The Spanning Tree Protocol (STP) is a link layer network protocol that ensures a loop-free topology for any bridged LAN. It is based on an algorithm invented by Radia Perlman while working for Digital Equipment Corporation. In the OSI model for computer networking, STP falls under the OSI layer-2.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • The Spanning Tree Protocol (STP) is a link layer network protocol that ensures a loop-free topology for any bridged LAN. It is based on an algorithm invented by Radia Perlman while working for Digital Equipment Corporation. In the OSI model for computer networking, STP falls under the OSI layer-2. Spanning tree allows a network design to include spare (redundant) links to provide automatic backup paths if an active link fails, without the danger of bridge loops, or the need for manual enabling/disabling of these backup links. Bridge loops must be avoided because they result in flooding the network. The Spanning Tree Protocol (STP) is defined in the IEEE Standard 802.1D. As the name suggests, it creates a spanning tree within a mesh network of connected layer-2 bridges, and disables those links that are not part of the tree, leaving a single active path between any two network nodes.
  • | align="left“ | Standards: | align="left“ | IEEE-Normen 802.1d, 802.1w, 802.1s, 802.1Q | Das Spanning Tree Protocol (STP) baut einen Spannbaum zur Vermeidung redundanter Netzpfade (Schleifen) im LAN, speziell in geswitchten Umgebungen, auf. Die Implementierung wurde, aufbauend auf einem Spannbaum-Algorithmus, von Radia Perlman entwickelt und ist in der IEEE-Norm 802.1D standardisiert. Mittlerweile wurde das klassische STP durch RSTP nach IEEE 802.1w ersetzt. Netze sollten auf der Sicherungsschicht zu jedem möglichen Ziel immer nur einen Pfad haben, also keine Schleifen enthalten, um zu vermeiden, dass Datenpakete (Frames) dupliziert werden und mehrfach am Ziel eintreffen, was zu Fehlfunktionen in darüber liegenden Netzwerkschichten führen und die Leistung des Netzes vermindern oder sogar zu einem Komplettausfall führen könnte. Andererseits werden mitunter redundante Netzpfade als Backup für den Fehlerfall (Ausfall einer Strecke) verwendet. Das Spanning Tree Protocol wird beiden Bedürfnissen gerecht.
  • Spanning Tree Protocol (STP) és un protocol de xarxa de la segona capa OSI,, que gestiona enllaços redundants, prevenint bucles infinits de repetició de dades en xarxes que presenten configuració redundant. STP és transparent a les estacions d'usuari. Està basat en un algoritme dissenyat per Radia Perlman mentre treballava per a DEC. Hi ha 2 versions del STP: la original (DEC STP) l'estandaritzada pel IEEE: IEEE 802.1D. No són compatibles entre sí. Els bucles infinits succeeixen quan hi ha rutes alternatives entre hosts. Aquestes rutes alternatives són necessàries degut a que, al proporcionar redundància, donen una major fiabilitat ja que, al existir diferents enllaços, en el cas que un falli, un altre enllaç pot seguir suportant el tràfic de la xarxa. No obstant això, el problema arriba ja que l'existir aquests cicles en la topologia de xarxa, les trames broadcast i multicast poden quedar-se atrapades en un cicle, al no existir cap camp TTL (Time To Leave, Temps per a sortir) en la Capa 2, tal i com succeeix en la Capa 3. Això desperdicia ample de banda i inutilitza la xarxa. La solució consisteix en permetre cicles físics, però creant una topologia lògica sense cicles. STP permet només una trajectòria activa a la vegada entre dos dispositius de la xarxa (això preveu els bucles) però manté els camins redundants com a reserva si el camí inicial falla. Si la configuració de STP canvia, o si un segment en la xarxa redundant arriba a ser inassolible, l'algoritme de l'arbre que l'atravessa es reconfigura i reestableix l'acoplament activant la trajectòria de reserva. Si el protocol falla, és possible que ambdues connexions estiguin actives simultàniament, i això podria donar lloc a un bucle de tràfic infinit a la LAN. Existeixen diferents variants del Spanning Tree Protocol, degut principalment al temps que tarda l'algoritme utilitzat en convergir. Una d'aquestes variants és el Rapid Spanning Tree Protocol. L'arbre d'expansió (Spanning tree) roman efectiu fins que succeeix un canvi en la topologia. Quan això succeeix, el protocol ho sap. El màxim temps de duració de l'arbre d'expansió és de cinc minuts. Quan succeeix un d'aquests canvis, el pont arrel actual redefineix la topologia de l'arbre d'expansió o s'escull un nou pont arrel.
  • Spanning Tree Protocol (STP) es un protocolo de red de nivel 2 de la capa OSI,. Está basado en un algoritmo diseñado por Radia Perlman mientras trabajaba para DEC. Hay 2 versiones del STP: la original (DEC STP) y la estandarizada por el IEEE, que no son compatibles entre sí. En la actualidad, se recomienda utilizar la versión estandarizada por el IEEE. Su función es la de gestionar la presencia de bucles en topologías de red debido a la existencia de enlaces redundantes (necesarios en muchos casos para garantizar la disponibilidad de las conexiones). El protocolo permite a los dispositivos de interconexión activar o desactivar automáticamente los enlaces de conexión, de forma que se garantice que la topología está libre de bucles. STP es transparente a las estaciones de usuario. Los bucles infinitos ocurren cuando hay rutas alternativas hacia una misma máquina o segmento de red de destino. Estas rutas alternativas son necesarias para proporcionar redundancia, ofreciendo una mayor fiabilidad. Si existen varios enlaces, en el caso que uno falle, otro enlace puede seguir soportando el tráfico de la red. Los problemas aparecen cuando utilizamos dispositivos de interconexión de nivel de enlace, como un puente de red o un conmutador de paquetes. Cuando hay bucles en la topología de red, los dispositivos de interconexión de nivel de enlace reenvían indefinidamente las tramas Broadcast y multicast, al no existir ningún campo TTL (Time To Live, Tiempo de Vida) en la Capa 2, tal y como ocurre en la Capa 3. Se consume entonces una gran cantidad de ancho de banda, y en muchos caso la red queda inutilizada. Un router, por el contrario, sí podría evitar este tipo de reenvíos indefinidos. La solución consiste en permitir la existencia de enlaces físicos redundantes, pero creando una topología lógica libre de bucles. STP permite solamente una trayectoria activa a la vez entre dos dispositivos de la red (esto previene los bucles) pero mantiene los caminos redundantes como reserva, para activarlos en caso de que el camino inicial falle. Si la configuración de STP cambia, o si un segmento en la red redundante llega a ser inalcanzable, el algoritmo reconfigura los enlaces y restablece la conectividad, activando uno de los enlaces de reserva. Si el protocolo falla, es posible que ambas conexiones estén activas simultáneamente, lo que podrían dar lugar a un bucle de tráfico infinito en la LAN. Existen múltiples variantes del Spaning Tree Protocol, debido principalmente al tiempo que tarda el algoritmo utilizado en converger. Una de estas variantes es el Rapid Spanning Tree Protocol El árbol de expansión (Spanning tree) permanece vigente hasta que ocurre un cambio en la topología, situación que el protocolo es capaz de detectar de forma automática. El máximo tiempo de duración del árbol de expansión es de cinco minutos. Cuando ocurre uno de estos cambios, el puente raíz actual redefine la topología del árbol de expansión o se elige un nuevo puente raíz.
  • Le Spanning Tree Protocol (aussi appelé STP) est un protocole réseau permettant une topologie réseau sans boucle dans les LAN avec pont. Il est défini dans la norme IEEE 802.1D.
  • スパニングツリープロトコル(英語:spanning tree protocol、STP)はあるLANにおいてループ構成を回避するための通信プロトコルであり、IEEE 802.1Dで定義、および規格化されている。 本プロトコルはDECで働いていたラディア・パールマンによって発明されたアルゴリズムを基礎としている。LANを点と線によって構成されるグラフとみなし、LAN接続の一部をあえて利用禁止とすることでスパニング木を構成する。すると、木構造はループ(閉路)を持たないことから、LAN内部でのループが回避されたことになる。 STPの標準にはIEEEとDECが制定した2つの異なる規格が存在するが、コンピュータネットワークにおいて一般的に利用されるのはIEEEのものである。これらの間に互換性はなく、両方のSTPを同時に運用した場合は正常に動作しない。
  • Protokół drzewa rozpinającego (ang. Spanning-Tree Protocol – STP), sporządzony przez IEEE (ang. Institute of Electrical and Electronics Engineers) opisany w dokumencie (IEEE 802.1d). Jest to protokół wykorzystywany przez sieci komputerowe w drugiej warstwie modelu sieciowego ISO/OSI. STP obsługiwany jest przez przełączniki i mostki sieciowe. Stworzony dla zwiększenia niezawodności środowisk sieciowych, umożliwia on konfigurację tych urządzeń w sposób zapobiegający powstawaniu pętli. Protokół ten tworzy graf bez pętli (drzewo) i ustala zapasowe łącza, w trakcie normalnej pracy sieci blokuje je tak, by nie przekazywały one żadnych danych, wykorzystywana jest tylko jedna ścieżka, po której może odbywać się komunikacja. Na szczycie grafu znajduje się główny przełącznik tzw. korzeń, zarządzający siecią. Korzeniem zostaje przełącznik na podstawie identyfikatora. W momencie, gdy STP wykryje problem, np. zerwany link, to rekonfiguruje sieć uaktywniając łącze zapasowe, potrzebuje na to ok. 30 do 60 sekund. Między sobą przełączniki komunikują się, rozgłaszając ramki BPDU (ang. Bridge Protocol Data Unit). Podstawowe zasady pracy mostu są takie same, jak przełącznika. Tak samo przełącznik jak most, uczy się na podstawie adresów źródłowych MAC (ang. Media Access Control) ramek, a przełącza je na podstawie adresów docelowych. Również zasady przełączania jak i działania algorytmów spanning-tree są identyczne. Różnice między przełącznikiem a mostem to: Przełącznik jest znacznie szybszy, ponieważ działa w oparciu o układ scalony, natomiast most ma oprogramowanie w formie software'owej. Most może mieć od 2 do 16 portów, natomiast przełącznik może mieć ich setki. Most jedynie przekazuje odbierane ramki z jednego portu do innego na podstawie odczytanego źródłowego adresu MAC, przełącznik natomiast może przekazywać ramki do dowolnego portu, na podstawie zarówno źródłowego jak i docelowego adresu MAC. Do jednego portu mostu może być przypisane dokładnie jedno drzewo rozpinające, w przełączniku może być ich wiele. Most działa w trybie półdupleks, natomiast przełącznik używa pełnego dupleksu. Porty przełącznika w topologii STP przyjmują pięć stanów od których zależy, w jaki sposób protokół MAC przetwarza i transmituje ramki. Port aktywny Uczenie się adresów MAC Przekazywanie ramek Port zablokowany Odrzucanie ramek Poprawkami do STP są protokoły: RSTP (ang. Rapid Spanning Tree Protocol, IEEE 802.1w) zapewnia krótszy czas przywracania sprawności połączeń po awarii. MSTP (ang. Multiple Spanning Tree Protocol, IEEE 802.1s) umożliwia równoważenie obciążenia i zwiększa odporność sieci na błędy dzięki zapewnieniu wielu ścieżek przekazywania ruchu danych.
  • Spanning Tree Protocol (referido com o acrónimo STP) é um protocolo para equipamento de rede que permite resolver problemas de loop em redes comutadas cuja topologia introduza anéis nas ligações. O algoritmo de Spanning Tree determina qual é o caminho mais eficiente entre cada segmento separado por bridges ou switches. Caso ocorra um problema nesse caminho, o algoritmo irá recalcular, entre os existentes, o novo caminho mais eficiente, habilitando-o automaticamente. O nome deriva do algoritmo spanning tree em teoria dos grafos.
  • Spanning Tree Protocol — сетевой протокол, работающий на втором уровне модели OSI. Основан на одноимённом алгоритме, разработчиком которого является «Мама Интернета» — Радья Перлман. Основной задачей STP является приведение сети Ethernet с множественными связями к древовидной топологии, исключающей циклы пакетов. Происходит это путём автоматического блокирования избыточных в данный момент для полной связности портов. Протокол описан в стандарте IEEE 802.1D.
  • Spanning tree protocol (STP) är ett tillägg till protokollet för IEEE 802.1-nät, vanligen ethernet, som tillåter att man bygger nätverksloopar i bryggade nätverk utan att trafiken i sig loopar. Spanning tree regleras i tre RFC-dokument: IEEE 802.1D Spanning Tree IEEE 802.1w Rapid Convergence Spanning Tree IEEE 802.1s Multiple Spanning Trees; delar av STP är numera infogade i IEEE 802.1q
  • 生成树协议(STP, Spanning Tree Protocol),又稱擴展樹協定,是一基於OSI網路模型的数据链路层(第二層)通訊協定,用作確保一個無迴圈的區域網絡環境。 基於由Radia Perlman在DEC工作時發明的運算法則,STP讓一個網絡被設計成包含備用(重複的)連線以當一條運作中的線路失效時,自動提供備用路徑,並排除引起橋接器迴圈、及手動啟動、關閉該些備用連線的需要。因此,通过使用STP,计算机网络可以有效地避免因为网络环路而出现广播风暴。
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
rdf:type
rdfs:comment
  • The Spanning Tree Protocol (STP) is a link layer network protocol that ensures a loop-free topology for any bridged LAN. It is based on an algorithm invented by Radia Perlman while working for Digital Equipment Corporation. In the OSI model for computer networking, STP falls under the OSI layer-2.
  • | align="left“ | Standards: | align="left“ | IEEE-Normen 802.1d, 802.1w, 802.1s, 802.1Q | Das Spanning Tree Protocol (STP) baut einen Spannbaum zur Vermeidung redundanter Netzpfade (Schleifen) im LAN, speziell in geswitchten Umgebungen, auf. Die Implementierung wurde, aufbauend auf einem Spannbaum-Algorithmus, von Radia Perlman entwickelt und ist in der IEEE-Norm 802.1D standardisiert. Mittlerweile wurde das klassische STP durch RSTP nach IEEE 802.1w ersetzt.
  • Spanning Tree Protocol (STP) és un protocol de xarxa de la segona capa OSI,, que gestiona enllaços redundants, prevenint bucles infinits de repetició de dades en xarxes que presenten configuració redundant. STP és transparent a les estacions d'usuari. Està basat en un algoritme dissenyat per Radia Perlman mentre treballava per a DEC. Hi ha 2 versions del STP: la original (DEC STP) l'estandaritzada pel IEEE: IEEE 802.1D. No són compatibles entre sí.
  • Spanning Tree Protocol (STP) es un protocolo de red de nivel 2 de la capa OSI,. Está basado en un algoritmo diseñado por Radia Perlman mientras trabajaba para DEC. Hay 2 versiones del STP: la original (DEC STP) y la estandarizada por el IEEE, que no son compatibles entre sí. En la actualidad, se recomienda utilizar la versión estandarizada por el IEEE.
  • Le Spanning Tree Protocol (aussi appelé STP) est un protocole réseau permettant une topologie réseau sans boucle dans les LAN avec pont. Il est défini dans la norme IEEE 802.1D.
  • Protokół drzewa rozpinającego (ang. Spanning-Tree Protocol – STP), sporządzony przez IEEE (ang. Institute of Electrical and Electronics Engineers) opisany w dokumencie (IEEE 802.1d). Jest to protokół wykorzystywany przez sieci komputerowe w drugiej warstwie modelu sieciowego ISO/OSI. STP obsługiwany jest przez przełączniki i mostki sieciowe.
  • Spanning Tree Protocol (referido com o acrónimo STP) é um protocolo para equipamento de rede que permite resolver problemas de loop em redes comutadas cuja topologia introduza anéis nas ligações. O algoritmo de Spanning Tree determina qual é o caminho mais eficiente entre cada segmento separado por bridges ou switches. Caso ocorra um problema nesse caminho, o algoritmo irá recalcular, entre os existentes, o novo caminho mais eficiente, habilitando-o automaticamente.
  • Spanning Tree Protocol — сетевой протокол, работающий на втором уровне модели OSI. Основан на одноимённом алгоритме, разработчиком которого является «Мама Интернета» — Радья Перлман.
  • Spanning tree protocol (STP) är ett tillägg till protokollet för IEEE 802.1-nät, vanligen ethernet, som tillåter att man bygger nätverksloopar i bryggade nätverk utan att trafiken i sig loopar. Spanning tree regleras i tre RFC-dokument: IEEE 802.1D Spanning Tree IEEE 802.1w Rapid Convergence Spanning Tree IEEE 802.1s Multiple Spanning Trees; delar av STP är numera infogade i IEEE 802.1q
rdfs:label
  • Spanning tree protocol
  • Spanning Tree Protocol
  • Spanning Tree Protocol
  • Spanning tree
  • Spanning tree protocol
  • スパニングツリープロトコル
  • Protokół drzewa rozpinającego
  • Spanning Tree Protocol
  • STP
  • Spanning tree protocol
  • 生成树协议
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of