The Suda or Souda is a massive 10th century historical encyclopedia of the ancient Mediterranean world, formerly wrongfully attributed to an author called Suidas. The text belongs to the Byzantine Empire and was written in Greek. It is an encyclopedic lexicon with 30,000 entries, many drawing from ancient sources that have since been lost, and often derived from medieval Christian compilers.

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • The Suda or Souda is a massive 10th century historical encyclopedia of the ancient Mediterranean world, formerly wrongfully attributed to an author called Suidas. The text belongs to the Byzantine Empire and was written in Greek. It is an encyclopedic lexicon with 30,000 entries, many drawing from ancient sources that have since been lost, and often derived from medieval Christian compilers. The derivation is probably from the Byzantine Greek word souda, meaning "fortress" or "stronghold," with the alternate name, Suidas, stemming from an error made by Eustathius, who mistook the title for the proper name of the author. The Suda is somewhere between a grammatical dictionary and an encyclopedia in the modern sense. It explains the source, derivation, and meaning of words according to the philology of its period, using such earlier authorities as Harpocration and Helladios. There is nothing especially important about this aspect of the work. It is the articles on literary history that are valuable. These entries supply details and quotations from authors whose works are otherwise lost. They use older scholia to the classics (Homer, Thucydides, Sophocles, etc. ), and for later writers, Polybius, Josephus, the Chronicon Paschale, George Syncellus, George Hamartolus, and so on. This lexicon represents a convenient work of reference for persons who played a part in political, ecclesiastical, and literary history in the East down to the tenth century. The chief source for this is the encyclopedia of Constantine VII Porphyrogenitus (912-59), and for Roman history the excerpts of John of Antioch (seventh century). Krumbacher (Byzantinische Literatur, 566) counts two main sources of the work: Constantine VII for ancient history, and Hamartolus (Georgios Monachos) for the Byzantine age.
  • Die Suda ist das umfangreichste erhaltene byzantinische Lexikon; es entstand vermutlich um 970.
  • Suides (Suidas, Σουΐδας) o la Suda (Σοῦδα, Souda) és una gran enciclopèdia bizantina sobre el mon antic, escrita en grec vers el segle X. Fou probablement escrita per diversos erudits, tot i que sovint s'ha considerat el nom de Suides com el de l'autor, però Suides o Souda és també una paraula grega que vol dir "fortí", "guia", "rasa", i per això tant es pot parlar de la Suda com de Suides. L'enciclopèdia té trenta mil entrades i molts dibuixos, una part dels quals s'ha perdut; està arranjada alfabèticament amb algunes irregularitats. La mateixa obra esmenta com a font l' Onomatologion de Hesiqui de Milet, i altres fonts com els resums de Constantí VII Porfirogènit, la crònica de Jordi el Monjo, les biografies de Diògenes Laerci, i les obres d'Ateneu i Filostrat. No se sap gaire cosa de la seva compilació. Ja l'esmenta Eustaqui de Tessalònica al segle XII, i diu que l'autor fou Suides, un compilador que va tractar de recollir tot el saber de l'època i que va viure entre 976 i 1028. Estrabó esmenta un Suides que va escriure una història de Tessàlia però no podria ser el mateix compilador per la diferència cronològica. La Suda està a mig camí entre un diccionari i una enciclopèdia; explica l'origen i la derivació de les paraules segons els coneixements de l'època. Els articles més valuosos són els de la història de la literatura ja que dóna dades d'autors dels quals l'obra s'ha perdut. A les edicions de la Suda hi apareix la següent nota: Τὸ μὲν παρὸν βιβλίον Σοῦδα, οἱ δὲ συνταξαμἐνοι τοῦτο ἄνδρες σόφοι seguida d'una llista de dotze noms.
  • La Suda (Σοῦδα, Souda o Suidas) es una gran enciclopedia bizantina, de carácter histórico, acerca del mundo mediterráneo antiguo, escrita en griego en el siglo X por eruditos bizantinos. La palabra Suda procede del griego, y puede significar ‘fosa’, ‘empalizada’, ‘fortín’, ‘trinchera’, ‘guía’, o tal vez hace referencia al pueblo de Souda. Es una enciclopedia alfabética, con 30.000 entradas, muchos dibujos de fuentes antiguas que se han perdido desde entonces. No se sabe con seguridad si el origen del término está en la palabra η Σοῦδα o ο Σουιδας, el autor. Es común verlo escrito Suda, aunque sigue siendo lícito hablar de Suidas, como bien hace L´Année Philologique ante la inseguridad de la primera opción. Poco se sabe de la compilación de este trabajo, excepto que debe haberse escrito antes de Eustaquio de Tesalónica, quien lo cita frecuentemente. Bajo la entrada «Adán» el autor del libro (una nota introductoria afirma que es obra de «Suidas», lexicógrafo-historiador-compilador que trató de recoger todo el saber de la época en esta enciclopedia y que vivió entre 976 y 1028) escribe una breve cronología del mundo, que finaliza con la muerte del emperador Juan I Tzimisces (975); y bajo la entrada «Constantinopla» el autor menciona a sus sucesores. Parece, pues, que la Suda fue compilada en la última parte del Siglo X. Los pasajes en que se habla de Miguel Psellus el Joven son considerados interpolaciones tardías. El libro está ordenado alfabéticamente con algunas irregularidades: las letras y combinaciones de letras que tienen el mismo sonido son dispuestas juntas. Comparte así la naturaleza tanto del diccionario como de la enciclopedia. Incluye numerosas citas de escritores antiguos; también se usaron mucho los escoliastas de Aristófanes, Homero, Sófocles y Tucídides. El autor afirma que los datos biográficos son resúmenes del Onomatologion de Hesiquio de Mileto. Otras fuentes fueron los resúmenes de Constantino VII, la crónica de Georgius Monachus, las biografías de Diógenes Laercio, y los trabajos de Ateneo de Naucratis y Filóstrato. La Suda trata tanto temas bíblicos como paganos, de lo que se deduce que el escritor debe haber sido cristiano. Una nota introductoria da una lista de diccionarios desde los cuales se compiló la parte léxica, junto con los nombres de sus autores. Aunque el trabajo carece de sentido crítico y probablemente tiene muchas interpolaciones, y aunque el valor de sus artículos es dispar, la Suda contiene mucha información sobre la historia y la vida antiguas. La erudita danesa Ada Adler publicó una edición crítica de la Suda en 5 volúmenes. La mayor parte de la "Suda" se perdió durante el saqueo de Constantinopla a manos de los cruzados, y durante el pillaje de los turcos en 1453. El diccionario de la "Suda" se encuentra a medio camino entre un diccionario gramatical y una enciclopedia en el sentido moderno. Explica el origen, la derivación y el significado de las palabras de acuerdo con los conocimientos filológicos de la época, haciendo uso de autoridades tan antiguas como Harpokration y Helladios. No hay nada especialmente importante en esta parte de la obra. Los artículos más valiosos son los referidos a la historia de la literatura. En éstos el autor proporciona datos y cita pasajes procedentes de autores cuyas obras se han perdido. Usa antiguos escolios de los clásicos (Homero, Tucídides, Sófocles, etc. ), y de autores más recientes, Polibio, Flavio Josefo, el Chronicon Pascual, Georgos Syncellus, Georgos Hamartolus, y similares.
  • Suda tai Suidas (Σουΐδας) on massiivinen bysanttilainen muinaisen Välimeren alueen historiaa käsittelevä ensyklopedia. Teoksen nimi tulee latinan kielen sanasta suda, joka merkitsee "linnoitusta". Ensyklopedia käsittää 30 000 hakusanaa, joista monen lähteenä on käytetty sittemmin kadonneita antiikin aikaisia teoksia.
  • La Souda (du grec ancien Σοῦδα / Soũda) ou Suidas (du grec ancien Σουίδας / Souídas) est une encyclopédie grecque de la fin du IX siècle. C'est un ouvrage de référence, en particulier pour les citations, très souvent utilisé dans les travaux portant sur l'Antiquité. Le nom de l'ouvrage, la date de sa rédaction, l'identité de son ou de ses auteurs ont posé de délicats problèmes aux chercheurs.
  • Fájl:Suda. jpg Egy oldal a Szuda-lexikon 15. század - 16. század fordulóján készült kiadásából A Szuda-lexikon vagy Szuidasz a 10. század végén, Bizáncban íródott betűrendes lexikon. Mintegy 30 000 címszóból áll, ezzel a legterjedelmesebb a ránk maradt hasonló görög munkák közül. Egészen az 1930-as évekig egy Szuidasz nevű feltételezett lexikográfusnak tulajdonították, mivel már a 12. században Eusztathiosz thesszalonikéi érsek is személynévként értelmezte a címet. A modern filológia véleménye szerint inkább kollektív munkáról lehet szó, amely szervesen beleilleszkedik a 9–10. század kivonatoló-rendszerező irodalmi irányzatába. A ma használatos Szuda névváltozat a legelterjedtebb magyarázat szerint a latin eredetű szuda szóra vezethető vissza, amelynek jelentés: cölöpökkel megerősített árok, esetleg sánc. E cím egyes feltételezések szerint a munka tudatlanság elleni védekezésben betöltött szerepére utal, de mivel a cím megfejtésére számos más elmélet is született, a vita még folyik. A Szuda egyesíti a mai értelemben vett etimológiai szótárak és általános lexikonok jegyeit. Megtalálható benne az egyes szavak, kifejezések – gyakran antik szerzőktől vagy a Bibliából vett idézetekkel alátámasztott – magyarázata éppúgy, mint nyelvtani fejtegetések, ógörög közmondások értelmezései, illetve történeti, irodalmi, mitológiai, filozófiai stb. cikkek. A lexikális adatok zöme a görög ókorra, illetve a Biblia világára vonatkozik, a Bizánccal foglalkozó szócikkek száma viszonylag kevés. A szócikkek terjedelme változó, egy-két szótól két-három nyomtatott oldalig terjed. A szóanyag elrendezése a ma szokásostól eltérően az úgynevezett antisztoikhia (megfelelés) elvét követi, azaz az alfabetikus sorrendet megszakítva egymás mellé csoportosítja az azonos betűvel vagy betűcsoporttal kezdődő címszavakat, így például a bizánci kiejtésben már „e” hangzásű „ai” (alfa-ióta) kettősbetű nem az alfánál, hanem az epszilonnál keresendő. A lexikon jelentősége mindenekelőtt abban áll, hogy sok, egyéb forrásból nem vagy csak hiányosan ismert szerzőről, azóta elveszett munkákról közül értesüléseket, s ez az antik irodalomtörténet egyik legfontosabb forrásává teszi még akkor is, ha köztudott, hogy a lexikon összeállítói nem az eredeti irodalmi műveket, hanem azok kivonatait használták fel a szócikkek elkészítésekor. Emiatt a Szudát sokszor a „kivonatok kivonatának” is nevezik. A források közt kimutatható Hészükhiosz Illusztriosz „Onomasztikon” című bibliográfiai lexikonának egy – keresztény adatokkal alaposan kibővített – átdolgozása, Harpokratión grammatikus „Lexeisz tón deka rhétorón” című szótára, a tíz attikai szónokhoz, illetve az antik szerzők munkáihoz írott scholionok gyűjteményei, valamint az ókori történetírók munkáiból VII. Konstantin császár idejében kivonatgyűjtemények. Részben a közvetett források minden kritikát nélkülöző felhasználásának tudhatók be a gyűjtemény jellemző hibái, például az azonos nevű szerzők életrajzi adatainak és munkáinak időnkénti összekeverése.
  • La Suda o Suida è un'enciclopedia storica in lingua greca del X secolo riguardante l'antico mondo mediterraneo. Contiene 30000 voci, estratte da molte fonti antiche oggi andate perdute, ordinate alfabeticamente, e attinenti a tutte le discipline: geografia, storia, letteratura, filosofia, scienze, grammatica, usi e costumi .
  • スーダ辞典（ギリシア語：Σοῦδα）は東ローマ帝国（ビザンツ帝国）で編纂された辞書（百科事典も兼ねる）。古代から当代の歴史に関わる約3万語を収録しており、東ローマ帝国の公用語であったギリシア語で記されている。題名の「スーダ」はラテン語（suda）で「城砦」を意味する。 10世紀のマケドニア朝治下の東ローマ帝国では後世「マケドニア朝ルネサンス」と呼ばれる古代ギリシャ文化の復興が進み、皇帝コンスタンティノス7世の下では国家事業として古代の文献の収集、整理が行われていた。このスーダもその文化的興隆の中から生まれたものである。誤伝も多いが、現在では散逸してしまった古代の文献からの引用も多く、資料としての価値が高い。 12世紀のエウスタティオスの書物に引用が見られること、アダムの項目で書かれている年代記がヨハネス1世ツィミスケスの死亡で終わっていること、バシレイオス2世・コンスタンティノス8世の言及があることから成立は10世紀の後半であるとされる（11世紀のミカエル・プセルロスに関する語句も見られるが後代の挿入とされる）。項目はアルファベット順になっているが同音で異なる文字が同じ箇所に入れてあるなど多少揺れがある。現代になってデンマークの学者のアダ・アドラーが編修したものが刊行されている。
  • De Suda is de titel van een omvangrijk, ca. 30.000 artikelen tellend, Grieks lexicon dat uit de middeleeuwen bewaard is gebleven. Het werd rond het einde van de tiende eeuw door Byzantijnse geleerden samengesteld uit talloze historische en culturele bronnen van lexicografische en encyclopedische aard.. De bedoeling van het werk was het in compacte vorm conserveren van de gehele kennis zoals die tot dan toe verzameld was. De Suda houdt dan ook het midden tussen een encyclopedie en een woordenboek, en de lemmata variëren in grootte, van één enkele woordverklaring tot uitgebreide biografieën en samenvattingen van boeken. De Suda is voor onze kennis van de Griekse taal en letterkunde van onschatbare waarde, o.m. door de vele citaten en de uitvoerige biografische gegevens over personen als auteurs, keizers, etc. uit de klassieke oudheid, maar ook door taalkundig onderzoek, en als bron van van citaten uit schrijvers die anders reddeloos verloren zouden zijn geweest. Vanaf de 12e eeuw tot ca. 1930 werd de titel foutief geïnterpreteerd, en beschouwd als afkomstig van de auteur Suidas. De betekenis van de titel Suda is niet geheel duidelijk; men denkt aan een Latijns leenwoord dat fort zou betekenen (als in "bastion van kennis"), maar deze verklaring is omstreden.
  • Suda (gresk Σοῦδα, også Σουΐδας, Suidas) er en stor og omfattende bysantinsk–gresk historisk encyklopedi om antikkens Middelhavsverden fra 900-tallet e. Kr. Det er et encyklopedisk leksikon med 30 000 artikler, mange av dem basert på antikke kilder som senere har gått tapt. Navnet stammer fra det bysantinsk–greske ordet suda som betyr «festning» . Det alternative navnet suidas stammer fra en feil av Eustathios fra Thessaloniki som trodde tittelen var det egentlige navnet på forfatteren.
  • Księga Suda (gr. Biblíon Súda), nazywana też Suda lub nawet Suidas, cytowana często pod łacińskim tytułem Liber Suda – leksykon bizantyjski z X w. obejmujący ok. 12 tys. haseł, z czego ok. 900 to artykuły rzeczowe, w większości historyczne i literackie. Zawiera także liczne dodatki późniejsze. Najstarsze i najlepsze rękopisy przekazują tytuł "Księga Suda". Sam termin "suda" w języku greckim nic nie znaczy, a próby jego wyjaśnienia nie przyniosły rozstrzygających rezultatów. Próbowano wywodzić go z łacińskich słów suda (trudź się) i sudes (obóz warowny). XII-wieczny uczony Eustathios z Tessaloniki podał natomiast imię Suidas jako imię autora księgi - wysunięto przypuszczenia, że było to zhellenizowane imię słowiańskie (wyprowadzane od słowa swidba - "jasność", "światło"), kwestia autorstwa dzieła i jego tytułu nie została jednak do tej pory rozwiązana. Prócz stanowiących większość treści wiadomości historycznych i literackich księga przekazuje także informacje z teologii, geografii i filozofii. Ich wartość jest jednak bardzo zróżnicowana - zależy od źródeł, z których czerpał autor, który posługiwał się nimi przy tym przypadkowo i bezkrytycznie. Księga zawiera więc wiele nieporozumień i błędów, zwłaszcza wobec słów homonimicznych, a także dodatki i opuszczenia późniejszych skrybów. Ogółem księga wymienia 4 tys. autorów, wiadomości z filozofii czerpie przy tym przede wszystkim z Diogenesa Laertiosa, a z historii głównie z Konstantyna Porfirogenety. Do innych głównych źródeł należą Słownik Focjusza, zaginiony Onomatolog Hezychiusza oraz różne scholia. Hasła ułożone sa uporządkowane według zasady antystojcheicznej, zastosowanej po raz pierwszy w IX w. przez Teognostosa - nie według porządku alfabetu greckiego, ale według wymowy dawniej różnych, a w wymowie bizantyjskiej ujednoliconych głosek. Hasła zaczynają się więc kolejno od a, b, g, d, aj (wymawianego przez Bizantyjczyków jako "e"), e, z, ej (wymawianego "i"), ē (wymawianego "i"), ... , o, ō, p, r, s, t, oj (wymawianego "y") itd. Taką samą kolejność mają głoski na drugim miejscu wyrazu. Wobec niedostatku źródeł starożytnych mimo zróżnicowanej wartości przekazywanych informacji księga stanowi bezcenne i w wielu przypadkach jedyne źródło informacji historycznych. Justus Lipsius nazywał ją "baranem o złotym runie".
  • No século X, em Constantinopla, aparece uma obra coletiva de grande interesse da Antiguidade grega. Trata-se de uma compilação de obras e personagens classificadas de forma inovadora por ordem alfabética que se apresenta, portanto, como a primeira enciclopédia: a Suda. Apesar de várias imprecisões e erros, a Suda contém informações inestimáveis, uma vez que os seus autores tiveram acesso à nomerosas fontes agora perdidas (o teatro de Aristófanes é um dos principais beneficiários).
  • Файл:Suda. jpg Страница Суды Суда — византийский энциклопедический словарь X века. Словарь содержит толкование 30 тысяч терминов, связанных со словами, понятиями и именами преимущественно связанных с античной Грецией. Термины, слова и имена извлекались как из античных источников, многие из которых утеряны к нашему времени, так из более поздних компиляций. Неизвестно, кем и как был написан данный обширный труд, хотя есть основания предположить, что автор или авторы принадлежали к лицам духовного сословия. Время его создания оценивается по именам византийских императоров, упоминаемых в текстах. По-видимому Суда начала писаться позже 970 г. , затем была дополнена в XI веке. До XX века слово Суда считалась именем автора энциклопедии, и в словаре Брокгауза именовалась как Свида. Сейчас значение Суда относят к греко-византийскому слову, обозначающему крепость. Суда включает многочисленные цитаты античных авторов, дает краткие биографии известных писателей, софистов и политических деятелей античного времени. В ней также даются толкования некоторых древнегреческих слов, видимо, вышедших из употребления к X веку. Филологический материал (грамматика, лексика, история и литература) у Суды является преобладающим. Цель Суды, если судить по подбору терминов, состояла в том, чтобы дать необходимое образование читателю, а знание классической древнегреческой литературы, философии и истории являлось необходимым элементом в просвещении человека по византийским меркам X века. Суда организована в алфавитном порядке, слова располагаются по индексу букв греческого алфавита. Впервые Суда издана в Милане в 1499. В 1581 в швейцарском Базеле вышел перевод на латинском. До 1998 не существовало перевода Суды на английский язык. С 2000 развивается он-лайн проект SOL, где многочисленные энтузиасты переводят Суду с греческого на английский. Для перевода используется издание, отредактированное датским библиотекарем Адой Адлер (Suidae Lexikon, Leipzig, 1928-1938 гг.).
  • Suda är en bysantisk encyklopedi på grekiska från omkring 900-talet. Den innehåller åtskilliga citat från antika författare, somliga vilkas verk gått förlorade. Suda är strukturerat i form av omkring 30 000 uppslagsord, alfabetiskt ordnade. Bland annat på grund av redogörelsen för världens historia i artikeln "Adam", måste dess anonyme författare ha varit kristen.
  • Суда (грец. Σούδα або Σουίδα), або Свіда — візантійський енциклопедичний, тлумачний та етимологічний, словник 10 століття. Містить близько 30 тисяч статей. Євстафій Солунський припустив, що Суда — насправді ім'я автора енциклопедії. Сьогодні ж більшість дослідників схиляється до версії, за якою назва словника походить від грец. Σούδα — фортеця, твердиня.
  • 《蘇達辭書》（Σοῦδα或Σουΐδας），10至11世紀由拜占庭學者編纂的一本百科全書性質的辭書，收辭約30,000條，「蘇達」的意思為「城堡」或「要塞」。跟中國的《永樂大典》一樣，該書保存了大量已散失的古籍的內容，成為後世的重要史料。
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:otheruses6Property
  • Souda
  • Souda (disambiguation)
dbpprop:reference
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdf:type
rdfs:comment
  • The Suda or Souda is a massive 10th century historical encyclopedia of the ancient Mediterranean world, formerly wrongfully attributed to an author called Suidas. The text belongs to the Byzantine Empire and was written in Greek. It is an encyclopedic lexicon with 30,000 entries, many drawing from ancient sources that have since been lost, and often derived from medieval Christian compilers.
  • Die Suda ist das umfangreichste erhaltene byzantinische Lexikon; es entstand vermutlich um 970.
  • Suides (Suidas, Σουΐδας) o la Suda (Σοῦδα, Souda) és una gran enciclopèdia bizantina sobre el mon antic, escrita en grec vers el segle X. Fou probablement escrita per diversos erudits, tot i que sovint s'ha considerat el nom de Suides com el de l'autor, però Suides o Souda és també una paraula grega que vol dir "fortí", "guia", "rasa", i per això tant es pot parlar de la Suda com de Suides.
  • La Suda (Σοῦδα, Souda o Suidas) es una gran enciclopedia bizantina, de carácter histórico, acerca del mundo mediterráneo antiguo, escrita en griego en el siglo X por eruditos bizantinos. La palabra Suda procede del griego, y puede significar ‘fosa’, ‘empalizada’, ‘fortín’, ‘trinchera’, ‘guía’, o tal vez hace referencia al pueblo de Souda. Es una enciclopedia alfabética, con 30.000 entradas, muchos dibujos de fuentes antiguas que se han perdido desde entonces.
  • Suda tai Suidas (Σουΐδας) on massiivinen bysanttilainen muinaisen Välimeren alueen historiaa käsittelevä ensyklopedia. Teoksen nimi tulee latinan kielen sanasta suda, joka merkitsee "linnoitusta". Ensyklopedia käsittää 30 000 hakusanaa, joista monen lähteenä on käytetty sittemmin kadonneita antiikin aikaisia teoksia.
  • La Souda (du grec ancien Σοῦδα / Soũda) ou Suidas (du grec ancien Σουίδας / Souídas) est une encyclopédie grecque de la fin du IX siècle. C'est un ouvrage de référence, en particulier pour les citations, très souvent utilisé dans les travaux portant sur l'Antiquité. Le nom de l'ouvrage, la date de sa rédaction, l'identité de son ou de ses auteurs ont posé de délicats problèmes aux chercheurs.
  • Fájl:Suda. jpg Egy oldal a Szuda-lexikon 15. század - 16. század fordulóján készült kiadásából A Szuda-lexikon vagy Szuidasz a 10. század végén, Bizáncban íródott betűrendes lexikon. Mintegy 30 000 címszóból áll, ezzel a legterjedelmesebb a ránk maradt hasonló görög munkák közül. Egészen az 1930-as évekig egy Szuidasz nevű feltételezett lexikográfusnak tulajdonították, mivel már a 12.
  • La Suda o Suida è un'enciclopedia storica in lingua greca del X secolo riguardante l'antico mondo mediterraneo. Contiene 30000 voci, estratte da molte fonti antiche oggi andate perdute, ordinate alfabeticamente, e attinenti a tutte le discipline: geografia, storia, letteratura, filosofia, scienze, grammatica, usi e costumi .
  • De Suda is de titel van een omvangrijk, ca. 30.000 artikelen tellend, Grieks lexicon dat uit de middeleeuwen bewaard is gebleven. Het werd rond het einde van de tiende eeuw door Byzantijnse geleerden samengesteld uit talloze historische en culturele bronnen van lexicografische en encyclopedische aard.. De bedoeling van het werk was het in compacte vorm conserveren van de gehele kennis zoals die tot dan toe verzameld was.
  • Suda (gresk Σοῦδα, også Σουΐδας, Suidas) er en stor og omfattende bysantinsk–gresk historisk encyklopedi om antikkens Middelhavsverden fra 900-tallet e. Kr. Det er et encyklopedisk leksikon med 30 000 artikler, mange av dem basert på antikke kilder som senere har gått tapt. Navnet stammer fra det bysantinsk–greske ordet suda som betyr «festning» .
  • Księga Suda (gr. Biblíon Súda), nazywana też Suda lub nawet Suidas, cytowana często pod łacińskim tytułem Liber Suda – leksykon bizantyjski z X w. obejmujący ok. 12 tys. haseł, z czego ok. 900 to artykuły rzeczowe, w większości historyczne i literackie. Zawiera także liczne dodatki późniejsze. Najstarsze i najlepsze rękopisy przekazują tytuł "Księga Suda".
  • No século X, em Constantinopla, aparece uma obra coletiva de grande interesse da Antiguidade grega. Trata-se de uma compilação de obras e personagens classificadas de forma inovadora por ordem alfabética que se apresenta, portanto, como a primeira enciclopédia: a Suda. Apesar de várias imprecisões e erros, a Suda contém informações inestimáveis, uma vez que os seus autores tiveram acesso à nomerosas fontes agora perdidas (o teatro de Aristófanes é um dos principais beneficiários).
  • Файл:Suda. jpg Страница Суды Суда — византийский энциклопедический словарь X века. Словарь содержит толкование 30 тысяч терминов, связанных со словами, понятиями и именами преимущественно связанных с античной Грецией.
  • Suda är en bysantisk encyklopedi på grekiska från omkring 900-talet. Den innehåller åtskilliga citat från antika författare, somliga vilkas verk gått förlorade. Suda är strukturerat i form av omkring 30 000 uppslagsord, alfabetiskt ordnade. Bland annat på grund av redogörelsen för världens historia i artikeln "Adam", måste dess anonyme författare ha varit kristen.
  • Суда (грец. Σούδα або Σουίδα), або Свіда — візантійський енциклопедичний, тлумачний та етимологічний, словник 10 століття. Містить близько 30 тисяч статей. Євстафій Солунський припустив, що Суда — насправді ім'я автора енциклопедії.
  • 《蘇達辭書》（Σοῦδα或Σουΐδας），10至11世紀由拜占庭學者編纂的一本百科全書性質的辭書，收辭約30,000條，「蘇達」的意思為「城堡」或「要塞」。跟中國的《永樂大典》一樣，該書保存了大量已散失的古籍的內容，成為後世的重要史料。
rdfs:label
  • Suda
  • Suda
  • Suides
  • Suda
  • Suda
  • Souda
  • Szuda-lexikon
  • Suda
  • スーダ辞典
  • Suda
  • Suda
  • Księga Suda
  • Suda
  • Суда (византийский словарь)
  • Suda
  • Суда
  • 苏达辞书
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of