| dbpprop:abstract
|
- Stephen Cardinal Langton was Archbishop of Canterbury between 1207 and his death in 1228 and was a central figure in the dispute between King John of England and Pope Innocent III, which ultimately led to the issuing of Magna Carta in 1215.
- Stephen Langton, zuweilen auch Stephan Langton, war Theologe, Kardinal und von 1207 bis 1228 Erzbischof von Canterbury. Er studierte und lehrte in Paris Theologie. Auf ihn geht die Einteilung der lateinischen und griechischen Bibel in Kapitel zurück, die er 1206 in Paris umsetzte. 1207 wurde er von Papst Innozenz III. zum Erzbischof berufen. König Johann Ohneland allerdings verweigerte ihm die Anerkennung als Erzbischof. Daher zog Stephen Langton in das Kloster Pontigny. Die Verweigerung des Königs zog Konsequenzen nach sich: 1208 sprach der Papst das Interdikt gegen England aus und exkommunizierte den König ein Jahr später. Erst nachdem der Papst Johann Ohnelands Widersacher, den französischen König Philipp II. August, darum bat, Johann zu stürzen, fügte sich dieser und unterwarf sich dem Papst. 1213 konnte Stephen Langton endlich nach England reisen und seine Diözese übernehmen. Langton war weitreichend an der Entstehung der Magna Carta 1215 beteiligt. Als der Papst Innozenz III. alle Barone exkommunizierte, weigerte sich Langton den Bann zu veröffentlichen. Darauf enthob ihn der Papst 1215 seines Amtes. Heinrich III. setzte ihn 1218 wieder ein. Die Figur Stephen Langton taucht in William Shakespeares Drama Leben und Tod des Königs Johann auf.
- Stephen Langton, teólogo, Cardenal y entre 1207 y 1228 Arzobispo de Canterbury. Estudió y enseñó Teología en París. Fue nombrado por el Papa Arzobispo de Canterbury. Sin embargo, el Rey Juan Sin Tierra de Inglaterra no aceptó el nombramiento, por lo que tuvo que pasar seis años en el exilio en Francia. Allí compuso el texto Veni, Sancte Spiritus, que más adelante se convertiría en la secuencia de Pentecostés. A su vuelta del exilio y ante las arbitrariedades del rey, reunió en junio de 1215 a los nobles en Runnymeade para debatir la situación. Se redactó allí un documento que regulaba los derechos básicos sobre los impuestos, el proceso debido para los acusados de crímenes y la protección legal para la Iglesia. El documento se conoce como la Magna Carta. Stephen Langton introdujo la división de la Biblia en capítulos y versículos, tal como la conocemos hoy.
- Stephen Langton oli brittiläinen keskiajan kirkonmies, joka toimi Canterburyn arkkipiispana vuodesta 1207 kuolemaansa. Hän oli välikappaleena Innocentius III:n ja Juhana Maattoman välille 1200-luvun alussa syntyneessä laajamittaisessa kiistassa. Langton syntyi Englannissa, mahdollisesti Lincolnshiressa. Hän opiskeli ja opetti Pariisin yliopistossa, kunnes sai Innocentius III:lta nimityksen kardinaaliksi. Langton kuoli Slindonissa, West Sussexissa, kesällä 1228. Häneltä on säilynyt runsaasti kirjoituksia.
- Etienne Langton (v. 1155 - 1228), est un intellectuel, exégète célèbre, théologien, prédicateur prestigieux, prélat, cardinal anglais et poète liturgique.
- Stephen Langton teológus, canterbury érsek.
- Stephen Langton was een toonaangevend theoloog aan de universiteit van Parijs, waar hij studeerde onder Petrus Lombardus. Hij werd geboren in Engeland en overleed in Slindon. Na zijn studie theologie doceerde hij tot 1206 te Parijs. Hij werd in 1206 door Innocentius III gecreëerd tot kardinaal-priester van San Grisigono (St. Chrysogonus). In 1207 werd hij benoemd tot aartsbisschop van Canterbury. Hij werd echter gedwongen tot 1213 bij de cisterciënzers van Pontigny te blijven, toen koning Jan zonder Land, die had geweigerd hem als primaat te erkennen, moest toegeven aan de paus. Langton was een efficiënt kerkbestuurder en voorvechter van het primaat van de paus. In 1222 vaardigde hij speciale verordeningen voor de kerk uit, waaronder de verplichting voor Joden om een merkteken te dragen. Ook was Stephen prominent aanwezig in de politiek. Zijn sympathie voor de oppositie van de baronnen tegen Jan zonder Land leidde tot zijn schorsing tussen 1215 en 1218. Stephen Langton steunde het protest dat leidde tot de Magna Carta en wilde daarna de pauselijke excommunicatie van de opstandelingen niet toepassen. Langton was een zeer productief auteur. Hij schreef glossen, commentaren, traktaten en preken. Hij is verder bekend om zijn inspanningen om een hoofdstukindeling van de Bijbel te maken, een indeling die feitelijk ook nu nog wordt gebruikt. De indeling in hoofdstukken maakte het pas mogelijk om een concordantie op de bijbel te maken, waardoor men veel sneller passages hierin kan terugvinden. Door zijn bijdrage werd de Bijbel letterlijk toegankelijker.
- Stephen Langton — angielski duchowny i polityk, arcybiskup Canterbury i prymas Anglii 1207-28. Odegrał dużą rolę w przygotowaniu Magna Charta Libertatum w 1215. Studiował teologię w Canterbury i Paryżu. W trakcie nauki poznał Lotario Conti di Segni, późniejszego papieża Innocentego III (1198-1216). Uzyskał tytuł profesorski i został kanclerzem paryskiej Sorbony. W 1206 Innocenty III kreował go kardynałem-prezbiterem S. Crisogono i wezwał do Rzymu. Sygnował bulle papieskie między 8 czerwca 1206 a 10 maja 1207. Po śmierci arcybiskupa Canterbury Huberta Waltera w 1205 roku doszło do podwójnej elekcji jego następcy. Obie zwaśnione strony zwróciły się do papieża o rozstrzygnięcie sporu. Innocenty III odmówił zatwierdzenia obu elektów i w czerwcu 1207 mianował na wakujące arcybiskupstwo kardynała Langtona. Wywołało to ostry konflikt między papieżem a królem Anglii Janem I, który odmówił uznania tej nominacji. W odpowiedzi papież nalożył na Anglię interdykt i ekskomunikował króla, polecając wykonanie wyroku królowi Francji Filipowi II. W rezultacie Jan I uległ i uznał się za lennika Stolicy Apostolskiej. W 1213 kardynał Langton mógł wreszcie objąć archidiecezję. Szybko związał się z antykrólewską opozycją baronów i był jednym z głównych architektów Wielkiej Karty Swobód w 1215 roku. Udział w opozycji antykrólewskiej ściągnął na niego gniew papieża, który wziął w tym konflikcie stronę króla. Langton został zawieszony w funkcjach kościelnych. Wówczas udał się do Rzymu, by wziąć udział w Czwartym Soborze Laterańskim. Dopiero wiosną 1216 roku uzyskał zwolnienie od sankcji kościelnych. W 1218 powrócił do Anglii. W ostatnich latach życia służył nowemu królowi Anglii Henrykowi III (m. in. w próbach odzyskania Normandii z rąk Francuzów), choć w 1223 poparł baronów domagających się potwierdzenie Magna Charta. Uzyskał też wiele przywilejów od papieża na rzecz Kościoła w Anglii. Celebrował wiele synodów kościelnych; najbardziej znaczący był synod w Osney w kwietniu 1222. Był ostatnim kardynałem przed Wielką Schizmą Zachodnią, który jednocześnie był także biskupem rezydencjonalnym. Począwszy od pontyfikatu Honoriusza III papieże odmawiali zatwierdzania nominacji kardynałów na wakujące biskupstwa (za wyjątkiem diecezji suburbikarnych), a ci, którzy w chwili nominacji kardynalskiej zajmowali takie stanowiska, byli obligowani do rezygnacji z nich. Kardynałowi Langtonowi przypisuje się autorstwo hymnu Veni Sancte Spiritus oraz to, że jako pierwszy podzielił Biblię na rozdziały. Był on także autorem licznych komentarzy, glos, zbiorów kazań, a także dzieł historycznych i poetyckich. Zmarł w Slindon i został pochowany w katedrze w Canterbury.
- Stephen Langton foi Arcebispo da Cantuária desde 1207 até à sua morte. Stephen Langton colaborou na redacção da Magna Carta.
- Стефан Лэнгтон — англ. богослов и политический деятель, род. в конце XII века; получил прекрасное образование. В 1206 Лангтон был сделан кардиналом, благодаря папе Иннокентию III, его соученику и другу. В следующем году папа Иннокентий III заставил монахов избрать Лэнгтона на кентерберийскую кафедру, вопреки желанию короля Иоанна. Завязалась борьба между папой и королем, окончившаяся торжеством Лэнгтона. Теперь Лангтон явился предводителем баронов и защитником прав королевства против деспотизма Иоанна. Он уговорил короля не воевать с восставшими баронами, а судиться с ними. Давно забытая хартия Генриха I была торжественно прочитана Лангтоном в собрании баронов, потребовавших от короля ее утверждения. Иоанн просил об отсрочке, но поражение при Бувине заставило его принять «Великую хартию». Вслед за этим, однако, Иоанн отказался соблюдать ее и обратился за помощью к папе. Иннокентий III осудил хартию, баронов отлучил от церкви, а Лангтона лишил звания примаса. После смерти Иоанна и Иннокентия Лэнгтон вновь возвратился к своим обязанностям, настоял на удалении из Англии папского легата Пандульфа и постоянно заботился о соблюдении «Великой хартии». Написал много богословских трудов, между которыми особенно ценятся «Комментарии» к Священному Писанию. Ему приписывают разделение книг Библии на главы. Умер в 1228.
|
| rdfs:comment
|
- Stephen Cardinal Langton was Archbishop of Canterbury between 1207 and his death in 1228 and was a central figure in the dispute between King John of England and Pope Innocent III, which ultimately led to the issuing of Magna Carta in 1215.
- Stephen Langton, zuweilen auch Stephan Langton, war Theologe, Kardinal und von 1207 bis 1228 Erzbischof von Canterbury. Er studierte und lehrte in Paris Theologie. Auf ihn geht die Einteilung der lateinischen und griechischen Bibel in Kapitel zurück, die er 1206 in Paris umsetzte. 1207 wurde er von Papst Innozenz III. zum Erzbischof berufen. König Johann Ohneland allerdings verweigerte ihm die Anerkennung als Erzbischof. Daher zog Stephen Langton in das Kloster Pontigny.
- Stephen Langton, teólogo, Cardenal y entre 1207 y 1228 Arzobispo de Canterbury. Estudió y enseñó Teología en París. Fue nombrado por el Papa Arzobispo de Canterbury. Sin embargo, el Rey Juan Sin Tierra de Inglaterra no aceptó el nombramiento, por lo que tuvo que pasar seis años en el exilio en Francia. Allí compuso el texto Veni, Sancte Spiritus, que más adelante se convertiría en la secuencia de Pentecostés.
- Stephen Langton oli brittiläinen keskiajan kirkonmies, joka toimi Canterburyn arkkipiispana vuodesta 1207 kuolemaansa. Hän oli välikappaleena Innocentius III:n ja Juhana Maattoman välille 1200-luvun alussa syntyneessä laajamittaisessa kiistassa. Langton syntyi Englannissa, mahdollisesti Lincolnshiressa. Hän opiskeli ja opetti Pariisin yliopistossa, kunnes sai Innocentius III:lta nimityksen kardinaaliksi. Langton kuoli Slindonissa, West Sussexissa, kesällä 1228.
- Etienne Langton (v. 1155 - 1228), est un intellectuel, exégète célèbre, théologien, prédicateur prestigieux, prélat, cardinal anglais et poète liturgique.
- Stephen Langton teológus, canterbury érsek.
- Stephen Langton was een toonaangevend theoloog aan de universiteit van Parijs, waar hij studeerde onder Petrus Lombardus. Hij werd geboren in Engeland en overleed in Slindon. Na zijn studie theologie doceerde hij tot 1206 te Parijs. Hij werd in 1206 door Innocentius III gecreëerd tot kardinaal-priester van San Grisigono (St. Chrysogonus). In 1207 werd hij benoemd tot aartsbisschop van Canterbury.
- Stephen Langton — angielski duchowny i polityk, arcybiskup Canterbury i prymas Anglii 1207-28. Odegrał dużą rolę w przygotowaniu Magna Charta Libertatum w 1215. Studiował teologię w Canterbury i Paryżu. W trakcie nauki poznał Lotario Conti di Segni, późniejszego papieża Innocentego III (1198-1216). Uzyskał tytuł profesorski i został kanclerzem paryskiej Sorbony. W 1206 Innocenty III kreował go kardynałem-prezbiterem S. Crisogono i wezwał do Rzymu.
- Stephen Langton foi Arcebispo da Cantuária desde 1207 até à sua morte. Stephen Langton colaborou na redacção da Magna Carta.
- Стефан Лэнгтон — англ. богослов и политический деятель, род. в конце XII века; получил прекрасное образование. В 1206 Лангтон был сделан кардиналом, благодаря папе Иннокентию III, его соученику и другу.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
