| dbpprop:abstract
|
- The soul, in many religions, spiritual traditions, and philosophies, is the spiritual and eternal part of a living being, commonly held to be separable in existence from the body; as distinct from the physical part. It is typically thought to consist of a human's consciousness and personality, and can be synonymous with the spirit, mind or self. The soul is believed to live on after the person’s physical death, and some religions posit that God creates souls. In some cultures, non-human living things, and sometimes other objects (such as rivers) are said to have souls, a belief known as animism. The terms soul and spirit are often used interchangeably, although the former may be viewed as a more worldly and less transcendent aspect of a person than the latter. The words soul and psyche can also be treated synonymously, although psyche has relatively more physical connotations, whereas soul is connected more closely to metaphysics and religion.
- Der Ausdruck Seele hat vielfältige Bedeutungen, je nach den unterschiedlichen mythischen, religiösen, philosophischen oder psychologischen Traditionen und Lehren, in denen er vorkommt. Im heutigen Sprachgebrauch ist oft die Gesamtheit aller Gefühlsregungen und geistigen Vorgänge beim Menschen gemeint. In diesem Sinne ist „Seele“ weitgehend mit dem Begriff Psyche gleichbedeutend. „Seele“ kann aber auch ein Prinzip meinen, von dem angenommen wird, dass es diesen Vorgängen zugrunde liegt und sie ordnet sowie auch körperliche Vorgänge herbeiführt oder beeinflusst. Darüber hinaus gibt es religiöse und philosophische Auffassungen, in denen sich „Seele“ auf ein immaterielles Prinzip bezieht, welches das Leben eines Individuums und seine durch die Zeit hindurch beständige Identität bewirkt. Damit kann die Annahme verbunden sein, die Seele sei hinsichtlich ihrer Existenz vom Körper und damit auch dem physischen Tod unabhängig und mithin unsterblich. Manche Traditionen gehen davon aus, dass die Seele bereits vor der Zeugung existiert. In einem Teil dieser Lehren macht die Seele allein die Person aus; daher wird der Körper als unwesentlich oder als Hindernis für die Seele betrachtet.
- En moltes religions i escoles filosòfiques, l'ànima és la part immaterial o espiritual d'un ésser viu, sovint considerada com a eterna. Es creu, en general, que està constituïda per la consciència i la personalitat de l'èsser, i pot ser sinònim d'esperit, la ment o per un mateix. A la teologia, l'ànima sovint es creu que viuen en la persona després de la mort, i algunes religions postulen que Déu crea ànimes. En algunes cultures, no humans éssers vius, objectes inanimats i, a vegades, es diu que les ànimes, una creença coneguda com el animisme. L'ànima i l'esperit termes s'usen indistintament, encara que el primer es pot considerar com una més mundana i menys transcendent aspecte d'una persona que no sigui l'últim. Les paraules de l'ànima i la psique poden ser tractats com a sinònims, encara que és relativament més psique connotacions físiques, mentre que l'ànima està connectada més de prop a la metafísica i la religió.
- Duše je v pojetí mnoha filozofických a náboženských systémů duchovní podstatou, která je vlastní živým bytostem. Tyto systémy považují většinou duši za nesmrtelnou, často nehmotnou.
- El término alma o ánima (del Italiano anima) se refiere a un principio o entidad inmaterial e invisible que poseerían algunos seres vivos cuyas propiedades y características varían según las diferentes tradiciones y perspectivas filosóficas. Etimológicamente la palabra del latín anima se usaba para designar el principio por el cual los seres animados estaban dotados de movimiento propio. En ese sentido originario tanto los animales como los seres humanos estarían dotados de alma. Los avances en la fisiología y neurología permitieron reconocer que los seres animados obedecen al mismo tipo de principios físicos que los objetos inanimados. El término aparece también en la visión antropológica de numerosos grupos culturales y religiosos. En la actualidad el término "alma" es usado, más frecuentemente, en contextos religiosos.
- Sielu on nimitys, jota käytetään ihmisen ja joskus muunkin olennon väitetystä tajuisesta, henkisten toimintojen ja ilmiöiden ylläpitäjänä toimivasta aineettomasta puolesta, joka usein käsitetään itsenäiseksi olioksi ja jonka monissa uskonnoissa ajatellaan lähtevän ruumiista kuolemassa ja jatkavan olemassaoloaan. Näkemystä, jonka mukaan ulkomaailmaa aistiva aineellinen keho ja ulkomaailmasta tietoinen aineeton tajunta tai sielu ovat kaksi eri asiaa kutsutaan dualismiksi. Aiemmin sana sielu oli myös tieteellisessä käytössä, mutta nykyään sielu on useimmiten yksinomaan uskonnollinen käsite. Sielu-käsitteellä on tiettyjä yhtäläisyyksiä nykyisen psykologian ja mielenfilosofian mieli-käsitteen kanssa. Varsinkin useat uskonnolliset perinteet kuitenkin katsovat sielun olevan kuolematon ja lisäksi mahdollisesti olleen olemassa ennen sen liittymistä ruumiiseen. Muun muassa materialismi ja yleensä ateismi eivät hyväksy tällaisen sielun olemassaoloa.
- L'âme, selon certains courants religieux et philosophiques, est le principe vital, immanent ou transcendant, de toute entité douée de vie, pour autant que ce principe puisse être distingué de la vie-même. Le terme provient du mot latin anima qui a donné « animé », « animation », « animal ». Personnifiée en mythologie par Psyché,, elle est souvent confondue avec l'ensemble des fonctions psychiques constituant la psyché, instrument qu'elle "anime". Par extension, tout élément naturel, par exemple une montagne, pourrait être investi d'une âme avec laquelle il serait d'une façon ou d'une autre possible d'interagir . Cette perception est propre à l'animisme où chaque entité est douée d'intentionnalité, ce qui donne lieu à l'émergence de rituels pour se concilier ses faveurs. La notion d’âme joue un grand rôle dans la croyance religieuse. Avec ce concept vitaliste, la mort devient moins mystérieuse : lorsqu’une personne meurt, son âme la quitte, raison pour laquelle son corps devient inerte; cette âme pourrait alors revenir sous forme de fantôme, ou aller vers un au-delà. Concentrant la fonction vitale essentielle, l’âme est alors porteuse d'un espoir de vie éternelle et rien ne s'oppose même à sa réincarnation. Le concept d’âme, tacitement associé à celui d’immortalité, reste, selon les modernes, imputé à Platon. Pour l’esprit contemporain, pour qui « l’existence précède l’essence » l’âme reste un mythe que le matérialisme récuse totalement.
- A lélek szót több értelemben is használjuk, mely így több fogalmat takar. Először is érdemes külön választani a szellem fogalmától. Az előbbi (vallásos és) spirituális értelemben a halhatatlan részt, az örök elpusztíthatatlan eszenciáját jelenti az embernek, mely több hit szerint lélekvándorlás folytán több élőhöz is kapcsolódhat egymás után. A szellem a lélek és az élő test kapcsolatát valósítja meg. E kapocs a halállal feloldódik, a test elmúlásával rendszerint távozik e világból. Egyes hitek szerint, egyéb élőlények is rendelkeznek effajta halhatatlansággal, ilyen például számos indián vallás és a hinduizmus. A lélek fogalmát, más értelmekben az előbbi fogalommal valamilyen hasonlóságot találó helyzetekben használjuk, például lelkesen végzi a munkáját. Filozófiai, vagy tudományos szempontból a "lélek" egy olyan közhasználatú szó, amelynek jelentése változó, és rosszul körülhatárolt. A "lélek" szó körülbelüli jelentéséhez kapcsolódó tudományos szempontból kezelhetőbb fogalmak a psziché, érzés, tudat, éntudat.
- La parola italiana anima si origina dal latino anima (il parallelo greco è "ànemos" dove significa "vento" - e di questo significato si trova ancora traccia nel nostro anemometro - ma anche, nel linguaggio figurato, "passione" e "incostanza"). Nella Grecia antica si faceva a volte riferimento all'anima con il termine psychè (come avviene nel termine moderno psicologia), con un significato più vicino a spirito (vitale). Nell'induismo si fa riferimento all'Ātman, espirazione, anima. In latino anima indica propriamente ciò che spira, il soffio, il vento, e anche l'elemento aria. Da questo significato passa a quello di "respiro", nel senso dell'aria che si aspira, e per traslato indica la vitalità primordiale, animale, basata appunto sull'atto del respirare. Difficile da definire sinteticamente, alla rappresentazione dell'oggetto-anima ci si può avvicinare meglio attraverso alcune delle contrapposizioni in cui è implicato: anima / corpo, dove rappresenta il principio vitale di natura immateriale che, finché è presente, rende la materia altra da sé; anima / spirito, dove rappresenta il principio senziente contrapposto a quello raziocinante; anima / animo, dove rappresenta una sensibilità di tipo ricettivo contrapposta ad una di tipo attivo e appropriativo.
- 霊魂（れいこん）とは、人間（あるいは生物）が生きている間はその体内にあって、生命や精神の源とされている存在広辞苑「人間の身体内にあってその精神・生命を支配すると考えられている人格的・非肉体的な存在」小口偉一 他著『宗教学辞典』東京大学出版会、1973、p.757や概念のこと。
- De ziel is in de meest gebruikte betekenis de niet-materiële, spirituele component van de mens. In een andere opvatting is het de drager, de uitdrukking of het voertuig van de (eeuwige) geest.
- En sjel, vanligvis omtalt i bestemt form, som sjelen, er ifølge mange religiøse og filosofiske tradisjoner en selvbevisst eterisk substans som er unikt for hvert vesen. Det tenkes ofte at sjelen gir grunnlag for bevissthet, og den betraktes av mange som udødelig. Sjelen inkluderer vanligvis i metafysisk filosofisk teori både det tenkende "jeg" og personligheten som er resultat av slik tenkning og kan derfor betraktes som en selvstendig enhet som kan fri seg fra den fysiske kroppen. Den fysiske kropp betraktes som ledningsnett og "datamaskin" som kan utføre automatiske oppgaver gitt av sjelen i en slik teori. Aristoteles hadde en utvidet "sekkebetegnelse" for sjel og hevdet at plantene har en vegetativ sjel, de kan ta opp næring, dyr har i tillegg en sensorisk og motorisk sjel, de kan sanse og røre på seg, mens menneskene i tillegg har en fornuftig sjel. Med sjel menes da den formale årsaken til en levende organisme.
- Dusza – w większości religii oraz w wielu poglądach filozoficznych i kulturowych: substancja ulotna, eteryczna, zjawisko siły ożywiającej ciało, a trwającej nawet po jego śmierci (zależnie od religii przyjmuje się jego występowanie u człowieka i ew. zwierząt). Pojęcie to jest ściśle związane z kwestiami wiary i religii. To co będzie się działo z duszą po śmierci i jak człowiek za życia może na to wpływać, jest jednym z kluczowych elementów religii wyznających istnienie duszy. Większość z religii (lecz nie wszystkie) uważa duszę ludzką za niematerialną i nieśmiertelną. Różne są też poglądy poszczególnych religii na temat istnienia i świadomości duszy bez ciała oraz tego, czy każdy ma osobną duszę, czy też jest ona wspólna. Różnice pojawiają się także w kwestii preegzystencji duszy. Pojęcie znaczeniowo i etymologicznie pokrewne z pojęciem ducha. W wielu językach etymologia tego słowa nawiązuje do oddechu, tchnienia (w szczególności do ożywiającego tchnienia Boga), powiewu. W polskim bliskie duszy są np. słowa "dech", "dusić, "dyszeć", "zdechnąć". Wydaje się więc, że to ten ulotny, niewidzialny symptom życia przyczynił się do rozwoju pojęcia duszy i jego znaczeń.
- Alma é um termo que deriva do latim anǐma, este refere-se ao princípio que dá movimento ao que é vivo, o que é animado ou o que faz mover. De anǐma, derivam diversas palavras tais como: animal (em latim, animalia), animador, ... Religiosamente definida como um ser independente da matéria e que sobrevive à morte do corpo, que se julga continuar viva após a morte do corpo, podendo o seu destino ser a beatitude celestial ou o tormento eterno. Segundo este ponto de vista, a morte é considerada como a passagem da alma para a vida eterna, no domínio espiritual. A grande maioria das religiões, cristãs e não-cristãs, concorda em linhas gerais com esta definição. O conceito de uma alma imortal é muito antigo. De facto, as suas raízes remontam ao princípio da história humana.
- În multe religii şi părţi ale filozofiei, sufletul reprezintă partea imaterială a unei persoane. De obicei se crede că constă în gândurile şi personalitatea cuiva, şi poate fi sinonim cu spirit, minte sau sine. În Teologie, adesea se crede că sufletul continuă să trăiască după moartea persoanei, şi unele religii susţin că Dumnezeu creează sufletele. În unele culturi se spun că lucruri vii non-umane, şi uneori şi obiecte fără viaţă, au suflet, o credinţă cunoscută sub numele de Animism. Termenul de suflet sau spirit sunt adesea substituibil folosite, deşi primul poate fi văzut ca un aspect mai lumesc şi mai puţin transcedental al unei persoane decât ultimul. Cuvintele suflet şi psihic pot fi deasemeni tratate sinonime, deşi psihic are o conotaţie relativ mai fizică, pe când suflet este legat mai apropriat de metafizică şi religie.
- Душа́ — совокупность психических явлений (т. н. витальная душа, внутренний мир человека); как субстанция, существующая согласно многим идеалистическим философским направлениям и религиозным течениям, душа — бессмертная нематериальная сущность, в которой выражена божественная природа человека, дающая начало и обуславливающая жизнь, способности ощущения, мышления, сознания, чувств и воли, противопоставляемая телу. Душа́ — (в религиозных и идеалистических представлениях) нематериальное начало жизни, противополагаемое телу; бесплотное существо, остающееся после смерти человека Душа́ — (в старой психологии) совокупность психических явлений, переживаний, основа психической жизни человека Душа́ — внутренний, психический мир человека
- Själ eller psyke är en sammanfattande benämning på alla mentala förmågor hos levande varelser: förnuft, karaktär, känsla, medvetande, minne, perception, tänkande etc. Inom religionen är människans själ av enbart andlig natur medan nämnda mentala förmågor hör till den materiella världen.
- Ruh, din ve felsefede, insan varlığının maddi olmayan tarafı ya da özü olarak tanımlanır ve genellikle bireysellikle (zât) eşanlamlı olarak ele alınır.
- Дуалізм вважає душу протилежною тілу самостійною субстанцією. Матеріалісти-метафізики зводили психічну діяльність до суто механічних та фізико-хімічних процесів. В діалектичному матеріалізмі та науковій психології термін "душа" не використовується. По суті термін "психіка" заміщує термін "душа", виражаючи внутрішній духовний світ людини.
- 灵魂在很多宗教思想都存在，系指人类超自然及非物质的组成部份。许多宗教都认为，灵魂居于人或其他物质躯体之内并对之起主宰作用，大多數信仰都認為亦可脱离这些躯体而独立存在。不同的宗教和民族对灵魂有不同的解释。
|
| rdfs:comment
|
- The soul, in many religions, spiritual traditions, and philosophies, is the spiritual and eternal part of a living being, commonly held to be separable in existence from the body; as distinct from the physical part. It is typically thought to consist of a human's consciousness and personality, and can be synonymous with the spirit, mind or self. The soul is believed to live on after the person’s physical death, and some religions posit that God creates souls.
- Der Ausdruck Seele hat vielfältige Bedeutungen, je nach den unterschiedlichen mythischen, religiösen, philosophischen oder psychologischen Traditionen und Lehren, in denen er vorkommt. Im heutigen Sprachgebrauch ist oft die Gesamtheit aller Gefühlsregungen und geistigen Vorgänge beim Menschen gemeint. In diesem Sinne ist „Seele“ weitgehend mit dem Begriff Psyche gleichbedeutend.
- En moltes religions i escoles filosòfiques, l'ànima és la part immaterial o espiritual d'un ésser viu, sovint considerada com a eterna. Es creu, en general, que està constituïda per la consciència i la personalitat de l'èsser, i pot ser sinònim d'esperit, la ment o per un mateix. A la teologia, l'ànima sovint es creu que viuen en la persona després de la mort, i algunes religions postulen que Déu crea ànimes.
- Duše je v pojetí mnoha filozofických a náboženských systémů duchovní podstatou, která je vlastní živým bytostem. Tyto systémy považují většinou duši za nesmrtelnou, často nehmotnou.
- El término alma o ánima (del Italiano anima) se refiere a un principio o entidad inmaterial e invisible que poseerían algunos seres vivos cuyas propiedades y características varían según las diferentes tradiciones y perspectivas filosóficas. Etimológicamente la palabra del latín anima se usaba para designar el principio por el cual los seres animados estaban dotados de movimiento propio. En ese sentido originario tanto los animales como los seres humanos estarían dotados de alma.
- Sielu on nimitys, jota käytetään ihmisen ja joskus muunkin olennon väitetystä tajuisesta, henkisten toimintojen ja ilmiöiden ylläpitäjänä toimivasta aineettomasta puolesta, joka usein käsitetään itsenäiseksi olioksi ja jonka monissa uskonnoissa ajatellaan lähtevän ruumiista kuolemassa ja jatkavan olemassaoloaan. Näkemystä, jonka mukaan ulkomaailmaa aistiva aineellinen keho ja ulkomaailmasta tietoinen aineeton tajunta tai sielu ovat kaksi eri asiaa kutsutaan dualismiksi.
- L'âme, selon certains courants religieux et philosophiques, est le principe vital, immanent ou transcendant, de toute entité douée de vie, pour autant que ce principe puisse être distingué de la vie-même. Le terme provient du mot latin anima qui a donné « animé », « animation », « animal ». Personnifiée en mythologie par Psyché,, elle est souvent confondue avec l'ensemble des fonctions psychiques constituant la psyché, instrument qu'elle "anime".
- A lélek szót több értelemben is használjuk, mely így több fogalmat takar. Először is érdemes külön választani a szellem fogalmától. Az előbbi (vallásos és) spirituális értelemben a halhatatlan részt, az örök elpusztíthatatlan eszenciáját jelenti az embernek, mely több hit szerint lélekvándorlás folytán több élőhöz is kapcsolódhat egymás után. A szellem a lélek és az élő test kapcsolatát valósítja meg.
- La parola italiana anima si origina dal latino anima (il parallelo greco è "ànemos" dove significa "vento" - e di questo significato si trova ancora traccia nel nostro anemometro - ma anche, nel linguaggio figurato, "passione" e "incostanza"). Nella Grecia antica si faceva a volte riferimento all'anima con il termine psychè (come avviene nel termine moderno psicologia), con un significato più vicino a spirito (vitale). Nell'induismo si fa riferimento all'Ātman, espirazione, anima.
- 霊魂（れいこん）とは、人間（あるいは生物）が生きている間はその体内にあって、生命や精神の源とされている存在広辞苑「人間の身体内にあってその精神・生命を支配すると考えられている人格的・非肉体的な存在」小口偉一 他著『宗教学辞典』東京大学出版会、1973、p.757や概念のこと。
- De ziel is in de meest gebruikte betekenis de niet-materiële, spirituele component van de mens. In een andere opvatting is het de drager, de uitdrukking of het voertuig van de (eeuwige) geest.
- En sjel, vanligvis omtalt i bestemt form, som sjelen, er ifølge mange religiøse og filosofiske tradisjoner en selvbevisst eterisk substans som er unikt for hvert vesen. Det tenkes ofte at sjelen gir grunnlag for bevissthet, og den betraktes av mange som udødelig. Sjelen inkluderer vanligvis i metafysisk filosofisk teori både det tenkende "jeg" og personligheten som er resultat av slik tenkning og kan derfor betraktes som en selvstendig enhet som kan fri seg fra den fysiske kroppen.
- Dusza – w większości religii oraz w wielu poglądach filozoficznych i kulturowych: substancja ulotna, eteryczna, zjawisko siły ożywiającej ciało, a trwającej nawet po jego śmierci (zależnie od religii przyjmuje się jego występowanie u człowieka i ew. zwierząt). Pojęcie to jest ściśle związane z kwestiami wiary i religii.
- Alma é um termo que deriva do latim anǐma, este refere-se ao princípio que dá movimento ao que é vivo, o que é animado ou o que faz mover. De anǐma, derivam diversas palavras tais como: animal (em latim, animalia), animador, ... Religiosamente definida como um ser independente da matéria e que sobrevive à morte do corpo, que se julga continuar viva após a morte do corpo, podendo o seu destino ser a beatitude celestial ou o tormento eterno.
- În multe religii şi părţi ale filozofiei, sufletul reprezintă partea imaterială a unei persoane. De obicei se crede că constă în gândurile şi personalitatea cuiva, şi poate fi sinonim cu spirit, minte sau sine. În Teologie, adesea se crede că sufletul continuă să trăiască după moartea persoanei, şi unele religii susţin că Dumnezeu creează sufletele.
- Душа́ — совокупность психических явлений (т. н.
- Själ eller psyke är en sammanfattande benämning på alla mentala förmågor hos levande varelser: förnuft, karaktär, känsla, medvetande, minne, perception, tänkande etc. Inom religionen är människans själ av enbart andlig natur medan nämnda mentala förmågor hör till den materiella världen.
- Ruh, din ve felsefede, insan varlığının maddi olmayan tarafı ya da özü olarak tanımlanır ve genellikle bireysellikle (zât) eşanlamlı olarak ele alınır.
- Дуалізм вважає душу протилежною тілу самостійною субстанцією. Матеріалісти-метафізики зводили психічну діяльність до суто механічних та фізико-хімічних процесів. В діалектичному матеріалізмі та науковій психології термін "душа" не використовується.
- 灵魂在很多宗教思想都存在，系指人类超自然及非物质的组成部份。许多宗教都认为，灵魂居于人或其他物质躯体之内并对之起主宰作用，大多數信仰都認為亦可脱离这些躯体而独立存在。不同的宗教和民族对灵魂有不同的解释。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
