| dbpprop:abstract
|
- Sulfur-reducing bacteria get their energy by reducing elemental sulfur to hydrogen sulfide. They couple this reaction with the oxidation of acetate, succinate or other organic compounds. Several types of bacteria and many non-methanogenic archaea can reduce sulfur. Some bacteria—such as Proteus, Campylobacter, Pseudomonas and Salmonella—have the ability to reduce sulfur, but can also use oxygen and other terminal electron acceptors. Others, such as Desulfuromonas, use only sulfur. These bacteria can be used in industrial processes to generate hydrogen sulfide for the precipitation of metals. Some bacteria can use both elemental sulfur and sulfate as a source of energy. See sulfate-reducing bacteria.
- Schwefelbakterien, oder Sulfurikanten, sind autotrophe Bakterien, die Schwefelwasserstoff (H2S) und andere reduzierte Schwefelverbindungen, wie zum Beispiel Thiosulfat (S2O3), zu elementarem Schwefel (S) oder Sulfat oxidieren. Die meisten können auch elementaren Schwefel zu Sulfat oxidieren. Die Schwefelbakterien bilden einen Stoffwechseltyp, keine phylogenetische Einheit. Viele Gruppen sind deshalb nicht verwandt und in sehr verschiedenen Taxa zu finden. Zwei physiologische Gruppen von Schwefelbakterien werden unterschieden: Chemolithoautotrophe Schwefelbakterien. Diese Bakterien decken ihren Energiebedarf durch die exergonen Schwefel-Oxidationen. Zu dieser Gruppe gehören zum Beispiel Acidithiobacillus thiooxidans (einzellig, aerob, acidophil), Beggiatoa (mehrzellig, fädig, aerob, nicht acidophil), viele endolithisch lebende Bakterien und auch Thiomargarita namibiensis, die "Schwefelperle von Namibia", das mit einem Durchmesser von bis zu einem dreiviertel Millimeter größte bislang entdeckte Bakterium, das bereits mit bloßem Auge sichtbar ist. Photoautotrophe Schwefelbakterien. Diese Bakterien besitzen Bacteriochlorophyll und nutzen Schwefelwasserstoff (H2S) oder andere reduzierte Schwefelverbindungen als Elektronenquelle für eine anoxygene Photosynthese. Zu dieser Gruppe gehören die obligat anaeroben "Grünen Schwefelbakterien" (zum Beispiel die Gattung Chlorobium) und die ebenfalls obligat anaeroben "Schwefelpurpurbakterien" (zum Beispiel die Gattung Chromatium). Cyanobakterien betreiben eine oxygene Photosynthese. Das bedeutet, sie haben zwei Lichtsysteme und können Wasser als Elektronenquelle für die Reduktion von Kohlenstoffdioxid nutzen (unter Bildung von elementarem Sauerstoff). Einige Cyanobakterien können aber bei Vorhandensein von Schwefelwasserstoff auch diesen als Elektronenquelle nutzen (unter Bildung von elementarem Schwefel) und verwenden in diesem Fall nur das Photosystem I, sie betreiben dann eine anoxygene Photosynthese. Sie können demnach der zweiten Gruppe, den photoautotrophen Schwefelbakterien zugerechnet werden. Man deutet die Fähigkeit zur Nutzung von Schwefelwasserstoff als Reduktans als Relikt der Evolution von oxygener Photosynthese aus der anoxygenen.
- Sirné bakterie jsou chemolitotrofní aerobní bakterie oxidují elementární síru či její anorganické sloučeniny, a to za účelem získání energie. Oxidací elementární síry a sirovodíku na sírany vznikají meziprodukty jako thiosírany, tetrathionáty a siřičitany. Do celého procesu oxidace je zahrnuta tvorba ATP. Některé knihy zařazují do sirných bakterií i ty, které sirné sloučeniny redukují. Sirné bakteri se významně podílí na koloběhu síry.
- Las bacterias reductoras de azufre obtienen su energía reduciendo azufre a sulfuro de hidrógeno. Acoplan esta reacción a la oxidación de acetato, succinato o de otros compuestos orgánicos. Varios tipos de bacterias y numerosas archaea no metanógenas pueden reducir el azufre. Algunas bacterias, por ejemplo Proteus, Campylobacter, Pseudomonas y Salmonella, tienen la capacidad de reducir el azufre, pero puede también utilizar oxígeno y otros aceptadores terminales de electrones. Otras, tales como Desulfuromonas, usan solamente azufre. Algunas bacterias pueden utilizar tanto azufre como sulfato como fuente de la energía. Ver bacteria reductora de sulfato.
- Rikkibakteerit on hieman epätäsmällinen yhteisnimitys niille esitumaisille, jotka pelkistävät rikkiä aineenvaihdunnassaan. Näin eliöt saavat energiaa, ja rikin pelkistys liittyy asetaatin, sukkinaatin tai muun orgaanisen yhdisteen pelkistykseen. Rikkibakteereiksi sanotaan näin ollen joitakin bakteereja ja arkkieliöitä. Jotkut "tavanomaiset" bakteerit kykenevät normaalin aineenvaihdunan lisäksi myös hyödyntämään rikkiä. Sellaisia ovat Proteus, Campylobacter, Pseudomonas ja Salmonella. Pelkästään rikkiä käyttää muun muassa Desulfuromonas. Myös monet arkkieliöt, jotka eivät tuota metaania, pystyvät pelkistämään rikkiä.
- Сіркобактерії або тіобактерії — фенотипічна група бактерій та архей, що спеціалізуються на отриманні енергії за рахунок прийняття участі у сірчаному циклі, тобто окисленні або відновленні елементарої сірки та деяких її сполук до сульфідів та сульфатів з воднем або органічними сполуками. Вони включають представників кількох типів бактерій і багато не-неметоногенних архей. Деякі сіркобактерії використовують процес анаеробного дихання для засвоювання сірки та деяких її сполук, виробляючи газ сірководень. Загальні сполуки сірки, які використовують ці бактерії як джерело енергії, — сірководень (H2S), сірка, і тіосульфат (S2O3). Найзагальніший кінцевий продукт окислення сірки — сульфат (SO4). Підкласом цих організмів є сульфат-відновлюючі мікроорганізми. Наприклад, Thiobacillus, широко поширений в морських і наземних середовищах, окислює сірку, виробляючи сульфати, корисні для рослин, у глибоких донних опадах він виробляє сірчану кислоту, яка розчиняє метали в шахтах та пошкоджує бетон і сталь. Desulfovibrio desulficans відновлює сульфати в напівзатоплених ґрунтах і стічній воді до сірководню, газу з гнилим яєчним запахом, загальним до таких місць. Thiothrix, загальний в сірчаних джерелах і в стічній воді, як і Sulfolobus, обмежений багатими на сірку гарясими джерелами, перетворюють водневий сульфід до елементарної сірки. Багато видів зелених сіркобактерій (Chlorobiaceae) і пурпурних сіркобактерій (Chromatiales) використовують енергію від світла в безкисневому оточенні для перетворення сірки і її сполук на сульфати.
|
| rdfs:comment
|
- Sulfur-reducing bacteria get their energy by reducing elemental sulfur to hydrogen sulfide. They couple this reaction with the oxidation of acetate, succinate or other organic compounds. Several types of bacteria and many non-methanogenic archaea can reduce sulfur. Some bacteria—such as Proteus, Campylobacter, Pseudomonas and Salmonella—have the ability to reduce sulfur, but can also use oxygen and other terminal electron acceptors. Others, such as Desulfuromonas, use only sulfur.
- Schwefelbakterien, oder Sulfurikanten, sind autotrophe Bakterien, die Schwefelwasserstoff (H2S) und andere reduzierte Schwefelverbindungen, wie zum Beispiel Thiosulfat (S2O3), zu elementarem Schwefel (S) oder Sulfat oxidieren. Die meisten können auch elementaren Schwefel zu Sulfat oxidieren. Die Schwefelbakterien bilden einen Stoffwechseltyp, keine phylogenetische Einheit. Viele Gruppen sind deshalb nicht verwandt und in sehr verschiedenen Taxa zu finden.
- Sirné bakterie jsou chemolitotrofní aerobní bakterie oxidují elementární síru či její anorganické sloučeniny, a to za účelem získání energie. Oxidací elementární síry a sirovodíku na sírany vznikají meziprodukty jako thiosírany, tetrathionáty a siřičitany. Do celého procesu oxidace je zahrnuta tvorba ATP. Některé knihy zařazují do sirných bakterií i ty, které sirné sloučeniny redukují. Sirné bakteri se významně podílí na koloběhu síry.
- Las bacterias reductoras de azufre obtienen su energía reduciendo azufre a sulfuro de hidrógeno. Acoplan esta reacción a la oxidación de acetato, succinato o de otros compuestos orgánicos. Varios tipos de bacterias y numerosas archaea no metanógenas pueden reducir el azufre. Algunas bacterias, por ejemplo Proteus, Campylobacter, Pseudomonas y Salmonella, tienen la capacidad de reducir el azufre, pero puede también utilizar oxígeno y otros aceptadores terminales de electrones.
- Rikkibakteerit on hieman epätäsmällinen yhteisnimitys niille esitumaisille, jotka pelkistävät rikkiä aineenvaihdunnassaan. Näin eliöt saavat energiaa, ja rikin pelkistys liittyy asetaatin, sukkinaatin tai muun orgaanisen yhdisteen pelkistykseen. Rikkibakteereiksi sanotaan näin ollen joitakin bakteereja ja arkkieliöitä. Jotkut "tavanomaiset" bakteerit kykenevät normaalin aineenvaihdunan lisäksi myös hyödyntämään rikkiä.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
