| dbpprop:abstract
|
- Stalag IV-B(or Stalag IV B) was one of the largest prisoner of war camps in Germany during World War II. Stalag meens the German noun "Stammlager". The main camp was located 8km NE of the town Mühlberg in Brandenburg, just east of the Elbe river and about 30 miles (50 km) north of Dresden. A branch camp, sometimes identified as Stalag-IVB/Z, was located at Zeithain, 10 km to the south in Saxony.
- Stammlager IV B (Stalag IV B, auch Stalag IV-B geschrieben) war ein von der Wehrmacht 1939 erbautes Stammlager für Kriegsgefangene nordöstlich von Mühlberg/Elbe. Bis 1940 wurden dort polnische, französische, serbische, britische und holländische Soldaten festgehalten. Ab 1941 kamen sowjetische, 1943 italienische und 1944 amerikanische Kriegsgefangene und über 1.500 dänische Polizisten dazu. Insgesamt konnten bis zu 16.000 Mann gleichzeitig festgehalten werden.
- Muehlberg/Elbe stalag IV B Muehlberg sur Elbe. Sous-camp à Zeithain. Ouvert en octobre 1939 pour Polonais. Souvent camp de transit. Au 01/01/1945 : 25.052 prisonniers, beaucoup de Russes. Dans la nuit du 23/04/1945, les gardiens se sont enfuis à l'approche de l'Armée Rouge. Devint un camp du NKVD soviétique...
- Obóz ten pierwotnie nosił numer Stalag-304 i był zbudowany w kwietniu 1941 na terenie poligonu wojskowego koło stacji kolejowej Jacobsthal, niedaleko miasta Riesa, dla umieszczenia jeńców sowieckich. W lipcu przywieziono ich ok. 11 000, a w kwietniu 1942 żyło jeszcze tylko 3729. Reszta zmarła z niedożywienia lub z powodu epidemii tyfusu spowodowanej przez straszliwe warunki higieniczne. Ciała były rzucane do grobów masowych. Po kwietniu 1942 jeńców sowieckich przyjechało jeszcze więcej, ale wymierali tak samo szybko. W końcu 1942 r. przewieziono ok. 10 000 Sowietów zdolnych do pracy do kopalni węgla w Belgii. W lutym 1943 obóz w Zeithainie przemieniono na obóz szpitalny jako oddział Stalagu IV-B w Muhlbergu z nazwą Stalag IV-B/H. W największej części obozu w dalszym ciągu trzymano Sowietów chorych na gruźlicę, którzy umierali w tempie 10-20 dziennie (wg źródeł niemieckich). Skrzydło bliższe stacji kolejowej używano wtedy na umieszczenie chorych jeńców innych narodowości, m. in. kilkuset Polaków i Jugosławian przywiezionych z innych obozów. Gdy marszałek Badolgio ogłosił zawieszenie broni we wrześniu 1943, armia niemiecka uwięziła żołnierzy włoskich. Do Zeithainu przywieziono kilkaset tych, którzy byli chorzy na gruźlicę. Ogółem zmarło ok. 900 jeńców z Europy Środkowej, ale w przeciwieństwie do traktowania jeńców sowieckich, pochowano ich w oddzielnych grobach na cmentarzu wojskowym w Joachimsthalu. Największa zmiana w obozie w Zeithainie miała miejsce w październiku 1944. Około 25 baraków w obozie włoskim zostało oddzielonych nowym płotem. Przywieziono tu w dwóch pociągach 1029 rannych z powstania warszawskiego. Ale również przywieziono w tych transportach 63 lekarzy, 183 pielęgniarek, sanitariuszek, farmakologów, 60 personelu pomocniczego, oraz 237 innych (rodziny lekarzy razem z dziećmi) . Przywieziono też wyposażenie sali operacyjnej, stomatologicznej i aparat rentgenologiczny oraz materiały i lekarstwa – ocalone z ruin Warszawy. Komendant obozu, Oberst-Arzt Stachel, oglądał rozładowanie pociągu. Jak zobaczył rodziny z dziećmi i nawet zwierzętami, odwrócił się z odrazą i odmaszerował . Niemieckie źródła notują że "... Personel pielęgniarski i pomocniczy pracował z wielkim zaangażowaniem, tak że w krótkim czasie udało się osiągnąć nieznany dotąd w Zeithain standard higieny.. Zeithain był prawdopodobnie jedynym obozem jenieckim na świecie, w którym byli razem mężczyźni i kobiety, i w którym urodziło się nawet 11 dzieci, którym nadano jenieckie numery rejestracyjne! Komendantem polskiego obozu był płk. dr. Leon Strehl, szef sanitarny w komendzie głównej Armii Krajowej od kwietnia 1944 do końca powstania. Naczelnym chirurgiem był ppłk. dr. Tadeusz Bętkowski. Znakomite rezultaty zabiegów chirurgicznych doktora Bętkowskiego w niezmiernie ciężkich warunkach wzbudziły podziw chirurgów niemieckich, którzy przyjeżdżali z Drezna na obserwację. W marcu 1945 do Stalag IV-B/Z Zeithain przybyła grupa oficerów francuskich ewakuowana z obozu w zachodnich Niemczech. Wśród nich było trzech Polaków. 23 kwietnia weszła Armia Czerwona. W nocy 21 kwietnia 1945 dowództwo i strażnicy niemieccy opuścili obóz. Wtedy płk. dr. Leon Strehl objął cały obóz, wraz z jeńcami włoskimi i radzieckimi, opieką lekarską aż do przybycia personelu lekarskiego sowieckiego po 23 kwietnia.
|
| rdfs:comment
|
- Stalag IV-B(or Stalag IV B) was one of the largest prisoner of war camps in Germany during World War II. Stalag meens the German noun "Stammlager". The main camp was located 8km NE of the town Mühlberg in Brandenburg, just east of the Elbe river and about 30 miles (50 km) north of Dresden. A branch camp, sometimes identified as Stalag-IVB/Z, was located at Zeithain, 10 km to the south in Saxony.
- Stammlager IV B (Stalag IV B, auch Stalag IV-B geschrieben) war ein von der Wehrmacht 1939 erbautes Stammlager für Kriegsgefangene nordöstlich von Mühlberg/Elbe. Bis 1940 wurden dort polnische, französische, serbische, britische und holländische Soldaten festgehalten. Ab 1941 kamen sowjetische, 1943 italienische und 1944 amerikanische Kriegsgefangene und über 1.500 dänische Polizisten dazu. Insgesamt konnten bis zu 16.000 Mann gleichzeitig festgehalten werden.
- Muehlberg/Elbe stalag IV B Muehlberg sur Elbe. Sous-camp à Zeithain. Ouvert en octobre 1939 pour Polonais. Souvent camp de transit. Au 01/01/1945 : 25.052 prisonniers, beaucoup de Russes. Dans la nuit du 23/04/1945, les gardiens se sont enfuis à l'approche de l'Armée Rouge. Devint un camp du NKVD soviétique...
- Obóz ten pierwotnie nosił numer Stalag-304 i był zbudowany w kwietniu 1941 na terenie poligonu wojskowego koło stacji kolejowej Jacobsthal, niedaleko miasta Riesa, dla umieszczenia jeńców sowieckich. W lipcu przywieziono ich ok. 11 000, a w kwietniu 1942 żyło jeszcze tylko 3729. Reszta zmarła z niedożywienia lub z powodu epidemii tyfusu spowodowanej przez straszliwe warunki higieniczne. Ciała były rzucane do grobów masowych.
|