| dbpprop:abstract
|
- A stave church is a medieval wooden church with a post and beam construction related to timber framing. The wall frames are filled with vertical planks. The load-bearing posts have lent their name to the building technique. Related church types are post church and churches with palisade walls. All of the surviving stave churches except one are found in Norway, but related church types were once common all over northwestern Europe. The only remaining medieval stave church outside of Norway is one from 15th century located at Hedared in Sweden and one Norwegian stave church relocated and re-erected in 1842 in the outskirts of Krummhübel in Germany, now Karpacz in the Karkonosze mountains of Poland.
- Stabkirchen oder Mastenkirchen sind Kirchen in Holzkonstruktion, die in Skandinavien während der Übergangszeit von der heidnischen Religion zum Christentum im 12. und 13. Jahrhundert gebaut wurden. Wichtigstes Merkmal ist der so genannte Stabbau, bei dem die Wände aus senkrecht stehenden "Stäben" gebildet werden. Dies ist ein wichtiger Unterschied zur Blockbauweise, bei der horizontal liegende Balken die Wände bilden. In Norwegen gab es bis zur Reformationszeit etwa 750 Stabkirchen und diese waren somit die Mehrzahl der ca. 1200 Kirchen im Land. Anfang des 19. Jahrhundert waren noch rund hundert Stabkirchen vorhanden.
- Stavkirke jsou dřevěné sloupové kostely typické pro Skandinávii. Jsou nejstaršími dochovanými dřevěnými kostely, pocházejí z 12. století. Jedná se mj. o kostely v Urnes, Borgrund, Mære, Torpo, Hylestad, Kinsarviku, Lomu, Kaupangeru, Hopperstad a oblasti Sogn. Nejstarší dochovaný kostel typu stavkirke byl vystavěn roku 1150 a nachází se ve zmíněném Urnes.
- Stavkirke es una palabra noruegacon la que se nombra a un tipo particular de templos cristianos medievales construidos de madera, anteriormente comunes en la Europa del Norte pero en el presente confinados casi exclusivamente a Noruega. Las más antiguas tienen edades superiores a los 800 años. Su característica particular es su técnica de construcción, la stavverk, que consiste en un armazón de madera formado de stav —gruesos postes circulares que le dan nombre a las iglesias— sostenidos por espigas a un marco cuadrado de soleras de madera, que a su vez se halla asentado sobre cimientos de roca, protegiendo a la madera de la humedad. La técnica relaciona a las stavkirke con el entramado de madera, y les confiere, además de resistencia a las condiciones climáticas, estabilidad y rigidez. La stavverk es descendiente de las desaparecidas iglesias de postes, construcciones de técnica más sencilla, aunque en ocasiones bastante similares a las propias stavkirke. La planta de las stavkirke más sencillas se divide en una nave y un coro, mientras las más evolucionadas se asemejan a las basílicas románicas, con el techo escalonado y pilares en el interior de la nave. Esa similitud, además de la decoración escultórica y pictórica, ha hecho suponer que las stavkirke tienen sus orígenes en el arte románico, pero esta teoría no es compartida por varios expertos. En la actualidad, quedan en pie 28 stavkirke medievales en Noruega, una en Suecia y una más en Polonia (esta última de origen noruego). Entre las más conocidas figuran la Iglesia de Borgund, de espectacular diseño y la mejor representante del género, y la Iglesia de Urnes, probablemente la más antigua y un descollante ejemplo del arte decorativo nórdico, declarada Patrimonio de la Humanidad por la Unesco.
- Sauvakirkko, toiselta nimeltään piirukirkko, on varhaiskeskiaikainen puukirkkotyyppi, joka rakennettiin nk. pystysalvosta käyttäen. Sauvakirkkoja oli pääasiallisesti Skandinaviassa. Eniten niitä on säilynyt Norjassa. Sauvakirkkoja on alun perin ollut runsaasti, mutta niitä on tuhoutunut erinäisten syiden, kuten tuhopolttojen vuoksi. Vuosina 1000–1300 rakennettiin yhteensä mahdollisesti noin tuhat sauvakirkkoa. Niistä enää 28 on jäljellä eteläisessä Norjassa. Sauvakirkkoja muistuttaneita puukirkkoja on ollut esimerkiksi Gotlannissa. Kehittyneimmät sauvakirkot olivat kolmilaivaisia. Niissä on yleensä rikasta, usein viikinkityylistä veistoskoristelua portaaleissa ja kuoriaidoissa sekä jyrkät korkeat katot. Kantavat, lattiasta kattoon ylettyvät kulmatolpat sijoitettiin keskilaivan sivuille tai kulmiin, joskus myös keskelle sitä. Tukirakenteet jätettiin usein näkyville. Sisäosien jako käytäviksi ja laivoiksi näkyy myös ulkopuolelta, koska jokainen osa on oma kokonaisuutensa ja katettiin omalla katolla. Kattoja onkin kirkoissa paljon ja ne ovat yleensä jyrkkiä.
- Une stavkirke ou stavkyrkje, église en bois debout, est une église médiévale en bois typique de la Norvège, bien que les archéologues aient pu prouver que des églises de ce type avaient existé dans toute l’Europe du Nord. On les appelle en français les « églises en bois debout ». Les mots stavkirke ou stavkyrkje sont formés des mots « pieu » (stav) et « église » (kirke ou kyrkje), en raison des grands pieux enfoncés dans le sol et supportant la structure de l'édifice. Par la suite, on fit reposer ces pieux (ou poteaux) sur un seuil de grosses pierres afin de s'affranchir des problèmes d'humidité du sol. La plupart des églises en bois debout norvégiennes furent détruites au cours du XIX siècle. Quelques éléments archéologiques semblent indiquer que les stavkirkes furent édifiées, de préférence, sur les vieux sites sacrés des populations scandinaves, marquant ainsi une continuité entre les anciennes croyances païennes et le christianisme, introduit en Norvège vers l’an 1000. Au niveau architectural, la plupart des stavkirkes réalisent une combinaison très originale entre les symboles chrétiens les plus classiques et les motifs vikings de l’ère pré-chrétienne, notamment les scènes de combats entre monstres de la mythologie nordique, souvent représentées sur les colonnes et les façades. Il existe deux principaux types d'églises en bois debout : avec ou sans étage (type A ou B). Chacune des catégories étant à nouveau divisée selon la nature de leur fondations, leur plan, etc. Les parois étaient régulièrement goudronnées pour conserver l'étanchéité du bois. Parmi les stavkirkes, la plus ancienne et la plus célèbre est celle d’Urnes, qui a été inscrite au patrimoine mondial de l’UNESCO en 1979. La stavkirke de Heddal, quant à elle, est la plus grande, tandis que celle de Borgund, à Lærdal, est admise comme étant la mieux préservée. La stavkirke de Fantoft a quant à elle été incendiée en 1992 puis reconstruite en 1997. La stavkirke de Hopperstad est située près de Vik sur le Sognefjorden. Différente dans le style, la stavkirke de Torpo est située entre Geilo, station de sport d'hiver, et Gol dans la région de Buskerud. C'est aussi le cas de la stavkirke de Ringebu située à 50 km au nord de Lillehammer dans la vallée du Gudbrandsdalen.
- Una stavkirke è una chiesa medioevale costruita interamente in legno strutturale. La struttura dei muri è costituita da assi verticali. Le assi portanti hanno dato il nome alla tecnica di costruzione. Chiese di tipo simile sono le chiese con muri di palizzate. Tutte le stavkirke esistenti, eccetto una, si trovano in Norvegia, ma chiese simili erano comuni in tutta l'Europa nord orientale. L'unica chiesa di questo tipo che rimane al di fuori della Norvegia è una del XV secolo presso Hedared in Svezia ed una Norvegese che è stata spostata e ricostruita nel 1842 nella periferia di Krummhübel in Germania, ora Karpacz nelle montagne Karkonosze della Polonia.
- Een staafkerk is een geheel uit hout opgetrokken kerkgebouw, met een typische bouwstijl die voornamelijk in Scandinavië wordt aangetroffen. Staafkerken zijn ontstaan in de periode waarin het christendom in Scandinavië werd verspreid. Een staafkerk werd gebouwd op een stenen fundering waarop een frame of geraamte van houten balken werd geplaatst. Op dit fundament rustten de palen. Bij de allereerste staafkerken die werden gebouwd, werden de staven of palen in een gat in de grond geplaatst. Hoewel dat voor voldoende stabiliteit zorgde, hielden deze bouwwerken niet lang stand omdat de palen door rotting werden aangetast. Deze palen werden aan de bovenkant aan elkaar bevestigd met een nieuw geraamte van horizontale balken. Deze balken dragen de dakconstructie. Om deze constructie voldoende stevigheid te geven werden er drie methodes gebruikt: ten eerste werden er tussen alle staven in Andreaskruisen geplaatst, ten tweede werden er houten bogen tussen de palen geplaatst en tenslotte werd er een lage rondgang om de kerk gemaakt die essentieel is voor de constructie. Als verbindingsmethodes werden gebruikt: zwaluwstaartverbinding, houten pennen en vastklemmen. Een staafkerk werd nooit met spijkers, nagels of lijm gebouwd zodat de constructie flexibel blijft en het hout kan werken dat is uitzetten en krimpen. Er zijn verschillende vormen van staafkerken. De meest eenvoudige staafkerken zijn kleine, rechthoekige gebouwen, en bestaan uit een schip en een klein koor. Het dak rust op de muren. Grotere staafkerken kunnen een lange mast in het midden hebben, die de torenspits draagt en de muren gedeeltelijk ontlast. De meest complexe staafkerken hebben een hoge ruimte in het midden, die wordt gedragen door vrijstaande masten, en die omgeven is door lagere zijbeuken, die de constructie stijfheid geven. Staafkerken zijn rijkelijk voorzien van houtsnijwerk, dat teruggrijpt op de tradities van de Vikingtijd. De Vikingtradities komen ook terug in de daken van de staafkerken. Deze hebben dezelfde structuur als de Vikingschepen. Een staafkerk heeft nooit zelf klokken. Hiervoor zijn er losstaande klokkentorens gebouwd.
- En stavkirke er en kirke bygget av tre med en bærende konstruksjon av staver (stolper) som står på liggende sviller eller syllstokker og bærer stavlegjer. De konstruktive leddene i veggen danner rammer med en utfylling av stående planker eller tiler. Stavene har gitt navn til kirketypen. Nå regnes stavkirkene for å være blant de viktigste representanter for europeisk middelalderarkitektur i tre og er representert ved Urnes stavkirke på UNESCOs liste over verdensarven. I middelalderen var det antakelig over 1000 stavkirker i Norge (noen mener det kan ha vært så mange som opp mot 2000 kirker), men de fleste forsvant i perioden 1350–1650, trolig som følge av endrede behov etter Svartedauen og reformasjonen. I 1650 var det rundt 270 stavkirker tilbake, og i neste hundreårsperiode forsvant 136 av disse. I dag er det bare bevart 28 stavkirker i Norge .
- Kościół klepkowy, inaczej: "słupowy" lub "masztowy" (norw. stavkirke, dosł. kościół słupowy) – nazwa szczególnego rodzaju drewnianych kościołów norweskich, wznoszonych od X do XIII w. , w czasach gdy wiara chrześcijańska mieszała się z wierzeniami w pogańskich bogów wikińskich. Kościoły te należą do najstarszych drewnianych zabytków Europy. Są to świątynie o konstrukcji słupowej (stave), a dokładniej - "słupowo-klepkowej". Trzon konstrukcji stanowi szkieletowa rama złożona z pionowych słupów narożnych spiętych następnie długimi deskami (klepkami), które nakładane pionowo tworzą ścianę kościoła. Kościoły budowane były różnymi technikami, w zależności od regionu i okresu ich konstrukcji. Najprostsze mają jedynie jedną nawę i małe prezbiterium oraz dach oparty na ścianach. Kościoły o najbardziej złożonej konstrukcji posiadają trzy nawy oraz znaczną wysokość. Pokryte są stromym dachem krytym gontem. Kalenice zakończone są najczęściej rzeźbami smoków. Współcześnie zbudowano jeden kościół o takiej konstrukcji w Askim w południowej Norwegii. Jak dotąd jest to jedyny współczesny stavkirke na świecie.
- Uma igreja de madeira é um tipo de igreja em madeira que era construída durante a Idade Média. A maioria das igrejas de madeira originais foram construídas na Noruega. Igreja de madeira de Fantoft Igreja de madeira de Urnes As igrejas de madeira da Noruega StaveChurch. org - Igrejas de madeira da Noruega
- Файл:Gol stavkirke, vinter. JPG Ставкирка в местечке Гол. Ставкирка — наиболее распространённый в Скандинавии тип деревянных средневековых храмов.
- En stavkyrka är en kyrka byggd av trä i stavverk. Den har en bärande konstruktion av stolpar som står på liggande syllar och bär upp väggband. De bärande elementen i väggarna utgör på detta sätt ramar för en fyllning av stående plankor; stavar, vilket byggnadstypen har fått sitt namn efter. (I norsk terminologi syftar emellertid förleden "stav" på de bärande stolparna. ) Stavkyrkorna anses vara bland de viktigaste representanterna för europeisk medeltidsarkitektur i trä. Stavkyrkor innehåller ofta stilelement från förkristen tid. De flesta kvarvarande stavkyrkorna finns i Norge, men liknande kyrkobyggnader förekom under medeltiden över hela nordvästra Europa. Urnes stavkyrka i Luster, Norge, finns på UNESCOs världsarvslista.
|
| rdfs:comment
|
- A stave church is a medieval wooden church with a post and beam construction related to timber framing. The wall frames are filled with vertical planks. The load-bearing posts have lent their name to the building technique. Related church types are post church and churches with palisade walls. All of the surviving stave churches except one are found in Norway, but related church types were once common all over northwestern Europe.
- Stabkirchen oder Mastenkirchen sind Kirchen in Holzkonstruktion, die in Skandinavien während der Übergangszeit von der heidnischen Religion zum Christentum im 12. und 13. Jahrhundert gebaut wurden. Wichtigstes Merkmal ist der so genannte Stabbau, bei dem die Wände aus senkrecht stehenden "Stäben" gebildet werden. Dies ist ein wichtiger Unterschied zur Blockbauweise, bei der horizontal liegende Balken die Wände bilden.
- Stavkirke jsou dřevěné sloupové kostely typické pro Skandinávii. Jsou nejstaršími dochovanými dřevěnými kostely, pocházejí z 12. století. Jedná se mj. o kostely v Urnes, Borgrund, Mære, Torpo, Hylestad, Kinsarviku, Lomu, Kaupangeru, Hopperstad a oblasti Sogn. Nejstarší dochovaný kostel typu stavkirke byl vystavěn roku 1150 a nachází se ve zmíněném Urnes.
- Stavkirke es una palabra noruegacon la que se nombra a un tipo particular de templos cristianos medievales construidos de madera, anteriormente comunes en la Europa del Norte pero en el presente confinados casi exclusivamente a Noruega. Las más antiguas tienen edades superiores a los 800 años.
- Sauvakirkko, toiselta nimeltään piirukirkko, on varhaiskeskiaikainen puukirkkotyyppi, joka rakennettiin nk. pystysalvosta käyttäen. Sauvakirkkoja oli pääasiallisesti Skandinaviassa. Eniten niitä on säilynyt Norjassa. Sauvakirkkoja on alun perin ollut runsaasti, mutta niitä on tuhoutunut erinäisten syiden, kuten tuhopolttojen vuoksi. Vuosina 1000–1300 rakennettiin yhteensä mahdollisesti noin tuhat sauvakirkkoa. Niistä enää 28 on jäljellä eteläisessä Norjassa.
- Une stavkirke ou stavkyrkje, église en bois debout, est une église médiévale en bois typique de la Norvège, bien que les archéologues aient pu prouver que des églises de ce type avaient existé dans toute l’Europe du Nord. On les appelle en français les « églises en bois debout ». Les mots stavkirke ou stavkyrkje sont formés des mots « pieu » (stav) et « église » (kirke ou kyrkje), en raison des grands pieux enfoncés dans le sol et supportant la structure de l'édifice.
- Una stavkirke è una chiesa medioevale costruita interamente in legno strutturale. La struttura dei muri è costituita da assi verticali. Le assi portanti hanno dato il nome alla tecnica di costruzione. Chiese di tipo simile sono le chiese con muri di palizzate. Tutte le stavkirke esistenti, eccetto una, si trovano in Norvegia, ma chiese simili erano comuni in tutta l'Europa nord orientale.
- Een staafkerk is een geheel uit hout opgetrokken kerkgebouw, met een typische bouwstijl die voornamelijk in Scandinavië wordt aangetroffen. Staafkerken zijn ontstaan in de periode waarin het christendom in Scandinavië werd verspreid. Een staafkerk werd gebouwd op een stenen fundering waarop een frame of geraamte van houten balken werd geplaatst. Op dit fundament rustten de palen. Bij de allereerste staafkerken die werden gebouwd, werden de staven of palen in een gat in de grond geplaatst.
- En stavkirke er en kirke bygget av tre med en bærende konstruksjon av staver (stolper) som står på liggende sviller eller syllstokker og bærer stavlegjer. De konstruktive leddene i veggen danner rammer med en utfylling av stående planker eller tiler. Stavene har gitt navn til kirketypen. Nå regnes stavkirkene for å være blant de viktigste representanter for europeisk middelalderarkitektur i tre og er representert ved Urnes stavkirke på UNESCOs liste over verdensarven.
- Kościół klepkowy, inaczej: "słupowy" lub "masztowy" (norw. stavkirke, dosł. kościół słupowy) – nazwa szczególnego rodzaju drewnianych kościołów norweskich, wznoszonych od X do XIII w. , w czasach gdy wiara chrześcijańska mieszała się z wierzeniami w pogańskich bogów wikińskich. Kościoły te należą do najstarszych drewnianych zabytków Europy. Są to świątynie o konstrukcji słupowej (stave), a dokładniej - "słupowo-klepkowej".
- Uma igreja de madeira é um tipo de igreja em madeira que era construída durante a Idade Média. A maioria das igrejas de madeira originais foram construídas na Noruega. Igreja de madeira de Fantoft Igreja de madeira de Urnes As igrejas de madeira da Noruega StaveChurch. org - Igrejas de madeira da Noruega
- Файл:Gol stavkirke, vinter. JPG Ставкирка в местечке Гол. Ставкирка — наиболее распространённый в Скандинавии тип деревянных средневековых храмов.
- En stavkyrka är en kyrka byggd av trä i stavverk. Den har en bärande konstruktion av stolpar som står på liggande syllar och bär upp väggband. De bärande elementen i väggarna utgör på detta sätt ramar för en fyllning av stående plankor; stavar, vilket byggnadstypen har fått sitt namn efter. (I norsk terminologi syftar emellertid förleden "stav" på de bärande stolparna. ) Stavkyrkorna anses vara bland de viktigaste representanterna för europeisk medeltidsarkitektur i trä.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
