Sponsalia de futuro (or sponsalia pro futuro, also stipulatio sponsalitia) was a Canon form of engagement used by medieval rulers in cases when one or both future spouses were minors. It was seen as a precursor to valid marriage. In order to celebrate a sponsalia de futuro, both children had to be older than seven.

Property Value
dbo:abstract
  • Sponsalia de futuro, sponsalia pro futuro (w przekładzie z łaciny: zaręczyny na przyszłość) – kanoniczna forma zaręczyn stosowana przez dynastie panujące w Europie w czasach średniowiecznych i nowożytnych. Pozwalała ona na uroczyste zaręczyny niepełnoletnich kandydatów, dzięki czemu możliwe było zawieranie przypieczętowanych małżeństwem sojuszy, bez względu na wiek potomków rodu. Akt ten miał charakter ślubu – po osiągnięciu wieku dojrzałego przez zaręczonych nie ponawiano już właściwej ceremonii. Małżeństwo mogło być natomiast skonsumowane dopiero, gdy małżonkowie osiągnęli tak zwany wiek sprawny. Wtedy też zgodnie z prawem kanonicznym rozpoczynał się ich związek. Był tylko jeden warunek ważności sponsalia de futuro: oboje zainteresowani musieli wyrazić zgodę na fizyczną konsumpcję małżeństwa. W historii Polski najszerzej znanym przypadkiem sponsalia de futuro był związek Jadwigi Andegaweńskiej z Wilhelmem Habsburgiem. Król Węgier i Polski Ludwik Andegaweński zaaranżował ich zaręczyny w 1378 roku, kiedy Jadwiga miała 4 lata, a Wilhelm 8. Związek ostatecznie nie doszedł do skutku, ponieważ Jadwiga została koronowana na króla Polski, a możni małopolscy planowali wprowadzenie na tron wielkiego księcia litewskiego Jagiełły. W tej sytuacji Wilhelm Habsburg przybył do Krakowa celem fizycznego dopełnienia małżeństwa, nie został jednak wpuszczony na Wawel; szybko też zmuszono go do opuszczenia miasta. Do konsumpcji małżeństwa zapewne nie doszło, jednak propaganda habsburska przedstawiała przeciwną opinię, oskarżając nawet Jadwigę o grzech bigamii. Zarzuty te opóźniły oficjalne uznanie małżeństwa Jadwigi z Jagiełłą przez papieża. Spór ostatecznie rozwiązano na mocy unii w Krewie: Jagiełło zobowiązał się do wypłacenia Wilhelmowi 200 000 florenów odszkodowania za zerwanie małżeństwa. Formę sponsalia de futuro zastosowano także między Bolesławem Wstydliwym i królewną węgierską Kingą (Kunegundą) w 1239 roku. W tym przypadku małżeństwo doszło do skutku, nigdy jednak nie zostało skonsumowane. (pl)
  • Sponsalia de futuro (or sponsalia pro futuro, also stipulatio sponsalitia) was a Canon form of engagement used by medieval rulers in cases when one or both future spouses were minors. It was seen as a precursor to valid marriage. In order to celebrate a sponsalia de futuro, both children had to be older than seven. It was Peter Lombard who introduced the distinction between a sponsalia de praesenti and a sponsalia de futuro. While the former, a promise of an immediately effective marriage, created a marriage that could not be dissolved, the latter concerned only a future marriage and as such was seen as a betrothal dissoluble by the mutual consent of the involved parties. It was presumed that the consummation of marriage included the sponsalia de praesenti and thus rendered the sponsalia de futuro a valid marriage. (en)
dbo:wikiPageID
  • 36394827 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 724886607 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdfs:comment
  • Sponsalia de futuro, sponsalia pro futuro (w przekładzie z łaciny: zaręczyny na przyszłość) – kanoniczna forma zaręczyn stosowana przez dynastie panujące w Europie w czasach średniowiecznych i nowożytnych. Pozwalała ona na uroczyste zaręczyny niepełnoletnich kandydatów, dzięki czemu możliwe było zawieranie przypieczętowanych małżeństwem sojuszy, bez względu na wiek potomków rodu. Formę sponsalia de futuro zastosowano także między Bolesławem Wstydliwym i królewną węgierską Kingą (Kunegundą) w 1239 roku. W tym przypadku małżeństwo doszło do skutku, nigdy jednak nie zostało skonsumowane. (pl)
  • Sponsalia de futuro (or sponsalia pro futuro, also stipulatio sponsalitia) was a Canon form of engagement used by medieval rulers in cases when one or both future spouses were minors. It was seen as a precursor to valid marriage. In order to celebrate a sponsalia de futuro, both children had to be older than seven. (en)
rdfs:label
  • Sponsalia de futuro (pl)
  • Sponsalia de futuro (en)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of