| dbpprop:abstract
|
- A still life (plural still lifes) is a work of art depicting mostly inanimate subject matter, typically commonplace objects which may be either natural (food, flowers, plants, rocks, or shells) or man-made (drinking glasses, books, vases, jewelry, coins, pipes, and so on) in an artificial setting. With origins in ancient times and most popular in Western art since the 17th century, still life paintings give the artist more leeway in the arrangement of design elements within a composition than do paintings of other types of subjects such as landscape or portraiture. Still life paintings, particularly before 1700, often contained religious and allegorical symbolism relating to the objects depicted. Some modern still life breaks the two-dimensional barrier and employs three-dimensional mixed media, and uses found objects, photography, computer graphics, as well as video and sound.
- Als Stillleben bezeichnet man in der Geschichte der europäischen Kunsttradition die als Arrangement eigenständige Darstellung von in der Regel kleineren Gegenständen, deren Auswahl und Gruppierung nach inhaltlichen und ästhetischen Aspekten erfolgte. Zur eigenständigen Gattung der Malerei wurden diese Darstellungen im Barock.
- La natura morta és un gènere pictòric que engloba les representacions d'objectes sense vida en un espai determinat, com animals de caça, fruites, flors, estris de cuina, de taula o de la llar, antiguitats, etc.
- Zátiší je umělecké dílo, které vkusně zobrazuje neživé předměty, obvykle běžné, které mohou být přírodního původu (ovoce, zelenina, rostliny nebo přírodniny) nebo vyrobné člověkem (sklenice, dýmky, atd. ) v umělém prostředí.
- Un bodegón, también conocido como naturaleza muerta, es una obra de arte que representa objetos inanimados, generalmente objetos cotidianos que pueden ser naturales (animales de caza, frutas, flores, comida, plantas, rocas o conchas) o hechos por el hombre (utensilios de cocina, de mesa o de casa, antigüedades, libros, joyas, monedas, pipas, etc. ) en un espacio artificial determinado. Esta rama de la pintura se sirve de un exquisito arreglo, encanto colorístico y de una iluminación fina para producir un efecto de serenidad, bienestar y armonía. Con orígenes en la antigüedad y muy popular en el arte occidental desde el siglo XVII, el bodegón dan al artista más libertad de acción en la colocación de elementos de diseño dentro de una composición que otros géneros pictóricos como el paisaje o los retratos. Los bodegones, particularmente antes de 1700, a menudo contenían un simbolismo religioso y alegórico en relación con los objetos que representaban. Algunos bodegones modernos rompen la barrera bidimensional y emplean técnicas mixtas tridimensionales, y usan objetos encontrados, fotografía, gráficas generadas por ordenador, así como sonido y vídeo.
- Asetelma on elottomista luontokappaleista tai esineistä koottu sommitelma tai tällaista aihetta esittävä maalaus, piirustus tai valokuva. Asetelma voidaan koostaa esimerkiksi kulhollisesta hedelmiä, riistaeläimistä tai talousesineistä. Asetelmamaalauksen taiteenlaji liittyy perinteiseen pohjoiseurooppalaiseen taiteeseen, esimerkiksi saksalaiseen, hollantilaiseen tai englantilaiseen taiteeseen. Vaikka asetelmia maalattiin jo antiikin Roomassa ja renessanssin aikana, ne olivat yleensä maalauksen sivussa tai vain osa sitä ja korostivat ihmisen toimintaa, kuten hedelmäasetelma Caravaggion maalauksessa Baccus. Asetelma on esitys arjen läheisistä esineistä. Se oli suosittu 1600-luvun Hollannissa kahdesta syystä: maan taide ei ollut vahvan kirkollisen vallan suojeluksessa ja nouseva luokka porvaristo arvosti maalaustaidetta sekä kauneudellisena kohteena että kaupankäynnin välineenä. Asetelmissa käytetään usein trompe l'oeil tekniikkaa, jossa viitataan osoittelevasti voimakkaan kuvasyvyyden todellisuusvaikutelmaan. Esimerkiksi Ambrosius Bosschaert vanhemman asetelmat ovat usein trompe l'oeil -maalauksia. Asetelmaa pidetään myös erinomaisena maalauksen tai piirtämisen harjoitus- ja opiskeluaiheena.
- L'expression nature morte désigne un sujet constitué d'objets inanimés (fruits, fleurs, vases, etc. ) ou d'animaux morts, puis, par métonymie, une œuvre représentant une nature morte. Le terme n'apparaît qu'à la fin du XVII siècle. Jusque-là, seul cose naturali (choses naturelles) avait été utilisé par Vasari pour désigner les motifs peints de Giovanni da Udine. Ensuite en Flandre vers 1650, apparaît le terme stilleven pour des « pièces de fruits, fleurs, poissons » ou « pièces de repas servis », ensuite adopté par les Allemands (Stilleben) et par les Anglais (still-life) qui se traduirait par « vie silencieuse ou vie immobile ». En Espagne, l'expression pour parler des natures mortes est bodegones. L’expression « nature morte » apparaît au XVIII siècle. Diderot, dans ses Salons, parle de « natures inanimées ». Charles Sterling, spécialiste de la nature morte, propose quant à lui la définition suivante de la nature morte :
- Csendélet, mint festészeti műfaj virágok, gyümölcsök, ételféleségek, szövetek, használati eszközök, hangszerek stb. festői csoportosítása. Legismertebbek a virágcsendéletek.
- La natura morta è un tipo di rappresentazione pittorica che consiste nel ritrarre oggetti inanimati. Solitamente gli oggetti ritratti sono frutta e fiori, ma anche oggetti di vario tipo, come strumenti musicali.
- 静物画（せいぶつが）は、西洋画のジャンルの一つで、静止した自然物（花、頭蓋骨、狩りの獲物、貝殻、野菜、果物、台所の魚など）や人工物 （ガラス盃、陶磁器、パン、料理、楽器、パイプ、本など）を対象とする。 細分すると、コレクション画、花束、ヴァニタス、朝食画・晩餐画、台所画などのカテゴリーがある。 ヴァニタス（はかなさ）の絵画というのは、瓶の中にいけてある花たち、燃えているロウソク、漂うシャボン玉、懐中時計や頭蓋骨、伝道の書の一部（「空の空なるかな。。」で始まる）、朽ちていく本などを描き、この世の無常さを表すものである。このような寓意的な要素を含んだ静物画は、17世紀までには多く、静物画と宗教画・寓意画の両面をもつ。朝食画・晩餐画は、豪華な料理や食器がセットされたテーブルを描くもので人物は描かない。台所画は台所のテーブルに魚介、鳥、野菜、果物、食器などがのっている情景を描く。コレクション画は、高価で貴重な器物のコレクションを並べた情景を描写する。
- Een stilleven is een artistieke compositie (schilderij, tekening, foto) van voorwerpen. In een stilleven komen meestal geen levende wezens voor. Met het schilderen van een stilleven kan een schilder zich concentreren op de compositie en op het gebruik van kleur en toonwaarde. Een stilleven is dus een studiewerk. De stillevens uit de Vlaams-Nederlandse schilderkunst uit de 17e eeuw zijn vooral beroemd om de stofuitdrukking, de weergave van het oppervlak van een voorwerp. In één stilleven laat de schilder zijn vaardigheid zien om tegelijkertijd bijvoorbeeld het karakter van een satijnen kleed, een droog brood, een mat ei, bedauwde druiven, een hard glanzend glas en een parelmoeren schelp weer te geven. Vaak gebruikten schilders hun geliefde objecten telkens opnieuw. Vooral in de Gouden Eeuw beleefde de productie van stillevens in Nederland en Vlaanderen een hoogtepunt. Soms werd op een schilderij met een portret tevens een stilleven geschilderd, vaak door een andere, daarin gespecialiseerde, schilder. Tot de vermaardste Nederlandse schilders uit de 17e eeuw behoren: Ferdinand Bol, Albert Cuyp, Gerrit Dou, Carel Fabritius, Govert Flinck, Jan van Goyen, Frans Hals, Pieter de Hooch, Pieter Pieterszoon Lastman, Jan Lievens, Nicolaes Maes, Adriaen van Ostade, Clara Peeters, Paulus Potter, Rembrandt Harmenszoon van Rijn, Pieter Jansz. Saenredam, Jan Steen, Johannes Vermeer Het stilleven is echter van alle tijden. De Romeinen schilderden al stillevens op muren, die in Pompeii bijvoorbeeld nog bewaard zijn gebleven. In de huidige periode (2007) kent het stilleven een revival, waarmee vooral superrealistisch wordt gewerkt, zie bijvoorbeeld Helmantel. Vaak grijpen schilders terug op vroegere stijlen of men ontwikkelt een hedendaagste stijl. Het werk van Marjolein Bastin kan ook als stilleven worden gezien, aangezien zij vooral planten en vruchten uitbeeldt, soms met een paar insecten erbij. Meesters van het bloemstilleven zijn Roelant Savery, Ambrosius Bosschaert, Balthasar van der Ast, Jan Davidsz. de Heem. Grote meesters zijn verder Willem Claeszoon Heda, Pieter Claesz, Hondecoeter en Paul Cézanne.
- Stilleben er et kunstverk som gjengir objekter i ro, ofte som oppstillinger av hverdagslige gjenstander som enten er fra naturen(blomster, frukt o. lign) eller menneskelaget: vaser, glass, mat osv. Genren er i slekt med dekorasjonsmaleriet og har vært dyrket siden oldtiden. Det er vanlig å skille mellom stilleben og eksempelvis portretter, landskaper, historiemaleri eller religiøse motiver. De gamle egyptiske gravmaleriene av mat og bruksgjenstander kan ha hatt sammenheng med den dødes behov i neste eksistens, mens veggmotiver på fresker fra Pompeii klart er dekorative. I det gamle Hellas finnes en legende om Zeuxis og Parrhasius som forteller om at man på den tid satte pris på kunstnerisk dyktighet. Stilleben som teknisk ferdighet ble tatt vare på gjennom middelalderen og den tidlige renessansen ved at kunstnerne la mye arbeide i plassering og utforming av slike detaljer, selv om motivene var religiøse eller andre. Spesielt gjorde denne tendensen seg gjeldende nordover i Europa. I Nederland ble uttrykket Stilleven brukt første gang i 1650. Senere kunstnere utviklet stilen til nær fullkommenhet når det gjalt å være naturtro. Her kan bare nevnes noen få, som Jan van Huysum (blomster), Jan van Eyck (religiøs ikonografi), Abraham van Beyeren (fisk) og i Frankrike: Jean-Baptiste Oudry og fra 1800-tallet Jean-Baptiste Chardin som regnes for en av de beste. Dette hadde sammenheng med at den reformerte kirken i Nederland var mot den ellers vanlige religiøse kunsten, mens bedrestilte borgere ville ha noe på veggene sine. Spesielt populære motiver var oppstillinger med overdådige bankettkuverter med fint servise og bestikk, dekket med lekre retter - og gjerne med symboler på død og elendighet som et kranium, et timeglass eller et nesten nedbrent lys kunne gi en påminnelse om forgjengelighet - og gi et alibi i forhold til religiøse krav. Ser man nærmere på bildene, ser man ofte at frukten er mere enn moden, og der er både mark og fluer tilstede. Bildene ble fort populære i Flandern, Spania, Frankrike og etterhvert også Italia. Den franske adelen ville heller ha bilder uten innebygd moral. Rokokkotiden førte med seg at stilen også fikk en avlegger i trompe l'oeil. Kunstakademiene som vokste fram, ga formell skolering i malekunst. Der lærte man om genrenes rangordning (hierarki) og la vekt på at det var temaets tyngde som ga kunsten verdi. Stilleben var i bunnen av denne verdiskalaen, mens historiske og religiøse motiver var øverst. Først da akademikunsten selv var blitt historie, kom stillebenet til verdighet igjen. Både impresjonister og postimpresjonister var mere opptatt av billedflaten og det som skulle være på den, enn av hva som var modell til den. Henri Fantin-Latour er kjent nesten bare for sine stilleben. van Gogh s Solsikker er gode eksempler på stilleben, mens Paul Cézannes geometriske behandling av billedflaten pekte mot nye tolkninger av hva stilleben kunne være. Videreføringen fra Cézanne finnes i arbeidene til de fleste store kunstnerne omkring 1900 - 1920. Både Picasso, Georges Braque og Juan Gris malte stilleben, ofte med musikkinstrumenter. En videreføring kalles Syntetisk kubisme og dreide seg om collage. I USA var kunstnere fri fra akademiske restriksjoner og det ble malt og solgt mange stillebener fra midten av 1700-tallet og utover. Tradisjonen var spesielt sterk i Philadelphia, hvor den holdt seg til utover begynnelsen av 1900-tallet. Kombinasjon av amerikansk realisme og kubisme ga arbeider på tidlig 1900-tall fra kunstnere som Georgia O'Keeffe, Stuart Davis og Marsden Hartley, foruten fotografiske verker av Edward Weston. Norske kunstnere begynte å dyrke stillebenet fra 1900-tallet av. (Dekorasjonsmaleri og rosemaling synes å ha dekket eventuelle behov før det). Av norske utøvere kan nevnes: Frants Bøe, Wilhelm Peters, Oluf Wold-Thorne og Alexander Schultz. Mange av dagens grafikere og malere har stilleben som en del av sitt repertoar.
- Martwa natura — gatunek malarski obejmujący kompozycje, zwykle malarskie lub rysunkowe, składające się ze stosunkowo niewielkich, nieruchomych, najczęściej nieożywionych przedmiotów, dobranych ze względów kompozycyjno-estetycznych lub symbolicznych. Pospolitymi elementami martwych natur są owoce, kwiaty, książki, naczynia, broń, przyrządy myśliwskie, przybory kuchenne, przybory do palenia tytoniu, świece, karty i inne gry, instrumenty muzyczne, itp. Częstym i niejednokrotnie głównym motywem są też najróżniejsze produkty spożywcze, jak owoce, ryby, pieczywo, jaja, itp. , czasem układane w kompozycję mającą sugerować gotowy posiłek, np. śniadanie. W martwych naturach pojawiają się też niewielkie żywe zwierzęta jak owady czy skorupiaki. Jeżeli w martwej naturze pojawia się większe zwierzę, lub – sporadycznie – nawet postać ludzka, to nigdy jako główny temat. Częstym i ważnym ze względów symbolicznych motywem bywa ludzka czaszka — związana z częstym w dziełach tego gatunku zawartą myślą o przemijaniu i marności życia i dóbr doczesnych. W obrębie martwej natury mogą pojawiać się też dzieła sztuk przedstawiających, jak rzeźby i obrazy, na których z kolei ukazane są postacie ludzkie.
- Natureza-morta é um gênero de pintura em que se representa seres inanimados, como frutas, flores, livros, taças de vidro, garrafas, jarras de metal, porcelanas, dentre outros objetos. O termo natureza-morta se refere à arte de pintar, desenhar, fotografar composições deste gênero. Na arte contemporânea é frequente utilizar ainda outros suportes como a escultura, instalação ou video-arte destas representações de objetos inanimados, como referências à história da arte.
- Файл:Willem Kalf 002. jpg Виллем Кальф. Натюрморт с китайской супницей. 1660. Картинная галерея. Берлин Файл:Francisco de Zurbarán 063. jpg Франсиско де Сурбаран. Натюрморт с лимонами, апельсинами и розой. 1633. Фонд Саймона Нортона. Лос-Анджелес Файл:Henri Fantin-Latour 003. jpg Анри Фантен-Латур. Натюрморт с цветами и фруктами. 1865. Музей Орсе. Париж Натюрморт (фр. nature morte — «мёртвая природа») — изображение неодушевлённых предметов в изобразительном искусстве, в отличие от портретной, жанровой, исторической и пейзажной тематики. Исходную точку раннего натюрморта можно найти в XV—XVI веках, когда он рассматривался как часть исторической или жанровой композиции. Долгое время натюрморт сохранял связь с религиозной картиной, обрамляя цветочными гирляндами фигуры Богоматери и Христа, а также часто располагаясь на оборотной стороне алтарного образа (как в «Триптихе семейства Брак» Рогира ван дер Вейдена). Также в XVI веке была распространена традиция создания портретов с изображением черепа, например, портрет Жана Каронделя работы Яна Госсарта. Ранние натюрморты часто выполняли утилитарную функцию, например, в качестве украшения створок шкафа или для маскировки стенной ниши. Натюрморт окончательно оформляется в качестве самостоятельного жанра живописи в творчестве голландских и фламандских художников XVII в. Предметы в натюрмортной живописи этого периода часто содержат скрытую аллегорию — либо быстротечности всего земного и неизбежности смерти, либо — в более широком смысле Страстей Христовых и Воскресения. Это значение передаётся посредством использования предметов — в большинстве случаев знакомых и встречающихся в каждодневной жизни, которые наделяются дополнительным символическим значением.
- Stilleben, med betoning på andra stavelsen, (tyska Stilleben, troligen av nederländska stilleven, av stil 'stilla' och leven 'liv'), även kallat nature morte, är en motivkategori inom måleriet som bara innehåller föremål. Ofta gäller det sådant som hör till hemmet – bordsserviser, blommor, böcker – men ibland dödskallar, dött villebråd etc. sedda på nära håll. Stilleben var redan tidigt betydelsefullt i orientalisk konst, och man försökte sig även på motivet i grekiska och romerska mosaiker. Det var dock först på 1500-talet som stilleben framträdde som ett självständigt motiv i västerländsk konst. Stillebenmåleri utövades av till exempel Caravaggio i ungbarockens måleri i Rom samt upplevde en blomstringstid i 1600-talets Flandern. Ett stilleben har ofta ett symboliskt och alluderande innehåll. I Frankrike var Chardin den mest framstående utövaren. Sedan 1700-talet har stillebenmåleriet varit mycket populärt och fick ett ytterligare uppsving genom upptäckten av det japanska träsnittet på 1800-talet. Hos Cézanne och andra har stilleben varit ett steg på vägen mot en icke föreställande konst.
- Natürmort, konusu cansız varlıklar (ölü hayvanlar) veya nesneler (meyveler, çiçekler, vazolar, vb. ) olan resimlere verilen isimdir. Fransızca: Nature morte, "ölü doğa" anlamına gelen tanımlamadan Türkçe'ye geçmiştir. Bu terim sanat alanında 17. yüzyılın sonlarına doğru kullanılmaya başlanmıştır. Manzara ve portre resimlerinin dışında, çeşitli nesnelerin bir araya getirilerek bir kompozisyon oluşturmasıyla ortaya çıkan resim türüdür. Natürmort,Avrupa Seferleri sırasında Osmanlı'ya geçmiştir. Modern sanatta buyuk yer tutar [1] 1560’lardan sonra Hollanda resim atölyelerinde görülen tür stilleven adını alır. Bu sözcük Fransa'da nature morte-ölmüş doğa-, İngilizce’de still-life, Almanca’da stilleben, İtalyanca’da natura morta olarak nitelendirilir. Bu tür, akademi yanlısı ve barok üslup karşıtı çevrelerde yaygınlık kazanır. Natürmortta; canlı varlıklar dışında kalan nesnelerle, çevremizdeki hareketsiz doğa öğeleri, özellikle çiçekler, meyveler ve küçük hayvanlar konu olarak seçilir. Nesneler pratik kullanımları dışında simgesel bağlantılar açısından da önemlidir. Ölüdoğa öğeleri 17. yüzyıla kadar resmin konusuna ve ayrıntıya destek olarak tasvir edilir. İlk kez 17. yüzyılda ana konu olur. Ancak bu türün ilk örneklerine eski Mısır mezarlarında ve Antik Yunan duvar resimlerinde, mozaiklerde, toprak vazoları ve tabakları üzerinde de rastlanır. M. Ö. 1422-1411 yıllarında Mısır’da Menna’nın mezarının duvarlarında meyve, balık, tavuk ve testi tasvirleri bulunur. Bu resimler ölüye sunulan yiyecekleri gösterir. Antik Yunan’dan günümüze örnek ulaşmamıştır ama Pliny ‘Doğa Tarihi’ adlı kitabında Xenion denilen bu resimlerin yapıldığını ve en önemli ustanın Peiraikos olduğunu (M. Ö. III. yy. ) belirtmiştir. Natürmort resimler Roma döneminde de Herculanium ve Pompei'de küçük taşınabilir eşyalar üzerine, duvarlara fresk ve mozaik olarak uygulanır. Ekmek dilimleri, yumurta, sebze, meyve, deniz ürünleri gibi yiyeceklerle birlikte pişmiş toprak, cam ve metal kaplar içinde su, zeytinyağı ve şarap ile masada düzenlenmiş çiçek ve meyvelerin resimlendiği Roma natürmortları gerçekçi ve dekoratif özellikler gösterir. Natürmort 14. ve 15. yüzyıllarda yeniden yapılmış olsa da 16. ve 17. yüzyıllarda Hollanda, Fransa, Belçika, İtalya ve İspanya’da yaygınlaşır. Hollandalı ve Belçikalı sanatçılar yaşamın sevecen ve yumuşak yanlarını yorumladılar. Ressamların gerçekçiliğe ve doğallığa yönelmeleri çevrelerindeki nesnelerle yakınlık içinde olmalarını sağlar. Bu yakınlık onlara zamanlarının çoğunun geçtiği evlerinde her gün kullandıkları şeyleri inceleme yeteneği kazandırır. Gözleme dayanarak nesnelerin görünümlerinden etkilenip yaşamın özüne yaklaşmaya çalışan ressamlardan Jan van Huysum, Cloa Peters, Ambrosius Boschaert, Dieter Claesz, Jan Davids de Heem, Frans Synders’ın isimleri sayılabilir. Huysum’un natürmortlarında meyveler ve çiçekler son derece canlı ve gerçekçidir. Ayrıntılar özenle resmedilmiştir. Şeffaflık ve ışık etkileyicidir. Çiçek resmi yapan kuzey sanatçıları: Jan Pieter Verdussen, Francois Van Dael, Rachel Ruysch, Jan Sadeler ve Relant Savey’dir. İtalyan ressam Caravaggio’nun ölüdoğalarında öğeler basit bir geometrik düzendedir ancak özenle yapıldıkları fark edilir: Yan yana sıralanmış sepet ya da tabak içinde meyveler, fincan, birkaç bakır eşya. Kendine özgü gerçekçilik ve gölge ışık arasındaki sert karşıtlık belirgindir. Caravaggio’nun Meyve Sepeti adlı resmi İtalya’da ilk gerçek natürmort olarak kabul edilir. İtalya’da onun tarzında natürmortlar yapan Luca Forte, Salini ve P.P. Bonzi gibi ressamlar vardır. Bir başka İtalyan ressam Paolo Porpora(1617-1670) çiçek motifleri, değişik sebzeler, meyveler ve küçük hayvanlar resmeder. Hareketli, şeffaf ve ışıklı figürlerin görünümleri büyüleyicidir. İspanyol sanatçılardan Juan Sanchez Cotan’ın (1560-1627) natürmortlarındaki nesneler süsleyici öğe olmanın ötesindedir. İtinayla düzenlenmiş objelere sahip yalın resimlerdir. Kuzey Avrupa ölüdoğalarında çoğunlukla bir masa üzerinde yiyecekler ve yemek takımları gibi dekoratif öğeler resimlenirken Cotan sebzeleri yemek bağlamından çıkarır. Francisco Zurbaran’ın (1598-1664) kompozisyonlarındaki figürler ayrıntılar içinde kaybolmaz ve gözü yormayan bir sadelik içindedirler. Limonlar, Portakallar ve Gül'de bu özellikleri görmek mümkündür. Su dolu kupa ve yanındaki gül ile sevgi ve saflık simgelenmiştir. Seçilen nesneler ve onların sanki altar üzerine konulan adaklar gibi yerleştirilmesi, sadelik ve arka planın koyu tonu, ışık, gölge ciddi ve mistik atmosferi güçlendirir.
- Файл:Jan Baptist Weenix - Still Life with a Dead Swan. jpg Ян Баптист Веникс. «Натюрморт з білим лебідєм». Файл:Paul Cézanne 173. jpg Натюрморт Поля Сезана Натюрморт Натюрмо́рт (фр. Nature morte — дослівно — мертва природа) — різновид малярства, що зображає застиглі,нерухомі (morte) предмети — букети квітів, композиції овочів, фруктів,посуду,килимів,меблів тощо. Перші натюрморти помітили на фресках Давньої Греції та Давнього Риму(збірка музею Каподімонте,Неаполь) . Збереглися натюрморти й в мозаїках,хоча їх створення ще тоді було пов*язане з певними труднощами(смальти,скляні камінці,якими викладали мозаїки, дорого коштували завжди). Темперний та олійний живопис прискорили створення картин,і натюрморт відродився,а потім став особистим жанром. Переклад "мертва природа" помилковий,це лише зображення нерухомих речей.
|
| rdfs:comment
|
- A still life (plural still lifes) is a work of art depicting mostly inanimate subject matter, typically commonplace objects which may be either natural (food, flowers, plants, rocks, or shells) or man-made (drinking glasses, books, vases, jewelry, coins, pipes, and so on) in an artificial setting.
- Als Stillleben bezeichnet man in der Geschichte der europäischen Kunsttradition die als Arrangement eigenständige Darstellung von in der Regel kleineren Gegenständen, deren Auswahl und Gruppierung nach inhaltlichen und ästhetischen Aspekten erfolgte. Zur eigenständigen Gattung der Malerei wurden diese Darstellungen im Barock.
- La natura morta és un gènere pictòric que engloba les representacions d'objectes sense vida en un espai determinat, com animals de caça, fruites, flors, estris de cuina, de taula o de la llar, antiguitats, etc.
- Zátiší je umělecké dílo, které vkusně zobrazuje neživé předměty, obvykle běžné, které mohou být přírodního původu (ovoce, zelenina, rostliny nebo přírodniny) nebo vyrobné člověkem (sklenice, dýmky, atd. ) v umělém prostředí.
- Un bodegón, también conocido como naturaleza muerta, es una obra de arte que representa objetos inanimados, generalmente objetos cotidianos que pueden ser naturales (animales de caza, frutas, flores, comida, plantas, rocas o conchas) o hechos por el hombre (utensilios de cocina, de mesa o de casa, antigüedades, libros, joyas, monedas, pipas, etc. ) en un espacio artificial determinado.
- Asetelma on elottomista luontokappaleista tai esineistä koottu sommitelma tai tällaista aihetta esittävä maalaus, piirustus tai valokuva. Asetelma voidaan koostaa esimerkiksi kulhollisesta hedelmiä, riistaeläimistä tai talousesineistä. Asetelmamaalauksen taiteenlaji liittyy perinteiseen pohjoiseurooppalaiseen taiteeseen, esimerkiksi saksalaiseen, hollantilaiseen tai englantilaiseen taiteeseen.
- L'expression nature morte désigne un sujet constitué d'objets inanimés (fruits, fleurs, vases, etc. ) ou d'animaux morts, puis, par métonymie, une œuvre représentant une nature morte. Le terme n'apparaît qu'à la fin du XVII siècle. Jusque-là, seul cose naturali (choses naturelles) avait été utilisé par Vasari pour désigner les motifs peints de Giovanni da Udine.
- Csendélet, mint festészeti műfaj virágok, gyümölcsök, ételféleségek, szövetek, használati eszközök, hangszerek stb. festői csoportosítása. Legismertebbek a virágcsendéletek.
- La natura morta è un tipo di rappresentazione pittorica che consiste nel ritrarre oggetti inanimati. Solitamente gli oggetti ritratti sono frutta e fiori, ma anche oggetti di vario tipo, come strumenti musicali.
- Een stilleven is een artistieke compositie (schilderij, tekening, foto) van voorwerpen. In een stilleven komen meestal geen levende wezens voor. Met het schilderen van een stilleven kan een schilder zich concentreren op de compositie en op het gebruik van kleur en toonwaarde. Een stilleven is dus een studiewerk. De stillevens uit de Vlaams-Nederlandse schilderkunst uit de 17e eeuw zijn vooral beroemd om de stofuitdrukking, de weergave van het oppervlak van een voorwerp.
- Stilleben er et kunstverk som gjengir objekter i ro, ofte som oppstillinger av hverdagslige gjenstander som enten er fra naturen(blomster, frukt o. lign) eller menneskelaget: vaser, glass, mat osv. Genren er i slekt med dekorasjonsmaleriet og har vært dyrket siden oldtiden. Det er vanlig å skille mellom stilleben og eksempelvis portretter, landskaper, historiemaleri eller religiøse motiver.
- Martwa natura — gatunek malarski obejmujący kompozycje, zwykle malarskie lub rysunkowe, składające się ze stosunkowo niewielkich, nieruchomych, najczęściej nieożywionych przedmiotów, dobranych ze względów kompozycyjno-estetycznych lub symbolicznych. Pospolitymi elementami martwych natur są owoce, kwiaty, książki, naczynia, broń, przyrządy myśliwskie, przybory kuchenne, przybory do palenia tytoniu, świece, karty i inne gry, instrumenty muzyczne, itp.
- Natureza-morta é um gênero de pintura em que se representa seres inanimados, como frutas, flores, livros, taças de vidro, garrafas, jarras de metal, porcelanas, dentre outros objetos. O termo natureza-morta se refere à arte de pintar, desenhar, fotografar composições deste gênero. Na arte contemporânea é frequente utilizar ainda outros suportes como a escultura, instalação ou video-arte destas representações de objetos inanimados, como referências à história da arte.
- Файл:Willem Kalf 002. jpg Виллем Кальф. Натюрморт с китайской супницей. 1660. Картинная галерея. Берлин Файл:Francisco de Zurbarán 063. jpg Франсиско де Сурбаран. Натюрморт с лимонами, апельсинами и розой. 1633. Фонд Саймона Нортона. Лос-Анджелес Файл:Henri Fantin-Latour 003. jpg Анри Фантен-Латур.
- Stilleben, med betoning på andra stavelsen, (tyska Stilleben, troligen av nederländska stilleven, av stil 'stilla' och leven 'liv'), även kallat nature morte, är en motivkategori inom måleriet som bara innehåller föremål. Ofta gäller det sådant som hör till hemmet – bordsserviser, blommor, böcker – men ibland dödskallar, dött villebråd etc. sedda på nära håll.
- Natürmort, konusu cansız varlıklar (ölü hayvanlar) veya nesneler (meyveler, çiçekler, vazolar, vb. ) olan resimlere verilen isimdir. Fransızca: Nature morte, "ölü doğa" anlamına gelen tanımlamadan Türkçe'ye geçmiştir. Bu terim sanat alanında 17. yüzyılın sonlarına doğru kullanılmaya başlanmıştır. Manzara ve portre resimlerinin dışında, çeşitli nesnelerin bir araya getirilerek bir kompozisyon oluşturmasıyla ortaya çıkan resim türüdür.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
