| dbpprop:abstract
|
- The soprano saxophone was invented in 1840 and is a variety of the saxophone, a woodwind instrument. The soprano is the third in size of the saxophone family which consists, as generally accepted, (from smallest to largest) of the sopranino, soprano, alto, tenor, baritone, bass, and contrabass. Benedikt Eppelsheim has constructed a new "Soprillo" saxophone, which sounds an octave above the soprano. A transposing instrument pitched in the key of B♭, the soprano saxophone plays an octave above the commonly used tenor saxophone. Some saxophones have additional keys, allowing them to play an additional F♯ and G at the top of the range. These extra keys are commonly found on more modern saxophones. Additionally, skilled players can make use of the Altissimo register, which allows them to play even higher. There is also a soprano pitched in C, which is less common and has not been made since around 1940. The soprano sax can be compared to the B♭clarinet. Although the clarinet can play a diminshed fifth lower and over a fifth higher, the sax generally has a louder and more penetrating sound in the extreme high notes. Due to the smaller bore of the soprano, it is less forgiving with respect to intonation, though an experienced player will use alternate fingerings or vary breath support, tongue position, or embouchure to compensate. Professional players will use the technique of voicing to fix problems with intonation. Due to its similarity in tone to the instrument, the soprano saxophone is sometimes used as a substitute for the oboe. Soprano saxophones are usually straight, but sometimes have slightly or fully curved necks and bells. The fully curved variety looks much like a small alto saxophone with a straighter crook. In 2001, François Louis created the aulochrome, a new woodwind instrument that is made of two soprano saxophones joined together, which can be played either in unison or in harmony. Musicians especially known for playing the soprano saxophone include jazz musicians John Coltrane (most notably on the landmark album My Favorite Things), Walter Parazaider, Sidney Bechet, Bob Berg, Wayne Shorter, Joe Farrell, Steve Lacy, Lucky Thompson, Sonny Fortune, Anthony Braxton, Gary Bartz, Bennie Maupin, Branford Marsalis, Paul Winter, Dave Liebman and Evan Parker; smooth jazz saxophonists Kenny G, Jay Beckenstein, Dave Koz, and Grover Washington, Jr. ; and Nigerian Afrobeat singer, Fela Kuti. The soprano saxophone may also be curved slightly, in a shape resembling the alto and tenor, however much smaller. Straight sopranos may have a curved or straight neck. There is some debate over the effect of the straight and curved neck, with some players believing that a curved neck on a soprano gives it a warmer, less nasal tone. The soprano has all of the keys on other saxophone models (with the exception of the extra 'A' on some baritones) and some (e.g. those made by Yanagisawa and Bauhaus Walstein) may have a top 'G' key next to the F-sharp key. Soprano saxophone mouthpieces are available in various different designs, allowing players to tailor their tone as required.
- Ein Sopransaxophon ist ein Saxophon der hohen Lage in B. Es besitzt einen näselnden bis durchdringenden, sehr biegsamen Klang, der sich gut für solistische Arbeit oder zur Führung eines Satzes eignet, die Bedienung aber für den Anfänger deutlich erschwert.
- Sopránsaxofon (též sopránový saxofon) je druhý nejmenší z rodiny saxofonových nástrojů (menší je jen málo používaný sopraninový saxofon). Je laděný in B a zní o oktávu výše než tenorsaxofon. Kvůli jeho relativně malé velikosti nemá na rozdíl od většiny saxofonů zahnutou trubici, přičemž ale existují i varianty, které zahnutou trubici mají (tento typ má tu výhodu, že hráč lépe slyší nástroj a je s ním v lepším kontaktu). Nejvíce se sopránsaxofon používá v sólové hře, daleko méně již v dechových orchestrech. V nízkých polohách jeho zvuk připomíná klarinet, naopak ve vysokých má oproti němu ostřejší a průraznější zvuk. Známými sopránsaxofonisty jsou například John Coltrane a Wayne Shorter (oba byli zároveň vynikajícími tenorsaxofonisty). Ukázkami mistrovské hry na tento nástroj jsou například „Petite Fleur“ od Sidney Becheta nebo „My Favorite Things“ od Johna Coltranea.
- El saxofón soprano es un instrumento de viento-madera perteneciente a la familia del saxofón. Por poseer una caña (lengüeta, que es la porción de madera ubicada en la boquilla que le da el sonido al instrumento) más pequeña que muchos de los otros saxofones exige una mayor presión de aire para que vibre y por lo tanto para que suene, y exige también un mayor control de la embocadura ya que un pequeño cambio produce una variación de afinación y sonido. Por su dificultad no es recomendado para inicarse en el estudio del saxofón, en realidad ninguno de la familia de los saxofoness agudos comenzando desde el soprano, es decir: soprano, sopranino y soprillo.
- Le saxophone soprano est un instrument de musique de la famille des saxophones. Sa tonalité est en si<math>\flat</math>. L'intervalle d'une octave au-dessus du saxophone ténor a contribué pour beaucoup, à le rendre accessible, notamment dans le jazz, (mêmes partitions pour le ténor que pour le soprano). Souvent confondu par les néophytes avec la clarinette à cause de sa forme droite et de la similitude du timbre des instruments dans les aigus. Il existe également sous forme courbée (dit soprano courbe ou altino) et semi-courbée. Cependant la différence notable entre un soprano droit et une clarinette est que son corps est conique (et non pas cylindrique).
- Il sassofono soprano è la voce sopranile della famiglia dei sassofoni. Si tratta di uno strumento traspositore in Sib. La sua estensione reale va dal Lab4 al Mi7 (gli ultimi modelli arrivano al Fa 7), ma, come per tutti i sassofoni, viene scritta dal Sib4 al Fa# 7(per gli ultimi modelli Sol 7). Normalmente diritto, il soprano esiste anche in versione curva e semicurva (chiamata talvolta saxello). I problemi di costruzione (i fori portavoce sono molto piccoli) lo hanno reso per molto tempo uno strumento con gravi problemi d'intonazione limitandone l'uso. Nella musica moderna è tornato in auge a partire dagli anni 1940, grazie a Sidney Bechet e John Coltrane. Il timbro è tipicamente nasale e sottile. Si tratta del più acuto sassofono di uso comune.
- Een sopraansaxofoon of sopraansax is een van de kleinste (en hoogste) leden van de saxofoonfamilie. De soprillo en de sopraninosaxofoon zijn kleiner terwijl de altsax één maat groter is. Een sopraansax is doorgaans recht, in tegenstelling tot de alt en lagere leden van de saxofoonfamilie. Maar de Sopraansax komt ook in een gebogen vorm voor (vorm van een altsax). Deze vorm is niet zo heel erg zeldzaam, verschillende merken maken dit soort vormen maar er is wel een andere wel zeldzame vorm: namelijk de saxello (een gebogen hals met een naar voren staande beker). De sopraansax staat doorgaans gestemd in bes en blaast zoals alle saxofoons over in het octaaf waardoor het spelen van een toonladder vergelijkbaar is met op een blokfluit. Qua mensuur is de sopraansaxofoon te vergelijken met een klarinet. Beide zijn enkelrietinstrumenten. Het grote verschil in klankkleur wordt voornamelijk veroorzaakt door de verschillende boring; een sopraansaxofoon heeft een conische boring terwijl een klarinet een cilindrische boring heeft. Een klarinet blaast over in het duodeciem. Een ander verschil met een klarinet is dat men bij de klarinet zelf de toongaten met de vingers dicht moet houden, terwijl men op een sopraansax daarvoor geconstrueerde kleppen bedient; de toongaten bij een saxofoon zijn - zeker in de buurt van de beker - veel groter dan bij een klarinet. Een aan de sopraansax zeer verwant instrument is de (houten) taragot. Enkele bekende en invloedrijke sopraansaxofonisten zijn Sidney Bechet, Lucky Thompson, John Coltrane, Kenny G en Steve Lacy.
- En sopransaksofon (også sopransax) er et musikkinstrument i saksofonfamilien, og er stemt i Bb. Sopransaksofonen er den minste av de såkalte vanlige saksfonene, og klinger én oktav lysere enn tenorsaksofonen. Saksofonen blir for det meste brukt innenfor jazz og i saksofonkvartetter, men brukes av og til i den klassiske musikken også. Sopransaksofonene finnes hovedsakelig i to former, den rette og den bøyde. Den rette sopransaksofonen likner mest på en klarinett, og halsen på instrumentet kan enten være lett bøyd eller rett. Lyden i den rette sopransaksofonen har en mer obo-aktig lyd enn den bøyde, og skal være enklere å intonere på. Denne typen er den mest produserte nå til dags. Den bøyde sopransaksofonen likner en altsaksofon, bare i forminsket størrelse, men har en mindre bøy på halsen. Lyden i det bøyde hornet skal ha en mer saksofonlik lyd enn den rette, men skal være vanskeligere å intonere på. Den bøyde var til forskjell fra den rette mer vanlig på 1930-tallet enn nå. Sopransaksofonen går for å være den vanskeligste av de vanligste saksofonene å spille på. I 2001 lagde belgieren François Louis aulokromen, et nytt treblåseinstrument som egentlig er to sopransaksofoner som er satt sammen, og man kan spille på det unisont eller tostemt. De mest kjente sopransaksofonistene innenfor jazzen er John Coltrane, Sidney Bechet, Wayne Shorter, Joe Farrell, Steve Lacy, Lucky Thompson, Branford Marsalis, Paul Winter og Dave Liebman. Innenfor smooth jazzen er de mest kjente Kenny G, Dave Koz og Grover Washington
- Saksofon sopranowy - pojedynczostroikowy instrument dęty drewniany. Jest budowany w stroju B, a barwa dźwięku jest łagodna i delikatna.
- O saxofone soprano é um dos tamanhos do saxofone. É um instrumento transpositor, com afinação em Si Bemol (B♭). Na família dos saxofones, é o segundo na lista que vai dos mais agudos aos mais graves (existe o ainda mais agudo saxofone sopranino). Sua extensão vai do La♭2 ao Mi5 (nos mais antigos chega apenas ao Mi♭5, podendo chegar ao Fa5 em modelos mais recentes). Pode ser encontrado nas versões reta (mais tradicional) e curva, sendo que a extensão para ambos é a mesma, variando apenas o timbre levemente.
|
| rdfs:comment
|
- The soprano saxophone was invented in 1840 and is a variety of the saxophone, a woodwind instrument. The soprano is the third in size of the saxophone family which consists, as generally accepted, (from smallest to largest) of the sopranino, soprano, alto, tenor, baritone, bass, and contrabass. Benedikt Eppelsheim has constructed a new "Soprillo" saxophone, which sounds an octave above the soprano.
- Ein Sopransaxophon ist ein Saxophon der hohen Lage in B. Es besitzt einen näselnden bis durchdringenden, sehr biegsamen Klang, der sich gut für solistische Arbeit oder zur Führung eines Satzes eignet, die Bedienung aber für den Anfänger deutlich erschwert.
- Sopránsaxofon (též sopránový saxofon) je druhý nejmenší z rodiny saxofonových nástrojů (menší je jen málo používaný sopraninový saxofon). Je laděný in B a zní o oktávu výše než tenorsaxofon. Kvůli jeho relativně malé velikosti nemá na rozdíl od většiny saxofonů zahnutou trubici, přičemž ale existují i varianty, které zahnutou trubici mají (tento typ má tu výhodu, že hráč lépe slyší nástroj a je s ním v lepším kontaktu).
- El saxofón soprano es un instrumento de viento-madera perteneciente a la familia del saxofón. Por poseer una caña (lengüeta, que es la porción de madera ubicada en la boquilla que le da el sonido al instrumento) más pequeña que muchos de los otros saxofones exige una mayor presión de aire para que vibre y por lo tanto para que suene, y exige también un mayor control de la embocadura ya que un pequeño cambio produce una variación de afinación y sonido.
- Le saxophone soprano est un instrument de musique de la famille des saxophones. Sa tonalité est en si<math>\flat</math>. L'intervalle d'une octave au-dessus du saxophone ténor a contribué pour beaucoup, à le rendre accessible, notamment dans le jazz, (mêmes partitions pour le ténor que pour le soprano). Souvent confondu par les néophytes avec la clarinette à cause de sa forme droite et de la similitude du timbre des instruments dans les aigus.
- Il sassofono soprano è la voce sopranile della famiglia dei sassofoni. Si tratta di uno strumento traspositore in Sib. La sua estensione reale va dal Lab4 al Mi7 (gli ultimi modelli arrivano al Fa 7), ma, come per tutti i sassofoni, viene scritta dal Sib4 al Fa# 7(per gli ultimi modelli Sol 7). Normalmente diritto, il soprano esiste anche in versione curva e semicurva (chiamata talvolta saxello).
- Een sopraansaxofoon of sopraansax is een van de kleinste (en hoogste) leden van de saxofoonfamilie. De soprillo en de sopraninosaxofoon zijn kleiner terwijl de altsax één maat groter is. Een sopraansax is doorgaans recht, in tegenstelling tot de alt en lagere leden van de saxofoonfamilie. Maar de Sopraansax komt ook in een gebogen vorm voor (vorm van een altsax).
- En sopransaksofon (også sopransax) er et musikkinstrument i saksofonfamilien, og er stemt i Bb. Sopransaksofonen er den minste av de såkalte vanlige saksfonene, og klinger én oktav lysere enn tenorsaksofonen. Saksofonen blir for det meste brukt innenfor jazz og i saksofonkvartetter, men brukes av og til i den klassiske musikken også. Sopransaksofonene finnes hovedsakelig i to former, den rette og den bøyde.
- Saksofon sopranowy - pojedynczostroikowy instrument dęty drewniany. Jest budowany w stroju B, a barwa dźwięku jest łagodna i delikatna.
- O saxofone soprano é um dos tamanhos do saxofone. É um instrumento transpositor, com afinação em Si Bemol (B♭). Na família dos saxofones, é o segundo na lista que vai dos mais agudos aos mais graves (existe o ainda mais agudo saxofone sopranino). Sua extensão vai do La♭2 ao Mi5 (nos mais antigos chega apenas ao Mi♭5, podendo chegar ao Fa5 em modelos mais recentes).
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
