| dbpedia-owl:abstract
|
- Stillleben bezeichnet in der Geschichte der europäischen Kunsttradition die Darstellung toter bzw. regloser Dinge oder Gegenstände (zum Beispiel Blumen, Früchte, tote Tiere, Gläser, Instrumente usw.). Deren Auswahl und Gruppierung erfolgte nach inhaltlichen (oft symbolischen) und ästhetischen Aspekten. Zu einer eigenständigen Gattung der Malerei entwickelten sich diese Darstellungen am Anfang des 17. Jahrhunderts im Barock. Es wird unterschieden nach den dargestellten Gegenständen; es ergeben sich so die Unterarten Blumen-, Bücher-, Fisch-, Früchte-, Frühstücks-, Jagd-, Küchen-, Markt-, Musikinstrumente-, Vanitas- oder Waffenstillleben. Die Übergänge zu den Bildgattungen Interieur, Tierstück oder Genre sind zuweilen fließend.
- A still life (plural still lifes) is a work of art depicting mostly inanimate subject matter, typically commonplace objects which may be either natural (food, flowers, plants, rocks, or shells) or man-made (drinking glasses, books, vases, jewelry, coins, pipes, and so on). With origins in the Middle Ages and Ancient Greek/Roman art, still life paintings give the artist more leeway in the arrangement of design elements within a composition than do paintings of other types of subjects such as landscape or portraiture. Still life paintings, particularly before 1700, often contained religious and allegorical symbolism relating to the objects depicted. Some modern still life breaks the two-dimensional barrier and employs three-dimensional mixed media, and uses found objects, photography, computer graphics, as well as video and sound.
- Un bodegón, también conocido como naturaleza muerta, es una obra de arte que representa objetos inanimados, generalmente extraídos de la vida cotidiana, que pueden ser naturales (animales, frutas, flores, comida, plantas, rocas o conchas) o hechos por el hombre (utensilios de cocina, de mesa o de casa, antigüedades, libros, joyas, monedas, pipas, etc. ) en un espacio determinado. Esta rama de la pintura se sirve normalmente del diseño, el cromatismo y la iluminación para producir un efecto de serenidad, bienestar y armonía. Con orígenes en la antigüedad y muy popular en el arte occidental desde el siglo XVII, el bodegón da al artista más libertad compositiva que otros géneros pictóricos como el paisaje o los retratos. Los bodegones, particularmente antes de 1700, a menudo contenían un simbolismo religioso y alegórico en relación con los objetos que representaban. Algunos bodegones modernos rompen la barrera bidimensional y emplean técnicas mixtas tridimensionales, usando asimismo objetos encontrados, fotografía, gráficas generadas por ordenador o sonido y vídeo.
- Francisco de Zurbarán, Bodegón (Asetelma keramiikkavaaseilla), 1636. ]] Asetelma on elottomista luontokappaleista tai esineistä koottu sommitelma tai tällaista aihetta esittävä maalaus, piirustus tai valokuva. Asetelma voidaan koostaa esimerkiksi kulhollisesta hedelmiä, riistaeläimistä tai talousesineistä. Asetelmamaalauksen taiteenlaji liittyy perinteiseen pohjoiseurooppalaiseen taiteeseen, esimerkiksi saksalaiseen, hollantilaiseen tai englantilaiseen taiteeseen. Vaikka asetelmia maalattiin jo antiikin Roomassa ja renessanssin aikana, ne olivat yleensä maalauksen sivussa tai vain osa sitä ja korostivat ihmisen toimintaa, kuten hedelmäasetelma Caravaggion maalauksessa Baccus. Asetelma on esitys arjen läheisistä esineistä. Se oli suosittu 1600-luvun Hollannissa kahdesta syystä: maan taide ei ollut vahvan kirkollisen vallan suojeluksessa ja nouseva luokka porvaristo arvosti maalaustaidetta sekä kauneudellisena kohteena että kaupankäynnin välineenä. Asetelmissa käytetään usein trompe l'oeil tekniikkaa, jossa viitataan osoittelevasti voimakkaan kuvasyvyyden todellisuusvaikutelmaan. Esimerkiksi Ambrosius Bosschaert vanhemman asetelmat ovat usein trompe l'oeil -maalauksia. Asetelmaa pidetään myös erinomaisena maalauksen tai piirtämisen harjoitus- ja opiskeluaiheena.
- La natura morta è un tipo di rappresentazione pittorica che consiste nel ritrarre oggetti inanimati. Solitamente gli oggetti ritratti sono frutta e fiori, ma anche oggetti di vario tipo, come strumenti musicali, oltre che selvaggina, pesci ed altri animali. La natura morta si configura come genere autonomo solo all'inizio del XVII secolo, tuttavia troviamo esperienze figurative più antiche.
- 静物画（せいぶつが）は、西洋画のジャンルの一つで、静止した自然物（花、頭蓋骨、狩りの獲物、貝殻、野菜、果物、台所の魚など）や人工物 （ガラス盃、陶磁器、パン、料理、楽器、パイプ、本など）を対象とする。 細分すると、コレクション画、花束、ヴァニタス、朝食画・晩餐画、台所画などのカテゴリーがある。 ヴァニタス（はかなさ）の絵画というのは、瓶の中に活けてある花たち、燃えているロウソク、漂うシャボン玉、懐中時計や頭蓋骨、伝道の書の一部（「空の空なるかな。。」で始まる）、朽ちていく本などを描き、この世の無常さを表すものである。このような寓意的な要素を含んだ静物画は、17世紀までには多く、静物画と宗教画・寓意画の両面をもつ。 朝食画・晩餐画は、豪華な料理や食器がセットされたテーブルを描くもので人物は描かない。台所画は台所のテーブルに魚介、鳥、野菜、果物、食器などがのっている情景を描く。コレクション画は、高価で貴重な器物のコレクションを並べた情景を描写し、富を誇示する。
- Een stilleven is een artistieke compositie (schilderij, tekening, foto) van roerloze of levenloze voorwerpen, die met zorg zijn belicht. Met het schilderen van een stilleven kan een schilder zich concentreren op de compositie en op het gebruik van kleur en toonwaarde, het vloeiende onderscheid in kleurnuances tussen de lichtste en donkerste partij. Een stilleven is een studiewerk of proefstuk voor de virtuositeit van de schilder. Karel van Mander schreef dat het stilleven oefenstof voor de jeugd was en dat een goede schilder het laat rusten ten gunste van betere onderwerpen.
- Stilleben er et kunstverk som gjengir objekter i ro, ofte som oppstillinger av hverdagslige gjenstander som enten er fra naturen (blomster, frukt o.l. ) eller menneskelaget; vaser, glass, mat osv. Genren er i slekt med dekorasjonsmaleriet og har vært dyrket siden oldtiden. Det er vanlig å skille mellom stilleben og eksempelvis portretter, landskaper, historiemaleri eller religiøse motiver. De gamle egyptiske gravmaleriene av mat og bruksgjenstander kan ha hatt sammenheng med den dødes behov i neste eksistens, mens veggmotiver på fresker fra Pompeii klart er dekorative. I det gamle Hellas finnes en legende om Zeuxis og Parrhasius som forteller om at man på den tid satte pris på kunstnerisk dyktighet. Stilleben som teknisk ferdighet ble tatt vare på gjennom middelalderen og den tidlige renessansen ved at kunstnerne la mye arbeide i plassering og utforming av slike detaljer, selv om motivene var religiøse eller andre. Spesielt gjorde denne tendensen seg gjeldende nordover i Europa. I Nederland ble uttrykket Stilleven brukt første gang i 1650. Senere kunstnere utviklet stilen til nær fullkommenhet når det gjaldt å være naturtro. Her kan bare nevnes noen få, som Jan van Huysum (blomster), Jan van Eyck (religiøs ikonografi), Abraham van Beyeren (fisk) og i Frankrike: Jean-Baptiste Oudry og fra 1800-tallet Jean-Baptiste Chardin som regnes for en av de beste. Dette hadde sammenheng med at den reformerte kirken i Nederland var mot den ellers vanlige religiøse kunsten, mens bedrestilte borgere ville ha noe på veggene sine. Spesielt populære motiver var oppstillinger med overdådige bankettkuverter med fint servise og bestikk, dekket med lekre retter - og gjerne med symboler på død og elendighet som et kranium, et timeglass eller et nesten nedbrent lys kunne gi en påminnelse om forgjengelighet - og gi et alibi i forhold til religiøse krav. Ser man nærmere på bildene, ser man ofte at frukten er mere enn moden, og der er både mark og fluer tilstede. Bildene ble fort populære i Flandern, Spania, Frankrike og etterhvert også Italia. Den franske adelen ville heller ha bilder uten innebygd moral. Rokokkotiden førte med seg at stilen også fikk en avlegger i trompe l'oeil. Kunstakademiene som vokste fram, ga formell skolering i malekunst. Der lærte man om genrenes rangordning (hierarki) og la vekt på at det var temaets tyngde som ga kunsten verdi. Stilleben var i bunnen av denne verdiskalaen, mens historiske og religiøse motiver var øverst. Først da akademikunsten selv var blitt historie, kom stillebenet til verdighet igjen. Både impresjonister og postimpresjonister var mere opptatt av billedflaten og det som skulle være på den, enn av hva som var modell til den. Henri Fantin-Latour er kjent nesten bare for sine stilleben. van Gogh s Solsikker er gode eksempler på stilleben, mens Paul Cézannes geometriske behandling av billedflaten pekte mot nye tolkninger av hva stilleben kunne være. Videreføringen fra Cézanne finnes i arbeidene til de fleste store kunstnerne omkring 1900 - 1920. Både Picasso, Georges Braque og Juan Gris malte stilleben, ofte med musikkinstrumenter. En videreføring kalles Syntetisk kubisme og dreide seg om collage. I USA var kunstnere fri fra akademiske restriksjoner og det ble malt og solgt mange stillebener fra midten av 1700-tallet og utover. Tradisjonen var spesielt sterk i Philadelphia, hvor den holdt seg til utover begynnelsen av 1900-tallet. Kombinasjon av amerikansk realisme og kubisme ga arbeider på tidlig 1900-tall fra kunstnere som Georgia O'Keeffe, Stuart Davis og Marsden Hartley, foruten fotografiske verker av Edward Weston. Norske kunstnere begynte å dyrke stillebenet fra 1900-tallet av. (Dekorasjonsmaleri og rosemaling synes å ha dekket eventuelle behov før det). Av norske utøvere kan nevnes: Frants Bøe, Wilhelm Peters, Oluf Wold-Thorne og Alexander Schultz. Mange av dagens grafikere og malere har stilleben som en del av sitt repertoar.
- Martwa natura – gatunek malarski obejmujący kompozycje, zwykle malarskie lub rysunkowe, składające się ze stosunkowo niewielkich, nieruchomych, najczęściej nieożywionych przedmiotów, dobranych ze względów kompozycyjno-estetycznych lub symbolicznych. Pospolitymi elementami martwych natur są owoce, kwiaty, książki, naczynia, broń, przyrządy myśliwskie, przybory kuchenne, przybory do palenia tytoniu, świece, karty i inne gry, instrumenty muzyczne, itp. Częstym i niejednokrotnie głównym motywem są też najróżniejsze produkty spożywcze, jak owoce, ryby, pieczywo, jaja, itp. , czasem układane w kompozycję mającą sugerować gotowy posiłek, np. śniadanie. W martwych naturach pojawiają się też niewielkie żywe zwierzęta jak owady czy skorupiaki. Jeżeli w martwej naturze pojawia się większe zwierzę, lub – sporadycznie – nawet postać ludzka, to nigdy jako główny temat. Częstym i ważnym ze względów symbolicznych motywem bywa ludzka czaszka — związana z częstym w dziełach tego gatunku zawartą myślą o przemijaniu i marności życia i dóbr doczesnych. W obrębie martwej natury mogą pojawiać się też dzieła sztuk przedstawiających, jak rzeźby i obrazy, na których z kolei ukazane są postacie ludzkie.
- Natureza-morta é um gênero da pintura e fotografia em que se representa seres inanimados, como frutas, flores, livros, taças de vidro, garrafas, jarras de metal, porcelanas, dentre outros objetos. O termo natureza-morta se refere à arte de pintar, desenhar, fotografar composições deste gênero. Na arte contemporânea é frequente utilizar ainda outros suportes como a escultura, instalação ou video-arte destas representações de objetos inanimados, como referências à história da arte.
- Натюрмо́рт (фр. nature morte — «мёртвая природа») — изображение неодушевлённых предметов в изобразительном искусстве, в отличие от портретной, жанровой, исторической и пейзажной тематики. Исходную точку раннего натюрморта можно найти в XV—XVI веках, когда он рассматривался как часть исторической или жанровой композиции. Долгое время натюрморт сохранял связь с религиозной картиной, обрамляя цветочными гирляндами фигуры Богоматери и Христа, а также часто располагаясь на оборотной стороне алтарного образа (как в «Триптихе семейства Брак» Рогира ван дер Вейдена). Также в XVI веке была распространена традиция создания портретов с изображением черепа, например, портрет Жана Каронделя работы Яна Госсарта. Ранние натюрморты часто выполняли утилитарную функцию, например, в качестве украшения створок шкафа или для маскировки стенной ниши. Натюрморт окончательно оформляется в качестве самостоятельного жанра живописи в творчестве голландских и фламандских художников XVII в. Предметы в натюрмортной живописи этого периода часто содержат скрытую аллегорию — либо быстротечности всего земного и неизбежности смерти, либо — в более широком смысле Страстей Христовых и Воскресения. Это значение передаётся посредством использования предметов — в большинстве случаев знакомых и встречающихся в каждодневной жизни, которые наделяются дополнительным символическим значением.
- För skulpturen, se Stilleben (konstverk). Fil:Abraham Hendriksz van Beyeren 003. jpg Stilleben av Abraham van Beijeren Stilleben, med betoning på andra stavelsen: stillében, (tyska Stillleben, troligen av nederländska stilleven, av stil 'stilla' och leven 'liv'), även kallat nature morte, är en motivkategori inom måleri och fotografi, som bara innehåller föremål. Ofta gäller det sådant som hör till hemmet – bordsserviser, blommor, böcker – men ibland dödskallar, dött villebråd etc. sedda på nära håll. Stilleben var redan tidigt betydelsefullt i orientalisk konst, och man försökte sig även på motivet i grekiska och romerska mosaiker. Det var dock först på 1500-talet som stilleben framträdde som ett självständigt motiv i västerländsk konst. Stillebenmåleri utövades av till exempel Caravaggio i ungbarockens måleri i Rom samt upplevde en blomstringstid i 1600-talets Flandern. Ett stilleben har ofta ett symboliskt och alluderande innehåll. I Frankrike var Chardin den mest framstående utövaren. Sedan 1700-talet har stillebenmåleriet varit mycket populärt och fick ett ytterligare uppsving genom upptäckten av det japanska träsnittet på 1800-talet. Hos Cézanne och andra har stilleben varit ett steg på vägen mot en icke föreställande konst.
- 静物画是指以静止的物体作为题材的绘画。在古埃及的墓室、古希腊及古罗马的壁画上都发现有静物画。但是在欧洲历史上很长一段时间，静物常常只是作为宗教画和肖像画背景中的点缀。直到16世纪才逐渐成为独立画种，最初是在意大利、荷兰等地开始流行起来。题材多以花卉、器皿、食物居多。目前一般认为意大利画家巴尔巴利（Jacopo de' Barbari）的《静物：鹧鸪与铁臂铠》(1504)是欧洲近代最早的静物画。
- L'expression nature morte désigne un sujet constitué d'objets inanimés (fruits, fleurs, vases, etc. ) ou d'animaux morts, puis, par métonymie, une œuvre représentant une nature morte. Le terme n'apparaît qu'à la fin du Modèle:XVIIe siècle. Jusque-là, seul Modèle:Lang (choses naturelles) avait été utilisé par Vasari pour désigner les motifs peints de Giovanni da Udine. Ensuite en Flandre vers 1650, apparaît le terme stilleven pour des « pièces de fruits, fleurs, poissons » ou « pièces de repas servis », ensuite adopté par les Allemands (Stilleben) et par les Anglais (still-life) qui se traduirait par « vie silencieuse ou vie immobile ». En Espagne, l'expression pour parler des natures mortes est bodegones. L’expression « nature morte » apparaît au Modèle:S-. Diderot, dans ses Salons, parle de « natures inanimées ». Charles Sterling, spécialiste de la nature morte, propose quant à lui la définition suivante de la nature morte : Modèle:Citation bloc
|
| rdfs:comment
|
- La natura morta è un tipo di rappresentazione pittorica che consiste nel ritrarre oggetti inanimati. Solitamente gli oggetti ritratti sono frutta e fiori, ma anche oggetti di vario tipo, come strumenti musicali, oltre che selvaggina, pesci ed altri animali. La natura morta si configura come genere autonomo solo all'inizio del XVII secolo, tuttavia troviamo esperienze figurative più antiche.
- 静物画（せいぶつが）は、西洋画のジャンルの一つで、静止した自然物（花、頭蓋骨、狩りの獲物、貝殻、野菜、果物、台所の魚など）や人工物 （ガラス盃、陶磁器、パン、料理、楽器、パイプ、本など）を対象とする。 細分すると、コレクション画、花束、ヴァニタス、朝食画・晩餐画、台所画などのカテゴリーがある。 ヴァニタス（はかなさ）の絵画というのは、瓶の中に活けてある花たち、燃えているロウソク、漂うシャボン玉、懐中時計や頭蓋骨、伝道の書の一部（「空の空なるかな。。」で始まる）、朽ちていく本などを描き、この世の無常さを表すものである。このような寓意的な要素を含んだ静物画は、17世紀までには多く、静物画と宗教画・寓意画の両面をもつ。 朝食画・晩餐画は、豪華な料理や食器がセットされたテーブルを描くもので人物は描かない。台所画は台所のテーブルに魚介、鳥、野菜、果物、食器などがのっている情景を描く。コレクション画は、高価で貴重な器物のコレクションを並べた情景を描写し、富を誇示する。
- Natureza-morta é um gênero da pintura e fotografia em que se representa seres inanimados, como frutas, flores, livros, taças de vidro, garrafas, jarras de metal, porcelanas, dentre outros objetos. O termo natureza-morta se refere à arte de pintar, desenhar, fotografar composições deste gênero. Na arte contemporânea é frequente utilizar ainda outros suportes como a escultura, instalação ou video-arte destas representações de objetos inanimados, como referências à história da arte.
- 静物画是指以静止的物体作为题材的绘画。在古埃及的墓室、古希腊及古罗马的壁画上都发现有静物画。但是在欧洲历史上很长一段时间，静物常常只是作为宗教画和肖像画背景中的点缀。直到16世纪才逐渐成为独立画种，最初是在意大利、荷兰等地开始流行起来。题材多以花卉、器皿、食物居多。目前一般认为意大利画家巴尔巴利（Jacopo de' Barbari）的《静物：鹧鸪与铁臂铠》(1504)是欧洲近代最早的静物画。
- Stillleben bezeichnet in der Geschichte der europäischen Kunsttradition die Darstellung toter bzw. regloser Dinge oder Gegenstände (zum Beispiel Blumen, Früchte, tote Tiere, Gläser, Instrumente usw.). Deren Auswahl und Gruppierung erfolgte nach inhaltlichen (oft symbolischen) und ästhetischen Aspekten. Zu einer eigenständigen Gattung der Malerei entwickelten sich diese Darstellungen am Anfang des 17. Jahrhunderts im Barock.
- A still life (plural still lifes) is a work of art depicting mostly inanimate subject matter, typically commonplace objects which may be either natural (food, flowers, plants, rocks, or shells) or man-made (drinking glasses, books, vases, jewelry, coins, pipes, and so on).
- Un bodegón, también conocido como naturaleza muerta, es una obra de arte que representa objetos inanimados, generalmente extraídos de la vida cotidiana, que pueden ser naturales (animales, frutas, flores, comida, plantas, rocas o conchas) o hechos por el hombre (utensilios de cocina, de mesa o de casa, antigüedades, libros, joyas, monedas, pipas, etc. ) en un espacio determinado.
- Francisco de Zurbarán, Bodegón (Asetelma keramiikkavaaseilla), 1636. ]] Asetelma on elottomista luontokappaleista tai esineistä koottu sommitelma tai tällaista aihetta esittävä maalaus, piirustus tai valokuva. Asetelma voidaan koostaa esimerkiksi kulhollisesta hedelmiä, riistaeläimistä tai talousesineistä. Asetelmamaalauksen taiteenlaji liittyy perinteiseen pohjoiseurooppalaiseen taiteeseen, esimerkiksi saksalaiseen, hollantilaiseen tai englantilaiseen taiteeseen.
- Een stilleven is een artistieke compositie (schilderij, tekening, foto) van roerloze of levenloze voorwerpen, die met zorg zijn belicht. Met het schilderen van een stilleven kan een schilder zich concentreren op de compositie en op het gebruik van kleur en toonwaarde, het vloeiende onderscheid in kleurnuances tussen de lichtste en donkerste partij. Een stilleven is een studiewerk of proefstuk voor de virtuositeit van de schilder.
- Stilleben er et kunstverk som gjengir objekter i ro, ofte som oppstillinger av hverdagslige gjenstander som enten er fra naturen (blomster, frukt o.l. ) eller menneskelaget; vaser, glass, mat osv. Genren er i slekt med dekorasjonsmaleriet og har vært dyrket siden oldtiden. Det er vanlig å skille mellom stilleben og eksempelvis portretter, landskaper, historiemaleri eller religiøse motiver.
- Martwa natura – gatunek malarski obejmujący kompozycje, zwykle malarskie lub rysunkowe, składające się ze stosunkowo niewielkich, nieruchomych, najczęściej nieożywionych przedmiotów, dobranych ze względów kompozycyjno-estetycznych lub symbolicznych. Pospolitymi elementami martwych natur są owoce, kwiaty, książki, naczynia, broń, przyrządy myśliwskie, przybory kuchenne, przybory do palenia tytoniu, świece, karty i inne gry, instrumenty muzyczne, itp.
- Натюрмо́рт (фр. nature morte — «мёртвая природа») — изображение неодушевлённых предметов в изобразительном искусстве, в отличие от портретной, жанровой, исторической и пейзажной тематики. Исходную точку раннего натюрморта можно найти в XV—XVI веках, когда он рассматривался как часть исторической или жанровой композиции.
- För skulpturen, se Stilleben (konstverk). Fil:Abraham Hendriksz van Beyeren 003. jpg Stilleben av Abraham van Beijeren Stilleben, med betoning på andra stavelsen: stillében, (tyska Stillleben, troligen av nederländska stilleven, av stil 'stilla' och leven 'liv'), även kallat nature morte, är en motivkategori inom måleri och fotografi, som bara innehåller föremål. Ofta gäller det sådant som hör till hemmet – bordsserviser, blommor, böcker – men ibland dödskallar, dött villebråd etc.
- L'expression nature morte désigne un sujet constitué d'objets inanimés (fruits, fleurs, vases, etc. ) ou d'animaux morts, puis, par métonymie, une œuvre représentant une nature morte. Le terme n'apparaît qu'à la fin du Modèle:XVIIe siècle. Jusque-là, seul Modèle:Lang (choses naturelles) avait été utilisé par Vasari pour désigner les motifs peints de Giovanni da Udine.
|
