Solubility is the property of a solid, liquid, or gaseous chemical substance called solute to dissolve in a solid, liquid, or gaseous solvent. The solubility of a substance fundamentally depends on the physical and chemical properties of the solute and solvent as well as on temperature, pressure and the pH of the solution. The extent of the solubility of a substance in a specific solvent is measured as the saturation concentration, where adding more solute does not increase the concentration of the solution and begins to precipitate the excess amount of solute. The solubility of a substance is an entirely different property from the rate of solution, which is how fast it dissolves.

Property Value
dbo:abstract
  • Solubility is the property of a solid, liquid, or gaseous chemical substance called solute to dissolve in a solid, liquid, or gaseous solvent. The solubility of a substance fundamentally depends on the physical and chemical properties of the solute and solvent as well as on temperature, pressure and the pH of the solution. The extent of the solubility of a substance in a specific solvent is measured as the saturation concentration, where adding more solute does not increase the concentration of the solution and begins to precipitate the excess amount of solute. The solubility of a substance is an entirely different property from the rate of solution, which is how fast it dissolves. Most often, the solvent is a liquid, which can be a pure substance or a mixture. One may also speak of solid solution, but rarely of solution in a gas (see vapor–liquid equilibrium instead). The extent of solubility ranges widely, from infinitely soluble (without limit) (fully miscible) such as ethanol in water, to poorly soluble, such as silver chloride in water. The term insoluble is often applied to poorly or very poorly soluble compounds. A common threshold to describe something as insoluble is less than 0.1 g per 100 mL of solvent. Under certain conditions, the equilibrium solubility can be exceeded to give a so-called supersaturated solution, which is metastable. Metastability of crystals can also lead to apparent differences in the amount of a chemical that dissolves depending on its crystalline form or particle size. A supersaturated solution generally crystallises when 'seed' crystals are introduced and rapid equilibration occurs. Phenylsalicylate is one such simple observable substance when fully melted and then cooled below its fusion point. Solubility is not to be confused with the ability to 'dissolve' a substance, because the solution might also occur because of a chemical reaction. For example, zinc 'dissolves' (with effervescence) in hydrochloric acid as a result of a chemical reaction releasing hydrogen gas in a displacement reaction. The zinc ions are soluble in the acid. The smaller a particle is, the faster it dissolves although there are many factors to add to this generalization. Crucially solubility applies to all areas of chemistry, geochemistry, inorganic, physical, organic and biochemistry. In all cases it will depend on the physical conditions (temperature, pressure and concentration) and the enthalpy and entropy directly relating to the solvents and solutes concerned.By far the most common solvent in chemistry is water which is a solvent for most ionic compounds as well as a wide range of organic substances. This is a crucial factor in acidity/alkalinity and much environmental and geochemical work. (en)
  • الانحلالية أو الذائبية أو الذوبانية من خصائص المادة وهي معيار تحللها في مذيب وإلى أي درجة. فهي تصف خاصة من خواص المادة في مقدرتها على الامتزاج مع المذيب لتشكيل توزيع متجانس للذرات، أو الجزيئات، أو الشوارد (الأيونات). تصنف المواد على أنها ذوابة أو غير ذوابة في مذيب ما. الانحلالية حسب تعريف الاتحاد الدولي للكيمياء هي التركيب التحليلي (الصيغة التحليلية) لمحلول مشبع، معبراً عنها كنسبة، وذلك لمادة معينة مراد إذابتها في مذيب معين. يمكن أن يعبر عن الذوبان بواحدات التركيز المختلفة. (ar)
  • Die Löslichkeit eines Stoffes gibt an, in welchem Umfang ein Reinstoff in einem Lösungsmittel gelöst werden kann. Sie bezeichnet die Eigenschaft des Stoffes, sich unter homogener Verteilung (als Atome, Moleküle oder Ionen) im Lösungsmittel zu vermischen, d. h. zu lösen. Zumeist ist das Lösungsmittel eine Flüssigkeit. Es gibt aber auch feste Lösungen, wie etwa bei Legierungen, Gläsern, keramischen Werkstoffen und dotierten Halbleitern. Bei der Lösung von Gasen in Flüssigkeiten bezeichnet der Begriff Löslichkeit einen Koeffizienten, der die in der Flüssigkeit gelöste Gasmenge bei einem bestimmten Druck des Gases angibt, wenn sich das Gas zwischen Gasraum und Flüssigkeit im Diffusionsgleichgewicht befindet, d. h. genau so viel hinein wie heraus diffundiert. Man unterscheidet * qualitative Löslichkeit: Ist der Stoff in einem bestimmten Lösungsmittel überhaupt in erkennbarem Maße löslich? * quantitative Löslichkeit: Sie gibt die genaue Stoffmenge an, die sich maximal im Einheitsvolumen eines bestimmten Lösungsmittels löst. (de)
  • Solubilidad es una medida de la capacidad de disolverse de una determinada sustancia (soluto) en un determinado medio (disolvente). Implícitamente se corresponde con la máxima cantidad de soluto que se puede disolver en una cantidad determinada de disolvente, a determinadas condiciones de temperatura, e incluso presión (en caso de un soluto gaseoso). Puede expresarse en unidades de concentración: molaridad, fracción molar, etc. Si en una disolución no se puede disolver más soluto decimos que la disolución está saturada. En algunas condiciones la solubilidad se puede sobrepasar de ese máximo y pasan a denominarse como soluciones sobresaturadas. Por el contrario si la disolución admite aún más soluto decimos que se encuentra insaturada. No todas las sustancias se disuelven en un mismo solvente. Por ejemplo, en el agua, se disuelve el alcohol y la sal, en tanto que el aceite y la gasolina no se disuelven. En la solubilidad, el carácter polar o apolar de la sustancia influye mucho, ya que, debido a este carácter, la sustancia será más o menos soluble; por ejemplo, los compuestos con más de un grupo funcional presentan gran polaridad por lo que no son solubles en éter etílico. Entonces para que un compuesto sea soluble en éter etílico ha de tener escasa polaridad; es decir, tal compuesto no ha de tener más de un grupo polar. Los compuestos con menor solubilidad son los que presentan menor reactividad, como son: las parafinas, compuestos aromáticos y los derivados halogenados. El término solubilidad se utiliza tanto para designar al fenómeno cualitativo del proceso de disolución como para expresar cuantitativamente la concentración de las soluciones. La solubilidad de una sustancia depende de la naturaleza del disolvente y del soluto, así como de la temperatura y la presión del sistema, es decir, de la tendencia del sistema a alcanzar el valor máximo de entropía. Al proceso de interacción entre las moléculas del disolvente y las partículas del soluto para formar agregados se le llama solvatación y si el solvente es agua, hidratación. (es)
  • La solubilité est la capacité d'une substance, appelée soluté, à se dissoudre dans une autre substance, appelée solvant, pour former un mélange homogène appelé solution. En thermodynamique, la solubilité est une grandeur physique notée s désignant la concentration massique maximale du soluté dans le solvant, à une température donnée. La solution ainsi obtenue est alors saturée. La solubilité s'exprime en g/L ou en mol/L. (fr)
  • In chimica si definisce solubilità (o miscibilità) di un soluto in un solvente, a determinate condizioni di temperatura e pressione, la massima quantità di un soluto che in tali condizioni si scioglie in una data quantità di solvente, formando in tal modo un'unica fase con esso. La solubilità di un certo soluto in un certo solvente dipende, oltre che dalle caratteristiche delle due sostanze, anche dalla temperatura e dalla pressione. Una soluzione si dice "satura" quando ha raggiunto la massima concentrazione di soluto che può contenere alle condizioni di equilibrio. Aggiungendo ulteriore soluto ad una soluzione satura, tale soluzione diventerà "sovrassatura", ma tale condizione non è di equilibrio, per cui l'eccesso di soluto tenderà a separarsi dalla soluzione costituendo una fase separata, in modo da riportare la soluzione alle condizioni di saturazione. La solubilità si esprime come: in cui e sono le concentrazioni attuale e a saturazione, e è la frazione di sovrassaturazione. La solubilità in genere viene espressa come grammi di soluto disciolti in 100 grammi di solvente a una data temperatura. (it)
  • 溶解度(ようかいど、solubility)とはある溶質が一定の量の溶媒に溶ける限界量をいう。飽和溶液の濃度である。通常、Sという記号で表される。 固体の溶解度は、一定温度で、溶媒100 gに溶ける溶質の質量[g]や、飽和溶液100 gに溶けている溶質の質量[g]などで表す。本来は無名数であるが、一般に[g/100g-溶媒の化学式]等の単位を付して表す。この場合、溶媒が水なら[g/100g-H2O]となる。溶解度は温度によって変化し、固体に関しては、例外もあるが、温度が上がると溶解度が上がるものが多い。 気体の溶解度は一定温度で、1 atm(1気圧)の気体が溶媒1 mlに溶ける体積を標準状態(STP)に換算して表す。この溶解度は温度によって変化し、温度が高くなるほど溶解度が下がる。 (ja)
  • Rozpuszczalność – zdolność substancji chemicznych w postaci stałej, ciekłej i gazowej (substancji rozpuszczonej) do rozpuszczania się w stałej, ciekłej lub gazowej fazie dyspergującej (rozpuszczalniku) tworząc mieszaninę homogeniczną (roztwór). Rozpuszczalność danej substancji jest wyrażana najczęściej jako maksymalna ilość substancji (w gramach lub molach), którą można rozpuścić w konkretnej objętości rozpuszczalnika (zwykle w 100 cm3) w ściśle określonych warunkach ciśnienia i temperatury (zwykle są to warunki normalne). Zgodnie z definicją IUPAC analityczny skład roztworu nasyconego wyrażony w postaci zawartości danej substancji rozpuszczonej w danym rozpuszczalniku jest rozpuszczalnością tej substancji. Rozpuszczalność może być podawana jako stężenie, molalność, ułamek molowy, stosunek molowy itd. Mówiąc inaczej, rozpuszczalność określa, jak dużo danego składnika można rozpuścić w danym rozpuszczalniku w sprecyzowanych warunkach aby uzyskać roztwór nasycony. Rozpuszczalność nie powinna być mylona z szybkością rozpuszczania. Rozpuszczalność jest pojęciem termodynamicznym (tzn. opisuje stan równowagi), a rozpuszczanie dotyczy kinetyki (tzn. opisuje szybkość procesu). Substancje o wysokiej rozpuszczalności niekoniecznie rozpuszczają się szybko. W pewnych warunkach może dochodzić do przekroczenia rozpuszczalności danej substancji, prowadząc do powstawania metastabilnych roztworów przesyconych. W przypadku "rozpuszczania" gazu w innym gazie lub cieczy w innej cieczy mówi się, że się ze sobą mieszają. Przykładowo woda miesza się z etanolem, natomiast heksan nie miesza się z wodą. (pl)
  • Oplosbaarheid is een fysische eigenschap van een stof, namelijk de mate waarin een stof kan oplossen in een andere stof. Deze andere stof wordt het oplosmiddel genoemd. Oplosbaarheid wordt gemeten in maximale hoeveelheid van een bepaalde stof die per volume- of per massa-eenheid kan oplossen, wanneer een oplossing in evenwicht is met nog niet opgeloste stof. Het symbool voor oplosbaarheid is S, afgeleid van de Engelse benaming solubility. * De volume-eenheid (liter) wordt het meest gebruikt bij matig tot slecht oplosbare verbindingen, de massa-eenheid (kilogram) wordt het meest gebruikt bij goed oplosbare verbindingen. Daarnaast bestaan er vanuit de geschiedenis nog een groot aantal tabellen waarin de oplosbaarheid opgegeven wordt in gram op te lossen stof per honderd gram oplosmiddel. Een oplossing waarin een maximale hoeveelheid stof is opgelost, wordt verzadigd genoemd. Wanneer er minder dan deze maximale hoeveelheid is opgelost, wordt de oplossing onverzadigd genoemd. Het tegenovergestelde is een oververzadigde oplossing, die in vele gevallen leidt tot vorming van neerslag. Bepaalde vloeistoffen, zoals ethanol in water, zijn onbeperkt oplosbaar. Dit wordt mengbaarheid genoemd. Stoffen die niet door water kunnen worden opgelost, worden watervast of waterecht genoemd. Make-up en verf voor gebruik op de buitenzijde van gebouwen zijn voorbeelden van stoffen die watervast kunnen zijn. In veel gevallen is het oplosmiddel een vloeistof. De stof die wordt opgelost kan zich in gasfase, vloeibare of vaste fase bevinden. Sommige stoffen lossen goed op, andere in mindere mate. Ook zijn er stoffen die onoplosbaar zijn. In het laatste geval is de chemicus vaak toch in staat sporen van de stof in de oplossing aan te tonen. De chemicus spreekt dan ook van slecht of zeer slecht oplosbaar. Dit komt echter nauwelijks voor, omdat er meestal wel sprake is van enige oplossing. De oplosbaarheid wordt voornamelijk bepaald door de evenwichtsconstante van een oplossingsreactie, namelijk het oplosbaarheidsproduct Ks. (nl)
  • Solubilidade ou coeficiente de solubilidade (CS) é a quantidade máxima que uma substância pode dissolver-se em um líquido, e expressa-se em mols por litro, gramas por litro ou em porcentagem de soluto/solvente. Esse conceito também se estende para solventes sólidos. Na solubilidade, o caráter polar ou apolar de uma substância influi principalmente, pois devido à polaridade, estas substâncias serão mais ou menos solúveis. Dessa forma, substâncias polares tendem a se dissolver em líquidos polares e substâncias apolares, em líquidos apolares. Os compostos com mais de um grupo funcional apresentam grande polaridade, por isso não são solúveis em éter etílico, por exemplo, que apresenta baixíssima polaridade. Portanto, para que uma substância seja solúvel em éter etílico deve apresentar pouca polaridade. Os compostos com menor polaridade são os que apresentam menor reatividade como, por exemplo, as parafinas, compostos núcleos aromáticos e os derivados halogenados. O termo solubilidade designa tanto fenômeno qualitativo do processo (dissolução), como expressa quantitativamente a concentração das soluções. A solubilidade de uma substância depende da natureza do soluto e do solvente, assim como da temperatura e da pressão às quais o sistema é submetido. É a tendência do sistema em alcançar o valor máximo de entropia. Ao misturar um soluto com um solvente, pode haver a formação de três tipos de soluções: saturada, solução insaturada ou solução supersaturada, cada uma delas dependendo da quantidade de soluto que se dissolveu no solvente. O processo de interação entre as moléculas do solvente e as moléculas do soluto para formar agregados é denominado solvatação e, se o solvente for a água, hidratação. (pt)
  • Раствори́мость — способность вещества образовывать с другими веществами однородные системы — растворы, в которых вещество находится в виде отдельных атомов, ионов, молекул или частиц. Растворимость выражается концентрацией растворённого вещества в его насыщенном растворе либо в процентах, либо в весовых или объёмных единицах, отнесённых к 100 г или 100 см³ (мл) растворителя (г/100 г или см³/100 см³). Растворимость газов в жидкости зависит от температуры и давления. Растворимость жидких и твёрдых веществ — практически только от температуры. Все вещества в той или иной степени растворимы в растворителях. В случае, когда растворимость слишком мала для измерения, говорят, что вещество нерастворимо. Зависимость растворимости веществ от температуры выражается с помощью кривых растворимости. По кривым растворимости производят различные расчёты. Например, можно определить массу вещества, которое выпадет в осадок из насыщенного раствора при его охлаждении. Процесс выделения твёрдого вещества из насыщенного раствора при понижении температуры называется кристаллизацией. Кристаллизация играет огромную роль в природе-приводит к образованию некоторых минералов, участвует в процессах, протекающих в горных породах. (ru)
  • 溶解性(英语:Solubility)是指一种物质能够被溶解的程度。发生溶解的物质叫溶质,溶解他物的液体(一般过量)叫溶劑,生成的混合物叫溶液。 定溫定壓下,固體溶質在100g溶劑中達到飽和狀態時所溶解的質量稱為溶解度。气体的溶解度則是指101Kpa、一定溫度條件下,氣體在1体积溶劑中達到飽和狀態時的體積。 如果一种溶质能够很好地溶解在溶剂里,我们就说这种物质是可溶的;如果溶解度不高,称这种物质是微溶的;如果很难溶解,则称这种物质是不溶或难溶的。 实际上,溶解度往往取决于溶质在水中的溶解平衡常数。这是平衡常数的一种,反映溶质的溶解-沉淀平衡关系,当然它也可以用于沉淀过程(那时它叫溶度积)。因此,溶解度与温度关系很大,也就不难解释了。 达到化学平衡的溶液便不能容纳更多的溶质(当然,其他溶质仍能溶解),我们称之为饱和溶液。在特殊条件下,溶液中溶解的溶质会比正常情况多,这时它便成为过饱和溶液。 为了衡量一个物质在某种溶剂中溶解度的大小,我们把每100mL溶剂中溶质的溶解度小于0.01g的物质称为难溶物质,在0.01~1g之间的为微溶,1~10g为可溶,10g以上为易溶。 (zh)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 59497 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 743835609 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • الانحلالية أو الذائبية أو الذوبانية من خصائص المادة وهي معيار تحللها في مذيب وإلى أي درجة. فهي تصف خاصة من خواص المادة في مقدرتها على الامتزاج مع المذيب لتشكيل توزيع متجانس للذرات، أو الجزيئات، أو الشوارد (الأيونات). تصنف المواد على أنها ذوابة أو غير ذوابة في مذيب ما. الانحلالية حسب تعريف الاتحاد الدولي للكيمياء هي التركيب التحليلي (الصيغة التحليلية) لمحلول مشبع، معبراً عنها كنسبة، وذلك لمادة معينة مراد إذابتها في مذيب معين. يمكن أن يعبر عن الذوبان بواحدات التركيز المختلفة. (ar)
  • La solubilité est la capacité d'une substance, appelée soluté, à se dissoudre dans une autre substance, appelée solvant, pour former un mélange homogène appelé solution. En thermodynamique, la solubilité est une grandeur physique notée s désignant la concentration massique maximale du soluté dans le solvant, à une température donnée. La solution ainsi obtenue est alors saturée. La solubilité s'exprime en g/L ou en mol/L. (fr)
  • 溶解度(ようかいど、solubility)とはある溶質が一定の量の溶媒に溶ける限界量をいう。飽和溶液の濃度である。通常、Sという記号で表される。 固体の溶解度は、一定温度で、溶媒100 gに溶ける溶質の質量[g]や、飽和溶液100 gに溶けている溶質の質量[g]などで表す。本来は無名数であるが、一般に[g/100g-溶媒の化学式]等の単位を付して表す。この場合、溶媒が水なら[g/100g-H2O]となる。溶解度は温度によって変化し、固体に関しては、例外もあるが、温度が上がると溶解度が上がるものが多い。 気体の溶解度は一定温度で、1 atm(1気圧)の気体が溶媒1 mlに溶ける体積を標準状態(STP)に換算して表す。この溶解度は温度によって変化し、温度が高くなるほど溶解度が下がる。 (ja)
  • 溶解性(英语:Solubility)是指一种物质能够被溶解的程度。发生溶解的物质叫溶质,溶解他物的液体(一般过量)叫溶劑,生成的混合物叫溶液。 定溫定壓下,固體溶質在100g溶劑中達到飽和狀態時所溶解的質量稱為溶解度。气体的溶解度則是指101Kpa、一定溫度條件下,氣體在1体积溶劑中達到飽和狀態時的體積。 如果一种溶质能够很好地溶解在溶剂里,我们就说这种物质是可溶的;如果溶解度不高,称这种物质是微溶的;如果很难溶解,则称这种物质是不溶或难溶的。 实际上,溶解度往往取决于溶质在水中的溶解平衡常数。这是平衡常数的一种,反映溶质的溶解-沉淀平衡关系,当然它也可以用于沉淀过程(那时它叫溶度积)。因此,溶解度与温度关系很大,也就不难解释了。 达到化学平衡的溶液便不能容纳更多的溶质(当然,其他溶质仍能溶解),我们称之为饱和溶液。在特殊条件下,溶液中溶解的溶质会比正常情况多,这时它便成为过饱和溶液。 为了衡量一个物质在某种溶剂中溶解度的大小,我们把每100mL溶剂中溶质的溶解度小于0.01g的物质称为难溶物质,在0.01~1g之间的为微溶,1~10g为可溶,10g以上为易溶。 (zh)
  • Solubility is the property of a solid, liquid, or gaseous chemical substance called solute to dissolve in a solid, liquid, or gaseous solvent. The solubility of a substance fundamentally depends on the physical and chemical properties of the solute and solvent as well as on temperature, pressure and the pH of the solution. The extent of the solubility of a substance in a specific solvent is measured as the saturation concentration, where adding more solute does not increase the concentration of the solution and begins to precipitate the excess amount of solute. The solubility of a substance is an entirely different property from the rate of solution, which is how fast it dissolves. (en)
  • Die Löslichkeit eines Stoffes gibt an, in welchem Umfang ein Reinstoff in einem Lösungsmittel gelöst werden kann. Sie bezeichnet die Eigenschaft des Stoffes, sich unter homogener Verteilung (als Atome, Moleküle oder Ionen) im Lösungsmittel zu vermischen, d. h. zu lösen. Zumeist ist das Lösungsmittel eine Flüssigkeit. Es gibt aber auch feste Lösungen, wie etwa bei Legierungen, Gläsern, keramischen Werkstoffen und dotierten Halbleitern. Bei der Lösung von Gasen in Flüssigkeiten bezeichnet der Begriff Löslichkeit einen Koeffizienten, der die in der Flüssigkeit gelöste Gasmenge bei einem bestimmten Druck des Gases angibt, wenn sich das Gas zwischen Gasraum und Flüssigkeit im Diffusionsgleichgewicht befindet, d. h. genau so viel hinein wie heraus diffundiert. (de)
  • Solubilidad es una medida de la capacidad de disolverse de una determinada sustancia (soluto) en un determinado medio (disolvente). Implícitamente se corresponde con la máxima cantidad de soluto que se puede disolver en una cantidad determinada de disolvente, a determinadas condiciones de temperatura, e incluso presión (en caso de un soluto gaseoso). Puede expresarse en unidades de concentración: molaridad, fracción molar, etc. (es)
  • In chimica si definisce solubilità (o miscibilità) di un soluto in un solvente, a determinate condizioni di temperatura e pressione, la massima quantità di un soluto che in tali condizioni si scioglie in una data quantità di solvente, formando in tal modo un'unica fase con esso. La solubilità di un certo soluto in un certo solvente dipende, oltre che dalle caratteristiche delle due sostanze, anche dalla temperatura e dalla pressione. La solubilità si esprime come: in cui e sono le concentrazioni attuale e a saturazione, e è la frazione di sovrassaturazione. (it)
  • Oplosbaarheid is een fysische eigenschap van een stof, namelijk de mate waarin een stof kan oplossen in een andere stof. Deze andere stof wordt het oplosmiddel genoemd. Oplosbaarheid wordt gemeten in maximale hoeveelheid van een bepaalde stof die per volume- of per massa-eenheid kan oplossen, wanneer een oplossing in evenwicht is met nog niet opgeloste stof. Het symbool voor oplosbaarheid is S, afgeleid van de Engelse benaming solubility. Bepaalde vloeistoffen, zoals ethanol in water, zijn onbeperkt oplosbaar. Dit wordt mengbaarheid genoemd. (nl)
  • Rozpuszczalność – zdolność substancji chemicznych w postaci stałej, ciekłej i gazowej (substancji rozpuszczonej) do rozpuszczania się w stałej, ciekłej lub gazowej fazie dyspergującej (rozpuszczalniku) tworząc mieszaninę homogeniczną (roztwór). Rozpuszczalność danej substancji jest wyrażana najczęściej jako maksymalna ilość substancji (w gramach lub molach), którą można rozpuścić w konkretnej objętości rozpuszczalnika (zwykle w 100 cm3) w ściśle określonych warunkach ciśnienia i temperatury (zwykle są to warunki normalne). Zgodnie z definicją IUPAC analityczny skład roztworu nasyconego wyrażony w postaci zawartości danej substancji rozpuszczonej w danym rozpuszczalniku jest rozpuszczalnością tej substancji. Rozpuszczalność może być podawana jako stężenie, molalność, ułamek molowy, stosunek (pl)
  • Solubilidade ou coeficiente de solubilidade (CS) é a quantidade máxima que uma substância pode dissolver-se em um líquido, e expressa-se em mols por litro, gramas por litro ou em porcentagem de soluto/solvente. Esse conceito também se estende para solventes sólidos. Na solubilidade, o caráter polar ou apolar de uma substância influi principalmente, pois devido à polaridade, estas substâncias serão mais ou menos solúveis. Dessa forma, substâncias polares tendem a se dissolver em líquidos polares e substâncias apolares, em líquidos apolares. (pt)
  • Раствори́мость — способность вещества образовывать с другими веществами однородные системы — растворы, в которых вещество находится в виде отдельных атомов, ионов, молекул или частиц. Растворимость выражается концентрацией растворённого вещества в его насыщенном растворе либо в процентах, либо в весовых или объёмных единицах, отнесённых к 100 г или 100 см³ (мл) растворителя (г/100 г или см³/100 см³). Растворимость газов в жидкости зависит от температуры и давления. Растворимость жидких и твёрдых веществ — практически только от температуры. Все вещества в той или иной степени растворимы в растворителях. В случае, когда растворимость слишком мала для измерения, говорят, что вещество нерастворимо. (ru)
rdfs:label
  • Löslichkeit (de)
  • Solubility (en)
  • انحلالية (ar)
  • Solubilidad (es)
  • Solubilité (fr)
  • Solubilità (it)
  • 溶解度 (ja)
  • Oplosbaarheid (nl)
  • Rozpuszczalność (pl)
  • Solubilidade (pt)
  • Растворимость (ru)
  • 溶解性 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageRedirects of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of