| dbpprop:abstract
|
- Solipsism is the philosophical idea that one's own mind is all that exists. Solipsism is an epistemological or ontological position that knowledge of anything outside the mind is unjustified. The external world and other minds cannot be known and might not exist. In the history of philosophy, solipsism has served as a skeptical hypothesis.
- Der Solipsismus ist ein philosophischer Begriff. Er bezeichnet den erkenntnistheoretischen Standpunkt, nur das eigene Ich sei wirklich, während die Außenwelt und andere fremde "Ichs" nur Bewusstseinsinhalte ohne eigene Existenz darstellten. Alles Sein ist im eigenen Ich, im eigenen Bewusstsein beschlossen.
- El solipsisme consisteix a pensar que només existeix el jo i que tota la resta, incloent-hi el món exterior o les dades dels sentits, són emanacions mentals d'aquest jo. És un cas extrem de l'idealisme i afirma que, en no poder estar segura de la realitat del que l'envolta, la persona solament es pot refiar del propi pensament. Pel principi de la navalla d'Occam, l'explicació més simple i la que evita multiplicar conceptes sense necessitat és la més vàlida i per tant si únicament és fiable la pròpia existència, no cal pensar que hi hagi res extern, tot és una pura projecció del cervell, igual que un miratge o un somni (continuant així el tòpic barroc). Els altres, el cos, tot el que es relaciona amb l'espai i el temps són purs pensaments que el subjecte considera, quan li escau, com reals. No hi ha cap filosofia que es fonamenti sobre el solipsisme estricte, tots els pensadors admeten un mínim de realitat exterior, que suposa l'objecte de la reflexió.
- Solipsismus (z latinského solus ipse = jen já sám) je ve filosofii krajní forma subjektivismu, založená na myšlence, že existuje pouze moje vědomí a nic jiného. Ve vývojové psychologii Jeana Piageta znamená solipsismus vývojové stadium, kdy dítě ještě nedokáže jasně rozlišit mezi sebou a vnějším světem.
- Solipsismo, del latín "[ego] solus ipse" (traducible de forma aproximada como "solamente yo existo") es la creencia metafísica de que lo único de lo que uno puede estar seguro es de la existencia de su propia mente, y la realidad que aparentemente le rodea es incognoscible y puede no ser más que parte de los estados mentales del propio yo. De esta forma, todos los objetos, personas, etc. , que uno experimenta serían meramente emanaciones de su mente y, por lo tanto, la única cosa de la que podría tener seguridad es de la existencia de sí mismo.
- Solipsismi (lat. solus ipse 'yksin itse') on näkemys jonka mukaan "minä"-näkökulma on ensisijainen. Solipsismissa varmaksi otetaan oma olemassaolo. Näin esimerkiksi havainnot ja niiden luonne voivat olla vain oman ajattelun tuotoksia. Tieto-opillinen solipsismi: On mahdotonta tietää varmasti mistään muusta kuin omista sisäisistä mielentiloista; Esimerkiksi George Berkeleyn subjektiivinen idealismi, jonka mukaan subjektiivinen aistihavainto on ainoa tapa saada tietoa todellisuudesta. Ontologinen solipsismi: Kaikki mitä on olemassa, on omat tajunnantilat ja aistimukset. Metodologinen solipsismi: Ottaa teorian tai filosofian metodologiseksi lähtökohdaksi jonkinlaisen solipsistisen oletuksen tai näkökulman.
- Le solipsisme (du latin solus, seul et ipse, soi-même) désigne, d'une part, l'attitude du sujet pensant pour lequel sa conscience est l'unique fondement de la réalité des choses : il s'agit alors d'une position « qu'on a quelquefois donnée comme la conséquence de l'idéalisme extrême », opposée au réalisme. Le monde extérieur n'est, selon cette conception, qu'une représentation. Davantage qu'une théorie effectivement soutenue, le solipsisme est conçu comme un cas-limite, ou un risque couru par la pensée. Selon le Lalande, le solipsisme est une « doctrine présentée comme une conséquence logique résultant du caractère idéal (idéel) de la connaissance; elle consisterait à soutenir que le moi individuel dont on a conscience, avec ses modifications subjectives, est toute la réalité, et que les autres moi dont on a la représentation n'ont pas plus d'existence indépendante que les personnages des rêves; ou du moins à admettre qu'il est impossible de démontrer le contraire. » Le médecin Claude Brunet en aurait été le seul représentant . Kant se sert de ce terme dans la Critique de la raison pratique (3e section, §3), mais pour désigner l'amour de soi éprouvé par le moi empirique, par contraste avec le sujet transcendantal . Le solipsisme désigne d'autre part une théorie philosophique qui par l'abstraction du monde externe ou des perceptions qui en proviennent, place l'individu seul devant la seule connaissance de sa propre existence .
- A szolipszizmus a latin „solus” (egyedül) és „ipse” (magam) szavakból képzett kifejezés. A lételméleti szolipszizmus annyit jelent, hogy tulajdonképpen csak én magam vagyok, rajtam kívül senki és semmi nincs. Minden létező csak a tudatom terméke. Dr. László András szavaival: „A filozófiai és filozófia-feletti szolipszizmus értelmében sok létező van, sok személy, sok ember – de Alany csak egy van. Én – mint személy egy vagyok a személyek, emberek, a létezők között, de Alanyként (mint subiectum, mint auton, mint Selbst, – mint Ich-Selbst, mint átmá és mint aham-átmá) egyedül vagyok az egész tudati létben. Egyszerre vagyok (s itt csakis az egyes szám első személyben való fogalmazás lehet helyénvaló) – személy és alany. Önmagamat csak a személyemből – mint a személyi identifikáció kiinduló pontjából vezethetem vissza önmagamhoz: mint Alanyhoz. Az Alanyba redukált Alany többé már Alanynak sem nevezhető: ez a metafizikai abszolútum, az abszolút metafizikum. ” A szolipszizmussal szemben Karl Marx a 2. Feuerbach-tézisben fogalmazta meg azt a tézist, hogy a külvilág valóságosságának kérdése nem elméleti, hanem gyakorlati kérdés. A szolipszizmus egyik válfaját népszerű formában a Mátrix című nagy sikerű mozifilm jeleníti meg közérthetően a nagyközönség előtt.
- Il solipsismo (dal latino solus e ipse, ossia "solo se stesso") è la credenza secondo cui tutto quello che l'individuo percepisce venga creato dalla propria conoscenza. Di conseguenza, tutte le azioni e tutto quello che fa l'individuo fa parte di una morale prestabilita dal proprio io, ubbidendo pertanto solamente a quello che quest'ultimo dice, al di là delle leggi prestabilite dal mondo esterno, da altre soggettività, quindi. Contrariamente alle altre credenze, che hanno leggi e regole stabilite secoli addietro, il solipsismo si distingue in quanto le leggi da rispettare provengono direttamente dagli stati più interni dell'individuo, e pertanto hanno una credenza e una validità molto più veritiera di tutte quelle regole che altri individui avrebbero stabilito per conto nostro: gli stessi "non uccidere" e "non rubare" sono tali in quanto l'io, in quanto la morale personale sa ed è convinta che queste due azioni sono sbagliate, al di là del fatto che appartengono a leggi esterne. Psicologicamente, se l'io non sente quello che sentono gli altri, non può di conseguenza viverlo in contemporanea: se l'individuo è arrabbiato, gli altri in contemporanea vivono non sentendo questo sentimento, e in un certo qualmodo l'individuo per gli altri non esiste. Tutti gli io hanno diversi modi d'approccio alla realtà, soggettiva e caratterizzata da diversi punti di vista. Linee di pensiero analoghe al solipsismo si incontrano nelle filosofie orientali: il Taoismo ed alcune interpretazioni del Buddhismo, sostengono che tracciare una linea di separazione fra il sé e l'Universo è arbitrario e senza senso, un accidente dovuto al linguaggio più che alla pura realtà dei fatti.
- 独我論（どくがろん、英: solipsism）は、哲学的な考え方の一つである。独我論は認識論や形而上学での立場の一つで、自分にとって存在していると確信できるのは自分の精神だけであり、それ以外のあらゆるものの存在やそれに関する知識・認識は信用できない、とする。哲学の歴史上、独我論は一つの懐疑主義的仮説として機能してきた。
- Bestand:Vista-kmixdocked. png Bestand:Nl-Solipsisme-article. ogg Solipsisme (van solo, alleen, en ipsus, zelf) is het geloof of de filosofie dat er maar een enkel bewustzijn bestaat: dat van de waarnemer. Het hele universum en alle andere personen waarmee gecommuniceerd wordt bestaan slechts in de geest van de waarnemer. Solipsisme is een extreem filosofisch-idealistisch begrip, dat het 'ik' of het individuele ego en zijn bewustzijn als de enige realiteit ziet . In veel Oosterse religies komt het solipsisme ook voor in de stelling dat het universum een illusie is, maya in het Sanskriet. Veel Oosterse religies zijn niet theïstisch maar gaan uit van de idee dat alle verschijnselen een uitvloeisel van een universeel beginsel zijn. Met deze invalshoek bestaat er geen enkel onafhankelijk wezen en is het/ons bewustzijn niet persoonlijk. Het gevoel "een afgescheiden individualiteit" of "entiteit" te zijn is dan dus ook een illusie. Mystici beweren dan ook dat je 'zelf verwerkelijken' of 'verlichting vinden' eigenlijk het, meestal maar kortstondig, doordringen is van het universele (het enige reële) bewustzijn in het (ten diepste niet reële) beperkte menselijke bewustzijn. Dat bewustzijn wordt vaak beschreven als goddelijk. Strikt genomen spreekt deze uitleg zichzelf tegen, er wordt namelijk uitgegaan van de illusie van een bestaan van een menselijk bewustzijn. Het ego is zodoende slechts een moment-idee van en in een super-ego; zoals een gedachte eveneens slechts een moment is in het totaal van non-actieve ideeën in onze geest of geheugen; dit kan men supra-solipsisme noemen. Het universele beginsel dringt niet door in het bewustzijn van de mens, het is te allen tijde aanwezig, alleen de mens beseft het meestal niet. In (momenten van) verlichting wordt de schaduw van de individuele beperking (tijdelijk) opgeheven. Er bestaat slechts één waarnemer. Solipsisme is innerlijk wel consistent en logisch, maar niet falsificeerbaar, niet te weerleggen of te bewijzen.
- Solipsisme (av latin sol «alene» og ipsis «selv») er en filosofisk teori som hevder at jeget er det eneste som eksisterer, og følgelig at verden og andre mennesker kun eksisterer som en del av jegets bevissthet. Hvis man reiser tvil om gyldigheten av vår kunnskap om en «objektivt» eksisterende verden uavhengig av erkjennende subjekter, kan solipsismen fremtre som en truende og uønsket konsekvens. Teorien kan også beskrive utvikling som: «veien blir til mens du går» og verdensanskuelse og kunnskap som deling av illusjoner. Sciencefictionforfatteren Robert A. Heinlein har i flere av sine bøker bygd på denne ideen, med den konsekvens at hans personer av og til frivillig og av og til uvillig forflyttes til alternative universer. Kombinert med ideen om at da kan alle religioner være riktige på en gang, blir multiuniversene en ny arena for utfoldelse av et kreativt forfatterskap som sluttet i 1988. Han innførte også begrepet panteistisk solipsisme som blir nærmere belyst i hans siste romaner. Ingen av disse bøkene er på norsk. Sartre definerer solipsisme som at enhver lever i sin egen verden. Vår erfaring tilsier at andre mennesker er til på samme måte som oss selv, og siden de har tilsvarende kropp og oppfører seg på samme måte så kan vi anta at de tenker og føler som oss. Vi kan imidlertid ikke få vondt i en annens fot eller vite hvordan andre har det uten å vurdere dette som objekter.
- Solipsyzm (łac. solus ipse, ja sam) – pogląd filozoficzny głoszący, że istnieje tylko jednostkowy podmiot poznający, cała zaś rzeczywistość jest jedynie zbiorem jego subiektywnych wrażeń - wszystkie obiekty, ludzie, etc. , których doświadcza jednostka, są tylko częściami jej umysłu. Za twórcę owego poglądu uważany jest sofista Gorgiasz, który utrzymywał, że: Nic nie istnieje Nawet jeśli coś by istniało, nikt nie mógłby o tym wiedzieć Nawet jeśli ktoś by o tym wiedział, nie mógłby tego nikomu zakomunikować Podobnym poglądem jest materialistyczny agnostycyzm, mówiący że nic poza umysłem jednostki nie może być absolutnie udowodnione; wszystko inne może być po prostu iluzją/wyobraźnią/czymkolwiek mającym miejsce (egzystującym) w obrębie umysłu danej osoby.
- Solipsismo (do latim "solu-, «só» +ipse, «mesmo» +-ismo". ) é a concepção filosófica de que, além de nós, só existem as nossas experiências. O solipsismo é a consequência extrema de se acreditar que o conhecimento deve estar fundado em estados de experiência interiores e pessoais, não se conseguindo estabelecer uma relação direta entre esses estados e o conhecimento objetivo de algo para além deles. O "solipsismo do momento presente" estende este ceticismo aos nossos próprios estados passados, de tal modo que tudo o que resta é o eu presente. Com o intuito de demonstrar como considerava ridícula esta idéia, Bertrand Russel refere o caso de uma mulher que se dizia solipsista, estando espantada por não existirem mais pessoas como ela.
- Solipsismul este o atitudine conceptuală extremă care declară că numai propria individualitate există, iar restul sunt reflectări modale în personalitate, sunt construcţii ale percepţiei sau intelectului. Cuvântul solipsism are origine latină, fiind compus din solus („singur”) şi ipse („sine”), însemnând sinele singur, sau sinele prin el însuşi. O variantă excesivă a solipsismului afirmă că nu există decât subiectul, percepţia şi mintea subiectului, iar întreaga realitate este o construcţie a percepţiei şi intelectivităţii subiectului, neexistând ceva în afara acestuia şi independent de el. În această perspectivă justificantă, toate formele, toate procesele, toţi indivizii, toate evenimentele cu care ne confruntăm, tot ce se întâmplă în jurul nostru, sunt numai impresii create de percepţie-reprezentare şi raportările conceptuale la acestea, realitatea neavând o existenţă independentă de sinele percepător-concepător. Într-o variantă mai blândă solipsistul admite existenţa altor subiecţi, independent de conştiinţa sa, fiecare având propria personalitate reflectantă de proprie realitate, dar realitatea continuă sa fie o construcţie personală, o creaţie individuală. Solipsismul este dificil de susţinut din diferite motive: 1-Dacă realitatea este o construcţie senzorială şi intelectivă, ar trebui să depindă de subiect în sensul că individul şi-ar putea construi mental ce lume vrea, ce obiect, calitate, situaţie sau partener doreşte la un moment dat, fapt evident imposibil, nefiind cunoscuţi indivizi care îşi comandă mental ambientul sau persoana pe care o doresc. Contrar premizei că lumea ar fi o creaţie a subiectului, prin toate experienţele personale omul constată sistematic că el depinde de realitate, depinde material prin mulţimea formelor şi proprietăţilor care îi întreţin viaţa, depinde energetic, preluând din natură acele substanţe care prin diferite reacţii chimice sau nucleare degajă energia atât de necesară supravieţuirii. 2-Dacă am fi creatorii a tot ce percepem sau concepem ca realitate externă, propria noastră structură corporală ar trebui sa fie o consecinţă a acţiunii simţurilor şi minţii, cu alte cuvinte simţurile furnizează informaţia din care mintea extrage impresia de corp al subiectului, dar impresia de corp trebuie să aibă simţuri, va avea şi minte şi iată cum ajungem la concluzia paradoxală că funcţiile senzoriale în corpul creat de ele, provin din funcţiile senzoriale şi mentale, dar din nişte simţuri şi minte fără corp. În această ipoteză a creaţiei a orice prin sine, rezultă paradoxuri şi iată cum: Dacă simţurile creează informaţia purtătoare de corporalitate, este necesar ca ele să fie anterioare corpului creat de ele pentru a îl putea crea, dar dacă sunt anterioare corpului, ce nevoie mai au de corp pentru a face, simţi şi gândi tot ce doresc. Pe de altă parte dacă simţurile şi intelectul creează corpul, simţurile şi mintea, dar sunt şi anterioare corpului şi minţii corporale, nu e clar în ce structură-suport necorporală sunt localizate acele simţuri fără bază substanţială, care creează un corp şi simţuri corporale. Acelaşi raţionament paradoxal se poate face şi cu privire la mintea umană. Dacă mintea este autoarea realităţii şi personalităţii, înseamnă că mintea personalizantă „există” înainte de a exista mintea „personalizată” pe care o creează, în caz contrar cine ar mai realiza personalitatea corporală şi mintea personalităţii. Dar o minte anterioară minţii personalizate corporal este o absurditate, ducând la consecinţa că există două minţi distincte, anume există o minte 'necorporală' creatoare de minte corporală, minte necesar anterioară celei corporale, pentru a o putea realiza, dar mai este şi o minte corporală, o minte efect, produsă de mintea necorporală, mintea corporală fiind dependentă de cealaltă. Împingând raţionamentul mai departe fiecare din cei doi solipsişti rezultaţi din creaţia de sine a unui solipsisit, trebuie să fie şi el duali, adică unul anterior sieşi pentru a aduce în existenţă pe celalalt, şi altul posterior, tratat ca efect al solipsistului spiritual, creator de solipsist corporal. Aşadar dacă solipsistul afirmă că el este o unică entitate autentică iar restul sunt creaţii personale, sunt numai impresii, din condiţia generării totalităţii realităţii numai prin sine, rezultă că şi solipsistul ca parte corporală şi informaţională a lumii sale este o creaţie de sine, apărând un şir nelimitat de solipsişti care transformă unitatea egală sieşi a eului unic, în multiplicitate indefinită de 'euri', ca să ne exprimăm metafizic. Dacă sunt un şir nesfârşit de solipsişti fiecare creat de cel anterior prin raţionamentul de mai sus, cum de nu ştiu nici unul din ei de ceilalţi, sau măcar de cel din care provine şi de cel pe care îl produce? Cum e cu putinţă ca un solipsist să fie capabil să perceapă şi conceapă toata realitatea, dar să nu poată percepe-concepe ceva efectiv real, adică nesfârşita serie de solipsişti care se construiesc senzorial şi mental unul pe altul? Evident o asemenea perspectivă existenţială atât de exclusivistă este greu dacă nu chiar imposibil de susţinut.
- Солипсизм — радикальная философская позиция, характеризующаяся признанием собственного индивидуального сознания в качестве единственно-несомненной реальности и отрицанием объективной реальности окружающего мира. Иногда этот термин употребляется в этическом смысле как крайний эгоизм. В различных трактовках подразумевает: Сомнение в реальности и/или достоверности всего сущего; Отрицание реальности всего, кроме собственного Я; Отрицание духовности всего, кроме собственного Я. "В Париже, действительно, проживал мыслитель, проповедывавший солипсистическую точку зрения. Это был Claude Brunet Клод Брюне, по профессии врач и довольно плодовитый медицинский писатель… В 1703 г. Brunet издал отдельной брошюрой «Projet d’une nouvelle metaphysique» [Проект новой метафизики]. Этот Projet представляет ныне величайшую библиографическую редкость и его опубликование (если только его еще можно будет отыскать) было бы, конечно, весьма желательным. Пока же нам приходится довольствоваться гл. обр. теми сведениями о философских взглядах Brunet, которые мы находим во второй части изданных Flashat de St Sauveur «Pieces fugitives d’histoire et de litterature, Paris 1704». (1; С. 48-49). Одним из наиболее спорных моментов солипсизма является его непротиворечивость, попытки опровергнуть которую так и не увенчались заметным успехом. Таким образом, солипсизм своей непротиворечивостью ставит под сомнение состоятельность материализма и идеализма. В этике термином «солипсизм» обозначают крайние формы эгоизма и эгоцентризма. Ярким представителем этического солипсизма был Макс Штирнер.
- Solipsism, filosofisk term (av latinets solus ipse = ensamt själv). I ontologisk mening betecknar den ståndpunkten, att det enda som existerar är jag själv inklusive mina upplevelser. I kunskapsteoretisk mening betecknar den ståndpunkten, att det enda jag kan ha kunskap om är mig själv inklusive mina upplevelser. En så kallad metodologisk solipsism finns också, formulerad av Rudolf Carnap. Denna hävdar att den logiska konstruktionen av min värld måste bygga på mina egna sinnesintryck. Carnap menar dock inte att den egna världen är den enda som existerar, utan gör med sin solipsism anspråk på metafysisk neutralitet. Den hemliga orden Deluminati är stödjare av denna filosofiska gren.
- Solipsizm (ya da tekbencilik), "Ben" felsefesi olarak bilinen, varlığı ben'in tasarımları olarak dile getiren felsefi görüş. Kuramsal bencilllik olarak da belirtilir, buna göre bilinç içerikleriyle birlikte öznel ben varlık olarak kabul edilen tek gerçekliktir. Yöntemsel bakımdan başlangıç noktası olarak ben'i alması durumunda yöntemsel tekbencilik olarak belirir. Bu yönüyle Descartes felsefesi bir yöntemsel tekbenciliktir. Etik anlamda ise Stirner'in örnek olarak alındığı kendi ben'inin yaşamın ve gerçekliğin merkezi yapan düşünce biçimi (ahlaksal bencillik).
- Соліпсизм (лат. solus ipse — тільки сам) — теоретична установка, крізь призму якої увесь світ бачиться породженням свідомості (Я), котре — єдине, що дано безсумнівно, повсякчас тут. «Мій розум - єдина річ, яка існує. » Незважаючи на те, що подібні ідеї висували ще античні скептики, про соліпсизм може йтися тільки в епоху Нового часу - після розумового експерименту Декарта з радикального витиснення із Я всього недостовірного, в результаті чого одночасно рвуться усі зв'язки зі світом і виставляється вимога до Я - ґрунтуючись лише на самоосмисленні, вибудувати цілком і повністю весь досвід світу й надати йому безсумнівності. Цей підхід приймається більшістю наступних теоретиків пізнання. Однак одночасно виникає проблема обґрунтування загальнозначущості такого пізнання, розв'язувана у більшості випадків психофізіологічно - на підставі положення, що всі люди влаштовані подібним чином і використовують схожі знаки (що є виходом за межі установки соліпсизму). Спроба розв'язати проблему соліпсизму, одночасно зберігаючи пріоритет розумової позиції Декарта, була зроблена Гуссерлем — у вигляді розробки теми інтерсуб’єктивності і монадичного співтовариства. Однак Гуссерлю так і не вдалося обґрунтувати загальзначущість своїх висновків поза припущенням сфери дорефлексивного («життєвий світ» у пізнього Гуссерля), того, що існує до Я й визначає його народження. Труднощі полягають у тому, що жодні теоретичні засоби не можуть виступити фундаментом віри, необхідної для подолання думки, що існує лише мій досвід.
- 唯我論，或稱獨我論，唯我主義，英文為Solipsism（拉丁文：solus, alone + ipse, self）是一種哲學思想，為「我的心靈是唯一存在的事物」。唯我論為知識論或形而上學主張，指出心靈以外任何事物的知識無法被証明（justified）。外在世界和其他心靈不能被知道並且可能不存在。於哲學的歷史，唯我論被當成懷疑假說，並認為不可能駁倒。
|
| rdfs:comment
|
- Solipsism is the philosophical idea that one's own mind is all that exists. Solipsism is an epistemological or ontological position that knowledge of anything outside the mind is unjustified. The external world and other minds cannot be known and might not exist. In the history of philosophy, solipsism has served as a skeptical hypothesis.
- Der Solipsismus ist ein philosophischer Begriff. Er bezeichnet den erkenntnistheoretischen Standpunkt, nur das eigene Ich sei wirklich, während die Außenwelt und andere fremde "Ichs" nur Bewusstseinsinhalte ohne eigene Existenz darstellten. Alles Sein ist im eigenen Ich, im eigenen Bewusstsein beschlossen.
- El solipsisme consisteix a pensar que només existeix el jo i que tota la resta, incloent-hi el món exterior o les dades dels sentits, són emanacions mentals d'aquest jo. És un cas extrem de l'idealisme i afirma que, en no poder estar segura de la realitat del que l'envolta, la persona solament es pot refiar del propi pensament.
- Solipsismus (z latinského solus ipse = jen já sám) je ve filosofii krajní forma subjektivismu, založená na myšlence, že existuje pouze moje vědomí a nic jiného. Ve vývojové psychologii Jeana Piageta znamená solipsismus vývojové stadium, kdy dítě ještě nedokáže jasně rozlišit mezi sebou a vnějším světem.
- Solipsismo, del latín "[ego] solus ipse" (traducible de forma aproximada como "solamente yo existo") es la creencia metafísica de que lo único de lo que uno puede estar seguro es de la existencia de su propia mente, y la realidad que aparentemente le rodea es incognoscible y puede no ser más que parte de los estados mentales del propio yo. De esta forma, todos los objetos, personas, etc.
- Solipsismi (lat. solus ipse 'yksin itse') on näkemys jonka mukaan "minä"-näkökulma on ensisijainen. Solipsismissa varmaksi otetaan oma olemassaolo. Näin esimerkiksi havainnot ja niiden luonne voivat olla vain oman ajattelun tuotoksia. Tieto-opillinen solipsismi: On mahdotonta tietää varmasti mistään muusta kuin omista sisäisistä mielentiloista; Esimerkiksi George Berkeleyn subjektiivinen idealismi, jonka mukaan subjektiivinen aistihavainto on ainoa tapa saada tietoa todellisuudesta.
- Le solipsisme (du latin solus, seul et ipse, soi-même) désigne, d'une part, l'attitude du sujet pensant pour lequel sa conscience est l'unique fondement de la réalité des choses : il s'agit alors d'une position « qu'on a quelquefois donnée comme la conséquence de l'idéalisme extrême », opposée au réalisme. Le monde extérieur n'est, selon cette conception, qu'une représentation.
- A szolipszizmus a latin „solus” (egyedül) és „ipse” (magam) szavakból képzett kifejezés. A lételméleti szolipszizmus annyit jelent, hogy tulajdonképpen csak én magam vagyok, rajtam kívül senki és semmi nincs. Minden létező csak a tudatom terméke. Dr. László András szavaival: „A filozófiai és filozófia-feletti szolipszizmus értelmében sok létező van, sok személy, sok ember – de Alany csak egy van.
- Il solipsismo (dal latino solus e ipse, ossia "solo se stesso") è la credenza secondo cui tutto quello che l'individuo percepisce venga creato dalla propria conoscenza. Di conseguenza, tutte le azioni e tutto quello che fa l'individuo fa parte di una morale prestabilita dal proprio io, ubbidendo pertanto solamente a quello che quest'ultimo dice, al di là delle leggi prestabilite dal mondo esterno, da altre soggettività, quindi.
- 独我論（どくがろん、英: solipsism）は、哲学的な考え方の一つである。独我論は認識論や形而上学での立場の一つで、自分にとって存在していると確信できるのは自分の精神だけであり、それ以外のあらゆるものの存在やそれに関する知識・認識は信用できない、とする。哲学の歴史上、独我論は一つの懐疑主義的仮説として機能してきた。
- Bestand:Vista-kmixdocked. png Bestand:Nl-Solipsisme-article. ogg Solipsisme (van solo, alleen, en ipsus, zelf) is het geloof of de filosofie dat er maar een enkel bewustzijn bestaat: dat van de waarnemer. Het hele universum en alle andere personen waarmee gecommuniceerd wordt bestaan slechts in de geest van de waarnemer. Solipsisme is een extreem filosofisch-idealistisch begrip, dat het 'ik' of het individuele ego en zijn bewustzijn als de enige realiteit ziet .
- Solipsisme (av latin sol «alene» og ipsis «selv») er en filosofisk teori som hevder at jeget er det eneste som eksisterer, og følgelig at verden og andre mennesker kun eksisterer som en del av jegets bevissthet. Hvis man reiser tvil om gyldigheten av vår kunnskap om en «objektivt» eksisterende verden uavhengig av erkjennende subjekter, kan solipsismen fremtre som en truende og uønsket konsekvens.
- Solipsyzm (łac. solus ipse, ja sam) – pogląd filozoficzny głoszący, że istnieje tylko jednostkowy podmiot poznający, cała zaś rzeczywistość jest jedynie zbiorem jego subiektywnych wrażeń - wszystkie obiekty, ludzie, etc. , których doświadcza jednostka, są tylko częściami jej umysłu.
- Solipsismo (do latim "solu-, «só» +ipse, «mesmo» +-ismo". ) é a concepção filosófica de que, além de nós, só existem as nossas experiências. O solipsismo é a consequência extrema de se acreditar que o conhecimento deve estar fundado em estados de experiência interiores e pessoais, não se conseguindo estabelecer uma relação direta entre esses estados e o conhecimento objetivo de algo para além deles.
- Solipsismul este o atitudine conceptuală extremă care declară că numai propria individualitate există, iar restul sunt reflectări modale în personalitate, sunt construcţii ale percepţiei sau intelectului. Cuvântul solipsism are origine latină, fiind compus din solus („singur”) şi ipse („sine”), însemnând sinele singur, sau sinele prin el însuşi.
- Солипсизм — радикальная философская позиция, характеризующаяся признанием собственного индивидуального сознания в качестве единственно-несомненной реальности и отрицанием объективной реальности окружающего мира.
- Solipsism, filosofisk term (av latinets solus ipse = ensamt själv). I ontologisk mening betecknar den ståndpunkten, att det enda som existerar är jag själv inklusive mina upplevelser. I kunskapsteoretisk mening betecknar den ståndpunkten, att det enda jag kan ha kunskap om är mig själv inklusive mina upplevelser. En så kallad metodologisk solipsism finns också, formulerad av Rudolf Carnap.
- Solipsizm (ya da tekbencilik), "Ben" felsefesi olarak bilinen, varlığı ben'in tasarımları olarak dile getiren felsefi görüş. Kuramsal bencilllik olarak da belirtilir, buna göre bilinç içerikleriyle birlikte öznel ben varlık olarak kabul edilen tek gerçekliktir. Yöntemsel bakımdan başlangıç noktası olarak ben'i alması durumunda yöntemsel tekbencilik olarak belirir. Bu yönüyle Descartes felsefesi bir yöntemsel tekbenciliktir.
- Соліпсизм (лат. solus ipse — тільки сам) — теоретична установка, крізь призму якої увесь світ бачиться породженням свідомості (Я), котре — єдине, що дано безсумнівно, повсякчас тут. «Мій розум - єдина річ, яка існує.
- 唯我論，或稱獨我論，唯我主義，英文為Solipsism（拉丁文：solus, alone + ipse, self）是一種哲學思想，為「我的心靈是唯一存在的事物」。唯我論為知識論或形而上學主張，指出心靈以外任何事物的知識無法被証明（justified）。外在世界和其他心靈不能被知道並且可能不存在。於哲學的歷史，唯我論被當成懷疑假說，並認為不可能駁倒。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
