojącej wyżej w drabinie zależności. Suweren zapewniał swoim wasalom ochronę w zamian za hołd i służbę wojskową. Wasale dostawali w użytkowanie lenno (feudum), które z kolei przekazywali swoim wasalom. W Wielkiej Brytanii, mianem tym opatruje się całą rodzinę królewską, która stanowi oficjalną instytucję tego państwa i jest formalnie częścią jego parlamentu. Na czele rodziny królewskiej stoi aktualnie panujący król. Do rodziny tej zaliczani są: rodzice i bezpośrednie rodzeństwo panującego króla oraz ich małżonkowie, dzieci i wnuczęta panującego króla oraz ich współmałżonkowie (chyba, że jakichś powodów zostaną wykluczeni z rodziny królewskiej). Wszyscy członkowie rodziny królewskiej, ze względu na to, że są formalnie członkami ciała parlamentarnego, otrzymują pensję, fundusz reprezentacyjny i zakres obowiązków, którego szczegóły są uchwalane przez Izbę Lordów. Prawa suwerena przynależą: urzędującym monarchom, pretendentom do tronów i tytularnym monarchom, papieżowi, niektórym wschodnim patriarchom (np. patriarsze Konstantynopola) oraz narodom rządzącym się w systemie demokratycznym.
- Os vínculos e a hierarquia entre a nobreza feudal eram estabelecidos pelos laçoes suserania e vassalagem. Um senhor feudal, possuidor de grandes porções de terra, doava uma parcela de suas propriedades a outro nobre. O doador passava a se considerado suserano e o recebedor, vassalo. Estabelecia-se entre ambos, relações de direitos e deveres. O vassalo passava a ter, entre outras obrigações, a de colocar seu exército à disposição do suserano, dar-lhe hospedagem quando necessário, contribuir para o dote e armação dos seus filhos. O suserano, por seu lado, devia ao vassalo proteção militar - garantia da posse do feudo doado - e tutela sobre os herdeiros e a viúva do vassalo. Os laços de suserania e vassalagem vinculavam toda a nobreza feudal. Por exemplo, um barão doava um feudo a um marquês e este, ao receber o feudo, prestava-lhe homenagem, o barão então tornava-se suserano do marquês e aquele entretanto já havia recebido feudos de um conde, prestando-lhe o juramento da vassalagem. Assim, o barão suserano do marquês, era, ao mesmo tempo vassalo do conde.
- Сюзе́рен — тип крупного феодального правителя, власть которого основана на вассальном подчинении ему более мелких феодалов, получавших от сюзерена право на часть земли в его владениях.
- Suzeränitet betecknade under feodalismen länsherrens överhöget gentemot läntagaren. Under den uppvaknande nationalismen och nationalstaternas framväxt på 1800-talet kom det att beteckna det statsrättliga förhållandet mellan en skyddsmakt och ett protektorat som saknade verklig autonomi. Begreppet brukade då användas för att t. ex. beskriva Bulgariens, Rumäniens och Serbiens ställning inom Osmanska riket. Efter första världskriget har begreppet successivt kommit ur bruk. Suzeränitet kommer av franskans suzerain (länsherre).
- Сюзере́н — крупний феодальний правитель, влада якого базується на васальному підпорядкуванні йому дрібніших феодалів, які одержують від сюзерена право на частину землі у його володіннях чи утрамання з неї. Також відомий як сеньйор, пан, господар.
- 宗主权是指宗主國对其進贡國享有的一项权力，宗主國通常在一定程度上拥有進贡國的外交权，但進贡国仍有独立的自治權力。較有權的一方為宗主。英文裡的宗主權「Suzerainty」原是用來形容奧圖曼帝國及其周圍屬地的關係。與主權不同的是，宗主關係裡的附庸通常有一定程度的自治權，也可指封建君主對近貢諸侯的關係。 宗主在歷史上許多帝國中存在，但很難用二十世紀後的國際法定義，因為宗主關係需要很明確的存在或不存在。一個主權獨立的國家可以和一個強權簽署協約受其保護，但現代國際法並沒有硬性規定宗主關係不能撤回。
|
| rdfs:comment
|
- Suzerainty is a situation in which a region or people is a tributary to a more powerful entity which controls its foreign affairs while allowing the tributary some limited domestic . The superior entity in the suzerainty relationship, or the more powerful entity itself, is called a suzerain. The term suzerainty was originally used to describe the relationship between the Ottoman Empire and its surrounding regions. It differs from sovereignty in that the tributary has some (limited) self-rule.
- Suzeränität (frz. suzerain „oberherrlich, Oberherrschaft“, von lat. sursum „hinauf, in der Höhe“) ist eine machtpolitische Staatenverbindung, in der ein Staat (Suzerän, Oberstaat) wichtige Befugnisse eines anderen, souveränen Staates (Unterstaat) ausübt, meist Militär- und Außenpolitik, und dafür im Gegenzug die Verpflichtung zu dessen Schutz übernimmt. Die Suzeränität ist das tragende Prinzip einer Schutzherrschaft bzw. eines Protektorats.
- Suzerenita je termín, který se dá jednoduše vysvětlit jako omezená suverenita či svrchovanost. Termín suzerenita je používán především v mezinárodním právu. Ve větší míře byl tento termín používán téměř jen ve vztahu osmanské říše a národních polo-nezávislých knížectví jenž se postupně během 19. století osamostatňovala. Pod pojmem suzerén je tedy myšlena osoba jenž je na rozdíl od suveréna, pouze formálním vládcem či panovníkem.
- La suzeranía era una situación en la cual una región o un pueblo daba tributo a una entidad mas poderosa que permitía al tributario una autonomía doméstica limitada para manejar relaciones internacionales. La entidad más poderosa en la relación de suzeranía, o la cabeza de estado de esta entidad más poderosa se llama suzerano. El término suzeranía se usaba originalmente para describir la relación entre el imperio otomano y sus regiones aledañas.
- La Suzeraineté est une situation dans laquelle une région ou une nation est tributaire d'une entité plus puissante qui permet au tributaire certaines autonomies domestiques limitées pour contrôler ses affaires étrangères. L'entité plus puissante dans la relation de suzeraineté, ou à la tête de l'État de l'entité plus puissante, est appelé le suzerain. Dans le système féodal, le suzerain est un seigneur qui octroie un fief à son vassal lors de la cérémonie de l'hommage.
- Suzerain è un termine derivato dal francese medio souserain
- Suzereiniteit is een term die soms wordt gebruikt voor de macht die een gebied domineert of die er een protectoraat uitoefent. Een suzerein is een dominerende staat of vorst. Het begrip 'suzereiniteit' wordt analoog aan soevereiniteit bijvoorbeeld gebruikt voor Tibet en Mongolië, die lange tijd onder de suzereiniteit van de Chinese keizers stonden.
- Suzerenitet betyr opphøyet over en annen stat. Begrepet brukes i folkeretten som en motsetning til halvsuverenitet. Når en stat eller nasjon utøver et protektorat over en annen stat sies det at den utøvende staten har suzerenitet.
- Suweren – monarcha, panujący - w systemie feudalnym – pan swoich wasali, jednocześnie suweren może być wasalem suwerena seniora, osoby stojącej wyżej w drabinie zależności. Suweren zapewniał swoim wasalom ochronę w zamian za hołd i służbę wojskową. Wasale dostawali w użytkowanie lenno (feudum), które z kolei przekazywali swoim wasalom.
- Os vínculos e a hierarquia entre a nobreza feudal eram estabelecidos pelos laçoes suserania e vassalagem. Um senhor feudal, possuidor de grandes porções de terra, doava uma parcela de suas propriedades a outro nobre. O doador passava a se considerado suserano e o recebedor, vassalo. Estabelecia-se entre ambos, relações de direitos e deveres.
- Сюзе́рен — тип крупного феодального правителя, власть которого основана на вассальном подчинении ему более мелких феодалов, получавших от сюзерена право на часть земли в его владениях.
- Suzeränitet betecknade under feodalismen länsherrens överhöget gentemot läntagaren. Under den uppvaknande nationalismen och nationalstaternas framväxt på 1800-talet kom det att beteckna det statsrättliga förhållandet mellan en skyddsmakt och ett protektorat som saknade verklig autonomi. Begreppet brukade då användas för att t. ex. beskriva Bulgariens, Rumäniens och Serbiens ställning inom Osmanska riket. Efter första världskriget har begreppet successivt kommit ur bruk.
- Сюзере́н — крупний феодальний правитель, влада якого базується на васальному підпорядкуванні йому дрібніших феодалів, які одержують від сюзерена право на частину землі у його володіннях чи утрамання з неї. Також відомий як сеньйор, пан, господар.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
