| dbpprop:abstract
|
- The Song Dynasty was a ruling dynasty in China between 960 and 1279; it succeeded the Five Dynasties and Ten Kingdoms Period, and was followed by the Yuan Dynasty. It was the first government in world history to issue banknotes or paper money, and the first Chinese government to establish a permanent standing navy. This dynasty also saw the first known use of gunpowder, as well as first discernment of true north using a compass. The Song Dynasty is divided into two distinct periods: the Northern Song and Southern Song. During the Northern Song, the Song capital was in the northern city of Bianjing and the dynasty controlled most of inner China. The Southern Song refers to the period after the Song lost control of northern China to the Jin Dynasty. During this time, the Song court retreated south of the Yangtze River and established their capital at Lin'an. Although the Song Dynasty had lost control of the traditional birthplace of Chinese civilization along the Yellow River, the Song economy was not in ruins, as the Southern Song Empire contained 60 percent of China's population and a majority of the most productive agricultural land. The Southern Song Dynasty considerably bolstered its naval strength to defend its waters and land borders and to conduct maritime missions abroad. To repel the Jin, and later the Mongols, the Song developed revolutionary new military technology augmented by the use of gunpowder. In 1234, the Jin Dynasty was conquered by the Mongols, who took control of northern China, maintaining uneasy relations with the Southern Song. Möngke Khan, the fourth Great Khan of the Mongol Empire, died in 1259 while besieging a city in Chongqing. His younger brother Kublai Khan was proclaimed the new Great Khan, though his claim was only partially recognized by the Mongols in the west. In 1271, Kublai Khan was proclaimed the Emperor of China. After two decades of sporadic warfare, Kublai Khan's armies conquered the Song Dynasty in 1279. China was once again unified, under the Yuan Dynasty (1271–1368). The population of China doubled in size during the 10th and 11th centuries. This growth came through expanded rice cultivation in central and southern China, the use of early-ripening rice from southeast and southern Asia, and the production of abundant food surpluses. The Northern Song census recorded a population of roughly 50 million, much like the Han and Tang dynasties. This data is found in the Standard Histories. However, it is estimated that the Northern Song had a population of some 100 million people, and 200 million by the time of the Ming Dynasty. This dramatic increase of population fomented an economic revolution in premodern China. The expansion of the population was partially the cause for the gradual withdrawal of the central government from heavily regulating the market economy. A much larger populace also increased the importance of the lower gentry's role in grassroots administration and local affairs. Appointed officials in county and provincial centers relied upon the scholarly gentry for their services, sponsorship, and local supervision. Social life during the Song was vibrant; social elites gathered to view and trade precious artworks, the populace intermingled at public festivals and private clubs, and cities had lively entertainment quarters. The spread of literature and knowledge was enhanced by the earlier invention of woodblock printing and the 11th-century invention of movable type printing. Pre-modern technology, science, philosophy, mathematics, engineering, and other intellectual pursuits flourished over the course of the Song. Philosophers such as Cheng Yi and Zhu Xi reinvigorated Confucianism with new commentary, infused with Buddhist ideals, and emphasized a new organization of classic texts that brought out the core doctrine of Neo-Confucianism. Although the institution of the civil service examinations had existed since the Sui Dynasty, it became much more prominent in the Song period. This became a leading factor in the shift of an aristocratic elite to a bureaucratic elite.
- Die Song-Dynastie war von 960 bis 1279 die herrschende Dynastie im Kaiserreich China. Sie teilt sich in die „Nördliche“ und „Südliche“ Song-Dynastie. Die „Nördliche“ (北宋, Běi Sòng) regierte 960–1126 in Kaifeng (開封, Kāifēng), die „Südliche“ (南宋, Nán Sòng) 1126–1279 in Hangzhou (杭州, Hángzhōu).
- La dinastia Song (en xinès 宋) va estar-se en el poder a la Xina des de 960 fins a 1279. Aquesta dinastia havia esta fundada per Zho Kuangyin i durant el seu regnat el país va experimentar una etapa de bonança econòmica, comercial i cultural. Va ser aquest interès per la cultura, i un desencís per les qüestions militars el que va permetre als ruzhen (mongols) ocupar el país el 1279, la qual cosa portà a l'extermini d'aquesta dinastia. Els Song xinesos van ajudar als mongols en la conquesta del territori de la dinastia Jin (jurchen) amb algun contingents de infanteria i en recompensa el gran khan Ogodei va cedir a l'imperi Song alguns districtes al sud-est del modern Honan. El 1234 el regne Jin va quedar totalment sotmès als mongols. Els Song van fer la imprudència d'atacar als mongols per incorporar tot el Honan i es van apoderar de Kaifong i Loyang (juliol i agost del 1234), però els mongols no van tardar a recuperar-les. En un kuriltai fet el 1235 l'emperador Ogodei va fer declarar la conquesta del regne Song i tres exercits mongols van envair Xina: a) El primer dirigit per Qada'an fill d'Ogodai, que va entrar a Setchwan i va ocupar Tcheng-tu. b)El segon dirigit per Kutchu, fill també d'Ogodai, i pel general Temutai, va ocupar Siang-yang al Hupei (març del 1236). Els song la van reconquerir el 1239. c) I el tercer dirigit pel príncep Kun-buqa i el general Tchagan, va arribar fins a Huang tcheu (més avall de la moderna Hang Keu) al Yang tseu, però no s'hi va poder sostenir. Els Song van oferir als mongols més resistència de la esperada, El general xinès Meng Kong (mort 1246) va reconquerir la vila de Siang-yang que dominava el curs mitjà del Han i els va disputar durant temps el Setchwan central o Tch'eng-tu, que encara que fou ocupat dues vegades pels mongols no el van poder dominar fins el 1241. El 1251 Mongke va nomenar al seu germà Kubilai com a governador de les parts conquerides de Xina i poc després li va donar com a feu el Honan. Kubilai es va rodejar de funcionaris xinesos i especialment el conseller Yao Chu, que havia estat el seu mestre de xinès breument quan era jove. Va fer esforços per restaurar l'agricultura al Honan, arruinada per la guerra, i va repartir llavors i eines als pagesos, transformant als soldats tanmateix en pagesos. Abans d'atacar als Song de front, per orde de Mongke, Kubilai els va rodejar i amb la cooperació del general Quriyangqatai (en persa Ouriyanqadai) fill del general Subotai, va sortir de Shensi, va travessar el Setchwan i va entrar al Yunnan, que era un regne particular des del segle VIII, el Nan Chao o Ta-li en xinès, habitat per la raça lo-lo que fou conquerit. El 1258 en un kuriltai celebrat a Mongòlia, Mongke va decidir agafar la direcció de la guerra contra els Song personalment. Amb el principal exèrcit mongol va avançar del Shensi al Setchwan i va conquerir Pao-ning (vers desembre del 1258), però tot i grans esforços no va poder conquerir Ho-tcheu (moderna Ho-tsiuan) important per estar a la forca del Kian Ling i els seus dos afluents. Mongke va morir prop d'aquesta ciutat de disenteria, que havia agafat durant el setge. Entre 1258 i 1259 Kubilai va baixar de l'Hopei amb un altra exèrcit i va assetjar Wu-tcheu (moderna Wu-tchang) al Yang-tse mitjà, en front de Han Keu al Hopei; al mateix temps el general Uriyangqatai, que a finals del 1257 havia retornat al Yunnan de una expedicio al Tonquín, va passar al Kwangsi on va atacar Kuei-lin, i va seguir cap a Honan per assetjar Tchang-cha. Així els Song es veien atacats pel nord i el sud. Només la mort de Mongka els va donar un breu respir ja que Kubilai volia tenir les mans lliures per assolir la successió al tron genguiskhànida i va signar una treva amb el ministre song Kia Sseu-tao que establí el Yan g-tse de frontera, i llavors va tornar al Hopei amb el seu exèrcit.
- Dynastie Sung byla jedna z čínských dynastií, která byla u moci od roku 960 až do roku 1279. Následovala po období, které je označováno jako Pět dynastií a deset království. Po dynastii Sung následovala mongolská dynastie Jüan. Dynasti Sung bývá rozdělována na Jižní a Severní Sung.
- La dinastía Song o Sung (宋朝) fue una dinastía gobernante en China en el periodo de 960 a 1279. Su fundación marcó la reunificación de China por primera vez desde el colapso de la Dinastía Tang en el año 907. En los años intermedios, conocidos como el periodo de las cinco dinastías y los diez reinos fueron un tiempo de división entre el norte y el sur con administraciones que cambiaban de forma continua. La misma dinastía Song puede dividirse en dos periodos: dinastía Song del norte y dinastía Song del sur. La dinastía Song del norte marca el momento en que la capital Song se encontraba en la ciudad septentrional de Kaifeng y la dinastía controlaba toda China. La dinastía Song del sur hace referencia al momento en que los Song perdieron el control del norte de China a favor de la dinastía Jin de los Jurchen. La corte de Song retrocedió al sur del río Yang-tze y estableció su capital en Hangzhou. Debido a que la teoría diplomática china no reconocía las relaciones entre estados iguales, los Song del sur eran técnicamente un estado tributario de la dinastía del norte. La dinastía Jin fue desplazada por los mongoles en 1234, que subsecuentemente tomaron el control del norte de China y mantuvieron relaciones tensas con la corte Song del sur. La dinastía mongol Yuan, proclamada en 1271 destruyó finalmente a la dinastía Song en 1279 y unificó una vez más China, esta vez como parte de un vasto imperio Mongol.
- Song-dynastia (宋朝) hallitsi Kiinassa 960 – 1279. On olemassa myös aiempi Song-dynastia, Eteläiset ja pohjoiset dynastiat-kauden Eteläisiin dynastioihin kuuluva (Liu-)Song-dynastia. Song-dynastia jaetaan kahteen osaan: Pohjoinen Song-dynastia 960 – 1127 Eteläinen Song-dynastia 1127 – 1279 Näistä Pohjoinen Song-dynastia hallitsi koko Kiinaa, ja piti pääkaupunkiaan Kaifengissa, Eteläinen Song-dynastia hallitsi vain Kiinan eteläosia, kun pohjoisessa valtaa pitivät Liao-dynastia ja sittemmin Jin-dynastia, sen pääkaupunkina oli Hangzhou. Eteläinen Song-dynastia menetti valtansa Kublai-kaanin johtamille mongoleille ja heidän perustamalleen Yuan-dynastialle.
- La dynastie Song (宋朝) (Sung en transcription Wade-Giles) a régné sur la Chine entre 960 et 1279. Elle a réunifié le pays pour la première fois depuis la chute de la dynastie Tang en 907. Les années intermédiaires, connues sous le nom de Période des Cinq Dynasties et des Dix Royaumes, avaient été pour toute la Chine une période de morcellement et d'instabilité.
- La dinastia Song 宋朝 regnò sulla Cina dal 960 al 1279. La sua fondazione riportò l'unità politica in Cina che si era persa con la caduta della Dinastia Tang nel 907. Gli anni compresi in questo intervallo sono noti come il periodo delle Cinque dinastie e dieci regni. La dinastia Song si divide in due periodi ben definiti: dal 960 al 1127 la capitale è a Kaifeng 开封 e la dinastia prende il nome di Song Settentrionali o Bei Song 北宋; dal 1127, in seguito alle invasioni dei Jurchen (fondatori della Dinastia Jīn 金朝), fino al 1279 la dinastia prende il nome di Nan Song o Song Meridionali 南宋. La Capitale dei Song Meridionali fu Hangzhou 杭州. La sua caduta ad opera dei Mongoli segnò la fine della dinastia e l'inizio della dominazione mongola con la Dinastia Yuan 元朝.
- 宋（そう、960年 - 1279年）は、中国の王朝の一つ。趙匡胤が五代最後の後周から禅譲を受けて建国した。国号は宋であるが、春秋時代の宋、南北朝時代の宋などと区別するため、帝室の姓から趙宋とも呼ばれる。通常は、金に華北を奪われ南遷した1127年以前を北宋、以後を南宋と呼び分けている。北宋、南宋もともに、宋、宋朝である。首都は開封、南遷後の実質上の首都は臨安。 北宋と南宋とでは華北の失陥という大きな違いがあるが、しかしそれでもその社会・経済・文化は継続性が強く、その間に明確な区分を設けることは難しい。そこで区分しやすい歴史・制度・国際関係などは個々の北宋・南宋の項目で解説し、区分しにくい分野は両者の統合項目である宋 (王朝)で解説することとする。
- De Song-dynastie was een dynastie in China. Ten tijde van het aantreden van de Song-dynastie werd China voor het eerst sinds de val van de Tang-dynastie in 907 herenigd. Gedurende de tussenliggende jaren, bekend als de Vijf Dynastieën en Tien Koninkrijken was China verdeeld tussen een noordelijk en een zuidelijk deel waarin de verschillende regeringen elkaar in een hoog tempo aflosten. De Song-dynastie kan verdeeld worden in twee afzonderlijke periodes: De Noordelijke Song en de Zuidelijke Song.
- Song-dynastiet, også skrevet Sung-dynastiet, var et kinesisk keiserdynasti som varte fra 960 til 1279. Song-dynastiet ble grunnlagt i 960 etter en lang periode med tronstrid og maktkamper i Kina og gjennomførte en stabilisering av landet. Dets maktperiode regnes som en av de betydeligste kulturperioder i kinesisk historie, ikke minst på grunn av viktige oppfinnelser. Under Song-dynastiet ble krutt første gang anvendt til militære formål, og både kompassnål og kuleramme ble tatt i bruk. Også kunsthistorisk oppfattes Song-tiden som en storhetstid, blant annet fordi landskapsmaleriet da nådde et høydepunkt. Derimot betød perioden en svekkelse av Kinas politiske og militære innflytelse. Dels ble statsstyret preget av konservatisme og mangel på økonomisk sans, dels ble landet for alvor rammet av invasjoner fra fremmede folkeslag. Fra 1120-årene mistet Song-dynastiet reellt makten over Nord-Kina til skiftende invasjonsfolk. Det var også i Song-tiden at mongolene under Djengis Khan for alvor etablerte seg som stormakt. De erobret først Nord-Kina i 1220-årene og nedkjempet deretter under Kublai Khan Sør-Kina. Det betød Song-dynastiets endelige undergang. Man skjelner mellom det nordlige og det sørlige Song-dynasti. Da siktes det ikke direkte til selve storrikenes plassering: Det nordlige dynasti omfattet nemlig allerede hele det område som det sørlige Song-dynasti skulle bli trengt tilbake til. Inndelingen i det nordlige og det sørlige dynasti har mest med de respektive hovedsstadenes beliggenhet. Det nordlige regjerte 960-1126 fra hovedstaden Kaifeng (Bei-Song), og hersket over hele Kina. Det sørlige Song-dynasti 1126-1279 med hovedstad i Hang (Nan-Song, idag Hangzhou) betegner den tid da Song-herskerne måtte gi slipp på hele det nordlige Kina, der det jursjenske Jin-dynastiet kom til makt. Det hersket over Kina sør for Yangtze-elven. Dynastiet må ikke forveksles med det tidlige Song-dynasti fra Nord- og sør-dynastienes tid.
- Dynastia Song, tę dynastię założył generał Zhaokuangyin. Od połowy X wieku Chiny znajdowały się pod panowaniem cesarzy dynastii Song. Zreformowali oni gruntownie państwo w dziedzinie wojskowości, administracji, gospodarki i kultury. Ponad milionową armię zredukowano do pół miliona żołnierzy zawodowych, wspomaganych przez milicję terytorialną. Dla administracji krajem powołano odpowiednio przeszkolonych, profesjonalnych urzędników. W państwie dokonał się duży postęp gospodarki, nauki i kultury. Nastąpił też wielki rozwój malarstwa i literatury, w związku z rozpowszechnieniem się druku z zastosowaniem ruchomych czcionek z gliny. Wynaleziono proch i kompas. Dźwigniami rozwoju były sprawiedliwe podatki, wzrost handlu morskiego i rzecznego, wprowadzenie uprawy ryżu, plonującego dwa razy w roku oraz zastosowanie pieniędzy papierowych. Chiny liczyły wówczas już ponad 100 milionów mieszkańców. W 1127 r. północna część kraju, wraz ze stolicą Kaifeng, została zaatakowana i zajęta przez Dżurdżenów, zaś cesarze Huizong i Qinzong wzięci do niewoli i wywiezieni na północ. Nowy cesarz przeniósł się wówczas do Hangzhou, nowo utworzonej stolicy na południu kraju, która w ciągu kilkudziesięciu lat osiągnęła dwa miliony mieszkańców. Po zjednoczeniu plemion mongolskich przez Czyngis-chana, swe podboje rozpoczął on od przejęcia panowania nad Mandżurią i północnymi Chinami, które zajął w 1215 r. Niszczycielskie najazdy zahamowały rozwój Chin na wiele dziesięcioleci. Dzieło podboju południowej części Chin dokończył jego wnuk Kubilaj-chan do 1279 r. Ostatni cesarz dynastii Song popełnił wtedy samobójstwo.
- A dinastia Song ou Sung, que governou a China de 960 a 1275, deveu a sua existência a um jovem oficial que pensou ter tido uma visão. Essa visão significava, declarou, que um novo imperador iria tirar a China das mãos do jovem imperador Kung-ti, da dinastia Chou. Os oficiais seus colegas pensaram que aquilo queria dizer que o seu general, Chão Kuang-yin, seria o novo imperador. Acordaram-no e proclamaram-no como novo governante, Sung Tai Tsu. Tai Tsu e os seus sucessores esforçaram-se por reorganizar a China após mais de cinquenta anos de guerra civil, mas a tarefa era superior às forças de que dispunham. Em 1068, Wang An-Shih, primeiro-ministro no tempo do imperador Sung Shen Tsung, impôs a reforma do governo, simplificou o sistema de impostos e diminui o exército, transformando-o numa força de dimensões mais razoáveis. No entanto, estas reformas não viriam a ser devidamente executadas, o que abriu caminho para que os Mongóis, comandados por Genghis Khan, acabassem por ocupar o país. As artes da China, durante o período Song, reflectem a moral do país. Os poetas e pintores olhavam para o passado, tentando imitar ou recordando glórias e realizações passadas. Foi na Dinastia Sung que foi elaborado o Wujing Zongyao, um manual contendo as técnicas e equipamentos militares mais modernos da época. Foi por volta desta época que surgiram os contadores de histórias profissionais na China, vagueando de um lado para o outro como os trovadores da Europa Ocidental, entretendo os que conseguiam convencer a escutá-los a troco de algumas moedas. Com o tempo, estes homens seriam os predecessores dos romancistas chineses.
- Acest articol se referă la dinastia Song, care a condus China mai bine de trei secole. Pentru orice alte utilizări, vedeţi Song (dezambiguizare). Dinastia Song este o dinastie care a condus China între 960 - 1279.
- Империя Сун — государство в Китае, существовавшее с 960 по 1279. Правящая династия — Чжао 趙, по фамилии рода государей. Основание империи положило конец раздробленности Китая, продолжавшейся со времени падения династии Тан (唐朝) в 907 году. Появлению империи предшествала Эпоха пяти династий и десяти царств (五代十国). Переломным пунктом в истории династии является 1127, когда войска чжурчженьского государства Цзинь захватили столицу Сун, Кайфэн. Императорский дом был уведен в плен, но сыну отрекшегося монарха удалось бежать на юг. Там он основал новую столицу в Ханчжоу, а его военачальник Юэ Фэй остановил дальнейшее продвижение чжурчженей на юг. Таким образом, история Сун делится на Северный и Южный периоды, соответственно, до и после переноса столицы.
- Songdynastin (宋朝) var en kinesisk dynasti som regerade från 960 till 1279. Efter Tangdynastins fall år 907 följde en tid av inbördeskrig och splittring kallad De fem dynastierna och De tio rikenas period efter vilken Kina åter enades under Songdynastin. Under Songdynastin rådde ett konstant hot från folkslag och riken runt om landet, framför allt från nomadfolken från norr. Detta kulminerade i mongolernas erövring av Kina som inleddes 1211. Efter förlusten av Nordkina talar man om den senare delen av dynastin såsom Södra Song, med huvudstad i dagens Hangzhou. Songdynastin efterträddes sedan slutgiltigt av den mongoliska Yuandynastin, som lyckades underkuva hela landet (som alltså redan hade inletts år 1211). Trots att Songdynastin var militärt svag var epoken en kulturell blomstringsperiod för Kina med många framstående författare, diktare, musiker och kalligrafer. Ekonomiskt var Songdynastin också något av en framgångshistoria, inte minst tack vare ett nytt högavkastande risslag. Under den här tiden började kineserna dessutom använda sedlar. Vidare växte ett välutvecklat marknadssystem fram i de allt mer viktiga städerna. Den goda ekonomin gjorde det länge möjligt för dynastin att köpa sig fred med sina grannar, något som dock inte kunde förhindra dess slutliga undergång.
- Kuzey Song Hanedanı, Hou Zhou hanedanının bir generali olan Çov Kuangyin tarafından kurulan hanedanlık. Chen Qiao kasabasında ayaklanma başlatan ve 960 yılında kendisini İmparator Tai Zu ilan eder Zhao Kuangyin'in Song hanedanını kurmasıyla “Beş Hanedan ve On Krallık” dönemi kapandı ve Çin’deki bölünmüşlük sona erdi. Song hanedanlığı, 1279 yılında Yuan Hanedanı tarafından devrilmesine kadar toplam 319 yıl varlığını sürdürdü. Daha sonra Kuzey ve Güney olmak üzere ikiye ayrıldı. Kuzey Sung hanedanlığı döneminde, Kitanlar kuzeyde Lyav Devleti'ni (947-1125), Dangxianglar kuzeybatıda Batı Hya Devleti'ni (1038-1227), Nüzhenler kuzeyde Jin Hanedanlığı'nı (1115-1234) kurdular. 1125 yılında Lyav Devletini yok eden Kin Hanedanlığı, 1127 yılında Sung hanedanının başkenti Kaifeng’i işgal ederek İmparator Hui Song ve varisi Qin Zong’u kaçırdı. Böylece Kuzey Song hanedanlığı yıkıldı.
- Династія Сун — імператорська династія в Китаї 10 — 13 століття. Постала після періоду П'яти династії і десяти королівств у 960 році і була знищена силами монгольської держави Юань у 1279 році. Китай часів правління династії Сун називають Імперією Сун. Знаковими подіями в історії цієї династії вважається випуск перших у світі паперових грошей, заснування постійного китайського морського флоту та делегування перших морських дослідницьких місій закордон. Хронологію династії Сун поділяють на 2 періоди: Північну Сун (北宋, 960—1127), і Південну Сун (南宋, 1127—1279). Протягом періоду існування Північної Сун столиця держави знаходилась у північнокитайському місті Бяньцзін, сучасному Кайфені, а Імператори династії контролювали більшу територію внутрішнього Китаю. В часи Південної Сун північно китайські території були завойовані маньчжурською державою Цзінь, і столиця династії була перенесена на берега річки Янцзи, у південнокитайське місто Ліньань, сучасний Ханчжоу; колиска китайської цивілізації, долина річки Хуанхе, була втрачена, але імператори династії Сун контролювали 60 % населення Китаю і володіли багатими сільськогосподарськими землями. Протягом 10 — 11 століть, завдяки господарському розвитку південнокитайських та індокитайських земель, населення держави Сун зросло вдвічі і сягло 100 мільйонів осіб. Це стало поштовхом до соціально-економічної революції. Зросла роль місцевої знаті у керуванні регіонами. Завдяки появі друкарського пресу набула поширення наукова і художня література. Філософи Чен Ї та Чжу Сі збагатили конфуціанство новими ідеями і спричинилися до формування нео-конфуціанства.
- 宋朝（960年—1279年）是中国历史上承五代十国、下啟元朝的時代，根据首都及疆域的变迁，可再分為北宋與南宋，合稱兩宋。 宋太祖在建國時為了避免中唐以來藩鎮割据和宦官乱政的现象，遂采取重内轻外和重文輕武的施政方針，一方面有利于经济与文化的繁荣。但另一方面也因此导致武力积弱不敵塞北强鄰，对西夏及辽用兵均无功。且先於1126年—1127年发生靖康之祸使徽、欽二宗受金人掳去，迫使宋室南迁建都临安，与南下的金国以淮水到大散关为界，史称南宋，而将此前建都汴梁历史称北宋。到1279年2月，南宋又在崖山海战中亡於蒙古统治者忽必烈建立的元朝。 相對而言，宋代是中国历史上经济与文化教育最繁荣的时代之一，儒家复兴，社会上弥漫尊师重教之风气，科技發展亦突飛猛進，政治也较开明廉洁，终宋一代没有严重的宦官乱政和地方割据，兵變、民亂次数与规模在中国历史上也相對较少。著名史學家陈寅恪言：「華夏民族之文化，歷數千載之演進，造極於趙宋之世。」而西方與日本史學界中認為宋朝是中國歷史上的文藝復興與經濟革命的大有人在。
|
| rdfs:comment
|
- The Song Dynasty was a ruling dynasty in China between 960 and 1279; it succeeded the Five Dynasties and Ten Kingdoms Period, and was followed by the Yuan Dynasty. It was the first government in world history to issue banknotes or paper money, and the first Chinese government to establish a permanent standing navy. This dynasty also saw the first known use of gunpowder, as well as first discernment of true north using a compass.
- Die Song-Dynastie war von 960 bis 1279 die herrschende Dynastie im Kaiserreich China. Sie teilt sich in die „Nördliche“ und „Südliche“ Song-Dynastie. Die „Nördliche“ (北宋, Běi Sòng) regierte 960–1126 in Kaifeng (開封, Kāifēng), die „Südliche“ (南宋, Nán Sòng) 1126–1279 in Hangzhou (杭州, Hángzhōu).
- La dinastia Song (en xinès 宋) va estar-se en el poder a la Xina des de 960 fins a 1279. Aquesta dinastia havia esta fundada per Zho Kuangyin i durant el seu regnat el país va experimentar una etapa de bonança econòmica, comercial i cultural. Va ser aquest interès per la cultura, i un desencís per les qüestions militars el que va permetre als ruzhen (mongols) ocupar el país el 1279, la qual cosa portà a l'extermini d'aquesta dinastia.
- Dynastie Sung byla jedna z čínských dynastií, která byla u moci od roku 960 až do roku 1279. Následovala po období, které je označováno jako Pět dynastií a deset království. Po dynastii Sung následovala mongolská dynastie Jüan. Dynasti Sung bývá rozdělována na Jižní a Severní Sung.
- La dinastía Song o Sung (宋朝) fue una dinastía gobernante en China en el periodo de 960 a 1279. Su fundación marcó la reunificación de China por primera vez desde el colapso de la Dinastía Tang en el año 907. En los años intermedios, conocidos como el periodo de las cinco dinastías y los diez reinos fueron un tiempo de división entre el norte y el sur con administraciones que cambiaban de forma continua.
- Song-dynastia (宋朝) hallitsi Kiinassa 960 – 1279. On olemassa myös aiempi Song-dynastia, Eteläiset ja pohjoiset dynastiat-kauden Eteläisiin dynastioihin kuuluva (Liu-)Song-dynastia.
- La dynastie Song (宋朝) (Sung en transcription Wade-Giles) a régné sur la Chine entre 960 et 1279. Elle a réunifié le pays pour la première fois depuis la chute de la dynastie Tang en 907. Les années intermédiaires, connues sous le nom de Période des Cinq Dynasties et des Dix Royaumes, avaient été pour toute la Chine une période de morcellement et d'instabilité.
- La dinastia Song 宋朝 regnò sulla Cina dal 960 al 1279. La sua fondazione riportò l'unità politica in Cina che si era persa con la caduta della Dinastia Tang nel 907. Gli anni compresi in questo intervallo sono noti come il periodo delle Cinque dinastie e dieci regni.
- De Song-dynastie was een dynastie in China. Ten tijde van het aantreden van de Song-dynastie werd China voor het eerst sinds de val van de Tang-dynastie in 907 herenigd. Gedurende de tussenliggende jaren, bekend als de Vijf Dynastieën en Tien Koninkrijken was China verdeeld tussen een noordelijk en een zuidelijk deel waarin de verschillende regeringen elkaar in een hoog tempo aflosten.
- Song-dynastiet, også skrevet Sung-dynastiet, var et kinesisk keiserdynasti som varte fra 960 til 1279. Song-dynastiet ble grunnlagt i 960 etter en lang periode med tronstrid og maktkamper i Kina og gjennomførte en stabilisering av landet. Dets maktperiode regnes som en av de betydeligste kulturperioder i kinesisk historie, ikke minst på grunn av viktige oppfinnelser. Under Song-dynastiet ble krutt første gang anvendt til militære formål, og både kompassnål og kuleramme ble tatt i bruk.
- Dynastia Song, tę dynastię założył generał Zhaokuangyin. Od połowy X wieku Chiny znajdowały się pod panowaniem cesarzy dynastii Song. Zreformowali oni gruntownie państwo w dziedzinie wojskowości, administracji, gospodarki i kultury. Ponad milionową armię zredukowano do pół miliona żołnierzy zawodowych, wspomaganych przez milicję terytorialną. Dla administracji krajem powołano odpowiednio przeszkolonych, profesjonalnych urzędników.
- A dinastia Song ou Sung, que governou a China de 960 a 1275, deveu a sua existência a um jovem oficial que pensou ter tido uma visão. Essa visão significava, declarou, que um novo imperador iria tirar a China das mãos do jovem imperador Kung-ti, da dinastia Chou. Os oficiais seus colegas pensaram que aquilo queria dizer que o seu general, Chão Kuang-yin, seria o novo imperador. Acordaram-no e proclamaram-no como novo governante, Sung Tai Tsu.
- Acest articol se referă la dinastia Song, care a condus China mai bine de trei secole. Pentru orice alte utilizări, vedeţi Song (dezambiguizare). Dinastia Song este o dinastie care a condus China între 960 - 1279.
- Империя Сун — государство в Китае, существовавшее с 960 по 1279. Правящая династия — Чжао 趙, по фамилии рода государей. Основание империи положило конец раздробленности Китая, продолжавшейся со времени падения династии Тан (唐朝) в 907 году.
- Songdynastin (宋朝) var en kinesisk dynasti som regerade från 960 till 1279. Efter Tangdynastins fall år 907 följde en tid av inbördeskrig och splittring kallad De fem dynastierna och De tio rikenas period efter vilken Kina åter enades under Songdynastin. Under Songdynastin rådde ett konstant hot från folkslag och riken runt om landet, framför allt från nomadfolken från norr. Detta kulminerade i mongolernas erövring av Kina som inleddes 1211.
- Kuzey Song Hanedanı, Hou Zhou hanedanının bir generali olan Çov Kuangyin tarafından kurulan hanedanlık. Chen Qiao kasabasında ayaklanma başlatan ve 960 yılında kendisini İmparator Tai Zu ilan eder Zhao Kuangyin'in Song hanedanını kurmasıyla “Beş Hanedan ve On Krallık” dönemi kapandı ve Çin’deki bölünmüşlük sona erdi. Song hanedanlığı, 1279 yılında Yuan Hanedanı tarafından devrilmesine kadar toplam 319 yıl varlığını sürdürdü.
- Династія Сун — імператорська династія в Китаї 10 — 13 століття. Постала після періоду П'яти династії і десяти королівств у 960 році і була знищена силами монгольської держави Юань у 1279 році. Китай часів правління династії Сун називають Імперією Сун.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
