| dbpprop:abstract
|
- A supermarket, also called a grocery store in some parts of North America, is a self-service store offering a wide variety of food and household merchandise, organized into departments. It is larger in size and has a wider selection than a traditional grocery store and it is smaller than a hypermarket or superstore. The supermarket typically comprises meat, fresh produce, dairy, and baked goods departments along with shelf space reserved for canned and packaged goods as well as for various nonfood items such as household cleaners, pharmacy products, and pet supplies. Most supermarkets also sell a variety of other household products that are consumed regularly, such as alcohol (where permitted), household cleaning products, medicine, clothes, and some sell a much wider range of nonfood products. The traditional suburban supermarket occupies a large amount of floor space, usually on a single level, and is situated near a residential area in order to be convenient to consumers. Its basic appeal is the availability of a broad selection of goods under a single roof at relatively low prices. Other advantages include ease of parking and, frequently, the convenience of shopping hours that extend far into the evening or even 24 hours a day. Supermarkets usually make massive outlays of newspaper and other advertising and often present elaborate in-store displays of products. The stores often are part of a corporate chain that owns or controls other supermarkets located nearby — even transnationally — thus increasing opportunities for economies of scale. In North America, supermarkets typically are supplied by the distribution centers of its parent company, such as Loblaw Companies in Canada, which operates thousands of supermarkets across the nation. Loblaw operates a distribution center in every province — usually in the largest city in the province. Supermarkets usually offer products at low prices by reducing their economic margins. Certain products are occasionally sold as loss leaders, that is, with negative profit margins. To maintain a profit, supermarkets attempt to make up for the lower margins by a higher overall volume of sales, and with the sale of higher-margin items. Customers usually shop by placing their selected merchandise into shopping carts (trolleys) or baskets (self-service) and pay for the merchandise at the check-out. At present, many supermarket chains are attempting to further reduce labor costs by shifting to self-service check-out machines, where a single employee can oversee a group of four or five machines at once, assisting multiple customers at a time. A larger full-service supermarket combined with a department store is sometimes known as a hypermarket. Other services offered at some supermarkets may include those of banks, cafés, childcare centers/creches, photo processing, video rentals, pharmacies, and/or gas stations.
- Ein Supermarkt ist ein großes Einzelhandelsgeschäft, das Lebensmittel, Genussmittel und daneben meistens auch Drogerieartikel und andere Artikel des täglichen Bedarfs anbietet. Als Supermarkt werden Lebensmitteleinzelhandels-Geschäfte mit einer Verkaufsfläche von mindestens 400 m² bezeichnet, die Lebensmittel einschließlich Frischwaren in Selbstbedienung führen und in denen der Anteil der für Nonfood vorgesehenen Fläche nicht über 25 Prozent liegt. Die meisten Supermärkte sind Teil einer Kette, die viele gleichartige Supermärkte besitzt oder steuert (oft im Rahmen eines Franchisevertrags) oder einer Verbundgruppe. Dem Supermarkt verwandte Betriebsformen des Lebensmittelhandels sind, basierend auf der Einteilung von ACNielsen, das SB-Warenhaus (ab 5.000 m²) (im Ausland als Hypermarkt bezeichnet), der „Große Verbrauchermarkt“ (1.500-4.999 m²), der „kleine Verbrauchermarkt“ (800 - 1.499 m²) und die „sonstigen Geschäfte“ (groß 200-399 m², mittel 100 - 199 m², klein < 100 m². In der DDR war der Begriff Supermarkt ungebräuchlich. Dort wurden solche Geschäfte Kaufhalle genannt. Eine typische Größe ist die von 799 m² Verkaufsfläche für die Versorgung des Stadtviertels oder Dorfes. Einzelhandelsgeschäfte mit einer Verkaufsfläche von über 800 m² gelten in der aktuellen Praxis und Rechtsprechung in Deutschland als „großflächig“ und sind nur in den Innenstädten sowie in ausgewiesenen Sonstigen Sondergebieten zulässig. Supermärkte, die ihre Produkte meistens zu vergleichsweise niedrigen Preisen mit entsprechend niedriger Handelsspanne anbieten, nennt man Discounter. Discounter wie Filialen der Ketten Lidl und Aldi haben üblicherweise eine Größe von 600-800 m². Zunehmend gibt es auch Supermärkte, die ausschließlich Waren aus kontrolliert biologischer Erzeugung anbieten. Diese nennt man Biosupermärkte.
- Supermarket je samoobslužní prodejna s nabídkou převážně potravinářského zboží denní potřeby a s doplňkovým nepotravinářským zbožím (drogerie, tisk). Zvýšený důraz se klade především na nabídku čerstvého zboží. Prodejní plocha supermarketů se pohybuje v rozmezí od 400 do 2500 metrů čtverečních.
- Un supermercado es una tienda donde se vende productos variados, desde comida hasta detergentes. Estas tiendas pueden ser parte de una cadena, generalmente en forma de franquicia, que puede tener más sedes en la misma ciudad, estado o país. Los supermercados generalmente ofrecen productos a bajo precio. Para generar beneficios, los supermercados intentan contrarrestar el bajo margen de beneficio con un alto volumen de ventas. Por su tamaño, los supermercados se dividen en: Supermercado mediano - de 400 a 1.500 m² de superficie de venta. Supermercado grande - de 1.500 a 2.500 m² de superficie de venta. Los clientes que entran a un supermercado generalmente lo recorren con un carrito o cesta, en el cual van guardando los productos que desean comprar. Los productos están distribuidos por secciones: ultramarinos, alimentos frescos, alimentos congelados, bebidas, etc. Éstas a su vez se organizan en pasillos clasificados por su naturaleza (galletas, cereales, frutas, carnes, etc). El cliente realiza el pago en cajas que se encuentran situadas en las salidas del establecimiento. La distribución de secciones es muy similar en todos los supermercados. La intención es que el cliente describa el recorrido más amplio posible por lo que los productos de primera necesidad se colocan en diferentes puntos del mismo y, generalmente, alejados de la entrada: carne, pescado, frutas y legumbres, juguetería, pan, leche, agua, etc. Los muebles con estantes donde se exponen los productos se denominan góndolas y su lateral, cabecera de góndola. Por su parte, los productos congelados y lácteos se exponen en arcones frigoríficos. La parte del marketing que se ocupa de las técnicas optimización de venta de productos en una superficie de autoservicio se denomina merchandising.
- Valintamyymälä eli itsepalvelumyymälä on myymälä jossa suurin osa tavaroista on asiakkaiden itsensä kerättävinä. Etenkin puhekielessä valintamyymälää, erityisesti suurmyymälää, sanotaan marketiksi. Valintamyymälän kalustoon kuuluu ostoskärryt, johon asiakas voi kerätä tuotteita. Asiakas vie kärryn kassalle ja maksaa siellä ostoksensa. Tämän jälkeen hän siirtää tavarat kassapäydältä omiin kasseihinsa tai kaupasta ostettuihin kasseihin. Supermarket on suurikokoinen elintarvikekauppa, jossa myydään mahdollisesti myös viihde-elektroniikkaa, vaatteita ja vapaa-ajan tuotteita. Supermarketin suurempi versio on hypermarketti. Tunnettuja suomalaisia supermarketteja ovat muun muassa K-supermarket ja S-market.
- Un supermarché est un établissement de vente au détail proposant, en libre-service, des produits alimentaires et de grande consommation. En Belgique, au Danemark, en Espagne, en Italie et au Luxembourg, la fourchette de surface règlementaire des supermarchés est de 400 à 4000 m² (bien qu'un supermarché ne dépasse en moyenne les 3 000 m², au delà on parle plus d'hypermarché). En France, la surface est comprise entre 400 et 2 500 m². Cette définition peut varier dans d'autres pays. On parle, en deçà, de supérettes et au delà, d'hypermarchés.
- Il supermercato rappresenta una tipologia di operatore della grande distribuzione organizzata (GDO). Un supermercato è un punto vendita al dettaglio a libero servizio di prodotti di largo consumo con una superficie compresa tra 400 m² e i 2.500 m². Il fatturato è il principale indicatore della dimensione di un supermercato e della sua capacità di "fare massa" (massa critica), per avere un forte potere contrattuale verso i fornitori e ottenere prezzi più bassi. Per l'elevato afflusso di liquidità, la grande distribuzione è un'attività che si è pensato di abbinare a quella bancaria. Gli incassi divengono in parte depositi della banca, che servono ad espandere il credito con riserva frazionaria. Un solido esempio è la Unipol e la Lega delle Cooperative. All'interno di un gruppo di società, il supermercato fornisce la liquidità necessaria a pagare i salari, fornitori e gli altri costi, riducendo il ricorso a temporanei indebitamenti con le banche per il pagamento delle spese correnti (indice di una gestione negativa dell'impresa). In questo senso aumenta l'autonomia finanziaria di una società. Lo sfasamento temporale fra gli incassi e il pagamento dei fornitori consente per brevi periodi di sporre di una notevole liquidità che può essere reinvestita con profitto dal personale che si occupa di finanza all'interno della grande distribuzione. I ritardi nel pagamento dei fornitori possono dipendere da una momentanea crisi di liquidità, ma anche dal fatto che questa viene impegnata con profitto altrove. I commercianti nel 1971 si unirono in un'associazione che nell'interesse della categoria si oppose all'apertura dei grandi centri commerciali, ottenendo la legge 326/'71 che introduce l'obbligo di licenze regionali per la GDO, limiti al numero di supermercati in base ai residenti nel raggio di alcuni chilometri dal centro commerciale, distanze minime fra due centri, e altri benefici quali 44 ore di lavoro settimanali, chiusura il festivo e un giorno alla settimana scelto localmente. Il Decreto Bersani abolisce l'obbligo di una distanza minima e di proporzionalità al bacino potenziale di clienti. Con la liberalizzazione degli orari degli esercizi commerciali, non sussiste più l'obbligo della chiusura domenicale o festiva. Negli anni '80 si verificò una crescita dell'inflazione del 10% che annullò il potere di acquisto ottenuto dai lavoratori dipendenti con gli aumenti salariali di quel periodo. Analoga impennata dei prezzi, si manifestò con l'introduzione dell'euro. Mentre i supermercati aderirono ai programmi del Governo di conversione lira/euro per calmierare i prezzi, un controllo sulla piccola distribuzione si mostrò oggettivamente difficile. Nel 2008 una catena di supermercati dei Paesi Bassi ha messo in pratica un sistema che permette di effettuare i pagamenti con la tecnica biometrica, mediante lettura delle impronte digitali.
- スーパーマーケット（英: supermarket, SM）は、高頻度に消費される食料品や日用品などをセルフサービスで短時間に買えるようにした小売業態である。 狭義では食料品や日用品販売主体のものを指すが、日本では総合スーパー、食品スーパー、衣料スーパーというように、セルフサービスの総合店を指している場合が多い。特定の品目を専門的に扱わず、広く商品を取り揃えることを行っている。スーパーマーケットの名称は、英語で「市場（いちば）」を意味する “マーケット” に、「超える」という意味の “スーパー” を合成し、「伝統的な市場を超えるほどの商店」の意で作られた造語であるが、スーパーマーケットの事業が拡大するうちにひとつの名詞となった。
- Een supermarkt is een relatief grote zelfbedieningswinkel waar voedingsmiddelen en huishoudelijke artikelen worden verkocht. Men spreekt van een supermarkt als er behalve levensmiddelen ook groente en vlees wordt verkocht. Soms behoren kleding en medicijnen ook tot het assortiment. Supermarkten zijn vaak onderdeel van een keten die in een regio, land of zelfs meerdere landen winkels heeft. De eerste supermarkten of zelfbedieningszaken verschenen in het begin van de 20e eeuw in de Verenigde Staten. Vóór die tijd werden voedingsmiddelen verkocht door kleine kruideniers. In Nederland startte Dirk Kat in 1949 als eerste met een supermarkt, de Kijkgrijp (later opgegaan in de DeKamarkt). Vanaf de zestiger jaren van de twintigste eeuw namen supermarkten in Nederland een grote vlucht. Eerst kwamen er kleine winkels, later werden ze groter en werden ze bijvoorbeeld in een leegstaande kerk gevestigd. Vervolgens kwamen ze terecht in speciale gebouwen, vaak als deel van een winkelcentrum. Met de steeds grotere automobiliteit vestigden zich de allergrootste supermarkten aan de rand van de steden. Tegen het einde van de 20e eeuw waaide het supermarktconcept (winkelwagentje vullen en aan het eind afrekenen bij de kassa) ook over naar andere branches zoals doe-het-zelf-, meubelzaken en zaken voor huishoudelijke artikelen. De supermarkt betekende een revolutie voor het boodschappen doen, dat destijds voornamelijk door vrouwen werd gedaan. In plaats van lang in de rij te staan bij de kruidenier en te luisteren naar allerhande nietszeggende praatjes, inclusief het bekende "mag het ietsje meer zijn" konden de vrouwen zelf hun boodschappen uitzoeken. De supermarkten betekenden ook een revolutie in verpakkingsmateriaal. Werd bij de kruidenier vrijwel alles afgewogen in aparte papieren zakken verpakt, in de supermarkt ligt alles zo aantrekkelijk mogelijk verpakt, met verschillende merken en verschillende hoeveelheden. De supermarkten verkochten oorspronkelijk alleen kruidenierswaren, maar later begonnen ze ook vlees, kaas en groenten te verkopen. De komst van de supermarkten heeft hierdoor tot gevolg gehad dat zeer veel kleine, gespecialiseerde winkels verdwenen zijn. Een supermarktketen wordt, als overblijfsel van de kruideniersoorsprong, nog wel eens een "grootgrutter" (grutter = kruidenier) genoemd.
- Supermarket to w ścisłym znaczeniu sklep o bardzo dużej powierzchni, sprzedający szeroki asortyment towarów codziennego użytku, takich jak żywność, ubrania, kosmetyki, środki czyszczące itp. Przede wszystkim w Polsce i we Francji dość często supermarkety o dużych rozmiarach, oferujące do sprzedaży szeroki asortyment towarów nazywa się potocznie hipermarketami. Nie ma ściśle wyrażonej granicy, kiedy supermarket można nazwać hipermarketem. Uznaje się jednak, iż supermarket ma powierzchnię nie przekraczającą 2,5 tys m. Hipermarket natomiast ma najczęściej dużo większą powierzchnię (ok. 8-12 tys. m). Głównym wyznacznikiem rodzaju marketu jest udział powierzchni przeznaczonej na artykuły przemysłowe (tzw. NonFood). Supermarkety są ukierunkowane głównie na żywność (Food), z niewielkim udziałem art. przemysłowych. Natomiast w hipermarketach często można odnaleźć rozbudowane stoiska tekstylne, gospodarstwa domowego, czy specjalistyczne stoiska ze sprzętem RTV-AGD. W mniej ścisłym znaczeniu supermarketami nazywa się też sklepy specjalistyczne, które cechuje podobna do "prawdziwych" supermarketów organizacja sprzedaży. W stosunku do sklepów specjalistycznych o dużej powierzchni często mówi się o megamarketach (np. MediaMarkt nazywany jest Electro MegaMarketem). Istnieją również sklepy o stosunkowo małej powierzchni (do ok. 2 500 m), gdzie główny nacisk kładzie się na niskie ceny, które uzyskuje się przez znaczną redukcję kosztów. Dla klienta zazwyczaj te niższe koszty widoczne są w postaci uproszczonej ekspozycji (towary wykładane są na półkę w opakowaniach zbiorczych, a nie jak w hiper- czy supermarketach w opakowaniach jednostkowych). Sklepy takie nazywa się dyskontami. W typowym supermarkecie sprzedaż towarów ma charakter samoobsługowy - większość towarów jest wyłożona na długich półkach, z których klienci wkładają je sami bezpośrednio do wózków lub koszyków. Faktyczna sprzedaż towaru ma miejsce dopiero po dotarciu klienta z wózkiem do kasy. Niektóre rodzaje towarów, które wymagają osobnego ważenia i krojenia są w supermarketach czasami sprzedawane zza lady, jednak zazwyczaj płaci się za nie dopiero przy kasie końcowej. Przy wielu supermarketach działają także własne masarnie i piekarnie. Tego rodzaju technika sprzedaży pozwala na radykalne zmniejszenie zatrudnienia w stosunku do tradycyjnych sklepów z jedną ladą oraz wystawianie do sprzedaży znacznie szerszego asortymentu towarów. Skróceniu ulega też liczba pośredników, gdyż sklepy takie nie korzystają zwykle z pośrednictwa hurtowników, lecz są hurtowniami same dla siebie. Duża skala obrotów daje tym sklepom silną pozycję w negocjowaniu cen z producentami. Wszystko to powoduje, że sklepy te są w stanie wypracowywać duży zysk, przy niskiej marży własnej i oferowaniu niższych, niż małe sklepy, cen. Większość supermarketów działa w ramach lokalnych, ogólnokrajowych lub nawet międzynarodowych sieci, tworząc potężne przedsiębiorstwa o bardzo dużych obrotach i zyskach. Dla zwiększenia obrotów i zysków sieci te bardzo często posiadają też własne wytwórnie niektórych produktów, wydają klientom własne karty płatnicze, oferują rozmaite programy lojalnościowe i preferencyjne pożyczki. Efektywność ekonomiczna supermarketów jest na tyle wielka, że we wszystkich krajach, w których mogły się bez przeszkód rozwijać praktycznie zdominowały one handel detaliczny i półhurtowy, zostawiając dla mniejszych sklepów tylko rynki niszowe. W wielu krajach (zwłaszcza w Europie Zachodniej) narasta coraz większy opór lobby drobnego handlu przeciw dalszemu, nieograniczonemu rozwojowi supermarketów. Sklepy tego rodzaju oskarża się o wywoływanie wielu negatywnych efektów społecznych. M. in: rozbijanie lokalnych społeczności, które wcześniej skupiały się wokół małych sklepików w centrach miast. dehumanizację procesu robienia zakupów - zakupy w małych sklepach były niegdyś okazją do serdecznej rozmowy i zawierania bliższych znajomości z ludźmi z najbliższego otoczenia. uniformizację oferowanych towarów i narzucania klientom własnych gustów. wykorzystywania silnej pozycji na rynku do nieuczciwych praktyk w stosunku do klientów, pracowników i producentów. (Oferowanie produktów przeterminowanych, wymuszanie na producentach cen na granicy opłacalności, przeciąganie płatności za zamówione towary, wyzysk pracowników i zmuszanie ich do pracy w późnych godzinach nocnych). generowanie w swoim otoczeniu intensywnego ruchu samochodowego (zarówno osobowego jak i ciężarowego), który jest uciążliwy dla osób mieszkających blisko takich sklepów. Zwolennicy hipermarketów argumentują natomiast, że: zarzuty przeciw nim są niemal identycznie, jak wysuwane w XIX wieku przeciw maszynie czy produkcji przemysłowej; próby zatrzymywania czasu i sztuczne podtrzymywanie archaicznej organizacji handlu są jednak tak samo skazane na niepowodzenie; efektywna organizacja handlu pozwala lepiej wykorzystać potencjał gospodarki i zasoby pracy ludzkiej, co zwiększa produkt krajowy brutto i tym samym ogólną pulę bogactw; wielkie sieci handlowe wymuszają rezygnację z wysokich marż i nieefektywnych sposobów produkcji, a często uruchamiają nowe linie produkcyjne o wysokiej efektywności, pośrednio zwiększając w ten sposób konkurencyjność gospodarki; konsumenci, kupując w hipermarketach, dzięki niskim cenom mogą kupić więcej towarów, dając zatrudnienie i zysk ich wytwórcom; zwłaszcza najbiedniejsi dzięki oszczędnościom mogą lepiej zaspokoić swoje potrzeby lub przeznaczyć nadwyżkę np. na cele kulturalne, oświatowe czy rozrywkowe; ogromna popularność hipermarketów świadczy o tym, że klienci dobrowolnie je wybierają i najwyraźniej lepiej odpowiadają one ich potrzebom niż tradycyjne sklepy; rozbudowane centra handlowe wyrastające wokół supermarketów stają się nowymi ośrodkami rozrywki, integrującymi ludność wielkich miast; towary w hipermarketach można dokładnie obejrzeć i zastanowić się przed ich zakupem, co zazwyczaj nie jest możliwe w małych sklepach gdzie zarówno sprzedawca jak i ewentualna kolejka wymuszają szybkie decyzje na konsumencie, krytyka jest inspirowana głównie przez grupy interesu, które w imię własnych zysków chcą zmuszać konsumentów za pomocą regulacji prawnych do kupowania na mniej korzystnych dla nich warunkach (kupowanie w supermarketach nie jest przymusowe - kto nie chce, niech nie kupuje), wysuwany przez właścicieli małych sklepów argument o tym, jakoby towary w hipermarketach były często przeterminowane jest chybiony, ponieważ znacznie częściej właśnie małe sklepy są zmuszone "wypchnąć" towar po upływie terminu ważności, w celu uniknięcia strat. Należy zauważyć, że w hipermarkecie klient ma znacznie więcej czasu na zapoznanie się z terminem ważności produktu przed dojściem do kasy, natomiast w małym sklepie często jest to bardzo utrudnione (towar podaje sprzedawca, który przez to niekiedy wykorzystuje nieświadomość konsumenta co do terminu przydatności towaru). Negatywna kampania przeciw supermarketom wywołała już jednak w kilku krajach reakcję w postaci specjalnych regulacji prawnych ograniczających dalszych rozwój tych sklepów - takich jak - ograniczenia co do godzin otwarcia, minimalnej płacy i maksymalnego czasu pracy pracowników, minimalnej marży, zakazu sprzedaży towarów poniżej kosztów wytworzenia, maksymalnej powierzchni, szczegółowych warunków lokalizacji takich sklepów. W niektórych krajach działalność supermarketów ogranicza m. in. zakaz handlu w niedziele - znany np. w Niemczech pod nazwą Sonntagsruhe - a w innych (m. in. w Polsce) - wprowadzenie tego zakazu jest w fazie dyskusji politycznej.
- Supermercado é o local onde as pessoas compram gêneros alimentícios e artigos de higiene, limpeza e beleza, frios, carnes, pães, hortifruti e congelados.
- Файл:Drankrek Smatch. JPG Супермаркет — крупный универсальный магазин самообслуживания по продаже полного ассортимента продуктов питания и напитков, а также бумажных изделий для домашнего хозяйства, мыла, порошков для стирки и мойки посуды, предметов санитарии и гигиены, книг в бумажных обложках, комнатных цветов и растений, продуктов для домашних животных, автомобильных товаров, игрушек, поздравительных открыток, косметики, посуды, лекарств (продающихся без рецепта) и т. п. В некоторых супермаркетах есть свои хлебопекарни, предлагаются различные услуги (брокерские, страховые и др.). Супермаркеты часто являются отделениями крупных торговых сетей. Супермаркеты являются американским изобретением, которое принадлежит Майклу Каллэну — администратору бакалейного магазина в г. Геррин. В 1930 г. Каллэн открыл первый супермаркет в помещении бывшего гаража, при котором для удобства покупателей была бесплатная стоянка автомобилей. Через два года Каллэн владел восемью такими магазинами с выручкой 6 млн. долларов в год. Огромным стимулом развития супермаркетов послужило изобретение в конце 30-х гг. владельцем супермаркета в Оклахоме Сильваном Голдманом металлической тележки на колёсиках для продуктов вместо ручной корзинки. В послевоенный период в США из-за нехватки продуктов питания опустевшие полки магазинов стали заполнять предметами гигиены и косметики. Покупатели приветствовали появление новых видов товаров, и впоследствии супермаркеты стали продавать такие вещи, как хозяйственные принадлежности, граммофонные пластинки, поздравительные открытки и даже одежду. В это время новые супермаркеты стали строить в предместьях больших городов, где инициаторами выступали независимые предприниматели, связанные с кооперативами, снабжающими торговый рынок пищевыми продуктами. Кооперативы поставляли им продукты по низким ценам, поэтому они могли продавать их в своих магазинах по тем же ценам, что и их большие конкуренты — сети магазинов, предоставляя покупателю не меньше удобств. Многие из этих одиночных магазинов впоследствии разрослись в местные сети. Характерной чертой супермаркетов стало увеличение ассортимента товаров и торговой площади. Если в 50-х гг. площадь супермаркета в США в среднем составляла 2000 кв. м. и 6000 наименований товаров, то в 60-70-х гг. — 2800 кв. м. и ассортимент до 8000 наименований. В современном супермаркете предлагается до 25000 наименований товаров, и ежегодно появляется 8 тысяч новых товаров. Техника изменила внешний вид и характер супермаркета: были установлены системы кондиционирования воздуха, входные двери автоматически открываются и закрываются, продукты продвигаются к кассиру по ленточному транспортёру. Появление нового упаковочного материала помогло введению самообслуживания в овощном и молочном отделах; открытые морозильники способствовали расширению ассортимента замороженных продуктов; в хлебном отделе расширился ассортимент хлебобулочных изделий, выпекаемых на месте. Появился гастрономический отдел, где можно купить готовые закуски. Последним важным нововведением были компьютеры. Счётную кассу начал заменять компьютер, расшифровывающий специальный штрихкод на этикетке продукта. Компьютеры повысили производительность, ускорив работу кассиров и уменьшив количество ошибок, а также сократили расходы магазина, регистрируя продвижение продукта и проводя быструю инвентаризацию. Покупки в супермаркетах обычно делаются на неделю вперёд, так как выгоднее покупать продукты в больших количествах. Некоторые фирмы стали открывать супермаркеты с ограниченным ассортиментом товаров и упрощённым обслуживанием: ассортимент таких магазинов не превышает 500 видов непортящихся продуктов. Другие предприниматели, стремясь увеличить сбыт, наоборот, предлагают клиентам ещё большие удобства. Они увеличили размеры супермаркетов почти до 5000 кв. м. и обеспечили ещё более широкий выбор продуктов питания, напитков и других товаров. Их цель — охватить большую территорию, чем это удавалось сделать обыкновенным продуктовым супермаркетам. Появились комбинированные магазины: супермаркеты и аптеки, которые тоже должны привлекать покупателей и повысить сумму отдельных операций. Все больше людей отдают предпочтение экологически чистым продуктам. С 1990 г. в США производители обязаны помещать на этикетках полную информацию о качестве продуктов (калорийность, общее количество жира, соли, холестерина, углеводов, сахара, протеина), а также рекомендуемое количество продукта для разового потребления. На скоропортящихся продуктах обозначается крайняя дата потребления или продажи. Кассы в супермаркетах оборудуются лазерными сканирующими устройствами, мгновенно считывающими название и цену расфасованного товара. Чтобы не создавались очереди в «часы пик», многие супермаркеты искусственно «рассасывают» их, предоставляя пенсионерам скидки на покупки в будничные дни в определённые часы. На покупках в супермаркете можно сэкономить, если воспользоваться специальным талоном на скидку с обозначенным сроком действия. Эти талоны, поощряющие покупателя, могут быть приложены к находящемуся на стеллаже продукту, часто их присылают по почте постоянным или потенциальным клиентам. В ряде случаев присылаемый талон (купон) предполагает дополнительную покупку на конкретную сумму. Покупку продуктов можно осуществить по телефону или заказать на сайте в Интернете с доставкой на дом. В ряде случаев такое удобство не требует дополнительной оплаты. Администрация супермаркетов обязана следовать определённым правилам торговли. Например, в супермаркетах США: на каждом продукте должна быть чётко обозначена его цена, а в случае наличия нескольких ярлыков с разными ценами покупатель должен заплатить наименьшую из них; определённые виды продуктов, к которым относятся мясо и рыба, соки и прохладительные напитки, детское питание, масло, кофе, джемы, пища для домашних животных, макаронные изделия, а также стиральные и моющие средства должны иметь не только общую продажную цену за упаковку, но и цену за вес или объём; скоропортящиеся товары, к которым помимо молочных и мясных продуктов относятся также яйца, хлеб, кулинарные изделия, должны иметь чётко обозначенные даты последнего дня продажи или потребления; весы должны находиться между продавцом и покупателем, и их шкала должна быть ясно видна; на упаковке с мясным фаршем должны быть обозначены все сорта мяса, входящего в него; на всех продуктах в фабричной упаковке должны быть чётко указаны название продукта, вес нетто, содержащиеся в продукте ингредиенты, а также название компании-производителя и её адрес. Наиболее известные сети супермаркетов в США: Braslees Caldor X-Mart Ray Rodgers Rich's Sears X-Penny Wal-Mart
- Snabbköp, självbetjäningsbutik eller supermarket, är en typ av dagligvarubutik med visst mått av självbetjäning. Uttrycket myntades på 1940-talet, när de första självbetjäningsbutikerna öppnades. Numera är alla dagligvarubutiker av den typen så ordet fyller inte längre någon egentlig funktion. Sveriges första butik av den här typen låg i "basarbyggnaderna" vid Stockholms stadsbibliotek på Odengatan 31 i Stockholm. Här öppnade Konsum Stockholm 1941 efter amerikanskt mönster Sveriges första "snabbköp". Troligen på grund av hanteringen för ransoneringskorten under andra världskriget, skulle det dröja innan butikstypen slog igenom.
- Суперма́ркет — великий універсальний магазин самообслуговування, що пропонує у продаж бакалійні та домогосподарські товари (таким чином поєднуючи у собі функції універмагу та універсаму). На відміну від гіпермаркету у супермаркеті присутність продовольчих і господарських товарів є більша.
- 超級市場（簡稱超市，有地方也稱量販），一種大型的零售業，它通常是連鎖式的。 超級市場是售賣很多不同種類物品的商店。除了日常生活所需之外，有些超級市場更會售賣時裝。 超級市場以現代化的方式經營，力求有效率的物流，達至薄利多銷。 它有大量的不同品牌、價格、種類的貨品，貨品有序地排列，以方便顧客可以在同一所店舖購買所有所需，用貪方便的心理留著客人。顧客選好貨品後，到櫃台排隊付款，減低僱員的需求，節省成本。超級市場通常有手推車和籃子這類工具以便顧客拿，有些超級市場甚至有送貨服務。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
