| dbpedia-owl:abstract
|
- Der Begriff sola gratia (lat. allein durch Gnade) ist ein Grundsatz der reformatorischen Theologie. Er drückt die Überzeugung aus, dass sich der Mensch die Gnade Gottes nicht durch sein Handeln verdienen kann. Die wichtigste biblische Grundlage für diesen Gedanken stellt Vorlage:B dar. Neben dem sola gratia stehen in den reformatorischen Kirchen die Grundsätze des sola scriptura, des sola fide und solus Christus. Diese Grundsätze stehen in Beziehung zueinander. Erst die Vereinigung dieser „solae“ führt nach Luthers Auffassung zum durch Gott gegebenen Glauben, der sich durch die Schrift selbst begründet. Die Auffassung Luthers steht damit konträr zur römisch-katholischen Glaubensgrundlage. Zwar kommt auch nach katholischer Lehre das Heil des Menschen allein aus der Gnade Gottes um Jesu Christi willen. Der entscheidende Unterschied besteht aber darin, dass nach katholischer Lehre der Mensch durch die Gnade Gottes befähigt wird, an seinem Heil mitzuwirken und dadurch auch eine Vermehrung der Gnade sowie ewigen Lohn verdienen kann (vgl. Konzil von Trient, Dekret über die Rechtfertigung, Kanon 32). Dies ist nach reformatorischer Lehre ausgeschlossen.
- Sola gratia is één van de Vijf sola's die een samenvattend uitgangspunt vormt van het protestantisme tijdens de Reformatie, maar ook heden ten dage nog steeds de belangrijkste uitgangspunten vormen voor het protestantisme. Tegenover de Rooms-katholieke Kerk leerde de Reformatie dat het behoud van zondaren slechts mogelijk is uit enkel genade. De menselijke activiteiten (goede werken) dragen niet bij aan het behoud. Weliswaar ontkende de Reformatie niet de noodzaak van goede werken, maar door deze verdient men de verlossing niet. De verlossing van verloren mensen is verdiend door Jezus Christus, hij leed en stierf aan het kruis van Golgotha om het behoud (dat wil zeggen de vergeving) te verdienen, zo vond de Reformatie. Echter, ook de Rooms-Katholieke Kerk leert dat de mens door genade alleen gered wordt, hieraan dient de vrije wil van de mens wel mee te werken, iets wat de Reformatie ontkende.
- Sola gratia is one of the five solas propounded to summarise the Reformers' basic beliefs during the Protestant Reformation; it is a Latin term meaning grace alone. Protestant reformers believed that this emphasis was in contradistinction to the teaching of the Roman Catholic Church, though the Catholic Church had explicitly affirmed the doctrine of sola gratia in the year 529 in the Council of Orange, which condemned the Pelagianism heresy. As a response to this misunderstanding, Catholic doctrine was further clarified in that Council of Trent-- the Council explained that salvation is made possible only by grace; the faith and works of men are secondary means that have their origins in and are sustained by grace. During the Reformation, Protestant leaders and theologians generally believed the Roman Catholic view of the means of salvation to be a mixture of reliance upon the grace of God, and confidence in the merits of one's own works performed in love, pejoratively called Legalism. The Reformers posited that salvation is entirely comprehended in God's gifts (that is, God's act of free grace), dispensed by the Holy Spirit according to the redemptive work of Jesus Christ alone. Consequently, they argued that a sinner is not accepted by God on account of the change wrought in the believer by God's grace, and indeed, that the believer is accepted without any regard for the merit of his works—for no one deserves salvation, a concept that some take to the extreme of Antinomianism. Sola gratia is one of the Protestant Reformation's Five Solas and is also linked to the five points of Calvinism.
- Sola gratia é um dos cinco solas propostos pelos reformadores para resumir as crenças fundamentais do Cristianismo. Esta expressão latina significa: "Graça somente", a ênfase se dava em razão da doutrina católica vigente de que as boas obras ajudariam na salvação do homem. Durante a Reforma, os líderes protestantes e os teólogos geralmente concordavam que a doutrina da salvação da Igreja Católica Romana seria uma mistura de confiança na graça de Deus e confiança no mérito de suas próprias obras, comportamento este chamado pelos protestantes de sinergismo. A posição reformada é a de que a salvação é inteiramente condicionada a ação da graça de Deus, ou seja, só a graça através da regeneração unicamente promovida pelo Espírito Santo, em conjuto com a obra redentora de Jesus Cristo. Consequentemente, defendem que o homem que é naturalmente pecador - dai as idéias de depravação total do gênero humano; é salvo por única e exclusivamente pela vontade e ação de Deus sobre aquele que ele quer salvar, pois o homem, sem essa ação de Deus, jamais O buscaria por si mesmo: "Não há ninguém que entenda; Não há ninguém que busque a Deus. " Este conceito os antinomianistas levam ao extremo quando se opõe a seguir qualquer lei. Sola gratia é diferente de Sola fide porque fé é considerado isoladamente, que só pode ser concedida gratuitamente por Deus a quem Lhe apraz. Esta doutrina está especialmente ligada à Calvinismo, à eleição incondicional, a predestinação decretiva e ao monergismo.
- Nåden allena är en av reformationens fem pelare, och den enda som inte är komponerad av Luther själv. Den förklarar att människan inte kan "frälsa sig själv" utan att hon enbart kan bli räddad genom Guds barmhärtighet, som man förtjänar genom rättfärdiggörelsen. Av alla Luthers fem doktriner är detta den enda som även Katolska kyrkan accepterar (då det är en katolsk doktrin) vilket gör att den inte är speciellt aktuell att diskutera. Det som däremot är en stor knäckfråga mellan katoliker och protestanter är hur rättfärdigörelsen går till.
- Sola gratia est une expression latine signifiant « par la grâce seule », utilisée pour désigner un principe théologique chrétien selon lequel le salut des âmes est obtenu par la grâce seule, c'est-à-dire par la seule volonté de Dieu. Le principe est affirmé officiellement par l'Église catholique romaine au deuxième concile d'Orange de 529, en reprise des idées de saint Augustin sur le salut des âmes, salut qui ne peut venir de façon fondamentale que de la libre décision de Dieu, puisque celui-ci est omnipotent et omniscient. Augustin tente cependant de préserver dans une certaine mesure la liberté humaine, s'exprimant par la foi et les œuvres, bien que le libre arbitre de l'homme soit fortement réduit par la faute originelle d'Adam. Dans le protestantisme, le principe de la sola gratia fait partie des cinq sola.
|
| rdfs:comment
|
- Der Begriff sola gratia (lat. allein durch Gnade) ist ein Grundsatz der reformatorischen Theologie. Er drückt die Überzeugung aus, dass sich der Mensch die Gnade Gottes nicht durch sein Handeln verdienen kann. Die wichtigste biblische Grundlage für diesen Gedanken stellt Vorlage:B dar. Neben dem sola gratia stehen in den reformatorischen Kirchen die Grundsätze des sola scriptura, des sola fide und solus Christus. Diese Grundsätze stehen in Beziehung zueinander.
- Sola gratia is één van de Vijf sola's die een samenvattend uitgangspunt vormt van het protestantisme tijdens de Reformatie, maar ook heden ten dage nog steeds de belangrijkste uitgangspunten vormen voor het protestantisme. Tegenover de Rooms-katholieke Kerk leerde de Reformatie dat het behoud van zondaren slechts mogelijk is uit enkel genade. De menselijke activiteiten (goede werken) dragen niet bij aan het behoud.
- Sola gratia é um dos cinco solas propostos pelos reformadores para resumir as crenças fundamentais do Cristianismo. Esta expressão latina significa: "Graça somente", a ênfase se dava em razão da doutrina católica vigente de que as boas obras ajudariam na salvação do homem.
- Nåden allena är en av reformationens fem pelare, och den enda som inte är komponerad av Luther själv. Den förklarar att människan inte kan "frälsa sig själv" utan att hon enbart kan bli räddad genom Guds barmhärtighet, som man förtjänar genom rättfärdiggörelsen. Av alla Luthers fem doktriner är detta den enda som även Katolska kyrkan accepterar (då det är en katolsk doktrin) vilket gör att den inte är speciellt aktuell att diskutera.
- Sola gratia is one of the five solas propounded to summarise the Reformers' basic beliefs during the Protestant Reformation; it is a Latin term meaning grace alone. Protestant reformers believed that this emphasis was in contradistinction to the teaching of the Roman Catholic Church, though the Catholic Church had explicitly affirmed the doctrine of sola gratia in the year 529 in the Council of Orange, which condemned the Pelagianism heresy.
- Sola gratia est une expression latine signifiant « par la grâce seule », utilisée pour désigner un principe théologique chrétien selon lequel le salut des âmes est obtenu par la grâce seule, c'est-à-dire par la seule volonté de Dieu.
|
