| dbpedia-owl:abstract
|
- A steel-string acoustic guitar is a modern form of guitar descended from the classical guitar, but strung with steel strings for a brighter, louder sound. It is often referred to simply as an acoustic guitar, although strictly speaking the nylon-strung classical guitar is acoustic as well. The most common type can be called a flat-top guitar to distinguish it from the more specialized archtop guitar and other variations. The standard tuning for an acoustic guitar is E-A-D-G-B-E (low to high), although many players, particularly fingerpickers, use alternate tunings, such as "open G" (D-G-D-G-B-D), "open D" (D-A-D-F♯-A-D), or "drop D" (D-A-D-G-B-E).
- Es un tipo de guitarra con cuerdas de metal, cuyo sonido se genera mediante la vibración de las cuerdas que se amplifican en una caja acústica de madera o algún acrílico. Los modelos más habituales son: de 6 cuerdas de 12 cuerdas, constituidas por 6 órdenes de 2 cuerdas cada uno; normalmente, las dos cuerdas de un mismo orden pueden ir afinadas al unísono o a octava. El adjetivo "acústica" es tomado directamente del inglés "acoustic guitar", por el uso que hacen de él los anglófonos para distinguir la guitarra de caja sin electrificación de la guitarra eléctrica. Realmente, todas las guitarras que no son eléctricas, como la guitarra clásica o la española, son acústicas, al contar con una caja de resonancia y sonar por sí mismas sin necesidad de utilizar un sistema de amplificación externo. No obstante, el idioma español parece reservar el adjetivo "acústica", tratándose de guitarras, únicamente para aquellas que, sin ser eléctricas, tienen las cuerdas de metal. En castellano, aunque la denominación correcta de este instrumento es "guitarra sajona", casi siempre se emplea el préstamo del inglés. Este tipo de guitarra deriva principalmente de los diseños de C. F. Martin y Orville Gibson, luthieres estadounidenses que desarrollaron su actividad principalmente a finales del siglo XIX. Por eso, los estadounidenses distinguen, entre las guitarras acústicas, las guitarras de cuerdas de metal (también conocidas por "western guitars" o "steel guitars") y las guitarras de cuerdas de nylon, que serían las guitarras clásica, criolla, española, flamenca, portuguesa, etc. La guitarra sajona posee una caja de resonancia más grande que la clásica, un mástil más fino y con catorce trastes fuera del cuerpo frente a los doce de la clasica, cuerdas de metal (o níquel) y un sonido más potente. Suele emplearse para el pop, el country, el folk, el rock y todas sus vertientes. Las cuerdas metálicas, comúnmente de níquel o acero, proporcionan a esta guitarra una mayor resonancia y un timbre más agudo que los de una guitarra española. Existen también las guitarras electroacústicas, que mantienen su caja armónica pero que incluyen un micrófono en el interior que hace posible la amplificación de esta guitarra durante conciertos o grabaciones. Los procedimientos de formación del sonido más habituales son: Con púa Con los dedos de la mano en lugar de la púa. Una mezcla de los dos anteriores Con una púa de pulgar y los demás dedos libres
- スティール弦アコースティックギター（スティールげんアコースティックギター）とは、撥弦楽器であるギターのうち、アンプを使った電気増幅を伴わなくても演奏可能なギターであり、かつスチール弦を使用しているギターの総称。アコースティック・ギターの一つである。英語ではSteel-string acoustic guitar。フラットトップ型がフォークギター(和製英語folk guitar)、アーチドトップ型がピック・ギターと呼ばれることもある。
- De western gitaar of steelstring-gitaar is een akoestische gitaar met stalen snaren, niet te verwarren met de lap steel gitaar. Evenals de Spaanse gitaar heeft de steelstring gitaar 6 snaren. Andere veel gebruikte benamingen zijn western-gitaar en flattop gitaar. Als het instrument aangeduid wordt met akoestische gitaar wordt dat meestal bedoeld in tegenstelling tot de elektrische gitaar. De steelstringgitaar heeft doorgaans een vlak bovenblad (in de VS wordt zij ook wel flattop genoemd). Als het bovenblad gewelfd is, is dat meestal ook bij het achterblad het geval en spreekt men van archtop. Deze archtopgitaren worden meestal elektrisch versterkt, omdat het akoestische geluid vanwege de dikte van het gebruikte materiaal kwalitatief minder is. De achter- en zijkanten van steelstrings van hoge kwaliteit, zijn vaak uit Oost-Indisch- of Braziliaans palissander (rosewood) vervaardigd, soms van esdoorn (maple). Minder duur wordt het als de gitaarbouwer kiest voor mahonie; de kwaliteit van de gitaar kan dan nog goed zijn. De achterkanten kunnen twee- of driedelig zijn en zelfs vervaardigd zijn van synthetische materialen. Ook de manier waarop de klankkast verstevigd wordt speelt een rol bij het geluid dat de gitaar voortbrengt. Steelstringgitaren zijn er in vele vormen en maten. Anders dan bij de klassieke gitaar, waar de vormgeving meestal zeer traditioneel is, is het in de wereld van de steelstringgitaar zeer gebruikelijk te experimenteren met materialen, vormen en constructies. Dit zorgt voor een grote verscheidenheid aan instrumenten, waardoor de beginner door de bomen het bos vaak niet meer ziet. Een steelstringgitaar met 12 snaren staat bekend als 12-snarige gitaar. Alle 6 de snaren zijn dubbel uitgevoerd, waarbij iedere snaar er een snaar direct naast krijgt die een octaaf hoger is. Dat veroorzaakt een rijker geluid. Een enkele keer worden steelstringgitaren met bijvoorbeeld 7 (of een ander afwijkend aantal) snaren gemaakt. Drie veel voorkomende modellen zijn de dread nought, een standaard westerngitaar en de jumbo, een grotere gitaar met meer volume.
- La guitare folk est aussi une guitare acoustique, plus massive, aux six cordes métalliques. Les deux plus fines sont simplement en acier, les quatre plus grosses ont une âme d'acier entourée d'un fil de bronze. La touche du manche est légèrement bombée et présente généralement quatorze cases hors table. Les barrages sont en X. Le terme semble s'être répandu en français dans les années 1970. Dans d'autres pays également, le terme a été étendu à la musique folklorique et traditionnelle. Il y a plusieurs formats de guitare folk, on peut citer par exemple : les dreadnoughts, avec un corps aux formes assez carrées, les jumbos, avec un corps aux formes nettement plus rondes, les auditoriums qui est un compromis des deux autres. En décembre 2009, un nouveau magazine est entièrement dédié à la guitare folk et au songwriting : Guitare Folk Magazine.
|
| rdfs:comment
|
- スティール弦アコースティックギター（スティールげんアコースティックギター）とは、撥弦楽器であるギターのうち、アンプを使った電気増幅を伴わなくても演奏可能なギターであり、かつスチール弦を使用しているギターの総称。アコースティック・ギターの一つである。英語ではSteel-string acoustic guitar。フラットトップ型がフォークギター(和製英語folk guitar)、アーチドトップ型がピック・ギターと呼ばれることもある。
- A steel-string acoustic guitar is a modern form of guitar descended from the classical guitar, but strung with steel strings for a brighter, louder sound. It is often referred to simply as an acoustic guitar, although strictly speaking the nylon-strung classical guitar is acoustic as well. The most common type can be called a flat-top guitar to distinguish it from the more specialized archtop guitar and other variations.
- Es un tipo de guitarra con cuerdas de metal, cuyo sonido se genera mediante la vibración de las cuerdas que se amplifican en una caja acústica de madera o algún acrílico. Los modelos más habituales son: de 6 cuerdas de 12 cuerdas, constituidas por 6 órdenes de 2 cuerdas cada uno; normalmente, las dos cuerdas de un mismo orden pueden ir afinadas al unísono o a octava.
- De western gitaar of steelstring-gitaar is een akoestische gitaar met stalen snaren, niet te verwarren met de lap steel gitaar. Evenals de Spaanse gitaar heeft de steelstring gitaar 6 snaren. Andere veel gebruikte benamingen zijn western-gitaar en flattop gitaar. Als het instrument aangeduid wordt met akoestische gitaar wordt dat meestal bedoeld in tegenstelling tot de elektrische gitaar. De steelstringgitaar heeft doorgaans een vlak bovenblad (in de VS wordt zij ook wel flattop genoemd).
- La guitare folk est aussi une guitare acoustique, plus massive, aux six cordes métalliques. Les deux plus fines sont simplement en acier, les quatre plus grosses ont une âme d'acier entourée d'un fil de bronze. La touche du manche est légèrement bombée et présente généralement quatorze cases hors table. Les barrages sont en X. Le terme semble s'être répandu en français dans les années 1970. Dans d'autres pays également, le terme a été étendu à la musique folklorique et traditionnelle.
|
