| dbpprop:abstract
|
- In statistics, spatial analysis or spatial statistics includes any of the formal techniques which study entities using their topological, geometric, or geographic properties. The phrase properly refers to a variety of techniques, many still in their early development, using different analytic approaches and applied in fields as diverse as astronomy, with its studies of the placement of galaxies in the cosmos, to chip fabrication engineering, with its use of 'place and route' algorithms to build complex wiring structures. The phrase is often used in a more restricted sense to describe techniques applied to structures at the human scale, most notably in the analysis of geographic data. The phrase is even sometimes used to refer to a specific technique in a single area of research, for example, to describe geostatistics. The history of spatial analysis starts with early mapping, surveying and geography at the beginning of history, although the techniques of spatial analysis were not formalized until the later part of the twentieth century. Modern spatial analysis focuses on computer based techniques because of the large amount of data, the power of modern statistical and geographic information science (GIS) software, and the complexity of the computational modeling. Spatial analytic techniques have been developed in geography, biology, epidemiology, sociology, demography, statistics, geographic information science, remote sensing, computer science, mathematics, and scientific modelling. Complex issues arise in spatial analysis, many of which are neither clearly defined nor completely resolved, but form the basis for current research. The most fundamental of these is the problem of defining the spatial location of the entities being studied. For example, a study on human health could describe the spatial position of humans with a point placed where they live, or with a point located where they work, or by using a line to describe their weekly trips; each choice has dramatic effects on the techniques which can be used for the analysis and on the conclusions which can be obtained. Other issues in spatial analysis include the limitations of mathematical knowledge, the assumptions required by existing statistical techniques, and problems in computer based calculations. Classification of the techniques of spatial analysis is difficult because of the large number of different fields of research involved, the different fundamental approaches which can be chosen, and the many forms the data can take.
- Spatiaalinen tilastotiede on tilastotieteen osa-alue, jossa aineiston kukin havainto on sidottu määrättyyn paikkaan. Tilastotieteen jakaumaa vastaa spatiaalisessa tilastotieteessä pisteprosessi. Spatiaalista tilastotiedettä sovelletaan muun muassa geostatistiikassa sekä spatiaalisessa ekonometriassa.
- L'analyse spatiale est une démarche géographique hypothético-déductive qui a pour objectif de comprendre les logiques, les causes et les conséquences de la localisation des peuplements et des activités des humains. Elle part du postulat selon lequel l'espace est acteur organisé. C'est une science nomothétique donc elle vise à proposer une approche modélisée de l'espace géographique en mettant en évidence des formes récurrentes d'organisation spatiales et des théories, notamment à travers diverses notions-clés : distance, réseaux, structure, situation... L'espace n'est donc pas seulement considéré comme un simple support mais comme un élément décisif d'une organisation sociale. Il s'agit de prendre en compte un ensemble complexe de données physiques et humaines pour analyser les distributions spatiales de divers phénomènes, en prenant garde de ne pas tomber dans le déterminisme strict. Les raisonnements d'analyse spatiale s'appuient beaucoup sur les données statistiques et sur des espaces isotropes (cela permet d'élaborer des théories qui sont ensuite appliquées à l'espace réel, par essence anisotrope, en tenant compte des particularités). Depuis la généralisation des Systèmes d'information géographiques, l'analyse spatiale dispose de nombreux outils pour interroger les configurations spatiales observées ou proposer des simulations d'organisation spatiale. Ils permettent ainsi de modifier les objets spatiaux, de mesurer les relations entre objets en fonction de leur distance, d'identifier des configurations spécifiques ou encore d'offrir de nombreuses méthodes d'interpolation spatiale. L'analyse spatiale peut alors conduire à des modélisations de type géostatistique. De nombreux logiciels -comme GeoDa- existent désormais offrant des outils d'analyse spatiale à mettre en oeuvre à partir de bases de données spatialisées.
- Analizy przestrzenne lub przestrzenne statystyki – pojęcie z zakresu statystyki. Formalne techniki badania danych używające ich topologicznych, geometrycznych lub geograficznych właściwości. Zwrot odnosi się do różnych technik, z których wiele znajduje się jeszcze we wczesnej fazie rozwoju. Wykorzystują one różne metody analityczne i stosowane są w różnorodnych dziedzinach - od astronomii (badania dotyczące rozmieszczenia galaktyk w kosmosie) po produkcję układów scalonych (algorytmy rozmieszczenia i połączeń elementów w złożonych strukturach). Sformułowanie to używane jest często w bardziej zawężonym znaczeniu w odniesieniu do konkretnej techniki stosowanej w określonej dziedzinie badań, np. do geostatystyki. Historia analizy przestrzennej rozpoczęła się wraz z powstaniem kartografii, miernictwa i geografii, chociaż techniki analizy przestrzennej nie zostały sformalizowane do drugiej połowy XX wieku. Aktualnie analizy przestrzenne bazują na komputerowych technikach ze względu na: dużą ilość danych, możliwości nowoczesnego oprogramowania statystycznego i oprogramowania Systemu Informacji Geograficznej (GIS) oraz złożoności obliczeniowej tego modelowania. Przestrzenne techniki analityczne zostały rozwinięte w geografii, biologii, epidemiologii, demografii, statystyce, systemie informacji geograficznej, teledetekcji, informatyce, matematyce i naukowym modelowaniu. W analizie przestrzennej jest jeszcze wiele skomplikowanych, niejasno określonych i nierozwiązanych problemów, które stanowią podstawę dzisiejszych badań w tej dziedzinie. Najbardziej podstawowym i obecnie analizowanym jest problem określenia przestrzennej lokalizacji podmiotów. Na przykład, badania nad zdrowiem ludzkim mogą bazować na przestrzennej lokalizacji ludzi ze względu na miejsce zamieszkania lub miejsca pracy albo za pomocą linii opisujących tygodniowe przemieszczenia, każdy wybór ma dramatyczny wpływ na techniki, które mogą być wykorzystywane do analizy oraz uzyskane wnioski. Inne nierozwiązane zagadnienia analizy przestrzennej spotykają się z ograniczeniami wiedzy matematycznej, problemem spełniania założeń istniejących technik statystycznych, po problemy w obliczeniach komputerowych. Klasyfikacja technik analizy przestrzennej jest trudna ze względu na dużą liczbę zaangażowanych dziedzin badawczych, różnych podejść do tego samego zagadnienia oraz wielu formatów przechowywania danych.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
