The Statute of Westminster, 1931 is an Act of the Parliament of the United Kingdom and separate versions of it are now domestic law within Australia and Canada; it has been repealed in New Zealand and implicitly by subsequent laws in former Commonwealth realms. Passed on 11 December 1931, the act, either immediately or upon ratification, effectively both established the legislative independence of the self-governing Dominions of the British Empire from the United Kingdom and bound them all to seek each other's approval for changes to monarchical titles and the common line of succession. It thus became a statutory embodiment of the principles of equality and common allegiance to the Crown set out in the Balfour Declaration of 1926. It thus had the effect of making the Dominions sovereign na

Property Value
dbo:abstract
  • The Statute of Westminster, 1931 is an Act of the Parliament of the United Kingdom and separate versions of it are now domestic law within Australia and Canada; it has been repealed in New Zealand and implicitly by subsequent laws in former Commonwealth realms. Passed on 11 December 1931, the act, either immediately or upon ratification, effectively both established the legislative independence of the self-governing Dominions of the British Empire from the United Kingdom and bound them all to seek each other's approval for changes to monarchical titles and the common line of succession. It thus became a statutory embodiment of the principles of equality and common allegiance to the Crown set out in the Balfour Declaration of 1926. It thus had the effect of making the Dominions sovereign nations. The Statute of Westminster's relevance today is that it sets the basis for the continuing relationship between the Commonwealth realms and the Crown. (en)
  • Das Statut von Westminster von 1931 wurde am 11. Dezember 1931 durch das britische Parlament erlassen und verlieh den Dominions des British Commonwealth of Nations formal die gesetzgeberische Unabhängigkeit. Es ist in der Geschichte des Vereinigten Königreiches ein Meilenstein im Prozess des Übergangs vom Empire zum Commonwealth mit gleichberechtigten Mitgliedstaaten. Das Statut von Westminster von 1931 gewährte dem Dominion Kanada, dem Australischen Bund, Neuseeland, dem Irischen Freistaat, der Südafrikanischen Union und Neufundland die völlige gesetzgeberische Unabhängigkeit und bestätigte damit formell den Balfour-Bericht von 1926; ausgenommen waren lediglich Verfassungsänderungen in Kanada, Australien und Neuseeland, bei denen das britische Parlament weiterhin Kompetenzen hatte – in Bezug auf Kanada erloschen diese erst 1982 (siehe: Verfassung von Kanada), in Bezug auf Australien mit dem Australia Act von 1986. Für Australien, Neuseeland und Neufundland sollte das Statut erst nach Zustimmung der dortigen Parlamente in Kraft treten. In Australien fand dies 1942, in Neuseeland erst 1947 statt. In Neufundland kam es nie zur Anwendung des Statuts – das Land wurde seit den dreißiger Jahren wieder durch Großbritannien direkt regiert und trat 1949 Kanada bei. (de)
  • El Estatuto de Westminster de 1931 es un Acta del Parlamento del Reino Unido (del 11 de diciembre de 1931) que estableció un estatus de igualdad legislativa entre los dominios auto-gobernados del Imperio Británico y el Reino Unido. El Estatuto se convirtió en ley interna o doméstica dentro de cada uno de los otros Reinos de la Commonwealth después de las transferencias de poderes legislativos efectuadas en la constitución particular de cada Reino, con el alcance de que no quedara caduca en ese proceso. El Estatuto es algunas veces aludido, especialmente en los antiguos dominios, como el Tratado de Westminster, aunque no tiene la forma de un tratado. El Estatuto tiene una gran importancia histórica porque marcó la independencia de estos países, inmediatamente o sobre su ratificación. Sus poderes constitucionales residuales fueron reemplazados por la legislación posterior. Su importancia actual es que fija la base para la relación continua entre Reinos de la Commonwealth y la estructura de la corona. Paralelamente, en el contexto de la Gran Depresión el Reino Unido se sirvió de la Commonwealth para mantener su economía dentro de un circuito cerrado, paliando así los efectos de la misma ya que, pese a adoptar una política económica proteccionista pese a su tradición librecambista, el Reino Unido pudo comerciar con estos territorios en una situación claramente ventajosa. (es)
  • Le Statut de Westminster de 1931 (officiellement la Loi de 1931 visant à donner effet à des résolutions adoptées lors des conférences impériales de 1926 et 1930), adopté le 11 décembre 1931, est une loi du Royaume-Uni reconnaissant la souveraineté de tous les pays membres de l'Empire britannique (dominions) : l'Australie (ratifié le 9 octobre 1942, rétroactivement au 3 septembre 1939), le Canada (ratifié le 11 décembre 1931), l'Irlande, la Nouvelle-Zélande (ratifié le 25 novembre 1947), Terre-Neuve (jamais ratifié, son statut de dominion fut révoqué à sa demande le 30 janvier 1934) et l'Afrique du Sud (ratifié le 22 août 1934). (fr)
  • Lo Statuto di Westminster del 1931 è un atto del Parlamento del Regno Unito che riconosceva l'indipendenza in ambito legislativo dei dominion britannici, quali il Canada, l'Irlanda, Terranova, il Sudafrica, la Nuova Zelanda e l'Australia. (it)
  • ウェストミンスター憲章(ウェストミンスターけんしょう、英語:Statute of Westminster 1931)は、1931年12月11日に英国議会が発表した憲章である。英国議会が制定した法律としての形式を有する。 これは1926年に出されたバルフォア報告書に基づいて、成立していたイギリス連邦体系に法的根拠を与えたものである。この憲章より英国の海外自治領に外交権も与えられ、英国本国とは国王への忠誠で団結(言い換えれば同君連合)した平等な共同体と規定されることになった。同憲章以前は という統治体制で、英国政府が任命する総督のもとで自治政府が組織されて内政に関しては自治政府が責任を負う一方で(現在でも英国の海外領土の中にはこのような体制をとるところがある)、法的には各自治領の住民は英国民の一部であり各自治領の外交や領事業務は英国政府や同国大使館・領事館が行うのに対し、同憲章によりこの構造が となり、英国政府の干渉を全く受けない形でカナダやオーストラリア、ニュージーランドや南アフリカ連邦、また当時はカナダとは別の自治領だったニューファンドランドが、内政や外交、軍事などを行うことができるようになった(オーストラリアやニュージーランド、またニューファンドランドはこの憲章を当初は認めなかった。また、ニューファンドランドは1949年にカナダに併合される)。また、これにより正式にカナダ国籍やオーストラリア国籍などが認められることになる。 この憲章の発表の背景には第一次世界大戦で自治領が発言権の強化を求めてきたことにある。そこで、自治領にある程度の独立性を付与することで、支配権を確保しようと結論したのである。 しかし、この憲章が出た以後もアイルランド自由国など分離独立の動きはやまず、大英帝国の解体は進んでいく。 (ja)
  • Statut Westminsterski, ang. Statute of Westminster – akt prawny uznający za podmioty wzajemnie równe (z pewnymi ograniczeniami) Wielką Brytanię i jej ówczesne dominia: Kanadę, Australię, Nową Zelandię, Związek Południowej Afryki, Nową Fundlandię i Wolne Państwo Irlandzkie. Oprócz symbolicznego uznania równości dawnej metropolii i jej dominiów, statut znosił bardzo ważną dotąd zasadę, iż wszystkie akty prawne stanowione przez władze dominiów muszą być zgodne z prawem brytyjskim, pod rygorem nieważności w razie wystąpienia sprzeczności. Parlament brytyjski utrzymał jednak wyłączność na wprowadzanie zmian w konstytucjach Kanady i Australii. Przyjęcie statutu jest często spotykaną w historiografii cezurą, którą uznaje się za moment uzyskania przez dominia niepodległości. Należy jednak pamiętać, że jest to data w znacznej mierze symboliczna, gdyż proces emancypacji dominiów i poszerzania zakresu ich suwerenności był bardzo stopniowy, zaś poszczególne dominia włączyły statut do własnego porządku prawnego w różnym czasie. Podobnie należy traktować próby uznania statutu za dokument powołujący Wspólnotę Narodów - jest to jedna z możliwych do przyjęcia dat, choć np. sama Wspólnota za moment swojego powstania uznaje raczej rok 1949. Treść statutu była w największym stopniu owocem prac komisji ekspertów, kierowanej przez Arthura Balfoura, której rekomendacje zostały przedstawione przywódcom Wielkiej Brytanii i dominiów oraz zaakceptowane przez nich na konferencji imperialnej w 1926 roku (co określa się mianem tzw. deklaracji Balfoura). Przyszłe przepisy statutu były jeszcze przedmiotem negocjacji na kolejnej konferencji, w 1930 roku. Statut stanowi dość nietypowy dokument z punktu widzenia teorii prawa, łącząc w sobie cechy aktu prawa wewnętrznego i umowy międzynarodowej. Choć został przyjęty w zwykłej procedurze legislacyjnej w parlamencie brytyjskim (jak typowa ustawa), zakończonej jego uchwaleniem w dniu 11 grudnia 1931, a następnie udzieleniem sankcji królewskiej, na mocy własnych przepisów rozciągał swoją moc obowiązującą na poszczególne dominia dopiero w chwili ratyfikacji przez ich parlamenty (to jest procedurą stosowaną zwykle wobec aktów prawa międzynarodowego). Dotyczyło to jednak tylko Australii, Nowej Zelandii i Nowej Fundlandii - pozostałe dominia zrezygnowały z prawa do ratyfikacji i w ich przypadku statut wszedł w życie niezwłocznie. Australia ratyfikowała statut dopiero w 1942 (choć miał obowiązywać retroaktywnie już od września 1939), Nowa Zelandia w 1947, zaś Nowa Fundlandia w ogóle nie zdążyła go przyjąć nim przyłączyła się do federacji kanadyjskiej. (pl)
  • O Estatuto de Westminster, assinado em 11 de dezembro de 1931, foi uma emenda do Parlamento do Reino Unido que estabeleceu o status de iguais entre os diferentes domínios independentes do Império Britânico e do Reino Unido. Este estatuto deu aos países, ex-colônias inglesas, Austrália, Canadá, África do Sul e Nova Zelândia, total independência política. Anteriormente ao tratado, o papel do Ministério do Exterior dos três países era desempenhado pelo Reino Unido, motivo pela qual os três países entraram automaticamente na Primeira Guerra Mundial. (pt)
  • Het Statuut van Westminster is een in 1931 door het Britse parlement aangenomen wet die de onderlinge verhoudingen tussen de Britse dominions en Groot-Brittannië regelt. Via dit statuut verkregen de dominions, te weten Australië, Canada, de Ierse Vrijstaat, Nieuw-Zeeland, Newfoundland en de Unie van Zuid-Afrika, de facto onafhankelijkheid in alle aangelegenheden tenzij de dominions er op eigen verzoek van af zagen. De wet is thans van kracht in Groot-Brittannië, Australië, Canada en Nieuw-Zeeland daar Zuid-Afrika en Ierland inmiddels republieken zijn. Het Statuut van Westminster was het logische vervolg op de Imperial Conferences die in 1926 en 1930 in Londen werden gehouden en waar de dominions verregaande autonomie verkregen. Sommige dominions verzochten echter om uitzonderingen. Zo kon men het in Canada niet eens worden over de te volgen procedures om de eigen grondwet te wijzigen waardoor hiervoor een uitzondering in het Statuut werd gemaakt. Het zou nog tot 1982 duren voordat de Canada Act van kracht zou worden en het laatste restje Britse invloed op Canada en de Canadese Grondwet zou verdwijnen. Ook konden tot 1949 nog beslissingen van het Canadees Hooggerechtshof bij de Privy Council in Londen worden aangevochten. Met betrekking tot Australië bleef Londen nog enig gezag hebben over provisies met betrekking tot de individuele Australische staten. In de praktijk werd er echter nooit gebruikgemaakt van deze provisies door het Britse parlement. Met de Australia Act van 1986 behoorde ook dit tot het verleden. Hoewel het Statuut van Westminster met onmiddellijke ingang van kracht werd in Canada, Ierland en Zuid-Afrika moest het in Australië, Nieuw-Zeeland en Newfoundland worden geratificeerd door de lokale parlementen. In Australië en Nieuw-Zeeland gebeurde dit in 1942 respectievelijk 1947 terwijl het in Newfoundland nooit van kracht werd. Een bestuurscrisis aldaar in 1934 zorgde ervoor dat Londen het directe gezag in Newfoundland overnam totdat het in 1949 een provincie van Canada werd. (nl)
  • Вестминстерский статут 1931 — акт парламента Великобритании от 11 декабря 1931, установивший правовое положение доминионов (фактически независимое государство в составе Британской империи) и их взаимоотношения с Великобританией. Таким образом, была создана правовая база Британского содружества наций (в настоящее время — Содружество наций). Этот парламентский акт ввёл в силу решения конференций Британской империи 1926 и 1930 годов о полной самостоятельности доминионов во внутренних и внешних делах и об их равенстве с Великобританией. При этом Великобритания ещё сохраняла за собой фактический контроль над внешней политикой доминионов. Подтверждая суверенитет доминионов, Вестминстерский статут указывал, что законы Великобритании не могут распространяться на доминионы без их согласия. Отменялось также положение, при котором закон доминиона считался недействительным, если он противоречил законам Великобритании. Члены Британского содружества, признавшие Вестминстерский статут 1931, имеют статус королевств Содружества (Commonwealth realms), что означает их полную самостоятельность при сохранении за британским монархом поста главы соответствующего государства. Таким образом, королева Великобритании Елизавета II одновременно является королевой Австралии, Барбадоса и т. д. Из 54 членов Содружества статус королевства имеют лишь шестнадцать. На 1931 год статут был применён к существовавшим на тот момент доминионам: Австралийское Содружество, Доминион Канада, Ирландское свободное государство, Доминион Ньюфаундленд, Южно-Африканский Союз и Новая Зеландия. Австралия ратифицировала статут только в 1942 году, при этом, чтобы оправдать участие в войне, действие закона было распространено на период с 3 сентября 1939 года. Новая Зеландия ратифицировала статут 25 ноября 1947 года. Ньюфаундленд статут не ратифицировал; по запросу местного правительства, метрополия в 1934 году ввела прямое правление, сохранявшееся вплоть до преобразования Ньюфаундленда в провинцию Канады в 1949 году. (ru)
  • 西敏法令是英國國會在1931年通過的法案,此法案中訂明: * 以下属地為自治領: * 加拿大 * 紐芬蘭(後於1949年加入加拿大) * 澳洲 * 紐西蘭 * 南非 * 愛爾蘭自由邦 * 英國國會及英國政府從此不能再干涉自治領內部事務。 * 英國皇室仍然保留其他自治領的國家元首地位,但須以“自治領國王/女王”自稱。 但當時的英國法例也訂明,自治領的主權仍屬於英國君主。 愛爾蘭自由邦於1936年單方面宣布改為愛爾蘭共和國,1939年單方面退出大英國協。1949年,英國國會通過《I1949年愛爾蘭法》,宣佈承認愛爾蘭完全獨立,但拒絕給予北愛爾蘭六郡。南非在1961年改制為共和國,並退出大英國協(1994年重新加入)。 (zh)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 29263 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 742698295 (xsd:integer)
dbp:longTitle
  • An Act to give effect to certain resolutions passed by Imperial Conferences held in the years 1926 and 1930.
dbp:originalText
dbp:parliament
  • Parliament of the United Kingdom
dbp:royalAssent
  • 1931-12-11 (xsd:date)
dbp:shortTitle
  • Statute of Westminster, 1931
dbp:status
  • Current
dbp:statuteBookChapter
  • 22 (xsd:integer)
dbp:useNewUkLeg
  • yes
dbp:year
  • 1931 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Le Statut de Westminster de 1931 (officiellement la Loi de 1931 visant à donner effet à des résolutions adoptées lors des conférences impériales de 1926 et 1930), adopté le 11 décembre 1931, est une loi du Royaume-Uni reconnaissant la souveraineté de tous les pays membres de l'Empire britannique (dominions) : l'Australie (ratifié le 9 octobre 1942, rétroactivement au 3 septembre 1939), le Canada (ratifié le 11 décembre 1931), l'Irlande, la Nouvelle-Zélande (ratifié le 25 novembre 1947), Terre-Neuve (jamais ratifié, son statut de dominion fut révoqué à sa demande le 30 janvier 1934) et l'Afrique du Sud (ratifié le 22 août 1934). (fr)
  • Lo Statuto di Westminster del 1931 è un atto del Parlamento del Regno Unito che riconosceva l'indipendenza in ambito legislativo dei dominion britannici, quali il Canada, l'Irlanda, Terranova, il Sudafrica, la Nuova Zelanda e l'Australia. (it)
  • O Estatuto de Westminster, assinado em 11 de dezembro de 1931, foi uma emenda do Parlamento do Reino Unido que estabeleceu o status de iguais entre os diferentes domínios independentes do Império Britânico e do Reino Unido. Este estatuto deu aos países, ex-colônias inglesas, Austrália, Canadá, África do Sul e Nova Zelândia, total independência política. Anteriormente ao tratado, o papel do Ministério do Exterior dos três países era desempenhado pelo Reino Unido, motivo pela qual os três países entraram automaticamente na Primeira Guerra Mundial. (pt)
  • 西敏法令是英國國會在1931年通過的法案,此法案中訂明: * 以下属地為自治領: * 加拿大 * 紐芬蘭(後於1949年加入加拿大) * 澳洲 * 紐西蘭 * 南非 * 愛爾蘭自由邦 * 英國國會及英國政府從此不能再干涉自治領內部事務。 * 英國皇室仍然保留其他自治領的國家元首地位,但須以“自治領國王/女王”自稱。 但當時的英國法例也訂明,自治領的主權仍屬於英國君主。 愛爾蘭自由邦於1936年單方面宣布改為愛爾蘭共和國,1939年單方面退出大英國協。1949年,英國國會通過《I1949年愛爾蘭法》,宣佈承認愛爾蘭完全獨立,但拒絕給予北愛爾蘭六郡。南非在1961年改制為共和國,並退出大英國協(1994年重新加入)。 (zh)
  • The Statute of Westminster, 1931 is an Act of the Parliament of the United Kingdom and separate versions of it are now domestic law within Australia and Canada; it has been repealed in New Zealand and implicitly by subsequent laws in former Commonwealth realms. Passed on 11 December 1931, the act, either immediately or upon ratification, effectively both established the legislative independence of the self-governing Dominions of the British Empire from the United Kingdom and bound them all to seek each other's approval for changes to monarchical titles and the common line of succession. It thus became a statutory embodiment of the principles of equality and common allegiance to the Crown set out in the Balfour Declaration of 1926. It thus had the effect of making the Dominions sovereign na (en)
  • Das Statut von Westminster von 1931 wurde am 11. Dezember 1931 durch das britische Parlament erlassen und verlieh den Dominions des British Commonwealth of Nations formal die gesetzgeberische Unabhängigkeit. Es ist in der Geschichte des Vereinigten Königreiches ein Meilenstein im Prozess des Übergangs vom Empire zum Commonwealth mit gleichberechtigten Mitgliedstaaten. (de)
  • El Estatuto de Westminster de 1931 es un Acta del Parlamento del Reino Unido (del 11 de diciembre de 1931) que estableció un estatus de igualdad legislativa entre los dominios auto-gobernados del Imperio Británico y el Reino Unido. El Estatuto se convirtió en ley interna o doméstica dentro de cada uno de los otros Reinos de la Commonwealth después de las transferencias de poderes legislativos efectuadas en la constitución particular de cada Reino, con el alcance de que no quedara caduca en ese proceso. El Estatuto es algunas veces aludido, especialmente en los antiguos dominios, como el Tratado de Westminster, aunque no tiene la forma de un tratado. (es)
  • ウェストミンスター憲章(ウェストミンスターけんしょう、英語:Statute of Westminster 1931)は、1931年12月11日に英国議会が発表した憲章である。英国議会が制定した法律としての形式を有する。 これは1926年に出されたバルフォア報告書に基づいて、成立していたイギリス連邦体系に法的根拠を与えたものである。この憲章より英国の海外自治領に外交権も与えられ、英国本国とは国王への忠誠で団結(言い換えれば同君連合)した平等な共同体と規定されることになった。同憲章以前は という統治体制で、英国政府が任命する総督のもとで自治政府が組織されて内政に関しては自治政府が責任を負う一方で(現在でも英国の海外領土の中にはこのような体制をとるところがある)、法的には各自治領の住民は英国民の一部であり各自治領の外交や領事業務は英国政府や同国大使館・領事館が行うのに対し、同憲章によりこの構造が この憲章の発表の背景には第一次世界大戦で自治領が発言権の強化を求めてきたことにある。そこで、自治領にある程度の独立性を付与することで、支配権を確保しようと結論したのである。 しかし、この憲章が出た以後もアイルランド自由国など分離独立の動きはやまず、大英帝国の解体は進んでいく。 (ja)
  • Statut Westminsterski, ang. Statute of Westminster – akt prawny uznający za podmioty wzajemnie równe (z pewnymi ograniczeniami) Wielką Brytanię i jej ówczesne dominia: Kanadę, Australię, Nową Zelandię, Związek Południowej Afryki, Nową Fundlandię i Wolne Państwo Irlandzkie. Oprócz symbolicznego uznania równości dawnej metropolii i jej dominiów, statut znosił bardzo ważną dotąd zasadę, iż wszystkie akty prawne stanowione przez władze dominiów muszą być zgodne z prawem brytyjskim, pod rygorem nieważności w razie wystąpienia sprzeczności. Parlament brytyjski utrzymał jednak wyłączność na wprowadzanie zmian w konstytucjach Kanady i Australii. (pl)
  • Het Statuut van Westminster is een in 1931 door het Britse parlement aangenomen wet die de onderlinge verhoudingen tussen de Britse dominions en Groot-Brittannië regelt. Via dit statuut verkregen de dominions, te weten Australië, Canada, de Ierse Vrijstaat, Nieuw-Zeeland, Newfoundland en de Unie van Zuid-Afrika, de facto onafhankelijkheid in alle aangelegenheden tenzij de dominions er op eigen verzoek van af zagen. De wet is thans van kracht in Groot-Brittannië, Australië, Canada en Nieuw-Zeeland daar Zuid-Afrika en Ierland inmiddels republieken zijn. (nl)
  • Вестминстерский статут 1931 — акт парламента Великобритании от 11 декабря 1931, установивший правовое положение доминионов (фактически независимое государство в составе Британской империи) и их взаимоотношения с Великобританией. Таким образом, была создана правовая база Британского содружества наций (в настоящее время — Содружество наций). Из 54 членов Содружества статус королевства имеют лишь шестнадцать. (ru)
rdfs:label
  • Statute of Westminster 1931 (en)
  • Statut von Westminster (1931) (de)
  • Estatuto de Westminster de 1931 (es)
  • Statut de Westminster de 1931 (fr)
  • Statuto di Westminster del 1931 (it)
  • ウェストミンスター憲章 (ja)
  • Statut Westminsterski (1931) (pl)
  • Statuut van Westminster (nl)
  • Estatuto de Westminster (pt)
  • Вестминстерский статут (ru)
  • 1931年西敏法令 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:notableIdea of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:establishedEvent of
is dbp:event of
is dbp:keypoints of
is dbp:related of
is dbp:relatedLegislation of
is foaf:primaryTopic of