| dbpprop:abstract
|
- Subdeacon (or sub-deacon) is a title used in various branches of Christianity.
- Subdiakon ist die niedrigste Stufe der höheren Weihen, die seit dem 3. Jahrhundert in der katholischen Kirche vergeben wurde. Durch die Neuordnung der Weiheämter durch Papst Paul VI. im Jahr 1972 wurde der Subdiakonat für den römischen Ritus mit dem päpstlichen Motu proprio "Ministeria quaedam" gestrichen und seine liturgischen Funktionen in den Beauftragungen zum Lektor und Akolythen weitergeführt. Die Subdiakonatsweihe war eine Art Beauftragung, die den Empfänger berechtigte, den Diakon bei seinen Tätigkeiten in der Heiligen Messe zu unterstützen. Seine Hauptaufgabe war der Dienst am Altar und die Lesung der Epistel bei levitierten Hochämtern. Er wurde daher auch Epistolar genannt. Zuletzt galt der Subdiakonat jedoch lediglich als Zwischenstufe zur Priesterweihe, die nur kurze Zeit ausgeübt wurde, so dass in der Liturgie die Aufgaben des Subdiakons meist von einem Priester wahrgenommen wurden. Voraussetzung für den Empfang der Subdiakonatsweihe waren die niederen Weihen. Der Subdiakon hatte die Verpflichtung zur Teilnahme am Opfer- und Gebetsleben, musste den lebenslänglichen Zölibat versprechen und das Stundengebet verrichten. Er war außerdem berechtigt, zur Feier der hl. Messe einen Manipel zu tragen. In der außerordentlichen Form des römischen Ritus ist der Subdiakon für sogenannte levitierte Hochämter nötig. Da im römischen Ritus nur noch wenige Subdiakone vorhanden sind, besteht nach dem kanonischen Recht die Möglichkeit, seine Aufgaben von einem Laien ausführen zu lassen. Dieser ist dadurch erkennbar, dass er im Gegensatz zum Subdiakon keinen Manipel trägt.
- El sotsdiaca és un eclesiàstic per sota del diaca que ha rebut el sotsdiaconat. La seva funció principal és llegir durant la missa i purificar les reliquies sagrades. Va ser suprimit al 1972 per Pau VI.
- El hipodiácono o subdiácono (del griego Ypo, bajo, Diakonos, servidor) en un clérigo ordenado para servir en el Templo y en el Altar. Es un orden anterior al diaconado y posterior al lectorado. Sus orígenes se remontan a los primeros tiempos de los apóstoles cuando las distintas iglesias fueron creciendo y hubo necesidad de ordenar a más de siete diáconos. Por ser éste el número establecido por la Biblia, se procedió a seguir ordenando para el servicio bajo la denominación de hipodiáconos o subdiáconos. Diferentes referencias se encuentran desde los cánones del Primer Concilio Ecuménico de Nicea. Todo aquél clerigo en orden al sacerdocio que deseara contraer nupcias debía realizarlo antes de la Ordenación de Hipodiácono. En la actualidad sigue vigente en la Iglesia Ortodoxa y las iglesias católicas de Tradición oriental. Su investidura litúrgica es el stijarion y la estola u orarion.
- Alidiakoni, ipodiakoni tai hypodiakoni (kreik. υπό, ipo ja διάκονος, diakonos) on ortodoksisen kirkon jumalanpalveluksissa piispan apulaisena toimiva mieshenkilö. Alidiakoni kuuluu lukijoiden ohella alempaan papistoon. Varsinaiseen papistoon kuuluvat diakoni, pappi ja piispa. Alidiakoneja eli subdiakoneja on ollut myös katolisessa kirkossa mutta siellä virka on nykyisin lakkautettu. Anglikaanisessa kirkossa anglokatolisissa seurakunnissa messussa subdiakonin tehtävä on usein edelleen epävirallisesti olemassa. Ipodiakoni on tavallisesti piispan toimittamissa jumalanpalveluksissa piispaa ja papistoa avustava mieshenkilö. Nimensä mukaisesti toimi on palvelustehtävä, mutta varsinaisen diakonin tointa vähäisempi. Jumalanpalveluksissa alidiakoni käyttää stikaria, jonka päälle rinnan ympäri on ristinmuotoisesti kiedottu orari. Ipodiakoniksi voidaan vihkiä 19 vuotta täyttänyt mies. Samoin kuin diakoneita ja pappeja, ipodiakonivihkimyksen jälkeen heitä ei enää voida vihkiä avioliittoon. Tämä avioliittosääntö ei koske lukijoita.
- Le sous-diaconat, jusqu'aux définitions du concile Vatican II dans Lumen Gentium, était considéré comme le premier degré des ordres majeurs. Ce concile ayant défini que le sacrement de l'ordre ne compte que trois degrés (diaconat, presbytérat et épiscopat), le sous-diaconat est devenu le plus élevé des ordres mineurs. En 1972, par le motu proprio « Ministeria quaedam », le pape Paul VI a supprimé le sous-diaconat pour l'Église latine.
- Il suddiacono è un ministro di culto della Chiesa cattolica, delle Chiese ortodosse, delle Chiese orientali antiche e di alcune comunità della Chiesa anglicana. Nella Chiesa cattolica, in particolare, questo grado del sacramento dell'Ordine è ormai desueto nella stragrande maggioranza delle diocesi e degli Ordini religiosi di rito latino. Il suddiacono era un chierico che aveva ricevuto l'ordine del Suddiaconato, in virtù del quale aveva il "potere" di toccare i vasi sacri e di portarli all'altare. Nella Messa solenne il Suddiacono aveva il compito di cantare l'Epistola, oltre che di servire il Diacono e di versare l'acqua nel calice all'Offertorio. Secondo l'impostazione della teologia manualistica tradizionale, la materia dell'ordinazione suddiaconale sarebbe la consegna del calice e della patena vuoti da parte del Vescovo. Insegne proprie del Suddiacono erano il manipolo e la tunicella. Come gli ordini minori, il Suddiaconato è d'istituzione ecclesiastica: secondo i teologi, e in particolare San Tommaso d'Aquino, la Chiesa avrebbe la facoltà di dividere i poteri propri del Diaconato (di istituzione divina) in più parti potenziali a seconda delle necessità. Nella Chiesa latina alla ricezione del Suddiaconato era legato l'obbligo formale del celibato, per cui la ricezione del Suddiaconato è impedimento dirimente al matrimonio. Per questo motivo legato all'ordinamento canonico, il Suddiaconato era considerato un ordine maggiore. Presso le Chiese orientali, invece, il Suddiaconato è a tutti gli effetti un ordine minore, e di fatti l'impedimento al matrimonio scaturisce dal Diaconato. Papa Paolo VI con la lettera apostolica Ministeria quædam del 15 agosto 1972 fece cessare il conferimento del Suddiaconato e dei quattro ordini minori nella Chiesa latina. Tuttavia esso è ancora conferito in alcune comunità che mantengono l'antico rito romano.
- 副輔祭（ふくほさい）とは、正教会の聖堂内の至聖所において、主教・司祭の輔佐に当たる教役者（きょうえきしゃ）である。教衆（きょうしゅう）・教役者には数えられるが、神品には数えられない。神品機密によってではなく、主教による祝福を経て任に就く。カトリック教会の副助祭に相当する。稀に「副補祭」との誤表記が見られるので注意が必要である。 正教会の聖職者のシステム・位階については神品 (正教会の聖職)を参照。 ギリシャ語：Υποδιάκονος ロシア語：Иподьякон 英語：Subdeacon
- De Subdiaken is een mannelijke geestelijke die de wijding tot het subdiaconaat, een Hogere Wijding, in de Rooms-Katholieke Kerk of de Oosters-Orthodoxe Kerken, waar hij de titel hypodiaken heeft, ontvangen heeft. Het subdiaconaat staat onder de wijdingen tot diaken en priester, en wordt enkel door de bisschop toegediend. Het subdiaconaat komt in het Protestants-christendom niet voor. Sinds de afschaffing van de oude indeling van Lagere en Hogere Wijdingen in de Rooms-Katholieke Kerk na 1972, is het subdiaconaat zeer zeldzaam geworden in het westers christendom. De wijding en functie bestaan echter nog steeds in het Rooms-Katholiek Traditionalisme, geünieerde Oosters-Katholieke en de Oosters-Orthodoxe Kerken alswel in de Vrij-Katholieke Kerk. In de liturgie treedt de subdiaken nooit zelfstandig op, maar enkel in het kader van een Pontificale of van een Plechtige Mis (Mis-met-Drie-heren, Mis-met-assistentie). De subdiaken leest of zingt bij de plechtige viering van de Mis in de kerk het Epistel (Lezing of Brief van Paulus). Hij helpt bij de Offerande en houdt hierna de pateen onder een breed velum tot het begin van het Pater Noster (Onze Vader). In de oude Christengemeenten assisteerde de subdiaken waarschijnlijk naast de viering van de Eucharistie ook de diakens bij de armenzorg. Het kledingstuk van de subdiaken is de rijkversierde tuniek.
- Subdiakon er en tittel som blir brukt innen ulike deler av Kristendommen. Det er den høyeste av de mindre ordener i prestestanden i den østlige ortodokse kirke. Ordenen er høyere enn lektoren og lavere enn diakonen. Subdiakonens essensielle rolle er å assistere biskopen under en hierarkisk guddommelig liturgi (hvor biskopen er tilstede og møteleder) ved å bekle ham, holde hans bok, bære hans stav, bringe ham dikirion og trikirion, plassere ørneteppet, og andre særegne oppgaver i den hierarkiske liturgiske forskriften.
- Subdiakon – jeden ze stopni święceń, niższy od diakonatu.
- Иподиа́кон (греч. Υποδιάκονος; в просторечии поддья́кон от греч. ὑπο — «под», «внизу» + греч. διάκονος — служитель) — церковнослужитель в православной церкви, служащий главным образом при архиерее во время его священнодействий, нося перед ним в указанных случаях трикирий, дикирий и рипиды, подстилая орлец, омывает ему руки, облачает и совершает некоторые другие действия. В современной Церкви иподиакон не имеет священной степени, хотя облачается в стихарь и имеет одну из принадлежностей диаконского сана — орарь, который надевает крестообразно через оба плеча и символизирует ангельские крыла. Будучи самым старшим церковнослужителем, иподиакон является промежуточным звеном между церковнослужителями и священнослужителями. Поэтому иподиакон, по благословлению служащего архиерея, может прикасаться к престолу и жертвеннику во время богослужения и в определённые моменты входить в алтарь через Царские врата. По этой же причине холостой иподиакон (возведённый архиереем через хиротесию, но не однократно благословлённый на служение) не может вступать в брак.
- Vigningen till subdiakon är en del av prästvigningens sakrament. Subdiakoner förekommer i såväl romersk-katolska kyrkan som de ortodoxa kyrkorna. Prästvigningens sakrament innehåller flera steg. Man talar om å ena sidan lägre vigningar, och å andra sidan högre vigningar. Enligt katolsk och ortodox teologi inrättades prästvigningen samtidigt med mässoffret, på skärtorsdagsaftonen. Prästvigda och diakoner finns omvittnade i Apostlagärningarna. Övriga vigningar tillkom på kyrkans auktoritet redan före 300-talet.
|
| rdfs:comment
|
- Subdeacon (or sub-deacon) is a title used in various branches of Christianity.
- Subdiakon ist die niedrigste Stufe der höheren Weihen, die seit dem 3. Jahrhundert in der katholischen Kirche vergeben wurde. Durch die Neuordnung der Weiheämter durch Papst Paul VI. im Jahr 1972 wurde der Subdiakonat für den römischen Ritus mit dem päpstlichen Motu proprio "Ministeria quaedam" gestrichen und seine liturgischen Funktionen in den Beauftragungen zum Lektor und Akolythen weitergeführt.
- El sotsdiaca és un eclesiàstic per sota del diaca que ha rebut el sotsdiaconat. La seva funció principal és llegir durant la missa i purificar les reliquies sagrades. Va ser suprimit al 1972 per Pau VI.
- El hipodiácono o subdiácono (del griego Ypo, bajo, Diakonos, servidor) en un clérigo ordenado para servir en el Templo y en el Altar. Es un orden anterior al diaconado y posterior al lectorado. Sus orígenes se remontan a los primeros tiempos de los apóstoles cuando las distintas iglesias fueron creciendo y hubo necesidad de ordenar a más de siete diáconos.
- Alidiakoni, ipodiakoni tai hypodiakoni (kreik. υπό, ipo ja διάκονος, diakonos) on ortodoksisen kirkon jumalanpalveluksissa piispan apulaisena toimiva mieshenkilö. Alidiakoni kuuluu lukijoiden ohella alempaan papistoon. Varsinaiseen papistoon kuuluvat diakoni, pappi ja piispa. Alidiakoneja eli subdiakoneja on ollut myös katolisessa kirkossa mutta siellä virka on nykyisin lakkautettu.
- Le sous-diaconat, jusqu'aux définitions du concile Vatican II dans Lumen Gentium, était considéré comme le premier degré des ordres majeurs. Ce concile ayant défini que le sacrement de l'ordre ne compte que trois degrés (diaconat, presbytérat et épiscopat), le sous-diaconat est devenu le plus élevé des ordres mineurs. En 1972, par le motu proprio « Ministeria quaedam », le pape Paul VI a supprimé le sous-diaconat pour l'Église latine.
- Il suddiacono è un ministro di culto della Chiesa cattolica, delle Chiese ortodosse, delle Chiese orientali antiche e di alcune comunità della Chiesa anglicana. Nella Chiesa cattolica, in particolare, questo grado del sacramento dell'Ordine è ormai desueto nella stragrande maggioranza delle diocesi e degli Ordini religiosi di rito latino.
- De Subdiaken is een mannelijke geestelijke die de wijding tot het subdiaconaat, een Hogere Wijding, in de Rooms-Katholieke Kerk of de Oosters-Orthodoxe Kerken, waar hij de titel hypodiaken heeft, ontvangen heeft. Het subdiaconaat staat onder de wijdingen tot diaken en priester, en wordt enkel door de bisschop toegediend. Het subdiaconaat komt in het Protestants-christendom niet voor.
- Subdiakon er en tittel som blir brukt innen ulike deler av Kristendommen. Det er den høyeste av de mindre ordener i prestestanden i den østlige ortodokse kirke. Ordenen er høyere enn lektoren og lavere enn diakonen.
- Subdiakon – jeden ze stopni święceń, niższy od diakonatu.
- Иподиа́кон (греч. Υποδιάκονος; в просторечии поддья́кон от греч. ὑπο — «под», «внизу» + греч.
- Vigningen till subdiakon är en del av prästvigningens sakrament. Subdiakoner förekommer i såväl romersk-katolska kyrkan som de ortodoxa kyrkorna. Prästvigningens sakrament innehåller flera steg. Man talar om å ena sidan lägre vigningar, och å andra sidan högre vigningar. Enligt katolsk och ortodox teologi inrättades prästvigningen samtidigt med mässoffret, på skärtorsdagsaftonen. Prästvigda och diakoner finns omvittnade i Apostlagärningarna.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
