Born in May 1737, Churchod was the daughter of Louis Antoine Curchod, Protestant pastor of the Swiss village of Crassier near Lausanne, and Magdelaine d'Albert de Nasse. The family was of modest means, but Suzanne was well educated (largely by her father), becoming fluent in Latin and showing aptitude for mathematics and science. Her first salon was a literary group called the Académie des Eaux comprising a circle of Lausanne-based students with Churchod as president.

Property Value
dbo:abstract
  • Suzanne Curchod (verheiratete Necker, * 2. Juni 1737 in Crassier, Schweiz; † 15. Mai 1794 in Lausanne, Schweiz), auch Madame Necker, war eine Schriftstellerin und bedeutende Pariser Salonière der Aufklärung. Sie war Ehefrau des französisch-schweizerischen Bankiers und Politikers Jacques Necker und Mutter der Schriftstellerin Madame de Staël. (de)
  • Suzanne Curchod (1737– 6 de mayo 1794) fue esposa de Jacques Necker y dirigía uno de los más célebres salones del Antiguo Régimen. Viviendo en París, a su esposo le disgustaba que escribiese. Los escritos que se han conservado son pocos: * Mémoire sur l'Etablissement des hospices, 1786 * Réflexions sur le divorce, Lausanne 1794. * Des inhumations précipitées, 1790 * Mélanges (1798–1801) Dedicaba considerable tiempo a proveer a su hija Germaine la mejor educación posible. Germaine fue más conocida como Madame de Staël (1766-1817). (es)
  • Suzanne Curchod, par son mariage Madame Necker, née à Crassier en mai 1737 et morte à Beaulieu le 6 mai 1794, est une femme de lettres et une salonnière suisse . (fr)
  • Suzanne Curchod (1737 - 6 mei 1794) was de echtgenote van Jacques Necker. Ze was gastvrouw van een van de meest gevierde salons van het Ancien Régime in Frankrijk. Ze was de moeder van de schrijfster Madame de Staël. Als dochter van de predikant van het dorp Crassier in het kanton Vaud in Zwitserland kreeg Suzanne een goede opleiding. Zij was echter arm. Als jonge vrouw ontmoette zij de geschiedkundige Edward Gibbon, die met haar in het huwelijk wilde treden. Vaderlijke afkeuring van beide zijden en Suzannes weigering om Zwitserland te verruilen voor Engeland stuurden deze plannen in het honderd. In 1764 trouwde ze met de ambitieuze Zwitserse financier Jacques Necker. Samen kregen zij een dochter, Germaine, die later bekend zou worden als Madame de Staël. In 1776 werd haar man Controleur-Generaal van Financiën, hoofd van het Franse Ministerie van Financiën, dit in weerwil van het dubbele nadeel dat hij zowel protestants als Zwitsers, dat wil zeggen niet-Frans, was. Hij had deze promotie voor een belangrijk deel te danken aan de salon van zijn vrouw, waar de leidende personen van de Parijse intellectuele gemeenschap bijeenkwamen om de discussiëren over kunst en literatuur, en om te flirten en te roddelen. Onder de regelmatige bezoekers van haar salon bevonden zich Marmontel, La Harpe, Buffon, Grimm, Gabriel Bonnot de Mably, Bernardin de Saint-Pierre en de samenstellers van de Encyclopédie, waaronder ook Diderot en d'Alembert. De salon van Suzanne Necker-Curchod was ook een ontmoetingsplaats voor Zwitserse inwoners van Parijs, zoals Marie Therèse Rodet Geoffrin en de Marie Anne de Vichy-Chamrond, markiezin du Deffand. Haar drukke sociale leven in Parijs en haar man's afkeer van vrouwelijke auteurs verhinderden haar om haar interesse in het schrijven in de realiteit om te zetten. Er zijn slechts een paar van haar geschriften bewaard gebleven: Memoire sur l'Etablissement des hospices(1786) en Reflecties sur le divorce (1794). Suzanne Necker besteedde er veel tijd aan om ervoor te zorgen dat hun dochter Germaine het allerbeste onderwijs ontving dat beschikbaar was. Na de val van haar man in 1790 verlieten de Neckers Parijs en keerden zij terug naar Zwitserland. Suzanne Necker-Curchod is in 1794 overleden op het kasteel Beaulieu (Lausanne), in Vaud. In Parijs draagt een ziekenhuis, dat zij in 1784 stichtte, nog steeds haar naam. Op dit moment is het een kinderziekenhuis. (nl)
  • Suzanne Curchod, também conhecida como Suzanne Necker (Suíça, 1737 — 6 de maio de 1794) foi uma escritora suíça, esposa de Jacques Necker. (pt)
  • Born in May 1737, Churchod was the daughter of Louis Antoine Curchod, Protestant pastor of the Swiss village of Crassier near Lausanne, and Magdelaine d'Albert de Nasse. The family was of modest means, but Suzanne was well educated (largely by her father), becoming fluent in Latin and showing aptitude for mathematics and science. Her first salon was a literary group called the Académie des Eaux comprising a circle of Lausanne-based students with Churchod as president. In 1757 Churchod met the historian Edward Gibbon, who fell in love with her, writing in a later recollection of their courtship that he "found her learned without pedantry, lively in conversation, pure in sentiment, and elegant in manners." He wished to marry her, but paternal disapproval on both sides, Gibbon's own wavering, and Suzanne's refusal to leave Switzerland for England thwarted their plans. Gibbon broke off the engagement in 1762, an event that fell in between the deaths of Churchod's parents in 1760 and 1763. With the loss of income resulting from the death of her father, Churchod and her mother were left very poor, a situation she coped with by giving lessons. After her mother died, she became a companion to a young French widow, Madame de Vermenoux, who took her to Paris around 1763 or 1764. At the time, Madame de Vermenoux was being courted by the ambitious Swiss financier Jacques Necker but was uncertain whether she wanted to remarry at all. Within a few months, however, Necker turned his attention to Churchod, and in 1764 the two were married. They had one child, a daughter named Anne Louise Germaine, the future writer and philosopher now better known as Madame de Staël. (en)
  • Сюзанна Некке́р (урождённая Кюршо́ де ла Нассе́, 2 июня 1737, Крассе — 6 мая 1794, Лозанна) — французская писательница и владелица салона швейцарского происхождения, жена министра, мать знаменитой мадам де Сталь. Основательница парижской больницы, ныне носящей её имя — Hôpital Necker-Enfants malades (1778). Родилась в кантоне Во. От своего отца, бедного кальвинистского пастора, получила широкое образование и серьёзное воспитание. Когда ей было 18 лет (в то время она по-прежнему жила в бедности), за ней начал ухаживать Эдуард Гиббон, отказавшийся от брака с ней только по настоянию родных. С 1760 года работала гувернанткой в Женеве в семье Вермено, затем переехала в Париж, где в 1764 году вышла замуж за Жака Неккера, швейцарца и протестанта, как и она, бывшего министром финансов Франции. Помимо государственной службы, её супруг владел крупным салоном, в котором собирались многие писатели, художники и другие деятели (Бюффон, Мармонтель, Дидро, Лагарп, д’Аламбер) и где Сюзанна с 1765 года часто выступала в качестве хозяйки. Занималась попечительством тюрем и госпиталей, 1778 году ей в Париже учредила больницу на 120 коек, названную в её честь, став её первой директриссой. На протяжении всей жизни во Франции не теряла связи с родиной и после падения министерства мужа в 1790 году уехала в Швейцарию, поселившись в шато Коппе. Большую часть времени посвящала воспитанию дочери и активно литературой не занималась (тем более что её супруг не поддерживал её творчество), но написала ряд небольших произведений нравственно-публицистического характера, имевших определённую известность: «Des inhumations précipitées» (1790), «Réflexions sur le divorce» (Лозанна, 1794; защита ненерасторжимости брака), «Mémoire sur l’établissement des hôpitaux» (о попечении тюрем и госпиталей) и др. Согласно ЭСБЕ, «среди всеобщего упадка нравов Н. отличалась чистотой личной жизни и высокогуманными воззрениями»; «несмотря на некоторую угловатость в манерах и чрезвычайную горячность в беседах, её достоинства были быстро оценены выдающимися людьми, бывавшими у её мужа». Посмертно были изданы следующие её работы: «Mélanges extraits des manuscripts de m-me N.» (Париж, 1798) и «Nouveaux mélanges» (Париж, 1801), содержащие множество подробностей интеллектуальной и общественной жизни её времени. Её биография была написана А. де Сталь-Гольштейном (Париж, 1820). (ru)
dbo:alias
  • Madame Necker (en)
dbo:birthDate
  • 1737-6-2
dbo:birthPlace
dbo:birthYear
  • 1737-01-01 (xsd:date)
dbo:child
dbo:deathDate
  • 1794-05-06 (xsd:date)
  • 1794-5-15
dbo:deathPlace
dbo:deathYear
  • 1794-01-01 (xsd:date)
dbo:knownFor
dbo:nationality
dbo:religion
dbo:spouse
dbo:stateOfOrigin
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageID
  • 10427209 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 739815037 (xsd:integer)
dbp:caption
  • Suzanne Curchod
dbp:imageSize
  • 300 (xsd:integer)
dct:description
  • French-Swiss salonist and writer (en)
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Suzanne Curchod (verheiratete Necker, * 2. Juni 1737 in Crassier, Schweiz; † 15. Mai 1794 in Lausanne, Schweiz), auch Madame Necker, war eine Schriftstellerin und bedeutende Pariser Salonière der Aufklärung. Sie war Ehefrau des französisch-schweizerischen Bankiers und Politikers Jacques Necker und Mutter der Schriftstellerin Madame de Staël. (de)
  • Suzanne Curchod (1737– 6 de mayo 1794) fue esposa de Jacques Necker y dirigía uno de los más célebres salones del Antiguo Régimen. Viviendo en París, a su esposo le disgustaba que escribiese. Los escritos que se han conservado son pocos: * Mémoire sur l'Etablissement des hospices, 1786 * Réflexions sur le divorce, Lausanne 1794. * Des inhumations précipitées, 1790 * Mélanges (1798–1801) Dedicaba considerable tiempo a proveer a su hija Germaine la mejor educación posible. Germaine fue más conocida como Madame de Staël (1766-1817). (es)
  • Suzanne Curchod, par son mariage Madame Necker, née à Crassier en mai 1737 et morte à Beaulieu le 6 mai 1794, est une femme de lettres et une salonnière suisse . (fr)
  • Suzanne Curchod, também conhecida como Suzanne Necker (Suíça, 1737 — 6 de maio de 1794) foi uma escritora suíça, esposa de Jacques Necker. (pt)
  • Born in May 1737, Churchod was the daughter of Louis Antoine Curchod, Protestant pastor of the Swiss village of Crassier near Lausanne, and Magdelaine d'Albert de Nasse. The family was of modest means, but Suzanne was well educated (largely by her father), becoming fluent in Latin and showing aptitude for mathematics and science. Her first salon was a literary group called the Académie des Eaux comprising a circle of Lausanne-based students with Churchod as president. (en)
  • Suzanne Curchod (1737 - 6 mei 1794) was de echtgenote van Jacques Necker. Ze was gastvrouw van een van de meest gevierde salons van het Ancien Régime in Frankrijk. Ze was de moeder van de schrijfster Madame de Staël. Na de val van haar man in 1790 verlieten de Neckers Parijs en keerden zij terug naar Zwitserland. Suzanne Necker-Curchod is in 1794 overleden op het kasteel Beaulieu (Lausanne), in Vaud. In Parijs draagt een ziekenhuis, dat zij in 1784 stichtte, nog steeds haar naam. Op dit moment is het een kinderziekenhuis. (nl)
  • Сюзанна Некке́р (урождённая Кюршо́ де ла Нассе́, 2 июня 1737, Крассе — 6 мая 1794, Лозанна) — французская писательница и владелица салона швейцарского происхождения, жена министра, мать знаменитой мадам де Сталь. Основательница парижской больницы, ныне носящей её имя — Hôpital Necker-Enfants malades (1778). (ru)
rdfs:label
  • Suzanne Curchod (de)
  • Suzanne Curchod (es)
  • Suzanne Curchod (it)
  • Suzanne Curchod (fr)
  • Suzanne Curchod (en)
  • Suzanne Curchod (nl)
  • Suzanne Curchod (pt)
  • Неккер, Сюзанна (ru)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:gender
  • female (en)
foaf:givenName
  • Susano (en)
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Suzanne Curchod (en)
is dbo:spouse of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of