| dbpprop:abstract
|
- The Stone of Scone, also commonly known as the Stone of Destiny or the Coronation Stone is an oblong block of red sandstone, about 26 inches (660 mm) by 16 inches (410 mm) by 10.5 inches (270 mm) in size and weighing approximately 336 pounds (152 kg). The top bears chisel-marks. At each end of the stone is an iron ring, apparently intended to make transport easier. Historically, the artifact was kept at the now-ruined Scone Abbey in Scone, near Perth, Scotland. It was used for centuries in the coronation of the monarchs of Scotland, the monarchs of England, and, more recently, British monarchs. Other names by which it has sometimes been known include Jacob's Pillow Stone and the Tanist Stone, and in Scottish Gaelic, clach-na-cinneamhain, clach Sgàin, and Lia(th) Fàil
- Der Stein von Scone ist auch unter den Begriffen Coronation Stone (Krönungsstein), Stone of Destiny (Stein der Vorsehung/Bestimmung) oder gäl. Lia Fáil bekannt und spielt im britischen Krönungsritual eine Rolle. Es handelt sich um einen Block aus rotem Sandstein von etwa 66 cm x 41 cm x 27 cm Größe und einer Masse von ca. 152 kg.
- La Piedra del Destino, también conocida como Piedra de Scone o Piedra de la Coronación (en Gaélico escocés clach-na-cinneamhain, clach Sgàin o también Lia Fàil), es un bloque de piedra arenisca, históricamente conservada en la Abadía de Scone (hoy derruida y sustituida por el Palacio de Scone), que se empleaba en las ceremonias de coronación de los reyes escoceses durante la Edad Media. En el siglo XIII la Piedra fue capturada por el rey Eduardo I de Inglaterra y llevada a la Abadía de Westminster en Londres, para emplearla en la coronación de los reyes ingleses. En 1996, el Gobierno Británico decidió devolver la Piedra a Escocia, con la condición de que volviera a Londres para su uso en futuras coronaciones, por lo que ahora puede ser vista en el Castillo de Edimburgo, junto con las joyas de la corona escocesa.
- La pierre du destin, aussi connue comme la pierre de Scone, la pierre du couronnement, l'oreiller de Jacob et la pierre de Tanist, est un bloc de grès, utilisé dans les rituels de couronnement en Écosse.
- A scone-i kő, vagy a Végzet Köve, vagy a Koronázókő az a homokkő, amelyet évszázadokig felhasználtak a skót, majd az angol, majd a brit koronázási szertartásokban. Eredetileg a ma már romos scone-i apátságban őrizték, sokévszázados angliai távollét után 1996. november 30-án az edinburghi várban helyezték el. Skót nemzeti szimbólum, ahogy a magyaroké a Szent Korona. Ismerik más neveken is: Jákob Párnaköve, Jákob Oszlopköve, vagy Tanist kő. (A Végzet Köve néven a Lia Fáil követ is ismerik. ) A hagyomány szerint a követ eredetileg a bibliai Jákob használta párnának. Az egyik legenda szerint a gaelek ősi Dál Riata királyságának koronázóköve volt ír földön, amit a skóciai Caledonia leigázásakor magukkal vittek. Egy másik legenda szerint Szent Columba utazóoltárja volt skóciai missziója idején. A skót uralkodókat már I. Kennethtől kezdve a kövön ülve koronázták meg. Ebben az időben a kő Scone-ban volt. Fájl:Coronation Chair and Stone of Scone. Anonymous Engraver. Published in A History of England (1855). jpg A Scone-i kő a koronázószékben a Westminster Apátságban, 1855. A követ I. Edward angol király 1296-ban hadizsákmányként elvitte és a Westminster-apátságban helyezte el. Itt a koronázási trón (Coronation Chair) vagy Szent Edward széke néven ismert öreg faszék ülőrésze alá illesztették vaspántokkal – ezen a széken koronázták meg az angol királyokat, s ezzel szimbolizálták, hogy ők egyben Skócia királyai is. Van olyan hagyomány, amely szerint nem is az igazi követ vitték el, mert azt a scone-i palota szerzetesei úgy elrejtették, hogy máig sem találják . (Bár időnként visszatér a szóbeszéd, hogy a templomos lovagok birtokába került. ) 1328-ban a northamptoni szerződés alapján vissza kellett volna szolgáltatni a követ a skótoknak, valójában azonban erre csak több mint hat évszázaddal később, 1996-ban került sor hivatalosan . (1950-ben skót diákok visszalopták a követ – közben véletlenül két darabra törték – és 1951. április 11-én az arbroathi apátság oltárán helyezték el, de amikor a rendőrség rájött, hol van, visszavitték Westminsterbe. ) Lásd még: Híres kövek listája
- Scone [sku:n] è un villaggio della Scozia centrale, a nord-est di Perth. La parte antica di Scone, Old Scone, è celebre perché ospita una pietra a forma di grossolano parallelepipedo, detta Pietra di Scone o Pietra del Destino (Stone of Scone o Stone of Destiny). La fantasiosa leggenda la proclamava la pietra sulla quale Giacobbe aveva ricevuto una visione, e che la frattura che presenta fosse derivata dal colpo infertole da Mosè per renderla capace di portare acqua. Su questa pietra furono incoronati i re scozzesi da Kenneth I di Scozia a Carlo II. La pietra fu trasportata a Londra da Edoardo I nel 1296 e posta sotto il trono delle incoronazioni (coronation chair) nell'Abbazia di Westminster. La pietra fu restituita a Scone nel 1996. Ora è custodita al castello di Edimburgo.
- ファイル:Coronation Chair and Stone of Scone. Anonymous Engraver. Published in A History of England (1855). jpg ウェストミンスター寺院に置かれたスクーンの石 スクーンの石 (Stone of Scone)。代々のスコットランド王が、この石の上で戴冠式をあげた。運命の石 (Stone of Destiny) とも呼ばれる。聖地パレスチナにあって聖ヤコブが頭に乗せたという伝承がある。 運命の石は、500年ごろ、スコット人ファーガス・モー・マク・エルクによってアイルランドから持ち込まれた。ファーガスはキンタイア半島付近に上陸し、ダルリアダ王国を建国。ファーガス2世となった。 846年にケネス1世がオールバ王国の王を兼ねるようになると、運命の石もダルリアダ王国の首都ダンスタフニッジより新首都スクーンに移された。これより、スクーンの石と呼ばれるようになる。 スクーンの石は、1296年にエドワード1世によってイングランドに奪い去られ、木製の戴冠いすにはめ込まれウェストミンスター寺院に置かれることになった。その後、代々のイングランド王の戴冠式に用いられた。 スクーンの石がイングランドに奪われたことは、スコットランドの人々にとってはイングランドへの敵対意識を高めることになった。 1996年、トニー・ブレア政権によりスクーンの石は700年ぶりにスコットランドに返還された。現在は、エディンバラ城に保管されている。
- De Stone of Scone, ook wel de Stone of Destiny (Steen van het Lot) genoemd, is de steen waarop van de negende tot en met veertiende eeuw alle Schotse koningen werden gekroond. De laatste koning die hierop gekroond werd, was John Balliol in 1292. De steen bevindt zich tegenwoordig samen met de Schotse regalia in Edinburgh Castle.
- Stone of Scone, også kjent som Stone of Destiny («Skjebnesteinen»), Coronation Stone («Kroningssteinen»), Jacob's Pillow Stone, Jakob's Pillar Stone og Tanist Stone er en sandsteinsblokk som tradisjonelt ble oppbevart i det nå ødelagte Scone Abbey nær Perth i Skottland. Ifølge legenden er den steinen Jakob i 1. Mosebok bruker som hodepute. Kongene av Dalriada skal ha brukt den som kroningsstein da de levde i Irland, og tok den med seg da de invaderte Caledonia. En annen teori er at den var et alter som ble brukt av Kolumba av Iona under hans misjonsreiser. Det som er sikkert er at siden Kenneth I av Skottlands tid, på midten av 800-tallet, satt skotske monarker på den under sin kroning.
- Kamień ze Scone - - kamień koronacyjny królów Szkocji, po roku 1296, królów Anglii i Wielkiej Brytanii zwany był też "mówiącym" lub "proroczym" kamieniem, jako że miał on wskazywać kolejnego władcę. Kilka mil w górę od rzeki Perth znajduje się historyczne opactwo Scone, w którym zwyczajowo koronowano królów szkockich. To dawniej święte miejsce, jest dziś zupełnie zapomniane i porośnięte trawą i drzewami. To właśnie w Scone przechowywany był Kamień Koronacyjny, czyli Kamień Przeznaczenia, i jak opisuje to któryś ze starych kronikarzy, nie było króla Szkocji, który by pierwej, w czasie koronacji, nie usiadł na tym kamieniu, w Scone, którą pierwsi władcy wyznaczyli na stolicę Alby. Kamień Przeznaczenia to podłużny blok czerwonego spągowca, długi na mniej więcej 65 cm, o szerokości 40 cm i grubości ok. 25 cm. Na górnej powierzchni kamienia widać ślady obróbki dłutem. Ustna tradycja i legenda mówi, że ponoć kamień ten służył Jakubowi jako poduszka w Betel, gdzie Jakub doznał objawienia. Kamień został jakoby następnie przywieziony z Syrii do Egiptu przez Gatelusa, który uciekając przed zarazą pożeglował, za radą Mojżesza, Nilem i morzem do Hiszpanii. Stąd kamień dotarł w jakiś sposób do Szkocji i od momentu wstąpienia na tron Kennetha I podczas ceremonii koronacyjnej sadzano na nim każdego kolejnego władcę tego kraju. Lia Fáil pozostawał w opactwie Scone do 1296 roku, kiedy to Edward I Długonogi zabrał go do londyńskiego Westminsteru. Od tego czasu kamień ten (symbolicznie) leżał pod tronem królewskim, w trakcie uroczystości koronacyjnych wszystkich królów Anglii i - od XVIII wieku - Wielkiej Brytanii. Pod naciskiem szkockich nacjonalistów Anglicy w 1996 roku zgodzili się oddać Kamień Przeznaczenia - w listopadzie tegoż roku powrócił do Szkocji i został umieszczony w Zamku Edynburskim. Szkoci zgodzili się jednak wypożyczyć go na ceremonię koronacji następnego wspólnego władcy Anglii, Szkocji, Walii i Irlandii Północnej. Choć badania naukowenie przyniosły legendzie potwierdzenia, pozostaje faktem, że Kamień ze Scone nie stracił nic ze swej symbolicznej wymowy nawet po 700 latach "niewoli" w katedrze westminsterskiej.
- Скунский камень (англ. Stone of Scone) — священная реликвия Шотландии, представляющая собой большой блок песчаника весом 152 кг. Первоначально камень хранился в аббатстве Скуна в Шотландии. На протяжении веков на камне короновались шотландские и английские монархи, а также, вероятно, короли Дал Риады. Другие названия камня — Камень Судьбы, Подушка Якова, Коронационный камень.
- Sconestenen, även känd som Ödesstenen eller Kröningsstenen (det förra namnet refererar dock ibland till Lia Fáil), på engelska Stone of Scone, är ett sandstensblock som förvarades i det nu förfallna klostret i Scone, nära Perth, Skottland. Den är även känd som Jakobs kuddsten, Jakobs pelarsten och som Taniststenen.
- 斯昆石（Stone of Scone），通称“命运石”或“加冕石”，乃苏格兰历代国王加冕时使用的一块砂岩。斯昆石色淡黄，呈长方形，长26英寸，宽16英寸，高11英寸，重336磅。据凯尔特人传说，雅各看见天使时（圣经旧约创世记二十八10~22），正是头枕此石，因此又名“雅各的枕头”、“雅格的支柱”或者“酋长石”。该石曾被保存在现已废弃的珀斯郡的斯昆修道院中，因而得名。
|
| rdfs:comment
|
- The Stone of Scone, also commonly known as the Stone of Destiny or the Coronation Stone is an oblong block of red sandstone, about 26 inches (660 mm) by 16 inches (410 mm) by 10.5 inches (270 mm) in size and weighing approximately 336 pounds (152 kg). The top bears chisel-marks. At each end of the stone is an iron ring, apparently intended to make transport easier. Historically, the artifact was kept at the now-ruined Scone Abbey in Scone, near Perth, Scotland.
- Der Stein von Scone ist auch unter den Begriffen Coronation Stone (Krönungsstein), Stone of Destiny (Stein der Vorsehung/Bestimmung) oder gäl. Lia Fáil bekannt und spielt im britischen Krönungsritual eine Rolle. Es handelt sich um einen Block aus rotem Sandstein von etwa 66 cm x 41 cm x 27 cm Größe und einer Masse von ca. 152 kg.
- La Piedra del Destino, también conocida como Piedra de Scone o Piedra de la Coronación (en Gaélico escocés clach-na-cinneamhain, clach Sgàin o también Lia Fàil), es un bloque de piedra arenisca, históricamente conservada en la Abadía de Scone (hoy derruida y sustituida por el Palacio de Scone), que se empleaba en las ceremonias de coronación de los reyes escoceses durante la Edad Media.
- La pierre du destin, aussi connue comme la pierre de Scone, la pierre du couronnement, l'oreiller de Jacob et la pierre de Tanist, est un bloc de grès, utilisé dans les rituels de couronnement en Écosse.
- A scone-i kő, vagy a Végzet Köve, vagy a Koronázókő az a homokkő, amelyet évszázadokig felhasználtak a skót, majd az angol, majd a brit koronázási szertartásokban. Eredetileg a ma már romos scone-i apátságban őrizték, sokévszázados angliai távollét után 1996. november 30-án az edinburghi várban helyezték el. Skót nemzeti szimbólum, ahogy a magyaroké a Szent Korona. Ismerik más neveken is: Jákob Párnaköve, Jákob Oszlopköve, vagy Tanist kő.
- Scone [sku:n] è un villaggio della Scozia centrale, a nord-est di Perth. La parte antica di Scone, Old Scone, è celebre perché ospita una pietra a forma di grossolano parallelepipedo, detta Pietra di Scone o Pietra del Destino (Stone of Scone o Stone of Destiny). La fantasiosa leggenda la proclamava la pietra sulla quale Giacobbe aveva ricevuto una visione, e che la frattura che presenta fosse derivata dal colpo infertole da Mosè per renderla capace di portare acqua.
- ファイル:Coronation Chair and Stone of Scone. Anonymous Engraver. Published in A History of England (1855).
- De Stone of Scone, ook wel de Stone of Destiny (Steen van het Lot) genoemd, is de steen waarop van de negende tot en met veertiende eeuw alle Schotse koningen werden gekroond. De laatste koning die hierop gekroond werd, was John Balliol in 1292. De steen bevindt zich tegenwoordig samen met de Schotse regalia in Edinburgh Castle.
- Stone of Scone, også kjent som Stone of Destiny («Skjebnesteinen»), Coronation Stone («Kroningssteinen»), Jacob's Pillow Stone, Jakob's Pillar Stone og Tanist Stone er en sandsteinsblokk som tradisjonelt ble oppbevart i det nå ødelagte Scone Abbey nær Perth i Skottland. Ifølge legenden er den steinen Jakob i 1. Mosebok bruker som hodepute. Kongene av Dalriada skal ha brukt den som kroningsstein da de levde i Irland, og tok den med seg da de invaderte Caledonia.
- Kamień ze Scone - - kamień koronacyjny królów Szkocji, po roku 1296, królów Anglii i Wielkiej Brytanii zwany był też "mówiącym" lub "proroczym" kamieniem, jako że miał on wskazywać kolejnego władcę. Kilka mil w górę od rzeki Perth znajduje się historyczne opactwo Scone, w którym zwyczajowo koronowano królów szkockich. To dawniej święte miejsce, jest dziś zupełnie zapomniane i porośnięte trawą i drzewami.
- Скунский камень (англ. Stone of Scone) — священная реликвия Шотландии, представляющая собой большой блок песчаника весом 152 кг. Первоначально камень хранился в аббатстве Скуна в Шотландии.
- Sconestenen, även känd som Ödesstenen eller Kröningsstenen (det förra namnet refererar dock ibland till Lia Fáil), på engelska Stone of Scone, är ett sandstensblock som förvarades i det nu förfallna klostret i Scone, nära Perth, Skottland. Den är även känd som Jakobs kuddsten, Jakobs pelarsten och som Taniststenen.
- 斯昆石（Stone of Scone），通称“命运石”或“加冕石”，乃苏格兰历代国王加冕时使用的一块砂岩。斯昆石色淡黄，呈长方形，长26英寸，宽16英寸，高11英寸，重336磅。据凯尔特人传说，雅各看见天使时（圣经旧约创世记二十八10~22），正是头枕此石，因此又名“雅各的枕头”、“雅格的支柱”或者“酋长石”。该石曾被保存在现已废弃的珀斯郡的斯昆修道院中，因而得名。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
