| dbpedia-owl:abstract
|
- Der Subdiakon ist die niedrigste Stufe der höheren Weihen, die seit dem 3. Jahrhundert in der katholischen Kirche vergeben wurde. Durch die Neuordnung der Weiheämter durch Papst Paul VI. im Jahr 1972 wurde der Subdiakonat für den römischen Ritus mit dem päpstlichen Motu proprio "Ministeria quaedam" gestrichen und seine liturgischen Funktionen in der Beauftragung ("Instituito" im lateinischen Originaltext) zum Lektor und der zum Akolythen weitergeführt. Zuvor wurde seit dem Mittelalter, besonders im Rahmen des Tridentinischen Ritus die Subdiakonatsweihe als ein Sakramentale verstanden. Ihr Empfang beauftragte den Subdiakon (und segnete ihn für diese Aufgabe), den Diakon bei seiner Aufgaben in der Feier der Heiligen Messe zu unterstützen. Seine Hauptaufgabe war dabei der Dienst am Altar und die Lesung der Epistel bei levitierten Hochämtern. Er wurde daher auch Epistolar genannt. Zuletzt galt der Subdiakonat jedoch lediglich als Zwischenstufe zur Priesterweihe, der nur kurze Zeit ausgeübt wurde, so dass in der Liturgie die Aufgaben des Subdiakons meist von einem Priester wahrgenommen wurden. Voraussetzung für den Empfang der Subdiakonatsweihe waren die niederen Weihen. Der Subdiakon war Kleriker, hatte aber anders als dieser Weihestufen vorausgehenden Stufen der "niederen Weihen" Ostiarier, Lektor, Exorzist und Akoluth, die Verpflichtung zum Stundengebet und zum zölibatären Leben übernommen. Das Abzeichen für den Subdiakon in der liturgischen Kleidung bei der Feier der Heiligen Messe war der Manipel. In der außerordentlichen Form des römischen Ritus ist der Subdiakon für sogenannte levitierte Hochämter nötig. Da im römischen Ritus kaum noch Subdiakone existieren, werden in levitierten Hochämtern die Aufgaben des Subdiakons gewöhnlich von einem Priester, manchmal auch von einem Diakon ausgeführt; zudem besteht nach dem kanonischem Recht die Möglichkeit, Laien dazu zu verwenden. In den altrituellen katholischen Gemeinschaften des tridentinischen Ritus, wie etwa der Priesterbruderschaft St. Petrus, wird die Subdiakonatsweihe weiterhin als Vorstufe zur Priesterweihe erteilt.
- Subdeacon (or sub-deacon) is a title used in various branches of Christianity.
- El hipodiáconoPlantilla:Citarequerida o subdiácono (del griego Ypo, bajo, Diakonos, servidor) era un clérigo ordenado para servir en el altar. Es un orden anterior al diaconado y posterior al lectorado. Sus orígenes se remontan a los primeros tiempos de los apóstoles cuando las distintas iglesias fueron creciendo y hubo necesidad de ordenar a más de siete diáconos. Por ser éste el número establecido por la Biblia, se procedió a seguir ordenando para el servicio bajo la denominación de subdiáconos. Diferentes referencias se encuentran desde los cánones del Primer Concilio Ecuménico de Nicea. Las Iglesias orientales católicas así como las ortodoxas aún conservan este ministerio y esta distinción entre el diaconado ordenado, sin embargo Pablo VI lo abolió para la Iglesia Latina. Su investidura litúrgica oriental es el stijarion y la estola u orarion. En la iglesia latina usaban la tunicela, similar -practicamente igual- a la dalmática. Actualmente sus funciones han sido asimiladas por los ministerios de lector y acólito en virtud de la Ministeria quaedam de 1975, pero a estos últimos se les puede, a juicio de la Conferencia Episcopal correspondiente, seguir llamando Subdiáconos.
- Alidiakoni, ipodiakoni tai hypodiakoni on ortodoksisen kirkon jumalanpalveluksissa piispan apulaisena toimiva mieshenkilö. Alidiakoni kuuluu lukijoiden ohella alempaan papistoon. Varsinaiseen papistoon kuuluvat diakoni, pappi ja piispa. Alidiakoneja eli subdiakoneja on ollut myös katolisessa kirkossa mutta siellä virka on nykyisin lakkautettu. Anglikaanisessa kirkossa anglokatolisissa seurakunnissa messussa subdiakonin tehtävä on usein edelleen epävirallisesti olemassa. Ipodiakoni on tavallisesti piispan toimittamissa jumalanpalveluksissa piispaa ja papistoa avustava mieshenkilö. Nimensä mukaisesti toimi on palvelustehtävä, mutta varsinaisen diakonin tointa vähäisempi. Jumalanpalveluksissa alidiakoni käyttää stikaria, jonka päälle rinnan ympäri on ristinmuotoisesti kiedottu orari. Ipodiakoniksi voidaan vihkiä 19 vuotta täyttänyt mies. Samoin kuin diakoneita ja pappeja, ipodiakonivihkimyksen jälkeen heitä ei enää voida vihkiä avioliittoon. Tämä avioliittosääntö ei koske lukijoita.
- Il suddiacono è un ministro di culto della Chiesa cattolica, delle Chiese ortodosse, delle Chiese orientali antiche e di alcune comunità della Chiesa anglicana. Nella Chiesa cattolica, in particolare, questo grado del sacramento dell'ordine è ormai desueto nella stragrande maggioranza delle diocesi e degli Ordini religiosi di rito latino. Il suddiacono era un chierico che aveva ricevuto l'ordine del suddiaconato, in virtù del quale aveva il "potere" di toccare i vasi sacri e di portarli all'altare. Nella Messa solenne il suddiacono aveva il compito di cantare l'Epistola, oltre che di servire il diacono e di versare l'acqua nel calice all'Offertorio. Secondo l'impostazione della teologia manualistica tradizionale, la materia dell'ordinazione suddiaconale sarebbe la consegna del calice e della patena vuoti da parte del Vescovo. Insegne proprie del suddiacono erano il manipolo e la tunicella. Come gli ordini minori, il suddiaconato è d'istituzione ecclesiastica: secondo i teologi, e in particolare San Tommaso d'Aquino, la Chiesa avrebbe la facoltà di dividere i poteri propri del diaconato (di istituzione divina) in più parti potenziali a seconda delle necessità. Nella Chiesa latina alla ricezione del Suddiaconato era legato l'obbligo formale del celibato, per cui la ricezione del suddiaconato è impedimento dirimente al matrimonio. Per questo motivo legato all'ordinamento canonico, il suddiaconato era considerato un ordine maggiore. Presso le Chiese orientali, invece, il suddiaconato è a tutti gli effetti un ordine minore, e di fatti l'impedimento al matrimonio scaturisce dal diaconato. Papa Paolo VI con la lettera apostolica Ministeria quædam del 15 agosto 1972 fece cessare il conferimento del suddiaconato e dei quattro ordini minori nella Chiesa latina. Tuttavia esso è ancora conferito in alcune comunità che mantengono l'antico rito romano a norma dell'istruzione Universae Ecclesiae del 30 aprile 2011. Tuttavia, a differenza di quanto avveniva in passato il suddiacono non è più considerato un chierico.
- ファイル:Holywater. jpg フィンランド正教会の生神女就寝大聖堂 (ヘルシンキ)における聖水式。主教が十字架を水の中に入れて十字を画いて水を成聖している。主教の前方左右（写真手前左右）にはディキリとトリキリを持つ副輔祭が立っている。ほか、司祭・輔祭が主教を囲んでいる。 副輔祭（ふくほさい）とは、正教会の聖堂内の至聖所において、主教・司祭の輔佐に当たる教役者である。教衆（きょうしゅう）・教役者には数えられるが、神品には数えられない。神品機密によってではなく、主教による祝福を経て任に就く。カトリック教会の副助祭に相当する。稀に「副補祭」との誤表記が見られるので注意が必要である。 正教会の聖職者のシステム・位階については神品 (正教会の聖職)を参照。 ギリシャ語：Template:Lang ロシア語：Template:Lang 英語：Subdeacon
- De Subdiaken is een mannelijke geestelijke die de wijding tot het subdiaconaat, een Hogere Wijding, in de Rooms-katholieke Kerk of de Oosters-orthodoxe Kerken, waar hij de titel hypodiaken heeft, ontvangen heeft. Het subdiaconaat staat onder de wijdingen tot diaken en priester, en wordt enkel door de bisschop toegediend. Het subdiaconaat komt in het protestants-christendom niet voor. Sinds de afschaffing van de oude indeling van Lagere en Hogere Wijdingen in de Rooms-katholieke Kerk na 1972, is het subdiaconaat zeer zeldzaam geworden in het westers christendom. De wijding en functie bestaan echter nog steeds in het Rooms-katholiek Traditionalisme, geünieerde Oosters-katholieke en de Oosters-orthodoxe Kerken alswel in de Vrij-Katholieke Kerk. In de liturgie treedt de subdiaken nooit zelfstandig op, maar enkel in het kader van een Pontificale of van een Plechtige Mis (Mis-met-drie-heren, Mis-met-assistentie). De subdiaken leest of zingt bij de plechtige viering van de Mis in de kerk het Epistel (Lezing of Brief van Paulus). Hij helpt bij de Offerande en houdt hierna de pateen onder een breed velum tot het begin van het Pater Noster (Onze Vader). In de oude christengemeenten assisteerde de subdiaken waarschijnlijk naast de viering van de Eucharistie ook de diakens bij de armenzorg. Het kledingstuk van de subdiaken is de rijkversierde tuniek.
- Subdiakon er en tittel som blir brukt innen ulike deler av Kristendommen. Det er den høyeste av de mindre ordener i prestestanden i den østlige ortodokse kirke. Ordenen er høyere enn lektoren og lavere enn diakonen. Subdiakonens essensielle rolle er å assistere biskopen under en hierarkisk guddommelig liturgi (hvor biskopen er tilstede og møteleder) ved å bekle ham, holde hans bok, bære hans stav, bringe ham dikirion og trikirion, plassere ørneteppet, og andre særegne oppgaver i den hierarkiske liturgiske forskriften.
- Subdiakon – jeden ze stopni święceń, niższy od diakonatu.
- Иподиа́кон — церковнослужитель в православной церкви, служащий главным образом при архиерее во время его священнодействий, нося перед ним в указанных случаях трикирий, дикирий и рипиды, подстилая орлец, омывает ему руки, подносит Чиновник архиерейского богослужения, облачает и совершает некоторые другие действия. В современной Церкви иподиакон не имеет священной степени, хотя облачается в стихарь и имеет одну из принадлежностей диаконского сана — орарь, который надевает крестообразно через оба плеча и символизирует ангельские крыла. Будучи самым старшим церковнослужителем, иподиакон является промежуточным звеном между церковнослужителями и священнослужителями. Поэтому иподиакон, по благословению служащего архиерея, может прикасаться к престолу и жертвеннику во время богослужения и в определённые моменты входить в алтарь через Царские врата. По этой же причине холостой иподиакон (возведённый архиереем через хиротесию, а не просто однократно благословлённый на служение) не может вступать в брак.
- Vigningen till subdiakon är en del av prästvigningens sakrament. Subdiakoner förekommer i såväl romersk-katolska kyrkan som de ortodoxa kyrkorna. Prästvigningens sakrament innehåller flera steg. Man talar om å ena sidan lägre vigningar, och å andra sidan högre vigningar. Enligt katolsk och ortodox teologi inrättades prästvigningen samtidigt med mässoffret, på skärtorsdagsaftonen. Prästvigda och diakoner finns omvittnade i Apostlagärningarna. Övriga vigningar tillkom på kyrkans auktoritet redan före 300-talet.
- Субдиа́кон — в Католической церкви, один из санов церковнослужителя, отменённый во второй половине XX века при введении современного римского обряда. В православии субдиакону соответствует иподиакон. Субдиаконат представлял собой промежуточную ступень между так называемыми малыми чинами и, с другой стороны, высшими степенями священства — диаконом, священником и епископом. При поставлении в субдиакона, как и в случае посвящения в малый чин, не совершалось таинства рукоположения; однако, от субдиаконов уже требовалось соблюдение целибата и ежедневное чтение часов, как и от диаконов с пресвитерами. Как правило, субдиаконат являлся переходной ступенью к диаконату и священству, постоянный субдиаконат был существенной редкостью. Церемония поставления в субдиаконат проводилась, как правило, епископом и заключалась во вручении кандидату евхаристической чаши, патены, сосудов с водой и вином, одеяний субдиакона и книги апостольских Посланий. Во время торжественных месс в обязанности субдиакона входило чтение Посланий, он держал Евангелие перед диаконом во время евангельского чтения, во время торжественных процессий нёс распятие. Облачением субдиакона служила туника, весьма схожая с диаконской далматикой. Субдиакон имел право носить манипул, однако не имел права надевать столу. При создании современного римского обряда субдиаконат был отменён апостольским посланием motu proprio «Ministeria quaedam» папы Павла VI от 15 августа 1972 года. Институт субдиаконата сохраняется в католических традиционалистических институтах, как находящихся в общении с Римским престолом, так и находящихся в состоянии разрыва.
- Le sous-diaconat, jusqu'aux définitions du concile Vatican II dans Lumen Gentium, était considéré comme le premier degré des ordres majeurs. Ce concile ayant défini que le sacrement de l'ordre ne compte que trois degrés (diaconat, presbytérat et épiscopat), le sous-diaconat est devenu le plus élevé des ordres mineurs. En 1972, par le motu proprio « Ministeria quaedam », le pape Paul VI a supprimé le sous-diaconat pour l'Église latine. Il existe encore dans les Églises orthodoxes et catholiques de rite oriental.
|
| rdfs:comment
|
- Subdeacon (or sub-deacon) is a title used in various branches of Christianity.
- ファイル:Holywater. jpg フィンランド正教会の生神女就寝大聖堂 (ヘルシンキ)における聖水式。主教が十字架を水の中に入れて十字を画いて水を成聖している。主教の前方左右（写真手前左右）にはディキリとトリキリを持つ副輔祭が立っている。ほか、司祭・輔祭が主教を囲んでいる。 副輔祭（ふくほさい）とは、正教会の聖堂内の至聖所において、主教・司祭の輔佐に当たる教役者である。教衆（きょうしゅう）・教役者には数えられるが、神品には数えられない。神品機密によってではなく、主教による祝福を経て任に就く。カトリック教会の副助祭に相当する。稀に「副補祭」との誤表記が見られるので注意が必要である。 正教会の聖職者のシステム・位階については神品 (正教会の聖職)を参照。 ギリシャ語：Template:Lang ロシア語：Template:Lang 英語：Subdeacon
- Subdiakon – jeden ze stopni święceń, niższy od diakonatu.
- Der Subdiakon ist die niedrigste Stufe der höheren Weihen, die seit dem 3. Jahrhundert in der katholischen Kirche vergeben wurde. Durch die Neuordnung der Weiheämter durch Papst Paul VI. im Jahr 1972 wurde der Subdiakonat für den römischen Ritus mit dem päpstlichen Motu proprio "Ministeria quaedam" gestrichen und seine liturgischen Funktionen in der Beauftragung ("Instituito" im lateinischen Originaltext) zum Lektor und der zum Akolythen weitergeführt.
- El hipodiáconoPlantilla:Citarequerida o subdiácono (del griego Ypo, bajo, Diakonos, servidor) era un clérigo ordenado para servir en el altar. Es un orden anterior al diaconado y posterior al lectorado. Sus orígenes se remontan a los primeros tiempos de los apóstoles cuando las distintas iglesias fueron creciendo y hubo necesidad de ordenar a más de siete diáconos.
- Alidiakoni, ipodiakoni tai hypodiakoni on ortodoksisen kirkon jumalanpalveluksissa piispan apulaisena toimiva mieshenkilö. Alidiakoni kuuluu lukijoiden ohella alempaan papistoon. Varsinaiseen papistoon kuuluvat diakoni, pappi ja piispa. Alidiakoneja eli subdiakoneja on ollut myös katolisessa kirkossa mutta siellä virka on nykyisin lakkautettu. Anglikaanisessa kirkossa anglokatolisissa seurakunnissa messussa subdiakonin tehtävä on usein edelleen epävirallisesti olemassa.
- Il suddiacono è un ministro di culto della Chiesa cattolica, delle Chiese ortodosse, delle Chiese orientali antiche e di alcune comunità della Chiesa anglicana. Nella Chiesa cattolica, in particolare, questo grado del sacramento dell'ordine è ormai desueto nella stragrande maggioranza delle diocesi e degli Ordini religiosi di rito latino.
- De Subdiaken is een mannelijke geestelijke die de wijding tot het subdiaconaat, een Hogere Wijding, in de Rooms-katholieke Kerk of de Oosters-orthodoxe Kerken, waar hij de titel hypodiaken heeft, ontvangen heeft. Het subdiaconaat staat onder de wijdingen tot diaken en priester, en wordt enkel door de bisschop toegediend. Het subdiaconaat komt in het protestants-christendom niet voor.
- Subdiakon er en tittel som blir brukt innen ulike deler av Kristendommen. Det er den høyeste av de mindre ordener i prestestanden i den østlige ortodokse kirke. Ordenen er høyere enn lektoren og lavere enn diakonen.
- Иподиа́кон — церковнослужитель в православной церкви, служащий главным образом при архиерее во время его священнодействий, нося перед ним в указанных случаях трикирий, дикирий и рипиды, подстилая орлец, омывает ему руки, подносит Чиновник архиерейского богослужения, облачает и совершает некоторые другие действия.
- Vigningen till subdiakon är en del av prästvigningens sakrament. Subdiakoner förekommer i såväl romersk-katolska kyrkan som de ortodoxa kyrkorna. Prästvigningens sakrament innehåller flera steg. Man talar om å ena sidan lägre vigningar, och å andra sidan högre vigningar. Enligt katolsk och ortodox teologi inrättades prästvigningen samtidigt med mässoffret, på skärtorsdagsaftonen. Prästvigda och diakoner finns omvittnade i Apostlagärningarna.
- Субдиа́кон — в Католической церкви, один из санов церковнослужителя, отменённый во второй половине XX века при введении современного римского обряда. В православии субдиакону соответствует иподиакон. Субдиаконат представлял собой промежуточную ступень между так называемыми малыми чинами и, с другой стороны, высшими степенями священства — диаконом, священником и епископом.
- Le sous-diaconat, jusqu'aux définitions du concile Vatican II dans Lumen Gentium, était considéré comme le premier degré des ordres majeurs. Ce concile ayant défini que le sacrement de l'ordre ne compte que trois degrés (diaconat, presbytérat et épiscopat), le sous-diaconat est devenu le plus élevé des ordres mineurs. En 1972, par le motu proprio « Ministeria quaedam », le pape Paul VI a supprimé le sous-diaconat pour l'Église latine.
|
